Η Ευρυδίκη από τα 90s μέχρι σήμερα

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Είναι σίγουρα στερεοτυπικό για να το λέμε. Είσα που με χαρουποιεί όταν μου λένε είτε μεγαλώσαμε μαζί σου είτε με τα τραγούδια σου. Γιατί αυτό δείχνει... Έχουν περάσει έτσι για λίγο 35 χρόνια από τότε που μπήκα στη δισκαγραφία και είναι λογικό τα παιδιά που ήταν τότε παιδιά να έχουν μεγαλώσει μαζί μου αλλά και οι συνομήλικοι μου μαζί μεγαλώσαμε.

00:58 Να πούμε ότι κάνουμε και τη σημερινή συνέντευξη Με αφορμή της συναυλίας Στη Μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη Στις 9 του μήνα Και στις 14 Στις 14 Ιουλίου εδώ στην Αθήνα Ξανά Στο κοιποθέατρο Παπάγου Όλα αυτά μαζί με το θογορήμα Ραντίνη Και τις 50 αποχρώσεις του ροκ Όπως ονομάσαμε έτσι Την συνεργασία μας Αυτή την παράσταση στη Μονή Λαζαριστάν βέβαια να πούμε ότι θα έχουμε καλεσμένο τον Χρήστο Δάντη και αυτό υπέροχο βέβαια υπέροχο να τα πιάσουμε λίγο από την αρχή πριν πάμε στα στερεότυπα ναι για όσους μπορεί να μην γνωρίζουν πως ξεκίνησες την την ανασχολή σου με το τραγούδι πως προέκυψες τη ζωή σου από παιδάκι και ήταν σαν να αυτό που λέμε σαν να γεννήθηκα γι' αυτό δηλαδή δεν υπήρχε κάτι άλλο για μένα θυμάμαι τον εαυτό μου ακόμα και στο νηπιαγωγείο να τραγουδάω συνέχεια το όνειρό μου όμως που μου ήταν να γίνω το έλεγα εγώ θα γίνω τραγουδίστρια όταν μεγαλώσω και ήμουνα τυχερή γιατί μεγάλωσα σε ένα σπίτι με γονείς με παιδεία, με μόρφωση με αγάπη για τις τέχνες

02:14 και μου έδωσαν έτσι την όθηση να ασχοληθώ με αυτό που αγαπώ και όταν είδαν ότι υπάρχει εκεί ένα ταλέντο με βοήθησαν στο να το να δουλέψω με το ταλέντο αυτό να πάρω τα μαθήματα να το εξελίξω Με τι πρότυπα ξεκινήσες Εκεί λοιπόν υπάρχει ένα μεγάλο ένα χαός γιατί σαν παιδάκι άκουγα όλα τα τραγούδια για τις επιτυχίες της εποχής κυρίως pop και rock αλλά κυρίως pop Αυτά που επικρατούσαν τελος πάνω που ήταν χαμός τα ραδιόφωνα.

02:54 Αλλά στο σπίτι ανακάλυπτα, γιατί η μπαμπάς μου είχε μια μεγάλη δισκοθήκη, εκεί ανακάλυψα τα πρωτοβινίλια από Ζακ Μπρελ, Διθπιάφ, Μουστακί, Ναναμούς, Χουρί, Χατζιδάκη, Ξαρχάκο, Ξιλούρι. θυμάμαι λοιπόν από τη μία σαν παιδάκι να τραγουδάω ας πούμε παιδάκι και στην εφηβεία μου να τραγουδάω τη τραγουδία της Μαντώνα και από την άλλη να ανακαλύπτω όλα αυτά και να τα οποία υπήρχαν μέσα μου και άρχισαν όσο μεγάλωνα να μεγαλώνουν και αυτά με αποτέλεσμα φτάνοντας στο σήμερα να κυριαρχούν αυτά μέσα μου αυτά τα ακούσματα σαν να επανέρχονται με ένα τρόπο σαν να τα ανακαλύπτεις ξανά Ναι, ίσως να είναι και ανάγκη να...

03:43 σαν ψυχολόγος... αυτό το να θέλουμε να γίνουμε ξανά παιδιά ή να θέλουμε να αγκαλιάσουμε το παιδί που υπάρχει μέσα μας, να το βγάλουμε ξανά, να βγει στο φως, να αφήσουμε όλα όσα είναι μέσα μας να βγουν στο φως. Και αυτά που μας συνδέουν με τα παιδικά μας και εφηβικά μας χρόνια είναι αυτά που νομίζω μας κάνουν για πιο ευτυχισμένους.

04:03 Δεν ξέρω. Εγώ τουλάχιστον έτσι αισθάνομαι. Εγώ όταν ανεβαίνω στη σκηνή και λέω κάτι από αυτά που είχα συνδέσει με τον μπαμπά και τη μαμά, είναι, με κάνουν, με συγκινούν. Υπάρχει κάτι που θυμάσαι στο ξεκίνημα, στην αρχή, που μπορεί να μην ήταν η πρώτη φορά που τραγούδησες, μπροστάσα κοινό, αλλά μπορεί να ήταν η πρώτη φορά που κάπως για σένα είναι καθοριστική, που είπες τώρα αυτό θα είναι η ζωή μου.

04:35 Λοιπόν, αυτό έγινε την πρώτη φορά που συμμετείχα στο διαγωνισμό της Eurovision Όχι ως κύριε Ερμινεύτρια, αλλά στα φορητικά Ήμουνα 15 χρονών Και ενώ είχα ήδη ξεκινήσει να τραγουδώ σε γκρουπ ας πούμε Και να παίζουμε γενικά και στα σχολεία, σε εκδηλώσεις Είχα πάει σε πολλούς διαγωνισμούς, έρχομαι να απαντήτε πρώτη ή δεύτερη αλλά αυτό, αυτή η στιγμή που βρέθηκα στη σκηνή της Eurovision ως έφηβη, μη επαγγελματίας αλλά ανάμεσα σε τόσους επαγγελματίες φώτα, κάμερες, χιλιάδες κόσμους τηλεόραση, εκατομμύρια ένιωσα για πρώτη φορά την καρδιά μου να χτυπά τόσο δυνατά και είχα τόση χαρά λέω αυτός είναι ο χώρος μου ένιωσα ότι είμαι στο φυσικό μου χώρο Γιατί σαν παιδί ήμουνα πάρα πολύ ντροπαλή Ενώ και στο σχολείο ήμουνα άριστη μαθητρία Ντρεπόμουν να μιλήσω Δηλαδή ήταν σαν να μην ήθελα να ακούγεται η φωνή μου μέσα στην τάξη Αλλά όταν έβγαινε να τραγουδήσω Άλλαζε Κάπως με έναν μαγικό τρόπο μεταμορφωνόμουν Και αυτό μου άρεσε πάρα πολύ Έβρισκα τον εαυτό μου μέσα στο τραγούδι

05:55 Τι ανθυσή Από το πολύ κλειστό και με την έκθεση να σε ζορίζει να ανθίζεις Να πούμε σε ποιο τραγούδι για την Eurovision ήταν η συμμετοχή αυτή Αυτό ήταν το 1983 Ένα τραγούδι του Σταύρου Σιδερά Ερμήνευση του Σταύρου Σιδερά μαζί με την Κωνσταντίνα Και ήταν το Η Αγάπη Ακόμα Ζει Και εγώ ήμουν στα φωνητικά μαζί με την κολλητή μου Επίσης ήμασταν συμμαθητριές και τραγουδούσαμε μαζί στο σχολείο την Έλενα Πατρόκλου Και πήγαμε μαζί και οι δύο για ακρόαση στο ρίκ και μας πήραν και τις δύο Σούπερ Πάμε τώρα να δούμε ποια είναι τα στερεότυπα που έχεις αντιμετωπίσει περισσότερο στη ζωή σου μέσα στην καριέρα σου και στη μουσική και στην προσωπική ζωή που ένιωσες ότι σου έχουν φορτωθεί και μπορεί να σε δυσκόλεψαν να είπες φτάνει πια με αυτό δεν θέλω άλλο Κυρίως ίσως το πιο το πιο μεγάλο όπως θα το πω το πιο σημαντικό είναι αυτό που αντιμετωπίζουν και όλες οι γυναίκες της γενιάς μου αλλά ακόμα και σήμερα δηλαδή και των προηγούμενων γενιών αλλά της γενιάς μου μέχρι και σήμερα

07:08 γιατί αυτά είναι πολύ δύσκολο να αλλάξουν χρειάζεται χρόνο και χρειάζεται να αλλάξει ο τρόπος σκέψης ολόκληρης της κοινωνίας λοιπόν το ότι το να γεννιέσαι κορίτσι σε μια πατριαρχική κοινωνία ανδροκρατούμενη κοινωνία σε όλους τους χώρους και ειδικά στο δικό μας το χώρο να πρέπει κάθε φορά να να διεκδικείς να κάνεις έναν αγώνα για να κερδίσεις αυτά που θα πρέπει να θεωρούνται αυτονόητα και ας μην μιλήσω από την αρχή για το χώρο του τραγουδιού ας πούμε αλλά σαν κορίτσι και πάλι ήμουνα πάρα πολύ τυχερή γιατί όπως σας είπα μεγάλωσα με γονείς, με αρχές, με αξίες, με μόρφωση για να είμαι ένας ελεύθερος άνθρωπος.

08:06 Αλλά ακόμα και όταν μεγαλώνεις με αυτόν τον τρόπο έχοντας εσύ μάθει να έχεις μια κριτική σκέψη και να αντιμετωπίζεις όλους τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο αλλά βγαίνεις έξω και βλέπεις ότι δεν σε αντιμετωπίζουν οι άλλοι με αυτόν τον τρόπο. και είναι πολύ αγχωτικό και σε βάζει συνέχεια σε ένα δρόμο να πρέπει να αποδεικνύεις συνέχεια την αξία σου να πρέπει να να διεκδικείς αυτά που σου αξίζουν να δεν ξέρω, από το πως θα μιλήσεις αν θα μιλήσεις δηλαδή ένας αγώνας να βρεις τη φωνή σου που η φωνή μας δεν είναι άλλη από την αλήθεια μας από τη φωνή που υπάρχει μέσα μας και όταν λες την αλήθεια σημαίνει έχεις πάντα δίκιο, όταν είναι αλήθεια δεν υπάρχει λάθος ισόστως στην αλήθεια είναι δική σου αλήθεια και ο άλλος πρέπει να τη σέβεται αυτό ουσιαστικά και μεγάλωσα με ένα ένιωθα πάντα να πνίγομαι χωρίς να υπάρχει λόγος, ήταν σαν να όλα τα προβλήματα των άλλων γυναικών σαν να τα φορούσε εγώ και αναρωτιέμαι σε συνέχεια αυτό που λες το έχω σκεφτεί πολύ για όλες μας

09:30 πόσο βαρύ ήταν και παραμένει ο ηλικιακός ρατσισμός στις γυναίκες και ειδικά σε αυτό το χώρο δηλαδή το μεγαλώνεις και πως πρέπει να ντύνεσαι, να βάφεσαι να μιλάς, να φέρεσαι, να ερωτεύεσαι να τραγουδάς επίσης ακριβώς, θέλεις δίκιο Το έχω δει να συμβαίνει πάρα πολλές φορές. Με εξοργίζει όταν συμβαίνει στους άλλους. Συμβαίνει και σε μένα. Έχει τύχει πολλές φορές. Γιατί ας πούμε σε αυτή την ηλικία να παντρευτώ τρίτη φορά.

10:09 και λέω γιατί όχι υπάρχει κάποιο όριο ας πούμε κάποιο στον έρωτα ή στο να ζεις είναι η ζωή και είναι τόσο μικρή και πρέπει να τη χαιρόμαστε και έχω το δικαίωμα να κάνω ό,τι θέλω από τη στιγμή που δεν ενοχλώ κανέναν έμαθα από μικρή αυτό είχε χαραχτεί μέσα μου και το λέω πάντα η δική μου η ελευθερία σταματάει εκεί που ξεκινά η ελευθερία του άλλου και έμαθα να το σέβομαι και αυτό είναι που με εξοργίζει περισσότερο γιατί οι άνθρωποι δεν το σέβονται αυτό δεν το καταλαβαίνουν είναι λες και δεν το έχουν μάθει ποτέ δεν έχει μπει μέσα τους και νομίζουν ότι έχουν το δικαίωμα να κρίνουν όλους τους ανθρώπους να κατακρίνουν όλους τους ανθρώπους και πολλές φορές να εκφράζονται με ένα χιδέο τρόπο και το βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στα social ειδικά που εκεί είναι μια μάστιγα...

11:10 Και σε έναν άντρα δεν θα υπήρχε το ίδιο σχόλιο γιατί παντρεύεσαι τρίτη φορά. Όχι, ήταν και η καναντής. Ήταν και ο μάγκας. Αυτές είναι οι διακρίσεις. Ο μάγκας, ο περμπάντης, ο ξέλης. Ναι, ναι, ναι. Με αφορμή αυτό που λες, θα πω τώρα κάτι που είναι ένα άσχημο, ένα δύσκολο σχόλιο που άκουσα, αλλά αποδεικνύει αυτό που συζητάμε.

11:31 Ήσουν στο Σταυρό του Νότου. Να ζήσουν εκεί φέτος Κάποια στιγμή λοιπόν σε μια παρέα Βρεθικά όχι πολύ στενών φίλων Συζητούσαμε ποια live θέλουμε να παρακολουθήσουμε Το χειμώνα που μας πέρασε Και όχι μόνο για σένα Αλλά και για άλλους καλλιτέχνες Εμφανίζονται ακόμη Για τις γυναίκες όμως Ενώ αντίστοιχα έτυχε για άντρα καλλιτέχνη Να πούνε Α τι ωραία να πάμε Με μια Είναι έναν άλλο αυθορμητισμό Ότι να είναι κανονικό Είναι λες και Πιστεύουν ότι Έχεις το δικαίωμα να τραγουδάς Σπούμε Όσο είσαι νέος Όσο έχεις την ωραία εξωτερική εμφάνισμα Και μόλις εμφανιστούν οι πρώτες ρητίδες Ή αν πάρεις κάποια κοιλά Δεν πρέπει να εμφανίζεται Γιατί αυτό Γιατί ο κόσμος Και δεν αναφέρομαι σε όλο τον κόσμο Κάποιοι προφανώς ταυτίζονται με αυτό που βλέπουν και όχι με την ψυχή σου το τραγούδι όμως τι είναι είναι έκφραση είναι αυτό που υπάρχει μέσα μας και το επικοινωνούμε με τον κόσμο είναι συγκίνηση και αν δεν μπορέσουν να να το αναγνωρίσουν και να ταυτιστούν με αυτό σημαίνει ότι δεν

12:53 καταλαβαίνουν τίποτα από τη μουσική δεν πέφτουν μέσα τους, δηλαδή ασχολούνται με το περιτύλιγμα και δυστυχώς αυτή είναι μια πολύ μεγάλη μερίδα του κοινού Ή το να λένε ότι αυτή τώρα έγινε μάνα για παράδειγμα τώρα τέλος πρέπει να ασχοληθεί με τα παιδιά της και τίποτα άλλο ας πούμε Ναι, όταν είχα μηνιαγκίος και τελος πρών γεννήσα το γιο μου για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα τα χρόνια που ακολούθησε να σπούμε με ακολουθούσε και εμένα αυτό ότι θα έπρεπε να φροντίζω τον εαυτό μου ότι έγινα μητέρα αλλά αν θέλω να συνεχίσω να τραγουδώ πρέπει να προσέχω την εμφάνισή μου, να κάνω ας πούμε δίαιτα να εμφανιστώ λίγο πιο σεξι για να μη σκέφτεται ο κόσμος ότι είμαι μητέρα. Λες και έχει να κάνει αυτό με τη μουσική σου. Αλλά φαντάζομαι το ξεπέρασες σχετικά εύκολα έτσι.

13:48 Εννοείται. Τι σε βοηθάει σε αυτά τα στερετού που συζητάμε, που τα έχεις φορτωθεί που τα έχεις ακούσει, που μπορεί να σε έχουν δυσκολέψει μέσα στα χρόνια τι σε βοηθάει για να τα να τα αποτινάζεις ή να μην σε επηρεάζουν πολύ το να ακούω τη δική μου φωνή δεν είναι ότι ήταν όλα εύκολα για μένα, ακόμα και αυτό που είπαμε μόλις πριν, δηλαδή πέρασα και εγώ από μια διαδικασία τότε να καταλάβω τι μου συμβαίνει, να βρω τις ισορροπίες να να ψάξω τον εαυτό μου δηλαδή κάποια στιγμή είπα ότι πρέπει να να απομακρυνθώ για λίγο ένα-δύο χρόνια και το έκανα να μην εμφανίζομαι μετακινήθηκα ας πούμε από το χώρο του τραγουδιού και τα μαγαζιά που εμφανιζόμουν τότε στο μουσικό θέατρο είχα την τύχη να μου κάνει την πρόταση μη μην ταινίσει να συμμετάσχω στο μιουζικάλου ο Βασιλιάς και εγώ και ήρθε την κατάλληλη στιγμή τη στιγμή που το χρειαζόμουν να κάνω κάτι διαφορετικό για να μπορέσω να δω τα πράγματα πιο καθαρά και εκεί ήταν που συντεπίσαν ότι δεν το χρειάζομαι όλο το άλλο

14:59 θέλω την αλήθεια, θέλω μια άλλη επικοινωνία, μια άλλη επαφή με το κοινό και η επιστροφή μου ήταν με καινούργια τραγούδια σε καινούργιους χώρους μπήκα στις μουσικές σκηνές έφτιαξα την πρώτη δική μου μπάντα είπα τα τραγούδια όπως τα ήθελα ενωχιστρωμένα ξανά ο κόσμος ανταποκρίνεται σε αυτό όταν εσύ δηλαδή του ανοίγεις την καρδιά σου, αυτοί που θέλουν έρχονται και είναι αρκετοί. Φτάνει εσύ να δείξεις ποιος είσαι.

15:35 Εκεί αυτή ήταν η απάντηση για μένα. Έλυσα όλα τα θέματα μου μαθαίνοντας να ακούω τη δική μου φωνή. Υπέροχα. Μια στιγμή μιλάμε για φωνή και για τραγούδι και είπες ότι επαναπροζιώρησες ξαναεμφάνισες τα κομμάτια και τα παλιότερα που είχες μέσα από το δικό σου πρίσμα πια έχεις αισθανθεί να σε βαραίνει αυτή η κληρονομιά των 90's σήμερα όχι σήμερα το χαίρομαι λέω σήμερα γιατί και αυτό μου πήρε κάποιο χρόνο είναι αυτό που σου βάζουν μια ταμπέλα και αυτή η ταμπέλα σε ακολουθεί σε όλη σου την πορεία και αν εσύ θες να κάνεις κάποια στιγμή κάτι διαφορετικό κάποιοι μπορεί να σου πούνε όχι εσύ δεν μπορείς να κάνεις αυτό γιατί είσαι πόπτραγουδίστρια έτσι έχεις καθιερωθεί, έτσι σε αγαπάει ο κόσμος δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο και το σέβομαι αυτό το καταλαβαίνω αλλά κάποια στιγμή με έχεις τυχιώσει δηλαδή δεν ήθελα να εμφανίζομαι όπου έκανα βραδιές μόνο για αυτό δεν έχω σταματήσει εκεί, έχω συνεχίσει έχω κάνει και άλλα πράγματα και ψάξτε με γι' αυτό το χαίρομαι

16:42 όταν ας πούμε τώρα φέτος ήταν η τέταρτη χρονιά στο Σταυρό του Νότου κάναμε τρεις συνεχόμενες χρονιές μαζί με τους Μπλε φέτος είμαστε με τον Χρήστο Δάντι όλα τα live μας εκεί ήταν sold out και όταν ξεκίνησε αυτό μπορώ να πω ότι ξεκινήσαμε δηλαδή δεν ήξερα τι να περιμένω είναι όμως τόση αγάπη του κόσμου και εκεί συντοπίζω ότι τα τραγούδια αυτά ήταν η κληροδομιά μου εγώ δεν μπορώ να τα παρνηθώ, τα αγαπάω είναι μέσα μου, είναι αυτό που είμαι Αλλά αυτό που είμαι έχει και μια εξέλιξη Άρα εγώ οφείλω να παρουσιάσω στον κόσμο Και αυτό που είμαι Και σήμερα Και με έναν τρόπο να καταφέρω να το παντρέψω Και αυτό κάνω Και σαν να το, αν το καταλαβαίνω καλά Σαν να το πενεχοποίησες και λίγο Την ταμπέλα αυτή Σαν να μη σας να την αποδέχεις και εσείς Γιατί είμαι αυτό Είμαι αυτό αλλά δεν είμαι μόνο αυτό Άρα εγώ πρέπει να Να καταφέρω να περάσω στον κόσμο και τις άλλες μου πλευρές.

17:43 Ξεκίνησα να κάνω μία παράσταση πριν τρία χρόνια, το 1922 στο Half Note. Ένα αφιέρωμα στο γαλλικό τραγούδι. Ο κόσμος δεν ήξερε ότι εγώ τραγουδώ γαλλικά. Ότι μπορεί να είμαι πολύ καλή σε αυτό. Ή μπορεί να μην ήξερα ότι έχω μία θεατρικότητα στις ερμηνείες μου. Και εκεί ήρθαν άνθρωποι από άλλο χώρο. Δεν ήταν οι δικοί μου φανς αυτοί που με ακολουθούν πάντα ήταν άνθρωποι άλλων ηλικιών που ακούνε αυτό το ρεπερτόριο και από Έλληνες μεγάλους συνθέτες αλλά και ξένα ρεπερτόριο από την παγκόσμια μουσική σκηνή αλλά κυρίως αυτό το πιο κλασικό είδος, ρετρό κτλ και εκεί κατάλαβα ότι δεν υπάρχουν όρια δεν θα περιορίσω το με αυτό μου επειδή εγώ πιστεύω ότι με ακολουθεί αυτή φορά αυτή την ταμπέλα είναι εγώ οφείλω να παρουσιάσω στον κόσμο όλες μου τις πλευρές και ο κόσμος είναι εκεί και θα έρθει και όντως τώρα τέσσερα χρόνια παρουσιάζουμε το Labo M και είναι και αυτά όλα sold out και το χαίρομαι απίστευτα και νομίζω λες κάτι πάρα πολύ σημαντικό στο πόσο και εμείς εγκλειωδηζόμαστε τελικά στην ταμπέλα

19:03 και την αναπαράγουμε Ναι, είναι πάρα πολύ εύκολο Νομίζω να γίνουμε οι ταμπέλες μας Είναι πολύ εύκολο Τα τελευταία χρόνια Και όχι μόνο από εμάς Και από πολύ νέοτερα παιδιά Εμείς δεν είμαστε αυτή η γενιά Υπάρχει όντως μια στροφή ξανά προς τα 90's Πολύ έντονη Εμείς δεν τα αφήσαμε ποτέ αυτό Εμείς μεγαλώσαμε Εμείς μείναμε εκεί Πώς το εξηγήσετε από αυτή την παιδιά Που είναι η Gen Z Που είναι δεν μεγάλος Πιο μικρά παιδιά Και πιο μικρά Και πιο μικρά παιδιά Πώς εγώ όταν ήμουνα παιδί Εγώ γεννήθηκα το 1968 Η δεκαετία που Άκουγα έτσι μουσική Και ταυτιζόμουν με αυτή τη μουσική Ήταν η δεκαετία της εφηβείας μου Εκείνα τα χρόνια Άρα είναι τα έτης Τα 90 τα έζησα πια ως τραγουδίστρια Και είναι όλα χαραγμένα μέσα μου Αλλά όταν θα πάω Κάπου για να περάσω καλά σε κάποιο πάρτι ας πούμε και τέτοια πρέπει οπωσδήποτε να ακούσουμε 80's και είναι αυτά που με πάνε πίσω και τα αγαπάω και βέβαια αυτά που με το οποίο μεγάλωσα με τα ακούσματα από τους γονείς μου ακόμα πιο πίσω 60's, 70's, 50's

20:21 αυτά που έβλεπα στις ταινίες δηλαδή στο δωμάτιό μου είχα φύσα τον Elvis και τον λάτρευα, είχα φύσα τους Beatles ήταν η αγαπημένη μου ας πούμε η πιο αγαπημένη μου πιστεύω ότι και τα παιδιά σήμερα μαθαίνουν από τους γονείς τους και έχουν ανάγκη να πάνε πίσω οι υπόλοιποι που μεγάλωσαν με αυτά τα τραγούδια κάνουν αυτό το ταξίδι και αναπολούν και χαίρονται υπάρχει όμως και το άλλο δεν βγαίνουν σήμερα βέβαια το λέμε αυτό για κάθε για τη μουσική των προηγούμενων δεκαετιών, αλλά ισχύει υπάρχει μια τεράστια κρίση στο τραγούδι.

21:07 Δεν γράφονται τέτοια τραγούδια σήμερα. Ακόμα και αυτά τα pop της δεκαετίας του έτω 90 έχουν μια, δεν ξέρω, έχουν ψυχή, έχουν μια ξενιασιά, έχουν μια χαρά, έχουν κάτι άλλο. Ίσως, δεν ξέρω, δεν μπορώ εγώ να ταυτιστώ με αυτά που κυκλοφώνουν σήμερα, αλλά βλέπω και νέα παιδιά να λένε το ίδιο πράγμα. Μήπως θα είτε ότι υπάρχει μια υπερπαραγωγή μια υπερπληθώρα παραγωγής που κάπως κάνει τα πράγματα λίγο φασόν δηλαδή εγώ το νιώθω περισσότερο δεν κοιτάω τόσο πολύ τον ήχο και τον στίχο αλλά την παραγωγή ότι μου φαίνεται όλα ίδια Ναι Δεν ξέρω, λέω εγώ τώρα Είναι και η ρυθμή τόσο γρήγορη Όλο αυτό με το διαδίκτυο διαδίκτυο, με τις πλατφόρμες, τα τραγούδια που βγαίνουν σε όλες τις πλατφόρμες και κάθε ένα τραγούδι χωρίς να υπάρχει μια δουλειά ολοκληρωμένη με αρχή, μέση, τέλος, μικρές ιστορίες και να έχει ο καλλιτέχνης τη χαρά να παρουσιάσει τη δουλειά του. Σήμερα γράφονται τραγούδια ή κατασκευάζονται τραγούδια για να κάνουν επιτυχία.

22:24 Και όταν είναι αυτός ο στόχος και δεν βγαίνουν μέσα από την ψυχή σου τα τραγούδια δεν μπορούν να αγγίξουν τον κόσμο είναι για γρήγορη κατανάλωση μπορεί να κάνουν και επιτυχία για ένα μήνα και μετά θα πάμε στο επόμενο και έτσι βγαίνουν καλλιτέχνες θα βγει ο επόμενος τον άλλο μήνα, εξαφανίζεται ο προηγούμενος και πάμε, προχωράμε με αυτόν τον τρόπο βλέπω όμως, δεν μπορώ να καταδικάσω και αυτόν τον τρόπο σήμερα γιατί είναι ο μοναδικός τρόπος να βγουν νέα παιδιά να φτάσει η μουσική στον κόσμο αυτή είναι η σημερινή πραγματικότητα και καλούμαστε και εμείς οι πιο παλιοι καλλιτέχνες να ακολουθήσουμε αυτούς τους ρυθμούς και η αλήθεια είναι ότι δεν είναι εύκολο ειδικά αν είσαι λίγο πιο ρομαντικός και έχεις μάθει με το παλιό τρόπο και είσαι λίγο κολλημένος στο παρελθόν αλλά πρέπει αν θες να μάθει ο κόσμος τι κάνεις πρέπει να μπορέσεις να ακολουθήσεις Ναι, ναι. Τις εξελίξεις της, πλατφόρμες, όλο αυτό.

23:25 Και δεν είναι μόνο κακό, τέλος πάντων, αυτό που γίνεται εκεί. Εγώ βλέπω τα θετικά. Ότι βγαίνουν πολλά παιδιά που αξίζουν πραγματικά και είναι καλό το ότι τους δίνεται το βήμα με αυτόν τον τρόπο όταν οι δισχογραφικές εταιρείες έχουν κλείσει στις πόρτες. Άρα κάνουν τα παιδιά μόνα τους τον αγώνα τους και βλέπουμε πολλά παιδιά να πετυχαίνουν μέσα από αυτό.

23:50 και να γεμίσουν μετά την Τεχνόπολη, το Θέατρο Βράχων. Μιας και μιλάς για γεμάτα θέατρα. Πώς ήταν η εμπειρία με τα μισκούμπρια φέτος, τη συναυλία τους? Ήταν κάτι μαγικό. Χάρηκα για τα παιδιά τόσο πολύ και χάρηκα που ήμουν κι εγώ μαζί τους. Έχω ζήσει μεγάλες συναυλίες και σε μεγάλους χώρους και σε γήπεδα και με τον Βασίλη Παπποκοσταντίνου όταν είμασταν που γινόταν πανικός σε όλες τις συναυλίες αλλά αυτό που έγινε με τα μισκούμπρια ήταν κάτι το ασύλληπτο πραγματικά και έχει να κάνει και με το ότι έγινε τώρα με ένα γκρουπ όπως τα μισκούμπρια που είχαν να εμφανιστούν 10 χρόνια η τελευταία τους δουλειά ήταν το 2006 αν δεν κάνω λάθος, ήταν η δουλειά που συμμετείχα και εγώ και κάνουν ξέρω εγώ μια συναυλία ένα δεκαετία μια επαιτειακή συναυλία και αυτό τι απέδειξε ότι ο κόσμος έχει ανάγκη από κάτι τέτοιο, έχει ανάγκη από αλήθεια και γιατί το λέω αυτό γιατί τα ημισκούμπρια έχουν κάνει τελικά, έχουν γράψει ιστορία όχι μόνο με τη συναυλία τους αυτή αλλά αυτή ήταν μια απόδειξη

25:09 της ιστορίας τους όλο το στο ρεπερτόριο τελικά το οποίο παρουσιάστηκε μέσα σε ένα χιουμοριστικό πλαίσιο αλλά καυστικά χιουμοριστικό είναι αυτό που λέει αλήθειες και ο κόσμος το είχε ανάγκη πέρα από το ότι είχαν ανάγκη να τους ξαναδούνε οι παλιοί να χαρούνε και έφεραν και τα παιδιά τους μαζί να δουν και τα παιδιά τους πως ήταν στα δικά μας τα χρόνια ήταν υπέροχα Λες για αλήθειες, λες για πράγματα που πράγματι δυσκολευόμαστε να βρούμε μουσικές άγκυρες, θα το πω εγώ, που να έχουν μια σταθερά και να γίνονται διαχρονικά τα κομμάτια.

25:53 Από όλες τις κατηγορίες μουσικής, από εγώ, όχι μόνο pop, rock, σε όλα τα κομμάτια, στα 90's όμως κάτι γινότανε και έχουν μείνει πολλά πράγματα τα οποία ακούμε ακόμα και ανατρέχουμε. Είτε είναι brit pop, είτε είναι pop, είτε είναι rock. Χιλιάδιο. Τι διαφορετικό είχαν σαν εποχή Εγώ εντάξει πήγαινα σχολείο εκείνη την εποχή Και ό,τι έβγαινε πήγαινα το έπαιρνα με το χαρτζίλι της ομάδας Το δισκάδικο έπαιρνα το CD και το άκουγα Αλλά δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε ακόμα τι γίνεται Τελικά τι ήταν αυτό που έκανε αυτή τη δεκαετία διαφορετική Λοιπόν αυτή τη δεκαετία την έχουμε ταυτίσει περισσότερο με αυτά τα Με τα pop 90 ας πούμε που αγαπάει πάρα πολύ ο κόσμος και όταν μιλάμε ας πούμε για 90's τραγούδια θα αρχίσει ο κόσμος να λέει για Ράκι Τζι, για Μπίγαλη για Δάντι για Μαντό, Αλέξια αλλά που αυτά τα τραγούδια ήταν υπέροχα pop τραγούδια με ένα φρέσκο ήχο στη δική μου την περίπτωση νομίζω ότι αυτό που έκανε εμένα τότε να ξεχωρίσω ήταν ο ήχος που ήταν λίγο πιο ας πούμε ο Θεοφάνος

27:14 στις ενορχιστρώσεις του χρησιμοποίησε περισσότερο ηλεκτρικές κιθάρες λίγο πιο ροκ και δυσολίες που όσοι άκουγαν τότε με είχαν κατατάξει στην πιο ροκ σκηνή ας πούμε και πολλοί ενδεχομένως πίστευαν ότι άκουγα και μέταλ που δεν άκουγα τότε μέταλ αλλά λόγω των ενορχιστρώσεων και ένας στίχος για pop τραγούδια λίγο πιο όρημος να πω κάπως έτσι, λίγο πιο δύσκολος σε κάποια τραγούδια όπως το πόσο λίγο με ξέρεις και κάποια άλλα έτσι πιο ψαγμένα αυτή η δεκαετία όμως έβγαλε και πολλά καταρχάς ξεκίνησε έτσι από το 96 νομίζω και μετά ξεκίνησαν δύο διαφορετικές σχολές, ας πούμε το έντεχνο να ανεβαίνει πάρα πολύ με τον Αλκίνο Ιωαννίδη που είχε πρώτο εμφανιστεί τότε και αντίστοιχα ροκ μπάντες όπως είχαν τότε πρώτο βγει οι μπλε και μην ξεχνάμε ότι μέσα στα 90 ήταν τα ξύλινα σπαθιά οι τρύπες τελικά αυτή η δεκαετία είναι μια πολύ σημαντική δεκαετία για τη μουσική για τη μουσική μας ιστορία τέλος πάντων Υπήρχε κάτι διαφορετικό και υπήρχε το έδαφος για να ανθίσουν όλα αυτά

28:39 Δηλαδή νιώθεις ότι τότε συνέβη κάτι Ήταν οι συνθήκες στη χώρα Ήταν και παγκοσμίως Ήταν κάτι διαφορετικό όντως σαν συνθήκη Ό,τι συμβαίνει στον κόσμο Στην κοινωνία Στην πολιτική σκηνή Στην οικονομία Επηρεάζει και τη μουσική Τότε ήταν μια εποχή που ενδεχομένως νομίζω ότι άνθηζαν όλα Ναι, ναι Λέγανε έχουμε, υπάρχει χρήμα Ναι, ναι Και οι δισκογραφικές επένδυαν σε νέους καλλιτέχνες, σε δουλειές Εγώ θυμάμαι, ξεκίνησα, ο πρώτος μου δίσκος βγήκε το 91 Και ξεκινήσαμε τον πρώτο μου δίσκο με τέσσερα βίντεο κλειπ Δεν συμβαίνουν αυτά και μετά και στους επόμενους για αρκετά χρόνια συνέβαινε αυτό οι εταιρείες έδιναν πολλά χρήματα αυτό σίγουρα βοηθούσε και στο να κάνεις καλύτερες παραγωγές σήμερα όσοι επιτοπλίωσαν οι καλλιτέχνες επομίζονται αυτό το ρόλο και αυτό δυσκολεύει πάρα πολύ τα πράγματα πάρα πολύ επιτρέψτε μου τώρα για το βιντεοκλίπ έχω την αίσθηση ότι στον τρόπο των ενορχιστρώσεων που ήταν διαφορετικές στο δικό σου ψάξιμο στο στίχο και στην πιο ροκ πλευρά

30:02 των τραγουδιών, έχω την αίσθηση ότι ήταν και η ματιά στα βίντεο κλειπ, δηλαδή τώρα θυμήθηκες, ήρα το περιέγραφες το βίντεο κλειπ από το πολύ αγαπημένο μου από αυτό το φιλί για τότε ήταν ένα όχι απλώς καινούριο ένα πολύ πρωτοποριακό θεωρήθηκε πολύ προχωρημένο ήταν και η δική σου ματιά όντως δηλαδή επέμενες στο να βάζεις όρια στο πώς θέλεις να είναι τα πράγματα Γενικά ήθελα να κάνω ήθελα να αισθάνομαι μια ελευθερία ήμουνα πάντα σαν άνθρωπος πολύ ανοιχτόμυαλη και ήθελα ό,τι μου άρεσε να μπορούσα να το κάνω και έβρισκα πάντα τους κατάλληλους συνεργάτες που να έχουν και αυτές τις ίδιες απόψεις και ό,τι μου έλεγαν, δηλαδή δεν υπήρχε πράγμα που να μου πούνε για να πω, όχι εγώ δεν υπάρχει πρόσφατα το κάνω αυτό γιατί, τι θα πει ο κόσμος αυτό το τι θα πει ο κόσμος δεν υπήρχε σε εμένα ποτέ τι σημαντικό ούτε στην εμφάνιση ούτε στο τι θα τραγουδήσεις είπες για ελευθερία υπήρξε στιγμή που μπήκες στη δικασία να σκεφτείς ότι πρέπει να κάνεις κάποιο συμβιβασμό για την καριέρα σου

31:13 για να προχωρήσεις υπήρξαν κάποια δύο τρία χρόνια εκεί στα τέλη της δεκαετίας του 90 που όπως σας είπα πριν που άρχισαν να αλλάζουν τα πράγματα το 1996 άρχισε να ανεβαίνει το έντεχνο το ίδιο και η ροκ σκηνή αλλά και το λαϊκό και αυτό που λέγαμε pop λαϊκό και επειδή γινόταν αυτή και παράλληλα η πτώση της καθαρόιμης pop σκηνής άρα όσοι pop καλλιτέχνες ήμασταν τότε που είχαμε ξεχωρίσει μέχρι και το 96 με τα pop μας τραγούδια τέλος πάντων καλούμασταν να κάνουμε είτε βασικά δύο ήταν οι δρόμοι είτε να κάνεις πίσω και να περιμένεις για να ξαναγυρίσουν πράγματα και να επιστρέψεις με αυτό που πραγματικά είσαι και αυτό που πραγματικά θες ή να κάνεις μια καινούρια πρόταση αλλά όπως εσύ το θέλεις και πάλι ή να ακολουθήσεις το ρεύμα Συνήθως στους mainstream καλλιτέχνες οι εταιρείες λένε αυτό Ότι πρέπει να ακολουθείς το ρεύμα, αλλιώς δεν υπάρχεις Η αλήθεια είναι ότι εκείνα τα χρόνια ταλαιπωρήθηκα αρκετά Γιατί και δεν ήξερα που πρέπει να πάω και γιατί τρομοκρατήθηκα

32:43 Και έκανα δύο δίσκους πιο πειραματικούς με πιο λαϊκούς ήχους κάτι το οποίο εντάξει δοκιμάστηκα σε αυτό έκανα κάποιες εμφανίσεις και σε χώρους γιατί εκεί ήμουν τοποθετημένη ας πούμε αλλά αυτό το ρεπερτόριο δεν μου τέριαζε ούτε στην ιδιοσυγκρασία μου ούτε δεν ήμουν εγώ και μπορεί να είχε επιτυχία εκεί όπου εμφανιζόμουν αλλά δεν μου άρεσε και εκεί ένιωσα ότι χάνω τον εαυτό μου και λέω δεν θέλω να του κάνω αυτό ή θα τα παρατήσω ή θα φύγω και θα περιμένω γιατί ένας πολύ καλός μου φίλος πολύ αγαπημένος μου που με βοήθησε από την πρώτη στιγμή που ήρθα στην Ελλάδα ήταν ο Κώστας Τουρνάς ο οποίος μου είχε πει κάτι σοφό τότε και δεν τον άκουσα έπρεπε να τον είχα ακούσει αλλά όχι ότι θα άλλαζε κάτι απλά πολλές φορές οι επιλογές μας μας δυσκολεύουν λίγο τον δρόμο και δηλαδή αντί να πας μια ευθεία αυτό κάνεις στροφές και φτάνεις στον προορισμό σου ανακαλύπτοντας πολλά πράγματα σε σένα αλλά δυσκολεύεις τα πράγματα. Ο Κώστας μου είχε πει Ευρυδίκη περίμενε, άρχισε να δουλεύεις

34:05 το επόμενο όπως το θες δεν χρειάζεται να ακολουθήσεις τους άλλους αλλά όταν είσαι νέος, όταν δεν έχεις 100% εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και πολλές ανασφάλειες που έχουν όλοι οι καλλιτέχνες πολλές φορές επιλέγεις να ακούς τους άλλους και όχι εσένα αυτό ήταν το μαθήμά μου εκεί ήταν που είπα ότι από εδώ και πέρα ακούω μόνο εμένα Καθάρισε το πεδίο όμως από εκεί Ναι Πολύ σημαντικό Σήμερα τι μουσικής ακούς, τι σου αρέσει να ακούς και από τα πιο καινούρια από καινούρια πράγματα ακούω Μ' αρέσουν πολλά παιδιά Μ' αρέσει ας πούμε η Μάρινα Σάτι Τα τραγούδια της Αυτά που παραπέμπουν σε πιο παραδοσιακά στοιχεία Αυτό που έκανε με τις φωνές ας πούμε Και θα την ήθελα περισσότερο σε αυτό Η αλήθεια είναι Μ' αρέσει πάρα πολύ Έχει μια τόσο γλυκιά φωνή Και γράφει με τέτοια ευαισθησία Όταν ασχολείται με αυτό το είδος της μουσικής Μ' αρέσει η Μάρινα Σπανού Πιάσαμε τις Μάρινες Λοιπόν Μ' αρέσει ο Παπαζό Ο οποίος έχει μια Ξεκίνησε έτσι από το μπαλκόνι του Κάνοντας διασκευές

35:27 Και μ' αρέσει πάρα πολύ ο τρόπος που διασκευάζει Τα τραγούδια Αλλά γράφει και ο ίδιος εξαιρετικά τραγούδια Τα παρουσιάζει σιγά σιγά Ναι Μέχρι τώρα στην καριέρα σου ποιες είναι οι στιγμές Που θα λέγεις ότι είναι πιο σημαντικές Οι πιο σημαντικές Είναι Σίγουρα Οι πρώτες μου παραστάσεις Όταν ξεκίνησα Κυκλοφορώνα στους πρώτους μου δίσκους Να κάνω μόνιμους συναυλίες Και θυμάμαι Με τον Γιώργο Θεοφάνους Γιατί αγαπούσα πάρα πολύ πάντα Το μουσικό θέατρο και ήθελα Οι συναυλίες μου να έχουν αυτό το χαρακτήρα Σαν παράσταση και κάναμε μόνιμα στις παραγωγές μας δεν είχαμε γραφείο παραγωγής τότε να κάνουμε συναυλίες και τα κάναμε όλα μόνιμα και βρίσκαμε σκηνοθέτες, φτιάχναμε κοστούμια είχαμε χορευτές τραγουδιστές μαζί και αυτό ήταν μαγικό φτάσαμε και στο Λικαβητό το 1995 νομίζω ήμουν η νεαρότερη τότε τραγουδιστή που είχα εμφανιστεί στο Λικαβητό στο αρχαιόδιο Πάτρας που ήταν ένας υπέροχος χώρος στο Κούριο στην Κύπρο γενικά αυτά είναι ό,τι είχε να κάνει με παραστάσεις που έχω κάνει

36:47 και τότε στο ξεκίνημα μου αλλά και αργότερα είναι αυτά που κρατάω μέσα μου έχω μια αδυναμία σε αυτά το εγώ η Εντήθιο Ελβίς, το πλεταξίδι που παρουσίασα στο Γιάλινο Μουσικό Θέατρο σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ρήγου μετά το Μια Μέρα Ξύπνεσαι σε σκηνοθεσία του Δημητήρ Μαλισόβα το Λαμποέμ Σίγουρα οι εμφανίσεις μου στο διακοντισμό της Eurovision που και με την πρώτη μου εμφάνιση με το ταιριάζουμε ήταν αυτό που βοήθησε ενδεχομένως να με μάθει περισσότερο ο κόσμος και να περάσω σχεδόν αμέσως σε όλα τα σπίτια Η αγαπημένη μου συμμετοχή είναι αυτή με το ΕΜΕΑΝΘΡΑΚΟΣ και εγώ και πολλές συνεργασίες με καλλιτέχνες που ήταν πρότυπα για μένα στην εφηβεία μου και τους είχα βαθιά στην καρδιά μου και δεν μπορούσα καν να το πιστέψω ότι είμαι δίπλα τους και τραγουδάμε μαζί όπως ήταν ο Βασίλης ο Κωνσταντίνου ο Κώστας ο Τουρνάς η πιο αγαπημένη μου και έλαβαν δισκογραφικά στο τελευταίο μου άλμπουμ που μου χάρισαν τραγούδια σπουδαίοι συνθέτες όπως ο Γιώργος Θεοφάνος πάντα είναι δίπλα μου έτσι κι αλλιώς

38:00 αλλά και με τον Στέφανο Κορκολί που ήθελα τόσο πολύ να κάνουμε κάτι μαζί και έγινε τώρα μετά από τόσα πολλά χρόνια το ότι τραγουδήσαμε μαζί με τον Μίλτο Πασχαλίδη ένα τραγούδι εξαιρετικό του Γιώργου Θεοφάνους και της Αννι Παλτσί θέλω να πω ότι μέσα μου έχουν γράψει όχι μόνο οι δικές μου οι παραστάσεις αλλά και οι συνεργασίες με αυτούς τους ανθρώπους που θαυμάζω και που αγαπώ και έβγαλες ένα καταπληκό τραγούδι για τον πατέρα ναι αυτό το άφηνα για το το αγαπώ πολύ σε μουσική του Σταύρου Σιώλα και σε στίχους του Πόλη Κυριάκου που αυτό εντάξει ήταν ένα δώρο που μου έκαναν γιατί με τον Πόλη είμαστε πάρα πολλοί φίλοι και όταν περνούσε έτσι δύσκολα γενικά στην οικογένεια με την ασθένεια του πατέρα μου και ξέραμε ότι θα φύγει, το περιμέναμε και μιλούσαμε σχεδόν καθημερινά με τον Πόλη και του λέω θέλω να θέλω να κάνω ένα δώρο στον μπαμπά μου πριν φύγει θέλω να να γράψω ένα τραγούδι για αυτό και να προλάβω να το τραγουδήσω και μου λέω αλλά δεν μπορώ να το γράψω

39:09 δεν μπορώ και μου λέει ο Πόλης μίλα με για τον μπαμπά σου και θα στο γράψω εγώ και μετά από λίγες μέρες μου έστειλε αυτό το τραγούδι το οποίο εντάξει είναι πανόμορφο Οι συναυλίες που έρχονται είναι με το Δερμαραντίνη και με το Χρήστο Δάντη Αλλά μας είπες εκτός ώρα και νομίζω πρέπει να το αναφέρουμε Ετοιμάζεις κάτι καινούριο και δισκογραφή Αυτό λοιπόν τώρα είναι ένα τραγούδι που έγραψε για μένα ο Μποπ Κατσιόνης Είμαστε μαζί 11 χρόνια Εδώ και πολλά χρόνια γιατί ο Μπόπα πρέπει να το πω Βασικά το έχει πει ο ίδιος επειδή έχουμε μία διαφορά ηλικίας και εκεί έχουμε καταρρύψει τα στερεότυπα δεν ακούω αυτό λοιπόν άρα όταν ήταν ξερογός στην εφηβεία του εγώ κυκλοφορούσα τους πρώτους μου δίσκους και υπήρξε φαν μου πολύ φαν μου και φαν της μουσικής μου έτσι εδώ και πολλά χρόνια μου λέει άσε με να σου κάνω ένα τραγούδι έτσι πως το φαντάζομαι εγώ για σένα θέλω λέει να ακούσω την Ευρυδίκη όπως την έχω στα αυτιά μου ξανά ένα τραγούδι που να είναι αυτό 80's 90's αλλά στο σήμερα

40:31 και μου το έλεγε καιρό και εγώ ήμουν ακολουμένη στα δικά μου λοιπόν και κάποια στιγμή ακούω στο σπίτι να παίζει κάτι στην κιθάρα και μετά από λίγες μέρες το είχε ενορχιστρώσει και με πιάνουν να σηκώνομαι να χορεύω και λέω τι είναι αυτό λέει ένα τραγούδι που γράφω λέω μπορώ να το πω εγώ μου λέει για σένα είναι και αρχίσαμε έτσι να δουλεύουμε μαζί πάνω σε αυτό το τραγούδι αλλά και σε άλλα που θα ακολουθήσουν από Σεπτέμβριο και μετά βέβαια οπότε περιμένουμε αυτό σίγουρα Ναι, εγώ θέλω να ρωτήσω πώς το διαχειρίζεσαι μέσα σου πώς το διαχειρίζεσαι μάλλον στην αρχή που είπες ότι ήταν πολύ μεγάλος φαν σου σε ζόρισε αυτό Λοιπόν, βασικά με ζόρισε στην αρχή διαφορά στην ηλικία, τον περνάω 9 χρόνια. Μόνο αυτό. Το φαν μου δεν υπήρχε γιατί ουσιαστικά βρεθήκα μέσα σε ένα στούντιο για να ακούσω κάποια τραγούδια του τότε, όπου όντως κάναμε ένα τραγούδι το 2016.

41:32 άρα τον γνώρισα ως έναν επαγγελματία μουσικό είχα διαβάσει για αυτό για τις περιοδίες που έκανε στο εξωτερικό με τους Firewind άρα πήγα να συναντήσω έναν άνθρωπο που έρχεται από έναν άλλο χώρο βέβαια τη Metal σκηνή αλλά είχε κάτι για μένα και είχα την περιέργεια να ακούσω τι είναι αυτό που έγραψε για μένα και όταν έφτασα εκεί μου αποκάλυψε ότι ήταν φαν Και πόσο αντιστηροτυπικό είναι αυτό το ότι προέρχεται από τη μεταλλ σκηνή και μαζί βγάζεται κάτι το οποίο επαναπροσύρειζε πολλά πράγματα από 80's, 90's, παντρεύει πολλά διαφορετικά στοιχεία Ναι, εκεί εκεί βλέπεις ότι η μουσική δεν έχει όρια και δεν πρέπει να έχει και δεν έχει ταμπέλες όταν κάτι είναι καλό, είναι καλό εκεί τελειώνουν όλα σε όλους τους χώρους σε όλα τα είδη υπάρχουν και καλά τραγούδια και κακά τραγούδια το θέμα είναι τι μιλάει στην ψυχή μας με κάθε τρόπο δεν είναι μόνο αυτό που μιλάει στην ψυχή μας να είναι κάτι καταθλιπτικό ή κάτι που να μας προβληματίζει να μας εξοργίζει να φέρνει μια επανάσταση

42:46 ακόμα και το χαρούμενο έχουμε ανάγκη και από χαρούμενα πράγματα και εγώ είμαι με το ένα πόδι στο ένα και με το άλλο πόδι στο άλλο γιατί σε όλα βρίσκουμε κάτι να εκφραστούμε νιώθεις ίσως ότι τα νέα παιδιά, η Gen Z, η επόμενη γενιά που έρχεται αυτό το έχουν περισσότερο στην κουλτούρα τους το ότι είναι με το ένα από εδώ, με το ένα εκεί δεν τους νοιάζουν πολύ τα είδη αυτό ήθελα να πω πριν ήμουν τις πράγματα στην παραλία και ήταν μια παρέα με παιδιά που μας ρώτησαν πολύ βιενικά αν έχουμε πρόβλημα να βάλουν ένα ηχείακι με μουσική και λέμε όχι, αράζαμε και εμείς πίναμε τον καφέ μας και βάλανε λοιπόν και παίζανε 70% από τα κομμάτια που ακούγαν ήταν 90's, ελληνικά και ξένα Βάλανε και ευρυδική Θα βάζανε και Blair και Oasis Θα βάζανε και κάτι πιο hip hop Ένα blend που εμένα μου αρέσει πάρα πολύ Και το οποίο τουλάχιστον τα προηγούμενα χρόνια Δεν συνηθίζονταν τόσο πολύ Δεν ξέρω Δεν μπορώ να είμαι απόλυτη σε αυτό Και να σας πω έτσι με ειλικρινία Γιατί Εγώ βλέπω από τον εαυτό μου

43:49 Ότι σε όλη μου τη ζωή άκουγα Πολλά και διαφορετικά Ήδη μουσικής Και τα αγαπούσα όλα το ίδιο Μιλούσαν μέσα μου με έναν διαφορετικό τρόπο Αλλά κάλυπταν Το κάθε είδος μια άλλη ανάγκη Ενδεχομένως Στις παραστάσεις Υπάρχει ένα τραγούδι Έστω ένα τραγούδι που Αυτό που και πάλι στριοτυπικά μπορεί να πει κάποιος Ε αυτό δεν θα το πει ευρυδίκη ποτέ live Και όμως το λες Δηλαδή μπορεί να είναι λαϊκό Υπάρχει κάτι που θες να το λες Και ας μην το περιμένουμε από σένα Υπάρχουν τραγούδια Που που ναι μπορεί ο κόσμος να μην τα περιμένει και αν διαβάσεις κάπου τον τίτλο και να πεις α η Ευρυδίκη λέει αυτό μπορεί να σου πει κάποιος έλα μωρέ τώρα τι θέλει και ασχολείται με αυτό γιατί το λέει και τελικά αν έρθει στο live να εκπλαγεί ευχάριστα αυτός είναι ο στόχος και εγώ δεν επιλέγω ποτέ τραγούδια μόνο και μόνο για να τα πω για να περάσει καλά ο κόσμος όλα τα τραγούδια που επιλέγω άλλων είναι αυτά που αγαπώ και αυτά που πιστεύω ότι μπορώ να υποστηρίξω και αυτό είναι το ωραίο

45:02 πολύ κλείνοντας έτσι γεννήθηκε μια πορεία ανέφερες και το πένθος για το μπαμπά σου έχει υπάρξει άργε ποτέ στιγμή ή περίοδος που να μην θες να ακούσεις μουσική πολύ ναι τώρα που το λες Δηλαδή χωρίς να το σκέφτομαι Που να μην Δηλαδή Σίγουρα κάθε μέρα Σε όλη τη ζωή μου θα ξυπνήσω Και θα βάλω μουσική Πάντα Τις Κυριακές ας πούμε Το έχω πει ξανά αυτό γιατί Είναι ίσως η μοναδική μέρα που θα ξυπνήσω Και δεν θα έχω τίποτα άλλο να κάνω τις περισσότερες φορές Προσπαθώ μία μέρα Να είμαι στο σπίτι Με το σύζυγό μου Να ξυπνήσουμε μαζί να πάρουμε το πρωινό μας να ανοίξω το παράθυρο να βλέπω τον ήλιο ίσως και μια βόλτα μετά άρα είναι η μόνη μέρα που ξέρω ότι θα ξυπνήσω και δεν πρέπει να τρέξω να κάνω πράγματα θα ξυπνήσω πριν φτιάξω τον καφέ μου έχω βάλει Elvis και esas specious minds που είναι αυτό που με κάνει να νιώθω καλά και αρχίζω να χορεύω άρα εκεί καταλαβαίνεις τη σημασία, τη δύναμη της μουσικής όπως και να είμαι ό,τι και να έχω στο κεφάλι μου θα βάλω μουσική και θα ακούσω

46:23 Αλλά ναι έχουν υπάρξει φορές που Και αυτό είναι καμιά φορά που λέμε Όταν έχεις μια μελαγχολία Δεν θα πω κατάθλιψη Δεν έχεις όρεξη να κάνεις τίποτα Και σίγουρα ίσως να μην ακούς και πολύ παρξιακά Μουσικά πράγματα εντάξει Να δεις κάτι πιο έλλειψη Ναι, η ησυχία Ναι, σίγουρα και αυτό Εντάξει, η μουσική είναι συνέστημα Δεν μπορούμε να αποκοπούμε από αυτό Εγώ ήθελα να σε ρωτήσω τι σε ενοχλεί στα πράγματα όπως εξελίσσονται γύρω μας και σε αντίθεση τι είναι αυτό που σε ισορροπεί και σε κρατάει έτσι σε μια ηρεμία.

47:05 Πολλά πράγματα με ενοχλούν. Στη σημερινή κοινωνία στους ανθρώπους γενικότερα. Η έλλειψη παιδείας. αυτό που κανένας δεν νοιάζεται για τίποτα για κανένα που βάζουμε πάνω από όλα τον εαυτό μας που κλεινόμαστε στο μικρό κοσμό μας και δεν μας αφορά τίποτα και ο τρόπος που η ευκολία με την οποία ο καθένας καταδικάζει τους άλλους και ειδικά σήμερα το τελευταίο έτσι διάστημα μετά από τόσες γυναικοκτονίες δηλαδή έχουμε τρελαθεί έχουμε κουραστεί να διαβάζουμε να μαθαίνουμε κάθε μέρα για μια νέα γυναικοκτονία αυτό που με έχει πληγώσει αλλά και εξοργήσει ταυτόχρονα το τελευταίο διάστημα είναι αυτό που ενώ συμβαίνει κάτι τέτοιο τόσο τραγικό τόσο εξοργιστικό υπάρχουν κάποιοι που μπαίνουν και ασχολούνται με το τι φόραγε με το αν ήταν έξω ξέρω εγώ και έκανε βόλτες μέχρι τις 2 το βράδυ ή αν κάτι θα του έκανε και ξεπλένουν τον δολοφόνο ακριβώς και δεν το χωράει το μυαλό μου δεν το χωράει το μυαλό μου πραγματικά και λέω σε τι κοινωνία ζούμε αντί να μάθουμε στα παιδιά μας

48:41 να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας με αρχές, να μάθουν με σεβασμό για τον συνάνθρωπο οι ίδιοι συμπεριφορόμαστε με αυτόν τον τρόπο και εκεί είναι που καταλήγω καμιά φορά ότι έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας για να φτάσουμε κάπου τελικά πρέπει να γίνουν τεράστιες αλλαγές σε αυτή την κοινωνία και επειδή εμείς έχουμε μεγαλώσει με αυτή την νοοτροπία δεν αλλάζουν οι άνθρωποι προφανώς όταν πας 50, 60, 70 δεν αλλάζεις, έχει χαραχτεί μέσα σου μέσα στο DNA σου, αυτός ο τρόπος σκέψης αυτή η νοοτροπία και προφανώς εσύ με τη σειρά σου το περνάς στο παιδί σου, άρα εγώ προσωπικά μάλλον δεν αποθέτω τις ελπίδες μου στα σχολεία στους εκπαιδευτές, στο πώς τα μηνύματα που θα περάσουν εκεί και στα μαθήματα που θα πρέπει με κάποιο τρόπο να γίνουν μέσα στις τάξεις καινούργια μαθήματα ώστε να μάθουν στα παιδιά τι σημαίνει να σέβεσαι τα δικαιώματα του άλλου ανθρώπου, να σέβεσαι τον άλλον έτσι για αυτό που είναι, όπως είναι να τον δέχεσαι και να τον αγαπάς, να μην κρίνεις και τα ίδια

49:46 τα παιδιά μετά θα γίνουν οι ίδιοι παιδαγωγοί των των γονέων Σωστό Και τι σε ισορροπεί, τι σε κάνει και εκεί που εξοργίζεσαι και απαγοητεύεσαι τι μπορεί να πεις τι μπορεί να σε κάνει να πεις Προχωράμε Εκείνη που έχω ανάγκη να να έρθω σε επαφή με τη φύση, να φύγω δεν ξέρω, μια βόλτα στη θάλασσα, στο βουνό μακριά έχοντας μόνο την αγκαλιά της οικογένειάς μου ας πούμε, αυτό με γιώνει εκεί βρίσκω ισορροπία βασικά, στην οικογένεια και στα ταξίδια και φαντάζομαι μακριά από τα social media Ναι μακριά Αυτή όλη η τοξικότητα που περιγράφεις Νομίζω ότι μπορείς να τη βιώσεις Επί 100 στα social media Μπορεί να είναι Δεν λέω ότι είναι η πλειοψηφία Αλλά εκεί ακούγεται πολύ περισσότερο Και σε επηρεάζει και παραπάνω Και πόσο μόνο αν είσαι και ένα πρόσωπο σαν εσένα Που εκτίθεται δημοσίως Ναι σε επηρεαζούν Έχεις νιώσει τα social media Και να σχολείς σου η επαφή σου Επειδή παρά είμαι ευαίσθητη και ξέρω ότι το έχω δει δηλαδή με ένα κακό σχόλιο μπορεί ας πούμε να χαλάσει όλη η μέρα μου

51:13 και να σκέφτομαι συνέχεια γιατί ακόμα και να μην έχει κάποια βάση μπορεί και να έχει κάποια βάση κάποιος να πει δηλαδή να υπάρχει ένα βίντεο από ένα live που εγώ μπορεί να πνίγομαι εκείνη τη στιγμή και να πει όλες δεν έχει αναπνοές λέω τώρα ένα παράδειγμα και λέω καλά με τι ασχολείται ο κόσμος και αν αυτό εμένα μπορεί να με κάνει να χαλαστώ εκείνη τη μέρα και να πάει όλη η μέρα μου έτσι σκεφτείτε πόσο κάποια άλλα σχόλια πιο κακεντριχοί μπορούν να μας επηρεάσουν και έτσι δεν θέλω να διαβάζω δεν θέλω να βλέπω τίποτα αυτό λέω όταν διαβάζω για τους άλλους πολλές φορές στεναχωριέμαι και θυμώνω και εκεί μπορεί και να απαντήσω για όταν για αυτό μου δεν θα απαντήσω αλλά για τους άλλους έχω πάντα μια τάση να υπερασπίζω νομίζω αυτή είναι και η καλύτερη απάντηση σε όλα το να είμαστε μαζί ρε παιδί μου να στηρίζουμε όσον άλλο σου μπορούμε δεν νομίζω υπάρχει κάτι άλλο Ευρυδίκη ήταν πάρα πολύ μεγάλη χαρά πως είχαμε σήμερα εδώ σε ευχαριστούμε πάρα πολύ εγώ ευχαριστώ

52:21 ελπίζουμε να απολαύσεις τα live τη φύση και περιμένουμε το τραγούδι του Σεπτέμβρη Ευχαριστώ πολύ Και να θυμίσουμε 9 Ιουλίου Μονή Λαζαριστών 14 στο Κήπο Θέατρο Παπάγου μαζί με τον Θεοδωρή Μαραντίνη και με τον Χρήστο Δάντη στη Θεσσαλονίκη Ευχαριστούμε πάρα πολύ Εγώ ευχαριστώ Μας βλέπετε και μας ακούτε σε Spotify, YouTube και Apple Podcast Τα λέμε την επόμενη. Γεια σας