Ο Δημήτρης Μυστακίδης και τα στερεότυπα της ζωής του

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Με αφορμή Τις δύο συναυλίες Σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη 30 χρόνια Μίτσος 30 χρόνια πορεία σε 30 χρόνια συναυλίες Πορεία είναι λίγο πιο μεγάλη Πώς είναι να έχεις πια 30 χρόνια Στην πλάτη σου σε συναυλίες Στο δρόμο Ζωάρα Με είχαν ρωτήσει Μπορείς να περιγράψεις με λίγες λέξεις Τα αυτά τα 30 χρόνια Ζωάρα Και τι να πρωτοθυμηθείς ε Είναι πολλές Και τα ταξίδια και οι συναυλίες είναι πάρα πολλά Σκεφτήκαμε ότι ακριβώς επειδή είναι πολλά τα χρόνια Και των συναυλιών Και της πορείας γενικά Να μιλήσουμε και εστερότυπα Που μπορεί να έχεις δει Να έχεις ζήσει αυτά τα χρόνια Ποια ήταν τα πιο σημαντικά με τα οποία ήρθες αντιμέτωπος Όχι μόνο στο κομμάτι των συναυλιών Γενικά Πάρα πολλά και υπήρξα και δέκτης στερεοτυπικών συμπεριφορών αλλά και τα εφάρμοσα και εγώ και εγώ πολλές φορές λειτουργήσα στερεοτυπικά και το κατάλαβα πολύ μετά να ξεκινήσουμε καλά το κυριότερο ήταν η δουλειά σαν πιτσιρίκος δηλαδή όταν έλεγα ότι θέλω να γίνω μουσικός δεν το αποδεχόταν κανείς και από την οικογένεια

01:54 και από τον περίγυρο ακόμα και χρόνια μετά εντάξει υπήρχε πολύ έντονα στην κοινωνία αυτό ότι δεν είναι σοβαρή δουλειά το να είσαι μουσικός δούλευα ήδη πολλά χρόνια με τον Ίκο τον Παπά Ζογλου και είχα παντρευτεί, είχα κάνει παιδιά και ήθελα να πάρω σπίτι και η τράπεζα δεν μου έδινε δάνειο όχι γιατί δεν είχα τα τυπικά είχα και φορολογική γλυκότητα επειδή είμαι μουσικός ποιο χρόνο είναι αν επιτρέπεται αυτό αυτό πρέπει να ήταν γύρω στο 98 κάπου εκεί και ο Νίκος προς τιμήν του του τόπα δηλαδή και πήγε ο ίδιος και έκανε φοβερή μανούρα στην τράπεζα γιατί ήταν κοντά στο στούντιο και όταν του είπα τι έγινε τα πήρε στην κράνα τελείως και πήγε εκεί και έκανε φασαρία εντάξει δεν το πήρα το δάνειο αλλά σημασία έχει ότι κάποιος τουλάχιστον αντέδραση το άλλο ήταν εντάξει πατριαρχικά η πατριαρχία είναι ποτισμένη σε εμάς στη δικιά μου τη γένεια τουλάχιστον και το χειρότερο είναι ότι δεν το καταλαβαίναμε αν δεν μας το έλεγαν δεν το καταλαβαίναμε και στη δικιά μας γενιά είναι

03:06 εγώ δηλαδή το συνειδητοποίησα πολύ μεγάλος ότι λειτουργώ πατριαρχικά και κάνω φοβερή προσπάθεια για να αλλάξω ελπίζω, νομίζω ότι πολλά κομμάτια τα έχω καταφέρει που το εντοπίζεις Δηλαδή που λες ή που συνειδητοποίησες χρόνια μετά ότι εδώ τώρα αντιδρώ με αυτόν τον τρόπο. Όταν χώρισα από τον γάμο μου και έκανα μια άλλη σχέση και ζούσα, σε ζούσα με μια άλλη γυναίκα, εκεί επειδή δεν υπήρχε αυτή η πορεία από τα παιδικά μας χρόνια μέχρι την ενηλικίωση, ήταν κάτι καινούριο, εκεί η πρώτη φορά συνειδητοποίησα ότι μου το έλεγε δηλαδή, ότι αυτό που κάνεις τώρα τι, τι φάση.

03:47 Και καθόμουν και το σκεφτόμουν και έλεγα έχει δίκιο. αλλά δεν είχα ξανά έρθει αντιμέτωπος με αυτό το πράγμα. Στις δουλειές τους παιδιούς, να σου πω το πιο απλό. Στο πώς μιλούσα στα αγόρια μου και πώς μιλούσα στην κόρη μου. Φοβερό. Ναι, δηλαδή είχαν μεγαλώσει τα παιδιά και το κατάλαβαν ότι λειτουργούν διαφορετικά. Εν πάση περιπτώσει νομίζω ότι όταν υπάρχει καλή προέρευση και όταν σου πούν, Σκέφτεσαι ότι κάτι συμβαίνει στην περιφορά, μετά αλλάζεις.

04:20 Το θέμα είναι, όσο δύσκολο και να είναι, γιατί είναι ποτισμένη αυτή η συμπεριφορά μέσα. Πολλές φορές ξεφεύγει, αλλά η πρόθεση είναι να αλλάξει. Τι άλλο να σου πω για το χρώμα, ήμουν πολύ μελαχρινός, ψηρήκος. Και είμαι ακόμα, αλλά δεν ξέρω αν φαίνεται. Το πώς αντιμετώπιζαν, μόνο και μόνο επειδή ήμουν πιο σκούρος από τα άλλα τα παιδάκια.

04:41 τα επίθετα ήταν διάφορα που με αποκαλούσαν τα βασικά νομίζω αυτά ήταν ήταν η δουλειά το να είσαι μουσικός σε μια συντηρητική κοινωνία μέσα στο σπίτι η πατριαρχία που ήταν και κρύβεται αυτό η αγία οικογένεια που το έχω γράψει και τραγούδι ευτυχώς τα κρύβει αυτά τα πράγματα και δεν τα καταλαβαίνεις Ευτυχώς, ευτυχώς θέλει μεγαλώνοντας να βρεις καλές παρέες Πριν κάποια χρόνια είχες δημοσιεύσει μια φωτογραφία Που η κόρη σου σε είχε βάψει Σε είχε μακιγιάρει Γι' αυτό το πατριαρχικό που έτσι μιλάμε Και που περιγράφει στο ρόλο του άντρα να σε έχει επηρεάσει Πες μας λίγο γι' αυτό Πρώτα απ' όλα να σου πω το εξής Με αυτή τη συμπεριφορά την πατριαρχική Δεν ξέρω τελικά ποιος σου υποφέρει πιο πολύ αν υποφέρει αυτός που λειτουργεί πατριωτικά ή ο άλλος εγώ νομίζω ότι αυτός που λειτουργεί υποφέρει πιο πολύ και δεν το ξέρει αυτή η φωτογραφία δεν με είχε βάψει η κόρη μου είχε γίνει τότε ένα επεισόδιο με έναν γνωστό ποδοσφαιριστή παλιό και θέλησα να όπως κάνω καλώς κακώς σε πολλά πράγματα

06:00 να πάρω θέση και να... γι' αυτό έβγαλα αυτή τη φωτογραφία που ήμουν αβαμένος με φίλτρα ήτανε νομίζω ήταν από την κόρη σου Αλλά επειδή ήταν πολύ έντονο, έτσι επίτηδες την έβγαλα για να πω ότι εντάξει μπάστε λίγο. Μεγαλώσαμε. Α, η αφορμή ήταν αυτός που ο Δουσφερίζης κατάλαβα. Ναι, ναι. Δεν χρειάζεται να το πούμε τώρα. Ναι, ναι.

06:18 Οκ. Μέσα από όλη αυτή τη σχέση, τα παιδιά πώς βλέπεις να εξελίσσονται. Γιατί λέμε ότι οι προηγούμενες γενιές μπορεί να ήμασταν πιο εμποτισμένοι με το πατριαρχικό, με κάποια πράγματα που όπως είπες δεν τα καταλαβαίναμε, βλέπεις να αλλάζει αυτό σιγά σιγά. Βέβαια, βέβαια πάρα πολύ. Τουλάχιστον στο χώρο που κινούμε εγώ έτσι δεν ξέρω τι γίνεται γενικότερα τα σημάδια δεν είναι πολύ καλά με το τι συμβαίνει στην κοινωνία γενικότερα, αλλά καλώς ή κακώς ο καθένας μας κρίνει από το μικρό κοσμό του τουλάχιστον στο δικό μου το μικρό κοσμό, νομίζω ότι τα νέα παιδιά είναι πολύ βελτιωμένα μοντέλα σε σχέση με εμάς σε όλα τα επίπεδα τώρα όχι μόνο σε αυτές τις συμπεριφορές παντού είτε μιλάμε για μουσικούς είτε μιλάμε για παιδιά που δεν έχουν σχέση με τη στέγνιση είναι πιο σκεπτόμενα άτομα επειδή έχει δυσκολεύσει τόσο πολύ η ζωή τους νομίζω και ξέρουν βλέπουν μπροστά ότι το πράγμα δεν βλέπουν κάπου φως έχουν γίνει πολύ έξυπνα έχουν έρθει σε επαφή με το δύσκολο πολύ νωρίτερα

07:27 και δουλεύουν πάνω σε δουλεύουν το μυαλό τους δουλεύει πάρα πολύ και σε πράγματα που εμείς δεν τα σκεφτόμασταν καν δηλαδή έπρεπε να έρθουμε πολλές φορές και συζητάω με νέα παιδιά και πολλές φορές μου φαίνεται υπερβολική η αντίδρασή τους αλλά τελικά δεν είναι καθόλου υπερβολική ξέρουν ότι για να έρθει το λάστιχο λίγο πιο μπροστά από εκεί που είναι πρέπει να το τραβήξουν πάρα πολύ και νομίζω ότι δικαιολογείται αυτή η συμπεριφορά Στα παιδιά σου και δεις τους γιους που συζητάγαμε πριν και για το το πατριερχικό, ποιες άλλαγες βλέπεις ποιες διαφορές, τι σου μαθαίνουν Δεν έχουν καμία σχέση στη συμποριφορά μας στο σπίτι με αυτή που είχα εγώ, καμία δηλαδή ξέρουν ότι όλα τα πράγματα είναι ισότιμα, ζούμε στο ίδιο σπίτι και δουλεύουμε όλοι για να είναι αυτό το σπίτι άσχετα Τα λέω και γελάω, έτσι, ντρέπαμαι, ντρέπαμαι που σκεφτόμουν έτσι.

08:23 Αυτό είναι εκ των ου κάνει, δηλαδή το έχουν δεδομένο. Και πολύ καλά κάνουν, γιατί είναι δεδομένο. Στις σχέσεις τους, τις ερωτικές σχέσεις τους. Εκεί βέβαια, εντάξει, έχω κάποιες αισθάσεις στο πώς, στο τι προϋποθέσεις ζητάνε για να προχωρήσουν κάπου. Δηλαδή, δεν βουτάνε ρε παιδί μου, στον έρωτα, πώς να το πω. Υπάρχει ένα που άμα δεν αν πιτσιρικάς δεν κάνεις τις τρέλες σου ας πούμε σε συγκεκριτικά με τον έρωτα ε πότε θα τις κάνεις Στο πως βλέπουν την επαγγελματική τους τα οικονομικά τους μάλλον θα σου πω όχι την επαγγελματική τους το πόσο υπολογίζουν τα χρήματα το πόσο εγώ ας πούμε δεν ήξερα ποτέ τη λεφτά έχω ούτε για πόσες χρόνια μου φτάνω ποτέ και βλέπω τα δικά μου τα παιδιά προγραμματίζονται, δηλαδή ξέρουν τι ανάγκες θα έχουν κλπ.

09:19 Υπάρχει ένας προγραμματισμός που προφανώς γίνει απανάγκη. Είναι πολλές διαφορές. Δεν έχουμε καμία σχέση. Είναι αυτό που περιγράφεις, νομίζω, πολύ εύστοχα στα παιδιά του χειμώνα. Ότι είναι τα παιδιά που μεγαλώσαν μέσα σε αυτά τα χρόνια της κρίσης. Τα παιδιά του χειμώνα μιλάνε πολύ συγκεκριμένα για τα παιδιά της Παλαιστίνης. Είναι για τα παιδιά Είναι ένας μόνιμος χειμώνας, δεν το σύστημα.

09:47 Ακριβώς. Δηλαδή, τα προβλήματα τους είναι πολύ περισσότερα από... Ζήτουμε επιβίωσης, εντάξει. Ναι, υπάρχει μια... Αν τα βάλεις κάτω, σαν αντιπαραβολή, είναι που λες ρε παιδί μου ότι, οκ, ζω στην Ελλάδα, νιώθω καλά μ' αυτό γιατί δεν είμαι σε μια εμπόλυμη ζώνη, υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που σκοτώνονται και το μέλημά τους είναι να ξυπνήσουν την άλλη μέρα, αλλά εκεί είναι το πώς κινητοποιείσαι.

10:11 να ξυπνήσουν την άλλη μέρα αλλά εκεί είναι το πώς κινητοποιείσαι το αν τελικά αποφασίζεις να πας προς την πλευρά αυτών των ανθρώπων και αυτό που θεωρητικά είναι το προνομίο σου να το εκφράσεις προς τα εκεί ή να πεις ότι βολεύομαι εδώ πέρα εντάξει και αναμοχλεύω τα δικά μου τα πιο μικρά που κάπως συνδέονται όμως όλα αυτά αυτό τώρα πάει στο άλλο κομμάτι που έγραψες στο μήλα δηλαδή όταν κείνεται το σπίτι του γείτονα κάποια στιγμή θα καλεί και το δικό σου αν δεν κάνεις κάτι. Αυτό είναι το ας πάρουμε την οφεληνίστικη ας πούμε.

10:43 Αυτό ήθελα να πω. Μέσα από την κρίση τελικά τι μάθαμε. Μέσα από όλο αυτό που έχει περάσει. Τι έχουμε αποκομίσει, τι έχουμε κρατήσει. Απ' την άλλη μπορείτε να ξέρετε τι σκέφτομαι πολλές φορές. Ότι μάλλον είναι και κατασκευαστική ατέλεια να την πω. Δηλαδή, μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν να μην μιλήσουν. Δεν γίνεται. Κάποιοι άλλοι δεν μπορούν να μιλήσουν νομίζω ότι αυτοί που δεν μπορούν να μην μιλήσουν δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς δεν είναι κάτι που το κάνουν από επιλογή είναι τα παιδιά τώρα που πήγαν με τα σκάφη στη Γάσγα στο Φλωτήλα δεν μπορούσαν να μην πάνε δεν ήταν επιλογή τους πως να το λέω είναι τέτοια η κατασκευή τους ακριβώς αυτό οπότε νομίζω ότι οι επιλογές μας τελικά είναι ξέρεις δεν μπορούν να μπαίνουν όλοι στο ίδιο από κατασκευής θεωρώ ότι από τον τρόπο που δουλεύει το μυαλό μας δηλαδή στο πως είναι με το μυζό με τον άνθρωπο είναι μερικοί άνθρωποι που είναι αδιάφοροι για αυτό που συμβαίνει δίπλα δεν νομίζω ότι έχει να κάνει με την παιδεία αυτό είναι ή το έχεις ή δεν το έχεις

11:59 δηλαδή το να βλέπεις έναν άνθρωπο μια κοινωνία ολόκληρη να καίγεται και να εξαφανίζεται να βλέπεις μια γενοκτονία μπροστά σου και να μην υδρώνει το μέτωπό σου προφανώς υπάρχει κάποια κατασκευαστική ατέλεια δεν είναι και μαθημένο όμως θέλω να πω οι άνθρωποι που καταλήγουν είναι αδιάφοροι σε αυτή τη φρίκη σε αυτή τη βία είτε είναι η παλαιστίνικη γενοκτονία είτε είναι αυτό που συμβαίνει δίπλα μας κάθε μέρα στις γενοκτονίες στη φτώχεια στα νοσοκομεία δεν μπορούμε να φροντιστούμε και λοιπά σιλοδαρμούς, τραν, σιλοάτια τρόμων που γίνονται καθίσκια δεν έχει να κάνει και το τι πρότυπα μιμηθήκαμε αν ο πατέρας μου ή η μάνα μου έβλεπε έναν άνθρωπο και έλεγε τη δουλειά σου εσύ αυτό που περιγράψεις και στο Μίλα ότι όπως το λέει θα το διαβάσω σε όλα αυτά που δίπλα σου συμβαίνουν να στέκεσαι μακριά δεν έχει να κάνει με αυτό που αναπαράγεις από αυτό που σε γέννησε Ναι Τώρα θα φέρνει κουβέντα το ένα το άλλο μιλούσα χθες με τη Δώρα Τυχρισσικού που κάνει αυτή την παράσταση

13:11 Την είχαμε εδώ πέρσι Δηλαδή αυτή η κοπέλα όχι η Δώρα η Δάφνη που υποδίαιται σε αυτή την παράσταση που είναι αυτή ουσιαστικά που μίλησε όταν είδε τη δολοφονία του Παύλου Φύσα και κατέστρεψε ουσιαστικά όλη αυτή τη φωλιά του φιδιού που υπήρχε φυσικά και με το θάρρος και το κουράγιο της Μάγδας όταν βλέπεις αυτή την κοπελίτσα να παίρνει αυτή την απόφαση και βλέπεις άλλους ανθρώπους που ήταν εκατοντάδες εκεί να μην ανοίγει κανείς το στόμα το να μιλήσει ε τι λες τώρα, τι έχει να κάνει με την εγώ νομίζω ότι από μέσα σου ξεκινεί αυτό το πράγμα Σαφώς και οι παράγοντες, η παιδεία Τι πρότυπο αντιγράφεις Γιατί οι ίδιοι γονείς της κοπέλας Λέγανε γύρνα πίσω, μπες να ξεκινήσεις Άρα δεν παίζει ρόλο το τι έβλεπε Με την οικογένειά της Ήταν αυτό που είχε σαν ποιότητα Η ποιότητα των ανθρώπων δηλαδή Είναι κάτι που το έχεις Το πόσο το εκπαιδεύεις εννοείται Το πόσο δουλεύεις πάνω σε αυτό Εννοείται ότι βελτιώνεται και φυσικά και να είσαι υπολοιπόμενος εισαγωγικά σε αυτή την ποιότητα

14:27 εννοείται ότι αν βρεθεί σε ένα περιβάλλον, το περιβάλλον είναι που φτιάχνει νομίζω σε μεγαλύτερο βαθμό αυτό το πράγμα το πως θα τη διδράνει οι άνθρωποι στα ερθίσματα η τύχη δηλαδή, παίζει μεγάλο ρόλο η τύχη το λέω και για τη δουλειά και για το πως μεγαλώνουμε κοινωνικά βέβαια ένας φίλος είπε ότι η τύχη μοιράζει τα χαρτιά αλλά εσύ τα παίζεις.

14:53 Σωστά. Συν Αθηνά και κυράκι είναι σαν κάπως έτσι. Δημήτρη επειδή μιλάμε για στερεότυπα σε αυτήν την εκπομπή, άλλο τίποτα κάτι το οποίο νομίζω ότι δεν είναι στερεότυπο είναι ότι μέσα σε αυτό το περιβάλλον που λες ότι είναι και τύχη είναι και λίγο επιλογή για το πώς επιλέξουμε να κινούμαστε είναι και η μουσική, είναι και η τέχνη, είναι ο πολιτισμός.

15:14 Πόσο σε έχει βοηθήσει προσωπικά στην εξέλιξη σου η μουσική, η συνανασορροφή με άλλους καλλιτέχνες και πώς οπισθέψεις ότι βοηθάει κάποιον που έρχεται σε επαφή με τη δική σου δημιουργία και με τα ρεμπέτικα, με αυτά που αναδεικνύεις με το πώς επαναπροσδιορίζεις και προσδιορίζεις μέσα από τη δικιά σου σηματιά το ελληνικό τραγούδι Ειδικά σε μένα δεν ξέρω αν συμβαίνει και σε άλλους αν θέλω σε αυτό επειδή δεν προγραμμάτιζα ποτέ τίποτα Δηλαδή δεν υπήρχε πρόγραμμα σε τίποτα στη ζωή μου Ούτε στο πώς έκανε η οικογένεια Ούτε στην επαγγελματική επιλογή Όλα μπαίνανε σε μια ροή Και γινόντουσαν για κάποιο λόγο Οι συνεργασίες που έτυχε Και έκανα στη ζωή μου Που ήταν δύο μεγάλες Θανόνικος ο Παπάζουλου και ο Θανάσης ο Παπακουσταντίνου Και κατά συνέπεια και ο περίγυρος Που γνώρισα Μέσα από αυτές τις συνεργασίες είναι αυτές που με διαμόρφωσαν αυτό που είμαι από εκεί έγινε εγώ μεγάλωσα στις δυτικές συνοικίες στον Εύωσμο εκεί εκεί μεγάλωσα μέχρι τα 18 μου χρόνια ήμουν εκεί

16:16 τυλίσω το σχολείο και έφυγα στρατός και με το που γυρνάω από το στρατό μπλέκω με τον Νίκο και αρχίζουν περιοδίες σε όλη την Ελλάδα και ταυτόχρονα και ο κόσμος που γνώριζα μέσω του Νίκου έτσι και οι συνάδελφοι μουσικοί και όλο αυτό αυτά τα πράγματα αφενός ήμουν ατυχερός που που έτυχε και γιατί έτυχε να είμαι εγώ αυτός που πήγα να παίξω εκεί η κιθάρα με τον Νίκο και μετά με τον Θανάση αλλά με διαμόρφωσαν αυτό που είμαι τώρα οφείλεται σε αυτούς οφείλεται σε αυτές τις συνεργασίες και μουσικά και σαν άνθρωπος Με τον Νίκο πως γνωρίζετε κάτι έπαιζε καλά η Θεσσαλονίκη είναι μικρό χωριό Έπαιζε πριν από μένα ο Σοκράτης κυθάρα εκεί Στη Λοξή Φάλεγκα ήταν κυθαρίς ο Σοκράτης ο μάλλα μας Έφυγε ο Σοκράτης για να κάνει τα δικά του τα κομμάτια Να κάνει το δικό του ξεκίνημα Και έπαιξε κυθάρα εκεί τότε ο Μπάμπης Οποδόπουλος Από τις τρύπες, ο κυθαρίστας Έπαιζε ηλεκτρική όταν έπαιζε ο Σοκράτης ακουστική Έπαιξε και τα δύο Είδαν ότι δεν γίνεται να έλειπε κάτι στον ήχο ήρθε μ' άκουσε στο μαγαζί που δούλευα

17:30 και μου είπε, Καρντάση, θες να αρχίσεις να δουλέψεις μαζί του λέω, εννοείται και έτσι έγινε Ήσασταν μια παρέα η μουσική δηλαδή αλλά όλοι γνωριζόμαστε στη Θεσσαρονίκη και μετά με τους Λαϊκε Δέλκα το ίδιο πράγμα έγινε δεν είμαστε μιλάς πολύ για τις παρέες και τις ανέφερες πριν στο πόσο μας διαμορφώνουν το λέγαμε και πριν ξεκινήσουμε την εκπομπή και τώρα πάλι για παρέες μιλάς Αυτές είναι που οι παρέες γράφουν την ιστορία Σωστά Ακόμα και τώρα Να σου πω και στη δουλειά Επειδή η τεχνολογία έχει συλληφθεί πάρα πολύ Και τα κόστιο όμως έχουν ανεβεί πάρα πολύ Και η δισκογραφία έχει εξαφανιστεί Πολλές φορές αναγκαζόμαστε να καθόμαστε Σε ένα home studio και να κάνουμε ένα κομμάτι Μόνοι μας Όταν λοιπόν έρχεται η ώρα Αυτό το πράγμα που έχεις κάνει Με όλον τον εξοπλισμό που έχεις και όλα τα μηχανήματα και τα μπλιμπλίκια και όλα αυτά και έρχεται η φάση να το παίξεις με πέντε μουσικούς βλέπεις πόσο καλύτερο γίνεται το κομμάτι χωρίς να κάνεις τίποτα μόνο που μπαίνουν οι άνθρωποι μέσα

18:36 ο ανθρώπινος παράγοντας και αρχίζει και αναπνέει το τραγούδι, αναπνέει ανθρώπινα κατευθείαν υπάρχει ένα 50% πάνω τώρα το πόσο παραπάνω θα πάει γιατί μόνο παραπάνω μπορεί να πάει Εξαρτάται από το πόσο θα κάτσεις και θα ασχοληθείς με αυτό. Η παρέα δεν υπάρχει. Σε την παρέα δεν υπάρχει. Σε όλα τα επίπεδα. Παρόλο που πολύ μεγαλώνοντας αναζητάμε τη μοναχικότητα, τη μοναχικότητα, όχι τη μοναξιά, νομίζω ότι σου δείχνει πόσο σου λείπει η παρέα.

19:07 Όταν το κάνεις, το ζεις αυτό το πράγμα. Τα μεγάλα τραγούδια, άλλωστε, προήγυψαν μέσα από το παίξιμο στο στούντιο. Ε, βέβαια. όσο και να έχεις σκεφτεί ένα στίχο και μια μουσική το λαϊκό τραγούδι έτσι και αλλιώς είναι συλλογική πάντα και όχι μόνο δηλαδή έβλεπα και σιχογραφίσεις με τον Θανάση πάντα κάποιος κάτι έλεγε κάτι γινόταν πάντα η σύνθεση γίνεται συλλογική ο Θανάσης ο Παπάζογλου, η κοινή θνητή και πολλά κοινά σημεία και πολλά διαφορετικά άλλο ένας θερότυπο έχει ταμπέλες η μουσική μπαίνει σε ταμπέλες και να σου πω επειδή δούλεψα και αρκετά χρόνια σε μαγαζιά πίστας δεν τα λέω σκυλάδικα γιατί τα σκυλάδικα είναι άλλη κατηγορία που επίσης μ' αρέσει πάρα πολύ αλλά είναι άλλο ρεπερτόριο και άλλοι τα συγχαίω με λίγο αυτά τα μαγαζιά πίστας δούλεψα με τον Καρά με τη Βανδύη σε τέτοια πράγματα και εκεί ακόμα και ο ηθικός κώδικας είναι πάρα πολύ υψηλά έχω δει πράγματα δηλαδή εκεί που δεν τα είδα στους άλλους που θεωρούνται πιο συμπεριφορές, δηλαδή καταπληκτικές

20:20 δεν χρειάζεται να τα λέμε γιατί είμαι σίγουρος ότι οι ίδιοι άνθρωποι δεν θέλουν να λέγονται αυτά τα πράγματα, αυτές τις συμπεριφορές αλλά και συναδέλφους εξαιρετικούς και παιδιά που παλεύουν για μεροκάματο σερβιτόρους που ξέρεις είναι το ίδιο πράγμα απλά είναι άλλο το περιβάλλον ενδεχομένως λίγο πιο επικίνδυνο να ξέρεις επειδή ο οικονομικός παράγοντας είναι διαφορετικός δηλαδή είναι άλλα τα μεγέθη τα οικονομικά που παίζονται είναι ίσως λίγο πιο εύκολο να παρεκτραπείς σε σχέση με αυτό που θες να κάνεις εσύ σαν άνθρωπος γιατί το χρήμα μπορεί πολύ εύκολα να σε οδηγήσει αλλού αλλά κατά τα άλλα είναι έχω μια τάση όμως ρε παιδί μου στην Ελλάδα να τα βάζουμε όλα σε δύο κατηγορίες σε δύο πολλά ξέρεις το ποιοτικό το έντεχνο και το λαϊκό και βάζουμε όλα κόντρα.

21:16 Αυτά τα κάνει όποιος δεν έχει ζήσει από μέσα το τι συμβαίνει και στο ένα χώρο και στο άλλο. Εγώ που έζησα και στους δύο χώρους δεν βλέπω καμία διαφορά. Στην ουσία των πραγμάτων, έτσι. Στο φαίνεσθε ναι, αλλά στην ουσία των πραγμάτων καμία. Γι' αυτό και στην αυλία θα παίξουμε βασίλικα αρά. Yes. Μη πεις ποιο τραγούδι για να το μάθουμε κατευθείαν.

21:39 Πρόκειται παραγγελιά στο τέλος. έχεις όχι μόνο σχολείς, έχεις αναδείξει φοβερά το ρεμπέτικο είτε ήταν στο Ηρώδιο, σε συναυλία σε αφιερωματική για το ρεμπέτικο, είτε είναι στα χωριά της Υπήρου έχει διαφορά τελικά που παίζει κανείς ρεμπέτικο στα χωριά της Υπήρου πως το λες για ποιο πράγμα σε πανηγύρια, σε διάφορες βόλτες που κάνετε και με τις μηχανές έχει διαφορά το που παίζεις τελικά τη μουσική δύσκολη ερώτηση είναι αυτή τώρα πρώτα απ' όλα να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα δεν ανέδειξα τίποτα σχέση με το ρεμπέτικο το ρεμπέτικο ήταν ήδη πολύ ψηλά εγώ αυτό που έκανα είχε να κάνει αποκλειστικά με τη λαϊκή κιθάρα που και πάλι δεν έκανα κάτι καινούριο αυτό που έκανα είναι ότι πήρα μια είδα ότι μια τεχνική που υπήρχε προπολεμικά είχε ξεχαστεί την επανέφερα με κάποιο τρόπο λειτουργώντας λίγο αιμονικά φτιάχνοντας δίσκους μόνο με κιθάρες κτλ που αυτή μου κίνηση είχε και άλλο σκοπό ήθελα όντας διδάσκων στο πανεπιστήμιο και όντας φοιτητές που κάνουν αυτό το πράγμα

22:51 έβλεπα ότι υπάρχει μια απαξίωση σχέση με το αντικείμενο και ήθελα λίγο να το επαναφέρω στη θέση που κατεμία πρέπει να είναι αυτό το έκανα αλλά όχι το ρεμπέτικο του το ανέδειξα το ρεμπέτικο είναι ψηλά και θα είναι ψηλά πάντα Δεν χρειαζόταν εμένα και κανένα δεν χρειάζεται Το προσέγγιζες με έναν άλλο τρόπο Ένα κομμάτι του Πήρα ένα κομμάτι του και το ξαναφώτισε Δεν είναι ότι το έφτιαξα καν Το ξαναφώτισα Έχει διαφορά Το που παίζεις Έχει διαφορά Είναι διαφορετικό να παίζεις στο ηρώδιο Και διαφορετικό να παίζεις σε μια ταβέρνα Μη με ρωτάς ποιο είναι καλύτερο Το κάθε ένα για μένα Έχει τη λειτουργικότητά του Και την τελετουργία του μάλλον το κάθε ένα από αυτά τα δύο και το αντίκτυπο που έχεις στον ακροατή είναι επίσης διαφορετικό και κάθε φορά εξίσου σημαντικό δηλαδή το αν θα περάσεις σε μια ταβέρνα και παίξεις κάποια ρεμπέτικα στο χώρο του, στο φυσικό γιατί αυτός είναι ο φυσικός τους χώρος και δεις τον άνθρωπο τους 10 ανθρώπους, τους 20 ανθρώπους που είναι από κάτω

23:56 και η ψυχή τους αγαλιάζει και το να καταφέρεις να παίξεις αυτά τα πράγματα στο ευρώδιο σε πόσους κόσμους χωράει, δεν ξέρω, 3-5 χιλιάδες, δεν ξέρω πόσους χωράει το ηρωδείο και να ζήσουν το ίδιο συνέστημα, την ίδια έκσταση το έχεις πετύχει. Κάθε φορά είναι διαφορετικά αλλά εξίσου σημαντικά. Να μιλήσουμε λίγο για τη λαϊκή κιθάρα.

24:19 Ναι, βεβαίως. Να μας πεις λίγο και αυτό που διδάσκεις και το τι σε έλκυσε αυτό. Η λαϊκή κιθάρα, για να το πούμε έτσι και γιατί πολλοί κόσμο στο ρωτάει αυτό δεν έχει να κάνει τόσο με το όργανο με την κατασκευή του όργανο έχει να κάνει με το ρεπερτόριο και την τεχνική γιατί και όταν λέμε ότι μπήκε η λαϊκή κιθάρα στην άιλη πολιτιστική κληρονομιά που μπήκε στο Εθνικό Ευρετήριο δεν μπήκε το όργανο η κατασκευή του στην άιλη πολιτιστική η τεχνική της μπήκε ο τρόπος δηλαδή που αυτή λειτουργεί σαν συνδυατικός κρίτοκος εντάξει το δικό μου το μυαλό έχει πολύ σπουδαία θέση γιατί είναι ο καταλήτης, είναι το καταλητικό όργανο που ένωσε δύο κόσμους Ανατολή και Δύση όταν το ρεμπέτικο από την πρώη μή του περίοδο άρχισε να ηχογραφείται και να γίνεται εμπόρευμα με την καλή έννοια δισκογραφήθηκε για να πληθεί έτσι το ρεμπέτικο ήταν το όργανο που υπήρξε καταλητικό δηλαδή ένωσε δύο κόσμους και το κάνει με πάρα πολύ ωραίο τρόπο γιατί οι λαϊκοί μουσικοί έχουν αυτό το πως το λένε, αυτή τη δεξιότητα

25:28 να προσαρμόζονται και να είναι πατεντάκιδες πως να πω αυτό άρα συνεπώς είναι μια τεχνική ολόκληρη που αναπτύχθηκε για πάρα πολλά χρόνια δηλαδή στην ουσία από τις αρχές του περασμένου αιώνα μέχρι το 1950 1960 ας πούμε, η λαϊκή κιθάρα ήταν ένα όργανο που συνεχώς εμπλούτιζε την τεχνική της το θέμα τώρα είναι εμείς κοιτώντας προς τα πίσω και έκοντας αυτή την αυτά τα 60 χρόνια εξέλιξης ενός οργάνου πως τη χρησιμοποιούμε δηλαδή έχουμε όλη την εργαλειοθήκη η δική μου άποψη είναι ότι αυτό που πρέπει να κάνουμε σαν σύγχρονη μουσική που παίζουμε μια παλιά μουσική μουσική με ομικρογιώτα που παίζουμε μια παλιά μουσική πρέπει να λειτουργούμε ελεύθερα και καλλιτεχνικά δηλαδή να μην απλώς ανασυνθέτουμε τεχνική να το αναπροσαρμόζουμε αυτό για να γίνει καλλιτεχνία δηλαδή μπορώ να πάρω μια τεχνική της δεκαετίας του 50 π.χ.

26:33 και να την εφαρμόσω σε ένα κομμάτι της δεκαετίας του 20 νομίζω θα δώσει μια θα δώσει έναν αέρα, θα δώσει κάτι διαφορετικό θα δείξω, τουλάχιστον θα λειτουργήσω σαν Δημήτρης, σαν οποιοςδήποτε στο συγκεκριμένο κομμάτι. Δεν μου αρέσει η στήρα αναπαραγωγή, αυτό το πράγμα με εκνευρίζει. Και νομίζω ότι οι λαϊκοί μουσικοί το έχουν αποδείξει ότι δεν το κάνανε.

26:56 Να δεις ιστορικά όλο το ρεπερτόριο, πώς εξελίσσεται, βλέπεις ότι και οι ίδιοι δεν το κάνανε. Έκανα πρόσφατα μια διασκευή, ένα ρεμπέτικο, το έκανα σε ροκ φάση, το Derry Derry, ένα από τα πρώτα ρεμπέτικα. Που κυκλοφόρησε πρόσφατα. Ναι, ναι, ναι. Και μου έδραψε ένας φίλος, ένα πάρα πολύ ωραίο, που είναι και κατασκευαστής, κάνει κιθάρες, και μου λέει, είμαι σίγουρος ότι αν ζούσαν αυτοί οι άνθρωποι, έτσι θα το παίζαν τώρα.

27:19 Τι ωραίο σχόλιο. Τι ωραίο. Γιατί η ενέργεια, ξέρεις, τι αποζητάς όταν παίζεις μουσική και παίρνεις τα όργανα, είναι εργαλεία, έτσι. Την ενέργεια, αυτό που έχεις μέσα σου, θες να το εκπέμψεις, να βγει προς τα έξω. θα χρησιμοποιήσεις ό,τι εργαλείο χρειάζεται και έχεις τη διάθεσή σου και ότι βοηθάει σε αυτό η λαϊκή κιθάρα λοιπόν είναι ένα όργανο πάρα πολύ σπουδαίο στη λαϊκή μας μουσική και όχι μόνο γιατί έχει διασπορά παντού σε όλα τα ίδια ορχήστρας στην ελληνική μουσική το οποίο καταφέραμε το 2021 να αναγνωριστεί πίσμα από το ελληνικό κράτος επιτέλους λείπει πάλι ένα κομμάτι μεγάλο που έχει να κάνει η διαβάθμιση διαβάθμιση των σπουδών έχει γίνει, λείπει η κατανομή της σύλλησης, η δημιουργία μιας σύλλησης, γιατί η βιωματική εκπαίδευση, καλώς ή κακώς, έχει πάει σε δεύτερο πρόλο. Έχει γίνει λόγια η εκπαίδευση πια.

28:13 Εγγραμματισμός. Οπότε, μας λείπει, έχουμε ένα έλλειμμα στην βιβλιογραφία και στην Ιέλα, νομίζω ότι σιγά σιγά γίνεται, γιατί οι μουσικοί που έρχονται από πίσω είναι και πιο μελετημένοι και πιο εξειδικευμένοι στον ακαδημαϊκό τρόπο σκέψης στο να γράψουν, στο να αναλύσουν κτλ. Οπότε νομίζω και σε αυτό το κομμάτι μόνο καλύτερα μπορούμε να πάμε.

28:39 Άλλωστε, επειδή έκανες την αναφορά αυτή ότι πήρες το κομμάτι και το έκανες πιο ροκ δεν καθόλου είσαι ερωτικό να πούμε το ρεμπέτικο είναι τα δικά μας μπλουζ. Είναι λίγο ερωτικό αυτό, το λένε. Το λέμε και το αναπαράγουμε και το ξαναλέμε, αλλά η βάση τους δεν είναι οι βάσεις τους δεν είναι κοινές Κοινωνικά Οι καταβολές, ναι Αλλά μουσικά καμιά στιγμή Έστιση και κοινωνικές συνδίκες, ναι Η έστιση είναι πάρα πολύ κοινή Αν ακούς Μάρκο ή πρώιμα ρε Μπέτια ή ακούς Ρόμπερ Τζόνσον η έστιση είναι ίδια, αλλά τεχνικά Εντάξει, είναι άλλο πράγμα, προφανώς Διδάσκεις πάρα πολλά χρόνια και βλέπεις νέα παιδιά που ασχολούνται Είσαι αισιόδοξος για το από εδώ και πέρα.

29:24 Πολύ. Όχι αισιόδοξος. Νομίζω ότι η μουσική δεν ήταν ποτέ καλύτερα. Τουλάχιστον αυτό το κομμάτι που ασχολούμαι εγώ. Της λαϊκής και παραδοσιακής μουσικής. Βλέπεις κάτι πιτσιρικάδες. Που έχει και τεχνικά κλάσεις μας. Βλέπουμε την πλάτη τους πολύ καιρό πριν. Και κυρίως αισθητικά. Δηλαδή έχουν αισθητική τα παιδιά πάρα πολύ ανεπτυγμένοι.

29:49 καταλαβαίνουν. Υπάρχει ένα πρόβλημα μόνο θα το πω γιατί δεν γίνεται γέρος άνθρωπος να μην κρινιάξω. Ε, όχι γέρος. Έχει υπάρξει τα τελευταία χρόνια ειδικά μετά την καραντίνα μια αναβίωση του αστικού πανηγυριού. Το γλέντι. Έτσι το βλέπουμε όλοι να συμβαίνει και με πάρα πολλοί κόσμο. Μια χαρά μέχρι εκεί. Το θέμα είναι να μην μείνει μόνο εκεί.

30:12 Το γλέντι δεν ήταν ο σκοπός. Το γλέντι ήταν η κατάληξη Υπήρχε μια πορεία μέχρι να φτάσεις Στο γλέντι η οποία είναι πάρα πολύ ουσιαστική Είναι σε ένα Πώς να σου πω Δεν θες να φας ένα γλυκό χωρίς λιπαρά ρε παιδί μου Το θες με όλα τα έξτρα του μέσα Αυτό το πράγμα να μην συμβεί αυτό δηλαδή Μην πάρουμε μόνο το γλέντι Και το κρατήσουμε Από τη σπουδαιότητα που έχει η παραδοσιακή μουσική Έχει ένα κώδικα που λειτουργεί Που είναι πάρα πολύ σημαντικός αυτό είναι ευθύνη πρωτίστως των μουσικών που επιτελούν αυτή τη μουσική το καταλαβαίνω ότι επαγγελματικά θέλεις να έχεις κόσμο, θες να έχεις αποδοχή κλπ αλλά μέσα σε όλο αυτό το πράγμα βάζε σιγά σιγά γιατί είμαι σίγουρος ότι το εκπαιδεύουμε το κοινό μπορούμε να το εκπαιδεύσουμε να βάλουμε και λίγο από τα άλλα χαρακτηριστικά του μέσα θυμήθηκα ότι έχεις πει σε μια συνέντευξη ότι με αφορμή την παραδοσιακή μουσική ότι το πανηγύρι δεν είναι γλέντι είναι συγχώρεση αυτό μου το είπε ένας πολύ σπουδαίος γλεντιστής στο Ζαγόρι

31:18 και συμφωνώ απόλυτα αν το βιώσεις πραγματικά είναι αυτό αν σκεφτείς ότι σε μια μικρή κοινωνία μην κοιτάμε τώρα πως έχουν γίνει ένα χωριό ήταν μια μικρή κοινωνία που είχε πάρα πολλά προβλήματα μέσα στο χρόνο από το πιο απλό από τα σύνορα του χωραφιού μέχρι το νερό που ποτίζει τα χωράφια λέω εγώ τώρα το ετήσιο πανηγύρι ήταν η αφορμή και η ευκαιρία να καθίσουν δίπλα δίπλα σε ένα άλλο πλαίσιο και να συγχωρηθούν ό,τι έχει γίνει μέσα στη χρονιά να σβηστεί και να ζήσουμε την επόμενη χρονιά και τουλάχιστον για το πανηγύρι που μιλάω εγώ αυτή είναι η σημειολογία του ότι βγάζουν τις μπλούζες και μπαίνουν να χορέψουν ότι ξεγυμνώνομαι και είμαι έτοιμος να συγχωρώσω και να συγχωρεθώ για να φτάσω στο γλέντι που είπες πριν που είναι η κατάληξη για να διαλυάζουμε μετά το χορό δεν είναι τυχαίο ότι ξεκινάνε με μυρωλόι τα γλέντια στην Ήπειρο, τα πανηγυρια δηλαδή υπάρχει υπάρχει ένας τρόπος ας μην τον ξεχάσουμε είναι ουσιαστικός Δημήτρη πως εξηγείς το νέο κοινό που έρχεται τόσο μαζικά

32:31 στις συναυλίες του Θανάση ή της δικές σου συναυλίες που έρχονται πάλι το παραδοσιακό κομμάτι μπροστά. Είπες τρία νόμια πράγματα τώρα, καμία σχέση. Δηλαδή, αυτό που συμβαίνει με τον Θανάση είναι φαινόμενο. Εντάξει, είναι μοναδικό. Έτσι και αλλιώς, είναι ιστορικό γεγονός, δηλαδή ζούμε ιστορικές στιγμές. Οι μουσικολόγοι του μέλλοντος θα μιλάνε για τον Θανάση και θα προσπαθούν να εξηγήσουν το τι έχει γίνει.

32:58 Το παραδοσιακό, η άνθηση που υπάρχει του αυτοστικού πανηγυριού που είπαμε του Γκλατιού γιατί να μην ξεχνάμε ότι στην Ήπεθρο αυτό δεν σταμάτησε ποτέ το Γκλατιό απλώς έχει μπει τώρα και στα αστικά κέντρα το πανηγύρι έχει να κάνει προφανώς και εκείνοι που παίρνουν τη σκητά μια το παραδοσιακό μια το ρεμπέτικο από την καραντίνα και μετά οι νέοι άνθρωποι επειδή και προερχόμενοι από μια τεράστια οικονομική κρίση ψάχνουν αληθινές αξίες, ψάχνουν αλήθεια παντού το ρεμπέτικο και το λαϊκό και το παραδοσιακό είναι αληθινές αξίες έχουν αποδείξει την αξία τους μέσα στον χρόνο δεν τους συζητάμε οι νέοι άνθρωποι το βλέπουν αυτό οπότε είναι ο βράχος που πατάνε για να πάμε παραπέρα είναι ένα στήριγμα για αυτούς δεν χρειάζεται να αποδείξει κάτι δεν είναι επιφυλακτική σε σχέση με αυτό ξέρουν ότι είναι ξεκάθαρα τα πράγματα γι' αυτό υπάρχει η μαζικότητα Οι δικές μου συναυλίες πάλι Δεν είναι ότι είναι οι πολυπληθέστερες Των συναυλιών Εγώ επέλεξα έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο

34:12 Όταν ξεκίνησα να γράφω Δεν μιλάμε για τα ρεμπέτικα Τα ρεμπέτικα ήταν μια ιστορία που την έκανα χρόνια και τελείωσε Έχει τέσσερα πέντε χρόνια που Προσπαθώ να παίξω τα δικά μου κομμάτια Αλλά επέλεξα Εγώ το λέω πρώιμη καλλιτεχνική δημιουργία Πρώιμη περίοδος αυτή να γράψω τραγούδια που δίνουν απαντήσεις δεν θέτουν ερωτήματα όλα τα τραγούδια που είχα γράψει που έχω γράψει το Μίλατο ή Θεσσαλονίκη λένε μια αλήθεια και τη λένε τελείως ξεκάθαρα νομίζω ότι δεν είναι ωραίος τρόπος να λειτουργείς καλλιτεχνικά τελικά αυτός λες τη θέση σου μιλάς για πράγματα που σε ενοχλούν αλλά η καλλιτεχνία δεν νομίζω ότι είναι τελικά αυτό Στην καλλιτεχνία πρέπει να βάζεις ερωτήματα Όχι να δίνεις απαντήσεις Και Προσπαθώ πάρα πολύ Να αλλάξω τον τρόπο που Γράφω Να φύγει από το πρόημα Ναι να αρχίσει να οριμάζει λίγο Να πετάσουν σπόρο περισσότερο δηλαδή Πρέπει ξέρεις τι Φέτοντας το ερώτημα Έγραψε ένα τραγούδι Νομίζω στο τελευταίο τραγούδι το κατάφερα Ένα που είπαμε με τη Μάρθα Που λέει μια ιστορία

35:25 η μαύρη πέτρα είναι μια τέλος πάνω είναι παραλογή στην ουσία είναι το υπερφυσικό με το πραγματικό συναντιούνται λέει μια ιστορία το τραγούδι και ο καθένας την ερμηνεύει δηλαδή στα σχόλια ο καθένας την ερμηνεύει με το δικό του τρόπο μου άρεσε πάρα πολύ αυτό και νομίζω ότι εκείνη η ουσία τελικά να δίνεις το υλικό και ο καθένας να βάζει τον εαυτό του μέσα και να σκέφτεται όταν μιλάς και λες ένα πράγμα τελείως ξεκάθαρα είναι λίγο πολιτικό τραγούδι είναι στρατευμένο δεν είναι κακό για μένα η στρατευμένη τέχνη δεν είναι καθόλου κακό πράγμα αλλά το έκανα νομίζω ότι θέλω να κάνω κάτι άλλο τώρα κάπως νομίζω πάντως ότι ένωσες τελικά το γιατί έρχεται κοινό και σε σένα και στο αστικό πανηγύρι και στην αυλή σου Θανάση για πες και εμένα να καταλάβω ενώ μες από αυτήν την αυθεντικότητα ότι ο κόσμος καταλαβαίνει το ότι είναι πηγαίο, το ότι είναι αυθεντικό το ότι είναι βιωματικό είναι με συνέσθημα ειλικρίνεια υπάρχει απόλυτα αυτό είναι εκ τούνου κάνει, δεν το συζητώ

36:33 και νομίζω ότι τα νέα παιδιά το ψάχνουν αυτό το θέλουν αυτό κοίταξε υπάρχει πάρα πολλή πληροφορία πάρα πολλή πληροφορία που πιάνουν πάρα πολλά τραγούδια και φασόν πράγματα, υπάρχει πολλή αναλυπτικότητα παρθενογένες δεν υπάρχει Έτσι και αλλιώς. Εγώ πάρα πολλά χρόνια δεν έγραφα, να σου πω γιατί. Γιατί επειδή ήμουν πάρα πολλά χρόνια σε δισκογραφία, σαν session μουσικός, ό,τι και να πήγαινα να γράψω, μου θύμιζε κάτι άλλο.

36:58 Α, αυτό το έπαιξες εκείνη το δίσκο. Α, αυτό υπάρχει εκεί. Και τελικά όταν είπα να σου πω, ε, δεν γίνεται. Βγάλ' το, ας πούμε. Έτσι ξεκίνησα να βγάλω δικά μου τραγούδια. Ο Αρθενογέννης δεν υπάρχει σίγουρα. αλλά πρέπει και εγώ δίνω και μεγάλο για να μην χαρίζομαι μόνο τα αυτιά το κοινό έχει μεγάλη ευθύνη γι' αυτό που σημαίνει είτε καλό είτε κακό μεγάλη ευθύνη πρέπει να στηριχτούν τα παιδιά που γράφουν τραγούδια και πως στηρίζεται ένας καλλιτέχνης όχι με τα like ούτε με τα views στο youtube πρέπει να πηγαίνει ο κόσμος εκεί που παίζει μουσικός που δεν παίζει ζωντανά και δεν έχει κόσμο δεν υπάρχει περίπτωση να αντέξει Δεν θα αντέξει. Όχι για οικονομικούς λόγους, για ψυχολογικούς.

37:47 Όταν βλέπεις ότι κάνεις κάτι και δεν έχει το κοινό, δεν ανταποκρίνεται, δεν θα αντέξεις να το κάνεις. Για πολύ καιρό. Και είναι κρίμα. Γιατί υπάρχουν πολύ αξιόλογα παιδιά. Αυτό μόνο. Δηλαδή ας στηρίξουμε τους νέους, και τραγουδοποιούς και μουσικούς, όσο γίνεται. Όχι τίποτα άλλο, είναι πάρα πολύ καλοί. Εκείνη είναι ευθύνη και των πιο παλιών να βγάλουν μπροστά.

38:11 Δεν ξέρω αν είναι ευθύνη Πάντως το πράγμα Πρέπει να συνεχίσει με κάποιο τρόπο Και επειδή όπως σου είπα πριν Η νέη μουσική είναι πάρα πολύ καλή Δηλαδή είναι Πώς να σου αναδίνεις έναν άρρωστο Του λες Πρέπει να κάνεις θεραπεία Θα πάρεις αυτό το φαράγγι Είναι πάρα πολύ καλό Μια χαρά θα το πάρω Δεν το κάνω με ζόρι Πέρασε η πρώιμη περίοδος Περνάει και ψάχνεις την όρημη έχεις δηλώσει ότι δεν γράφω για τον έρωτα γράφω κυρίως αυτά που με ενοχλούν θα έχει για τον έρωτα η όρημη δεν έχω ιδέα άμα σου πω ότι επειδή δεν γράφω τραγούδια πρόσωπο δεν είναι η δουλειά μου αυτή για να γράψεις ένα τραγούδι μου έρχεται ξαφνικά πραγματικά γίνεται μπαμ και κάτω οπότε δεν μπορώ να σου πω μπορώ να μην ξαναγράψω και ποτέ μπορεί να κάτσω αύριο και να μου έρθει κάτι και να κάτσω να το κάνω ευτυχώς έχω τη δυνατότητα και μπορώ και το στείλω πολύ γρήγορα το πράγμα αν μου έρθει δηλαδή γίνεται το θέμα είναι πότε θα έρθει 30 χρόνια μήτσος τι περιμένουμε να δούμε ναι όταν το ακούει ο άλλος αυτό το 30 χρόνια μήτσος

39:31 νομίζει θα είναι μια ξέρεις μια ανασκόπηση θα ξεκινήσουμε και θα αρχίσουμε να κάνουμε όχι το 30 χρόνια μήτσος δείχνει θα δείξει που βρισκόμαστε τώρα τι έκανε 30 χρόνια ο Μίτσος που βρίσκεται τώρα, ποια ήταν η πορεία του το τώρα θα δείξει, γιατί το τώρα είναι η στάση για τα επόμενα 30 καλώς να ορίσουμε φτάσουμε στα 60 χρόνια Μίτσος σαν επιτιακού λέει τελευταία ερώτηση Δημήτρη αν και νομίζω το απάντησες και νωρίτερα τι σε κάνει χαρούμενο η παρέα η καλή παρέα με κάνει πάρα πολύ χαρούμενο το να κάτσεις να πιεις δηλαδή Θα το έλεγα, οι φίλοι μου το ξέρουν έτσι κι αλλιώς Έκανα κάποια στιγμή Μες στην καραντίνα μια Εκπαιδευτική πλατφόρμα για τον Κώστας Καβρέλη Και τη Λαϊκή Κιθάρα Δούλευα απίστευτες ώρες Στο στούντιο και ηχογράφηση Η μόνη περίπτωση που υπήρχε Να τα παρατήσω όλα, να τα κλείσω και να πω Φτάνει Ήταν όταν έπεφε το τηλέφωνο και μου λέγανε να πάμε για Τσίπουρο Δηλαδή εκεί ήταν Η κίνηση ήταν αυτόματη. Κλείνεις και φεύγεις.

40:35 Αυτό δηλαδή όσο με χαροποιεί μια συνάντηση, μια βόλτα με τις μοτοσυκλέτες με τέσσερις φίλους, πέντε, μια συνάντηση για τσίπουρα με άλλους φίλους, δηλαδή είναι η πρόβα ακόμα. Ακόμα και η συνάντηση στην πρόβα, δηλαδή όταν μαζευόμαστε στο βουνό και κάνουμε πρόβες όταν βγαίναμε περιοδής με τον Θανάση, ήταν εκδρομή τώρα, ήταν πενθύμερη πώς να σου πω.

40:57 Απόλαυση όλα. γι' αυτό σου είπα ζωάρα στην Αρχή της Γερονάς και φύση, πολύ φύση νομίζω είναι το α και το μ που μας λείπει από όσοι είμαστε εδώ στις πόλεις κοίταξε εγώ τα τελευταία χρόνια το τελευταίο 1,5 χρόνο έχω αποτραφηθεί και εγώ μένω σε ένα μέρος τέτοιο μένω πολύ κοντά μεταξωχώρη το περισσότερο καιρό το περνάω εκεί που είναι μέσα στο βουνό, κοντά στη θάλασσα είναι τέλεια πραγματικά τέλεια και στα επόμενα τριάντα λοιπόν θα ευχηθούμε εδώ ραντεβού θα δώσουμε εδώ σίγουρα την Τετάρτη έχω μια παραγγελία δέχεσαι για την Τετάρτη θέλω την παράξενη κοπέλα θα δούμε δεν υπόσχομαι δεν ξέρεις γιατί δεν ξέρω αν θα προλάβουμε δεν ξέρω αν θα προλάβουμε ο χρόνος είναι πολύ πιεστικός έχει ωραρίο και νομίζω ότι το πήγαν και πιο μπροστά από ό,τι ήταν τέλος πάντων θα δούμε Τα λέμε καταρχάς εκεί και μετά εδώ Στο επόμενο 30 Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ Είμαστε ο Χρήστος Δεμέτης Η Εύη Καραγιώργου Τα λέμε την επόμενη πέμπτη Μας βλέπετε και μας ακούτε σε Spotify, YouTube και Apple Podcast

42:10 Γεια χαρά Γεια σας