Skip to content
PodBase
3.36 Νησιά-Φαντάσματα: Μύθοι και Λάθη

3.36 Νησιά-Φαντάσματα: Μύθοι και Λάθη

Τα Χρονικά Του Φρίκουλα
Μάιος 27, 2026 01:16:30 Σεζόν 3 Επεισόδιο 36
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Για αιώνες, οι ωκεανοί δεν ήταν απλώς μάζες νερού που έπρεπε να χαρτογραφηθούν,αλλά ζωντανοί, ανεξερεύνητοι καμβάδες όπου η πραγματικότητα μπερδευόταν γλυκά με τη λαογραφία, τον φόβο και τη φαντασία.

Σήμερα θα δούμε μερικές περιπτώσεις νησιών-φαντασμάτων, με αλλόκοτες ιστορίες. Κάποια ανακαλυφθήκαν, κάποια χάθηκαν και κάποια ίσως δεν υπήρξαν ποτέ, πάρα μόνο στην φαντασία.

https://www.instagram.com/the_chronicles_of_frikoulas/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Αν θέλετε να στηρίξετε το Podcast,κεράστε κάνα καφέ εδώ

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://buymeacoffee.com/thechronicr⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Ωριακά Αναστατώθηκα για να μην πω κάτι άλλο Τι σεξουαλικό Ίντρο ήταν αυτό Ένα oh yeah είπα εσύ Εντάξει με κοίταξες Με τα μάτια σου που τρέμωσβήνανε Έχω ήλικο γι' αυτό Ήσουνα φουλ άγνως Λάχνως Σαχλός Εγώ αν ας πούμε Μου άρεσαν τα γόρια Είχα πιστεί Είχες πει στις πίσες, είχες πέσει. Σκάσε και φύλα με. Απλά δεν μ' άρεσε. Το θυμάσαι εκείνον τον αστυνομικό που είχε μπει μέσα και είχε πει σκάσε και φύλα με στο κίνητρο με το σπαχέρι.

Λοιπόν, τι λέει. Καλά φίλε, Χρήστο, εσύ. Καλά, τελευταίο ανεξιάδικο επεισόδιο. Αυτό είναι το τελευταίο ανεξιάδικο. Μετά θεωρείται επίσημο καλοκαιρινό. Ε, ναι. Αφού τελειώνει η άνοιξη. Οπότε, εντάξει, πάει και αυτή η άνοιξη. Έρχεται το καλοκαίρι, οπότε τι σημαίνει αυτό, ότι πλησιάζουμε και εμείς μπαίνουμε, πήκαμε βασικά, στην τελική ευθεία και αυτής της σεζόν.

Δεν μείναν πάρα πολλά επεισόδια ακόμα. Πάντως αληθινή άνοιξη αυτή τη φορά, έτσι, και βροχές και φυσούς, απ' όλα. Κοιτάξτε, η αλήθεια είναι ότι αυτές τις μέρες που έβρεξε, Ρέμησα λίγο με την αλλεργία Να τώρα βλέπεις που άνοιξε λίγο ο καιρός Πλάκωσε τη γύρι το νερό Ναι ναι ναι Έκανες κανένα μπάνιο Στη θάλασσα ρε μας τώρα τι πού Όχι εγώ μόνο στη δουσγέρα έκανα Είσαι τύπος ξέρω άμα δεν πάει 18 Αυγούστου Να έχει βράσει Απλά να είναι Αύγουστος Δηλαδή 27 Ιουλίου δεν πας Όχι Γιατί Αυτό δεν είναι Αύγουστος Τι ψυχάκι είσαι Τέλος πάντων Λοιπόν πάμε να δούμε το σαν σήμερα Σαν σήμερα Λοιπόν Γιώργο 28 Πέμπτου 28 Μαΐου 585 Ο Θαλίσσο Μιλίσιος Καταγράφει για πρώτη φορά στον κόσμο Ηλιακή έκλειψη Ηλιακή έκλειψη Αλλά αυτός το κατάλαβε και το γράψε Ναι, ρε παιδί μου είπε ότι υπήρχε και αυτό το συμβάν Όλοι οι άλλοι λέγανε, νύχτο ξεξαφνικά Ή μπήκε ένα μεγάλο σύννεφο μπροστά Ναι, ναι, ναι, ναι, ή κάτι με τους θεούς τέλος πάντων Κάτι, τσατίστηκαν οι θεοί Λοιπόν, πάμε πάρα πολλά χρόνια μετά

1918 Το Αζερβαϊτσάν και η Αρμενία Γίνονται Ανεξάρτητα κράτη Το 1961 Ιδρύεται η Διεθνής Αμνηστία Το 1964 Η οργάνωση για την που αναπελευθέρωσε της Παλαιστίνης, ιδρύεται με ηγέτη τον Γιαστέρα Ραφάτ, το θυμάσαι του μας. Ναι, ναι. Λοιπόν και το 1979 υπογράφεται στο Ζάπιο η Συμφωνία της Ένταξης της Ελλάδος στην ΕΟΚ. Μάλιστα, τότε.

Τότε, τότε, τότε. Τότε, τότε, τότε. Λοιπόν το 1908. Πάσο είχαμε, δεν τύχαμε. Το 1908. Όχι πριν, όταν μπήκαμε στην ΕΟΚ. Αφού τέτοιος το έκανε ρε Ο Καραμαλής δεν το έγραψε Το 1908 λοιπόν Γεννιέται ο Ιαν Φλέμιγκ Που έγραψε τα μυθιστορήματα Με ήρωα των Τζέιμις Μποντ Σ' αρέσει ο Τζέιμις Μποντ Κοίτα όταν έμαθα πάνω πού στηρίζεται Και ο Τζέιμις Μποντ Ενθουσιάστηκα λίγο Αλλά σαν Τζέιμις Μποντ μάρια να μ' άρεσε Αλλά όχι ολόκληρη η ταινία Μ' αρέσει το σημείο που πάει να πάρει τον εξοχλισμό.

Εκείνο το σημείο μου. Δεν είναι μία ταινία. Τι? James Bond δεν είναι μία ταινία. Λέω, σε κάθε ταινία James Bond το αναδεμένο μου σημείο είναι που πάει να πάρει τα γκατζετάκια. Εν τω μεταξύ, το πιο παράξενο είναι ότι ενώ λέγεται James Bond, όλοι λέμε James Bond. James Bond. James, αλλά ακούγεται από όλους James. Ενώ είναι James.

Δημήτρης. Ναι, Δημητράκης πρακτικά, Δημήτρης είναι. Εσένα, έχεις αγαπημένο Τζέιμπις Μποντ? Δεν μ' αρέσει. Τι, δηλαδή οι ταινίες με τον Σόν Κόνερι τώρα δεν ήτανε... Δεν μου αρέσει όλο το κόνσεπ, δεν μ' αρέσει αυτή η σειρά ταινιών. Δεν θεωρούσανε φάκτορες. Ναι, εντάξει, έχω δει, αλλά... Δεν τελειώθηκες κλάσσα. Ναι, κλάιν μάιμ.

Ρεσπέκτ. Λοιπόν και το 1968, εδώ μ' αρέσει, γεννιέται η Κάιλι Μινόγκ. Όλοι οι Καΐλ Μινόγκ. Ήταν και πάρα πολύ μεγάλοι. Αυτό, ναι. Ναι, αλλά όλοι γεννιέται λοιπόν το 1968. Ναι. Απόψη για Καΐλ Μινόγκ. Βοβερή, εντάξει. Ωραία ενέργεια. Και αρχές zero's. Ναι. Ε, τώρα ήταν τρελό κράσσερ, παιδί μου. Ναι, ναι, ναι. Αυτή είχε αύριο λαμβίν.

Ας αρέσει. Εντάξει, είσαι και λίγο ήμου, γι' αυτό. Ε, ναι, εντάξει, ξεκάθαρα. Λοιπόν, επίσης είναι ημέρα για την υγιεινή της εμμηνόριας. Ναι. Και είναι και παγκόσμια ημέρα καρκίνου του αίματος. Πωρή, αυτός ο καρκίνος παντού πάει, ε. Ε, ναι, δυστυχώς. Λοιπόν, και πάμε και στα νέα. Τα νέα από τον Χρήστο. Λοιπόν, η εταιρεία Sky Elements Drones ανακοίνωσε κάνει show με drones όπως καταλαβαίνεις λοιπόν ανακοίνωσε ότι βραβεύτηκε για τη μεγαλύτερη εναέρια απεικόνηση ενός φανταστικού χαρακτήρα με drones έκανε λοιπόν τον Vecna από το Stranger Things στο Λας Βέγγας με 4.979 drones το έκανε αυτό Το έκανα, το έκανα.

Μάλιστα. Θα ήταν και τρομακτικό θα πες, ε! Ε, εντάξει, δεν ξέρω. Το είδα, δεν ήταν τρομακτικό. Πιο πολύ ήταν ωραίο. Οκ. Λοιπόν... Σκέψου να κάνει και τον κανονικό Βέγνε. Ε, εντάξει, ναι, θα ήταν λίγο τρομακτικό. Ε, ναι, ορίστε. Λοιπόν, πάμε τώρα στο Τέξας. Μένουμε, λοιπόν, με... Μα, λατρεύω Τεξανού. Τεξανούς και Φλωριδιώτες είναι για μένα τα top του human specimens.

Αλήθεια! Ενέ, ειδικά στη Φλόριντα είναι χειρότερη βέβαια. Γιατί, από που πηγάζει όλο αυτός ο σταυμαθμός. Δεν ήξερες στη Φλόριντα τώρα πρόσφατα βγήκε ένας ορωμένος, πήρε μια κανάτα με τσάι, iced, παγωμένο, και πήγε βάφτισε ένα κροκόδιλο. Κρατούσε ένα κροκόδιλο... Τι λιβαλοκλείδωμα έχει το βάφτισμα. Και τον βάφτισε όταν λέμε βάφτιση, χριστιανική βάφτιση.

Πώς τον ονόμασες, αυτό μοινιάζει. Δεν ξέρω. Τζόναθα. Δεν ξέρω. Τι ωραία ρε εσύ. Αλλά συμβαίνουν αυτά τα πράγματα, συμφωνούν με το συχνά. Όλοι νομίζω όμως λίγο πολύ όταν έχουμε πιει και ένα δυο ποτηράκια, τρία, πέντε, δέκα παραπάνω. Καλό δηλαδή. Κάνουμε διάφορα. Καλό δηλαδή, μου είσαι αλληγάθωρα για να μην τα περιθέσουμε.

Ναι, ναι, ναι. Λοιπόν πάμε λοιπόν στο Τέξας Στο Τέξας Ρεβίου δεν υπάρχουν αρκετοί κυνηγοί Λοιπόν ένας εξ αυτών Κατηγορείται Ότι μετέτερεψε έτσι μια ήσυχη Σχετικά περιοχή Της πολιτείας Σε σκηνή τρόμου Τι έκανε λοιπόν ο Μάνο Σκότωσε πάνω από 13 λένε τώρα ελάφια Λοιπόν Τα αποκεφάλισε Και άφηνε τα τα κουφάρια ας πούμε ή κομμάτια τέλος πάντων του κουφαριού σε αυλές και κήπους σπιτιών όμως δεν τα πέταγε απλά έκανε συγχωρικά στο μυαλό του καλλιτεχνική παρέμβαση δηλαδή έβαζε ένα πόδι άλλο το κεφάλι στις αυλές και στα ναι ρε παιδί μου στα σπίτια μέσα όχι μέσα στην αυλή και στους κήπους πήγαν αυγούνια έξω και φρήκανε να τελώσουν Ναι, ναι, ναι. Λοιπόν, έγινε η καταγγελία, τον έπιασαν και καταδικάστηκε. Θέλω να μου πεις γιατί πιστεύεις πως καταδικάστηκε εν τέλει.

Για... επειδή σκότωσε, είναι απαγορεύοντας να σκότωσει τόσα πολλά... Το βρήκες δε σκύλαι. Ναι, ασχολούμαι με πολλές μετήχες αστυνομίας. Δηλαδή τι έγινε, σκότωσε πέντε περισσότερα ανσενικά από ό,τι επιτρέπεται. Και εκτός από αυτό είχε και στο σπίτι του 5,8 γραμμάρια μεταμφεταμίνη. Τα φάκηκε. Ναι, εντάξει. Γι' αυτό τα δύο καταδικάστηκε παρόλα αυτά.

Όχι ότι ας πούμε έκανε τους σαβλές και τους κύκλους. Όχι, αυτό δεν έχει καμία σημασία. Τι δεν έχει, εργογονεί δυνατόν, τι δεν έχει σημασία. Ο νόμος έχει περίεργες βουλές. Λοιπόν και πάμε τώρα Να δώσουμε στους γείτονες τους Ιταλούς Ναι, ότι κάνουν οι φίλοι μας Λοιπόν είναι φίλοι μας γενικά όμως δεν είναι όλοι άνθρωποι ίδιοι Οπότε παρόλο που είναι φίλοι μας Ιταλοί Δεν είναι όλοι Λοιπόν ένας αρχαιολόγος Ο Μάριο Τραμπούκο Τραμπούκο Είναι Τραμπούκος όμως, το λέει και το επίθετο Τώρα κάνω τη σύνδεση Διαφωνεί με τον επαναπατρισμό Των γλυπτών του Παρθενώνα και θα σου πω και γιατί λέει λοιπόν θεωρεί ότι είναι ελληνική προπαγάνδα που ξεκίνησε η Μελίνα Μερκούρι όταν έγινε πολιτικός δηλαδή ότι μπήκε στην πολιτική και έκτισε μια προπαγάνδα για να αρχίσει να εξελίξει προπαγάνδα ότι τι, ότι δεν είναι δικά μας δηλαδή ότι δεν μας τα έχουν κλέψει τα δώσαμε τύπου είναι νόμιμα που είναι όλα εκεί έχουν φύγει από εδώ, δεν είναι κλεμμένα μάλιστα λοιπόν, εγώ έχω να πω στον κύριο Τραμπούκο

στον κύριο Μάριο Τραμπούκο ότι μας έκλεψε την πίτσα η πίτσα όπως όλοι γνωρίζουμε είναι ελληνικότατη θα την κάνουμε άλλη φορά αυτή την κουβεντούλα όχι με τη μορφή που την ξέρουμε τώρα αλλά η βάση της πίτσας είναι ελληνικότατη λοιπόν μας έχει κλέψει όχι ο κύριος Τραμπούκος η προκατοχή του όλο το σκηνικό δηλαδή ότι ήταν όλοι Ρώμοι ή ήταν μια Ελλάδα με γένθηση όλους τους θεούς του Ολύμπου απλά αλλάξαν κάποια ονοματάκια έκλεψαν τα μαγαρόνια από τους Κινέζους κι αυτό fact μη με κοιτάς έτσι λοιπόν το καφέ που είναι πολύ έτσι γκράντε στην Ινταλία δεν το παράγουν καν εκεί είναι διάσημο για ένα προϊόντο που δεν το παράγουν καν εκεί πάει να αγοράζουν καφέ από αλλού και απλά το φτιάχνουν αυτοί ρε μας τώρα θα πεις τώρα εμάς για τα δικά μας Δεν μπορούμε να στείλουμε γεμίσεις σε λίγο 5-6 ηλικόπτερα να κλέψουμε τον Κολοσσέο και να πούμε αφού μας το δώσατε.

Όχι Γιώργο, δεν θα στείλουμε τίποτα. Είναι απομήνυση όλη η Ιταλία. Εδώ ανοίγω μπιφ με τον συγκεκριμένο τον Τραμπούκο. Όποτε γουστάρει να έρθει εδώ στην Αλεξανδρούπολη να με βρει, να της παίξουμε. Να το φρικουλιάσουμε κάτι. Να το φρικουλιάσουμε, Μάριο Τραμπάκο, Τραμπούκο όπως λένε. Κάτσε ήσυχα γιατί θα έχεις προβλήματα.

Λοιπόν, συνεχίζουμε. Και πάμε πάλι στην αγαπημένου στην Ιαπωνία. Που όλο χάνεται γίνεται, δεν ξέρω τι κάνουν. Για αλήθεια ρε φίλε. Όλος ο κόσμος, ξέρω εγώ, είναι σε μια κατάσταση πολύ ασταθή. Οι Ιάπωνες είναι το κόσμο τους. Λοιπόν, έχουμε πει ότι παλεύουν με αρκούδες, παλεύουν με αγριογούρννα. Έχουν οπτικούς λύκου, ναι.

Μπράβο, ναι. Λοιπόν, τώρα συνεχίζεται το πρόβλημα με τα αγριογούρννα γιατί υπήρχε. Είχε γίνει τότε η καταστροφή στη Φουκουσίμα, δεν μου θυμάσαι. Λοιπόν, όταν άρχισε ο κόσμος να φεύγει από εκεί όταν έγινε η ζημιά, δεν πήραν ας πούμε και τα... οι φάρμερς δεν πήραν και τα ζώα τους μαζί γιατί εντάξει, Παραμάσχαλα την Αγγελάδα σου ας πούμε Τα 20 γουρούνια Δεν πέτευσαν Αυτά λοιπόν τα 20 γουρούνια Αναπαρήχθησαν Σωστά το λέει ο Γιώργο μου Ας πούμε ναι Με τα αγριογουρούνα Και έχει δημιουργηθεί ένα υβρίδιο Το οποίο έχει τα τρέτς Αγριογουρούνα Του αγριόχειρου Αλλά αναπαράγεται πάρα πολύ και σε μεγάλες ποσότητες όπως τα εικόσιτα.

Οπότε έχουν γεμίσει και γύρω τα δάση με άπειρα αγριοχούτηνα. Δεν μπορούμε να στείλουμε εμείς μερικούς κυνηγούς από την Ελλάδα. Ξέρω ρε φίλε. Και γιατί γίνονται όλα στην Ιαπωνία. Τα αλήθεια. Μετά μου λες εσύ γιατί δεν τους συμπαθώ. Μα είναι παράξενοι. Γιώργο, αν έρθει ένας όχι έχει έρθει σίγουρα ένας εξωγήινος πολιτισμός και αρχίσει και μας βλέπει όλους τους λαούς σε αυτό το πλανήτη οι Ιάπωνες είναι αυτός ο περίεργος ξάδερφος που έχει κάθε οικογένεια που ξέρεις ότι κάποια στιγμή σαν οικογένεια θα γίνεται διάσημη, όχι για την καλή την έννοια λόγω αυτού του ξαδέρφου αυτό είναι για μένα αυτό είναι για μένα οι Ιάπωνες είναι οικογένεια αλλά είναι πολύ creepy και δεν καταλαβαίνω πραγματικά το ξαναλέω το λόγο που είστε τόσο τζαπανολάγνοι όλοι Είναι ωραίος πολιτισμός.

Ε, τι. Τέλος πάντων. Έχει κι άλλο. Έχει άλλο ένα. Δώσε πω. Λοιπόν, η υποψήφια, μια ξέρω εγώ υποψήφια των δημοκρατικών για το κογκρέσιο στο Μίσιγκαν, και το Μίσιγκαν φαντάζομαι ότι θα αρέσει, ε. Όχι πολύ. Όχι, εντάξει. Δεν φτιάχνεις κορισθήθειες στο Μίσιγκαν. Εντάξει, δέχεται, θα σου πω να μιλήσω μια είδηση. δέχεται έντονη κριτική για μια σειρά από προεκλογικά βίντεο που έκανε θέλω να μου πεις φορούσε ρούχα στα προεκλογικά βίντεο αν φορούσε ρούχα, φορούσε ρούχα εντάξει θέλω να μου πεις τι μπορεί να έκανε ως προεκλογικό αγώνα για να ψαρέψεις αγωγικά ψηφοφόρους με ρούχα έτσι με ρούχα, με ρούχα στο tiktok το έκανε αυτό στο tiktok έχεις σχέση με ζωάκια Όχι, όχι, όχι. Δεν μπορώ να το πω, πες το.

Λοιπόν, έκανε τουέρκ. Ναι, το αρχικό μου απρόοξο ήταν πιο καλό. Άνοιγε λοιπόν το κινητό της, έλεγε ότι είμαι αυτή, κατεβαίνω ξέρω εγώ με τους δημοκρατικούς για το κογκρέσιο στο Μίσυγκαντ, ψηφίστηκαν και έκανε τουέρκ. Τακ, τακ, τακ, τακ, ας πούμε, καταλαβαίνεις. Και λέω τώρα εγώ, στην Ελλάδα δεν θα πιάνε κάτι τέτοιο. Ποια θα μπορούσε ο πολιτικός να κάνει τουέρκρεςη?

Οποιαδήποτε, δεν με νοιάζει Εγώ θα ψήφιζα ας πούμε Αν έβλεπα ότι υπήρχε ένας χορός Από τουέρκ στην αρχική μου Για να ψηφίσετε με κιόλας Εγώ θα ψηφίζα και εγώ γιατί όχι Α, ναι, εντάξει Από το 55% Έχω εποχή καλύτερα να ψηφίσεις Ναι, θα ψηφίζω έτσι κι αλλιώς Απλά τώρα θα έχανα ένα παραπάνω λόγο Ναι, το τουέρκ Γιατί όχι ο ορίζοντας έκρυβε συχνά παγίδες για το μυαλό.

Μέσα από την πυκνή ομίχλη, τους αφρούς από τα κύματα και τις ατελείωτες εβδομάδες απομόνωσης, γεννήθηκαν θρύλια στεριές που εμφανίζονταν από το πουθενά και χάνονταν ξανά σαν οπτασίες. Κάποια από αυτά τα νησιά δεν ήταν τίποτα παραπάνω από γεωγραφικές πλάνες. λάθη σε υπολογισμούς ή καθαρή ανάγκη των χαρτογράφων να γεμίσουν τα κενά σημεία των χαρτών τους με τέρατα και μυθικές στεριές.

Άλλα πάλι έγιναν μόνιμα στοιχεία της ναυτικής παράδοσης, τοπι γεμάτοι με πλούτη, χαμένοι πολιτισμοί, βιβλικές καταστροφές που βήθησαν ολόκληρα νησιά στα βάθη κτλ. Αυτές λοιπόν οι ιστορίες δεν είναι απλώς παλιά γεωγραφικά λάθη, είναι το αποτύπωμα της ανθρώπινης επιθυμίας να εξερευνήσει και να εξηγήσει το άγνωστο και να δώσει όνομα στους φόβους του.

Σήμερα λοιπόν Γιώργο θα δούμε μερικές περιπτώσεις νησιών φαντασμάτων. Τι σημαίνει πέθανα δηλαδή? Όταν λέμε πέθαναν εννοούμε ότι χάθηκαν. Οπότε κάποιος εντόπισε ένα νησί και μετά δεν μπορείς να το δείξεις να βρει ποτέ. Μερικές περιπτώσεις έτσι. Μερικές ανακαλύφθηκαν, χάθηκαν και ξανανακαλύφθηκαν. Μερικές... Όλοι δεν ξέρουμε ότι τα νησιά δεν κουνιούνται.

Το ξέρουμε. Όχι. Αυτό θα δούμε σήμερα Γιώργο. Θα δούμε μερικά σήμερα, αν και υπάρχουν πάρα πολλές ιστορίες διαχρονικά. Θα ξεκινήσουμε λοιπόν με το νησί Σάντι. Είναι ένα νησί ανάμεσα στην Αυστραλία και την Νέα Καλυδονία Το οποίο υπήρχε επίσημα στους χάρτες μέχρι το Νοέμβριο του 2012 Και όταν σου λέω στους χάρτες, ακόμα και στους χάρτες της Google Το νησί καταγράφηκε για πρώτη φορά από το Βερτανικό φαλαινοθυνικό πλοίο Velocity Ο καπετάνιος σημείωσε μια στεριά η οποία από τότε άρχισε να αντιγράφεται στα τυφλά από τον έναν επίσημο ναυτικό χάρτης των άλλων, χωρίς όμως να πάει κάποιος να το ελέγξει πραγματικά.

Το απόλυτο παράδοξο είναι ότι το νησί Σάντι κατάφερε να επιβιώσει και στην ψηφιακή εποχή. Μέχρι λοιπόν και το φθινόπωρο του 2012, αν πληκτρολογούσες τις συντεταγμένες του στο Google Maps ή στο Google Earth, η οθόνη σου εμφάνιζε μία ολοκάθαρη μαύρη ψηφιακή μάζα στεριάς στη μέση του ωκεανού. Όμως, αυστραλοί επιστήμονες με το ερευνητικό σκάφος Southern Sorbjör έπλευσαν στο σημείο για να το χαρτογραφήσουν.

Όταν έφτασαν εκεί, τα όργανα τους έλεγαν ότι είναι στο σωστό σημείο, όμως υπήρχε το απόλυτο κενό. Αντί για ακτι, βρέθηκαν πάνω από ανοιχτή θάλασσα, με βάθος στον Πυθμένα που ξεπερνούσε τα 2 χιλιόμετρα, που ήταν και αρκετά βαθύ, δεν γίνεται να κατάπιε το νησί χωρίς να υπάρχει καμία ένδειξη. Το νησί λοιπόν δεν είχε βυθιστεί απλά, αλλά μάλλον δεν είχε υπάρξει και ποτέ.

Πώς ξεγελάστηκαν λοιπόν οι ναυτικοί το 1876. Στη συγκεκριμένη περιοχή του Ειρηνικού Οι υποθαλάσσιες εκρήξεις υφεστίων Δημιουργούν συχνά τεράστιες Συμπαγείς μάζες Από ελαφρόπετρα που επέπλεε Οπότε αυτές οι ας το πούμε σχεδίες Από πέτρα Μπορούν να έχουν μήκος πολλών χιλιόμετρων Και να ταξιδεύουν για μήνες Δίνοντας την τέλεια αφαρμαπάτη Μιας σταθερής αμόδου ακτής Ναι αλλά δεν έχει και τίποτα άλλο Μόνο αυτό Γιατί λοιπόν σου λέω αυτή την ιστορία, παρόλο που δεν έχει τίποτα το παραφυσικό.

Στο λέω απλά για να καταλάβεις πολλές περιπτώσεις στο παρελθόν, ότι υπάρχει περίπτωση να είναι απλά λάθος, ερμηνεία. Έλευση γνώσεως. Ναι, ναι, ναι. Λοιπόν, πάμε λοιπόν στο νησί του Αγίου Μπρένταν. Αρχικά είχε τοποθετηθεί στο βόρειο Ατλαντικό, κοντά στην Ιρλανδία. Αργότερα όμως οι αναφορές το θέλανε δυτικά των Καναριων Ίσων, κοντά τις Αντίλες.

Είναι το πιο διάσημο, μακροβιότερο και το πιο κυνηγημένο νησί φάντασμα στην ιστορία, που συνδυάζει τη μεσαιωνική χριστιανική μυθολογία και τις μεγάλες γεωγραφικές ανακαλύψεις. Όλα λοιπόν ξεκίνησαν από τον Άγιο Μπρένταν, που είναι για τους Ισπανούς ο Σαν Μποροντόν. Ήταν ένας Ιρλανδός μοναχός του 6ου αιώνα. Σύμφωνα λοιπόν με το μεσονικό χειρόγραφο Ναβιγκάτιος Σάγκτη Μπρεντάντια Μπάτης ο ίδιος και μια ομάδα περίπου 30 ας το πούμε μοναχών σάλπαραν με ξύλινες βάρκες ψάχνοντας για την τέρα Ρεπρομισιόνη Σάγκτορου τη γη της επαγγελίας των Αγίων Η περιπέτειά τους στα φιλόξενα νερά κράτησε περίπου 8 χρόνια και ήταν γεμάτη από αλόκοτα υπερφυσικά περιστατικά Το πιο διάσημο γεγονός συνέβη όταν οι μοναχοί αποφάσισαν να αποβεβαστούν σε μία μικρή γυμνή από χλωρίδα και πανίδα στεριά για να γιορτάσουν το Πάσχα.

Μόλις άναψαν φωτιά για να μαγειρέψουν, το έδαφος άρχισε να τρέμει και να κινείται. Έντρομοι συνειδητοποίησαν ότι δεν είχαν πατήσει σε νησί, αλλά στη ράχη ενός ιασκόνιου. είναι για σκόνιος είναι ένα γιγάντιο θαλάσσιο κήτος που αναφερόταν συχνά στα μεσονικά διθυστορήματα ας πούμε ότι ίσως ήταν μια πρώτη προσπάθεια μια πρώτη προσπάθεια για να καταγράψει κάποιος τη φάλενα τελικά ο Μπρένταν και οι σύντροφοι του έφτασαν στον προορισμό τους ένα επίγειο παράδεισο πνιγμένος στους καρπούς, τους πολύτιμους λήθους και ένα απόκοσμο φως που δεν νυχτώνει ποτέ οπότε εδώ έχουμε κομμάτια μέχρι στιγμής μυθιστορήματος.

Όμως, απάνω από το μεσαιωνικό, ας πούμε, μπετσέλερ, στην επίσημη χαρτογράφηση. Αυτό λοιπόν που ξεκίνησε ως μια θρησκευτική αλληγορία μετατράπηκε γρήγορα στην απόλυτη έμονη ιδέα για τους θαλασσοπόρους. Αφού υπήρχε καταγεγραμμένο κάποιους αιώνες πριν, σημαίνεται υπάρχει αυτό το νησί γίδης επαγγελίας. Από τον 13ο αιώνα λοιπόν, το νησί άρχισε να σχεδιάζεται κανονικά στους επίσημους ναυτικούς χάρτες Μάλιστα στη διάσημη υδρόγειο σφαίρα του Μάρτιν Μπεχάιν το 1392 τοποθετήθηκε στη μέση του Ατλαντικού Η πίστη στην ύπαρξή του ήταν τόσο ισχυρή που οδήγησε σε μοναδικά ιστορικά παράδοξα Ας πούμε, θα σου πω ότι ακόμα και ο Χριστόφορος Κολόμβος αναφέρει το συγκεκριμένο νησί του Αγίου Μπρένταν στο ημερολόγιο του εκφράζοντας ότι είναι ίσως η μεγαλύτερη επιθυμία του να το εντοπίσει.

Ο οποίος Κολόμβος, όπως καταλαβαίνεις και όπως ξέρεις, έχει ανακαλύψει πάρα πολλά πράγματα, πάρα πολλές νέες υπήρους. Ήταν η νούμερο 1 επιθυμία του. Επίσης, ο βασιλιάς της Πορτογαλίας διεκδίκησε επίσημα την κυριαρχία του νησιού παρά το γεγονός ότι κανείς δεν γνώριζε που ακριβώς είναι. Αλλά είπε ότι είναι δικό μου. Τι μύρες σου.

Ναι. Και επίσης οι κάτοικοι των Κανάριων νήσων έπαιρναν όρκο ότι το έβλεπαν το νησί στον ορίζοντα, δυτικά της Λασπάρμα, τις μέρες που ο καιρός καθάριζε. Έτσι λοιπόν εκατοντάδες ναυτικοί περιεγραφώνουν ότι το νησί αναδιώταν ξαφνικά, έμενε για λίγο ορατό και μετά ξαναβυθιζόταν. Μεταξύ του 1526 και του 1730, περίπου 200 χρόνια δηλαδή, η Ισπανική και η Πορτογαλική κυβέρνηση οργάνωσαν τουλάχιστον 10 επίσημες ναυτικές αποστολές για τον εντοπισμό του νησιού Το μυστήριο εντάθηκε καθώς καμία από αυτές τις αποστολές δεν επέστρεψε ποτέ Δεν επέστρεψαν Δεν επέστρεψαν, 10 Ισπανικές και 10 Πορτογαλικές Οι 22 χρήσε καρεβάς Ναι, για 200 χρόνια.

Και δεν ανησυχήσε κανένας. Ανησυχούσανε, ξανά στέλναν αποστολή, η οποία δεν γυρνούσε εν τέλει. Όμως, ο κύριος στόχος της αποστολής ήταν αυτό το νησί. Όχι γενικά να ψάξουμε να βρούμε νέα Αγίοι, αλλά να πάμε στο νησί του Αγίου Μπρένταν. Μήπως το βρίσκανε, περνούσαν καταπληκτικά και με έναν οικείο. Θα μπορούσε, Γιώργο, να συμβαίνει και αυτό, ναι.

Γιατί όπως είπαμε ήταν ένα νησί που είχε αυθονία σε καρπούς, αυθονία σε ζωή, ήταν πάρα πολύ ήσυχο και ήταν η γη της επαγγελίας των Αγίων, όπως είχε περιγράψει ο Άγιος Μπρένταν. Σωστά. Λοιπόν, γύρω στο 1730 το νησί του Αγίου Μπρένταν άρχισε να εξαφανίζεται σταδιακά από τους χάρτες για να μην προκαλεί κι άλλους να το ψάχνουν.

Οπότε σταμάτησαν οι επίσημοι χάρτες να το έχουν ως actual μέρος. Βέβαια υπάρχουν πάρα πολλές ναυτικές αναφορές Τα επόμενα χρόνια Ότι κάποιοι ανεπίσημα Συνέχιζαν να το ψάχνουν Πώς σου φάνηκε αυτή η ιστορία Γιώργο Πολύ ωραία Θα ήθελα και εγώ να πάω στο νησί Πλέον οι τελευταίες μελέτες τι λένε Δεν έχει γίνει καμία μελέτη Τα τελευταία 300 χρόνια Θεωρούν όλοι ότι είναι μυθιστόρημα Και πάμε τώρα στο μύθο του Χέδερ Μπλέθερ Στη σκοτσέζικη διάλεκτο το Heather αναφέρεται στο Ricky Ξέρεις τι είναι το Ricky Είναι ένα μοβ όμορφο φυτό που ντύνει έτσι άγρια υψήπεδα στα Highlands Α, Ricky με έψινο γιώτα Με έψινο γιώτα, ναι, Ricky Ενώ η λέξη Blether δηλώνει την ας το πούμε τη φλιαρία Αλλά και οτιδήποτε άπιαστο Όπως ας πούμε κάτι φευγαλαίο Έτσι λοιπόν το όνομα Χέθερ Μπλέθερ σε πολύ ελεύθερη μετάφραση από τα αρχαία σκοτσέζικα μεταφράζεται και λίγο πιο ποιητικά ως το νησί που σιγοσβήνει ανάμεσα στα ρήκια Μέσα λοιπόν στις παγωμένες νύχτες των νησιών Όρκνει που είναι διάφορα νησιά

οι παλιοναυτικοί ψηθήριζαν ιστορίες για ένα τόπο που δεν υπάκουε στους νόμους της φυσικής και ήταν τυλιγμένο σε ένα πέπλο αιώνιο μυστηρίου Σύμφωνα λοιπόν με διάφορες αναφορές το Χέθρ Μπλέθρ βρισκόταν υπό την απόλυτη προστασία της μαγείας των Φινφόγκ λαό της θάλασσας που έχουμε αναφέρει και στο επεισόδιο με τους Γοργόνες αν θυμάσαι Δεν εμφανίζονταν σε περίοδος θάλασσου ταραχής αλλά επέλεγε τις πιο απόκοσμες στιγμές όταν το πέλαγος ήταν λάδι και υπήρχε μια βαριά ακίνητη ομίχλη η οποία σκέπαζε τα πάντα Τότε λοιπόν οι θαλασσινοί, οι άνθρωποι που χρησιμοποιούσαν πλοία έβλεπαν να ξεπροβάλλουν μέσα από το πουθενά καταπράσινα λαμπερά λιβάδια και λόφι γεμάτη ρίκια Όμως η ηγωιτεία του νησιού ήταν παγίδα Κάθε φορά που ένα πλοίο άλλαζε πορεία και προσπαθούσε να πλησιάσει τις ακτές του ο τόπος αυτός διαλυόταν σαν καπνός αφήνοντας πίσω του ένα μόνο τον κρίζο της θάλασσας από την ομίχλη που ήταν κάτι άπιαστο.

Ο πιο σκοτεινός μύθος που συνοδεύει το νησί, το νησί φάντασμα στην προκειμένη περίπτωση διεδεματίστηκε μία φθινοπορεινή ημέρα αρκετούς αιώνες πριν εκεί κοντά στο νησί Ρούσι. Μία νεαρή κοπέλα, η κόρη ενός ντόπιου ψαρά, εξαφανίστηκε μυστηριωδός ενώ μάζευε κοχύλια στην ακτή. Παρά τις προσπάθειες όλων των συγχωριών να την βρούνε, δεν βρέθηκε ποτέ κανέναν έγνωστης και όλοι πέθασαν πως απλώς μάλλον πνίγηκε.

Πολλά χρόνια αργότερα ο πατέρας της βγήκε για ψάρεμα. Καθώς έπλεε, μία ξαφνική, αφήσικα πυκνή καταχνιά τον τύλιξε, κάνοντας τον να χάσει τον προσανατολισμό του. Όταν η ομίχλη άνοιξε για μια στιγμή, το καήκι του είχε χτυπήσει απαλά πάνω στην άμμο μιας άγνωστης καταπράσινης ακτής. Περπατώντας γεμάτος δέος στο εσωτερικό του απόκοσμου αυτού νησιού αντίκρισε μια κατοικία, μια πέτρινη κατοικία.

Στο κατόφλι αυτό στεκόταν Γιώργο φαντάζεσαι ποιος ή ποια. Της κατοικίας. Η κόρη του. Αυτή που είχε χαθεί χρόνια πριν. Δεν ήταν κορίτσι όπως την θυμόταν. Έχουν περάσει τα χρόνια, οπότε ήταν μια όριμη γυναίκα. Ντυμένη, με παράξενα, αλλά πολυτελή φάσματα. Όπως του εξήγησε και η ίδια, είχε παντρευτεί με έναν από τους Φίνφορκ, στους άρχοντες του Βυθού.

Η αντάμωση ήταν σύντομη, αλλά και τρομακτική. Η κόρη του, ξέροντας ότι οι δικοί της πλέον άνθρωποι δεν θα την έβλεπαν με καλό μάτι, αν καταλάβαιναν την πλάιμη των μπαμπά της, ο οποίος απαγορεύεται να ήταν σε εκείνο το σημείο, τον αγκάλιασε δακρυσμένη και του είπε να φύγει. Όταν ο πατέρας άρχισε να συνειδητοποιεί τι συμβαίνει εκείνη άκουσε έναν απόκοσμο βαθύ ήχο να έρχεται από τους λόφους.

Ήταν οι κάτοικοι του νησιού οι οποίοι είχαν διασταθεί την ανθρώπινη παρουσία. Του έδωσε στις χούφτες ένα παράξενο σκαλιστό μαχαίρι από ατσάλι και του φώναξε φύγε τώρα, τρέξε στο πλοίο σου και μην κοιτάξεις ξανά πίσω ενώ κοπηλατείς γιατί θα σε κατασπαράξουν Ο γέροντας έτρεξε έτρωμος έπεσε στο καΐκι του και άρχισε να κοπηλατεί με όλη τη δύναμη μέσα στην ομίχλη Σίγουρα κοιτάξε πίσω ε Όταν γύρισε το βλέμμα του ήταν σε αρκετά μακρύ σημείο και έτσι το Χέθερ Μπλέθερ είχε ήδη βυθιστεί για πάντα από το σκοτάδι αφήνοντας τον ως μοναδική απόδειξη ότι διατρελάθηκε το μαχαίρι.

Και όλο αυτός το λέω γιατί η επόμενη ιστορία μας κάπως συνδυάζεται. Το επόμενο νησί που θα ασχοληθούμε λέγεται Χίλταλαντ και είναι και αυτό ένα νησί στα νησιά Ορκνέι. Αυτό λοιπόν το συγκεκριμένο νησί δεν αποτελούσε ένα απλό σφάλμα κάποιου φαλασσοπόρου ή σχεδιαστή. Ήταν ένας μύθος βαθιά ριζωμένος σε όλες τις ζωξασίες της περιοχής.

το όνομα του μεταφράζεται ως «Η γη της κρυφής συμμαχίας» ή κατά άλλες μεταφράσεις «Η ερηγή». Επίσης εδώ σύμφωνα με τις τοπικές αφηγήσεις, ο τόπος αυτός αποτελούσε την θερινή όμως κατοικία των Φινφόρκ. Έχουμε πει τι είναι. Στην παράδοση αναφέρεται πως και τα δύο νησιά, και αυτό και το προηγούμενο, είχαν την ιδιότητα να αναδύονται από το βυθό και να φαίνονται ότι είναι πράσινα κατά πράσινα λιβάδια.

Ο μοναδικός τρόπος για να μαγνητήσει κανείς το συγκεκριμένο νησί για να σπάσει τα μάγια των Φιλφορκ είναι και να τα καταστήσει και μόνιμα ορατό, εδώ περιπάσχει και αυτή η πλευρά στην ιστορία, ήταν να πλέψει προς το μέρος του κρατώντας ένα γυμνό ατσάλι και ένα κοπηλατή χωρίς να κοιτάει, με κλειστά τα μάτια. Οπότε καταλαβαίνεις ότι ο μόνος τρόπος για να εμφανιστεί το δεύτερο νησί Είναι να πας με τον τρόπο που έφυγε ο μοναδικός άνθρωπος από το πρώτο Δηλαδή τι έκανε εκείνος Κρατούσε αυτό το ατσάλινο μαχαίρι στα χέρια του Και κοπηλατούσε μην κοιτώντας που πάει Αρκεί να μην κοιτάξει πίσω Για να βρεις το δεύτερο νησί Πρέπει να κρατάς ένα ατσάλινο μαχαίρι στα χέρια σου και να κοπηλατείς ευθεία χωρίς να κοιτάς που πας.

Με κλείσε τα μάτια δηλαδή. Για να εμφανίσει το δεύτερο νησί. Στη σύγχρονη εποχή οι επιστήμονες ερμηνεύουν όλες αυτές τις μαρτύρες και για το Χιλταλάντ ως απόρρια του φαινομένου Φάτα Μοργκάνα. Έχουμε ποτέ τι είναι το Φάτα Μοργκάνα. Ομίτως το είχαμε αναφέρει στο επεισόδιο με τους πειρατές. Το Fata Morgana είναι ένας σύνθετος αντικατοπτισμός που προκαλείται από την θερμοκρασιακή αναστροφή στα θαλάσσια ύδατα, στα ψυχρά θαλάσσια ύδατα.

Με αποτέλεσμα μακρινές ακτές η πλοία να εμφανίζονται σαν να αιωρούνται. Και πάμε τώρα σε ένα νησί Γιώργο που ίσως έχει και παράξενο όνομα. Λέγεται Hi Brazil. Υψηλή Βραζιλία. Γεια σου Βραζιλία ας πούμε. Είναι πάλι επίσης κοντά στις ακτές της Ιρλανδίας Αν υπάρχει ας πούμε ένα νησιφάντασμα που δοκίμασε την υπομονή όλων των χαρτογράφων για εκατοντάδες χρόνια είναι το συγκεκριμένο Στις παλιές ναυτικές καταγραφές σχεδιαζόταν με ένα πολύ συγκεκριμένο γεωμητρικό σχήμα Ήταν μια κυκλική στεριά η οποία χωριζόταν ακριβώς στη μέση από ένα στενό θαλάσσιο κανάλι δηλαδή γύρω γύρω στεριά σαν ένα κυκλικό νησί αλλά είναι κομμένο στη μέση από θάλασσα ξανά δηλαδή είναι δύο ημισέλιμοι μισοφέγγαρα δεξιά αριστερά η Ιρλανδική λαογραφία ήθελε το νησί αυτό να παραμένει μόνιμα αόρατο περιχαρακωμένο πίσω από μια πυκνή ομίχλη το πέπλο αυτό προχωρούσε και επέτρεπε την ανθρώπινη όραση μονάχα μία ημέρα κάθε 7 χρόνια Εκείνο λοιπόν το 24ωρο που ήταν ορατό στους ανθρώπους το Χάι Μπραζίλ φανερνόταν σε όλο το μεγαλείο

ένας τοπικός παράδεισος όπου εκεί μέσα ο χρόνος δεν είχε καμία ισχύ οι ασθένειες δεν υπήρχαν και το έδαφος κατοικούταν από σοφούς ασχητές Η γοητεία του νησιού άφησε πολλούς σπουδαίους θαλασσοπόρους συμπεριλαμβανομένου και του διάσημου εξερευνητή Τζον Κάμποτ να οργανώσουν επίμονες αποστολές για τον εντοπισμό του. Το 1684 ένας σκοτσέζος καπετάνιος, ο Τζον Νίσμπετ, ισχυρίστηκε ότι όχι μόνο εντόπισε το νησί, αλλά αποβιβάστηκε σε αυτό μαζί με το πλήρωμά του.

Η μαρτυρία του άγγιζε τα όρια της επιστημονικής φαντασίας για την εποχή όπως καταλαβαίνεις, καθώς περιέγραψε ότι συνάντησε τεράστιους, αλόκοτους, μονοκύταρους οργανισμούς με μαύρο χρώμα, καθώς και έναν ηλικιωμένο μάγο που έμενε εκεί απομονωμένο σε ένα πέτρινο κάστρο. Όλα αυτά μπορεί να σου φαίνονται ως ένα παιχνίδι, μια ταινία, ένα βιβλίο αλλά μιλάμε για το 1650 με οποίο είναι αρκετά παράξενο κάποιος να γράψει κάτι τέτοιο τότε.

Και το νησί μάλλον, όπως καταλαβαίνεις, δεν άνοικε στην πραγματικότητα Οι αναφορές όμως για ξαφνικές εμφανίσεις τους συνέχισαν να συσσωρεύονται, κάνοντας πολλούς να πιστεύουν ότι δεν είναι πρόκειτο για έναν απλό μύθο. Ο εθνολόγος Wood Martin, μελετώντας τις παραδόσεις του High Brazil, κατέγραψε σε έρευνα το 1902, σχετικά πρόσφατα, ότι η τελευταία επίσημη μαρτυρία από ναυτικούς σημειώθηκε το 1885.

Ωστόσο, ο γνωστός ερευνητής παράδοξων φαινομένων Τσάρλσφορτ, πηγαίνοντας την έρευνα ένα βήμα παραπέρα, εντόπισε μία ακόμα μεταγενέστερη και άκρος εντυπωσιακή θέαση. Στις 2 Αυγούστου του 1908, μία άγνωστη στεριά παρέμεινε ορατή με γυμνό μάτι για τρεις ολόκληρες ώρες από τις ακτές της Κονεμάρ, λίγο νοτιότερα από το Σλάϊγκο, πρωτούχο αθήξανα στον Ατλαντικό.

Μιλάμε τώρα για το 1900 που τα μέτρα για να δούμε αν κάτι είναι αληθινό ή όχι είναι πολύ πιο καινούργια σε σχέση με το 1650 Και όμως και τότε υπάρχουν άνθρωποι ενός πληρώματος που είπαν ότι για τρεις ώρες έβλεπα μια αστεριά η οποία ξαφνικά εξαφανίστηκε Με την εξέλιξη λοιπόν όλων ακόμα των σύγχρονων συστημάτων πλέον και το ραντάρ Το Χάι Μπραζίλ πλέον έχει διαγραφεί οριστικά από την παγκόσμια γεωγραφία.

Το μόνο που απέμεινε είναι το όνομά του, το οποίο παραδόξως έχει και μια ομοιότητα με τη χώρα της Βραζιλίας, αν και οι δύο τοποθεσίες δεν έχουν καμία σχέση. Και πάμε τώρα στο νησί Μπουβέ. Το νησί οφείλει την ονομασία του στον Γάλλο εξερευνητή Ζαν Μπατίστ Μπουβέ, όπου την πρωτοχρονιά του 1739 καθώς έπλεε στα φιλόξανα και παγωμένα ύδατα του Νότου Ατλαντικού αντίκρισε μέσα από την σφοδρή χιονοθύελα μία απόκρινη, καλυμμένη από πάγους ακτή.

Ο Μπουβέ θεώρησε ότι είχε ανακαλύψει ένα ακροτήριο μιας νέας γης και το ονόμασε Ακροτήριο της Περιτομής. Μην με ρωτήσεις για ποιον λόγο, έτσι αποφάσισε να το ονομάσει. Λοιπόν, εξαιτίας όμως των κακών καιρικών συνθηκών τα επικίνδυνα παγόβουνα και το γεγονό της ότι το πλήρωμά του ήταν εξαστημένο δεν κατάφερε να αποβιβαστεί Το μεγάλο πρόβλημα προέκυψε από τα ελληπίοι όργανα της εποχής Ο Μπουβέ κατέγραψε τελείως λάθος το στίγμα του νησιού τοποθετώντας το αρκετές μοίρες πιο ανατολικά από την πραγματική του θέση Έτσι, ενώ η ανακάλυψή του καταχωρήθηκε κανονικά στο χαρτί το νησί εξαφανίστηκε από τον ωκεάνο.

Τις επόμενες δεκαετίες η στεριά αυτή μετατράπηκε σε έναν άλλητο γρήφο για όλους τους θαλασσοχώρους οι οποίοι προσπαθούσαν να το τοποιήσουν αλλά μάταια. Ο κορυφαίος Βρετανός εξερευνητής James Cook, φαντάζομαι τον έχεις ακούσει το αναζήτησε επίμονα το 1772 και το 1775 πηγαίνοντας ακριβώς στο σημείο όπου είχε υποδείξει ο Μπουβέ.

Τίποτα. Φτάσαμε στο 1808 για να πέσει τυχαία πάνω στο συγκεκριμένο νησί ένας Άγγλος φαλαινοθύρας, ο Τζέιμς Λίντζι, αποδεικνύοντας πως ο Μπουβέ δεν είχε φαντασιωθεί αυτή τη στεριά, αλλά είχε κάνει μάλλον λάθος στους υπολογισμούς. Σήμερα λοιπόν το νησί αυτό ανήκει στην Ορβηγία και κατέχει τον επίσημο τίτλο του πιο απομονωμένου νησιού στον κόσμο.

θα σου έλεγα να κάνεις μια έρευνα να το δεις, να δεις κάποιες φωτογραφίες για να καταλάβεις πού ακριβώς βρίσκεται στην Ιδρώγειο. Είναι ένα από τα πιο απομονωμένα μέρη της γης. Πού κοντά είναι δηλαδή. Είναι κοντά στην Ανταρκτική. Ανήκει στην Ορβηγία. Είναι από τα πιο δύσκολα μέρη για να ζήσει κάποιος άνθρωπος. Βασικά δεν υπάρχει άνθρωπος που να ζήσει εκεί.

υπάρχει μόνο μια βάση η οποία μετρά αυτόματα, κάνει μετρήσεις αυτόματα και ανά διαστήματα πλησιάζει ένα σκάφος και βλέπει ό,τι όλα δουλεύουν. Ακριβώς, ναι. Δεν τελειώνω όμως το γεωργό μου το συγκεκριμένο νησί γιατί το 1964 μια επιστημονική αποστολή εντόπισε σε μια από αυτές τις αφιλόξενες ακτές και μακρινές μια εγκαταλελειμμένη σωσή διαλέμβω.

Η βάρκα δεν διέθετε ούτε μηχανή, ούτε κουπιά και μέσα στο εσωτερικό της βρέθηκαν απλώς μερικά ρούχα. Παρά τις έρευνες δεν εντοπίστηκε ποτέ κανένα ανθρώπινο ίχνος τριγύρω ούτε σημάδια οργανικά DNA ανθρώπου. Οπότε μια βάρκα μόνη της. Ναι, αλλά με ρούχα. Τα οποία ήταν αφόρετα. Πώς γίνεται. Δεν γίνεται. Ακριβώς. Κι όμως υπήρχε εκεί.

μέχρι και σήμερα δεν έχει καταφέρει κανείς να εξηγήσει πως μια μικρή βάρκα βρέθηκε άφηκτη στο πιο απαμακρυσμένο και επικίνδυνο νησί του πλανήτη γιατί ακόμα και μια βάρκα να πούμε ότι να έφυγε από ένα πλοίο δεν γίνεται να προσάραξε στη στεριά του συγκεκριμένου πλοίου νησιού νησιού ναι θα είχε βυθιστεί και επειδή Γιώργο βλέπω ότι αυτά τα απλά χωρίς τίποτα το παραφυσικό νησιά που εμφανίζονται και χάνονται λόγω λάθος μετρήσεων δεν σε ενθουσιάζουν ιδιαίτερα θα σου πω τώρα για το νησί του δαιμόνων τι δαιμόνων έτσι λέγεται νησί του δαιμόνων ναι Γιώργο The Island of Demons είναι ένα από τα πιο ανατρεχιαστικά νησιά φαντάσματα στην ιστορία της ναυσιπλοείας σε αντίθεση με άλλα νησιά που οι ναυτικοί έψαχναν να βρούνε απλά το ίδιο το νησί για να είναι οι πρώτοι που το ανακάλυψαν ή να βρούνε πλούτη ή παράδεισο όπως είδαμε πριν.

Το συγκεκριμένο νησί είναι το μοναδικό νησί που όλοι προσπαθούσαν να αποφύγουν και όχι να βρουν. Βρίσκεται στον Βόρειο Ατλατικό κοντά στο στενό του Μπενήλ, βόρεια της Νέας Γης στον Καναδά. Εμφανιζόταν σε χάρτες του 16ου και του 17ου αιώνα όπως και στο διάσημο χάρτη του Μερκατόρ το 1569. Η θρήλη για το νησί ξεκίνησαν από τους πρώτους Γάλλους που εξερεύνησαν και έφτασαν σε εκείνα τα παγωμένα νερά του Καναδά.

Σύμφωνα λοιπόν με τις περιγραφές τους, το νησί κατοικούνταν από δαιμονικά πλάσματα, θηρία και κακά πνεύματα. Οι ναυτικοί ορκίζονταν ότι καθώς τα πλοία τους περνούσαν κοντά από το νησί και μέσα στην πυκνή ομίχλη, μπορούσαν να ακούσουν καθαρά αλόκοτες κραυγές, ουρλιαχτά και ψιθύρους να έρχονται από την ακτή. Πίστευαν ότι αν κάποιος τολμούσε να πατήσει το πόδι του εκεί, ή αν πλησίαζε αρκετά ενώ είναι πάνω στο πλοίο του, οι δαίμονες θα του έκαναν επίθεση και θα κατέστρεφαν το πλοίο.

Υπάρχει λοιπόν και μια αληθινή ιστορία για το συγκεκριμένο νησί, που η ιστορία λέγεται «Η Μαργαρίτα και οι δαίμονες». Ο μύθος λοιπόν αφού του νησιού πήρε σάρκα και οστά το 1542 μέσα από μια τραγική και πραγματική ιστορία αγάπης και επιβίωσης. Ο Γάλλος ευγενής, Ζαν Φρανσουά Ντερομπερβάλ, ορίστηκε διοικητής της νέας απικίας των Γάλλων στον Καναδά.

Στο πλοίο μαζί του είχε και την έφηβη ανιψιά του, την Μαργαρίτα. Κατά την διάρκεια του ταξιδιού η Μαργαρίτα ερωτεύτηκε έναν νεαρό ναύτη από το πλήρωμα και έμεινε έγκυος Ο θείος της εξοργισμένος από την ντροπή σε εισαγωγικά και τη συμπεριφορά της ανιψιάς του Αποφάσισε να την τιμωρήσει παραδειγματικά Την εγκατέλειψε πάνω σε αυτό το νησί Με τους δαίμονες Ναι Μαζί της άφησε και μια παραμάνα της και τον νεαρό σύντροφο της Ο οποίος ο ίδιος αρνήθηκε να την αποχωριστεί και έκλεψε και λίγα όπλα, λίγο μπαρούτι και μια βίβλο Η μοίρα του στο νησί όπως καταλαβαίνεις ήταν σκληρή Ο άντρας, η παραμάνα και το μωρό πέθαναν μέσα στους επόμενους μήνες από το ψύγος και τις κακουχίες Η Μαργαρίτα όμως κατάφερε να επιβιώσει μόνη της για πάνω από δύο χρόνια στο συγκεκριμένο νησί. Κυνηγούσε άγρια ζώα για να τραφεί και ζούσε μέσα σε μια σπηλιά. Στις σημειώσεις της ανέφερε ότι τη νύχτα άκουγε τους δαίμονες να ξύνουν τους τείχους της σπηλιάς που έμενε.

Τελικά το 1544 κάποιοι Γάλλοι ψαράδες την εντόπισαν τυχαία, τη διέσωσαν και την επέστρεψαν στη Γαλλία όπου και τότε διαδόθηκε ο μύθος της γιατί ήταν αυτά που έγραφε και έλεγε Τι ήταν όμως τώρα στην πραγματικότητα αυτό το συγκεκριμένο νησί μπορείς να φανταστείς Είχε απλά ζώα που δεν είχε σε κάποιο άλλο ζημίο οπότε θα θεωρήσαν κάτι τέρατα Ωραία. Το συγκεκριμένο νησί φάντασμα, ας πούμε, ήταν στην πραγματικότητα το τόρινο Καριμπού Άιλαντ.

Είναι ένας τόπος αρκετά απομονωμένος που έχει απόκρινα βράχια και πολύ αγριοκλίμα. Αυτά τα τρομακτικά οριαχτά που έλεγαν τότε οι ναύτες δεν ήταν τίποτα άλλο από τον αέρα που σφυρίζει με μανία ανάμεσα από τους βραχώδεις σχηματισμούς. και αυτές οι φωνές, οι ψήφυροι ήταν τα χιλιάδες θαλασσοπούλια που άραζαν στις ακτές μαζί με τις φώκες που υπάρχουν στις ακτές.

Άρα ήταν ζώα τα οποία δεν γνώριζαν οι Γάλλοι οπότε νομίζαν ότι είναι δαίμονες. Και πάμε τώρα Γιώργο σε μια άλλη ιστορία, μια ιστορία που έχουμε ξαναναπαιρθεί λίγο για το συγκεκριμένο νησί για τη Θούλη. Έχουμε πει για τη Θούλη στο επεισόδιο με την Ανταρκτική και ίσως ξαναασχοληθούμε με αυτήν στο μέλλον αν κάποια στιγμή αποφασίσω να σας μιλήσω για διάφορες έρευνες των Αζή.

Η Θούλη λοιπόν δεν είναι απλώς ένα νησιφάτασμα αλλά ο απόλυτος γεωγραφικός μύθος της αρχαιότητας. Για τους αρχαίους Έλληνες και τους Ρωμαίους το όνομα αυτό αντιπροσώπευε το τέλος του γνωστού κόσμου. Το πιο βόρειο σύνορο πέρα από το οποίο δεν υπήρχε τίποτα άλλο. Ήταν το τέλος της γης. Της γης όπως την ξέραν οι αρχαίοι Έλληνες.

Όλα ξεκίνησαν το 325 όταν ο Πιθέας ο Μασαλιώτης που σου έχω ξαναπεί ότι ήταν ένας Έλληνας έμπορος, αστρονόμος και εξερευνητής από τη Μασαλία, έκανε ένα ταξίδι προς τον άγνωστο τότε βορρά. Αφού λοιπόν χαρτογράφησε τη Βρετανία, ο Πιθέας συνέχισε να πλέει βόρεια για έξι ημέρες. Περί Οκεανού, το οποίο δυστυχώς χάθηκε και το ξέρουμε μόνο από αναφορές άλλων συγγραφέων μετέπειτα στο δικό του έργο, ο Πιθέας περιέγραψε πράγματα που οι άνθρωποι της Μεσογείου τότε δεν μπορούσαν να διανοηθούν.

Παράδειγμα, ανέφερε ότι στη Θούλη, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ο ήλιος δεν έδιε ποτέ και η νύχτα διαρκούσε μόλις δύο ή τρεις ώρες. Περιέγραψε ότι βορειότερα από τη Θούλη η θάλασσα σταματούσε να είναι υγρή Υπότιτο νερό, ο αέρας και ο πάγος γινόντουσαν ένα σε μια συμπαγή μάζα που έμοιαζε με μέδουσα Σε αυτό το μείγμα όπως έγραφε δεν μπορούσες ούτε να πλεύσεις ούτε να περπατήσεις Είναι αυτό το χιόνι το οποίο πάει να λιώσει και επίσης έγραψε πως η θάλασσα πίζει που σήμερα ξέρουμε ότι είναι ο θαλάσσιος πάγος της θάλασσας.

Οπότε βλέπουμε πράγματα τα οποία τώρα γνωρίζουμε τότε τα βλέπαμε ως ακριβώς. Επειδή όμως όλα αυτά ακούγονταν εξωπραγματικά, πολλοί μεταγενέστεροι αρχαίοι γεωγράφοι όπως ο Στράβωνας και ο Πολύβιος τον θεώρησαν ψεύτη και τη θούλη ένα αποκύημα της φαντασίας του. Σήμερα όμως η σύγχρονη επιστήμη τον δικαιώνει τον επιθέα και οι περιγραφές του για τον ήλιο του Μεσονικτίου και τον πάγο αποδεικνύουν ότι όντως έφτασε στον Αρκτικό κύκλο.

Μάλλον κάπου στην Ισλανδία. Εκτός όμως αυτόν με τα χρόνια οι Ρωμαίοι πρόθεσαν τη λέξη «ούλτιμα» στη Θούλη. «Εσχατή Θούλη». Και η φράση έγινε μεταφορική. Δηλαδή ότι ό,τι και να κάνει ο άνθρωπος, το απότατο γεωγραφικό ή και φιλοσοφικό όριο που μπορεί να φτάσει είναι η «ούλτιμα Θούλη». Με τον καιρό άρχισαν να βγαίνουν και διάφορες θεωρίες συνωμοσίας για αυτήν, για την είσοδο για σύνδεση με άλλους εξωγήινους πολιτισμούς, για την κελυγή που έχουμε αναφέρει, όμως θα σας τα κρατήσω για να ασχοληθούμε κάποια άλλη στιγμή στο μέλλον.

Και πάμε στο νησί το οποίο το ξέρουν σίγουρα όλοι και εσύ φαντάζομαι Είναι το νούμερο ένα παράξενο νησί στον πλανήτη Φαντάζεσαι ποιο μπορεί να είναι αυτό Γιώργο Ποιο νησί είναι που σε κάνει να λες τι συμβαίνει εδώ, πώς γίνονται όλα αυτά Η Αυστραλία Όχι Γιώργο, αυτό δεν το προφανές Γιατί Έχεις ακούσει για το νησί του Πάσχα Α ναι, με κοινά τεράστια πέτρινα τεφάλια Ξέρεις πότε ποιος μπορεί να τα έχει φτιάξει αυτά Τα πέντρινα κεφάλια, αυτοί που μένουν στο νησί του Πάσχα Γιατί για να τα φέρναν από αλλού λίγο δύσκολα ακούγεται Ωραία, πάμε λοιπόν να τα συζητήσουμε Το νησί του Πάσχα είναι στον Τρινικό Οκεανό Και αποτελεί ένα από τα πιο ενηγματικά σημεία του πλανήτη Καθώς συνδέεται με δεκάδες αναφορές για εξαφανίσεις και εμφανίσεις στεριών γύρω από την περιοχή Πέρα λοιπόν από τα νησιά φαντάσματα που εμφανίζονται και εξαφανίζονται πέριξ του νησιού του Πάσχα, το ίδιο το νησί του Πάσχα, γνωστό και ως Ραπανούι, αποτελεί ένα από τους πιο απομονωμένους και μυστηριώδεις τόπους στον κόσμο.

Οι πρώτοι και κάτοικοι του νησιού ήταν πολυνήσιοι ναυτικοί που έφτασαν εκεί περίπου το 1200 με.Χ. με αρχηγό τον μυθικό βασιλιά τους Χότου Ματούα, ονομάζοντας τον τόπο ομφαλό του κόσμου. Ο πολιτισμός αυτός δημιούργησε σχεδόν 900 μοάι. Τα μοάι είναι αυτά τα γεγαντιακά γάλματα που βλέπεις. Το κεφάλι βλέπουμε μόνο εμείς, έχουμε πιο σώμα.

Σωστά. Αυτά είναι φτιαγμένα από ηφαιστειακή τέφρα. Για αιώνες λοιπόν η επιστήμια αναζητούσε τον τρόπο μεταφοράς τους χωρίς την χρήση τροχών. Η απάντηση κρυβόταν στην ίδια την παράδοση των Ιθαγενών που έλεγαν ότι τα γάλματα περπατούσαν. Οι ίδιοι έλεγαν ότι αυτά τα αγάλματα περπατούσαν. Δεν τα χτίσαμε, είναι όντως ψυχές.

Οι αρχαιολόγοι απέδειξαν ότι με τη χρήση σκηνιών και τριών ομάδων ανθρώπων, τα αγάλματα μετακινούνταν όρθια με μια λεκνιστική κίνηση δεξιά-αριστερά. Σαν να περπατάνε. Σαν να περπατάνε, ναι. Εκτονταλευόμενη τυφαρήτητα. Η απομόνωση λοιπόν του νησιού γέννησε και έντονη παραφυλλολογία. Στις δεκαετίες του 1960 και 1970, ο Έριχ Φοντένικεν υποστήριξε ότι τα μνημεία κατασκευάστηκαν με εξωγήινη τεχνολογία και ότι απεικονίζουν επισκέπτες από το διάστημα που κατοικούσαν τον ουρανό.

Στην πραγματικότητα, τα αγάλματα έχουν ξεκάθαρα πολυνησιακά χαρακτηριστικά και κοιτάζουν προς το εσωτερικό του νησιού για να προστατεύουν τα χωριά. Μία άλλη θεωρία ήθελε το νησί να είναι το εναπομείνον τμήμα της ΜΟΥ, μιας χαμένης υπήρου που βυθίστηκε μετά από μια βιβλική καταστροφή. Παράλληλα, για χρόνια το νησί διδασκόταν ως το απόλυτο παράδειγμα οικολογικής αυτοκτονίας.

Η παλαιότερη θεωρία υποστήριζε ότι οι κάτοικοι κατέστρεψαν το δάσος για να μεταφέρουν τα αγάλματα, γεγονός που οδήγησε σε λοιμό, κανιβαλισμό και τελικά την κοινωνική κατάρρευση. Βέβαια όλο αυτό έγινε Σύμφωνα με τους περισσότερους επιστήμονες που ασχολήθηκαν με αυτό το θέμα Με την άθληξη των Ευρωπαίων το 1722 Και εδώ θα κλείσουμε το τελευταίο μας νησί Δεν θα μπορούσα να αφήσω ένα νησί από την Ελλάδα Έξω από όλο αυτό Με την Χρυσή Έχεις ακούσει για αυτό το νησί ποτέ?

Ποιο νησί? Χρυσή Πού είναι αυτό? Λοιπόν Αυτό λοιπόν το νησί Βρίσκεται Κοντά στη Λίμνο είναι η πιο διάσημη περίπτωση χαμένου νησιού στο Αιγαίο. Το νησί αυτό αναφέρεται από τον Όμηρο, από τον Σοφοκλή και από τον Παυσανία. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, κατά τη διάρκεια της εκστρατείας προς την Τροία, ο Έλληνας σύρωας Φιλοκτήτης δαγκώθηκε στο συγκεκριμένο νησί από ένα θήδι, καθώς πλησίαζε τον ευωμό της θεάς Χρύσης, η οποία ήταν η προστάτητα του νησιού.

Η σύντροφή του επειδή η πληγή του μύριζε ανυπόφορα και ο ίδιος ούρλιαζε τον πόνο τον εγκατέλειψαν εκεί, τον άφησαν. Για αιώνες οι ιστορικοί πίστευαν ότι η Χρυσή ήταν απλώς ένας μύθος. Τον άφησαν επειδή βρωμούσε. Ναι και ουρλιαζε. Ότι θα πέθαινε οπότε δεν έχει νόημα να συνεχίσει όλο αυτό προς την τρία στην εκστρατεία. Όλο λοιπόν αυτό το διάστημα οι ιστορικοί πίστευαν ότι η Χρυσή ήταν απλώς ένας μύθος που τον έγραψε Όμηρος και έπειτα τον ασπάστηκαν και άλλοι Όμως, ένας μεγάλος, μια μεγάλη έρευνα που έγινε τη δεκαετία του 60 Ερευνητές και δίτες εντόπισαν σε βάθος περίπου 12 μέτρων στη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στη Λίμνο και στον Άγιο Ευστράτιο τα απομειναριά αρχαίων κτισμάτων, οικοδομικών τετραγώνων και σπασμένων αμφορέων.

Πράγμα που μας αποδεικνύει πως η χρυσή όντως υπήρξε, απλά για κάποιους λόγους που δεν γνωρίζουμε, βούλιαξη. Συσμός βούλιαξη. Έτσι Γιώργο, από το Χίλταλαντ του Παγωμένου Βορρά μέχρι και τα βυθισμένα μυστικά του Αιγαίου, ο χάρτης των νησιών φαντασμάτων μας δείχνει ότι η θάλασσα κρύβει πάντα περισσότερα από όσα μπορεί να αποτυπώσει το ανθρώπινο χέρι ή να δει το ανθρώπινο μάτι Ελπίζω να απόλαυσες αυτό το γεωγραφικό ταξίδι Γιώργο Καλή συνέχεια Χριστό γύρισες μπρο Έλα λένε Πολύ ωραία Θα ήθελα πάρα πολύ να ήμουν ναυτικός να ζούσες από το 1500 μέχρι το 1700 Θα ήθελες αυτό το τυραντόμια να ταξιδιώσεις Πάμε κατά εκεί να δούμε τι έχει Ναι ρε μαλάκα δεν υπάρχει τίποτα πιο ωραίο Ξέρω ότι εμείς έχουμε μάθει για πόσους ναυτικούς Για πόσους ας πούμε όσοι ασχολούνται πάρα πολύ με αυτό το θέμα Θα υπήρξαν όλα αυτά τα χρόνια 4-5 αιώνες Κατοντάδες χιλιάδες Οι οποίοι απλά πέθαναν Αλλά θα ήθελα να το ζήσω ότι φσαλπάρω, ρε παιδί μου, από κάπου την Πορτογαλία και φεύγω για ούτε και εγώ ξέρω πού,

ούτε και εγώ ξέρω πόσο. Πότε θα γυρίσεις, αν θα γυρίσεις. Και δεν ξέρω τι θα δω. Και να έβρισκες, ξέρω εγώ, μια ξέρα, η οποία είχε πάνω δυο θαλασσοφούλια και να νομίζεις ότι βρήκες, ρε φίλε, έναν άλλο πλανήτη, ξέρω εγώ. Είναι εξαιρετικό όλο αυτό το να ανακαλύπτεις. Τώρα μη ξέρεις. Ναι και να ανακαλύπτεις όμως. Ενώ τώρα, ανοίγεις το γαμήδο του κινητός και τα έχεις όλα ξέρω εγώ.

Ανοίγεις μια πλατφόρμα, τσάκ το κοιτάς, τελείωσε. Χάθηκε όλο αυτό το μαγικό. Πάει στις GPS. Ναι, ναι, ναι. Και βάζουμε τώρα τις GPS ξέρω εγώ για να δούμε που παρκάραμε το μάτι μας. Βάζει όλα τις GPS για να πέπει, όμως, τις αιμοθράκες όσο τους βλεί. Ναι. Που τη βλέπεις τις αιμοθράκες. Ναι, πιστευτείτε εκείνη. Εντάξει, να μου πεις έχει ξέρες, έχει τόνα, έχει τ' άλλο.

Πάλι όμως είναι μαγικό ρε Γιώργο. Σε να θα σας άρεσε να είσαι ναυτικός θαλασσοπόρος. Δεν νομίζω ρε εσύ. Είσαι πιο αστικός άνθρωπος εσύ. Ναι, πολύ αυτό με την αλμύρα και το δεν έχουμε να φάμε και φάμε παστό. Εντάξει δεν έχουμε να φάμε. Ναι, αλλά και αυτό. Ωραία, σκέψου ότι φεύγεις από κάπου, την Ευρώπη, και είσαι πέντε μήνες πάνω στο πλοίο, τρως όλη μέρα παστά πράγματα, και βρίσκεις ρε φίλε μια γη, η οποία έχει ξέρω εγώ άλλη πανίδα, άλλα φρούτα, καρπούς, τα τρως, σε πάει αίμα να το τρως γιατί τσαι ο πεθαίνεις.

Είναι ωραία η ζωή έτσι είναι Γιώργο, είναι ωραία. Μόνο... Ουτοσυσιαστικά. Εντάξει, εμένα μου άρεσε να πάω τώρα να φάω ένα φρούτο και να μην πάει τρεις μέρες αίμα γιατί έφαγα παπάγια. Πάρε να πιει, πάνε στη Σαμοθράκη και φάε την παπάγια σου. Ε ναι, τώρα θα την πάρω, ξέρω, το σκλαβενίδι. Κάνουμε διαφήμιση σκλαβενίδι, ξέρει είπαμε, ρίξε ένα φράγκο, μπες στον Πάιμ Με Κόφι.

Ε ναι. Ναι, ή ξέρω, κάνε κάτι νέο ρε παιδί. Είναι αυτό το ίδιο, το επίθετο Σκλαβενίδη. Το ίδιο, το ίδιο. Το Γιώργο του Σκλαβενίδη. Α, το Γιώργο. Κάνω αντιμετωπίση. Γιώργο, όπως ονομάσου της. Λοιπόν, τέλος πάντων, πάμε να πηγαστούμε στα νησιά. Εντάξει, μερικά δεν ήταν πολύ φαντάσματα, ήταν απλά... Κάποιος έλουσε. Κάποιος έλουσε, είπε, «Εδώ είμαι, απλά δεν πρέπει να σε γνωστούν και εκεί».

Το πιο ακραίο είναι, ρε φίλε, το Sandy, που... Βέβαια, είπε η Google, για να το λένε εδώ και 300 χρόνια η γη, κάτσε να το βάλω. Και έμπαινε στο Google Earth και βλέπες ότι εκεί πέρα έχει γη. Πώς είναι η Σαμοθράκη που έχει μαυρήλα, ότι εκεί και έχει μαυρήλα. Και λέγανε, είναι ένα νησί. Πάνε κάτι Αυστραλή και λένε, αλλά έχει το γη δι' κανείς αυτό, έχει πάει ποτέ κανείς εκεί.

Όχι, έντε πάμε. Και ήταν απλά λάθος, το οποίο μεταφερόταν 300 χρόνια. Πόσο έπωνε. Ε, συμβαίνει αυτό ρε εσύ. Παραπληροφόρηση είναι. Ναι, αλλά δεν γίνεται να κάνεις αυτή την παραβολή ότι όντως υπάρχει γη το 2012. Στείλε έναν... δηλαδή αυτό το αμαξάκι... Δεν πάει μέχρι γη. ...του Google Street δεν πάει μέχρι γη, λες. Ε, δεν πάει, δεν έχει τέτοιο.

Δεν έχει οθικό θεπτείο. Με είχε φουσκωτελάστηκα. Ωραία. Και πάμε τώρα στον Άγιο Μπρέταν. Εγώ θα ζούσα εκεί. Ωραίο να ακούγεται. Είναι σαν τυπού κυνήγι για το ιερό δίσκο Πόδηρο. Είναι, είναι worth. Είναι και το τοπίο εντάξει είναι ένα μυστόρμα. Αν δεν είσαι εδώ, δεν θα πας εκεί γιατί έχει ξέρω εγώ άλλη χλωρίδα και άλλη πανίδα.

Αύθονα φρούτα, άφθονα τόνα. Εδώ έχει και πολύτιμους λίδους, εδώ έχει και λεφτά πεταμένα. Να σου πω κάτι όσοι το βρίσκανε, μέναν εκεί. Οι μοναχοί που πήγανε γύρισαν. Αλλά οι μοναχοί δεν θέλανε χρήματα. Δηλαδή μήπως είναι και ότι... Αλλά πήγαινες για το grid, δεν γύρνωσες ποτέ. Οκ. Κάτσε εδώ πέρα με τα λεφτά, αλλά δεν θα φύγεις ποτέ.

Τι αν τα κάνεις τα λεφτά, αν δεν έχεις που να τα ξοδέψεις. Κατάλληλα δεν έχουν καπιταλισμό εκεί. Σωστά. Οπότε είναι και... Εντάξει, νομίζω ότι είναι μια παραβολή της απληστίας. Και αυτό είναι η καλή μοναχή κατάφερα. Παρα πολύ, αλλά οι 20-20 αποστολές χάθηκαν. Ναι, γιατί ήταν γκρίτη. Σκέψου, μπορεί να πήγαιναν να χείασουμε για παράδειγμα μια αποστολή, ξέρω γω, συμπλέον τώρα 50 άτομα, να βρίσκανε άπειρο λουτ και να σκοτώναν μεταξύ τους και το ποιος θα πάρει μεγαλύτερο μερίδιο.

Ε, όλοι, 200 χρόνια με τόσες αποστολές, ένας δεν θα απολαύει να γυρίσει. Ένας μόνο στο πλοίο δεν γυρνάει. Εκτός και αν βρήκανε τόσα πολλά λεφτά που είπαν δεν γυρνάνε πίσω, γύρισαν και αλλάξαν ονόματα και πήγαν να ζήσουν κάπου αλλού γιατί λεφτά είχαν. Πήγαν στην Παραγουάη. Δεν είχε ανακαλυφθεί. Πήγαν στην Βενεζουέπη. Ούτε αυτή.

Πήγαν στο Καναδά. Μπορεί να πήγαν στο Λονδίνο. Ωραία, ναι. Λοιπόν, το πιο ωραίο από όλο αυτό είναι σε όλο αυτό το μυθιστόρημα το εκκλησιαστικό που οι άλλοι ρε παιδί μου βρήκαν ένα νησί, νόμιζαν ότι βρήκαν αυτό το νησί, δεν το βρήκαν ακόμα και πρέτανε πάνω στην πλάτη μιας φάλαινας. Κανό ήταν. Σκέψου να είσαι παπάς, να είσαι 30 παπάς, 31 βασικά, όπως είστε ξέρω εγώ, εσύ να είσαι ο level 20 υπριστ, να λες ξέρω εγώ αράζομαι εδώ, να αράζεστε, να στείλει το κάμπ σας και ξαφνικά αρχίζει να κουνιέται η γη και τελικά να ζευγεί πάνω σε μια φάλαινα Μαλακιά Δηλαδή τζάμπα το στείναμε Λοιπόν και πάμε τώρα στα δυο ενισάκια τα οποία είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους εκεί πέρα στη σκοτία Σκοτία Ελλανδία Τα Highlander Να πούμε το πρώτο με την ιστορία που χάθηκε ένα κουριτσόπουλο που της βρήκε ο παπάς Ναι!

Που της δώσεις το μαχαίρι! Ναι! Αυτό τώρα, ας πούμε! Το μαχαίρι! Είναι σινένα! Μόνο! Αααα! Μόνο σινένα ρε φίλε! Τι είναι! Ψη-πόσω ρε φίλε! Όχι ρε! Ψη-πόσω το κάνεις εσύ! Σιν-4! Σιγουρα! Λες ε! Ρε φίλε είναι μαγικό αντικείμενο που χωρίς αυτό δεν έχεις πρόσβαση σε ένα άλλο πλέιν! Ναι, οκ! Οπότε δεν γίνεται ανένα πλαστικό!

Δηλαδή είναι το μοναδικό κλειδί. Και δεν πρέπει να είναι για μαχαίρι, έτσι κάνεις πίτον damage. Κάνεις πίτον damage άμα χρειάστη. Το οποίο δε στωρά, στη μια περίπτωση, ο παπάς πήγε και ήταν ο μόνος τρόπος για να φύγει από αυτό το νησί. Δεν φεύγεις τώρα. Στη δεύτερη περίπτωση νησιού, πώς το λέγανε το... όχι το Hybrasi, το Hildaland.

Το Highlander αυτό είπατε. Για να βρεις αυτό τον εσύ, πρέπει πάλι να έχεις ένα τύπου τέτοιο μαχαίρι και να πηγαίνεις ντουγρό ευθεία χωρίς να κοιτάς. Αυτό τώρα τι είναι ρε φίλε, αυτό... Γρήφος είναι. Σαν τους γρήφους που κάνεις εσύ να φτιάξεις γρήφος. Αυτό ακριβώς ρε φίλε, αυτό. Εγώ έχω όλη την καλή διάθεση και θέληση να βρω αυτό τον εσύ.

Και τι να κάνω δηλαδή, να βρίσκω που έχει ομίχλη, να κρατώ ένα μαχαίρι, να κλείνω τα μάτια μου και να προχωράω ευθεία. Θα κοπανίσω κάπου. Και να σε ρωτάει ο Δίν που πας κατά κει. Ναι, τι είναι αυτό δεν το καταλαβαίνω. Πολύ καλό φίλε. Εντάξει, οκ. Θες το δοκιμάσουμε. Θα ανεβούμε σε μια βάρκα, θα κάνουμε κουπί με κλειστή τα μάτια, απλά θα έχουμε και ένα μαχαίρι μαζί.

Σου έχω ξαναπείθει, θέλω να έχω πλήρη έλεγχο όλων των κινήσεών μου. Πλήρη έλεγχο, δεν θα βλέπεις. Δεν είναι πλήρη έλεγχος αυτός. Από όλοι οι αίσθησες είναι. Είναι σημαντικότεροι όταν είμαι πάνω σε ένα πλοίο. Δεν θα βλέπεις, θα κοιτάω όλοι εσένα. Δεν υπάρχει έτσι. Μόνο που το λες σαν να τριχιάζω. Καλύτερα να πέσω σε έναν νηπόνο με δέκα κλώβου.

Δηλαδή δεν σου έχει τύχει ποτέ να περπατάς κάπου που δεν έχει απολύτως τίποτα. Μου ξεναλυφάδει ας πούμε. Και να κρύω στα μάτια μου. Όχι. Γιατί. Κλείνω τα μάτια μου όταν είμαι στο λιβάδι. Αυτό το κάνω και μ' αρέσει. Το κάνω και όταν είμαι με διακοπές λίγο με κοιτάει παράξενο ο κόσμος. Άμα βρίσκω έτσι κάνα πολύ ωραίο κήπο, αυλή, λιβάδι οτιδήποτε, βγάζω παπούτσια και αράζω.

Κοιτάω τον ουρανό μου και κλείνω τα μάτια μου. Κάτω, χήμα, πέφτω. Σαν τα βόδια. Μ' αρέσει πάρα πολύ. Όχι ενώ περπατάς. Ναι, αυτό θέλω να σου πω. να κλείσω τα μάτια μου, άλλο θα είμαι κάτω στη γη και την πατάω. Και πάλι θα την πατάς, απλά θα την περπατάς. Όταν περπατάω δεν μπορώ να το κάνω. Ε, λάρες, είναι καταπληκτικό, είναι απελευθερωτικό.

Κάτω σύντομα. Να περπατάς μόνοι σου στα μάτια σου. Όχι, όχι, όχι. Λοιπόν, παρόλα αυτά, τι πιστεύεις σε αυτήν την ιστορία των Σκοτσέζων, Ιερλανδών. Εμένα μου κάνει λίγο... Οι Σκοτσέζοι πάντα έχουν δίκιο, το ξέρουμε. Α, είναι από αυτή τη Σκοπιά. Εντάξει, εντάξει. Λοιπόν, πάμε τώρα στο αγαπημένο μου όνομα νησιού, γιατί στο έργο έγινα λίγο φλόπα.

Ποιο? Το Hi Brazil. Hi Brazil! Γιατί το λες Hi Brazil! Δεν θέλω να το πω, είναι Hi Brazil. Λέε, πες το ξέρω εγώ, ρε φίλε, αγκάθα. Η ψηλή βραζιλία μου καταλάβα στην αρχή, λέει, λέει, χάρη, γεια σου βραζιλία. Ναι ρε φίλε, high brazil. Πού κολλάγε η βραζιλία εκεί κάτω εκεί πάνω ρε φίλε. Τι ξέρω, αν τότε... Ξέρανε. Δεν ξέρω. Είμαι σίγουρος ότι το 1300 που υπήρχε η πρώτη αναφορά γι' αυτόν εσύ, αν υπήρχε βραζιλία και πώς ήρθε αυτή η λέξη.

Και για να τα λέμε κιόλας. Ποιος σκέφτηκε τη λέξη βραζιλία. Ακούσαμε το όνομα του Χάι Μπραζίλη και είπαμε πάω να φτιάξουμε ένα μέρος που λέγεται Βραζιλία. Δεν ξέρω κάτι τέτοιο απέκτηκε. Θα πήγε στους Πορτογάλες που ήταν οι πρώτοι που πήγαν, ξέρω εγώ, στην Βραζιλία, οι πρώτοι που την διεκδίκησαν, δεν ξέρω, και μέσω αυτού του μύθου δώσαν το όνομα σε αυτή τη χώρα. Δεν ξέρω.

Δεν βγαίνει αλλιώς. Δεν βγαίνει αλλιώς. Δηλαδή οι Ιρλανδοί είναι οι νονοί της Βραζιλίας. Το χάι μπορεί να είναι για άλλους λόγους, να ήταν και χάι όταν το σκεφτώ. Και πάμε και σε άλλη μια φλόπα, το νησί Μπουβέ. Τώρα αυτό ήταν ένας μάνο ο οποίος έλουσε τελείως, έδωσε λάθος συντεταγμένες, ξεκίνησε ο James Cook ένα σωρό παλαινοθύρες, ψάχνανε, κάνανε, ράνανε και στην τσίπονη ότι το νησί υπάρχει δεν είναι φαντασμά απλά είναι τελείως άλλο από εκεί που λέτε πάμε σε εκείνο το δαιμονικό νησί πάμε δαιμονικό νησί με δαιμονες το story πάρα πολύ καλό είναι οι άλλοι ξέρω εγώ βρίσκει το ναύτη κάνουν φύγη φύγη ασβεστώνει ο τύπος κατά λάθος μπορεί να είναι κατά λάθος να το θέλανε τι να θέλανε δεν συμφέρει κανέναν Εγώ να σου πω κάτι Μπροστά στον έρωτα Δεν σκέφτεσαι ρε φίλε αν με συμφέρει ή όχι Δεν είναι ζυγαριά ο έρωτας Ας ερωτοτροπήσουν όσο θέλουν Αλλά ας τα ρίχνουν έξω Δηλαδή βλέπεις ότι είναι παιδί Μπορεί να ήταν ατύχημα Ναύτη ήταν παιδί Τους πετάνε αυτούς τους δυο φταίχα

Η παραμάνα τι έφταγε ρε φίλε Η παραμάνα Όταν πάει σε μια έτσι Ευγενική Ευγενής οικογένεια Ε είναι για παντά εκεί. Δεν θυμάσαι και στην Αίγυπτο που όταν πέθαινε ο Φαράο θα είμα και τους κλάπους μαζί. Α, ναι. Ε, κάτι τέτοιο είναι. Απλά έχει λίγο βόλησης αγωγικά ξέρω. Έτσι ήταν και στον κύμα των θρόνους έτσι. Μάλιστα πάντα τους ακολουθούσαν.

Κάτι είχε εκεί. Ναι, απλά δεν τις κότωναν άμα πέθαιναν. Σωστά. Ναι. Και τους πετάνε ξερεώκα, τους λένε ζήστε. Ναι. Ωραία! Οι άλλοι πεθαίνουν σαν τα κοτόπουλα. Και το παιδί τους. Παραμένα παιδί... Και γαμπρός. Και μπαμπάς, κάσα. Και μένει η άλλη μόνη της, σαν τον Ταρζάν μες στα δάσης και να τρώει με τα γυμνά της δόντια σπιούρια.

Φίλε, σκέψου τώρα η Μαργαρίτα... Η Μαργαρό. Τι δύναμη και ψυχικό σθένος είχε για να ζει μόνη της, Μιλάμε για το 2000 τόσο που έχεις και basic για όλη τη στιγμή. Και τώρα από ό,τι καταλαβαίνω, η Γιάννη Γερακάκη στις 17 χρόνια είναι κοπέλα. Εντάξει, φαντάζομαι. Από αριστοχρεατική οικογένεια, χαλβάζει δηλαδή με λίγα λόγια.

Ναι, ναι, ναι. Και πήγε εκεί πέρα και κυνηγούσε ρακούν, έχει και πέρα να μην πω. Σκιουράκια και ρακούν. Ναι και καβούρια δύο χρόνια. και τη βρήκανε κάτι οι ψαράδες γιατί αυτή τώρα αν έμενε 10 χρόνια εκεί πιστεύω θα... Θα έχει φάει όλο το νησί. Αυτό, θα έκανε μακροβούτη, θα πήγαινε από τον Καραδά στη Γαλλία, θα έβρισκε και το θείο και θα τον πλάκωνε.

Θα έβρισκε και το θείο. Θα έβρισκε και το θείο. Ε, ναι ρε. Λοιπόν, κοίτα, θα σου πω τη φάση τώρα με αυτά. Μ' αρέσουν πάρα πολύ όλες αυτές τις ιστορίες, απλά θέλω να παίρνει τελεία πριν την εξήγηση... Από τον άνεμο στα βράχια... Ναι ρε καμπάνο μου το χαλάει όλο αυτό, ξέρω ότι είναι η πραγματικότητα αλλά δεν μου το χαλάς ρε φρικουλά.

Ας έμε να πιστεύω ότι γεννήθηκε. Πρέπει να μάθουμε την αλήθεια, αυτό κάνουμε εμείς. Το καταλαβαίνω, μπορώ να θυλοτυφλήσω, να παίρνω σαν τη γαλοπούλα. Όχι. Λοιπόν... Θα μάθεις την αλήθεια από όπου και πρόερχε. Είτε αυτό είναι απ' τα βράχια. Ναι, δηλαδή, όταν ο άλλος σου λέει... Ναι, αλλά δεν σου μένει ωραία γεύση με τη μαργαρίτα να τρώει καμφούρια πάνω στα βράχια.

Αυτό είναι μια ωραία ρομαντική ιστορία. Ρομαντική. Ε, είναι ρομαντική. Πού. Πατού. Εκεί που πεθαίνουν όλοι. Όσους αγάπησε και δεν είναι μόνοι δις να τρώει ρακούν. Εσύ ας πούμε που είσαι ρε παιδί μου άνθρωπος τα survival skills για να ζήσετε, τις ψοφίσατε, εσύ κάτσε μόνη σου και πάρε level ranger. Ναι. Αυτό είσαι. Εγώ...

Θεωρώ... Δηλαδή, να σε κάνω μια απλή ερώτηση. Ας την αλοπλώσω. Πάτε, πες. Πες, πες. Εγώ που είμαι ροματική ψυχούλα, σκέφτομαι ότι είναι ένα ζευγάρι, το οποίο ερωτεύτηκε, ερωτοτρόπισε, όλο αυτό παρήγαγε καρπούς, και τελικά αυτή, επειδή δεν είχε πλέον κανένα, αποφάσισε απλά να επιβιώνει. Να σου κάνω μια δύσκολη ερώτηση. Α, θα τα λέω.

Θεωρείς ότι... τους έφαγε. Για να δω πόσο ρομαντικός είσαι. Γιατί ήταν μόνη της, δεν είχε να φάει τίποτα. Θεωρείς ότι τους έφαγε. Πώς να μου απαντήσεις με ένα ναι ή με όχι αν δεν μπορείς. Ήγινε έπαθες ζημιά, κοκοπλάκο. Κοίτα, θα πω αυτό. Μπορώ να απαντήσω χωρίς να πονέει όχι. Όχι. ωραία όχι δεν θεωρώ ότι είσαι μαγιό δηλαδή πλούτο θα μπορούσε με αυτά που μας είδε η Μαργαρίτα και άμα έχει και κρύο ξέρεις ότι πριν φτάσεις στο σημείο να μπορεί να κυνηγήσει ταρακούν έφαγε σταμάτα ρε σταμάτα ρε όχι στο λέω απλά να σου πω κάτι αυτή είναι η δική σου οπτική εγώ πιστεύω ότι η αγάπη της για τον ναύτη της έδινε κάθε μέρα ουράγιο και κίνητρο για ζωή έτσι ώστε να επιβιώσεις αυτές τις αντίξωες συνθήκες για να μπορέσεις να πεις στον κόσμο την ιστορία τους 99% της έφαγε έτσι μπορεί να φάγει και το τρίμηνο ο παιδί της ρε σταμάτα ρε όχι Γιώργο δεν το θέχομαι αυτό εγώ θεωρώ ότι υπάρχει 9 στις 10 πιθανότητες να έγινε 90% δεν θέλω να σου ευχηθώ πράγματα αλλά θα σου τα ευχηθώ μάλλον

λοιπόν πάμε φούλη πρώτα Φούλη. Φούλη. Λοιπόν, η φούλη, εντάξει, έχουμε ψηλοαναφέρει ξανά. Το φούλη πώς το γράφουμε. Με ίτας ο τέλος. Α. Τι εννοείς πως. Ξέρω εγώ. Ε, με ιόταθα, αφού είναι η φούλη, πώς θα είναι ρε φίλε. Στην αγγλικά είναι το θούλ. Είναι φούλ, ναι. Θούλ. Λοιπόν, εντάξει, το έχουμε ψηλοαναφέρει. Δεύτερη φορά που μας πάει ξύστα ο Φρίκουλας.

και φαντάζομαι κάποια στιγμή δεν θα ασχοληθεί μόνο με τη φούλη Εντάξει, το θεωρεί ότι είναι μια μεγάλη πατάτα μούφα δηλαδή όλα Εννοείς εσύ Θα πιστεύω ότι είναι Ισλανδία μάλλον βέβαια, πέταξε και το φρύπουλος ότι ασχολούθηκαν αρκετά με αυτό ίσως κάποια στιγμή μας κάνει τη χάρη και μας πει τι σπέτα ψάχνανε να βρουνε αν δεν είναι όντως Ισλανδία Το μόνο αυτό ήταν το story με τη βάρκα και τα ρούχα του χωρίς DNA Αυτό ήταν λίγο αρρωστή.

Δεν είναι για τη θούλη αυτό. Α, ναι ρε για τη θούλη. Δεν είναι για τη θούλη ρε Master αυτό. Πού είναι ρε Master, σε ποιο νησί που είσαι. Αυτό είναι. Δεν είναι αυτό. Και πάμε και νησί Πάσχα. Θέλω να ακούσω τη δική σου άποψη, τη κοινική άποψή σου για το νησί που Πάσχα. Λοιπόν, κόβουν τα δέντρα και με τους κορμούς βάζουν τα γάλματα πάνω Βάζεις τέσσερις κορμούς, βάζεις το άγαλμα πάνω, πας, κάνεις τον τελευταίο, το βάζεις από μπροστά και τα πρώτα μετακινείς.

Έτσι τα μετακινείς τα αγαλμάτα. Ωραία, έχω παίξει σκηνικό επί τραπέζιου που έχει βγει. Ναι. Ωραία. Το οποίο αυτό κάνεις, βάζεις κορμούς για να τα πας. Λοιπόν, αυτό δεν ξέρω γιατί η φάση με τους ξοχύνους και wow και τι είναι αυτά. Εντάξει, είναι κάτι... Πώς τις σκάψαν τόσο βαδιά και μπήκαν όλα τα υπόλοιπα μέσα. Ναι γιατί, πολύ δύσκολο να σκάψεις.

Τι, τι σε σου κάνει. Και επίσης είναι και από την Πολνισία είναι αρκετά μακριά από εκεί αυτοί. Ε, γιατί να κάνουμε τόλο. Και πώς πήγανε εκεί ρε φίλε, γιατί δεν είναι στις βάρκες τους. Αυτοί είχαν να πούμε... Τα πήγαν από εκεί και τα ράξαν μισή. Όχι, εκεί τα φτιάξανε. Ε, άρα... Πώς πήγαν αυτοί εκεί? Με τη βάρκα? Έχεις δει τη βάρκα και σε έχουν έρευνε οι τύποι.

Μπορεί αυτή να τα ψάξεις μερικές πιο καλές. Για εκείνη τη σημερινή εποχή. Δεν νομίζω. Τέλος πάντων, εγώ πιστεύω ότι είναι ξεκάθαρα δουλειά εξωγήινο. Ελάρες εσύ τώρα. Ναι, αυτό πιστεύω. Τι θες τώρα. Και τα χαρμάτα. Ναι. Γιατί όχι. Γιατί το πιστεύω. Γιατί το πιστεύεις. Γιατί μου κουμπώνει καλύτερα Εδώ εσύ πιστεύεις ότι έλαφε και το παιδί της ρε Μάστρο Εντάξει Το παιδί της μπορεί να το έφεγε για συναισθηματικούς λόγους Αλλά ήταν Ωραία Με ρώτησε στην αρχή αν θα ήθελα να πάω στο νησί του Πάσχα Θα ήθελα πάρα πολύ να πάω Όπου δεν πάνε Δεν με νοιάζει Δηλαδή αν πας Χριστούγεννα στο νησί του Πάσχα Δεν με νοιάζει Θες να φτιάξουμε ένα νησί Χριστουγέννου Πρέπει να ανακαλύψουμε ένα νησί για να φτιάξουμε.

Όχι, όχι, την ταινία δεν την είδες. Ποια? Με έναν τύπο φτιάχνει ένα νησί. Όχι. Δεν το είδες αυτό. Όχι. Αυτό είναι μια κατακτηκτή ταινία, να το δεις, ιταλική είναι. Ένα εξαπλήφι με τον, πώς το λέγονται, τον Τραβούκο. Κάπως πήγαινε εδώ, The Rose Nation, κάπως έτσι, βγαίνουν έξω από τα χωρικά ύδατα της χώρας τους, την Ιταλία νομίζω, και πάλι είναι στη διεθνή ύδατα και στείλουν μια πλατφόρμα κάτι θέλαν να κάνουν και αποφασίζουν να το κάνουν έναν ξεχωριστό κράτος. Φάσουν διαβατήριο, βγάζουν δικά τους λεφτά και είναι μια πλατφόρμα σαν ένα οικογενικό τετράγωνο.

Αυτό δεν είναι real story. Παίζει κάτι τέτοιο νομίζω. Νομίζω και το κάνανε η ταινία. Στη Δανία νομίζω πέζει ένα κυσκυνικό. Ναι. Δεν σας πάντων είναι καταρχηκική ταινία. Ποιος δεν το έχετε δει να το δείτε. Δεν θέλω να το κάνω. Κάτσε να το κάνω και θα λέγεται το νησί του Χριστουγέννου. Τι νησί θα θέλατε να κάνεις. Θα θέλα να ανακαλύψω.

Σε υποχρεώνω να φτιάξεις ένα νησί. Τι νησί θα φτιάξεις. Δεν θέλω ρε φίλε να φτιάξω. Ανακαλύπτεις ένα νησί. Τι θα κάνεις σε αυτό το νησί. Πώς θα το έλεγες. Πώς θα το έλεγα. Τί σκολεύονται, δεν ήμουν έτοιμος για κάτι τέτοιο. Λοιπόν, θα το έλεγα... Μάρι-άν. Μάρι-άν. Μάρι-άν. Όχι Μαρι-άν, Μάρι... Δύο λέξεις. Μάρι. Μάρι. Παύλα-άν.

Γιατί... Μαρι-άν. Γιατί έτσι. Λοιπόν, θα το έλεγα Ρόμπερτ. Ρόμπερτ, ναι. Εντάξει, καλό. Λοιπόν... Ωραία. Και πάμε και εδώ στα ντόπια, γιατί τσά τον ντόπιο δεν έχει. Ε, ναι. Καλά ο άλλος ρε, ο καημένος ρε, βρωμούσε ρε και τον πετάξαν σε ένα νησί. Τάκεινα, θα σας πω κάτι τώρα. Ξεκινάμε τώρα εδώ μια παρέα. Ναι. Να πάμε σε τρία να ζώσουμε ας πούμε, ωραία. Ναι.

Και ένας βρωμάει. Δεν είναι δε βρωμούσε. Και εσένα σε τσιμπάει ένας φίδου. Ε, εμένα. Ναι, σε τσιμπάει ένας φίδου κλασνά. Ναι. Λοιπόν, και αρχίζεις... Βρωμάς, βρωμάει η πληγή σου... Τι φωνάζω! Και σπάς και πούτσες! Ταξι, αυτό είναι το ζηματικότερο! Γιώργο, μια, δυο, τρεις... Ε, την τρίτη θα σε πεδάξει το πλοίο! Ρε φίλε, τέλειο!

Θα σου πω κάτι, είσαι βάρος! Γιατί, θα πάμε στον πόλεμο, δεν μπορείς να βοηθήσεις! Γιατί δεν μπορώ να βοηθήσω, τα έχω γίνει καλά μέχρι να φτάσω! Σιγά μην έχεις γίνει καλά! Ρε θα ροφήξω το Δημητρίου και θα το φτύσω. Α κάντο μόνος σου αλλά σταμάτα να σπάς πουτσες. Δεν μπορώ βρω μάνα. Κατάλαβες να είδες. Επίσης μέχρι να φτάσουμε εκεί θα μας έχεις πάρει και όλα τα φάρμακα.

Αν θα φτάσουμε εκεί θα φτάσουμε. Σιγά πήγανε με το πόδο. Σίγουρο εντάξει λοιπόν θα άχανες τις... Ας δεν χρειάζομαι φάρμακα εγώ ρε. Κόψε με το πόδι και βάλε μου ένα ξυλοπόδαλο. και αυτό θα απαιτεί μια ενέργεια γιατί να την κατημαλώσω για σένα ρε φίλε γιατί είμαι πάρα πολύ καλός πολεμιστής με χρειάζεσαι αν ήσουνα φιλοκτήτης καταρχήν να σου πω κάτι πας τώρα με αυτό το όνομα γιατί ρε φίλε α εσύ είσαι φίλος διδικτήσεως ναι ρε είναι στρατηγικό όνομα μόνο για το όνομα αν ο μπρό μου ήταν ο φιλοκτήτης Μόνο και μόνο για το όνομα θα το γράψω.

Ας το πω αλλιώς. Αν ήμουν εγώ αυτός και με λέγανε καταστροφέα θα μέσομες. Ναι ρε, ξεκάθαρα. Ναι ρε, ξεκάθαρα. Εντάξει. Ναι, ναι, ναι. Αν μας λένε ξέρω εγώ Ιορδάνη, ε, ναι, ναι. δεν πιέσαι εμάς Ιορδάνης. Είμαι μπις ας πούμε. Το φίδι είναι πιο πολύ από εσένα. Πήρα το φίδι λες μαζί τους μετά. Γιατί άμα έκανε το σοντάμα σε αυτό το φίδι...

Δεν ξέρω. Το παίρνεις στον πόλεμο, τους το πετάς. Αυτό το φίδι ήταν της θεάς Χρύσης, η οποία... ποια θεά είναι τώρα αυτή. Θεά Χρύσης. Ναι, δεν ξέρω. Φανταζόμαι με Ήψιλον, έτσι. Ναι ρε. Είναι τα προστάτητα του νησιού. Θες να τον κουμπλάρουν μετά. Ποια είναι η Χρύση ρε φίλε. Δεν ξέρω ρε φίλε. Ποια είναι η Χρύση της Χρύσης.

Αυτό που βγήκε το όνομα του Χρύσας. Ε δεν ξέρω. Τι να σου πω τώρα. Τέλος πάντων, το γράφει ο Όμηρος, το γράφει ο Σοφοκλής, το γράφει ο Παυσανίας. Ε με το καιρό λένε, εντάξει φύγε, μαλακές λέγαμε, δεν πάρθει κι εσύ. Και κάποια στιγμή φίλε τώρα το 1960. Κάνει ένα σαν μαχροβούτυ. Και κοπανάει ξέρω εγώ σε κάτι. Σε κάτι οικοδομές.

Να κάνεις βουτιά και να τρακάρεις οικοδομή. Τρακάρισε η οικογένεια. Τρακάρισε ο Φορέα. Λέει και λέει, μα λέξε να είσαι εσύ. Ναι, αυτό. Τέλος πάντων, επί του συνόλου, ωραία τα νησιά. Μου γεμίζει με πάρα πολλές εικόνες να βρίσκω, να ανακαλύπτω έτσι νησιά στον Ιρηνικό. Δεν ξέρω αν θες να σχολιάσουμε κάτι άλλο. Ωραία είναι τα νησιά, αρέσουν.

Αλλά να πατάς ξηρά, ρε φίλε, όχι να τα ανακαλύπτεις. Εσύ θα ανακαλύπτεις, εγώ θα πηγαίνω διακοπές. Θα έρθεις όταν έχω ανοίξει το έδαφος. Ε, ναι. Όταν έχω ανακανεί, αν καβερ, όλο το map. Θα τσεκάρεις αν έχει τίποτα πριγκίπισες μέσα στις σπηλιές. Ναι. Και μετά θα έρθω. Τίποτα μαργαρίτες που να σφρώνουν κουνάκια. Και τους άλλους τους.

Εντάξει, λοιπόν, αυτά Γιώργο. Μέχρι την επόμενη φορά... Αναζητήστε την αλήθεια... Από που και μπροστιτείτε.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00