Skip to content
PodBase
Είναι ταξική η ψυχική υγεία;

Είναι ταξική η ψυχική υγεία;

Στη Χώρα Των Στερεοτύπων
Μάιος 28, 2026 00:30:37
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Ο ψυχίατρος Δημήτρης Πλουμπίδης μιλάει για την απαξίωση της ψυχικής υγείας στην Ελλάδα του 2026 και την ταξική δομή της. Πού μπορεί να απευθυνθεί κανείς για άμεσα, δωρεάν υποστήριξη.

00:00 Ποιες είναι οι ελλείψεις στη ψυχική υγεία

05:00 Το νέο νομοσχέδιο και η απαξίωση του Δημοσίου

11:00 Δομές για το φαίνεσθαι

13:30 Η σημασία της ομάδας στη ψυχοθεραπεία

15:40 Έφηβοι και ψυχική υγεία

18:30 Πώς "καίγονται" οι ειδικοί

20:00 Έχει ταξικό χαρακτήρα η παροχή υπηρεσιών ψυχικής υγείας;

24:00 Η κατάσταση στην περιφέρεια

26:00 Πού μπορεί να απευθυνθεί κανείς για δωρεάν βοήθεια σήμερα

28:30 "Τι σας κρατάει σε αυτό το επάγγελμα;"

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

του πληθωρισμού και των λοιπόν προβλημάτων που ούτως ή άλλως αντιμετωπίζουμε. Θέλαμε να δούμε λίγο όντως πόσο απαξιωμένη είναι η ψυχική υγεία σήμερα, ποια και να όντως υπάρχουν σε θέσεις, τελικά πόση πρόσβαση έχουν οι άνθρωποι σε δομές και νομίζω δεν υπάρχει καλύτερος καλεσμένος από τον σημερινό για να μας μιλήσει για όλα αυτά με την πολύχρονη εμπειρία του.

Είναι ο κύριος Πλουμπίδης, είναι ομότιμος καθηγητής ψυχιατρικής για χρόνια διευθυντής και πλέον συνεργάτης του Κέντρου Ψυχικής Υγιεινής του Βύρονα. Καλώς μας ήρθατε. Καλώς σας βρήκα και ευχαριστώ για την γνώσκληση. Καλώς ήρθατε. Είναι ούτως ή άλλως ένα τεράστιο θέμα η υγεία στην Ελλάδα. η απαξίωση της υγείας το πως τέλος πάντων σιγά σιγά όλα ιδιωτικοποιούνται πάμε προς τα εκεί τι σημαίνει δημόσια υγεία πλέον στην Ελλάδα και νομίζω ότι όταν μιλάμε για υγεία είναι αυτό που λέμε ψυχείται και σώματι δηλαδή είναι ένα πράγμα μπορούμε να πούμε λίγο σε ποιο σημείο βρίσκεται αυτή τη στιγμή η πρωτοβάθμια παρέμβαση και περίεργα στην Ελλάδα και ποιες είναι οι λήψεις που εντοπίζουμε στην ψυχική υγεία αυτή τη στιγμή.

Ξέρουμε από την αρχή το μεγάλο πρόβλημα του ΕΣΥ το 1983 που ξεκίνησε ήταν ότι δεν είχε δίκτυο πρωτοβάθμιας φροντίδας και αυτό έμεινε νοσοκομιακό. Δεν απλώθηκε στο υπόλοιπο. Και αυτό το πληρώνει μέχρι τώρα. Στη συνέχεια στο ΕΣΥ επιχειρήθηκε να γίνουν διάφορα κέντρα υγείας έχουν γίνει μερικά περιφερειακά και είχαμε και το δίκτυο πολυατρίων του ΙΚΑ το οποίο τελείωσε με ξαφνικό θάνατο το 2013 το οποίο εξακολουθεί να υπάρχει είναι τα αστικά κέντρα υγείας που έχουν και κάποιους ψυχίατρους στην ψυχιατρική η μεγάλη μεταρρύθμιση είναι του ΕΣΥ το 1983 όπου καταρχήν φτιάχνονται τα ψυχιατρικά τμήματα στα γενικά νοσοκομεία αλλά αυτό αφορά την νοσηλεία ενώ φτιάχνονται και τα πρώτα κέντρα ψυχικής υγείας για ενήλικους και στη συνέχεια για παιδιά.

Το πρόβλημα είναι ότι αυτά τα κέντρα ψυχικής υγείας παρέμειναν λίγα. Δεν έγινε ένα επαρκές δίκτυο ώστε να εξυπηρετήσει μια άλλη βασική έννοια της μεταρρύθμισης την τομεοποίηση. Δηλαδή, για ένα κομμάτι πληθυσμού να υπάρχει η απαραίτητη νοσοκομιακή και ξενοσοκομιακή υπηρεσία. Αυτό ήταν η βασική μεταρρύθμιση στη Γαλλία, όπου εκεί υπάρχουν πάνω από 500 τομείς.

Εμείς σήμερα στην Ελλάδα έχουμε 38. Δηλαδή είναι μεγάλοι τομείς και όλοι αυτοί δεν έχουν όλες τις απαραίτητες υπηρεσίες. Όταν λέτε τομείς εννοείται για την υγεία γενικότερα. Είναι για την ψυχική υγεία. Την υπόλοιπη υγεία δεν έχουν γίνει. Υπάρχουν οι 7 υγειονομικές περιφέρειες, αλλά και πάλι πόσο αυτόνομοι είναι κάθε μία, είναι μεγάλη κουβέντα.

Άρα σε Γαλλία υπάρχουν 500 περίπου τομείς για την ψυχική υγεία. Και εκεί υπάρχει, είναι οφειλελεύθερη λογική και δεν δουλεύουν όσο καλά δουλεύανε, αλλά υπάρχουν. Σαν υπάρχει αυτή η δυνατότητα αναφοράς. Στην Ελλάδα είχαμε κάποιους πιλωτικούς τομείς που δουλέψανε καλά, αλλά ήταν λίγοι. Οι υπόλοιποι εκ των ενώντων έγινε η προσπάθεια οργάνωσης της υγείας.

Επίσης έχουμε ένα άλλο φαινόμενο αυτή τη στιγμή ότι η γενιά του ΕΣΥ δηλαδή που προσβλήθηκαν από το 1983 μέχρι το 2000 και έχουμε την άλλη ιδιαιτερότητα στην Ελλάδα ότι από το 1986 ξεκινάνε τα μεγάλα ευρωπαϊκά προγράμματα ο κανονισμός 815, τα ψυχαργός, αλφαβήτα γάμα που έπεσαν πολλά χρήματα τότε φτιαχτήκαν πολλές μονάδες το οποίο αυτό φυσικά δεν μπόρεσε να συνεχιστεί Αυτοί οι άνθρωποι που έχουν προσληφθεί από το 1983 μέχρι το 2000 πάνε σιγά σιγά στη σύνταξη και το δημόσιο σιγά σιγά συρρυκνώνεται σημαντικά και υπάρχει ένα άλλο φαινόμενο να αυξάνονται τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου οι ΆΜΚΕ οι αστικές μη κερδοσκοπικές εταιρείες που ειδικά από το 2019 όλα τα νέα προγράμματα δίνονται σε αυτούς.

Με το τελευταίο νομοσχέδιο για την ψυχική υγεία παρατηρείτε κλείσιμο ή σειρή κνώση δομών. Θέλετε να μας πείτε λίγο γι' αυτό. Ο νόμος 5129 του 2024 εφαρμόζεται από 1η Φεβρουαρίου του 1925 εμπνευστής του κ. Βαρτζόπουλος, Δημήτρης Βαρτζόπουλος έφτιαξε σε κάθε υγειονομική περιφέρεια μια διεύθυνση ψυχικής υγείας όπου αυτές οι διευθύνσεις ψυχικής υγείας ξεκινήσαν από το μηδέν, εκ του μειόντος δηλαδή αυτή τη στιγμή που μιλάμε έχουν ένα χρόνο ζωή και κάθε με ένα πολύ συγκεντρωτικό μοντέλο να μαζέψουν όλες τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας της περιφέρειας.

Δηλαδή, ψυχιατρικά νοσοκομεία, τμήματα σε γενικά νοσοκομεία νοσηλείας, κέντρα ψυχικής υγείας, κενώνες της αποασυλοποίησης, όλα. Δηλαδή, πώς μπορεί να διοικηθεί αυτό ακόμα, δεν μπορώ να σας πω. Είναι, ψάχνει τον δρόμο του. αλλά ο νόμος έκανε και μια δεύτερη καινοτομία ιδιαίτερα συζητήσιμη διέλυσε όλες τις υπάρχοντες δομές για την απεξάρτηση το 18 Άνω, τον Οκανά, όλες τις άλλες και τις συγκέντρωσε σε ένα νομικό πρόσωπο τον Ε.Ο.Π.Α.Ε.

ο οποίος επίσης επιχειρεί διοικητικά να στήσει εξ αρχής ένα σύστημα το οποίο έχει διαλύσει το προηγούμενο. Και υπάρχουν και τα κέντρα πρόληψης τα οποία είναι με τις περιφερειακές διοίκησεις που και αυτά ετοιμάζονται να τα βάλουν σε αυτό το σχήμα. Δηλαδή αν με ρωτήσετε τι γίνεται ακριβώς και πού μπορώ να σας πω να στείλετε κάποιο χρήστη δεν ξέρω αυτή τη στιγμή.

Είναι όλα σε μεταβατική περίοδο. Με πολύ δύσκολα αποτελέσματα όμως για τους θεραπευόμενους. Είναι πολύ δύσκολα γιατί καταρχήν είναι πολύ δύσκολα τα ραντεβού, το να πλησιάσει κανείς μία υπηρεσία. εδώ και λιγότερο από ένα χρόνο έχουμε τα ρεντεβού μεσοειδίκα με το 1566 έχω εμπειρία από αυτό έρχονται αρκετά καινούργια αρκετά καινούργια περιστατικά σε κάθε μονάδα γιατί είναι οι δημόσιες μονάδες και για τα κέντρα ημέρας αυτοί δέχονται αυτά τα περιστατικά οι άνθρωποι συνήθως ζητάνε κάτι που είναι κοντά στα σπίτια τους.

Αυτά που φοβόμασταν ότι θα μας έρχονται από την βουλιαγμένη, από τον Άγιο Στέφανο δεν το κάνουν γιατί... Αλλά οι υπηρεσίες που μπορούμε να παρέχουμε είναι στοιχειώδεις. Δεν υπάρχει επαρκής κόσμος γιατί στις δημόσιες υπηρεσίες δεν αντικαθίστανται. Ενδικαθίστονται πολύ λίγοι και συχνά με επικουρικούς Και δυστυχώς δεν ενδιαφέρεται κανείς για την οργάνωση των υπηρεσιών Αφήνονται λίγο στην τύχη τους Όλα πάνε νομικά προς το παρεδιωτικό δικαίου Τα οποία λειτουργούν αυτόνομα το καθένα Και δυστυχώς όλο αυτό μετακυλεί και επιπρόσετο βάρος Και στους ανθρώπους που μένουν να δουλεύουν σε αυτές τις δομές γιατί είναι αλλιώς να έχεις να διαχειριστείς ένα χι αριθμό ανθρώπων που έρχονται και ζητάνε μια βοήθεια και αλλιώς να είναι η μισή ας πούμε από ό,τι ήταν πριν αυτό μεγαλώνει πάρα πολύ το βάρος και μακραίνει πάρα πολύ τα ραντεβού το 2014 στο κέντρο μου είχαμε χρόνο αναμονής 15 μέρες τώρα είναι 2,5 μήνες το πρώτο ραντεβού δηλαδή ο άλλος του έχει περάσει κατάθλιψη μόνος του και συνεχίζει

δεν χρειάζεται μετά από 2,5 μήνες ή δεν το έχει περάσει και το μαθαίνουμε από τις εφημερίδες ή αλλιώς. Είναι πρόβλημα αυτό. Επίσης, τα νομικά πρόσωπα ειδικού δικαίου της ΆΜΚΕ, καμία ΆΜΚΕ δεν έχει σίγουρο το μέλλον. Όλες ξεκινάνε με ευρωπαϊκά προγράμματα, που σημαίνει ότι όταν τελειώσει το ευρωπαϊκό πρόγραμμα το συγκεκριμένο, τα ταμείο ανάκαμψης αυτόν τον καιρό, ή ψάχνεις για επόμενο ευρωπαϊκό πρόγραμμα ή πρέπει να μπει στον κρατικό προϋπολογισμό.

Γιατί οι μονάδες που έχουν γίνει με ευρωπαϊκά προγράμματα δεν μπορούν να κλείσουν. Πρέπει να επιστρέψουν τα λεφτά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Άρα πρέπει να βρεθεί η λύση. Φοβάμαι ότι αυτή η λύση θα ανακόβουμε λεφτά από τα δημόσια για να μπορέσουν να συνεχίσουν. Γιατί αυτή τη στιγμή έχουμε 86 άμκε νομικά πρόσωπα ειδικού δικαίου με περισσότερο από 400 προγράμματα.

Δηλαδή πρέπει να υπάρχει ένα σημαντικό κομμάτι του προαπαλλογισμού για να μπορούν να συνεχίζουν Μιλήσετε πολύ για την υποστελέχωση Πώς όλοι γίνε οι άνθρωποι που είναι διαθέσιμοι για να φροντίσουν τους ανθρώπους που χρειάζονται βοήθεια Έχετε πολύ μακρά εμπειρία σε δημόσιες δομές, σε πανεπιστημιακές δομές Τι θα έπρεπε να γίνει για να στελεχωθούν σωστά οι δομές που έχουμε Καταρχήν θα ήθελε περισσότερες θέσεις εργασίας αλλά θέλει και ένα σχέδιο συντονισμού και οργάνωσης των υπηρεσιών γιατί αν το κάνουμε συντόνιστα μπορεί να προσλαμβάνουμε ανθρώπους και να μην λειτουργεί καλά το σύστημα.

Πρέπει να ξέρουμε λίγο τι θέλουμε και λίγο να το μελετάμε, να το ψάχνουμε λίγο αυτό. Η έννοια της αξιολόγησης είναι χρήσιμη αρκεί να μην χρησιμοποιείται ως πρόσχημα απλώς για να κόβουμε θέσεις εργασίας. ή να ενοχοποιούμε τους εργαζόμενους ή τους εκπαιδευτικούς, αυτό που γίνεται τώρα. Αυτό που λείπει πάρα πολύ αυτή τη στιγμή είναι κοινωνική λειτουργή.

Είμαστε μια κοινωνία φοβερά ανακατεμένη κοινωνικά και με πολύ μεγάλα κοινωνικά προβλήματα. Επίσης σε κάθε κέντρο χρειάζονται γιατροί, χρειάζονται και ψυχολόγοι που να δίνουν μια στοιχειώδη ψυχοθεραπευτική στήριξη Και δεν μιλάμε σχεδόν ποτέ, μιλάμε για ψυχιάτρους, ψυχολόγους, έχετε πολύ δίκιο για τους κοινωνικούς λειτουργούς Για τους νοσηλευτές της ψυχικής υγείας Οι νοσηλευτές είναι βασικός, είναι πυλώνας της φροντίδας, ειδικά της φροντίδας στην κοινότητα.

Οι νοσηλευτές ξέρουν από πολύ κοντά την ιστορία του κάθε ασάνιμους και αυτό που έχουμε δει, τουλάχιστον στην εμπειρία μου στο Βίρονα, ξέρουν και όλη την οικογένεια, όπως και οι γιατροί. Και αυτή είναι η διαφορά της κοινοτικής ψυχιατρικής. Ψυχιατρικής. Ξέρεις όλη την οικογένεια, ξέρεις ποιος μπορεί να στηρίξει, ποιος χρειάζεται στήριξη και αυτή την οικογένεια την ξέρουν και οι υπηρεσίες του Δήμου.

Γι' αυτό κοινωτική ψυχιατρική χωρίς συνεργασία με τους Δήμους δεν υπάρχει. Και με άλλες οργανισμούς της κοινότητας. Αυτό που λέγεται κοινωνικό κεφάλαιο, δηλαδή κέντρο κοινότητας, σύλλογοι, Δήμος, Εκκλησία, που πρέπει να έχει μια εκπαίδευση και κάποιους κοινούς στόχους. Και όλο αυτό μπαίνει στην ευρύτερη ομπρέλα της ομάδας, το οποίο νομίζω ότι μας λείπει.

Ναι, της ομάδας σε κάθε κέντρο είναι απαραίτητο να υπάρχει μια ομάδα γιατί η ομάδα, κάποιος από την ομάδα γνωρίζει καλύτερα από κάποιους από τις ασθενείς της οικογένειές τους και είναι ένας πλούτος αυτός το οποίο εφόσον λειτουργεί η ομάδα υπάρχει και μία εκπαίδευση στην πράξη η οποία είναι πολύτιμη για όλους και για τους παλιότερους και για τους νεότερους και ο διευθυντής έχει ένα ρόλο συντονιστή σε αυτά που είναι απαραίτητος.

Αλλιώς από μόνη της η ομάδα δεν λειτουργεί. Ο καθένας κλείνεται στο γραφείο του και κάνει τη δουλειά του. Και οπωσδήποτε, οτιδήποτε συλλογικό ξέρουμε πολύ καλά και από την πολιτική και κοινωνική μας εμπειρία ότι είναι ευάλωτο. Το συλλογικό θέλει ενέσεις συλλογικότητας, θέλει αναπροσαρμογή αλλιώς φθήνει. Σχεδόν πάντα γίνεται αυτό.

Αναρωτιέμαι, γιατί Πραγματικά δεν το γνωρίζω. Σε ένα νομοσχέδιο όπως αυτό που άλλαξε τόσα πράγματα στην υγεία συνολικά και στην ψυχική υγεία. Μιλήσετε πάρα πολύ για τον προγραμματισμό, για τον συντονισμό. Υπήρξαν ψυχίατροι, ψυχολόγοι, ειδικοί που τους συμβουλεύτηκαν όσοι έβγαλαν αυτό το νόμο. Σε δημόσια διαβούλευση λες πριν.

Ακριβώς. Δηλαδή υπήρξαν ειδικοί που μίλησαν. Έγινε μια δημόσια διαβούλευση κάποιοι άνθρωποι αναρτήσανε τις παρατηρήσεις υπάρχει ένα site για τη διαβούλευση στη Βουλή δεν νομίζω, κάλεσε αυτούς που ήθελε το Υπουργείο η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία για παράδειγμα έβγαλε μια ανακοίνωση δεν ήταν προσκεκλημένη στην συζήτηση ίσως κάποια μέλη της αλλά όχι η ίδια σαν εταιρεία.

Έχετε διατελέσει και πρόεδρος. Έχω διατελέσει πρόεδρος, ναι. Οκ. Πάμε να δούμε λίγο τι γίνεται με το κομμάτι των εφήβων. Είναι ούτως ή άλλως η ηλικία της εφηβείας. Είναι μια ηλικία που φέρει πολλές εσωτερικές επαναστάσεις, επαναπροσδιορισμούς. Και τα τελευταία χρόνια δυσκολεύονται ακόμα περισσότερο οι εφηβοί και λόγω της τεχνολογικής εξέλιξης και της αλλαγής του τρόπου ζωής και της οικονομικής κρίσης, ειδικά τα τελευταία 20 χρόνια.

Υπάρχουν πλαίσια υποστήριξη των εφήβων αυτή τη στιγμή και πόσο πίσω είμαστε στην πρόληψη και την ευαισθητοποίηση για τα παιδιά και τους εφήβους. Όπως σας είπα για τους ενήλικους τα κέντρα ψυχικής υγείας, είναι και τα κέντρα ψυχικής υγείας για παιδιά και εφήβους. Είναι πολύ λίγα, είναι ακόμη λιγότερα. Δηλαδή δεν μπορέσαν να παίξουν αυτό το ρόλο.

Αυτό που μου θέτε το ζήτημα δεν έχει απαντηθεί, είναι ανοιχτό. Επίσης η κρίση του σχολείου και υπάρχει μια πολύ μεγάλη κρίση της μέσης εκπαίδευσης έχει άμεση επίδραση στο πως συμπεριφέρονται και πως νιώθουν οι εφηβοί η απαξίωση του σχολείου και των εκπαιδευτικών το βλέπουμε πάρα πολύ καλά αυτό επίσης οι συνεχείς αλλαγές που γίνονται στο σχολείο πάνε σε ένα ευνουχισμό των καθηγητών το οποίο αφήνει και γονείς γονείς διεκδικητικούς και εκπαιδευτικούς αμήχανους το οποίο δεν βοηθάει καθενένα και ειδικά τους εφήβους.

Έχει υποθεί πάρα πολλές φορές πόσο απαραίτητο είναι να υπάρχουν κάποιοι σχολικοί ψυχολόγοι που κάποια παιδιά ιδιαίτερα παραβατικά δεν μπορεί να συλλεχεία με τις αποβολές κάπως πρέπει να τα προσεγγίσει κανείς επίσης υπάρχουν οικογένειες με τόσο μεγάλα κοινωνικά προβλήματα που θέλει και ένα μήνυμον κοινωνικής υπηρεσίας σε αναομάδες σχολείας γιατί αυτό το...

ειδικά όποτε έχω συνεργαστεί με καθηγητές από ΕΠΑΛ εκεί είναι άγριες καταστάσεις και κοινωνικές και οικογενειακές που δεν μπορεί να τις να τις εξισορροπεί στο σχολείο παραπάνω δεν ξέρω αν μπορώ να σας απαντήσω για τους εφήβους και νομίζω το έχουμε ξανασυζητήσει και σε άλλη κομπή οι σχολικοί ψυχολόγοι είναι ένας με αυτή τη βδομάδα και σε πολλά σχολεία είναι τελείως δειγματοδοτικό είναι ένας για πέντε σχολεία και να σας πω και κάτι άλλο που ξέρω από όλη μου την εμπειρία άμα βάλετε ένα άνθρωπο σε πολλές δουλειές δουλειές, τον έχετε κάψει σε πολύ σύντομο χρόνο.

Για πολλά χρόνια ήμουνα στην Επιτροπή Ψυχικής Υγείας του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας όπου μας ερχόντουσαν οι γιατροί των επαρχιακών νοσοκομείων. Όταν υπήρχε σε επαρχιακό νοσοκομείο ένας ψυχίατρος να τον ξαναβρήσει σε δύο χρόνια ήταν απίθανο. Θα είχε καεί και θα είχε φύγει. Και κι αν βάλετε ένα σχολικό ψυχολόγο σε έξι-εφτά σχολεία θα τον κάψετε με τον πιο σίγουρο τρόπο.

Και όταν καεί κάποιος άνθρωπος ή φεύγει ή σώζει τον... ή βάζει τρόπο να μην να μην καεί παραπάνω το οποίο δεν είναι υπέρ της δουλειάς του. Ναι βέβαια είναι το εργασιακό περνάου τα φορά όλα τα επαγγελματά. Είναι τόσο λίγες οι δομές για ενήλικες, είναι ελάχιστες δομένες για παιδιά και φίβους και αναρωτιέμαι και από τη δική μου τη ματιά και βλέποντας τους ανθρώπους καθημερινά, ένας άνθρωπος που δυσκολεύεται οικονομικά μπορεί να έχει πρόσβαση άμεση ή πρωτοβάθμια παρέμβαση που είναι το μεγάλο έλλειμμα που λέγαμε πριν σε δομές ψυχικής υγείας για να φροντιστεί, αναρωτιέμαι δηλαδή έχει ταξικό χαρακτήρα πια η παροχή βοήθειας στους ανθρώπους Εγώ νομίζω η παροχή βοήθειας για θέματα ψυχικής υγείας πάντα είχε ταξική δομή Συνηθίζω να λέω μια εξυπνάδα Η πλούση είναι ιδιόρυθμη, η τρελή είναι η φτωχή Γιατί όποιος έχει χρήματα θα βρει έναν τρόπο να το απαλύνει Φοβάται να οδηγήσει θα πάρει οδηγό, φοβάται να κυκλοφορήσει κάποιος να το συνοδεύει Και δεν θα φανούν τόσο πολύ τα προβλήματά του

λέει καμιά πολλαβομάρα ε καλά είπε μια χαζομάρα περνάει έτσι όποιος οι άνθρωποι σαν όλους μας που έχουν προβλήματα μπορούν να βρουν αλλά αφού δυσκολευτούν πάρα πολύ αφού ψάξουν όλα τα κέντρα ψυχικής υγείας να τους δώσουν ραντεβού όταν μπορούν όταν έχουν λίγα λεφτά θα πάνε ή σε ψυχία τον ψυχολόγο ιδιωτικά θα πάρουν μια βοήθεια αλλά για να πάρει μια μορφή ολοκληρωμένη είναι δύσκολο αυτή τη στιγμή είναι ούτε αρκετές μονάδες υπάρχουν ούτε αρκετός κόσμος διαθέσιμος και νομίζω και σε επίπεδο κρατικών παροχών αυτό που παρέχεται ενώ δεν μιλάμε για επιδοσματική πολιτική που υπάρχει ένα μικρό επίδομα σε πολύ βαριές περιπτώσεις αλλά σε επίπεδο παροχών είμαστε στο σχεδόν τίποτα σαν να λέω φεύγει πάρα πολλοί κόσμοι συντάξεις αυτόν τον καιρό και αντικαθίσταται πάρα πολύ λίγοι, δηλαδή σουρώνουν οι μονάδες.

Επίσης θα ήθελα να τονίσω, τα δύο χρόνια της πανδημίας ήταν καταστροφικά για τη λειτουργία των μονάδων. Καταρχήν υπολειτουργήσαν όλες αυτές οι μονάδες και λόγω του κλεισίματος αλλά και λόγω υποστελέχωσης Και στη συνέχεια ξεκινήσανε δύσκολα. Και επίσης τα σχολεία είχε καταστροφικά αποτελέσματα. Ειδικά παιδιά που ξεκίνησαν πρώτοι δημοτικού το 20 ή πρώτοι γυμνασίου, μετά δεν μπαίνουν σε τάξη, μπαίνουν πάρα πολύ δύσκολα.

Δεν προσαρμόζονται. Γενικά είναι σαν ο δημόσιος τομέας να μην τον θέλουν. παραμελείται συστηματικά αυτή τη στιγμή Αλλά πιστεύετε ότι υπάρχει και κάποιο πολιτικό δεν θα πω πολιτικό του ιδεολόγημα είναι βαριά λέξη αλλά υπάρχει κάποια δεν ξέρω πώς να το πω κάποια λογική πίσω από όλο αυτό που το διέπει Όταν από το 2020 όλα τα καινούρια προγράμματα έχουν δοθεί σε νομικά πρόσφατη δικαίου αυτό δείχνει μια προτίμηση σαφή και όλα Και αυτά συχνά είναι εξειδικευμένα προγράμματα.

Είναι η έγκαιρη παρέμβαση στην ψύχωση, είναι στον αυτισμό που έχουμε μεγάλα κενά. Άμα φτιαχτούν 30-40 τέτοιες μονάδες όλη την Ολλάδα θα καλύψουν κάποιες ανάγκες. Σίγουρα όχι όλες. Είναι δειγματοληπτική κάλυψη αναγκών αυτή. Και όπως σας είπα όλες αυτές οι μονάδες έχουν το πρόβλημα το πώς συνεχίζονται όταν τελειώνει το πρόγραμμα που τις ξεκινάει.

Γιατί όλες ξεκινάνε με ευρωπαϊκά προγράμματα. Δηλαδή δεν έχει ποτέ σίγουρο μέλλον. Όσοι εργάζονται σε αυτές, όταν τελειώνουν σου λέει τι με περιμένει αύριο, τι μου ξημερώνει. Δεν το ξέρουν. Πώς να κάνεις σχεδιασμό με τις ευρωπαϊκές προγράμματα. Και επίσης δεν υπάρχει συλλογικό σχεδιασμό στα δημόσια και τα ιδιωτικά και τα νομικά προς το ποιοτικό δικαίου.

Τι ακριβώς κάνουν μαζί οι χώρια. δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα υποτίθεται θα το κάνουν αυτές οι καινούργιες διοίκησεις για να συγκροτηθούν πρώτα και ολέκουμε Ήθελα να πω ότι αυτό απαντάει πάρα πολύ εύστοχα και σε αυτό μας έλεγε η κυρία Μάτσα ότι γιατί κάνουμε τα στεγνά προγράμματα πρακτικά μέσα από όλο αυτόν δέδαλο είναι σαν να καταραγούνται Να να Σαφώς Να να Και μιλάμε τόση ώρα κυρίως για την πρωτεύουσα φαντάζομαι ότι στην απαρχία και στην περιφέρεια τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα ένα δείκτης λειτουργίας ένας δείκτης λειτουργίας τους νόλπινου υπηρεσιών είναι τι ποσοστά ακούσιων ουσίλιών έχουμε η Αθήνα έχει πολύ ψηλά ποσοστά 56 με 60 όλων των εισαγωγών είναι ακούσιες επίσης 45% είναι επαν εισαγωγές δηλαδή μπαινω βγαίνουν οι άνθρωποι βγαίνουν δεν τα βγάζουν πέρα και ξανά έρχονται αλλά η Αθήνα σηκώνει μόνο τα δικά της όχι, σηκώνει και στερεά Ελλάδα και Πελοπόννησο σε μεγάλο βαθμό γι' αυτό και εδώ φαίνεται ότι δεν υπάρχουν επαρκές υπηρεσίες βασικές για να πάμε σε ένα αντίθετο παράδειγμα

το νόμο Εύρου στο νόμο Εύρου οι ακούσεις νοσηλίες είναι 22% γιατί υπάρχει μια παράδοση και στην πανεπιστημιακή κλινική και στο ΕΣΥ αλλά και στα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου είναι η Εταιρεία Κοινωνικής Ψυχιατρικής Παναγιώτης Ακελαρόπουλος που το έχει ξεκινήσει που έχει ένα δίκτυο κινητών μονάδων. Οι κινητές μονάδες είναι κάτι φοβερά χρήσιμο που πηγαίνει από το μία πόλη στην άλλη συνεργάζεται ή με το κέντρο υγείας ή τους αγροτικούς γιατρούς και έτσι κρατάει τους ανθρώπους πριν φτάσουν σε κρίση.

όπου υπάρχει αυτό βλέπετε να πέφτουν οι ακούσεις οθυλίες και στην Ήπειρο έχουμε γύρω στα 33-35 γιατί και εκεί υπάρχουν τέτοιες μονάδες Αυτό είναι του λέξουν κάτι θετικό Αυτό είναι από τα θετικά πράγματα που γίνονται Οι κινητές μονάδες είναι μισές δημόσιες μισές από νομικά προσπαθητικού δικαίου σε απομακρυσμένες περιοχές και σε νησιά Αν μπορέσουμε και τους ανθρώπους που μας ακούν και μας βλέπουν Να το κάνουμε λίγο πιο συγκεκριμένο Σήμερα, αν κάποιος δεν έχει την οικονομική δυνατότητα Να πάει σε έναν ιδιότητη ψυχίατρο Σε έναν ιδιότητη ψυχολόγο Πού μπορεί να απευθυνθεί Ακούστε κάτι, μπορεί να πάρει το 10306 Είναι ένα νούμερο που φτιάχτηκε Τον καιρό της πανδημίας Για ψυχολογική βοήθεια Που εκεί μπορεί να πούνε Ότι εγώ θέλω Στην περιοχή μου Τι υπάρχει για να μπορέσω Να ζητήσω βοήθεια Επίσης, εάν βρουν το οποιοδήποτε κέντρο ψυχικής υγείας ή ψυχιατρική μονάδα μπορούν να πάρουν τηλέφωνο και να ζητήσουνε πού μπορώ εγώ να έρθω Στα δημόσια νοσοκομεία, σε όσα μάλλον έχουν ψυχιατρικές κλινικές, ψυχιατρικά τμήματα

μπορεί να απευθυνθεί ένας πολίτης Την ημέρα της εφημερίας το σίγουρα μπορεί την ημέρα της εφημερίας και επίσης το γενίτιο έχει 24 ώρες στο 24 ώρο μπορεί κανείς να δει γιατρό πάντα υπάρχει στα εξωτερικά γιατρία κάποιος είναι έτσι το έχει κάνει ο κύριος Στεφανής από εδώ και 40 χρόνια έτσι και αντιστοίχως στις άλλες πόρτες, Σαλονίκη για παράδειγμα τις ημέρες εφημερίας κυρίως γίνεται αυτό το ίδιο αυτό είναι ο πιο εύκολος τρόπος σε μια εφημερία να ζητήσουν υπάρχει κάτι που τώρα έτσι κλείσουμε και με αυτό στην εμπειρία που έχετε τώρα στην εργασία που έχετε ακόμα με τον Βύρονα υπάρχει κάτι που βλέπετε που σας κάνει να αισιοδοξείτε ή τα πράγματα είναι μόνο σκοτεινά είναι πάρα πολύ μεταβατική η περίοδος άνθρωποι που είναι διατεθειμένοι να δουλέψουν και να ξαναστήσουν πράγματα υπάρχουν αλλά δεν θα ήθελα να πω ούτε εγώ είμαι φύση αισιόδοξος αλλά δεν μπορώ να σας πω κάτι πιο συγκεκριμένο και δεν αρκεί και η επιθυμία των ανθρώπων.

Θα ήθελα να σας κάνω μια πιο πρόσωπη ερώτηση κλείνοντας. Κύριο Πλουμπίδη, είστε σε αυτόν τον χώρο δεκαετίες και είστε ακόμα ενεργός. Τι σας κρατάει σε αυτόν τον χώρο. Μ' αρέσει αυτή η δουλειά που βοηθάς κάποιον άνθρωπο να βάλει κάποιους στόχους και να αντιμετωπίσει κάποια άγχη που τον παραλύουν είναι κάτι που είναι εμένα μου δίνει μεγάλη ευχαρίστηση και συνεχίζω να το κάνω. Παίρνετε και εσείς ανέργεια Επίσης με τους νέους συναδέλφους η συναλλαγή με τους νέους συναδέλφους φαντάζεστε ότι αν δεν δούλευα με νεότερους συναδέλφους θα μπορούσα όλο να συνδιαχειρίζομαι όλα τα πιστοποιητικά στον κοβ αν δεν με τα έδειχνε κάποιος ή τη συνταγογράφηση αν κάποιος νεότερος δεν μου τα έδειχνε λιγάκι στην πράξη και εγώ κρατάω αυτό που είπατε τη δύναμη της συλλογικότητας που πρέπει να την διαπραγματευόμαστε ξανά και ξανά να την διαπραγματευόμαστε γιατί είναι δύσκολη και καμιά φορά την τεινάζουμε στον αέρα και μόνοι μας και χωρίς ομάδα χωρίς συλλογικότητα δεν γίνεται τίποτα

ήταν πολύ μεγάλη τιμή και χαρά που σας είχαμε σήμερα εδώ Να είστε καλά. Καλή δύναμη και στα επόμενα. Να γίνουν κάποιες περισσότερες θετικές αλλαγές. Νομίζω κι εγώ ότι θα γίνουν. Δεν ξέρω να σας πω πώς, αλλά θα γίνουν. Μακάρι. Ευχαριστούμε πάρα πολύ. Μας βλέπετε και μας ακούτε κάθε Πέμπτη σε YouTube, Spotify και Apple Podcast.

Τα λέμε την επόμενη. Γεια χαρά.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00