Skip to content
PodBase
3.37 Τηλεκίνηση: Όταν ο Νους Αγγίζει την Ύλη

3.37 Τηλεκίνηση: Όταν ο Νους Αγγίζει την Ύλη

Τα Χρονικά Του Φρίκουλα
Ιούνιος 03, 2026 01:21:07 Σεζόν 3 Επεισόδιο 37
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Η τηλεκίνηση είναι ένα από τα φαινόμενα που βρίσκονται ακριβώς στο όριο ανάμεσα στο πιθανό και στο αδύνατο. Με απλά λόγια, όταν μιλάμε για τηλεκίνηση αναφερόμαστε στη μεταβολή της ύλης χωρίς φυσική επαφή. Παρότι η λέξη «τηλεκίνηση» είναι σχετικά σύγχρονη, η ιδέα πίσω της είναι πολύ παλαιότερη.

https://www.instagram.com/the_chronicles_of_frikoulas/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Αν θέλετε να στηρίξετε το Podcast,κεράστε κάνα καφέ εδώ:

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://buymeacoffee.com/thechronicr⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Δείτε το επεισόδιο με τους φίλους από τις 'Βαθμολογίες Tου Καναπέ' εδώ:

https://www.youtube.com/watch?v=7JfbAgY6GK0&list=PLJ2SPVM2DgdPA4hwpJ4J7X0A0SpWIfSUA

Follow 'Βαθμολογίες Tου Καναπέ' εδώ:

https://www.youtube.com/@VathmologiesTouKanape

https://open.spotify.com/show/6YqP1OkfyBt4Ys2yQ8xpLN?si=824fc2c4fcf1402f

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Καλησπέρα Χριστέου Έχεις έρθει προς το μέρος μου αμφιλητικά Ναι Είσαι πάρα πολύ έντονος Και αγχώθηκα Κοίτα, είχα πέντε μέρες, κάθομαι Πέντε μέρες αύριο, κάθομαι Έχω δύναμη να φωνάξω Ωραία Ναι ρε ψυχούλα Να ακούσουν το podcast οι πάρα πολλοί ακροατές μας Από την Αθήνα, ενώ από το μπαλκόνι μου Στην Αλεξανδρούπολη Κάτα όλα αυτά Εγώ όμως όταν μου λες ξεκινάμε και σου λέω πάμε και πατάς το rec έρχεσαι απειλητικά προς το μέρος μου που οριακά νομίζω ότι θα με φιλήσεις και αρχίσεις και κάνεις αυτές τις κραυγές εγώ τρομάζω 30 χρόνια να γνωριζόμαστε τώρα θα σε φιλήσω εντάξει μπορεί να το κρατούσες μέχρι να οριμάσουμε σκέψεις μέσα σου τι είναι ρε μαλάκα ροκ φόρ δεν ξέρω λοιπόν νομίζω κάτι έχω γράψει για το ροκ φόρ έχουμε κάνει για ροκ φόρ δεν κάνεις κανένα άλλο είναι καλοκαίρι Είναι καλοκαίρι Θέλω να μου πεις Τρία πράγματα που σου αρέσουν στο καλοκαίρι Μου αρέσει πάρα πολύ που έχει ζέστη και δεν έχει κρύο Πολύ σημαντικό Γιατί μεν όταν μ' αρέσει το κρύο, μ' αρέσει η ζέστη

Δηλαδή αν έχει 40 βαθμούς Ή αν έχει μείον 5 Θέλω τους 40 Το καλοκαίρι γενικότερα Βγαίνεις έξω Είναι πάρα πολύ ωραία, όλοι είναι χαρούμενοι Το ακούω Και το τρίτο και τελευταίο είναι ότι χαλαρώνει και λίγο η δουλειά. Λίγο. Όχι κάτι φοβερό. Σημαντικό αυτό. Ναι. Γιατί το είχε πει και ο Ουμπέρτο Έκο, ρε παιδί μου, ότι τον Αύγουστο δεν έχουμε ειδήσεις.

Βέβαια έχουμε ακόμα τον Αύγουστο δυο μηνάκια. Τι δεν έχουμε ειδήσεις. Καταρχήν τον Αύγουστο, ρε φίλε, θα έχουμε φωτιές. Κάθε μέρα ειδήσεις θα έχουμε. Ναι, αλλά μέχρι τώρα όλα είναι πράσινα συμφωνώ με την πολιτική προστασία γιατί βλέπω το χάρτη κάθε μέρος όπως ξέρεις, οπότε είμαστε ακόμα καλά. Ε, τώρα όμως, τώρα μπήκε το καλοκαίρι, κάτσε.

Εντάξει, υπομονή. Έχουμε και δρόμους εδώ στην περιοχή μας να πετάνε, παρά το ράσι μας. Για να τσεκάρουν τις φωτιές άμα να το κάνουν. Λοιπόν, εμένα τρία πράγματα που μου αρέσουν το καλοκαίρι. Το πρώτο είναι ότι βλέπω και όλους τους ανθρώπους να είναι υδρομένοι και έτσι δεν χρειάζεται να δικαιολογηθώ ότι είμαι χοντρός και υδρώνο όταν περπατάω ένα ψυχλιόμετρο είναι όλοι υδρωμένοι το δεύτερο είναι ότι δεν έχω τίποτα άλλο να σου πω που μου αρέσει γιατί μου αρέσει το καλοκαίρι και το τρίτο είναι πίσω δεν έχω κάτι τρίτο να σου πω για το καλοκαίρι αν δεν μπορεί να βάλω ρε παιδί μου μπορεί να βάλω λίγο θάλασσα κάτσε κάτσε τώρα δεν ήσουν εδώ το Σαββατοκύρια και πού ήσουν εκδρομή πάνω στα βουνά και τα άγρια όρια και καλοκαίρι ήταν καλύτερα.

Δεν ήμουν στα άγρια όρια ή ούτε στα βουνά. Στα θάλασσα ήμουν. Ε, ωραία. Ε, τάξει. Ρε παιδί μου, άμα μου το στερήσεις θα συνεχίσω να ζω χωρίς να μου λείπει. Σου αρέσει πιο πολύ η εκδρομή στη θάλασσα το καλοκαίρι ή το χειμώνα. Που πίνεις, είσαι έξω και πίνεις και τις κρύες μπύρες. ενώ το χειμώνα πρέπει να πίνεις ζεστές μπίρες το χειμώνα γιατί είναι πιο ωραία έχει άλλη θερμοκρασία δεν είναι για σένα το καλοκαίρι είσαι χειμώνο τύπος είμαι χειμώνο τύπος λοιπόν από που να ξεκινήσω να πατήσω που μπει όχι όχι όχι ας ξεκινήσω με αυτό βγήκε ένα επεισοδιάκι από ένα φιλικό podcast της βαθμολογίας του καναπέ τι σημαίνει φιλικό podcast είναι φίλοι μας Είναι φίλοι μας Πάρα πολλοί είναι φίλοι μας podcast Ε, ναι, και αυτά φιλικά είναι Δεν έχουμε εχθρικό podcast Άρα δεν μπορούμε να έχουμε φιλικό podcast Γιατί ρε παιδί μου υπάρχουν τα podcast Εκεί έξω ρε Γιώργο Και υπάρχουν και τα φιλικά podcast Τα φιλικά podcast είναι τα παιδιά που είναι και φίλοι μας Περίμενε τώρα γιατί αυτό που έχω αποκτάνει ενδιαφέρον

Μπορούμε να αποκτήσουμε ένα εχθρικό podcast Και να λέμε ξέρω εγώ τύπου Παιδιά αυτόν μην τον ακούτε Αν θες μπορούμε μία μέρα Να ανοίξουμε μπίφη με πάρα πολύ καλό σ' αυτό Να κάνουμε ένα επεισόδιο, δεν θα καλέσουμε φρίκουλα Και απλά θα μοιράζω σ' 100 Σε podcast Δεν θα λέσουμε ο τύπος είναι άθμιος, αυτός δεν το ξέρει Εγώ δεν τους ξέρω απαραίτητα, δεν χρειάζεται να τους ξέρω Ή να τους έχω ακούσει Μπορεί απλά να ξεκινήσω να κατηγορώ Να δημιουργήσουμε ένα εχθρικό podcast Ναι ρε παιδί μου, έτσι δεν κάνουν και οι τράπερ Ακόμα καλύτερο, ξέρεις τι θα ήταν, έτσι.

Να κάναμε ένα δεύτερο podcast με άλλη θεματολογία και να ήταν αυτό το εχθρικό μας podcast. Και θα ήταν αυτό εγώ και εσύ. Ναι, αλλά αν έχεις εχθρικό podcast δεν τους κάνεις τη καλύτερη διαθήμιση. Αυτό πήγα να σου πω και με διέκουψες για χιλιοστη φορά σε αυτήν την εκπομπή, ότι οι τραπέρ το κάνουν αυτό. Χτίζουν μπιθ μεταξύ των έτσι ώστε να...

Και ανεβάζουν μετοχές. Ναι, επειδή μου ξέρω εγώ ακροαματικότητα. Ναι ρε παιδί μου αυτό σου λέω. Μου βοηθούσαμε και από κοντά. Μπράβο. Και στο καναπέ τους. Και στο καναπέ τους, έτσι. Το διάστημα που ήμουν στην Αθήνα τότε, πήρα, έκανα μια κουβεντούλα με τα παιδιά, βγάλαμε ένα πάρα πολύ ωραίο επεισόδιο. Με τι είναι. Είναι, βαθμολογήσαμε τους θεούς του Ολύμπου.

Κάθισες στο καναπέ τους. Κάθισα στο καναπέ τους, ναι. Όχι. Άντεξε το καναπέ τους, είναι γερός. Είχε καιρός χώρο. Τι τριθέσεις ήταν? Τετραθέσιος, πήρα εγώ τις τρεις μέρες. Τους φίλους σου, στους άλλους γονείς. Ο ένας, ρε παιδί μου, ήταν δίπλα μου. Ο άλλος ήταν απέναντι στην πολυθρόνα. Επειδή έπιασε όλο τον καναπέ, δεν είχε άλλο να πει στον έντονο.

Λοιπόν, οπότε, να πούμε ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ για την πρόσκληση. Περάσαμε πάρα πολύ ωραία. και να μπουν και τα παιδιά που τυχόν να μην ξέρουν τα τεχνολογίες του καναπέ, να τσεκάρουν τη δουλειά τους, είναι πάρα πολύ καλή. Και εγώ πήγα μέσα και το κάνω παράπονο αυτό, ανοιχτό εδώ πέρα. Ναι, ναι, πες το παράπονο. Ρε φίλε, είχαν εκεί πέρα να πούμε, κάνανε sound check πόση ώρα, είχαν κάμερες, φώτα, μικρόφωνα.

Εγώ έρχομαι εδώ, βάζω ένα USB, κάτω εδώ απέναντί μου, σου λέω, τα έκανες έτοιμα, έναι πάμε. Ε, εντάξει τι. Ε ρε φίλε, μου έκανε ότι υπάρχει οργάνωση. Τι γίνεται, εγώ σε πληρώνω εδώ για να μου κάνεις δουλειές. Με πληρώνεις. Θα σε πληρώσω κάποια στιγμή, τέλος πάντων. Κοίτα, η στούντιάρα, σπίτι μου δηλαδή. Δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα αυτό.

Ναι, εντάξει, οκ. Λοιπόν. Δηλαδή τώρα, καταλάβουμε αυτή τη στιγμή, έτσι, τα παράθυρα είναι ανοιχτά. Αν κάποιος περάσει με το μηχανάκι απ' έξω θα το ακουστεί. Ναι, αλλά είμαστε όλοι μια μεγάλη παρέα με αυτό το παιχνίδι. Λοιπόν, οπότε, κλείνοντας με αυτό, ευχαριστούμε πάρα πολύ τη δουλειά σου. Θα σας απολογήσω στο καναπέ.

Εντάξει, είπα και εκεί πέρα ότι θα θέλαμε να είσαι και εσύ μαζί αλλά δεν είναι εύκολο. Τους είπες ότι υπάρχω και εγώ, ναι. Σε ξέρουν τι να τους πω. Α, ναι, εμφανιμονοριστεί. Πας καλά, συγκεντρώσου λίγο. Έχει πολύ ζέστη. Αυτό το λέω εγώ! Τι κάνεις! Είναι η δικαιολογία σου για να ζεπίσω. Λοιπόν, Γιώργο θα συνεχίσεις γιατί καίει και το κεφάλι μου. Θες να πατήσω κανένα κουμπί. Όχι, περίμενε. Ακόμα. Περίμενε.

Λοιπόν... Το δάχτυλό μου να κρυφτάει. Ρίξε τα μονέτα ρε, άσε με να μιλήσω ρε. Λοιπόν, ένα ακόμα shoutout θέλω να κάνω σε έναν άνθρωπο Ένας άνθρωπος που μου κάνει παράπονα πολλά που δεν το κάνω το shoutout είναι ο τύπος που μας έχει γράψει το intro μας. Τι γελάς! Ο Taboo Tapes. Ο κύριος Taboo Tapes, ο οποίος άκου τώρα τι κάνει.

Βασισμένο στο intro μας, ετοιμάζει ένα ολόκληρο άλμπουμ με τέτοια θεματική ήχο. Φρικουλό κατάσταση. Ναι ρε παιδί μου, φρικουλαστίν και όλα τα παραλυκόμενα. Θα κάνω ένα αλμπουμάκι με αυτό. Και μου λέει τώρα γιατί δεν με κάνεις shoutout αφού το είπαμε. Γιατί έχει πλέον ξεχωριστό κομμάτι στο Spotify. Μπορείς να κάνεις ένα story στο Instagram και να βάλεις το intro μας.

Έλα ρε! Λοιπόν απλά τι έγινε τώρα. Κανόντας αυτό, μας έριξε το κανάλι στο YouTube για πνευματικά δικαιώματα. Α ναι σωστά. Λοιπόν και πολεμάω τώρα εγώ... Ταξιδά ας το μάθει και ο κόσμος μια παρέα είμαστε. Ναι κι αν μπορεί να μας βοηθήσει σε κανένας ακόμα καλύτερα. Λοιπόν, έχω ψάξει τα πάντα. Τελικά η μοναδική λύση είναι να πλακωθώ στο X με το YouTube.

Το αλήθινο, το ίδιο το YouTube. Το πρώην Twitter. Τον άνθρωπο. Το YouTube team, ρε παιδί μου, που ασχολείται με αυτά. Και πολεμάω τώρα εγώ στο X με το YouTube. Το YouTube γραφεία στην Ελλάδα δεν έχει να μιλήσουμε, να ναι, μου. Γιώργο, υπάρχει το email. Δεν έχουν κάνει email. Δεν κοιτάνε τα mail τους. Δεν κοιτάνε, ναι. Δηλαδή έχουμε την πλατφόρμα του YouTube.

Δεν μπορώ να μιλήσω εκεί μαζί τους Και η επίσημη απάντηση είναι μίλα στο X Και όντως μπήκα και το ψαχνά Υπάρχουν εκατοντάδες Μηνύματα την ημέρα Από youtubers σε όλο τον κόσμο Που πολεμάνε γιατί το youtube Για κάποιο λόγο τους έκανε demonetize Τέλος πάντων Όμως Εμείς θα κάνουμε shoutout στο φιλαράκο μας Και ας μας έριξει το κανάλι Και ας μας ξέρει 30 χρόνια Εντάξει παιδά για αλήθεια μας έχει κάνει τρελό Intro Τζάμπα, ε!

Και μουσικά. Ναι. Και χαλιά από πίσω. Τζάμπα όλα μας τα έκανε. Αλλά να σου πω κάτι, άμα ήταν να τραβάμε όλα αυτά, καλύτερα να βρίσκαμε έναν άλλο, το δίναμε 50προ, ο Γιώργος μας το έκανε. Γιατί του δώσουμε 50προ θα λυθεί το πρόβλημα τώρα. Τώρα μας κατέστρεψε. Εντάξει, τίποτα. Ναι, τέλος πάντων τον πειράζουμε, είναι και ανχώδης τύπος, σαν και εμένα, γι' αυτό τον αγαπάμε πολύ και αυτόν.

Και ήρθε η ώρα να απαντήσεις το κουμπί. Πάτα τώρα, ρε. Πατάω. Πάτα. Λοιπόν, 4 Σεκτού. 4 Σεκτού Day. Ναι. Λοιπόν, τι έχει γίνει 4 Σεκτού. 1411, ο Κάρολος, να, να το ροπ φόρ που σου έλεγα, ρε, δίνει μονοπώλιο ορίμανσης του τριγιού, στην περιοχή του Ροκφόρου. Μόνο εκεί γίνεται αυτό το διελήφιο. Είναι περιοχή. Ε, πού είναι το Ξεφούλα μου, ρε Μπρόκολο.

Νομίζω ότι είναι ένα basic knowledge αυτό. Και είναι κοντά στην περιοχή του Ζεβοντάνου που είχαμε πει και την ιστορία του Ζεβοντάνου. Είναι το τέρας του Ζεβοντάνου. Μπράβο, μάλλον αυτό το τέρας έχει φάει πολύ Ροκφόρ γιατί να τον πάει η αίμα ήταν ένας σκυλί που έγινε λυκάνθρωπος. Ε, φαγερεφείλ πολύ μούχλα και αντί για σερπατίνα έγινε λικάνθρωπος.

Λοιπόν, συνεχίζουμε. 1456, οι Οθωμανοί... Τρία χρόνια μετά την πτώση. Α, ναι, τρία χρόνια μετά την πτώση, σωστά. Οθωμανοί κυριεύουν και την Αθήνα. Πού την γρήγορα πάγεις. Τρία χρόνια, καθ' αυτήν πολύ γρήγορα. Καλά, μέχρι να περπατήσεις όλο το στρατό από την Κωνσταντινούπολη μέχρι την Αθήνα τι κοντά είναι. Εντάξει, ζήνανε για τρία χρόνια.

Με τα πόδια? Εντάξει, στον δρόμο θα δώσουμε κι άλλοι θα πολεμήσανε. Δεν θα πήγαν μέχρι την Αθήνα να περπατώνουν. Ενδεχομένως. Εμείς εδώ όταν πέρασαν από τον Εύρο. Εμείς τι είπαμε ότι περάσαμε. Εμείς εδώ δεν υπήρχαμε καν. Ήτανε, ξέρω πού, θάλασσα. Ναι, σωστά. Και καλαμιές. Κάποιος θα ήτανε. Καμιά φυλή θα ήτανε. Με αρχαίους Ποντκάστερς Στα μάρτα Στα μάρτα ρωμάνε Λοιπόν 1878 Πάμε πάρα πολύ Λοιπόν υπογράφεται η συνθήκη της Κωνσταντινούπολης Λοιπόν τι γίνεται εκεί Η Κύπρος Φεύγει από την Οθωμανική Αυτοκρατορία Και πάει στην Αγγλία Λοιπόν Για αυτό λένε χειριμό του κοντρόλ ακόμα και τώρα Συνεχίζω 1912 Ήμασα Χουσέτη ήμασα Σούστετς Ματσάτσουτσες Λοιπόν γίνεται Η πρώτη πολιτεία στην Αμερική Που ορίζει έναν κατώτατο βασικό μισθό Ωραία Δηλαδή δεν μπορείς να πάρεις λιγότερα από αυτά Ναι Σταματάει την μετάλλευση δηλαδή Νομοθετείται η εκμετάλλευση Ναι αυτό δεν σταμάτησε νομίζω Θα πάρεις 20 δολάρια τέλος Ναι και 5 χρονάκια μετά Ναι Γίνεται η πρώτη απονομή βραβείων Pullager.

Θα ήθελες να πάρεις Pullager τώρα που είναι και της δουλειάς σου ας πούμε. Επειδή μου το έχεις μικρός όνειρο όταν ήσουν στη σχολή. Εκεί να σου λέγανε ξερουγάτε και εμένα Pullager. Όχι ρε συ όχι. Τι μόνο πουλώ. Μόνο τζερ. Τζερ σωστά ναι. Όχι ρε συ. Όχι. Εγώ το βλέπω ότι είναι λίγο πιο λειτούργημα τη δουλειά μου. Για το λειτούργημα πώς θα πάρεις Pullager.

Σε δίνω μουτζα μας, απλά να το βλέπει ο κόσμος. Εγώ είμαι εδώ, κάνω αυτήν την δουλειά για να ενημερώσω τον κόσμο για τα πράγματα που συμβαίνουν. Κάνω εμετό σε ό,τι υπάρχει εδώ γύρω. Γιατί ρε φίλε. Όχι για σένα. Για ποιον. Δεν έχουμε μείνει πολύ που να θέλουμε να το κάνουμε αυτό. Χρησιμοποιείς πρώτο πληθυντικό. Είσαι σκληρός.

Ε, εφού δεν έχουμε μείνει πολύ. Λοιπόν, και πάμε στις γεννήσεις. Γεννήθηκε η τεράστια, τρισμέγιστη, υπερλαμπρή Ατζελίνα Τζολή. Πώς το γνώρισες, πώς το έκανες. 1975. Έλα ρε εσύ, είναι τόσο η Τζολή. Ταξί, δεν είναι 120 χρόνια, πώς το λες έτσι. Δεν έχουμε πολύ διαφορά, δεκακάτι χρόνια είναι. Δεκατρήκα. Ε, λίγο είναι. Δεν είναι πολύ.

Τέλος πάντων, γνώμη για Ατζελίνα Τζολή. Εντάξει, θεά. Θεά ε. Από όλες τις απόψεις. Εντάξει. Πώς το έλεγανε, Μπρατζολίν? Ναι, ναι, ναι. Μπρατζολίν. Μπρατζολίνα. Όταν ήταν Μπρατζολίνα, εντάξει, τώρα καταλαβαίνεις, έγινε σαν καράρα. Ναι, ναι, ναι. Τον πράγμα που είπε, ο Σκαφτή Θεά, τώρα τι να πούμε, τον Brider's Salt, να πούμε, όχι, την ίδια για να μην βάλεις, ήταν Uber.

Και όχι μόνο από άποψη ότι ήταν απλά κουκλάρα. Αλλά κύριος αυτό. Έπαιζε και καλά. Κοιτάξτε, γενικά δεν είμαι καλός στο να κρίνω ανθρωπιούς. Ρε παιδί μου, ο ρόλος της ήτανε... Η ρόλη της. Ναι, η ρόλη της. Ας πούμε στο Mr. and Mrs. Smith που ήτανε, η πρατζολή. Λοιπόν, ήτανε το έβλεπες. Μπορεί να μην άλλαζε πολύ τα μούτρα της από όταν έπαιζε τη Lara Croft ή όταν έπαιζε στο Salty Bracketer και τα λοιπά.

Ήτανε το ίδιο πράγμα. Βέβαια, πολύ ηθοποί το κάνουνε αυτό, έτσι. Ναι. Το έδωσε τον Γιάννου Ριμς. Τον αγαπάμε όλοι. Εντάξει. Ε, δεν αλλάζει και πάρα πολύ ο ρόλος του ανάμεσα στις ταινίες. Ντάξει. Νείο είναι ο γαμμάτος τύπος κουβέρνιο. Ναι. Τζον Γουικ είναι τα ίδια. Στυλ, ναι. Οπότε, ναι. Αλλά ο κόσμος το αγαπάει αυτή τη σταθερότητα.

Τζιμ Κάρι. Ωραία. Σταθερότητα. Ποιότητα. Το ακούω. Εγκυμοσύνη. Αξιοκρατία. Τι είναι αυτά τώρα που μου λέγεις, τι πετάς λέξεις Επίθετα, ραντομή Λοιπόν Γιώργο συνεχίσου γιατί δεν είσαι να σε αφήνω πολύ ώρα να μιλάς Θάνατο, έχουμε και θάνατο σαν σήμερα 2007, άλλος ήταν τεράστιος Σωτήρης Μουστάκας Λατρεύω Σωτήρη Μουστάκα Όλο τον τάτο Έχω γελάσει πάρα πολύ στη ζωή μου, ειδικά στα αφεντικά χρόνια Θυμάμαι να ήταν τώρα βράδια αξιμέρωτα Βαμπλά έβλεπα Μουστάκα όλο τον βράδυ Έτσι, YouTube, λεωσέ.

Τότε ήταν εποχή κατέβαζα Torrents. Ναι. Ήταν κατεβασμένα, όλες τις ταινίες του. Ναι. Και έβλεπα πέντε κάθε βράδυ. Πέντε! Ναι ρε παιδί μου, έβαζα πέντε ταινίες του Μουστάκα. Την άλλη μέρα θα έβλεπα πάλι πέντε ταινίες. Σαν να έβλεπες. Ναι ρε. Α, οκ. Ναι, ναι, δηλαδή ειδικά και με τον Ψάλλι το έχω κάνει αυτό. Ήτανε φεγγάρια τότε, κοντά στα 19-20 όταν ήμουνα, που μπορεί να έξερα απ' έξω όλο το σκριτ.

Έλα ρε! Όλο, όλο, όλο, ναι. Νομίζω δεν έχω δει καμία ταινία του. Αλήθεια! Ναι, θες μια μέρα να δούμε, να μου δείξεις την καλή του. Όλες θα σας δείξω. Λοιπόν, και τέλος Γιώργο, είναι Διεθνής ημέρα κατά της επιθετικότητας εναντίον των παιδιών. Ααα να σου θυμίσω και ένα fact για τους gamers ότι σε κανένα βίντεο παιχνίδι, ένα νομό που ψηφίστηκε λίγο μετά το 2000 Νόμο, όχι νόμο Νόμο, νόμο Μετά το 2000 τα παιδάκια όλα στα βίντεο παιχνίδια είναι αθάνατα για να μην μπορείς να κάνεις βία ανάντια στα παιδιά Τι λες μωρέ Ό,τι παιχνίδι βγήκε και υπάρχει με παιδιά μετά από μια ημερομηνία, το 2005 τώρα ήταν δεν μπορώ να θυμηθώ, μετά το 2000 πάντως Δεν το πιστεύω Βγήκε ένας νόμος όπου όλα τα παιδιά, τώρα μιλάμε σε παιχνίδια που έχει πιστολίδια και σπαθιά και τέτοια έτσι, είναι αθάνατα.

Τι λες ρε! Όλα, είναι immortal. Ξέρεις, απλά επειδή δεν έχουμε αντιλογίας... Με το πιο βασικό χαρακτηριστικό το Skyrim. Επειδή μ' αρέσει να αντιλογώ, χωρίς να έχω επιχειρήματα, θα σου πω ότι δεν ισχύει αυτό. Ισχύει. Εντάξει, αυτό θα σου πω ότι δεν ισχύει και θα κάτσω να ψάξω για δυο λεπτά μετά... Είμαι gamer, δεν είσαι gamer. Τι θα συγκρίνουμε τώρα.

Την άποψή μου. Δηλαδή, σαν να σου λέω εγώ, το Rockford δεν είναι από την πόλη. Δεν ξέρεις εσύ. Δεν ξέρω. Λοιπόν, Γιώργο, πάμε. Νέα. Νέα. Πατά το κουμπί. Πατά. Λοιπόν, έχουμε μια ιστορία του Κάρλος Μάρτινς. Τι είναι αυτός λοιπόν ο μαν. Ήταν ένας καθολικός, είναι βασικά ο άνθρωπος, ένας καθολικός ιερέας γεννημένος στον Καναδά και είναι γνωστός για τη δράση του σε εξορκισμούς σε διάφορες χώρες του κόσμου.

Σκληρός ακούγεται. Αποκάλυψε λοιπόν μια δική του εμπειρία προσωπική που όπως λέει και ο ίδιος είναι η απόδειξη ότι ο διάβολος είναι όντως πραγματικός. Λοιπόν, εξήγησε λοιπόν ότι σε μία από τις πολλές περιπτώσεις εξορκισμού του δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι ο διάβολος τον γνώριζε προσωπικά. Λοιπόν, τι έκανε. Ανέφερε λοιπόν ότι υπήρχαν στιγμές κατά τις οποίες η οντότητα αυτή σταματούσε ξαφνικά και του έλεγε πως έχει αρχίσει να τον αντιπαθεί όλο και λιγότερο.

Επειδή υποχίσω και σε συμπαθώ όλο που μου κάνεις εξορκισμό. Είναι λίγο scary movie τώρα αυτό. Ο στόχος μου ήταν να τον προσανατολίσει. Στο τέλος του έλεγε ότι κανονικά εσύ έπρεπε να είσαι ένας από εμάς. Όπα. Και λέει ότι είχε διάφορα ρε παιδί μου, καρέκλες να κουνιούνται, εξορκισμένους να αιωρούνται κτλ. Και έκανε μια συνέδευξούλα τώρα ρε παιδί μου και τα είπε όλα αυτά.

Επίσης ο ίδιος δήλωσε ότι ήταν άθεος στ' ανάγεν της. Μετά έγινε ρε παιδί μου χριστιανός και το 2009 χειροτονήθηκε ας πούμε. Λοιπόν, πάμε. Όχι, πριν πάμε, να σου πω, για τους gamers φίλους μας. Λοιπόν, βγήκε ένα παιχνίδι καινούργιο, έχουμε την εντύπωση που λέγεται Sanctus Spirit, ιερό πνεύμα τέλος πάντων, μιλήσω στα λατινικά, στο οποίο παίζει ένα παπά που πάει σε ένα σπίτι να κάνει εξοργεσμό με μια κοπέλα, δεν είναι κανένας άλλος μες στο σπίτι, είσαι εσύ και η κοπέλα σε ένα κρεβάτι ελισοδεμένη, και όλο το παιχνίδι το παίζεις από το μικρόφωνο.

και πρέπει να μιλάς, να λες τα λόγια σωστά που σου λέει στη σωστή ώρα γιατί δεύτερον θα σε σκοτώσει. Έχει τύπησε ένα ακροζώμα. Καταλαβαίνεις ότι έχω το μικρόφωνο του PC και πρέπει να μιλάω στον... Βγαίνει η τύπησα και πρέπει να πεις. Η πρώτη ατάκα είναι να την πεις Begone, foul spirit, γιατί τρέχει πάρα πολύ γρήγορα, τρώει ένα χτύπημα πνευματικό, με υψηλό κόβει ταχύτητα και μετά να πεις By the power of Christ, I've compelled you.

Εδώ που γίνει αυτό, γονατίζει αυτή, πας από πάνω και σου κάνεις να πεις ένα ολόκληρο εδάφιο από τον εξουρκισμό για να λες «The name of the holy father of the spirit». Και όσο τα λέει σωστά, η τύπη σαν ουρλιάζει. Κερδάς. Άμα πεις κάνα λάθος, γελάει, σηκώνεται, σε πιάνει το μαχαίο και σε σκοτώνει. Και ξαναπέζεις λούπα. Τι λες μωρέ.

Λούπα μέχρι να τα καταφέρεις. Και όσο προχωράς, κάνεις εξουρκισμούς και πίνακες. και όχι τα χέρια που βλέπεις, για παράδειγμα, πλεγμένα μεταξύ τους και ενώ κάνεις εξοχισμό τον πίνακα, ανοίγουν σιγά σιγά τα χέρια και αποκαλύπτουν ξέρω εγώ ένα βγαλμένο μάτι στη μέση. Ωραία, δηλαδή είναι όλο ο δαιμονίλα. Αλλά όλα τα λες στο μικρόφωνο.

Λοιπόν, με έψησε, απλά θέλω να σου κάνω μια ερώτηση. Αν εγώ, ρε παιδί μου, αρχίσει και γίνονται όλο αυτό και σοκαρίζω και φρικάρω και τρομάξω ας πούμε Και πιάω στο μικρόφωνο και αρχίζω και λέω Α, τίσουρο μιλάς, μιλάς μου το κέρατός σου Μιλάς μου το κέρατός σου Μιλάς μου ότι έχεις και δεν έχεις σηκωφί για τα πεθάνω Ναι Και μπορείς να διαλέξεις μάλιστα και τη γλώσσα Μπορείς να το πεις και σε άλλες γλώσσες Να το ρυθμίζεις ρε παιδί μου, να το πεις στα γαλλικά Να το πεις στα κορεάτικα Ναι άμα και πως τα διαβάζεις αυτά που σου γράφει Και το μόνο που δεν τσέκαρα Κάποιοι είδαν streamer να το παίζει, δεν ξέρανε αν έχει ελληνικά.

Αν έχει ελληνικά, εγώ θα το γοράσω του. Εντάξει, οκ. Στο λέω από τώρα και θα το πούμε στο επόμενο stream. Λοιπόν, συνεχίζουμε λοιπόν Γιώργο. Πάμε στη Ρώμη, όπου λίγες μέρες πριν, κατά την προσπάθεια να τηθασεύσουν περίπου 30 άλογα, τραυματίστηκαν 5 άνθρωποι. Γιατί λοιπόν αυτά τα άλογα άρχισαν να φρικάρουν. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, αυτά τα άλογα ανήκουν στις ιταλικές ένοπλες δυνάμεις.

Έχεις δει που είναι εκεί με τα άλογα. Αυτά λοιπόν πρόκειτο να πάρουν μέρος στην παρέλαση. Είχε μια παρέλαση κύριε παιδί μου, ή μια εθνική γιορτή, ιταλική, αβασίλευτη, δημοκρατία, κάτι τέτοιο. Την προηγούμενη νύχτα, όταν τα είχαν πάει τα άλογα κοντά στην πόλη για να είναι την άλλη μέρα στην παρέλαση, Είχανε γιορτές, πολύ βεγγαλικό, πολύ μπαμπούμ το νατάλο, στρεσαρίστηκαν τα άλογα, δραπέτευσαν και άρχισαν να μιλάνε στην πόλη και χτύπανε ό,τι έβρισκαν.

Και χτύπησαν πέντε άνθρωποι λοιπόν, τραυματιστικά. Σόπα? Ναι, ναι, ναι. Δηλαδή οι άπορες έχουν πρόβλημα με τις αρκούδες και δεν έχουν πρόβλημα με τα άλογα τώρα? Εντάξει, να σου πω αυτό, αυτό το πρόβλημα το δημιούργησαν μόνοι τους. Ναι, σωστά. Ήτανε one shot. Και η απάντηση μόνη σου την δημιούργησαν. Ναι, ρε βέδυ μου, αλλά εκεί είναι μόνιμη, είναι permanent.

Όχι, όταν είναι one shot. Τα είδαν, τα κάλμαραν, εντάξει. Καλό είναι να μην σκάνει και τόσο πολλά δεκαελικά, δεν χρειάζεται. Έχουν βγει καινούρια, τα οποία είναι μόνο λάμψης. Ναι, ναι, ισχύει. Ναι, ξασκάνουν εκεί. Στο Δημοτικό φέτος έρχεσαι με τη διάρκεια μου. Αλήθεια, μπράβο το Δημοτικό. Λοιπόν και συνεχίζουμε, θα σε πω στο Λευκό Ίκο που ξέρω ότι τόσο πολύ αγαπάς.

White House, ναι. Λοιπόν, παρουσίασε την Πέμπτη, προχθές δηλαδή, τη νέα ιστοσελίδα aliens.gov. Πώς έχουμε εμείς ρε παιδί μου το .gov γενικά, αυτή είναι aliens.gov. Και έχει όλα τα στοιχεία μέσα από... Θα σου πω... Η NASA, ποιος το παρουσίασε. Ο Λευκός Ίκος. Μόνος του. Ναι, άσε με να λαμβάνω. Λοιπόν, στην κορυφή λοιπόν αυτής της ειστοσελίδας έχει ένα πράσινο μπάνερ με τη φράση «περπατούν ανάμεσά μας».

Το έχουμε μέχρι εδώ. Ναι. Το έχεις κάνει εικόνα. Ωραία. Κάτω από το μπάνερ εμφανίζεται σταδιακά ένα κείμενο που αναφέρει «Για εξήντα χρόνια οι κυβερνήσεις των ΙΠΑ διατηρούσαν ένα αυστηρά φυλασσόμενο μυστικό. Εξωγήινοι περπατούσαν ανάμεσά μας Ζούσαν στις γειτονιές μας Και αλληλεπιδρούσαν μαζί μας και με τα παιδιά μας Στην καθημερινότητά μας Το έχουμε μέχρι εδώ Ναι Έκαναν αγορές στα ίδια καταστήματα με εσάς Παρακολουθούσαν τα ίδια μαθήματα με εσάς και τα παιδιά σας Και ζούσαν φαινομενικά φυσιολογικές ανθρώπινες ζωές Πώς σου φαίνεται μέχρι εδώ ο Λευκός Σύκος θα συνεχίσω μόλις λοιπόν αρχίσεις και σκρολάρεις λίγο προς τα κάτω όλα εκεί πέρα είναι στοιχεία συλλήψεων παράτυπων μεταναστών όπως οι ίδιοι αναφέρουν και όχι αποκαλύψεις για εξωγήιους άλλοι λένε και τους μετανάστες ακούτε κανέναν άνθρωπο πόσο αιμετικό και όλο αυτό για να μην και το επόμενο στα έψιν φάιλς.

Δεν ξέρω ποιο γεγονός είναι. Πραγματικά απορώ, απορώ, απορώ με αυτή τη χώρα. Τέλος πάντων. Λοιπόν, Στρίφτη. Έχεις δει το Τιτανικό? Ναι. Ποια είναι η αγαπημένη σου σκηνή? Το Τιτανικό. Εκεί που δεν χωράει πάνω στην πόρτα ο Τζακ. Όχι αυτό λένε για κάποιο λόγο. Λοιπόν, να ακούτε τώρα τι έγινε. Γιατί χωρούσε ρε πρόε. Χωρούσε.

Ε, χωρούσε. Είναι αλήθεια αυτό. Ήταν τσιμιβήθρα συνοδικά. Νομίζω ότι ο... ο Φρίκουλας πρέπει κάποια στιγμή να ασχοληθεί με το Τιτανικό. Με το Τιτανικό. Όχι γενικά, γιατί υπάρχουν θεωρίες για το Τιτανικό, ρε παιδί μου, διάφορες. Ναι, ναι. Για αυτό το συμβάν. Δηλαδή, για ποιο λόγο αυτή η Μαλάκο... Ναι. ...άφησε τον παλικάρι μας...

Τρινταφυλλιά. Τρινταφυλλιά. Τι λέγεται. Σωστά, ναι, ναι, ναι. το παρελικάρι μας να παγώσει και να πνιγεί. Το λέω, Νίλα. Άκτο όμως αυτό. Όχι, Τζακ το λέει. Τζακ, Τζακ. Λοιπόν, ξέρεις ότι αυτό είναι πραγματική ιστορία. Εντάξει, είναι... Όχι ο Τιτανικός, ρε παιδί μου. Αυτό το σκηνικό δεν είχε δύο κομμάτια. Ήταν ένας τυπάς, λοιπόν, ένας Κινέζος με το όνομα Φαγκ Λαγκ. Φαγκ Λαγκ.

Ήταν ένας από τους οκτώ Κινέζους που ήταν επιβάτες στον Ιτανικό 8 ήταν όλοι και όλοι δεν είχαν και πάρα πολλά δεν ήταν δηλαδή από τους high class λοιπόν ο τύπος μόλις το πλοίο βυθίστηκε έπιασε μια πόρτα που είχε από κάπου ξεχαρβαλωθεί και επέπλε πάνω σε αυτή την πόρτα για τρεις μέρες επιβίωση έπειτα από αρκετά χρόνια δεν είχε πει σε κανέναν όλο αυτό το τι του συνέβη το είπε όταν ρε παιδί μου ήρθα τα λεφταία του και κάποια στιγμή αυτή η ιστορία έφτασε στα αυτιά του κάμερον και από εκεί εμπνεύστηκε και δημιούργησε αυτή τη σκηνή ναι ναι ναι λοιπόν η πόρτα μου μονή δεν ήταν μονή ήταν διπλή η πόρτα ήταν μονή μονή αν το καταλάβω ρε παιδί μου υπότιτλος ο άλλος ζεις εσύ θα πεθάνω εγώ Τρία άτομα χωρούσαν εκεί πάνω Αντίσχημα Αν ήταν εκεί όρθιοι έξι Σωστά Εκνευρίζομαι Πάμε γιατί έχουμε μακρυγορήσει πάρα πολύ Και κοντεύουμε να κάνουμε ένα επεισόδιο μόλις αγωγεί Η αγωγή δεν είναι επεισόδιο δεν θα έρθει ο Φρικούλας Λοιπόν, τι γίνει τώρα Έχει παιχτεί ένα σκηνικό

Όπου ένας Youtuber με το όνομα Μιχαήλο Δικτόροβιτς Πολιακόφ Πολιακόφ Πήγε σε ένα παγορευμένο νησί Μιας απομενωμένης φυλής Το νησί είναι η Βόρεια Σέντινελ Και οι άνθρωποι που ζουν εκεί λέγονται Σεντινελέζι Είναι στον Ινδικό Ωκεανό Λοιπόν ο τύπος πήγε εκεί πέρα Μαξινά φωνάζει αού αού Και έχει κάποιο interaction Δεν είχε όμως Οπότε αποφάσισε Φάλε φωτιά το νησί τους Έκανε κάτι άλλο Άφησε ένα δώρο Για να το βρούνε Τι δώρο θα άφησε σε μια απομενωμένη φυλή Μαχαίρια, νυμοκόπτες, μια σχάρα για μπαρμπεκιού, σκεύη τύπου για να βράζεις δοχεία.

Ναι, ναι, ναι. Λοιπόν, ο τύπος άφησε μια κοκακόλα light, diet coke, σε βίντεο. Μόλις ανέβασε αυτό το βίντεο στο YouTube, άρχισαν να το κράζουν και η Ινδία που έχει μια μήνυ εποπτεία σε αυτό, ότι και καλά ρε βεβαιό μου θεωρήθηκε όλο αυτό ότι έρθει σε κίνδυνο την ίδια την επιβίωση της φυλής γιατί θα μπορούσε να μεταφέρει μικρόβια με τα οποία δεν έχει έρθει σε επαφή ο συγκεκριμένος πολιτισμός και γίνεται τώρα ένας πανικός για την κουκακολαλάια και διαφήμιση εννοείται εννοείται και κλείνω Γιώργο παίζει έντονη ανησυχία στον πλανήτη γιατί υπάρχει μια νέα τάση που έχει γίνει viral για το κάμπο το έχεις ακούσει ποτέ αυτό το κάμπο λοιπόν είναι μια τεχνική στην οποία παίρνουν ένα βατράχι ένα δηλητηριώδη βατράχι το αμαζονί που το πίνουνε αυτό το στρεσάρουνε ρε παιδί μου αυτό βγάζει αυτό το τέτοιο πολλά χρόνια που γίνεται και αυτό λοιπόν ρε παιδί μου αρχίζεις το πίνεις κάπως και αυτό σου κάνει ένα τυχητό θάνατο ας πούμε τίποτα γοριακά νιώθεις πως είναι να πεθαίνεις

αυτό λένε τώρα πολύ ότι ρε παιδί μου σε βοηθάει για να σε βοηθάει το νοσοπητικό, στην γονιμότητα πεθαίνεις για να σε πωθείς στο νοσοπητικό ναι ρε παιδί μου αλλά είναι στιγμιαίο πεθαίνεις για λίγο έχει γίνει τώρα πάρα πολλής χαμούλης γιατί έχει ξεκινήσει να το κουμπώνει ο Ρλάντο Μπλουμ ανοιχτά είπε εγώ γλύφω ματράχια Δεν ξέρω αν είπε γλύφω Το δείξανε με ένα βατράχι στο χέρι να γλύφει Δεν νομίζω ρε φίλε να πιάνεις έναν actual βατράχο Ο Ρλάντο Μπλουμ πίνει βατράχι Ο Ρλάντο Μπλουμ πίνει βατράχι Για μη μένε δημοσιογράφτες τώρα σου περαισίε Βάλε αυτό ρε Ο Ρλάντο Μπλουμ πίνει βατράχια Την ακούει με βατράχια Τι ένα Πες να το βάζεις όλο στο στόμα και να πίνει το βατράχι Δεν ξέρω Μου είπε ένας φίλος προχθές Ότι έχω σταματήσει Να ζητάω Να μας βάλουν 5 αστεράκια στο Spotify Δεν μας βάζουν πια Δεν το βάζουμε Όχι κύριο, αυτοί που μας ακούνε Με αυτούς που έχουν βάλει Είναι ένας στους 10 Μπορεί να λέω και λίγο Ρε φάτε ένα αστεράκι Μπείτε βάλτε ψυχούλες με ένα αστεράκι

Όχι ένα, πέντε Ο καθένας Μην τα μοιραστείτε Ναι, ναι, ναι. Μπράβο, όχι, τώρα μην είστε τσίφιδες. Λοιπόν, και μπείτε και στο YouTube, κάντε κύριε και τα λοιπά και τ' άλλα και τα άλλα. Ξέρεις, όταν ξεκινάω... Τι στέλνεις, ξέρεις, ένα ημέρι στο YouTube, πάντα σας ακούσουν. Και αυτό επίσης. Και αυτό επίσης. Λοιπόν, όταν ξεκινάω μια πρόταση και λέω ένας, μία, κάποιος και τα λοιπά, πολύ αόριστα, να ξέρεις ότι 9-10 λέω παραμύθια, το μυαλό μου το βγάλει, κανένας δεν μου έστειλε, Εγώ ήθελα να το πω έτσι από μόνος μου, μην είμαι ψεύτης.

Απλά αυτό, βάλτε κανένα αστεράκι. Thank you. Καλησπέρα Χρήστο. Γεια σου φρικουλά και συγγνώμη που μακρηγορήσαμε λίγο με τον Γιώργο, αλλά εντάξει, στο κόλπο είναι κι αυτά. Είναι, ναι. Υπάρχει ένα πρόγραμμα από ό,τι έχω καταλάβει και το δέχομαι το πρόγραμμα που υπάρχει. Ευχαριστούμε. Σήμερα Χρήστο θα μιλήσουμε για την τηλεκίνηση.

Θέλω να μου περιγράψεις πώς το έχεις εσύ στο μυαλό σου για να ξεκινήσουμε. Γιατί φαντάζομαι όπως το έχεις εσύ θα το έχει και ο περισσότερος κόσμος. Ναι, είναι μια πάρα πολύ σημαντική σούπερ ικανότητα την οποία θα ήθελα να είχα. Πώς την οραματίζεις την τηλεκίνηση. Ότι ρε παιδί μου ας πούμε είμαι χειμένος στον καναπέ και έχει πέσει κάπου το ηλεκτρονικό τσιγάρο μου και βαριέμαι να σηκωθώ να το πάρω.

κάνω μια χλάκα με το μυαλό μου και σηκώνεται αυτό και έρχεται στο χέρι μου και μπορώ να ατμίσω ή ας πούμε θέλω να πιω ένα ποτήρι νερό ή να πιω μια μπύρα ανοίγω το ψυγείο χωρίς να κουνιέμαι τσιμπάω το μπυρόνι, κλείνω το ψυγείο για να μην καίμαι για ρεύμα και έρχεται το μπυρόνι και χλάκα τα νιώνα και πίνω Μάλιστα, θεωρείς ότι σε έχει επηρεάσει καθόλου ο κινηματογράφος για παράδειγμα στο πώς βλέπεις τη τηλεκίνηση.

Φαντάζομαι, ναι, από εκεί είναι όλες αυτές οι εικόνες. Όχι αυτές αυτούσιες, αλλά η θεωρία του πώς μετακινείται κάτι. Σήμερα, λοιπόν, Χρήστο, θα δούμε την πραγματικότητα. Τι υπάρχει για την τηλεκίνηση και σε ποιο βαθμό υπάρχει. Με την τηλεκίνηση αρχικά μιλάμε για την μεταβολή της ύλης χωρίς φυσική επαφή. Δηλαδή να κουνήσουμε κάτι χωρίς να το αγγίξουμε.

Μιλάμε για ένα αντικείμενο που να μετακινείται, μιλάμε για μια πόρτα που κινείται προφανώς χωρίς ρεύμα, ένα ποτήρι το οποίο γέρνει σαν να το έχει αγγίξει κάτι το οποίο είναι αόρατο. Μέχρι στιγμής όμως ακούω πολύ μικρές κινήσεις. Για μικρές κινήσεις θα μιλήσουμε σήμερα. Δεν μιλάμε καθόλου για θεαματικές εικόνες κινηματογράφου, δηλαδή μεγάλα αντικείμενα να κινούνται.

Δεν μιλάμε για πέτρες, δεν μιλάμε για έπιπλα που πετάνε στον αέρα. θα μιλήσουμε για μαρτυρίες οι οποίες είναι μικρές δειλές μετακινήσεις σαν κάτι να γλιστράει μέσα στο χώρο. Παρότι η λέξη τηλεκίνηση είναι σχετικά σύγχρονη, η ιδέα πίσω της είναι πάρα πολύ παλιά. Στις αρχαίες ελληνικές παραδόσεις οι Πυθαγόροι μιλούσαν για την ύπαρξη μιας αόριτης αρμονίας που συνδέει το νου με την ύλη.

Πίστευαν πως ο κόσμος πάλεται και ότι ένας νους ο οποίος είναι απόλυτα συγκεντρωμένος συγκεντρωμένος μπορεί να επιφέρει μια αλλαγή στο περιβάλλον. Οι νεοπλατωνικοί, όπως ο Ιάμβληχος και ο Πρόκλος, περιέγραφαν τελετουργίες όπου η ψυχή εκτείνεται πέρα από το σώμα και αγγίζει το υλικό πεδίο. Δεν το έθεταν, ας το πούμε, σαν υπερδύναμη, αλλά ως μια φυσική συνέπεια της σύνδεσης των επιπέδων της ύπαρξης.

Δηλαδή σου λέει ότι κάποιος με πολύ ισχυρό πνεύμα, πολύ ισχυρό μυαλό, θα μπορούσε να κινήσει κάτι. Ακόμα παλαιότερη είναι η Ινδική παράδοση, όπου τα τσίδης, αυτές είναι οι ιδιότητες που μπορεί να αποκτήσει κάποιος μέσω πειθαρχίας, αναφέρουν μεταξύ άλλων την ικανότητα να μετακινεί κανείς αντικείμενα με τη δύναμη της συνείδησης.

Παρότι αυτά τα κείμενα δεν καταγράφουν πειράματα, δείχνουν ότι σε πολλούς πολιτισμούς η ιδέα της άειλης επιρροής πάνω στην ύλη υπήρχε εδώ και χιλιάδες χρόνια. Δηλαδή είναι κάτι καινούργιο αυτό που το ανακάλυψε το σινεμά. Η πιο οργανωμένη σύγχρονη εμφάνιση βέβαια του φαινομένου έρχεται τον 19ο αιώνα, στην εποχή των πνευματιστικών σαλονιών.

Εκεί οι κάτοικοι πόλεων της Ευρώπης και της Αμερικής μαζεύονταν γύρω από τραπέζια που όπως ισχυρίζονταν ανεψώνονταν ελαφρά, χτυπούσαν ρυθμικά ή μετακινούνταν χωρίς εμφανή δύναμη. Γράμματα εμφανίζονταν πάνω σε χαρτιά, σφυρίγματα κούγονταν μέσα σε κλειστά δωμάτια, αντικείμενα περιστρέφονταν σαν να τα άγγιζε κάτι αόρατο. Εδώ λοιπόν, εκείνη ήταν η εποχή που γεννήθηκε η πρώτη σοβαρή συζήτηση γύρω από το φαινόμενο.

Βέβαια, όπως έχουμε πει παλαιότερα και σε άλλο επεισόδιο, ένα μεγάλο μέρος αυτής της εποχής ήταν απάτη. Υπήρχαν κρυμμένα νήματα, υπόγειοι μηχανισμοί, συνεργοί. Πολλοί πνευματιστές αποκαλύφθηκαν δημοσίως. Ωστόσο, μέσα σε όλη αυτή τη σύγχυση, υπήρξαν περιστατικά που παρέμειναν δύσκολο να εξηγηθούν ακόμα και από τους πιο αυστηρούς σκεπτικιστές.

Κινήσεις που συνέβησαν όταν τα χέρια όλων ήταν φανερά πάνω στο τραπέζι, αντικείμενα που μετακινήθηκαν μπροστά σε επιστήμονες που δεν είχαν λόγο να εντυπωσιαστούν. Αυτές οι εξαιρέσεις ήταν αρκετές ώστε να πυροδοτήσουν ένα πραγματικό ενδιαφέρον γύρω από την τηλεκίνηση. Έτσι λοιπόν στις αρχές του 20ου αιώνα η τηλεκίνηση πέρασε από τα σκοτεινά σαλόνια στα εργαστήρια παραψυχολογίας.

Ερευνητές άρχισαν να σχεδιάζουν τεστ. Ρήψεις ζαριών παρατηρήσεις αντικείμενα σφραγισμένα κάτω από γυάλινα κουτιά μελέτες που κατέγραφαν μικροσκοπικές δονήσεις. Τα αποτελέσματα δεν ήταν εντυπωσιακά όμως δεν ήταν και αδιάφορα Σε ορισμένες περιπτώσεις υπήρξαν μικρές αποκλήσεις που δεν μπορούσαν όμως να αποδοθούν στην τύχη Αυτές οι ασήμαντες μέσα σε εισαγωγικά μετατοπίσεις άνοιξαν συζητήσεις που συνεχίζονται μέχρι και σήμερα Την ίδια στιγμή βέβαια, ο κινηματογράφος, τα βιβλία και αργότερα η τηλεόραση άρχισαν να παρουσιάζουν τηλεκίνηση σαν κάτι πολύ θεαματικό Παιδιά που μετακινούν έπιπλα, άνθρωποι που λυγίζουν μέταλλο με το βλέμμα, θεαματικές επιδείξεις σε τηλεοπτικά στούντιο.

Αυτά τα μέσα έφεραν το θέμα στο σπίτι του καθενός, αλλά δημιούργησαν και μια αντίστροφη πίεση. Το κοινό ήθελε εντυπωσιακά φαινόμενα, ενώ οι ερευνητές μιλούσαν για ανεπέστητες μετακινήσεις που καταγράφονται μόνο με όργανα. Έτσι λοιπόν, δημιουργήθηκε ένα παράξενο δίπολο. Από τη μία, ένας πανικός ας το πούμε για πιθανές αόρατες δυνάμεις και από την άλλη πραγματικός επιστημονικός ενθουσιασμός για κάτι που ίσως άγγιξε έστω και αμυδρά την φύση της συνείδησης.

Και κάπου λοιπόν, ανάμεσα σε όσους έκαναν φάρσες και όσους παρασύρθηκαν από την ανθιποβολή και όσους παρατήρησαν κάτι που πραγματικά δεν μπορούσαν να εξηγήσουν, υπάρχει μια μικρή περιοχή που παραμένει ανησυχητικά ανοιχτή. Μια περιοχή όπου ο νους και η ύλη φαίνεται να αλληλεπιδρούν για μια στιγμή, όχι με δύναμη, αλλά με κάποιο είδος παρουσίας.

Ένα ανεξήγητο ίχνος. Έτσι λοιπόν, την δεκαετία του 60 και του 70, ο κόσμος ζούσε μέσα σε ένα αναόρατο πόλεμο. Δεν ήταν μόνο τα πυρηνικά, ήταν μόνο οι πύραυλοι. Ήταν και ο φόβος ότι ο αντίπαλος ίσως είχε ανακαλύψει κάτι που δεν φαινόταν στα ραντάρα. Μέσα σε αυτό το κλίμα λοιπόν γεννήθηκε ένα παράξενο ερώτημα. Μπορεί άραγε ο ανθρώπινος νους να επηρεάσει την ύλη.

Τώρα δεν μιλάμε όπως είπα για σκηνές ταινίες, μιλάμε για εργαστήρια, μιλάμε για στρατιωτικά κονδύλια, για έγγραφα με σφραγίδες που γράφανε classified pounds. Στις Ηνωμένες Πολιτείες ένα από τα πιο γνωστά κέντρα που πήραν το θέμα στα σοβαρά ήταν το Stanford Research Institute, το SRI. Εκεί λοιπόν στις αρχές της δεκαετίας του 70 ξεκίνησαν πειράματα γύρω από αυτό που τότε το ονομάζανε ψυχοκίνησης, ψυχοκίνηση δηλαδή.

Η ικανότητα επηρεασμού φυσικών συστημάτων χωρίς φυσική επαφή οπότε απευθείας όπως καταλαβαίνεις ενδιαφέρον έδειξε πρώτος ο στρατός. Το ενδιαφέρον δεν ήταν απλώς ο καθημαϊκό υπήρχε χρηματοδότηση από κρατικές υπηρεσίες μεταξύ των οποίων και η Central Intelligence Agency ή αν θες η CIA. Ο ψυχρός πόλεμος είχε δημιουργήσει ένα κλίμα που καμία πιθανότητα δεν θεωρούνταν υπερβολικά παράξενη για να εξεταστεί.

Αν υπήρχε έστω και η μικρή πιθανότητα ότι ο ανθρώπινος νους μπορεί να επηρεάσει συστήματα, επικοινωνίες, ηλεκτρονικά ακόμα και όπλα, όπως καταλαβαίνεις έπρεπε να ερευνηθεί. Τα πειράματα τώρα δεν περιλάμβαναν αντικείμενα που πετούσαν στο δωμάτιο. Ήταν πιο ψυχρά. Πιο τεχνικά. Συμμετέχοντες καλούνταν να επηρεάσουν γεννήτρια στοιχείων αριθμών.

Μηχανές που παρήγαγαν απρόβλεπτα ψηφιακά αποτελέσματα. Θεωρούσαν ότι αν η σκέψη μπορούσε να γύρει μέσα σε εισαγωγικά, έστω και ελάχιστα την πιθανότητα προς μία κατεύθυνση, αυτό θα έπρεπε να καταγραφεί σταθεστικά. Οι αναφορές μικρούν για αποκλήσεις. Όχι θεαματικές, αλλά επαναλαμβανόμενες αποκλήσεις Και αυτό ήταν που προκάλεσε ανησυχία Όχι επειδή αποδείχθηκε κάτι τυπωσιακό Αλλά επειδή δεν μπορούσαν να το απορρίψουν πάρα πολύ άμεσα Την ίδια περίοδο, πίσω από το σιδηρούν παραπέτασμα Η Σοβιτική Ένωση διεξήγαγε δικά της πειράματα Το όνομα που έγινε γνωστό στη Δύση ήταν της Νίνα Κουλαγκίνα κουλακίνα. Βιντεοσκοπημένες συνεδρίες τη δείχνουν να κάθεται μπροστά από το τραπέζι σε κάποιο εργαστήριο, συγκεντρωμένη, ενώ μικρά αντικείμενα φαίνεται να μετακινούνται.

Σοβιετικοί επιστήμονες κατέγραφαν φυσιολογικές μεταβολές στο σώμα της, αυξημένο καρδιακό ρυθμό, έντονη νευρική δραστηριότητα. Ορισμένες αναφορές υποστήριξαν ότι μπορούσε να επηρεάσει ακόμα και βιολογικούς ιστούς σε εργαστιακό περιβάλλον. Πολλά από τα δεδομένα όμως, όπως καταλαβαίνεις, δεν δημοσιεύτηκαν ποτέ πλήρως. Η λήψη διαφάνειας άφησε χώρο για σκεπτικισμό, αλλά και πάρα πολλές φήμες.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες τώρα το ενδιαφέρον για παραψυχολογικές εφαρμογές κορυφώθηκε με τα προγράμματα που αργότερα θα συνδέονταν με το project Stargate. Αν και το πρόγραμμα είναι κυρίως γνωστό για την απομακρυνσμένη θέαση, το remote viewing όπως λένε οι Αμερικανοί, η γενική φιλοσοφία ήταν η ίδια. Αν ο νους έχει δυνατότητες που δεν κατανοούμε πλήρως, τότε ίσως θα μπορούσαν να τα εξουσίσουν στρατιωτικά.

Η λόγη ήταν απλή. Αν μπορείς να επηρεάσεις εξ αποστάσεως ένα ηλεκτρονικό σύστημα, έχεις πλέον έκτημα. Αν μπορείς να διαταράξεις αισθητήρες με επικοινωνίες και με τις σκέψεις σου και μόνο, έχεις ένα όπλο. Και όταν ο αντίπαλος λοιπόν μπορεί να το εξετάζει, εσύ δεν έχεις την πολυτέλεια να το αγνοήσεις. Μέχρι λοιπόν τα τέλη της δεκαετίας του 70, πολλά από αυτά τα προγράμματα είτε περιορίστηκαν είτε μεταφέρθηκαν σε χαμηλότερο επίπεδο χρηματοδότησης.

Οι επίσημες αξιολογήσεις μιλούσαν για ασυνεπή αποτελέσματα και έλεψη επαρκούς αποδεικτικής ισχύους. Όμως, Χρήστο, τα έγγραφα υπάρχουν. Οι δοκιμές έγιναν και τα εργαστήρια λειτουργήσαν. Και ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο δεν είναι ότι η αντιτηλικίνηση, η τηλεκινησία όπως το λένε, αποδείχθηκε, είναι ότι σε μια εποχή απόλυτης επιστημονικής και στρατιωτικής έντασης, οι κυβερνήσεις αποφάσισαν να επενδύσουν όχι μόνο χρόνο, αλλά και χρήμα και επιστήμονες για να απαντήσουν σε αυτό το μυθικό ερώτημα, αν μπορεί ο άνθρωπος να αγγίξει την ύλη χωρίς να την ακουμπήσει φυσικά.

Η επίσημη απάντηση ακόμα και σήμερα, εν έτει 2026, παραμένει ασαφής. Αλλά το γεγονός ότι το ψάξανε, αυτό λέει κάτι από μόνο του. Στις αρχές λοιπόν της δεκαετίας του 70 σε μια Καλιφόρνια που έμοιαζε να ισορροπεί ανάμεσα στην επιστημονική καινοτομία και στην αντικουλτούρα το Stanford Research Institute, το SRI όπως είπαμε βρέθηκε στο επίκεντρο μιας παράξενης έρευνας Το ερώτημα δεν ήταν φιλοσοφικό ήταν πρακτικό αν μπορεί ο ανθρώπινος νους να επηρεάσει τα συστήματα όπως είπαμε Το SRI ήταν ήδη ένα σοβαρό ερευνητικό ίδρυμα με συμβόλαιο από κυβερνητικές εμπειρεσίες Όταν λοιπόν άρχισαν να χρηματοδοτούνται μελέτες γύρω από την παραψυχολογία το πλαίσιο ήταν ξεκάθαρο Ο ψυχός πόλεμος μηδένισε κάθε αδιαφορία σε οποιαδήποτε ικανότητα Οι έρευνες τώρα, όπως είπα και πριν, δεν είχαν θεαματικές κινές Δεν υπήρχαν αντικείμενα που εωρούνταν Οι δοκιμές επικαινόνταν κυρίως σε μικροψυχοκίνηση δηλαδή την πιθανή επιρροή του νου σε ηλεκτρονικές γεννήτρες τυχερών αριθμών Οι συμμετέχοντες καλούνταν να κατευθύνουν τη σκέψη τους ώστε το μηχάνημα να παράγει περισσότερα 1 από 0 ή το αντίστροφο.

Αν η επίδραση ήταν πραγματική θα φαινότανε μια στατιστική απόκληση. Ορισμένες αναφορές μίλησαν για μικρές αλλά επαναλαμβανόμενες αποκλήσεις από το αναμενόμενο τυχαίο αποτέλεσμα. Δεν ήταν αποδείξεις που ανέτρεπαν τη φυσική, ήταν όμως αρκετές, ήταν τόσο όσο ώστε να συνεχίσουν να τους χρηματοδοτούν. Τι ορίζει ρε παιδί μου όμως το τυχαίο από το καθοδηγούμενο Όταν ένα πείραμα παράγει ένα μηχάνημα παράγει αριθμός τους παράγει με στατιστική 50% Δηλαδή αν ζητήσεις από ένα μηχάνημα να σου παράγει 1 και 0 Στα 100 θα σου παράγει 50 άσους και 50 μηδενικά Αυτοί θεωρούσαν ότι με την παρεμβολή ενός ανθρώπου ο οποίος έχει ψυχοκινητικές δυνάμεις που τους ζητούσαν να κάνει το μηχάνημα να παράγει περισσότερους άσους υπήρχαν συνεχώς αποκλήσεις ότι όντως το μηχάνημα παρέχεται περισσότερους άσους αλλά σε ποσοστό το οποίο θα μπορούσε να θεωρηθεί και σφάλμα και όχι.

Ναι, θέλω να πω ότι όταν λέμε ρε παιδί μου βγάλε μου στην τύχη ένα ή μηδέν δεν είναι απαραίτητο που θα είναι 50-50. Το μηχάνημα 50-50 θα τα κάνει. Αν του δώσετε αυτή την πληροφορία. Βγάλε εσώπος αριθμό 50-50. Α, αν του πεις να είναι ισόπωσο. Του ζητούσανε το μηχανήμα να βγάλει όσο πιο κοντά μπορούσε. Α, τώρα το κατάλαβα.

Και έβγαινε 55-45. Ναι, πειράζει. Θεωρούσαν ότι το πειράζει. Καταγράψαν προφανώς το μηχάνημα χωρίς κάποιον να το... Ναι, ναι, ναι. Ναι, χωρίς κάποιος στο χώρο. Οι επικριτές λοιπόν τώρα της θεωρίας, για να επιστρέψουμε σε αυτό που λέγαμε, υποστήριξαν ότι τα αποτελέσματα δεν ήταν επαρκώς ελεγχόμενα ή αναπαραγόημα. Οι υποστηρικτές απαντούσαν πως η φύση του φαινομένου ίσως να είναι ασταθής γιατί ήταν εξαρτόμενοι από ψυχολογικούς παράγοντες που δεν μπορούσαν να τους απομονώσουν.

Μέχρι λοιπόν τα τέλη της δεκαετίας του 1970 το ενδιαφέρον περιορίστηκε. Όμως το Ίδρυμα, το SRI, είχε ήδη καταγράψει κάτι σημαντικό. Για μια ολόκληρη περίοδο, σοβαροί επιστήμονες εργάστηκαν πάνω στην πιθανότητα ότι η σκέψη δεν περιορίζεται αυστηρά εντός του ανθρώπινου κρανίου. Η υπόθεσή της Νίνα Κουναγκίνα στο Λένιγκρα της δεκαετίας του 1960, σε ένα δωμάτιο ρεγαστηρίου γεμάτο καλώδια και κάμερες, δείχνει μια γυναίκα να κάθεται μπροστά από ένα τραπέζι.

Δεν φοράει στολή, ούτε μοιάζει με κάτι μαγικό Είναι μια μεσήλικη μητέρα δύο παιδιών Το όνομά της Νίνα Κουνλανκίνα Οι σοβιτικοί επιστήμονες ισχυρίζονταν ότι διέθετε μια ικανότητα ψυχοκίνησης Δηλαδή τη δυνατότητα να μετακινεί μικρά αντικείμενα χωρίς φυσική επαφή Σε ένα φιλμ το οποίο κυκλοφόρησε αργότερα και διέρευσε φυσικά στη Δύση ενώ συγκεντρώνεται έντονα φαίνεται μια μικρή μπάλα ή ένα κουτάκι να αρχίσει να γλιστρά πάνω στο τραπέζι.

Οι παρατηρητές κατέγραφαν φυσιολογικές μεταβολές. Αύξηση καρδιακού ρυθμού, μεταβολές στην αρτηριακή πίεση, έντονη εφίδρωση. Η ίδια περιέγραφε την εμπειρία ως εξατλητική σαν κάτι να τραβούσε από μέσα της ενέργεια. Μετά από κάθε συνεδρία δήλωνε εξάτληση και πονοκεφάλους. Ένα από τα πιο συζητημένα πειράματα έδειχνε την κουλακίνα να επηρεάζει μια πυξίδα κάτω από γυάλινο κάλυμα Σε άλλη δοκιμή φαίνεται να επηρέασε το ρυθμό καρδιάς ενός βατράχου σε εργαστηριακό περιβάλλον Ισχυρισμός που από όσο καταλαβαίνεις προκάλεσε πάρα πολύ μεγάλες αμφισβητήσεις Το πρόβλημα φυσικά ήταν η διαφάνεια Τα πειράματα πραγματοποιώθηκαν κυρίως εντός σοβιετικών εγκλημάτων με περιορισμένη πρόσβαση σε ανεξάρτητους παρατηρητές.

Η Δύση αντιμετώπισε τα δεδομένα με έντονο σκεπτικισμό. Μάγοι και επιστήμονες πρότειναν πιθανές εξηγήσεις. Κρυφή χρήση μάνητών, λεπτά νήματα, επιδέξια χειραγώγηση οπτικής γωνίας. Ωστόσο, η υπόθεση δεν εξαφανιστήκε. Για χρόνια η κουλαγκίνα αποτέλεσε αντικείμενο μελέτης. Κάποιοι σοβιετικοί ρευμητές δηλώναν πεπισμένοι ότι παρατηρούσαν πραγματικό φαινόμενο, άλλοι πιο επιφυλακτικοί μιλούσαν για έναν ανεπαρκή πειραματικό έλεγχο.

Η ίδια τώρα η Κουλαγκίνα, να πούμε ότι δεν πλούτησε ποτέ από την υπόθεση αυτή. Δεν έγινε ούτε διεθνή στάρ. Παρέμεινε κυρίως εντός του σοβιετικού πλαισίου, σύμβολο μιας εποχής που ακόμα και οι πιο παράξενες δυνατότητες εξετάζονταν διότι δύο υπερδυνάμεις ανταγωνίζονταν ακόμα και στο πιο μικρό. Το ερώτημα ακόμα παραμένει αν ήταν αυθυντικό φαινόμενο ή προϊόν ψευδέστησης.

Δεν θα μάθουμε βέβαια ποτέ με βεβαιότητα. Αλλά η εικόνα μιας γυναίκας, μόνο και μόνο αυτό γιατί υπάρχει αυτή η εικόνα, σε ένα ψυχνό εργαστήριο, να κοιτάζει επίμονα ένα αντικείμενο που αρχίζει να κινείται, παραμένει μία από τις πιο εμβληματικές στιγμές της ιστορίας της τηλεκίνησης. Και κάπου ανάμεσα στην επιστήμη και την προπαγάνδα και την ανθρώπινη ανάγκη για το απίθανο, η ιστορία της Νίνα Κουλαγκίνα συνεχίζει να αιωρείται ακόμα και σήμερα στα σαλόνια της παραψυχολογίας.

Και όπως καταλαβαίνεις, αφού είπαμε για την Νίνα Κουλαγκίνα, πρέπει να μιλήσουμε και για τον Ελέφαντα στο δωμάτιο. Η ιστορία του Γιούρι Γκέλερ, τον οποίον φαντάζομαι το γνωρίζεις Ναι και περίμενα να φτάσουμε και εκεί πέρα Γιατί ήταν και στην Ελλάδα, φαντάζομαι τον θυμάσαι από τις τηλεοπτικές του Εμφανίσης Φυσικά Φρυγουλά, με αυτά μεγαλώσαμε Ακριβώς Ξεκινά στα τέλη της δεκαετίας του 1960 η ιστορία του Σε μια εποχή που ο κόσμος, όπως είπαμε, διψούσε για το ανεξήγητο Γεννημένος στο Τελαβίβ το 1946, ο Γκέλερ ισχυρίστηκε από νωρίς ότι είχε ανακαλύψει μια παράξενη ικανότητα.

Μπορούσε, όπως έλεγε, να λυγίζει μεταλλικά αντικείμενα με τη δύναμη του νου. Στην αρχή εμφανίζονταν σε μικρές τηλεοπτικές εκπομπές στο Ισραήλ. Το κοινό παρακολουθούσε με αμηχανία, καθώς κρατούσε ένα κουτάλι, το χάιδευε απαλά και ψιθύριζε, λύγισε. Το μέταλλο φαινόταν να μαλακώνει, να στρίβει, να παραμορφώνεται μπροστά στα μάτια όλων.

Σύντομα η φήμη του ξεπέρασε τα σύνορα. Στις αρχές του δεκαετίας του 70 μετακόμισε στην Ευρώπη και έπειτα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί λοιπόν, όπως ξέρεις, η επιτυχία του ήταν εκρηκτική. Εμφανίσεις δανέσαικτηλεοπτικές εκπομπές, θέατρα γεμάτα κόσμο, κοινό που έφερνε τα δικά του κουτάλια από το σπίτι του. Σε μια από τις πιο διάσημες στιγμές του ζήτησε από τους τηλεθεατές να πάρουν χαλασμένα ρολόγια και να τα κρατήσουν στα χέρια τους μπροστά στην τηλεόραση.

Μετά από λίγα λεπτά το στούντιο κατακλείστηκε από τηλεφωνήματα ανθρώπων που ισχυρίζονταν ότι τα ρολόγια τους άρχισαν να λειτουργούν ξανά. Η εικόνα του ήταν ιδιαίτερη. Ήταν ήρεμος, ήταν πάντα σοβαρός. Δεν παρουσιάζονταν ως ταχυδακτηλουργός, δεν μίλωσε για κόλπα, μιλούσε πάντα για ενέργεια, για άγνωστες ανθρώπινες δυνατότητες, για δυνάμεις που όπως έλεγε όλοι ίσως κρύβουμε μέσα μας.

Η επιτυχία του έφερε κέντρον η αμφισβήτηση. Ο γνωστός σκεπτικιστής και μάγος Τζέιμς Ράντι τον κατηγόρησε δημόσιο ότι χρησιμοποιούσε τεχνικές ταχυδακτηλουργίες. Υποστήριζε ότι το λίγισμα των κουταλιών μπορούσε να επιτευχθεί με απλές γρήγορες κινήσεις που το μάτι δεν προλάβαινε να αντιληφθεί Το 1973, σε εμφάνισή του στην εκπομπήδε του Night Show, του επιβλήθηκαν αυστηρή έλεγχη και ειδικά το αδικήμενα δεν το επιτρέπει να τα πάρει μαζί του και να τα χρησιμοποιήσει Εκείνη η βραδιά θεωρείται από πολλούς σημείο καμπής Ο Γκέλερ δυσκολεύτηκε να επαναλάβει τα φαινόμενα και η εικόνα του είπε στη πλήγμα Παρά βέβαια τις επιθέσεις δεν εξαφανίστηκε Συνέχισε να περιοδεύει, να γράφει βιβλία, να δίνει διαλέξεις Ισχυρίστηκε ότι είχε συνεργαστεί με επιστημονικά ιδρύματα και ότι είχε εξεταστεί σε εργαστηριακές συνθήκες Το όνομά του συνδέθηκε συχνά με έρευνες που πραγματοποιήθηκαν και πάλι στο SRI στο Stanford Research Institute Αν και τα αποτελέσματα αυτών των δοκιμών παραμένουν αντικείμενο διαφωνίας

Με τα χρόνια η δημόσια εικόνα του μετατοπίστηκε Από μέντιου με υπερφυσικές δυνάμεις έγινε περισσότερο περφόρμερ του μυστηρίου Οι υποστηρικτές του συνέχισαν να πιστεύουν Οι επικριτές του παρέμειναν υποχώρητοι Σήμερα η ιστορία του Γιούρι Γκέλλερ στέκεται κάπου ανάμεσα σε δύο σταθμούς Της πίστης είναι αυτή που πιστεύουν και της ψευέστησης Για κάποιους λοιπόν υπήρχε απόδειξη ότι ο νους μπορεί να λυγίσει την ύλη και αυτός ήταν ο Γιούρι Γκέλλερ, για άλλους ήταν ένα παράδειγμα του πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να δεχθεί ένα κάρο ψέματα.

Και ίσως τελικά το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της υπόθεσης δεν ήταν αν λύγισε πραγματικά τα κουτάλια, αλλά για το πώς μια ολόκληρη εποχή εκατομμύρια άνθρωποι έκαναν την εξής ερώτηση, αν η πραγματικότητα είναι ίσως λίγο πιο έμφωπη κάποτε από ό,τι νομίζουμε. Και τώρα θα πάμε σε έναν, αν δεν έχει κάποια απορία για τον Γιούρι Γκέλερ.

Όχι, νο, με κάλυψε απόλυτα. Θέλω να μου πεις αν έχεις ακούσει ποτέ το όνομα Ted Owens. Ted Owens, όχι. Πάρα πολύ ενδιαφέρουσα η ιστορία του Ted Owens, την οποία θα αναφερθούμε τώρα. Αυτός δεν έγινε γνωστός μέσα από τηλεοπτικά θεάματα ή δημόσια συμπηδίκης όπως ο Γιούρι Γκέλερ. Η ιστορία του κινήθηκε περισσότερο μέσα στις σκιές, μέσα από επιστολές, παράξενες προβλέψεις και ισχυρισμούς που έμοιαζαν να βρίσκονται κάπου ανάμεσα στην παραψυχολογία και την παράνοια.

Ο ίδιος αποκαλούσε τον εαυτό του PK-Man, από τα αρχικά των λέξεων psycho-κινέσεις, και υποστήριζε ότι μπορούσε να επηρεάσει την πραγματικότητα μέσω οποιας δύναμης που όπως έλεγε δεν προέρχονταν αποκλειστικά από τον ίδιο. Σύμφωνα λοιπόν με τους ισχυρισμούς του επικοινωνούσε με αόρατες νοητικές οντότητες τις οποίες οποκαλούσε Space Intelligences Δεν τις περιέγραφε ακριβώς ως εξωγήινους αλλά ως μορφές συνείδησης που μπορούσαν να αλληλεπιδράσουν με τον ανθρώπινο νου Ο Ένς λοιπόν πίστευε ότι αυτές οι οντότητες του έδιναν τη δυνατότητα να προκαλεί τεχνικές βλάβες, ηλεκτρικές διαταραχές ακόμα και μεταβολές στον καιρό Τη δεκαετία του 1970 λοιπόν άρχισε να στέλνει επιστολές σε δημοσιογράφους, πανεπιστήμια και ερευνητές παραψυχολογίας προειδοποιώντας για επερχόμενα γεγονότα.

Σαφνικές καταιγίδες, διακοπές ρεύματος, βλάβες σε ηλεκτρονικά συστήματα ή αεροπορικά περιστατικά. Όταν κάποια από αυτά λοιπόν συνέβαινε ισχυρίζοντας ότι το είχε προκαλέσει ο ίδιος μέσω ψυχοκίνησης. Σε αρκετές περιπτώσεις τώρα, οι προβλέψεις του ήταν ασαφείς υγιεινικές Ωστόσο, το γεγονός ότι μερικά περιστατικά φάνηκε σαν να συμπίπτουν χρονικά με όσα είχε γράψει ήταν αρκετό ώστε να τραβήξει την προσοχή ορισμένων ερευνητών Ένα από τα πιο γνωστά πρόσωπα που ασχολήθηκαν μαζί του ήταν ο παραψυχολόγος Τζέφρι Μίσλοβ ο οποίος κατέγραψε μεγάλους μέρους της ιστορίας του Παρότι ότι δεν υπήρξε ποτέ επιστημονική απόδειξη ότι ο Ούενς διέφερε πραγματικές ικανότητες, η υπόθεσή του θεωρήθηκε ενδιαφέρουσα επειδή συνδύαζε και ψυχολογικά στοιχεία, και αιμονή και συναιμοσιολογική σκέψη, με την ιδέα ότι ο ανθρώπινος νους μπορεί να επηρεάσει το περιβάλλον με τρόπος που δεν κατανοούμε.

Για πολλούς λοιπόν, ο Τέντ Ούενς ήταν απλώς ένας άνθρωπος που είχε πείσει τον εαυτό του ότι κατήχε δυνάμεις. αυτό ήταν που κάνει και την ιστορία του τόσο ανατριχιαστική. Για το αν μπορούσε να επηρεάσει τον κόσμο γύρω του, αλλά και ο ίδιος πόσο το πίστευε. Γενικότερα, Χρήστο, υπάρχει και περίεργη κατηγορία περιστατικών, πέρα από αυτά που αναφέραμε, που δεν φτάνει ποτέ στην εργαστήρια και δεν καταγράφεται και επίσημα.

Αλλά επιμένει να εμφανίζεται ξανά και ξανά μέσα από προσωπικές μαρτυρίες. Δεν πρόκειται για θεαματικές ιστορίες ανθρώπων που σηκώνουν αντικείμενα με το μυαλό τους είναι μικρά, σχεδόν ασήμαντα γεγονότα που συμβαίνουν συνήθως σε στιγμές έντονου στρες, θυμού ή πανικού. Τόσο μικρά, που εύκολα μπορεί κανείς να πει ότι ήταν απλά μια σύμπτωση.

Κι όμως, ακριβώς αυτά τα περιστατικά που πολύ θυμούνται χρόνια αργότερα χωρίς να μπορούν να τα ξεχάσουν. Άνθρωποι που έχουν περιγράψει λάμπες που έσπασαν τη στιγμή μιας βίαιης έκρηξης θυμού. Ρολόγια που σταμάτησαν ακριβώς την ώρα ενός σοκ ή μιας απώλειας. Ελεκτρονικές συσκευές που άνοιξαν μόνες τους μέσα στη νύχτα χωρίς προφανή λόγο, τη στιγμή που κάποιος βρισκόταν σε κατάσταση ακραίας συναισθηματικής φόρτισης.

Άλλοι μιλούν για αντικείμενα που μετακινήθηκαν ελάχιστα. Ένα ποτήρι που χλίστησε λίγα εκατοστά, μια καρέκλα που φάνηκε Καμία από αυτές τις ιστορίες δεν αποτελεί φυσικά απόδειξη τηλεκινησίας. Οι περισσότερες, μάλλον, έχουν φυσικές εξηγήσεις. Ελεκτρικές βλάβες, δονήσεις, λάθη μνήμης, τυχαίες συμπτώσεις που το ανθρώπινο μυαλό συνδέει με το ισχυρό συνέστημα.

Όμως το παράξενο είναι πόσο συχνά επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο. Έντονο συνέστημα, μικρή, ανεξήγητη μεταβολή στο χώρο. Σου έχει τύχει ποτέ. Ποτέ Και ίσως αυτό όμως είναι που κρατά ζωντανή την ιδέα της τηλεκίνησης γιατί τα θεαματικά περιστατικά καταλαβαίνεις λείπουν αλλά οι ελάχιστες στιγμές όπου κάτι μοιάζει να αντιδρά στο ανθρώπινο συνέστημα έστω και για ένα δευτερόλεπτο Τώρα θα σου αναφέρω πέντε αλήθειες για την τηλεκίνηση και πέντε μύθους Α σε μπουλετς Σε μπουλετς τέλεια Πρώτα πάμε στις αλήθειες πρώτα. Έγιναν πραγματικές επιστημονικές έρευνες. Πράγματι το SRI που αναφέραμε υπάρχουν έγγραφα που δείχνουν ότι η δεκαετία του 60 και του 70 μελετήθηκε σε εργαστηριακές συνθήκες. Δεν υπήρχαν ιστορίες, υπήρχαν πειράματα, υπήρχαν καταγραφές και δημοσιευμένες καταγραφές.

Δεύτερον, η CIA όπως είπαμε, ξέρουμε ότι έχει φύγει η κονδύλη από τη CIA και χρηματοδότησαν μελέτες κυρίως από φόβο μικρά αντικείμενα, όπως έχουμε στην ιστορία της Νίνας Κουλαντζίνα, σφαίρες, κυβάκια, τίποτα άλλο, ή γεννήτρια στοιχείων αριθμών. Τέταρτον, είναι 100% σίγουρο ότι κάποια αποτελέσματα θεωρήθηκαν στατιστικά ασυνήθιστα, δηλαδή δεν μπορούσαν να αποδείξουν ότι δεν υπάρχει.

Και πέμπτον, η επιστημονική κοινότητα δεν έχει αποδεχτεί την τηλεκινησία ως αποδεδειμένο φαινόμενο. Παρά όλες αυτές τις μελέτες που έχουμε αναφέρει, δεν υπάρχει κανένας επιστήμονας που λέει ότι η τηλεκίνηση είναι φυσική ικανότητα. Η μύθη τώρα. Οι κυβερνήσεις απέδειξαν ότι είναι αληθινή, αλλά το κρύβουν. Δεν υπάρχουν επίσημα έγγραφα που να επιβεβαιώνουν ότι αποδεδειγμένη τηλεκινητική ικανότητα.

Δεν υπάρχουν επίσης άνθρωποι που να μπορούν να σηκώσουν βαριά αντικείμενα με το μυαλό τους. Δεν υπάρχει καμία καταγραφή που δεν είναι. Δεν υπάρχει πείραμα που να δείχνει 100% θετικό αποτέλεσμα Όσοι ισχυρίζονται ότι έχουν δυνάμεις είναι πάντα απαταιώνες Ούτε αυτό, διότι ναι μεν υπήρξαν περιπτώσεις όπου αποκαλύφθηκαν τεχνάσματα αλλά δεν σημαίνει ότι κάποιες περιπτώσεις μπόρεσαν να αποδείξουν ότι ήταν τέχνασμα Και τέλος, η τηλεκινησία είναι επιστημονικά αδύνατη Η σύγχρονη φυσική δεν υποστηρίζει την ύπαρξή της αλλά η επιστήμη βασίζεται σε πάντα σε αποδείξεις Μέχρι και σήμερα λοιπόν δεν έχει παρουσιαστεί πιστικό αποδεκτικό υλικό, όμως αυτό απέχει από το «δεν γίνεται».

Η τυλική ειλισία λοιπόν παραμένει ένα πεδίο όπου η ανθρώπινη περιρρήκεια συγκρούεται με τα όρια της απόδεξης. Ανάμεσα στην πίστη και τον σκεπτικισμό το ερώτημα συνεχίζει να αιωρείται. Θα δούμε τώρα λίγο και τη σύνδεση με καθαρά την επιστήμη, με την κυβαντική φυσική. Συχνά λοιπόν όταν συζητείτε τη λεκινησία εμφανίζεται η κυβαντική φυσική σαν πιθανή εξήγηση Αυτό συμβαίνει επειδή στο μικροσκοπικό επίπεδο των σωματιδίων η πραγματικότητα δεν λειτουργεί όπως τον κόσμο που αντιλαμβανόμαστε καθημερινά Εκεί η ύλη και η ενέργεια περιγράφεται με πιθανότητες και όχι με βεβαιότητες Σε ορισμένα πειράματα της σύγχρονης φυσικής η μέτρηση επηρεάζει το αποτέλεσμα Ένα σωματίδιο μπορεί να συμπεριφέρεται διαφορετικά όταν παρατηρείται.

Η έννοια αυτή ονομάζεται επίδραση της παρατήρησης και έχει επιβεβαιωθεί σε μικροσκοπικά συστήματα. Ωστόσο, η λέξη παρατήρηση δεν σημαίνει ανθρώπινη σκέψη ή πρόθεση. Σημαίνει αλληλεπίδραση με ένα όργανο μέτρησης ή του πριβάλλου. Εδώ γεννήθηκε η παρεξήγηση. Κάποιοι υποθέτουν ότι αφού η μέτρηση επηρεάζει τα σωματίδια, ίσως και η συνείδηση να επηρεάζει άμεσα την ύλη.

Η επιστήμη όμως δεν έχει δείξει κάτι τέτοιο. Οι κυβαντικές επιδράσεις λειτουργούν σε απειροελάχιστες κλίμακες. Όταν μεταφερόμαστε στον μακρό κόσμο, αντικείμενα, τραπέζια, πόρτες, οι επιδράσεις αυτές εξαφανίζονται λόγω της λεγόμενης αποσυνοχής. Το περιβάλλον δηλαδή σβήνει ακαριέα τις μικροσκοπικές πιθανότητες. Με απλά λόγια, η εκβαντική φυσική αποδεικνύει ότι η πραγματικότητα στο βάθος της είναι πιο περίπλοκη από ό,τι νομίζουμε.

Δεν αποδεικνύει όμως ότι το ανθρώπινο μυαλό μπορεί να μετακινεί αντικείμενα. Αν υπάρχει κάποια σχέση, ακόμα και σήμερα παραμείνει άγνωστη. Μέχρι σήμερα η εκβαντική θεωρία δεν επιβεβαιώνει την τηλεκινησία, απλώς μας θυμίζει ότι τα όρια μεταξύ παρατηρητή και κόσμου είναι πιο λεπτά από ό,τι φαίνονται. Δηλαδή αν κοιτάς κάτι μπορεί να επηρεαστεί.

Και ίσως τελικά το ερώτημα δεν είναι αν το κουτάλι λύγησε. Ούτε αν η κάμερα κατέγραψε κάτι αλληλήγημα. Το ερώτημα είναι άλλο. Αν ο νους σου σε μια στιγμή θυμού ή φόβου μπορούσε να αγγίξει τον κόσμο γύρω σου, εσύ θα το καταλάβαινες. ή μήπως μικρές ανεπέστητες μετατοπίσεις συμβαίνουν ήδη και απλώς εμείς το θεωρούμε ότι είναι μια σύμπτωση.

Γιατί Χρήστο το πιο τρομακτικό δεν είναι να κουνηθεί το αντικείμενο, είναι να μην ξέρεις αν το έκανες εσύ. Καλή συνέχεια Χρήστο. Γιώργο γύρισες. Έλα ρε ναι. Τι λέει. Καλά λες ε. Τι είναι αυτό το καινούριο? Αμμώ! Τι κάνεις, πως σου φάνηκε όλο αυτό. Με τηλεκίνησε το μυαλό μου ρε εσύ. Από εδώ και πέρα θα γίνω ο νονός μιας νέας πάθησης, συνδρόμου, δεν ξέρω.

Σύνδρομο θα το ονομάσω. Λέγεται το σύνδρομο του Φρύκουλα θα το ονομάσω. Φρυκουλιάστης. Λοιπόν, τι γίνεται. Το σύνδρομο του Φρίπουλα είναι μια κατάσταση κατά την οποία κάτι το οποίο έχεις χτίσει στο μυαλό σου κάπως, ενώ μπορεί να εξηγηθεί επιστημονικά ή λογικά κάπως, κάποιος στο αποδομή πλήρως και ξενερώνεις. Αυτό λέγεται το σύνδρομο του Φρίπουλα.

Το ονοματίζω τώρα αυτή τη στιγμή ο Dr. Τσέτσος Χρήστος, του Χρήστο και της Άνδρες. Γιατί μοιάζει την τήμη. Γιατί είναι κατά τηλεκίνηση πολύ super duper wow από το μυαλό μου, ότι μετά κινείς... Και πολλά πράγματα. Βάλια. Και τελικά, ρε φίλε, απλά... ρίχνεις ξέρω εγώ κάτι, πουνάς λίγο το ποντίκι σου. Ναι. Ε, με ξενερώνει τίθεστα.

Τι που αυτό που είπες στο Βρύκουλα να παίρνεις μπίρα από το ψυγείο δεν παίζει. Βέβαια, απ' ό,τι κατάλαβα το ηλεκτρονικό στο σιγάρο θα μπορούσε να το πάρεις στα χέρια σου. Ε πώς αφού λέει κουνούσε η Άλλη ένα μπαλάκι πινκ-πονγκ, ένα καμπιστό. Απλά θα ήθελες να πάρεις το ηλεκτρονικό τσιγάρο στα χέρια σου που σου έχει πέσει ή είναι ξέρω εγώ ένα μέτρο μακριά και μετά έχεις πονοκέφαλο για τρεις ώρες.

Ναι. Ναι. Έχω έτσι και το πονοκέφαλο μου. Όλη μέρα. Ακριβώς ακόμα. Και να νιώσεις και κουρασμένος. Ε ναι, τι. Τη καθημερινότητά μου. Όχι. Χωρίς να μπορώ να πάρω και το βασικό τσιγάρο. Αν είχες τηλεκίνηση, τώρα ρε παιδί μου, ξανικά αποκτάς τηλεκίνηση. Έχω. Μεγάλο βαθμό. Πετάς και αυτοκίνητα. Τέλεια. Τι θα έκανες. Δεν ξέρω. Με πιάνει πιο πολύ πρόβλημα αυτό.

Αραστικά θα το διακινδύνεσαι ρε παιδί μου να σε κάνουν κυβερνητικό πείραμα. Ο Μητσοτάκης ας πούμε. Όχι ρε. Ή ο Τραμπ. Όποιος ριχόταν προς τον Εύρεστ, τον έσταιλνα στο Εύρεστ. Θα τον πετούσες πέρα στο Εύρεστ. Θα τον άφηνα να τον σκότωνα, να τον μετέφερα. Ε, κρύο στο Εύρεστ, θα πέθαινε. Από την αλλαγή θερμοκρασίας μπορεί να γίνει.

Θα δημιουργούσα ένα νέο νησί. Για να τους πετάσουν όσοι δοχούν να τους πετύσσουν. Θα έχω ένα κομμάτι γης. Σπιναλόκα δηλαδή. Εντάξει, δεν θέλω να το ονοματίσω έτσι. Εκεί είναι όμως με απειλούν, ρε φίλε. Ναι, στην Αυστραλία. Δεν μου φταίει κάτι η Αυστραλία. Εκεί τους πήγαν τους φυλακισμένους. Εγώ θα κάνω ένα νησί καινούριο ρε παιδί μου.

Αυτό και όποιος νιώθει ότι με απειλούν θα το φταίει. Θα το έβγαζες από το χώμα. Θα έχω ένα κομμάτι γης ρε παιδί μου. Ένα κοκομάτι γης το οποίο είναι άχρηστο. Ναι, δεν έχει τίποτα. Ναι, θα το έπαιρνα. θα θα ήταν όποιος ενοχλούσε. Μπράβο, αυτό. Και στην καθημερινότητά σου, θα έκανες κάτι συγκεκριμένο, θα άλλαζες δουλειά ας πούμε.

Νομίζω όχι. Θα μπορούσες να μαγειρεύεις από το καθιστός. Μπορείς να κουμπάς κάτι. Ναι, θα το έκανα, γιατί όχι, θα άνοιγα, ξέρω εγώ, θα έκοβα το κοτομπλάκι κανονικά, θα άνοιγα το ντουλάκι, θα έπαιρνα τα μπαχαρικά μου, θα τα έβαζα, θα τα ανακάτευα, Θα έπαιρνα το τηγάνι, θα στείλω το πιατάκι, θα το πήγαινα, θα το πλύνα και όλες γιατί δεν είμαστε τεμπέλιδες.

Ναι, ναι, σωστά. Όλα κανονικά. Απλά μπορώ να το έκανα και να παίζω στον κίνητο που είδα. Πού είδες πρώτη φορά στη ζωή σου τηλεκίνηση. Εγώ νομίζω είδες την ταινία αυτή το Ματίλντα. Το θυμάσαι το παλιό του Ματίλντα. Α, ναι, ναι, ωραίο. Ωραίο. Είδα πρώτη φορά τηλεκίνηση. Θα μπορούσε, θα μπορούσε. Εννοώ στην μεγάλη οθόνη. Ίσως...

Ναι. Το Mankind Remake, πολύ ωραίο το είναι. Μάλλον εκεί, δεν το είδα. Ίσως εκεί, ναι. Είναι ωραία φάση ρε παιδί μου τηλεκίνηση. Ωραία φάση. Τουλάχιστον, όπως την είχα στο μυαλό μου πριν, ναι το παλιό φρίκουρας και μου πηγαίνει... Ξέρεις τι, ξέρεις τι, αυτό που δεν σκεφτείται ο κόσμος στην τηλεκίνηση, στο μεγάλο δοθούν του τηλεκίνηση, δεν πάει πιο ευθεία στο μυαλό σου, είναι ότι μπορείς να πετάξεις.

Δηλαδή κάνεις τηλεκίνηση στον εαυτό σου και πετάς. Ναι, ναι, οκ. Καλό φασάκι είναι η τηλεκίνηση, αλλά πολύ ξενέρα όλο αυτό που ισχύει στην πραγματικότητα. Ναι. Δηλαδή, να σου πω όσα μου είπε ο Φρίγκουλας, για τα πρώιμα στάδια, τα προηγουμένα στάδια, τα ερευνητικά προηγουμένα στάδια μου φαίνεται και λίγο παραμύθι με την λογική ποια είπαν ας πούμε δυο στρατόπεδα υπήρχαν είπε το ένα μπορώ να κάνω αυτό λέει και το άλλο και εγώ μπορώ μετά λέει το άλλο εκατομμύρια πέσανε δεν αμφιβάλλω πέσανε γιατί πέφτανε για πάρα πολλά project έτσι και αλλιώς για να νικήσουμε τους απέναντι ναι αλλά εγώ μπορώ να κουνήσω αυτό Ναι αλλά και εγώ μπορώ να κουνήσω αυτό Εμείς όπου μια που κουνάει μπαλάκια Εμείς όπου αλλάζεις ο ρυθμός Κάπως έτσι ρε παιδί μου Και κάθε φορά πήγαινε και ένα βήμα παραπάνω Μέχρι που φτάσανε και οι τα 70's Και άρχισε να λειτουργεί έτσι και αλλιώς Όλο αυτό το remote κάτι Δηλαδή το να μπορείς να πατήσεις ένα κουμπί Και να γίνει κάτι αλλού Οπότε γι'αυτό σταμάτησα να πέφτει και χρήμα στη τηλεκίνηση

Γιατί άρχισα να βρω τα δίκτυα Εύκολη ερώτηση δηλαδή, πανεύκολη είναι. Να την απαντήσουν και οι ακροατές μας. Έχεις δοκιμάσει πότε να κουνείς κάτι με το μυαλό σου. Ναι. Προφανώς έτσι. Γιώργο, σήμερα το πρωί μετά από το γυμναστήριο πήγαμε ένα φίλο για καφέ. Από την ώρα που βγήκα από το γυμναστήριο μέχρι την ώρα που κάτσαμε για καφέ μου πέσαν από τις τσέπες μου και από τα χέρια μου τουλάχιστον 7 πράγματα.

Αν είχα τηλεκίνηση... Δεν θα έχω αυτά. Ναι, γιατί όταν πέφτουν προσπαθώ να τα φέρω. Τους λέω ελάτε. Κάνω κινήσεις, δεν λειτουργεί. Θα ήμουν άλλος άνθρωπος. Νομίζω θα ήμουν πολύ πιο ήρεμος αν είχα τηλεκίνηση. Γιατί είμαι πολύ σαψάλις. Και πολύ τεκουμένος. Οπότε ρε παιδί μου, θα με βοηθούσε το να έχω τηλεκίνηση. Λοιπόν, γράψτε στα σχόλια όσοι μας ακούτε τώρα πώς έχετε δοκιμάσει να κουνήσετε κάτι με την άλλωσο.

Και αν μας ακούει ο Σταμάτης Γονίδης να μας πει τι είναι αυτά τα αντικείμενα που κουνούσε εν τέλει. Τι κουνάει αυτός. Και πώς το κάνεις Ρε Σταμάτη και αν θες έλα εδώ να μας τα πεις. Στα κεράσουμε και ο Ισκάκη να τραγουδήσουμε. Σκέψου τώρα επεισιοδιάρα. Μπαίνει ο Φρίκουλας μέσα στο Σταμάτη Γονίδη. Νομίζω ότι είναι σίγουρα ξαδέρφη.

Όχι ξαδέρφη δεν βγαίνει χρονικά. Αν και νομίζω ότι είναι. Ανυπιστότητας Ξέρουν οι Γερμανοί ότι εμείς έχουμε έναν τραγουδιστή ΣΑΙΚΙΚ. Νομίζω ότι το ξέρουν. Αν τους ενδιαφέρουν να ζητήσουν την αλήθεια από όπου και αν προέρχεται, θα το ήξεραν. Οπότε πρέπει να ανεβάσουμε τις προβολές μας στην Γερμανία. Ναι. Καλά πάνε στην Γερμανία.

Λοιπόν, τέλος πάντων... Ωραία, θες να δούμε λίγο την αντίστοιχη... Τις τρεις υποθέσεις. Να πάμε πρώτα με την... Πώς την είπαμε, Ανάκαρέννα? Λοιπόν, εγώ ό,τι και να μου έλεγε ο Φρύκουλας, την είχα στο μυαλό μου ότι ήταν η Νίτσα Παπαδοπούλου από το Παγκράτη. Που την πήραν από το περίπτερο. Και είναι κωμότρια. Α, κωμότρια, ναι.

Αν υπάρχει κάποιος, κάποια, που να είναι η ίδια η Νίτσα ή να έχει συγγενικό πρόσωπο που να λέγεται Νίτσα Παπαδοπούλου και να είναι κωμότρια στο Παγκράτη, να μας στείλει μήνυμα. Λοιπόν, πιστεύω ότι ήταν αυτή. Νίνα Κουλακίνε. Υπήρχε. Λοιπόν, την πήρανε. Πώς την βρήκανε. Απλά άνοιξαν την πόρτα και τσίπησαν ένα ράντομα άτομο.

Έλα ρε. Ναι. Γιατί για να ματσάρουν ή καλύτερα να προσπεράσουν το πρόγκρες που έχουν κάνει οι Αμερικανοί στην τηλεκίνηση. Κάτσε ρε εσύ. Εγώ νομίζω ότι κάπου την βρήκανε Είναι τύπου μαθεύτηκε ρε παιδί μου, πήγανε το καρφό σας στην κυβέρνηση. Είναι ένα made up story πιστεύω. Όλο. Και τα βίντεο. Ναι τι. Εντάξει. Οι άλλοι κάνανε βίντεο ρε φίλε ότι κάνανε moon landing ξέρω εγώ.

Δεν κάνανε moon landing. Ε τι ξέρω. Θέλω να σου πω. Όχι. Θα μου αφήσεις βίντεο στο moon landing τώρα. Θα το ζητήσουμε μια άλλη φορά αυτό. Ναι όχι. Απλά θέλω να σου πω. Έχω αρχίσει να με ανησυχώ έτσι. Τι να κουνήσει ας πούμε, ένα αυτοκίνητο. Ναι. Αφού κανένας δεν φωνούσε αυτοκίνητο. Φέρ' την αλάσκα πιο κοντά. Νίνα Καραντίνα.

Κουλακίνα. Κουλακίνα. Ναι, φέρ' την αλάσκα καλό. Ψέμα η κουλακίνα, λες. Θέλω πάρα πολύ να το πιστέψω. Περίμενε λίγο, περίμενε λίγο. Βάλ' την λίγο στο πλάι την κουλακίνα, δεν τη δώσ' με τη κουβέντα. Ωραία. Για τον Γιούρι Γκέλλερ πιστεύεις ότι ήταν αληθινό. Πάντως σε βλέπω να ζουρίζεις. Ναι ρε γαμωτό. Γιατί θεωρώ ότι όταν είσαι κάπου ξεχωριστός δεν γίνεται, δεν έχεις δικαίωμα, δεν μπορείς να είσαι για κάτι τόσο μικρό.

Γιατί για μένα το να κουνήσεις αυτό εδώ που βλέπω μπροστά μου ένα πόντο δεν είναι ρε φίλε καν special ability. Δεν είναι. Δεν είναι. Πόσο χρυσή με βρεματάκια μου γλυκά. Άλλο αυτό. Άρα δεν είναι. Γιατί θεωρητικά μπορεί να πει κανείς ότι οι μητρικές δυνάμεις γυμνάζονται. Τι γυμνάζουνε. Ότι θεωρητικά πως αν ξεκινήσεις να κουνάς κάτι μικρό, τόσο το μυαλό σου ανοίγει, να αρχίσεις να κουνάς μεγαλύτερα γράμματα.

Έχουμε δει κάτι στη ζωή μας, η ζωή μας αλλάζει. Γιατί έχεις δει εσύ τη λυκίνηση στη ζωή σου να αλλάζει. Ε όχι αλλά άμα κάποιος το έκανε και γυμναζόταν και γινόταν καλύτερος, Τις καταπέρασαν 70 χρόνια από τότε. Πού είναι τα αποτελέσματα ρε μαλάκα. Μπορεί κανένας να βρει για τον τρόπο. Άρα μήπως δεν υπήρξε όντως αποτελέσμα.

Να στο πω αλλιώς ρε παιδί μου. Να στο πω αλλιώς. Δεν υπάρχουν κάποιοι που κρατάνε την ανοπνή τους κάτω από το νερό πολύ ώρα αντίθετα με κάποιους άλλους. Ναι. Ε ωραία. Αυτό δε παίρνει πάρα πολύ χρόνο και είναι... Δεν μπορούν να το κάνουν και όλοι. Ναι. Αυτό είναι, λέγε για λίγη. Ναι, αλλά είναι χρήσιμο. Ναι, αλλά το ένα είναι super power και το άλλο είναι κάτι το οποίο ξέρουμε ότι γίνεται και είναι αποδεδειγμένο.

Αυτό μιλάει την οπώντας μου. Γιατί. Γιατί τι super power είναι αυτό που είναι άχρηστο. Τι χρησιμεύει στην καθημερινότητα και το έμαθα. Γιατί σχέση έχει... Το σύγχρονο άνθρωπο κάνει γρήγορο. Τι σχέση έχει η χρήση κάτι με το αν είναι supernatural ή όχι. Α, ρε Γεωργό, άμα ας πούμε εγώ μπορώ να κάνω κάτι το οποίο είναι τελείως useless ρε, τι μας νοιάζει ρε μαλάκα τίποτα.

Σταματάει να είναι παραφυσικό κάτι που είναι useless. Όχι. Αλλά είναι ηλίθιο. Δεν έχει νόημα. Ναι, αλλά δεν σταματάει να είναι στο πεδίο της επιστημονικής φαντασίας που γίνεται πραγματικότητα. Ναι. Και αφήνει τι κάνω, να κουνήσω ένα εκατοστό αυτό. Ναι, ποιος άλλος μπορεί να το κάνει. Εντάξει, εγώ φαντάζομαι ότι μπορώ να το κάνουν πάρα πολλοί άνθρωποι, απλά δεν το φτάνει.

Α, αυτό είναι άλλη η δοχεία σου. Δεν είναι το 1 εκατοστό ability. Ναι. Αυτό με τις λάμπες που ακούω, πόσες φορές έχεις την Sky Lamp. Ε, σε μένα δεν μου έχει τυχείες. Ε, ε, έχω δει. Δεν ένιωσα ότι το έκανα εγώ. Που δεν είσαι σίγουρος. Κύριο Μαχαδό, δεν το ένιωσα. Εντάξει. Δεν είμαι σίγουρος ότι το έκανες. Μπορεί να το έκανε κάποιος άλλος που έκανε το ίδιο μάθημα.

Συμφωνώ το να είναι ένα πνεύμα που σπάει τις λάμπες εκείνο να κάθεται να το ζητήσει ο τρόπος. Δέχεσαι το πνεύμα αλλά όχι την τηλεκίνηση. Άρα ο τρίτος ο Ted Owens που έλεγε ότι παίρνω δυνάμεις από κάπου αλλού. Μαζί με τον Μαν. Φίλε και εμένα αρέσει ο Ted Owens αλλά για άλλον λόγο. Γιατί τους έκανε τους τρόλαρες. Θα έχετε διακοπή ρεύματος την άλλη βδομάδα.

Εγώ κι αυτός. Είναι λίγο τύπου ρε παιδί μου, Νοστράδαμος, Παΐσιος, Μπαμπαγιαγκά κτλ. Πετάω τη γενικούρα και τη πιάσω. Αν πω 750.000 θεωρίες και πιάσω τις 4, δεν είμαι πολύ wow από τις 4, γιατί θα ξεχάσουν ότι έχεις πάει κουβά στο υπόλοιπο της ζωής σου. Σε πάω πίσω. Στο σημείο που η κουλακίνα επηρέασε τον ρυθμό της καρδιάς του βατράχιου.

Ωραία, έχεις πάρει ποτέ πατράχη? Όχι. Ωραία, σκέφτον να είσαι πατράχη και να είναι μια τύπισσα που είναι οικομοδρία. Σου προκαλεί τα χεχαρδία. Ναι, τη λένε νίτσα, γκομενίτσα. Νίνα. Λοιπόν, και σε κοιτάει. Είναι παντού φώτα, άνθρωποι οι οποίοι είναι ντυμένοι, και εγώ δεν ξέρω πώς, επιστήμονες. Και απλά όλοι αυτοί σε παρατηρούν χωρίς να καταλαβαίνεις για ποιον λόγο.

Ναι, και ξαφνικά... Δεν ανχώνεσαι. Ναι, αλλά δεν ήταν αγχωμένο και ανχώθηκε μόλις η κουλακή να χρησιμοποιήσει τη δύναμή της. Δηλαδή να σου το πω αλλιώς, αν εσύ μπορούσες να προκαλέσεις ταχυκαρδία σε κόσμο, κατάρχηνα είναι πάρα πολύ χαρούμενο. Πώς να προκαλέσω ταχυκαρδία σε κόσμο, είναι εύκολα. Χωρίς να κάνεις κάτι. Δεν θα κάνω κάτι.

Δεν θα λάβεις τι θα σου πω. Ναι. Δηλαδή, βλέπεις κάποιον στην τηλεόραση, σε μια live εκπομπή, και πώς του προκαλέσεις τα αρχικάρδια. Έκανε αυτό. Δεν έκανε αυτό η... Όχι, αλλά θεωρητικά μπορούσε. Καραντίνα την επιστολή. Υργό μου, δεν θα με πείσεις. Ό,τι επιχειρηματολόγηκε να μου πετάξει στη μάπα, θα τα δοντζάρω όλα. Οπότε, νείνα κουλακίνα, δεν πιστεύεις με τίποτα.

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει τηλεκίνηση σε μικρό βαθμό. Αν δεχτούμε ότι υπάρχει, θα ήθελα, πιστεύω ότι θα ήταν σε μεγάλο βαθμό, χωρίς να έχει όριο, χωρίς να έχει λίμιτ, όπως είναι τα πρώτου level spell που μπορείς να κάνεις αυτό αλλά μέχρι εκεί, άντε και γαμίσου. Όσο θέλω θα το κάνω. Γιατί έχω σούπερ δυνάμεις. Εντάξει, δεν θα μου πεις εμένα ότι μπορώ να κουνήσω το ποτήρι ένα καταστό.

Θα το διαλύσω. Μου φαίνεται τελώς παράλογο αλλά δεν πειράζει. Ναι ρε, δεν φυσικά. Λοιπόν, το στείλω στο Μαρόκο το ποτήρι. Εντάξει, αυτό. Στείλω στο Μαρόκο. Ναι. Ο άλλος, ο Μαν. Ο Τεν. Ο Τεν. Ναι. Που λέει... Μιλάω με κάτι... Πώς τα είπες... Space... Intelligent... Space intelligences. Ναι, αυτά. Λοιπόν... Αυτός... Σου λέει, έχω ανοίξει, έχω κονέ...

Με δεξογυνάκια. Με δεξογυνάκια. Έχω διάφορη επικοινωνία. Μπράβο. θα γίνει αυτό. Εντάξει, μπορώ να με πείσει πιο εύκολα. Δηλαδή από τους τρεις επίθη πιο πολύ από όλους. Ναι, κι αυτό ξέρεις κάτι, ο Γιούριν Γκέντερ παρόλο που τα παιδικά μου, τα φιλικά μου ξέρω εγώ... Τον θυμάσαι, θα τη λέμε στενά. Ναι, τον έλεγα από τα τέτοια χρόνια και γούσταρα.

Don't do it, Fedon, τι είχα. Μπράβο, αυτό ήταν πολύ πιο έπειτα. Ναι. Εκάνηκε πιο πριν εμφανίσεις, πιο αρκές διχτυλιάδες. λίγο πιο σοβαρά, όχι τόσο αλληψυχαγωγικά ήταν, απλά δεν ήταν shows, ρε παιδί μου. Λοιπόν... Είχες δοκιμάσει να λυγίσεις κουτάλι και μία πουχή. Ναι. Αλήθεια. Ναι. Έλα, εγώ δεν το έχω δοκιμάσει. Και θα σου πω και κάτι. Πιστεύω ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι τότε στην Αμερική που λέγανε ότι τα αερολόγια τους άρχισαν να γυρνάνε κτλ.

Είχανε και ένα κομμάτι ας πούμε μαζικής ιστερίας. Και πέραν τούτου ήταν και να... γίνεται αυτό και σου λέει πάρε ένα ρολόι που δεν δουλεύει και ξαφνικά το παίρνεις και το φαγόνο ρολόι τελικά δεν δουλεύει αλλά βλέπεις ότι παίρνουν όλοι τηλέφωνο και λένε ότι δουλεύει λες εγώ είμαι χαλασμένος γιατί στον απέναντι το ρολόι δουλεύει και στο δικό μου δε δουλεύει θα πω κι εγώ δουλεύει α δε θα πεις ότι δεν έπιασε όχι θα πάρεις και θα πεις ότι το ρολόι δουλεύει κι εσένα γιατί για να είσαι κομμάτι της κανονικότητας του νέου, ας πούμε αυτό που δημιουργείται.

Μείνεις ο χαλασμένος που καλά δούλεψε το ρολόι των γειτόνων και δεν δουλέψει το δικό σου. Τι είσαι, κανένας τελευταίος. Όχι ρε, και το δικό μου δούλεψε. Μάλιστα. Γιατί όταν του τα πήρε ο άλλος και είπε, δεν έκανε, πού είσαι ρε Γιώργι Γκέλλερ, τι θα γίνει τώρα, σου δούλεψαν μεγάλα κουτάλια, δεν τα κατάφερες. Ζορίστηκε. Ε ναι, τι είναι τώρα αυτά. Δεν ξέρω, εμένα μου ανησυχούν λίγο αυτά.

Ναι. Εσένα ποια είναι η άποψη σου γενικά, γιατί με έχεις, μου παίρνεις τώρα στην τέντευξη. Δεν πιστεύω πια στην τέντευξη, θα έλεγα κι εγώ τώρα ότι πρώτον πιστεύω την ιστορία της που όλα γίνεται γιατί έπραχαν βίντεο και τα λοιπά, τώρα ότι αν ήταν σκηνοθετημένο και αν υπήρχαν τρίκ μου φαίνεται λίγο χαζό το όλο αυτό γιατί δεν κέρδισε κανένας τίποτα.

Δηλαδή δεν φάνηκε ότι ήταν πιο μπροστά οι άλλοι τεχνολογικά. Δηλαδή, ας το πω αλλιώς, εδώ μπαίνει η λογική η δικιά σου. Αν το βίντεο της Κουλαγκίνα ήταν αληθινό, ωραία, και αυτή κουνούσε μια μπαλίτσα 2 εκατοστά. Λέει, και τι φοβηθούν οι Αμερικανοί. Ναι, γιατί... Τους επηρεάζει κάποιος, όχι. Ναι, γιατί έχουν κάνει αντίπαλη μεριά.

Ναι, πρόβλεψες σε τι. Σε αυτό. Δεν υπάρχει πρόβλεψη. Κλάιν μάιν, δηλαδή τώρα που κουνείς μια μπαλίτσα με 2 εκατοστά δεν κερδίζει. Ναι τώρα, τότε βλέπαν ότι... Θεωρούσαν ότι μπορεί σε έναν χρόνο να κουνιέται 10 εκατοστά. Ναι. Και αυτό σου μιλάω τώρα, εκ του αποτελέσματος λοιπόν, αφού είδατε αυτό όλο. Μα και αυτοί είχαν αποτελέσματα με στατιστικές αποκλείσεις το μηχάνημα με τα...

Ναι βρε ματάκια μου, αλλά ο στόχος τους ήτανε, μας το είπε και ο Φρίκουλας, από όλο αυτό να κερδίσουν κάτι μεγαλύτερο εξταλτιωτικά δεν τους ένοιαζε να καρατίνα δεν μπορούσε ο Καρανίνος να το κάνει ο Ποναϊς οπότε τελείωσε καρανίνα εννοείς τον άνθρωπο την Νίνα Καρανίνα ήτανε θυγκ τότε αυτό τώρα που μιλάμε 60 χρόνια μετά έχοντας δει ότι αυτό τελικά δεν έγινε και κάτι συγκλονιστικό σου λέω τώρα ότι δεν ήταν και τίποτα τελικά τότε ήτανε πάντως με άρεσε πάρα πολύ Δεν ήξερα τη ζωή του τι έκανε ο Γιούρι Κέλλερ.

Ξέρετε, γεννήθηκε στο Τελαβή, πήγε από εδώ, πήγε από εκεί, έκανε shows και τέτοια. Δεν ήξερα όλα αυτά. Και είχε κι αυτός μια περίεργη ζωή. Δηλαδή, ας υποθέσουμε ότι όλα είναι φτιαχτά. Ο Γιούρι Κέλλερ δεν είχε ποτέ καμία δύναμη. Μόνο και μόνο που πήγε στην διαδικασία να δημιουργήσει το όλο hype από το μηδέν και να το πάει εκεί που το πήγε.

Γιατί τηλεκίνηση, αν ορθώσεις στα 2.000 τεσμού για τηλεκίνηση θα λήξεις curing error. Ναι εντάξει. Δεν πήγαινε καν από άλλο το μυαλό σου. Κοίταξε, το ότι είναι ευφυέστατος, δημιουργικός και εκπροχητική παρουσίαση δεν το αμφιβηθεί κανένας. Showman. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και actual, ας πούμε, τηλεκίνησης master.

Άλλη επίσης άσχεση δίνεται, το να λαγίσεις κουτάλια Klein-Mind. Τι! Λαγείς κουτάλια κλάιν μόνο. Ναι, ναι, δίλε. Δηλαδή, άμα λύγεις ένα κτίριο, θα ζουν λίγο καλύτερες. Τι να δω κάνω, σου έχω ξαναπηδεύτερο να καταστρέφω. Α, μπήρες τα εξαφέρισες. Ναι, και να είμαι ήσυχος δε γι' αυτό, να μην κουράζω, να μην τα λεβοριέμαι. Αλλά ο αγαπημένος μου και εμένα είναι ο Τέντ.

Τεντάκος, μόνο ο Τέντ. Γιατί ο Τίκος τρώνει. Σε μια κλίμακα του 10 δεν μπορώ να πω ότι τον λατρεύω και θα ήμουν ας πούμε απρέντης του. Ναι όχι. Θα λέω κούλες οι που έχεις τους πιούνους σου ξέρω εγώ και αυτό αλλά έχεις πει και πολλά ρε παλιά μαλάκα δηλαδή άμα πιάσες 4 κι εγώ μπορούσα να πιένα 4. Σωστά. Βέβαια τα τεχνικά δεν ξέρουμε ποτέ η επιτυχία έχει ε.

Αλλά μόνο και μόνο που μένεις στη διαδικασία και στείλεις επιστολές στους δημοσιογράφους και στους επιστήμονες τι που θα έχετε διακοπηρεύματος εκεί τον επόμενο μήνα. Αυτό μου δίνει εικόνες, μου δημιουργεί ευχαρίστηση, περνάω καλά, γελάω, γιατί όχι. Οπότε συνολικά δημιουργηθέμε ή δεν δημιουργηθέμε τη τηλεκίνηση. Μας έπεισε.

Μας έπεισαν τα δεδομένα ότι υπάρχει. Υπάρχει. Ναι ή όχι. Εγώ λέω ναι Υπάρχει Αλλά όλα αυτά που έχουν Όλα αυτή το μισ που έχουν Ας πούμε εξερευνηθεί Είναι σε τελείως διαφορετικό δρόμο Εκεί που πραγματικά υπάρχει Ωπα δηλαδή πιστεύεις ότι υπάρχει Γκράντα τηλεκίνηση αλλά το κρύβουνε Ήδη το έχουμε ανακαλύψει Σαν ανθρωπότητα Αυτό Δηλαδή νομίζω ότι ο Φρίκουλας σήμερα Μου έσβησε Όλη αυτή τη θεωρία ότι θα μπορούσε όλο αυτό να είναι αυτό που λέτε, πράκτης.

Νομίζω ότι ή το έχεις ή δεν το έχεις. Ή το έχεις ή δεν το έχεις. Τώρα αυτή τη στιγμή που μιλάμε, το έχει κάποιος εκεί έξω εδώ. Ε, δεν ξέρω. Άμα εδώ να κουνιέται η σαμοθράκη, θα σου πω. Θα σε πάρουν τέλος που γερό. Κάποιος κουνιέται η σαμοθράκη. Θα σου πω, συσμώστε. Να την κουνέει, να είναι στον αέρα, ρε παιδί μου, η σαμοθράκη.

Α, να πετάει η σαμοθράκη. να πετάει μαζί με τα κατσίκια. Ναι, ναι, να σου πω αυτό. Έτσι θα το πιστέψω. Τώρα, ας το ξαναλέω για ακόμα μια φορά, ένα εκατοστό, ένα μπαλάκι του πινκ-πονγκ, χέσανε. Α, αυτό που... Να συζητήσουμε και αυτό πριν κλείσουμε. Ποιο? Που έλεγε, ρε παιδί μου, ότι κάποιος θύμωσε, ξέρω εγώ, είχε έντονα συναισθήματα, και έτυχε, ξέρω εγώ, να σπάσει κι ένα ποτήρι.

Μια λάμπα. Έχει γίνει κάτι τέτοιο χωρίς να είσαι έντονα συναισθηματικά, να πέσει κάτι μόνο του, να ανοίξει μια τηλεόραση μόνη της, να σπάσει κάτι, το έχεις βιώσει ποτέ αυτό. Την προηγούμενη εβδομάδα. Τι έγινε. Ναι, την προηγούμενη εβδομάδα έχω τρεις λάμπες εδώ στο σαλόνι. Τις βλέπω. Έσβησε η μία. Βλέπω ότι η μία είναι διαφορετικό χρώμα από τις άλλες δύο, είναι αυτό που έσβησε.

Είναι δύο κίτρινες και μία άσπρη, έσβησε η μία κίτρινη. Κάηκε εδώ η λάμπα. Και κατάλαβα ότι κάγει η λάμπα. Στη στιγμή που έσβησε η λάμπα, δεν έδωσα πολύ σημασία, γιατί γύρισα στον υπολογιστή, κάθε καθόνα, έσβησε ο υπολογιστής. Σηκώθηκα πάνω, δεν μπορούσα να καταλάβω τι γίνεται, δεν μπορεί να έσβησε και ο υπολογιστής και η μία η λάμπα, έχω ρεύμα.

Πήγα να ανάψω το φως από το υπνοδωμάτιο που έχει δύο λάμπες και άναψε η μία από τις δύο. Στη συνέχεια άναψα το φως του διαδρόμου, όπου άναψα το φως του διαδρόμου. Άναψα το φως του μπάνι που είναι στο δίπλα διακόπτης και δεν άναβε το φως του μπάνι. Τέλος πάντων είχα κανονίσει να φύγω από το σπίτι, να πάω σε μια άλλη περιοχή.

Και πάντα γιατί αρχόταν. Ήταν προγραμματισμένο να φύγω, ήταν η ημέρα της Eurovision. Και όπως έφυγα από το σπίτι και τα λοιπά, ακούω δυο γιακάδες στα γειτονικά μπαλκόνια στο δίπλα ακριβώς στο ίδιο τετράγωνο μου να λέει μία. Έχουν σβήσει οι μισές μου λάμπες. Και όπως βγαίνω στον δρόμο, συνειδητοποιώ ότι τα φώτα του Δήμου, τα δημοτικά τα φώτα, οι κολόνες της στήλης της ΔΕΗ, οι δημόσιες οι κολόνες, λοιπόν ήταν εναλλάξ σβησμένη αναμέλεια.

Κάτι έγινε με την τάση λοιπόν. Και κάτι έγινε με την τάση. Αλλά ένιωσα ότι κάτι έγινε. Ωραία. Αν εσύ τώρα ζούσες το 1960, ψηλό απομονωμένος, και γινόταν κάτι τέτοιο και τύχανε εκείνη την ώρα... Να χαμαλώσουν με την γυναίκα μου κι είμαστε στη φάρμα. Ναι. Ε ρε παιδί μου, θα το απέδεσαι όλα σ' αυτό. Γιατί δεν σου λέω ότι δεν έχουνε...

Είναι φουλ συμπτωματικό ήρουταν κάτι γίνεται από συμπτωσί. Τελος πάντων, ξέρετε τα ελληνικά, μα αυτά είναι. Τυχαίο. Τυχαίο, ναι. Έτυχε εκείνη την ώρα που νευρίασες να γίνει αυτό. Εντάξει ρε φίλε, έγινε. It happened. Yes, it happened. Οκ. Αυτά. Λοιπόν, αν κάποιος είναι πολύ καλός στην τηλεκίνηση ή έχει βιώσει κάτι τέτοιο...

Τηλεκινητικό. Ναι. Ή ψυχοκινητικό. Ναι, σωστά, σωστά. Δεν χρειάζεται αν τρέπετε να το γράψει δημόσια YouTube ή Spotify. Μπορείτε να μας στείλετε στο instagram να το συζητήσουμε. Επίσης ότι για την πυροκίνηση έχουμε κάνει. Πυροκίνηση. Ποιοί. Είχαμε κάνει την αυτανάφλεξη. Αυτανάφλεξη. Δεν είχαμε να τη συζητηθεί. Είναι κάποιος πυροκινητικός να μας το πει.

Ναι ή πυροαυλοκίνητος. Ή αεροπόρος. Λοιπόν θα το κόψουμε γιατί αρχίζεις και ξεφεύγεις πάλι. Μέχρι την επόμενη φορά αναζητήστε την αλήθεια από όπου και προέρχεται.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00