3.40 Οι Πιο Στοιχειωμένες Παμπ Της Αγγλίας
Τα Χρονικά Του ΦρίκουλαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σήμερα μιλάμε για τις πιο στοιχειωμένες παμπ της Αγγλίας. Πρόκειται για πραγματικά καταστήματα που λειτουργούν ακόμα και σήμερα. Εξυπηρετούν πελάτες ακόμα. Μπορείςνα επισκεφτείς κάθε τοποθεσία . Μπορείς να παραγγείλεις ένα ποτό εκεί όπου κάποτε δούλευαν κατά συρροή δολοφόνοι. Μπορείς να κοιμηθείς σε δωμάτια όπου άνθρωποι ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου. Μπορείς να αγγίξεις τα δοκάρια από τα οποία κρεμάστηκαν ψυχές. Και τέλος να συνυπάρξεις με παράξενα φαινόμενα.
https://www.instagram.com/the_chronicles_of_frikoulas/
Αν θέλετε να στηρίξετε το Podcast,κεράστε κάνα καφέ εδώ
https://buymeacoffee.com/thechronicr
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Είναι πάρα πολύ μικρό το στόμα μου γιατί γίνομαι λαγοκέφαλο σιγά σιγά. Το βιντεάκι με το λαγοκέφαλο που το ταΐζουν καρά, δεν το έχεις δει. Έχω δει αρκετά βίντεο με αυτά τα συγκεκριμένα ψαριά. Σ' άρεσαν. Ρε φίλε, δεν καταλαβαίνω το hype. Εντάξει, είναι μ' αλλάξει. Είναι αντιhype. Είναι υποτίθεται ο κόσμος φοβάται να πάει στη θάλασσα λόγω αυτού του ψαριού.
Ε, εντάξει, αυτό λέω ότι δεν νομίζω να είναι τόσο σοβαρά τα πράγματα. Δεν ξέρω για το περιβάλλον, ας πούμε, τι καταστροφή μπορεί να προκαλέσει. Όχι, στο περιβάλλον δεν πειράζει. Τους ανθρώπους είπα ότι δεν φοβούνται. Εντάξει, δηλαδή, εσύ πόσα περιστατικά έχεις δει εκτός από έναν τύπο που είδα ένα βίντεο που τον χάιδευε και τον δάγκωσε. Εντάξει ρε μαλακά, τι τον χάιδευεις.
Ναι, η αλήθεια είναι ότι αν δεν το πειράξεις δεν πειράζει του σωστά. Και η κροκόδουλα θα έρθει. Ήταν πολύ ωραίο άρθρο στο Βατράχη, το ξέρεις το site φανταζόμαι, που λέει ο Κυριάκος Μηδοντάκης θα δώσει 4,79 για να πει ο πιστευτής τιμή για κάθε ένα κιλό λαγοκεφάλων που του παραδίδουν οι ψαράδες. Μάλιστα. Και το κάνει αυτά για να καθαρίσουν τις δάλασεις.
Εντάξει, οκ. Τέλεια. Ρε παιδί μου θεωρώ ότι τελευταία σπαμάρει φουλ ο αργόριθμος. Φουλ αγοκέφαλο παίζουν Και δεν μπορώ, έχω αιδιάσει Εντάξει, φτάνει μωρέ μαλακί Εντάξει, πολύ άσχημο Εντάξει μωρέ και αυτό, έχω δει και πιο άσχημα όντα Δεν είναι το πιο Το δόντι αυτό είναι όλα τα λεφτά Λοιπόν, τι κάνεις φίλε μου Καλά, εδώ ζεστενόμαστε Έχουμε τα κλιματιστικά στο φουλ και προσπαθούμε να επιβιώσουμε Ωραία Εγώ φίλε, σήμερα συνειδητοποίησα Ότι είναι το τελευταίο επεισόδιο του Ιουνίου ότι δεν μείνανε και πάρα πολλά επεισόδια για το καλοκαιρινό μας break.
Οπότε. Τι οπότε. Οπότε. Δεν θα έβαζα οπότε, έβαλα τελεία εκεί. Νομίζω θα έλεγες τώρα για το ότι ξέρεις πρέπει να μας στέλνουν ερωτήσεις για να κάνουμε το Q&A μας της χρονιάς που κάνουμε σε κάθε κλείσιμο σεσόν. Α, ναι. Εντάξει, απλά έχουμε ακόμα ρε παιδί μου, πιο τρία επεισόδια για να τα πω αυτά. Αφού το είπες. Οπότε. Οπότε, ναι, ναι.
Οπότε ας ξεκινήσουμε σιγά σιγά, δειλά δειλά να στέλνουμε καμιά ερωτησούλα για το Spotify, YouTube, Facebook και Instagram όπου γουστάρετε Είμαστε πάντοτε πάντα φίλοι μας Εντάξει, αν και έχουμε είπαμε πολύ καιρό μέχρι τότε αλλά όποιος ας πούμε είναι μερακλής και θέλει τώρα κάτι να ρωτήσει για να μην το ξεχάσει το στέλνει, θα συγκεντρώνουμε και θα κάνουμε το τελευταίο επεισόδιο Q&A όπως κάνουμε κάθε χρόνο Έτσι Λοιπόν, πριν μπούμε στα νέα, τα κανονικά νέα που συζητάμε, να μας πω κάποια πράγματα Είναι σημαντικά?
Είναι, είναι, ναι, από που να ξεκινήσουμε Α, λοιπόν, θα ξεκινήσουμε φίλε από ένα post που κάναμε σε συνεργασία με το Roll4 Όπου, δεν ξέρω, εσύ ασχολούσες με λίγες περί αυτού Κάναμε έτσι ένα post με το αγαπημένο D&D community που έχει χτιστεί κάτω από το Roll4 και μεταφέραμε κάποια φρικουλοτέρατα δηλαδή κάποια τέρατα τα οποία είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα θα το πούμε, τα κάναμε μια μετάφραση και τα μεταφέραμε στον κόσμο του Dungeons & Dragons για να δείξουμε μια μικρή υψηλό αντιστοίχηση και μάλιστα υπάρχει ένα σχολιασμός για το άμα παίζανε μπάτσες μεταξύ τους ποιο θα κέρδιζε νομίζω είναι πολύ ενδιαφέρον το το κοστάκι, το έχουν κάνει το έχει σχεδιαστεί και πολύ ωραία Ωραίο είναι, ωραίο. Οπότε ο Κιλουστάρη μπαίνει και το τσεκάρι στο instagram.
Επίσης, έχω να σου πω ότι έχουν δημιουργηθεί δύο κλαμπ. Κλαμπ. Δύο κλαμπ. Ναι. Το ένα είναι με όσα παιδιά, φίλες και φίλους έστειλαν μήνυμα ότι ψήνονται να δημιουργήσουμε ένα κλαμπ αντικαλοκαιράκιδων. Αντικαλοκαιράκιδων. Δηλαδή να είμαστε, ρε παιδί μου, ένα fan club που να μην του αρέσει το καλοκαίρι. Ναι, να λέτε όλη τη μέρα ότι τι είναι αυτό το καλοκαίρι, το συγχαίρομαι και τα λεπτά.
Μπράβο, είμαστε πολλοί. Δεν είμαστε ακόμα για κυβέρνηση. Είμαστε σίγουρο όμως αρκετοί για να κάνουμε μια κανονική αξιωματική αντιπολίτευση. Οκ. Κάντε, ξεκινήσετε μια σκηνότητα κυβέρνηση. Τώρα έμαθα και θα κάνουμε κάτι τέτοιο, θα είμαστε αρκετοί και θα δούμε πού θα πάει όλο αυτό. Επίσης, μου έστειλαν κάτι φίλοι από Κομοτηνή, εδώ δίπλα, γείτονες, ότι έχουν φτιάξει το πρώτο φαν κλαμπ των Χούλιγκαν του Φρικουλα.
Λέγεται Φρικουλ Κομοτηνής, Σουφού Φρικουλ Κομοτηνής. Ναι, είναι ρε παιδί μου σκληρός πυρναστών απ' αδών, κατάλαβες. Είναι εδώ δίπλα στην Κομοτηνή. Έχουν και σελίδες και τέτοια κανονικά. Δεν έχουν σελίδες αλλά υπάρχει ο πυρήνας για όλα τα τράφατα, δεν είναι για να τα διαφημίζουμε, είναι εκεί όπου τα χρειάζονται. Στις τραπηλιότητες που μπαίνουν μπροστά για τα ιδανικά τους.
Και επίσης, τέλος, θυμάστε ότι πού είχα πάει η Βόλτα και είχαμε κάνει το επεισόδιο με τους φίλους στις βαθμολογίες του ΚΑΝΑΠΕ που έπειτα έπρεπε οι ακροατές να μαντέψουν το δικό σου τις δικές μου αθολογίες στο ΠΑΡΕ 5 το ανακοίνωσαν τα παιδιά στις αθολογίες του ΚΑΝΑΠΕ να το πούμε και εμείς από εδώ και να πούμε και μπράβο στην Ελένα Τζορτ που ήταν η νικήτρια έπεσε πιο κοντά είχε απόκληση μόλις 9,5 δεν ξέρω τι είχαν οι υπόλοιποι ασφαλείς τι σημαίνει απόκληση 9,5 ότι συνολικά έπεσε 9,5 μονάδες μακριά Μπράβο, ναι. Ήταν η καλύτερη προσπάθεια.
Ναι, μπράβο. Τι να πω. Με ξέρει μάλλον η κοπέλα. Ναι, ναι, ναι. Λοιπόν, αυτά. Οπότε τώρα ήρθε η ώρα να το ρίξεις. Λοιπόν, Γιώργο μου, σαν σήμερα 25 Εκτού. 25. 25, φίλε Εκτού. 1947 εκδίδεται το ημερολόγιο της Σαντα Φρανκ 1978 η σημαία των ΛΟΑΤ τότε δεν είχε όλα τα υπόλοιπα από πίσω εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Σαν Φρανσίσκο 1991 διασπάται η Ιουγκοσλαβία και η Σλοβενία με την Κροατία είναι ανεξάρτητες και το 1998 βγαίνει στο εμπόριο από τη Microsoft τα Windows 98 τα Windows 98 και κοιτώντας τώρα τα νούμερα που θυμάμαι ότι βγήκαν τα Windows 98 γιατί το ζούσα ότι βγήκε κάτι fresh δεν ξέρω νιώθω ότι είμαι επίσημα θείος θείος τώρα κολόγερος δεν είμαι κολόγερος Δεν σου είπα ρε παιδί μου ότι θυμάμαι πότε βγήκε το Atari.
Δεν το θυμάσαι το Atari. Το θυμάμαι να το παίζω, δεν θυμάμαι πότε βγήκε. Κατάλαβες, το βρήκα. Με πήρε να ορχίσει να το παίζεις και είχε. Ναι, εσύ κατάλαβες. Επίσης είναι παγκόσμια ημέρα ναυτικών. Ναι. Θα πούμε ένα μπράβο σε όλους τους ναυτικούς εκεί έξω όπως ακούνε. Μπράβο γιατί. Γιατί δεν είναι δύσκολο να είσαι στη θάλασσα και να δουλέψεις στον ήχο.
Είναι δύσκολο θες να πεις. Ναι, αυτό είναι, sorry, είναι υπερβολικά δύσκολο να είσαι στη θάλασσα. Δηλαδή, ξέρεις, κάποιοι μήνες κάνουν να πιάσουν εστεριά. Εντάξει, ναι ρε παιδί μου. Δηλαδή, μόνο και μόνο να είσαι πάνω σε ένα πλοίο, να σε κουνάει. Να τρως κονσέρβα... Εντάξει, έχουν αλλάξει αυτά ρε γεύρο. Έχουν αλλάξει, δεν πάθαινον σκορδόν.
Έχουνε τώρα σεφ εκεί πέρα που τρώνε, εντάξει, ποιόλοι. Προφανώς. Προφανώς. Μεγάλα εμπορικά πλοία φαντάζομαι ότι ναι. Ε, ναι. Εντάξει. Λοιπόν και επίσης είναι παγκόσμια ημέρα Λεύκης. Ξέρεις την Λεύκη. Λεύκη. Αυτό το στο δέρμα που είναι πιο ανοιχτόχρωμο από το υπόλοιπο. Ναι. Λοιπόν και γιατί επιλέχθη 25 Ιουνίου. Γιατί. Γιατί ήθελε να τιμήσει την επέτειο θανάτου του Μάικλ Τζάκσον.
Α, που την είχε. Ναι, που την είχε. Που. Λοιπόν και τέλος Όχι τέλος έχω κι άλλα Είναι η παγκόσμια ημέρα στρούμφ Των στρούμφακιών Των στρούμφακιών Όταν ήμουν μικρός Τώρα πλέον μου είναι λίγο αδιάφορα Απλά σαν community Ήταν πολύ σφιχτό Από μικρό Δεν μισούσα πολλά πράγματα Στρούμφακια τα μισούσα Όταν ήμουν μικρός Μισούσα τα πράσινα όλα Μπάμιες, αρακά, μαρούλια Παν-αθηναϊκούς γενικά ότι είναι βράσινο Και τα στρομφάκια Που ήταν μπλε Δεν είχε να κάνει με το χρώμα τους Μου μοιάζει πάρα πολύ πυρεύωτο κομιούνιδρε Μου πούνε σχετικά ξέρω εγώ μια ηλικία Είναι όλοι Ο μόνος που μου άρεσε από όλο αυτό Είναι ο Δρακουμέλ Ήταν cool κακός Για να μιλήσουμε και ειλικρινά Εμένα πάντα μου άρεσε η κάταρση του Δρακουμέλ Πσίψινελ Στροχνώ στα ελληνικά Αν το λέω στα αγγλικά φαντάζομαι ότι δεν έχει καμία σχέση το άντρα.
Βέλικο νομίζω είναι κάτι τέτοιο τα σπουβάκια. Ναι, οκ. Λοιπόν, έχουμε γεννήσεις. Ο William Magritte, ο οποίος σχεδίασε το πρώτο laptop, γεννήθηκε σαν σήμερα το 1943. Σαν σήμερα. Και ο George Orwell, ο οποίος... Έχεις διαβάσει καθόλου George Orwell. Όχι. Είναι ρε παιδί μου ένα μέτρε της... Ξέρω ότι είναι. της ιστοπικής λογοτεχνίας.
Γεννήθηκε σαν σήμερα το 1903. Και θέλω να... Δεν το θυμάμαι πολύ καλά, να με βοηθήσεις. Το 1997 σαν σήμερα, πέθανε ο Κουστό. Είχαμε πει πρόσφατα για τη γέννηση του. Ναι, ναι, ναι. Πολύ πρόσφατα. Δεν πήγαμε μια φορά νομίζω. Ναι. Λοιπόν, αυτά και πάμε στα νέα. Ο πρός της θάλασσας όπως είχαμε πει. Μπράβο, μπράβο. Τα νέα από τον Χρήστο.
Λοιπόν Γιώργο μου γρήγορα σήμερα τα νέα θα είναι Άντρας πήγε τη γυναίκα της στα δικαστήρια Εντάξει θα μου πεις δεν είναι η πρώτη φορά που ακούμε Σύμφωνα με τα όσα υποστήριξε ο Μαν Η υπόθεση όλη αυτή ξεκίνησε όταν ένα πρωί ξύπνησε αυτός Και είδε τη γυναίκα του με ένα ψαλίδι στο χέρι της να κόβει τα μαλλιά της Εντάξει θα μου πεις είναι μια εικόνα οκ Συνήθως ναι πάνε κάπου να Στο κωμοτήριο Και την ρωτάει ρε παιδί μου Γιατί το κάνεις αυτό Εκείνη είπε σύμφωνα με τον ισχυρισμό του Θα χρησιμοποιήσω τα μαλλιά Για μια τέλετη Για να αρρωστήσεις και να πεθάνεις Και θα χρησιμοποιήσεις τα δικά της Τα δικά της τα μαλλιά Αυτό είναι fail ρε φίλε Όλοι ξέρουμε ότι στο βουντού χρησιμοποιείς ένα αντικείμενο του άλλου Λοιπόν κάτι θα σου πω Άρχισε ο παιδί μου ο τύπος αφού σοκαρίστηκε να ψάχνει το σπίτι έτσι αλλιώς Και όπως κατέθεσε βρήκε έξι φυλακτά κρυμμένα σε διαφορετικά σημεία του σπιτιού Τα οποία θεώρησε ότι συνδέονται με όλο αυτό το σκηνικό Το πιο παράξενο σημείο της υπόθεσης είναι ότι όταν το δικαστήριο τα εξέτασε αυτά τα φυλακτά
Όρισε μάλιστα έναν πραγματογνώμονα για όλο αυτό Και σύμφωνα με τα δημοσιακά της Τουρκίας γιατί αυτό έγινε στην Τουρκία Δεν μπορούσε ο πραγματομένος να πει αν είναι αληθινά ή όχι γιατί πώς να το ξέρει ρε μαλάκα. Αυτό δηλαδή αληθινά. Πήγε στείλαν ημάμι Γιώργο και ο ημάμις είπε ότι ναι όλα αυτά παραπέμπουν σε τέτοιο τύπο πρακτικές.
Οπότε η γυναίκα κρυφήκε ένοχη. Όντως. Αυτό φίλε μου. Δηλαδή τύπου ισλαμιστική μαύρη μαχιά. Δεν ξέρω αν έχει να κάνει με το Ισλάμ όλο αυτό. Πόσο πλάκη και μαύρη μαχιά. Αν γινόταν στην Ελλάδα θα έλεγες αυτή η σατανίστρια ήταν. Α, έτσι το. Ναι, ναι, ναι. Κάτι τέτοιο. Μάλιστα. Λοιπόν, και πάμε τώρα από την Τουρκία πάμε στην Μεγάλη Βρετανία.
Λοιπόν, πέθανε ένα δέντρο. Συμβαίνουν αυτά. Συμβαίνουν αυτά, Γιώργο. Όμως, αυτό το δέντρο ήταν μια μεγάλη βελανιδιά και ήταν ένα από τα αρχαιότερα και μεγαλύτερα και πιο διάσημα δέντρα της Ευρώπης Ευρώπης και είχε πάνω από χίλια χρόνια ζωής αυτό λοιπόν το δέντρο βρισκόταν στο Σέρβουτ το ξεκούς το δάσος και λένε λοιπόν ότι αυτό ήταν το δέντρο που κρυβόντουσαν ας πούμε ο Ρόμπιν Χουτ και το Γκάγκ για να μην τους βρούνε ένα με τεράστιο κορμό αυτό λοιπόν πέθανε δεν άντεξε άλλο τις κλιματικές αλλαγές και ξεράθηκε όχι ρε συ, στεναχωρέθηκα τώρα Ναι και όπως το χάζευα λίγο αυτό το θέμα Είδα το 2010 Όταν είχε ανοίξει πολύ χιόνι Σχηματίστηκε πάνω στον κορμό του Μία πολύ ίδια εικόνα Με τον Φράιρ Τακ Δηλαδή όπως υπήρχε ας πούμε Το μοναχό που είχε παζητούν Ναι ναι ναι Δηλαδή το χιόνι σχημάτισε το πρόσωπό του Τι λέτε Ε ναι τώρα τι να σου πω Δεν ξέρω αν είναι μόνο τα άρθρα που διάβασα Αλλά αυτό έλεγε Κάποιοι λένε ότι βλέπουν τις φυργανιές τους τόσο, όταν τις κάνουν τόσο τις φυργανιές τους,
ψήνουν και βλέπουν το πρόσωπο του Χριστού. Οπότε τώρα τι να σου πω. Ταξί ρε φίλε, και αν το βλέπουνε. Σωστά. Καμιά φορακή πραγματικότητα και το τι βλέπουμε έχει να κάνει και με το τι θέλουμε να δούμε. Τι μου το έχεις δει που μια γιαγιά, έχει πολλά χρόνια αυτό που έγινε, έχει 15-20 χρόνια, μια γιαγιά είχε μια φιγούρα και νόμιζε ότι ήταν ο Χριστός και πήγε μια μέρα ο εγγονός της και λέει γιατί είναι αυτό εδώ πέρα η φιγούρα και λέει ο Χρυστός είναι, λέει κάθε μέρα προσεύχομαι σε αυτή τη φιγούρα και λέει γιατί αυτός είναι ο Έλδροντ Α, οκ Είχε μια φιγούρα τον Έλδροντ και δεν είδε τελφικά Τίμιο, τίμιο, πράβο, πράβο Ο Έλδροντ είναι ρε παιδί μου καλή φιγούρα γενικά, για να προσεύχεσαι Ναι, ναι, ναι Λοιπόν, και συνεχίζουμε στο νησί και θα πάμε στην Βόρεια Κουαλία όπου πήγανε εκεί κάποιοι κάτοικοι σε ένα νοικοταφείο πήγανε κάτι πρόβατα γιατί δεν θέλανε να πηγαίνουν κάποιοι και λίγο να στρώνουν τον καζόν έτσι λέει ας τα πρόβατα εκεί να βοσκάνε θα μας το έχουν περιποιημένο
λοιπόν όμως τα πρόβατα άρχισαν να οικειοποιούνται πάρα πολύ τον χώρο και τώρα ποιος πήγαινε εκεί για να πάει στον τάφο ενός συγγενή, δεν τον άφηναν τα πρόβατα και του έκαναν του. Γιατί τα αφήσανε εκεί, δεν τα ξαναπήρατε. Τα αφήσανε εκεί, τα μόλισαν. Και είπαν, θα είναι εδώ στον εγωταφείο, μόνιμα ρε παιδί μου τα πρόβατα, θα ζουν εδώ.
Όχι, και θέλανε τον κόσμο. Και θέλανε τον κόσμο. Ακούς πήγαινε να πλησιάσει ένα τάφο, τον όρμαγαν. Τσάρτσα. Και τώρα λέει, ψάχνουν τι να τα κάνουν. Εντάξει φαντάζομαι θα τα κάνουν Σουφλάκια Και τέλος Γιώργο Έχεις βγει φαντάζομαι Αρκετά πρώτα ραντεβού στη ζωή σου Θέλω να μου πεις Τι κάνεις Πριν βγεις σε ένα ραντεβού Για να ηρεμήσεις να σου φύγει λίγο το άγχος Εμείς που είμαστε καπνιστές καπνίζουμε λίγο Αλλά εσύ καπνίζεις Έχεις ακούσει άλλους που πίνουνε Πριν το πρώτο ραντεβού Για να ηρεμήσουν να τους φύγει το άγχος Λοιπόν, άκου τώρα τι είπαν εδώ ότι ένας ειδικός λοιπόν αποκαλύπτει ότι πριν το πρώτο ραντεβού η καλύτερη επιλογή ακόμα και από το αλκοόλ Γιώργο, είναι ο αυνανισμός οπότε σου λέει πριν βγεις ραντεβού βρώτα την για να έχεις καθαρό μυαλό γιατί ρε παιδί μου λέει ότι παρότι που ο περισσότερος κόσμος καταφεύγει στο αλκοόλ λειτουργεί ως κατασταλτικό και για τους αδρύς και για τις γυναίκες ναι φυσικά ενώ το αυνανισμός λειτουργεί ως διαγερτικό οπότε παιδιά όποιοι είναι να βγείτε
τώρα στα κοντά πρώτο ραντεβού ε μισή ωρίτσα πριν ξεκάθαρτα ξέρετε πρέπει να κάνετε δώστε μια και πάμε όλα καλά όλα καλά γεια σου Γιώργο καλησπέρα Φρίκουλα Σήμερα Γιώργο θα μιλήσουμε για τις πιο στοιχειωμένες pub της Αγγλίας pub όπως λέμε par Μπράβο Γιώργο Πρόκειται για πραγματικά καταστήματα που λειτουργούν μέχρι και σήμερα Εξυπηρετούν δηλαδή ακόμα πελάτες Μπορείς να τα επισκεφθείς όλες τις οποθεσίες που θα συζητήσουμε να παραγγείλεις ένα ποτό και να ξέρεις ότι βρίσκεσαι σε έναν χώρο που κάποτε δούλευαν ή ζούσαν κατασυρροή δολοφόνη, μπορείς να κοιμηθείς σε ένα δωμάτιο που άνθρωποι ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου και μπορείς να κοίξεις πράγματα, δοκάρια, κάγκελα, από τα οποία κρεμάστηκαν άνθρωποι.
Και τέλος, να συνεπάρξεις με παράξενα φαινόμενα. Κάτι λιγότερο μακάβριο δεν υπάρχει. Όχι Γιώργο. Και είναι πολλά εσάς, δεν συμπάρει. Αποφάσισα να σου πω μερικές. Είναι πολλές όμως, ναι. Ξέρεις ότι μου αρέσει να διαλέγω την αφρόκρεμα για εσάς Είναι όπως εκείνη η ιστορία που μας είχες πει με το White Sea Fin Ναι, περίπου Παμπ Θα ξεκινήσουμε λοιπόν με το Skirit Mountain Inn Βρίσκεται σε ένα μικρό χωριό, το Crackornay Το οποίο είναι στα σύνορα της Αγγλίας με την Ουαλία Είναι ένα τοπίο που ουσιαστικά παραμένει αναλύωτο εδώ και χίλια χρόνια Για μεγάλο διάστημα της πορείας του το κτίριο εξυπηρετούσε έναν διπλό σκοπό Στο εισόγειο ήταν μια ταβέρνα, μια pub Στον επάνω όροφο ήταν κάτι πολύ πιο σκοτεινό και όχι κάτι τόσο συνηθισμένο Ήταν μια αίθουσα δικαστηρίου όπου εκεί η δικαιοσύνη αποδιδόταν συνήθως βάναυσα Εκεί εκδικάζονταν υποθέσεις και εκτελούνταν επιτόπου και οι ποινές όλες στον ίδιο χώρο.
Τα εγκλήματα που εκδικάζονταν εκεί ήταν εκείνα των φτωχών και συνήθως των απελπισμένων. Κλοπές προβάτων, ληστεία στον δρόμο, γενικά μικροκλοπές, όπου η κλοπή τότε σήμαινε συνήθως και θάνατο. Οι κατάδικοι κρεμιούνταν από το κλιμακοστάσιο απευθείας από ένα δοκάρι. Χωρίς κάποιο τρόπο που θα έσπαγε τον αυγένα τους με ακαριέα, χωρίς ας πούμε ένα λυτρωτικό γρήγορο θάνατο, τους έσβρωχναν από τα σκαλιά και τους άφηναν να στραγγαλιστούν αργά καθώς σπαρταρούσαν και χτυπιόντουσαν.
Χτυπιόντουσαν. Όσοι βρίσκονταν από κάτω μπορούσαν να ακούσουν κάθε ήχο, κάθε ανάσα, κάθε απληπισμένη προσπάθεια για οξυγόνο. Οι οικογένειες των καταδικασμένων προσπαθούσαν μερικές φορές να βάλουν τέλος σε όλο αυτό το μαρτύριο. Έτσι άρπαζαν τα πόδια των δικών τους ανθρώπων που πέθαιναν και τους τραβούσαν προς τα κάτω για να δώσουν ένα τέλος.
Μερικές φορές αυτό πετύχαινε. Μερικές φορές όμως όχι. Τα σημάδια του σκηνιού έχουν χαρακτή σε αυτό το δοκάρι και μαρτυρούν όλους αυτούς τους αγώνες που κράτησαν πολύ περισσότερο από ό,τι θα έπρεπε. Είναι εμφανή ακόμα και σήμερα τα σημάδια του δαρσίματος του σκηνιού. Α, δεν τα έχουν πειράξει, τα έχουν αφήσει έτσι. Ναι, Γιώργο, δεν τα έχουν πειράξει.
Η πιο διαβόητη περίοδος εκτελέσεων σημειώθηκε το 1685. Ο δούκας του Μονμούφ είχε επιχειρήσει να πάρει τον θρόνο από τον Ιάκωβο II. Η εξέγερση απέτυχε παταγωδός σε μια μάχη, τη μάχη του Σέντσμουρ. Ο ίδιος ο Μονμούφ συνελήφθη και αποκεφαλίστηκε εκεί κοντά. Όμως οι υποστηρικτές του, οι οποίοι ήταν απλοί άνθρωποι που είχαν συσπήρωθει στο πλευρό των Προτεσταντών, αντιμετώπισαν κάτι πολύ χειρότερο από έναν απλό αποκεφαλισμό που συνήθως βάρει είναι τους επαναστάτες.
Ήρθαν να αντιμετωπί με τον δικαστή Τζόρτς Τζέφρις, το δικαστή της Αγχώνης όπως τον έλεγαν τότε. Ο Τζέφρις στάλθηκε από τον βασιλιά Ιάκωβο σε εκείνη την περιοχή με εντολή να εξαλείψει κάθε ίχνος συμπάθειας προς την εξέγερση. Οι δίκες του ήταν απλά τυπικές. Η ενοχή ήταν δεδομένη. Αλλά εξαρτήθηκε αν το έκανε κάποιος ή όχι.
Ναι. Τα αποδεικτικά στοιχεία ήταν άσχετα, δεν τους ένοιαζε και οι ποινές ήταν προκαθορισμένες. Θάνατος, πάντα με απαγχωνισμό και σε εκείνο το συγκεκριμένο χώρο. Έτσι λοιπόν στο Σκυρίτ Μάουντεν ο Τζέφρις ή κάποιοι εκπρόσωποι του, γύθηκαν μαζικών εκτελέσεων. Οι επαναστάτες οδηγούνταν στον επάνω όρφο, περνούσαν από εικονικές δίκες που κρατούσαν ελάχιστα λεπτά και στη συνέχεια τους κρεμούσαν από το δοκάρι.
Ο ακριβής αριθμός των ανθρώπων που κρεμάστηκαν στο Σκύριτιν αμφισβητείται, όμως σύμφωνα με κάποιες πηγές κάνουν λόγο για 180 άτομα. Υπάρχει λόγος που διαλέγαν το συγκεκριμένο σημείο ή δεν είχαν ένα δένδρο να το κάνουν και διαλέγαν αυτό το συγκεκριμένο το μέρος. Το κάνανε γιατί ήταν για να τελειώνει η δουλειά. Δηλαδή γίνεται η εκδίκαση και κατευθείαν.
Το Skirit Mountain είναι λειτουργεί κανονικά και σήμερα. Μπορείς να το επισκεφθείς και να μείνεις εκεί πέρα. Υπάρχουν άνθρωποι που λένε ότι γίνονται έτσι διάφορα παράξενα εδώ και πολλές δεκαετίες Η πιο συχνή εμπειρία είναι η αίσθηση του πνιγμού όταν μένεις στα δωμάτια Νιώθεις δηλαδή μια πίεση γύρω από τον λαιμό σου Σαν να ώρα τα χέρια να σε σφίγγουν Άνθρωποι ξυπνούν μέσα στη νύχτα, λαχανιασμένοι, γρατζουνισμένοι στο λαιμό Βέβαιοι ότι κάποιος τους τραγκαλίζει Όταν όμως ανάβουν τα φώτα, όπως καταλαβαίνεις, δεν υπάρχει τίποτα εκεί.
Μερικές φορές όμως μένουν σημάδια. Κόκκινες γραμμές γύρω από το λαιμό. Μόλοπες που δεν υπήρχαν εκεί όταν έπεσαν για ύπνο, ενώ άλλοι αναφέρουν πως βλέπουν τον ίδιο απαχονισμό, όχι ως μια εμφάνιση φαντάσματος, αλλά ως ένα αποτύπωμα από σκιές που κινούνται παράξενα. Η πτώση της θερμοκρασίας είναι συνεχής. Το κλιμακοστάσιο είναι πάντα παγωμένο, ακόμα και το καλοκαίρι.
Έχουν διεξαχθεί αρκετές θερμογραφικές μελέτες και η ανομαλία της θερμοκρασίας δεν έχει κάποια αρχιτεκτονική εξήγηση. Δεν υπάρχει δηλαδή κάποιο ρεύμα αέρα που να δικαιολογεί γιατί το συγκεκριμένο σημείο είναι 10 με 15 βαθμούς πιο κρύο από το υπόλοιπο κτίριο, από εκεί που κρεμιόνται σαν οι άνθρωποι. Επίσης, συχνά αντικείμενα μετακινούνται στο συγκεκριμένο ή συγκεκριμένη pub με ανησυχητική συχνότητα Οι σημερινοί ιδιοκτήτες αναφέρουν ότι χάνουν 10 με 15 ποτήρια την εβδομάδα Όχι επειδή τα ρίχνουν οι πελάτες Είναι ποτήρια που ύπτανται από τα ράφια χωρίς να τα αγγίζει κανένας και κομματιώζονται μέσα στο διάδρομο Επίσης χρήματα εξαφανίζονται και επανεμφανίζονται Δηλαδή δεν τα παίρνει κάποιος και τελείωσε Θα ξαναβρεις που να πλάλω Σε άλλα μέρη, ακριβώς Χάνονται κέρματα κοντά στο βάρ Και εντοπίζονται αργότερα σε απίθανα σημεία Μέσα σε δωμάτια του πάνω ρόφου Σε κλειδωμένες δουλάπες Στις αποθήκες Και γενικά σε μέρη όπου κανείς δεν θα μπορούσε να τα είχε βάλει
Αυτό το φαινόμενο έχει καταγραφεί από πολλούς παντοχείς Πάντα το ίδιο μοτίβο, λεφτά χάνονται και τα λεφτά επιστρέφουν. Οι πιο συγκλονιστικές μαρτυρίες προέρχονται από θαμώνες που δεν γνωρίζαν τίποτα για το παρελθόν του πανδοχείου. Ταξιδιώτες που σταμάτησαν επειδή ήταν απλά την ταμπέλα της ΠΑΤ. Δεν είχαν ακούσει ποτέ για τους απαγχωνισμούς και έτσι απλά εκλενούν ένα δωμάτιο.
Αυτοί λοιπόν οι ανυποψίαστοι επισκέπτες αναφέρουν σταθερά την ίδια εμπειρία. Ξυπνούν γύρω στις 3 το πρωί, νιώθουν ότι κάποιος τους παρακολουθεί, διακρίνουν μια φιγούρα στο κατόφλι, μερικές φορές είναι ένας άνδρας με ρούχα εποχής, κάποιες φορές είναι απλώς μια σκιά. Μερικές φορές δεν υπάρχει τίποτα ορατό, παρά μόνο η απόλυτη βεβαιότητα ότι υπάρχει εκεί πέρα κάποιος στο δωμάτιο.
Ένα συγκεκριμένο φάτασμα εμφανίζεται αρκετά συχνά ώστε να του έχουν δώσει όνομα. Το όνομα είναι Φάνι Πράις. Ήτανε πανδοχέας στο Σκύριτ τον 18ο αιώνα Πέθανε από φηματίωση σε ηλικία 35 ετών Όμως η Φάνη δεν έφυγε Αγαπούσε υπηρεβολικά το πανδοχείο Ίσως λοιπόν ο θάνατός της ήρθε πολύ νωρίς αφήνοντας την ζωή της ημιτελή Έτσι λένε τώρα οι φήμες ότι μένει εκεί για να είναι μάρτυρας όλων των θανάτων που προηγήθηκαν Η Φάνη εμφανίζεται συχνότερα στο δωμάτιο νούμερο 3 Οι φιλοξενούμενοι περιγράφουν μια γυναίκα με ενδυμασία εποχής, όχι απειλητική ή βίαιη, αλλά βαθιά θλιμμένη, παρόλο που το όνομα της είναι Φάνη.
Στέκεται δίπλα στο παράθυρο, κοιτάει προς τα έξω και μερικές φορές γυρίζει προς το κρεβάτι. Το πρόσωπό της είναι ευγενικό, η έκβαση της πέμφυμη και μετά ξεθωριάζει. Όσοι έχουν δει τη Φάνη αναφέρουν ότι μυρίζουνε λεβάντα έντονα. Δεν υπάρχουν όμως λουλούδια ούτε αρωματικά χώρου για να αποδοθεί κάπου αυτή η μυρωδιά Εμφανίζεται με τη φάνη όταν είναι εκεί, όταν φεύγει αυτή εξαφανίζεται και αυτή η μυρωδιά Επίσης όπως είπα και πριν Γιώργο, το δοκάρι, το συγκεκριμένο δοκάρι που τρεμούσαν τους ανθρώπους Φαίνεται να είναι το επίκεντρο της μεταφυσικής δραστηριότητας Το προσωπικό αρνείται να το αγγίξει κατά την διάρκεια συγκεκριμένων περιόδων του έτους ιδιαίτερα το Σεπτέμβριο.
Ο Σεπτέμβριος ήταν ο μήνας που ο δικαστής Τζέφρις διεξήγαγε τις πιο αιματηρές του δίκες. Το Σεπτέμβριο επίσης κρεμάστηκε ο μεγαλύτερος αριθμός επαναστατών και κάθε Σεπτέμβριο η δραστηριότητα στο Skyrit εντείνεται. Τα φώτα σβήνουν, ο πίνακας ηλεκτρολογικός σταματάει να λειτουργεί και υπάρχουν κλειδωμένες πόρτες καθ' όλη την αρκετή ημέρα.
Τέλος Γιώργο, οι ερευνητές του Παραφυσικού έχουν καταγράψει ηλεκτρομαγνητικές ανομαλίες γύρω από το δοκάρι που αψηφούν τις μετρήσεις Οι βελόνες της πυξίδας περιστρέφονται, οι συσκευές ξεμένουν από μπαταρία σε λίγα λεπτά Και υπάρχει μια αναφορά από το 2019 για μια καταγραφή φωνής που έλεγε στα αγγλικά πράγματα όπως Έλεος, σας παρακαλώ, είμαι αθώος Οι ιδιοκτήτες του Σκαέρι διατηρούν ορισμένες παραδόσεις που μαρτυρούν το βάρος που νιώθουν το παρελθόν του πανδοχείου Δεν καλύπτουν το δοκάρι μέχρι σήμερα, ούτε το βάφουν, ούτε προσπαθούν να το κρύψουν Δεν είναι όμως μια τουριστική εκμετάλλευση όπως οι ίδιοι αναφέρουν, αλλά είναι ένας σεβασμός για τους νεκρούς Μια αναγνώριση ότι όλοι αυτοί οι 180 άνθρωποι που πέθαναν εδώ άδικα οι θάνατοι αυτών λοιπόν δεν μπορούν να αναερεθούν και το λιγότερο που μπορούν να κάνουν ζωντανοί είναι να τους θυμούνται με ειλικρίνεια.
Πώς σου φάνηκε Γιώργο? Φοβερή η ιστορία, τρομακτικό βέβαια πάρα πολύ νομίζω. Έτσι, δηλαδή 180. Είναι τραγικό το νούμερο πραγματικά. Και με εντυπωσιάζει που δουλεύει ακόμα. Δηλαδή νομίζω να το είχαν πιο μουσιακό χώρο και όχι τόσο... Για όσα θα μιλήσουμε σήμερα, όπως είπα και στην αρχή, μπορείς να τα επισκεφθείς όλα αν θέλεις με τον Χρήστο.
Λειτουργούν όλα ακόμα και σήμερα. Λέστε. Πάμε στο επόμενο. Και δε πάμε. Το επόμενο είναι το Ancient Ram Inn. Αρχαίο κρυάρι. Ας πούμε ναι, σε ελεύθερη μετάφραση. Λοιπόν, το οίκημα χρονολογείται από το 1495, οπότε μιλάμε για κάτι αρκετά παλιό. Ωστόσο, στο διαφημιστικό υλικό της συγκεκριμένης pub υπάρχει ο ισχυρισμός ότι χτίστηκε το 1145, ακόμα πιο παλιά Βέβαια το κτίριο δεν είναι τόσων ετών, εντάξει είναι κόλπο marketing Γιατί λοιπόν το Ancient Ramin προωθεί αυτή την ψεύτικη ιστορία Εν μέρη επειδή ο προηγούμενος ιδιοκτήτης, ο John Humphreys, την πίστευε Αγόρασε το κτίριο το 1968 για 200.000 λίρες Μετακόμισε εκεί με τη σύζυγό του και τις τρεις κόρες του Τη πρώτη του νύχτα στο κτίριο συνέβη κάτι που θα καθόριζε και την υπόλοιπη ζωή του Ο Τζον Χάμφις λοιπόν ισχυρίστηκε ότι τον άρπαξαν αόρατα χέρια Τον έστρεναν το κρεβάτι του κατά μήκος του διαδρόμου Και ότι ένιωσε μια παρουσία τόσο κακόβουλη που τον τρομοκράτησε περισσότερο από οτιδήποτε είχε βιώσει τη ζωή του
Η γυναίκα του και οι κόρες του έφυγαν λίγο αργότερα. Αρνήθηκαν να μείνουν σε αυτό το κτίριο, αλλά ο Τζον παρέμεινε. Έμεινε για σχεδόν 50 χρόνια στο κτίριο, μέχρι το θάνατό του το 2017. Κατά την διάρκεια αυτών των πέντε δεκαετιών που έζησε και ο Τζον, μετέτρεψε το Ancient Drammy σε έναν παραφυσικό προορισμό. διοργάνωνε ξεναγήσεις, φιλοξενούσε ομάδες κυνηγών φαντασμάτων, έλεγε ιστορίες για μάγισσες που κάηκαν στην πυρά, για παιδιά που θυσιάστηκαν σε παγανιστικές τελετές, για λατρεία του διαβόλου και δαιμονικές οντότητες.
Κάποιες από αυτές τις ιστορίες είχανε κάποια μικρά ψήγματα αλήθειας. Πολλές ήταν υπερβολές. Όλες τους όμως συνέβαλαν στη φήμη του κτηρίου ως ενός τόπου με ασυνήθιστη μεταφυσική δραστηριότητα. Σου κάνει κάτι εντύπωση μέχρι τη στιγμή? Μου φαίνεται ότι πιο πολύ ψεύτικο ακούγεται η συγκεκριμένη ιστορία μέχρι τώρα αφού ήταν όλα φτιαχτά από αυτό τον Χάνφρη.
Ναι. Υπάρχει ένα εξής ενδιαφέρον Γιώργο. Ακόμα και οι αρκετά σοβαροί έρευνητές του παραφυσικού, ακόμα και ακαδημαϊκοί μελετητές που έχουν κατάρρυψει αρκετούς ιστορικούς ισχυρισμούς, ακόμα και σκεπτικιστές που πλησίασαν το κτίριο, αποφασισμένοι να βρουν λογικές εξηγήσεις, όλοι τους αναφέρουν ότι κάτι στο Ancient Drumming μοιάζει λάθος.
Όχι τρομακτικό με έναν διασκεδαστικό τρόπο όπως αυτό που πουλούσε ο Τζον, αλλά λάθος με την έννοια του βαθιά ανησυχητικού. Η αρχιτεκτονική του κτηρίου συμβάλλει σε αυτή την ατμόσφαιρα. Τα ταβάνια είναι αρκετά χαμηλά και τα πατώματα είναι ανομοιόμορφα. Υπάρχουν πολύ στεναπεράσματα, ξύλινα δοκάρια που γέρνουν σε περίεργες γωνίες, δωμάτια που μοιάζουν πάρα πολύ μικρά, πολύ σκοτεινά, πολύ κλειστά και σκάλες που στρίβουν με τρόπους που σε προσανατολίζουν.
ανατολίζουν. Ολόκληρη λοιπόν η δομή μοιάζει σαν να σχεδιάστηκε για να κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν άβολα. Για ποιο λόγο να χτιστεί λοιπόν κάτι τέτοιο εξ αρχής. Το εσωτερικό είναι γεμάτο με αντικείμενα που ο Τζον Χάμφρις συγκέντρωνε για δεκαετίες. Αντίκες, τρισκευτικά κοιμήλια, παράξενοι πίνακες, βαλσαμωμένα ζώα. Κάθε αντικείμενο μοιάζει επιλεγμένο ακριβώς για την ικανότητά του να προκαλεί ανησυχία.
Το τελικό αποτέλεσμα δίνει την αίσθηση ενός κτηρίου παγωμένου στον χρόνο. Κάθε δωμάτιο έχει τη δική του θεματική. Το δωμάτιο που τραβάει την μεγαλύτερη προσοχή είναι γνωστό ως το δωμάτιο της μάγισσας. Σύμφωνα λοιπόν με το θρύλο, μια γυναίκα που κατηγορήθηκε για μαγεία τον 16ο αιώνα βρήκε καταφύγιο στο συγκεκριμένο pub.
κρυβόταν από τους κυνηγούς μαγισσών που ξέρεις τότε στην Αγγλία ήταν άνδρες που γύριζαν σε όλη την περιοχή εντοπίζοντας, εχμαλωτίζοντας και τελικά εκτελώντας γυναίκες για τέτοιες κατηγορίες. Το έγκλημα της συγκεκριμένης γυναίκας ήταν η μη αποδοχή του χριστιανισμού και η εξάσκηση της βοτανοθεραπείας. Ήταν επίσης ανεπάντρι και οικονομικά ανεξάρτητη.
Δηλαδή, ό,τι πρέπει για να θεωρηθεί κάποια γυναίκα του τότε μάγισσα. Οι εκδηλώσεις λοιπόν στο δωμάτιο της μάγισσας δεν είναι ανεπέστητες. Οι επισκέπτες που διανυκτερεύουν εκεί αναφέρουν ότι τους αγγίζουν αόρατα χέρια ή ότι τους βρόχνουν ή ότι τους γρατζουνάνε και ότι ξυπνούν βρίσκοντας σημάδια στο σώμα τους που δεν υπήρχαν πριν ξαπλώσουν.
Συνήθως είναι κόκκινα ερεθίσματα, γρατζουνιές και μόλοβες. Οι γυναίκες αναφέρουν εντονότερη δραστηριότητα από ότι οι άντρες και ιδιαίτερα ώστες είναι πιο κοντά στην πίστη της σύγχρονης μαγείας ή του παγανισμού. Ας πούμε σαν να νιώθει η οντότητα ότι υπάρχει μια αδελφή ψυχή. Ένα άλλο δωμάτιο είναι το δωμάτιο του επισκόπου και θεωρείται ακόμα πιο επικίνδυνο.
Αυτός ο θάλαμος του επάνω ρόφου έχει την εμφύμη της βίας, φυσικής βίας Έπιπλα έχουν επιδοξευθεί στην άλλη πέπρα του δωματίου μπροστά στα μάτια όσων ζούνε Επίσης μια φορά μπροστά στα μάτια των ερευνητών και ενός μέντιου που επιχειρούσε να μπει μέσα Φέρεται να σηκώθηκε στον αέρα και να πετάχτηκε στο διάδρομο η ντουλάπα Όλη η ντουλάπα Σκοτώνοντας τον έναν ερευνητή Αυτό έγινε το 1974 Μάλιστα Οι φιλοξενούμενοι αναφέρουν ότι τους σμπρώχνουν, τους χτυπούν, τους τραβούν τα μαλλιά με τόση δύναμη που τους αφήνει έντρομους και γεμάτους μόλοπες Ορισμένοι ερευνητές του παραφυσικού αποδίδουν το φαινόμενο Πού πιστεύεις Γιώργο? Σε Poltergeist Φράβο Γιώργο, σε ένα Poltergeist Ενώ άλλοι εικάζουν ότι πρόκειται για απλά το πνεύμα κάποιου που δολοφονήθηκε εκεί Ο ίδιος ο Τζον Χάμφρης πιστεύει ότι ήταν κάτι δαιμονικό μια ανθρώπινη οντότητα που κατοικούσε στο δωμάτι του επισκόπου η οποία απεχθανόταν την ανθρώπινη παρουσία και ήθελε να διώξει τους πάντες χρησιμοποιώντας τη βία.
Και συνεχίζουμε με τον πιο ας πούμε ανησυχητικό ισχυρισμό για το Ancient Realm που αφορά τα παιδιά. Κατά την διάρκεια των ανακαινήσεων σύμφωνα πάντα με τον Τζον Χάμφρις ανακαλύφθηκαν οστά κάτω από το πάτωμα. Όμως τα οστά ήταν μικρά, παιδικά. Ο ίδιος πίστευε ότι επρόκειτο για υπολείμματα θυσιών. Ότι παλαιόταν παιδάκια. Ναι. Κάποιοι παγανιστές όπως ανέφερε ο ίδιος παλαιότερα χρησιμοποιούσαν την τοποθεσία για σκοτεινές τελετές πριν την έλευση του χριστιανισμού εκεί και ότι τα παιδιά είχαν θανατοθεί και θαυτεί στα θεμέλια.
Η τοποθεσία του κτίριου προσθέτει ακόμα ένα επίπεδο μυστηρίου όπου ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι χτίστηκε πάνω σε ένα παγανιστικό νεκροταφείο ότι η ίδια η γη είναι ποτισμένη με θάνατο. Όπως κατάλαβες Γιώργος, σύγχρονοι ερευνητές του παραφυσικού χρησιμοποιώντας επιστημονικό εξοπλισμό έχουν καταγράψει ανομαλίες που δυσκολεύονται να εξηγήσουν διακυμάνσεις ηλεκτρομαγνητικού πεδίου που δεν ακολουθούν κανένα μοτίβο θερμοκρασιακές μεταβολές που αψηφούν τους νόμους της θερμοδυναμικής και ηχογραφήσεις να εχμαλωτίζουν φωνές που λένε λέξεις όπως φύγε δικό μου και έξω και κάποιες φορές τέλος μερικές φωτογραφίες δείχνουν κάποιες ανομαλίες, κάποιες φωτεινές σφαίρες όσες φωτογραφίες έχουν επαρθεί τα glowing orbs είναι χαρακτηριστικά όταν υπάρχει μια έντονη καταγραφή φαίνονται και σε φωτογραφίες.
Τέλος λοιπόν και με αυτή την ιστορία. Πώς σου φάνηκε? Αυτή ξεκίνησε πιο χαλαρά αλλά μετά έγινε σχεδόν χειρότερο από το προηγούμενο. Πίστεψε ότι ήταν ένα κομμάτι marketing αλλά όσο περνούσε η ώρα βλέπεις ότι μάλλον πέφανε και πέφανε. Οπότε ναι, νομίζω δεν είναι πλέον. Ξεφύγαμε από το marketing. Συνεχίζουμε Γιώργο και πάμε στο Jamaican.
Στην Jamaika? Όχι. Είπαμε ότι θα μιλήσουμε για τις πιο στοιχειωμένες pub της Αγγλίας. Τζαμάινα λεγότανε η συγκεκριμένη pub. Θα δαξιδέψουμε λοιπόν προς την Κορνουάλη και τον Bodmin Moor. Είναι ένα τοπίο γεμάτο με μεγάλους λόφους και άγρια πόνη. Υπάρχει μία ομίχλη που είναι μόνιμη εκεί σε όλη τη γη και μια απομόνωση τόσο απόλυτη που μπορεί να σταθείς στο κέντρο αυτής της περιοχής και να μην βλέπεις κανένα σημάδι ανθρώπινης κατοικίας προς καμία κατεύθυνση.
Στην καρδιά αυτής της ερημιάς, ανάμεσα στις πόλεις Λόνσεντον και Μποντμίν, είναι το Τζαμερκα Ίν, που τεχτίστηκε εκεί, στη μέση του πουθενά. Το κτίριο κατασκευάστηκε το 1750 ως ένα παντοχείο για άμαξες. Ένα μέρος δηλαδή όπου οι ταξιδιώτες μπορούσαν να ξεκουραστούν, κάποιες φορές να αλλάξουν τα κουρασμένα αλογά τους, να φάνε ένα γεύμα, να κοιμηθούν το βράδυ και να συνεχίσουν το ταξίδι τους.
Ο δρόμος που εξυπηρετούσε ήταν η κύρια αρτηρία ανάμεσα στην βόρεια και την νότια ακτή της Κορνουάλης. Πριν λοιπόν από το τρένο, όποιος ταξίδευε προς τα εκεί αναγκαστικά περνούσε από το Jamaica Inn. Το πανδοχείο δεν πήρε το όνομά του από το νησί της Καραϊδικής Απευθείας αλλά από την οικογένεια Τρελώνη, οι οποίοι ήταν τοπικοί γεωκτήμονες.
Δύο μέλη λοιπόν αυτής της οικογένειας είχαν υπηρετήσει ως κυβερνήτες στην Τζαμάικα του 18ου αιώνα. Οπότε το όνομα σε αυτόν τον λόγο Τζαμάικα. Εξυπηρετούσε όμως εκτός από τις άμαξες και λαθρεμπόρους Γιώργο. Ξέρεις τον λαθρεμπόρος έτσι. Λογικό, λογικό. Η Κορνοά λοιπόν ήταν τότε εκείνες τις εποχές η πρωτεύουσα του λαθερμπορείου στην Αγγλία.
Γιατί αυτό? Γιατί είχε πολύ άγρια ακτογραμμή και οι κρυφές παραλίες της, καθώς και μεγάλη απόσταση από το Λονδίνο και τα κέντρα εξουσίας, την καθούσαν ιδανική για να γίνεται η εκφόρτωση παράνομων εμπορευμάτων από Γαλλία και άλλες περιοχές. πράγματα όπως μπράντι, τσάι με τάξη και καπνός προϊόντα που επιβαρύνονταν με μεγάλους δασμούς μπορούσαν εκεί να πουληθούν με τεράστιο κέρδος αρκεί να αποφύγεις τους τελωνιακούς Δεν είναι όμως τώρα λαθρεπόριο, δεν ήταν μια ρομαντική περιπέτεια που τώρα λέγω τεχνία κάποιες φορές μας παρουσιάζει Τότε ήταν ένα εργανομένο έγκλημα Οι λαθρέποροι σκότωναν κρατικούς υπαλλήλους προσπαθούσαν να παρέμβουν, εξόντωναν αντίπαλες συμμορίες που καταπατούσαν την περιοχή τους και δολοφονούσαν οποιονδήποτε μπορούσε να τους προδώσει.
Και χρησιμοποιούσαν μέρη όπως το Τζαμέικα Ιν ως σταθμούς μεταφόρτωσης για παράνομα αγαθά. Όμως, η φήμη του Τζαμέικα Ιν δεν οφείλεται μόνο στην πραγματική του ιστορία, αλλά στην λαογραφία. Οφείλεται σε μια νεαρή γυναίκα που χάθηκε στον βάλτο εκεί κοντά το 1830. Το όνομά της ήτανε Δάφνη Ντιμοριέ και ήταν 23 ετών. Μαζί με έναν φίλο της είχαν βγει για υπασία.
Μια πυκνή ομίχλη έπεσε ξαφνικά και δεν έβλεπαν τίποτα. Αποβιβάστηκαν και άφησαν τα άλογα τους ελεύθερα, ελπίζοντας ότι τα ζώα θα έβρισκαν δρόμο για το καταφύγιο. Τα άλογα όμως, όντως από τους στάβλους του Τζαμέικα Ιν, τους οδήγησαν εκεί πέρα. Η Ντιμοριέ πέρασε τη νύχτα εκεί για να συνέλθει. Η ατμόσφαιρα του πανδοχείου την επηρέασε. Η απομόνωση, το άγριο τοπίο, το παρελθόν του κτηρίου.
Έτσι λοιπόν ο πανδοχέας εκείνο το βράδυ της διηγήθηκε αρκετές ιστορίες. Ιστορίες για λαθερμπόρους, για ναυάγια, για πράγματα που συνέβαιναν στο βάλτο και για τα οποία αξιοπρεπείς ανθρώποι δεν μιλούσαν. Η τιμωρία άκουγε και έκανε αυτές τις ιστορίες ένα μυθιστόρημα, το Jamaica Inn, που εκδόθηκε το 1836. Αφηγείται την ιστορία της Μεριγέλα, μιας νεαρής γυναίκας που έρχεται να μείνει με τη θεία της στο πανδοχείο Εκεί ανακαλύπτει ότι ο θείος της είναι μέλος μιας συμμορίας ανθρώπων που παρασύρουν σκεμμένα πλοία στα βράχια και δολοφονούν τους επιζώτες για να λυλαδίσουν το φορτίο Σήμερα λοιπόν το Τζαμέ κανεί λειτουργιός ξενοδοχείο και μουσείο Το Μουσείο Λαφρεμπορίου στεγάζει μία από τις καλύτερες συλλογές σχετικών εκδομάτων στη Βρετανία Πώς σου φαίνεται μέχρι στιγμής η ιστορία Γιώργο?
Δεν φαίνεται να υπάρχει κάτι υπερφυσικό νομίζω Είναι κάτι... εντάξει Λαφρεμπόριο Είναι μια λαογραφία που ενέπνευσε και μια συγγραφέα να εκδώσει ένα δίγημα Σωστά, σωστά Πάμε τώρα όμως για το να δούμε πού είναι το παράξενο Οι άνθρωποι δεν έρχονται στο Τζαμέκαιν για μαθήματα ιστορίας, έρχονται για τα φαντάσματα, για την ατμόσφαιρα που η Ντιμωριέ αποτύπωσε στο πετυχημένο βιβλίο της και για την αίσθηση ότι σε αυτόν τον απομονωμένο βάλτο, κυκλωμένο από το σκοτάδι, τα πάντα μπορούν να συμβούν.
Και κάποια πράγματα Γιώργο όντως συμβαίνουν. Το πανδοχείο διαθέτει πολλά δωμάτια που φημολογείται ότι είναι στοιχειωμένα. Όχι μόνο ένα ή δύο, αλλά πραγματικά πολλά. Παράλληλα το δωμάτιο 3, που έμενε η ίδια η δημορία εκείνη τη νύχτα με την ομίχλη, το δωμάτιο 5, 6, 7, 8, 9, 20, 23, 25, όλα αυτά θεωρούνται στοιχειωμένα δωμάτια.
Ακόμα και δωμάτια στη σύγχρονη επέκταση, όπως το 27 και το 34, θεωρούνται στοιχειωμένα. Τα φαινόμενα που αναφέρονται είναι παρόμοια σε όλα αυτά τα δωμάτια. Ήχος βημάτων σε άδειους διαδρόμους Πόρτες που ανοιγοκλίνουν ακόμα και αν είναι κλειδωμένες Έστηση πως κάποιος κάθεται στην άκρη του κρεβατιού Παγωμένα ρεύματα που μετακινούνται Σκιές που δεν αντιστοιχούν σε καμία πήγη φωτός Και τέλος φωνές Φωνές που μιλούν σε γλώσσες που οι επισκέπτες δεν αναγνωρίζουν Ψήφιροι που μοιάζουν να πηγάζουν μέσα από τους ίδιους τους τοίχους Το μπαρ και το εστιατόριο παρουσιάζουν επίσης δραστηριότητα Ποτήρια μετακινούνται μόνα τους, μπουκάλια πέφτουν από τα ράφια Το προσωπικό αναφέρει ότι νιώθει διαρκώς ένα βλέμμα στραμμένο πάνω του και υπάρχει γενικά η αίσθηση ότι ποτέ δεν είμαστε μόνοι Η εσωτερική αυλή, η οποία την εποχή των αμαξών θα ήταν γεμάτη άλογα, ταξιδιώτες και εφασαρία είναι τώρα ένα από τα πιο ησυχασμία Όμως, τη νύχτα, πελάτες και υπάλληλοι αναφέρουν ότι ακούνε τον ήχο από πλές, τρίξιμο τροχών και ήχο από χαλινάρια κάθε βράδυ
Σαν να υπάρχουν άμαξες δηλαδή στο απ' έξω Ναι, αλλά δεν υπάρχει τίποτα Προφανώς, σε αυτή την εποχή Η πιο διάσημη ιστορία αφορά έναν μυστηριώδη ξένο Στις αρχές του 20ου αιώνα, οι εφημερίδες κατέγραψαν ένα αλόκοτο περιστατικό Ένας άνδρας εθεάθη να κάθεται έξω από το Τζαμαϊκαΐν πολλές μέρες. Δεν μιλούσε, δεν αντιδρούσε με όποιον τον πλησίαζε.
Έμοιαζε ακριβώς με έναν άνδρα που είχε εξαφανιστεί μήνες νωρίτερα. Έναν άνδρα που θεωρούταν ότι είχε δολοφονηθεί μέσα ή κοντά στο πανδοχείο. Ο κόσμος προσπαθούσε να του μιλήσει, εκείνος όμως δεν απαντούσε, δεν αντιδρούσε. Απλώς καθόταν και κοίταζε επίμονα το κτίριο. Μετά μια μέρα χάθηκε Εξαφανίστηκε τόσο μυστηριωδός όσο είχε εμφανιστεί Οι εφημερίδες κάλυψαν την είδηση Ο αγνοούμενος δεν βρέθηκε ποτέ, δεν ταυτοποιήθηκε ποτέ Όμως το περιστατικό έγινε μέρος της λαογραφίας του Τζαμέικα Έντια Φωτονάντρα που για εβδομάδες απλά κοιτούσε Χωρίς να αντιδρά με κανέναν το πανθοχείο Σήμερα ορισμένοι επισκέπτες αναφέρουν ότι βλέπουν μια φιγούρα που και που στη γωνία απέναντι από το πανδοχείο Μια φιγούρα που κοιτάει έντονα κοντά στο σούρουπο χωρίς να αντιδρά Όταν κάποιος πηγαίνει να τον πλησιάσει η φιγούρα ξεθοριάζει Και δεν είναι πλέον εκεί Ναι Ο βάλτος λοιπόν γύρω από το Τζαμέικα είναι ενισχύει όλη αυτή την ατμόσφαιρα Το Μποντλιν Μουντ είναι ένα πανέμορφο μέρος στο φως της ημέρας
Όμως στο σκοτάδι, η κοινόμυχλη μεταμορφώνεται, η ορατότητα πέφτει, οι ήχοι μεταφέρονται παράξενα, η απόσταση γίνεται αδύνατο να υπολογιστεί και έτσι οι άνθρωποι χάνονται εύκολα, μερικές φορές με μοιραία αποτελέσματα. Ο Βάλτος όπως καταλαβαίνεις έχει στοιχήσει ζωές. Η τοπική παράδοση είναι γεμάτη με ιστορίες για το Βάλτο, για φαντάσματα, για φώτα που παραπλανούν ταξιδιώτες και για πλάσματα που κυνηγούν στο σκοτάδι.
Το Τζαμέικα ίν λοιπόν βρίσκεται ακριβώς στην καρδιά του τοπίου. Πώς σου φάνηκε αυτή η ιστορία Γιώργο? Αυτό ήταν λιγότερο τρομακτικό από τα άλλα, αλλά εντάξει είχε άλλο είδος κρύπινες νομίζω. Πάμε τώρα στον Πελκράβια που είναι μία από τις πιο αριστοκρατικές συνοικίες του Λονδίνου. Εκεί οι πρεσβείες στεγάζονται σε αρχοντικά, όπου οι εύποροι ζουν πίσω από περιποιημένες προσώψεις και φροντισμένους κήπους.
Εκεί λοιπόν υπάρχει ένα κτίριο. Το κτίριο χρονολογείται από το 1720. Κατασκευάστηκε αρχικά ως λέσχη αξιωματικών, όπου το ανώτερο σύνταγμα πεζικού του Βρετανικού στρατού έμενε στους πάνω ορόφους και το εισόγειο. Στο κελάρι μαζεύονταν Απλοί στρατιώτες Μακριά από τα βλέμματα των αξιωματικών Μακριά από τη στρατιωτική πειθαρχία Τι πιστεύεις να κάνουν Γιώργο Τρώγανε Διασκεδάζανε Πίνανε Τσογάρανε Και νιώθανε άνθρωποι Όχι στρατιώτες για λίγες ώρες Σε εκείνο λοιπόν το κελάρι Στο συγκεκριμένο ας το πούμε Ας τύπουμε pump η οποία ονομάζεται Grenadier Pub, έγινε ένας φόνος.
Δεν γνωρίζουμε το ακριβές έτος, ξέρουμε όμως ποιος ήταν. Περιγράφεται ως ένας ανθίπολο χαγός. Οι ντόπιοι τον αποκαλούν Cedric. Κανείς δεν μπορεί να πει όμως αν είναι αυτό το πραγματικό του όνομα ή απλώς ένα παρατσούκλι που του έδωσε το προσωπικό της pub πλέον αιώνες αργότερα. Εκείνο που γνωρίζουμε είναι ότι πιάστηκε να κλέβει στα χαρτιά Στη στρατοτική κουλτούρα της εποχής αυτό δεν ήταν ένα μικρό παράπτωμα Η τιμή ήταν το πάνω Οι απάτες στα χαρτιά φανέρονται έναν άνθρωπο με μεγάλο ελάττωμα στο χαρακτήρα Που έφτατε σε αμφισβήτηση τα πάντα γύρω από έναν άντρα Την ειλικρινιά του, την ακερότητά του και το ίδιο του δικαίωμα να φοράει στολή Η τιμωρία ήταν άμεση και βάναση. Οι συνάδελφοί του, στρατιώτες, τον ξυλοκόπησαν. Όχι απλά ένα γρήγορο χτύπημα για ένα μάθημα, αλλά οι λίγες βροθιές.
Του επιτέθηκαν με απίστευτη αγριότητα και τον χτυπούσαν μέχρι που έπεσε από τις σκάλες του κελαριού νεκρός. Νεκρός. Όμως επειδή κάτι τέτοιο, Γιώργο, όπως καταλαβαίνεις, θα αμαύρωνε την φήμη του συντάγματος, ξεφορτώθηκαν το πτώμα στα κρυφά. Μόνο που δεν έπαψε να υπάρχει, ας πούμε, εντελώς, γιατί από τη στιγμή του θανάτου του το κελάρι στοιχιώθηκε.
Οι στρατιώτες λένε, λένε ένα φορές, ότι το γνώριζαν, γιατί άκουγαν βήματα όταν ο χώρος έπρεπε να είναι άδειος. Άκουγαν βοηγητά. Έβρισκαν αίμα στο πάτωμα που δεν μπορούσαν να καθαρίσουν το αίμα Έβλεπαν μια φιγούρα ψηλή και θολή να στέκεται εκεί που ο άτυχος άνδρας είχε αφήσει τηλευταία του πνοή Τελικά το σύνταγμα εγκατέλειψε το κτίριο και δεν το χρησιμοποιούσε πια ως λέσχη Υπήρχαν υπερβολικά πολλά περιστατικά και πάρα πολλοί στρατιώτες αρνούνταν να κατέβουν στο κελάρι και υπήρχαν γενικά πολλές κουβέντες για φάντασμα, για ένα φάντασμα που δεν έλεγε να φύγει.
Αυτά Γιώργο είναι γραμμένα στα επίσημα έγγραφα του Αγγλικού στρατού. Α, μάλιστα, τα εκμεριωμένα όλα. Ναι. Έτσι λοιπόν αφού παρατήθηκε το οίκημα, γιατί δεν ήθελαν πλέον οι στρατιώτες να πηγαίνουν εκεί, το 1818 μετατράπηκε σε Παπ, η οποία αρχικά ονομάστηκε The Guardsman, λόγω του παρελθόντος. Αργότερα λοιπόν μετονομάστηκε Σεγκρεναδιέ Προς τιμή της σπουδαίας προσφοράς του συντάγματος Στην μάχη του Βατερλό Η Παπ λοιπόν γνώρισε μια τεράστια επιτυχία Βρισκόταν σε καλή τοποθεσία Σέρφηρε ωραία μπύρα Και είχε στρατιτικά ενθύμια στους τείχους Έτσι δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που μαγνίδιζε τους πελάτες Όμως το φάντασμα παραμένει εκεί Ο Σέντρικ όπως έγινε γνωστός έκανε αισθητή την παρουσία του σε τακτική βάση, ιδιαίτερα το Σεπτέμβριο.
Ο Σεπτέμβριος ήταν ο μήνας που, σύμφωνα με τις αναφορές, είχε πεθάνει. Υπάρχει πλέον προσωπικό, το οποίο αναφέρει συχνές δραστηριότητες που κλιμακώνονται κάθε χρόνο του Σέντρικ. Λένε ότι υπάρχουν βήματα στο κελάρι Ότι ήχοι από κάποιον που ανεβαίνει τις σκάλες Όταν όμως το προσωπικό πηγαίνει να ελέγξει Όπως καταλαβαίνετε βρίσκει ποτέ κανέναν Οι υπάλληλοι που εργάζονται εκεί για πολλά χρόνια Έχουν συνηθίσει την παρουσία του Και τον αντιμετωπίζουν σχεδόν σαν ένα ιδιόρυθμο Ας πούμε κομμάτι του κτηρίου Δηλαδή πλέον το προσωπικό Το έχει δεδομένο ότι υπάρχει ένα φάντασμα Κοιτάξτε, νιώθουν λίγο άβολα κάθε Σεπτέμβριο γιατί είναι πιο έντονη η δραστηριότητα, όμως ζούνε με αυτό.
Η πιο διάσημη εκδήλωση αφορά όμως τα χρήματα. Το ταβάνι του Grenadier είναι καλυμμένο με χαρτονομίσματα. Χιλιάδες χαρτονομίσματα. Οι πελάτες κολλάνε χρήματα στην οροφή εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες. Ίσως και αιώνες. Φαντάζεσαι το λόγο. Για να προσελκύσουν το φαντασμά. Να το εξερμενήσουν? Είσαι πολύ κοντά. Ο θρύλος λοιπόν λέει ότι ο Σέντρικ σκοτώθηκε επειδή δεν μπορούσε να εξοφλήσει τα χρέη του από τον τζόγο. Έτσι αναγκάστηκε να κλέψει.
Όταν λοιπόν η απάτη του αποκαλύφθηκε το σκότωσε. Έτσι λοιπόν οι στρατιώτες ξεκίνησαν άφηναν κέρματα στον μπαρ ή στις σκάλες θέλοντας να τον βοηθήσουν να ξεχρεώσει για να ερεμίσει η ψυχή του ας πούμε. Για να βρει γαλήνη και να δείξουν ότι αναγνωρίζουν το κακό που έγινε. Ε, με τον καιρό οι θαμόνες άρχισαν να κολλάνε χαρτονομίσματα στο ταβάνι, όλο και πιο ψηλά, το ένα πάνω απ' το άλλο, μέχρι που η ίδια η οροφή έχει μετατραπεί σε ένα μνημείο για το αιώνιο χρέος ενός νεκρού στρατιώτη.
Το έθιμο συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Οι τουρίστες έρχονται, ακούνε την ιστορία και προσθέτουν τα δικά τους χρήματα. Χαρτονομίσματα αξίας δεκάδων χιλιάδων λιρών καλύπτουν σχεδόν όλες τις επιφάνειες της ΠΑΠ. Κανείς όμως δεν τα αγγίζει. Είναι τα χρήματα του Σέντρικ. Είναι η εξόφληση του χρέους του. Οι οπτικές εμφανίσεις του Σέντρικ είναι σπάνιες αλλά σταθερές.
Παρουσιάζεται σαν μια φιγούρα στο κελάρι, ψηλή Που φορά κάτι που μοιάζει με στρατοτική στολή περασμένων αιώνων Άλλοτε είναι όρθιος, άλλοτε είναι πεσμένος στις σκάλες Και άλλοτε είναι απλώς μια σκιά που κινείται αφύσικα Όσοι τον έχουν δει δεν αναφέρουν ότι μοιάζει οργισμένος ή απειλητικός Πιο πολύ δείχνει θλιμμένος και ίσως μπερδεμένος για το γεγονός ότι βρίσκεται ακόμα εκεί Το BBC έκανε γυρίσματα Σε συγκεκριμένη pub Το Grenadier το 1982 Για μια εκπομπή σχετικά με τις πιο στοιχειωμένες Pub του Λονδίνου Αυτό που συζητάμε εμείς εδώ σήμερα Το συνεργείο τοποθέτησε κάμερες Σε όλο το κτίριο Πήρε συνεντεύξεις από όλο το προσωπικό Και κατέγραψε γενικά πλάνα Όταν εξέτασα τις φωτογραφίες Που τραβήχτηκαν κατά την διάρκεια των γυρισμάτων Μια εικόνα αποκάλυψε κάτι εξωσημείωτο σε ένα παράθυρο.
Ένα πρόσωπο που κοίταζε έξω. Το πρόσωπο ενός άντρα, αρκετά στέρεο ώστε να είναι καθαρά ορατό, με διακριτά χαρακτηριστικά. Όμως, δεν υπήρχε κανείς σε εκείνο το κτίριο, το δωμάτιο όταν βγήκε η φωτογραφία, καθώς ήταν άδειο. Η φωτογραφία κυκλοφόρησε μεταξύ των ερευνητών του παραφυσικού και κάποιοι την θεώρησαν ως απόδειξη για την ύπαρξη του Σέντρικ.
Το γκραναδιέ λοιπόν έχει αλλάξει οι ιδιοκτήτες αρκετές φορές. Κάθε ενός ιδιοκτήτης κληρονομεί τον Σέντρικ και πρέπει να αποφασίσει πώς θα χειριστεί ένα φάντασμα που αρνείται να φύγει. Κάποιοι το αποδέχονται, διαφημίζουν όλο αυτό το έθιμο και το μετατρέπουν σε ένα κομμάτι της ταυτότητας του μαγαζιού ως η πιο στοιχειωμένη παπ του Λονδίνου.
Πώς φάνηκε αυτή η ιστορία Γιώργο Και αυτή η εντυπωσιακή ιστορία Εντάξει το φάντασμα του Σέντριγκ Δεν ξέρω είναι και πιο Δεν είναι απασχολητικά Δεν είναι απειλητικό Αλλά είναι εκεί Και συνεχίζουμε λοιπόν Γιώργο Στο τελικό μας προορισμό Που θα πάμε στο Νότιχα Σε μια πόλη χτισμένη Πάνω σε ένα τούνελ Και σπηλιές Που έχουν σκαφτεί για περισσότερα από χίλια χρόνια δημιουργώντας ένα υπόγειο κόσμο εξίσου θεταμένο όσο η πόλη στην επιφάνεια.
Χτισμένη λοιπόν ακριβώς μέσα στο βράχο του Κάστλ Ροκ κάτω από το κάστρο του Νότιχα βρίσκεται μια παπ που διεκδικεί τον τίτλο της παλαιότερης παπ στην Αγγλία. Το όνομά της είναι για Old Trip to Jerusalem. Υδρύθηκε, σύμφωνα με την ταμπέλα πάνω στην πόρτα, το 1189, αρκετά παλιά Τη χρονιά που ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος έγινε βασιλιάς Τη χρονιά που χειρίχθηκε η τρίτη σταυροφορία Τη χρονιά που οι υπότες συγκεντρώθηκαν για να σαλπάρουν προς τους Αγίους Τόπους Και να ανακτήσουν την Ιερουσαλήμ από τους Αναντίν Το ίδιο τόνομα συχνά παραμηνέυεται Οι σύγχρονοι άνθρωποι ακούνε τη λέξη trip, ταξίδι, και υποθέτουν ότι αναφέρεται στο ταξίδι των σταυροφόρων που αναχωρούσαν για τους Αγίους Τόπους.
Όμως, στα μεσαιωνικά αγγλικά η λέξη trip σημαίνει μια στάση, μια ανάπαυλα κατά την διάρκεια ενός ταξιδιού. Το Yawal Trip του Ζερουσαλήμ δεν ήταν το μέρος από όπου ξεκινούσαν τα ταξίδια, ήταν το σημείο που τα ταξίδια διακόπτουν για λίγο και όπου ταξιδιώτες ξεκουράζονταν πριν συνεχίσουν την πορεία τους. Κάτω από την Παπ υπάρχουν αρκετές σπηλιές, βαθιές και σκοτεινές. Αυτοί ήταν οι χώροι εργασίας, ήταν αποθήκες για μπύρα καθώς και ένα σημείο για κοκορομαχίες.
γιατί Γιώργο όπως καταλαβαίνεις όπως όλες οι κλασικές παπ της εποχής έπρεπε να διαθέτει και ένα χώρο για κοκορομαχίες μόρφη ψυχαγωγίας της εποχής το πιο ανησυχητικό κομμάτι ήταν ότι επίσης ήταν συνδεδεμένο με τμήμα των φυλακών του κάστρου υπόγεια πάντα το κελί λοιπόν των μελοθάνατων βρίσκονταν εκεί ένας χώρος τόσο μικρός που δεν μπορούσες να σταθείς ορθιός ούτε να ξαπλώσεις ανάσκελα καθώς ουνα κουλουριασμένος με τα γόνατα μαζεμένα στο στήθος. Τόσο χωρούσε.
Το ταβάνι ήταν τόσο χαμηλό που ήταν αδύνατο να καθίσεις ίσια. Υπήρχαν μερικές τρύπες ανοιγμένες στο βράχο για να επιτρέπουν λίγοι έσοδο αερά οξυγόνου και έξω ακριβώς υπήρχε μια καρέκλα ενός δεσμοφύλακα που υπάρχει ακόμα και τώρα γιατί είναι σκαλισμένη πάνω στον βράχο. Το πιο διάσημο φάντασμα αυτού του αφήσεις παβ είναι ο Γιώργη, το οποίο το πλήρως όνομα ήταν George Henry Ward.
Ήταν επανδοχέας της συγκεκριμένης παβ από το 1894 μέχρι το 1914, σχετικά πρόσφατα στα χίλια χρόνια και ζωής της παβ. Ήταν 20 χρόνια στο τιμόνι της Την αγαπούσε Αγαπούσε την ιστορία της Αγαπούσε τις πηλές που ήταν συνδεδεμένες Με αυτή την παύ Και τη σύνδεσή της με το παρελθόν Την αγαπούσε τόσο πολύ Που λένε οι φήμες ότι όταν πέθανε Παρέμεινε εκεί το πνεύμα του Το προσωπικό αναφέρεται Και βλέπει τον Γιώργη στα κελάρια Στην τακτική βάση Είναι μια φιγούρα με ενδυμασία Της ύστερης βικτοριανής εποχής κινείται ανάμεσα από τα βαρέλια, ελέγχει το εμπόρευμα και γενικά κάνει τη δουλειά που έκανε όσο ζούσε.
Όταν του φωνάζουνε, η φιγούρα δεν ανταποκρίνεται. Όταν τον πλησιάζουν, ξεφοριάζει. Όμως η αίσθηση παραμένει εκεί. Το προσωπικό που δουλεύει εκεί για χρόνια μιλάει για αυτό το φάντασμα, ας πούμε, με αγάπη. Σαν να πρόκειται για έναν κεντρικό πρώην διευθυντή που συνεχίζει να εμφανίζει στη δουλειά παρόλο που έχει βγει στη σύνταξη ας πούμε.
Ωστόσο δεν είναι όλα τα φαντάσματα της συγκεκριμένης ΠΑΜ φιλικά. Στην τρύπα του Μόρτιμερ, το τούνελ που κάποτε συνέδεε την ΠΑΜ με το κάστρο του Νότιχα, ελοχεύει κάτι πολύ πιο σκοτεινό. Αυτό το πέρασμα έχει μια συγκεκριμένη ιστορία, μια ιστορία βασιλικής προδοσίας και φόνου. Το 1330 η βασίλισσα Ισαβέλα, σύζυγος του Εδουάρδου II, κυβερνούσε την Αγγλία στην πράξη αλλά όχι στο όνομα. Ο σύζυγός της προτιμούσε τη συντροφιά ανθρών.
Εκείνη κατέφυγε στη Γαλλία όπου βρήκε έναν εραστή τον Ρότζερ Μόρτιμερ Μαζί λοιπόν επέστρεψαν με στρατό ανέτρεψαν τον Εδουάρδο και κυβέρνησαν μέσω του γιού της Ισαβέλλας του νεαρού Εδουάρδου του τρίτου αυτή τη φορά Όταν όμως ο Εδουάδος ο τρίτος ενηλικιώθηκε θέλησε πραγματική εξουσία Έτσι λοιπόν ενώ η μητέρα του και ο εραστής της έπαιρναν αποφάσεις, εκείνος αποφάσισε να δράσει.
Ο Μόρτιμερ, ο πατριός του ας πούμε, δεν ήταν επίσημο πατριός του, βρισκόταν στο κάστρο του Νότιχαμ. Ο Εδουάρδος έπρεπε να τον εχμαλωτήσει, χωρίς να του δώσει χρόνο να διαφύγει, να οχυρωθεί. Έτσι λοιπόν χρησιμοποίησε τα τούνελ, τα κρυφά περάσματα κάτω από το πανδοχείο, από την Παπ. Εκείνος και οι άδρες του ανέβηκαν μέσα από την τρύπα του Μόρτιμερ, έτσι με το ονομάστηκε στην πορεία Εμφανίστηκαν στο εσωτερικό του κάστρου, συνέλαβαν τον Μόρτιμερ μέσα στην κρεπατοκάμαρα της Ισαβέλας και τον έσυραν μακριά Η Ισαβέλα ούλιαζε, οικετεύοντας τον γιο της να δείξει έλεος στον εραστή της, όμως ο Ιδουάρδος την αγνώρισε Ο Μόρτιμερ μεταφέρθηκε στο Ρονδίνο, δικάστηκε και εκτελέστηκε Έτσι λοιπόν η τρύπα του Μόρτιμερ Πήρε το όνομά της από αυτό το γεγονός Το τούνελ είναι υπαρκτό Και μπορείς να το δεις Στις ξεναγήσεις του κάστρου Να σου πω ότι υπάρχουν τώρα αρκετές ξεναγήσεις Με αρκετές ιστορίες για όλη αυτή τη δραστηριότητα Και πάλι σε ξαναγούνε Δηλαδή από το κάστρο μέχρι την μπαμ που φτάνεις
Από την μπαμ μέχρι το κάστρο Από την μπαμ ξεκινάνε όλα Σε αυτό λοιπόν το τούνελ Στο πέρασμα που έγινε αυτό μάρτυρας μιας τέτοιας προδοσίας λέγεται ότι περπατά το φάντασμα της Σαβέλλας. Κάποιοι λένε ότι ψάχνει το Μόρτιμερ, άλλοι ότι θρυνεί για όσα έχασε, άλλοι ότι είναι απλώς παγιεδευμένη και καταδικασμένη να ξαναζεί τη στιγμή όπου ο κόσμος της κατέρευσε.
Το προσωπικό του για όλοι τρυπ του Τζερουσαλήμ αναφέρει ότι ακούει μια γυναίκα να κλαίει σε περιοχές κοντά στο σημείο που το το τούνελ συνδεόταν με την ΠΑΠ. Ακούει κάποιον να φωνάζει ένα όνομα. Mortimer. Όμως το πιο ανησυχητικό στήχημα της ΠΑΠ δεν έχει να κάνει με ιστορικά πρόσωπα. Σχετίζεται με ένα αντικείμενο. Με ένα μοντέλο πλοίου.
Ξέρεις αυτά τα πλοία μοντελισμού. Μίνια τουρα, ναι. Είναι μια γαλέρα, αρκετά μικρή, ώστε να χωράει σε μια προθήκη, αρκετά παλιά, ώστε η ηλικία της η ηλικία της να μην μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια και τόσο καταραμένη που κανείς δεν έχει τολμήσει να την καθαρίσει εδώ και 50 χρόνια. Δεν την καθαρίζουν. Μάλιστα. Θα σου πω πού εξηγείται αυτό.
Η καταραμένη γαλέρα βρίσκεται στο Rock Lounge. Είναι πίσω από ένα τζάμι γεμάτη με τη σκόνη που έχει ιστοριφθεί εδώ και δεκαετίες. Η ιστορία, έτσι όπως την διηγούνται στη συγκεκριμένη pub, είναι απλή αλλά και τρομακτική. Το πλοίο ήταν δώρο από ένα ναυτικό που είχε επισκεφθεί την Πάπα. Ήθελε να αφήσει κάτι πίσω, ένα δείγμα εκτίμησης.
Και τους χάριζε αυτό το ομοίωμα. Αρχικά τοποθετήθηκε στον κάτω όροφο, στο κεντρικό μπαρ, κρεμασμένο από ταβάνι. Με τα χρόνια που σκαδαλαβαίνεις μαζεύτηκε σκόνη. Αρκετή σκόνη. Κάποιοι λένε ότι η σκόνη ήταν περισσότερη από ό,τι έπρεπε να είχε μαζέψει. Για κάποιο λόγο η σκόνη ήταν υπερβολική. Έτσι λοιπόν το προσωπικό αφού πρόσκησε την αρκετή σκόνη Και τους φάνηκε περίεργο Αποφάσισαν να την καθαρίσουν Ένας άνθρωπος λοιπόν που καθάρισε τη γαλέρα Πέθανε μισή την εβδομάδα Ο θάνατός ήταν ξαφνικός Χωρίς να έχει κάποια ασθένεια Χωρίς καμιά προειδοποίηση Απλώς πέθανε Ο κόσμος συγκράτησε ότι εκείνος είχε καθαρίσει το πλοίο Ο καιρός πέρασε Ένας νέος υπάλληλος που δεν γνώριζε τίποτα για τον πρώτο θάνατο έκρινε ότι η γαλέρα χρειάζονταν εκ νέου καθάρισμα γιατί είχε ξανά μαζέψει σκόνη.
Ήτανε βρώμικη και έδινε κακή εντύπωση όπως έλεγε. Την καθάριζε σχολαστικά. Σε λίγες μέρες πέθανε. Και ξανά το ίδιο σκηνικό έγινε και με έναν τρίτο και με έναν τέταρτο και με έναν πέμπτο άνθρωπο. Όλοι οι θάνατοι ακαριέοι, χωρίς κάποια εμφανή αιτία όλοι οι άνθρωποι που προσπαθούσαν να καθαρίσουν το μοντέλο. Σε αυτό λοιπόν το σημείο όλη αυτή η σύμπτωση ήταν αδύνατον να αγνοηθεί. Τόσοι άνθρωποι τόσα καθαρίσματα, τόση θάνατοι.
Το ομοίωμα της γαλέρας ήταν πλέον, συμφωνάμε το προσωπικό, ξεκάθαρα καταραμένο. Η διεύθυνση λοιπόν πήρε μια οριστική απόφαση. Το καράβι δεν θα καθαριζόταν ποτέ ξανά. Τοποθετήθηκε μέσα σε μια γυάλινη προθήκη, προστατεύθηκε από φθορές ή κλοπή και είναι απολύτως ανέγγιχτο. Ούτε το προσωπικό, ούτε οι επισκέπτες μπορούν να το αγγίξουν.
Η γαλέρα βρίσκεται μέχρι και σήμερα βυθισμένη σε μια σκόνη μέσα στην προθήκη. Μπορείς να το αντικρίσεις αν επισκεφτείς συγκεκριμένη pub, να το επεξεργαστείς, αλλά όχι να το αγγίξεις. Δεν θα θέλατε κανένας να το αλλιέξει νομίζω. Ναι. Επίσης να σου αναφέρω απλώς ότι υπάρχουν και άλλες μεταφυσικές εκδηλώσεις στο YOLTRIP του Jerusalem.
Έχει το κλασικό ρεπερτόριο κάθε στοιχειομένης pub όπως βήματα σε ερημικές γωνιές, πόρτες που ανοίγουν κλείνουν μόνες τους, αντικείμενα που αλλάζουν θέσεις και πτώσεις της θερμοκρασίας. Έτσι λοιπόν Γιώργο ολοκληρώσαμε το ταξίδι μας στις χιωμένες παπ της Αγγλίας Είδαμε μέρειο που η φιλοξενία μετατράπηκε σε τρόμο όπου η καθημερινή συνήθεια του ποτού, του ύπνου αλλά και του φαγητού μεταμορφώθηκε σε βία και τραχωδία και σε κάτι που ξεπερνά το φυσιολογικό Οι χιωμένες παπ είναι μια πολιτισμική κληρονομιά Μας υπενθυμίζουν ότι οι νεκροί δεν εξαφανίζονται τελείως ότι οι πράξεις έχουν συνέπειες που συνεχίζουν σε βάθος αιώνων.
Και ίσως Γιώργο, την κατάλληλη νύχτα, υπό τις σωστές συνθήκες, όταν το πέπλο είναι πιο λεπτό και οι νεκροί πλησιάζουν, ίσως να βιώσεις και εσύ αυτό που τόσοι άλλοι έχουν περιγράψει. Την απόλυτη βεβαιότητα ότι δεν είσαι μόνος, αλλά με κάτι που έχει κάθε δικαίωμα να βρίσκεται εκεί, επειδή αυτός ήταν ο δικός του χώρος πρώτα και η τελευταία του κατοικία.
Καλή συνέχεια. σε όλες τις χιωμένες πα που μας υποχρεούν να ζήμενε. Πήγαινες. Δεν χρειάζομαστε 5.000 ευρώ. Πόσο χρήση. Και λίγο, ρε, δεν θα κλείσουμε ένα... Δεν θα είναι. Μην διαφημίζουμε εταιρείες αεροπορικές. Με 30 ευρώ μπορώ να σου φρονήσω εισιτήρια. Ωραία, το να πάμε δεν είναι το ακριβό, ρε, μόνο. Τι που θα μείνουμε, κλείανε πανάκριβοι σε χώρα.
Σιγά τώρα είναι ακριβή να πας να μείνεις σε μια που θες τα πανδοχεία. Δεν θα είναι ακριβά αυτά απλά καμιά. Δεν πιστεύω να είναι. Εγώ νομίζω ότι θα είναι τύπου 3-4 το βράδυ. Το μονόκληρο. Λόγω του μάρκετ είναι ένα όλο έτσι ακριβώς. Ε ναι. Εντάξει θα πάω να κοιμηθούμε στους απέναντι. Ναι. Κάπου αλλού όσο να σηκάνω ένα μπιμπι.
Ερες εσύ, περίμενα λίγο. Δεν θες εσύ να κοιμηθείς εκεί, να ξυπνείς το πρωί και να έχεις σφιγμένο λαιμό. Πώς μικρό. Σοφάω. Λοιπόν, εγώ τουλάχιστον άμα δεν φάω, αν δεν μου πετάξουν μια ντουλάπα, δηλαδή ο άλλος ο τυχερός. Εγώ πλήρωσα και μια ντουλάπα, που είναι η ντουλάπα μου. Αν δεν μου πετάξουν την ντουλάπα το poltergeist σας, εγώ I'm not leaving this place.
Ναι, μαλάκι. Τι ωραία, ρε παιδί μου. Είναι αυτά που σου λέω και στα έχω ξαναπεί, ότι... Ρε γαμώτο, είναι πολύ ωραίο όλα αυτά τα παρανόρμα, πριν να αρχίσουν και βγούνε οι κάμερες και οι φωτογραφίες που τα έλεγες και πήγαινες με την ελπίδα και την προσμονή ότι θα ζήσεις κάτι τέτοιο. Δεν ξέρω, δεν ξέρω. Εγώ τώρα θα κάνω ένα κάλεσμα να μας βάλουν κάνα καφέ.
Ε, τελευταία τσπάδι πολύ χρήστο, δεν ξέρω. Να μας βάλουν καφέδες και να πάμε Αγγλία να σας κάνουμε live streaming. Live streaming θα κάνουμε. Live streaming θα κάνουμε. Από μέσα από την... Από Τζαμέγκα. Δηλαδή θα κάνουμε live streaming, να είμαι εγώ ακίνητος στον τοίχο και το φάντασμα μου πετάνει για την πουλάπα. Έτσι, εκεί να σου δίνει μπουνίδια το φάντασμα.
Και εσύ να φωνάζεις, Χιώργο, χειρίσες. Εγώ μου θα ήμουν το φάντασμα. Αλλά δώσα και άλλες. Φίλε, εγώ, παίζε μα πάω εκεί. Να είμαι έτοιμος να το εξοχίσω. Δηλαδή, τον τύπο που μαζεύει τα λεφτά στο Grenadier, θα του δώσω 5 ευρώ και θα σταματήσει ο τύπος. Θα πεις, πληρώσω το ποσό. Έχει, ρε φίλε, κάτι χιλιάρικα εκεί πέρα. Ναι, ναι. Τα 5 ευρώ μου λείπουν.
Εντάξει, για να μην το κάψουμε, θα πάρουμε ένα, γιατί θέλουμε πολλά για αυτόν. Ναι. Οπότε θα πάρουμε με τη σειρά. Ναι. Λοιπόν, να πάμε πρώτα στο σκύρι. Δηλαδή, πας και μου κάνεις πανδοχείο κρεμαλείο. Ναι. Κρεμαλείο. Που είναι, εκτός από κρεμαλείο, είναι και δικαστήριο. Ναι! Δηλαδή, να σου πω όμως κάτι. Ρε φίλε, είναι πρακτικό.
Εσύ πιστεύεις ότι πίνανε μπύρες στην Ορθιστικής? Ξεκάθαρα. Οκ. Μα λέει ότι το... Η κυρία βρίτρελα μένει. Φέρει να φύγει. Έλα. Έλα, ανέβα πάμε κυρία. Ε, ανέβα μωρή. Ωραία. Λοιπόν, ε... Λέει, ας πούμε. Στο ισόγειο, μπορείς να φας και να πιεις μπυρόνια. Και αν ανεβείς πάνω δεν είναι για καλό. Πάνω δεν έχει δωμάτια να μείνεις γιατί τα έχουν νοικιάσει και ο λόγος ας πούμε χρήσης είναι ότι είναι μια αίθουσα το δικαστήριο και άλλη ρε παιδί μου είναι η προετοιμασία για να εκτελευτεί ποινή.
Ήταν απαγωνισμός. Και εκεί που αράζεις και πίνεις τα πυρόνια σου ακούς πίσω να λέει no, no, no, φλουπ το πετάνε κάτω. Ναι. Και τα ακούς. Συνεχίζεις πίνεις το πυρόνι σου. Μπράβο. Και λες τον καημένο Και το μεταξύ Σε high season που γίνονται πολλές δίκες Ήταν ένας τη μέρα Ήταν πολλοί Ήταν και δέκα πέντε Οι καθούς δεν τους κατεβάζαν απευθείας Δηλαδή μπορεί να έχει και δέκα άτομα Και να κρέμονται και να πίνεις τις πύρες σου Απαραλλαλά Δεν νομίζω να είναι άτυχε Νομίζω ήταν ένας ένας Και όσο ο άλλος πνιγόταν Γίνονταν οι δίκες για τον επόμενο Τελείωνε εκείνος αλλά κόφταν αυτόν Να πάμε στον επόμενο Εν τω με τη κατευθυνσία...
...παρά το γεγονός ότι στο τέλος... ...θα ήταν όλοι ένοχοι... ...ήταν ωραίο το ότι... ...κάνανε τη δίκη... ...ήταν ωραίο... ...με την έννοια... ...όταν πολύ δημοκρατικό... ...αλλά... ...ήκανε την πρόθεση... ...όχι... ...θα σε καταδικάσουμε... ...όλα νόμιμα... ...με τη σωστή οδό... Αυτό το ξύλο που είχε από εκεί κόντρα το σκοινί και είχε μια τριμπή, τα αφήνουν ακόμα έτσι.
Ε τι θα το κάνουνε. Ας τα αλλάξουνε ρε φίλε. Ε όχι ρε εσύ, τι μη στους νεκρούς. Όπως είπες τους νεκρούς. Δεν είναι πάρα να το πετάξουνε ξέρω εγώ, ή να το κάνουνε ανακαίνιση, ή να το βάλουνε στην ξυλόσομπα. Ας το κρατήσουνε κάπου και να λένε ότι σε αυτό το ξύλο... Α, δοκάρι δεν ήταν. Ναι. θα πέσει η οροφία με αυτό. Δεν γίνει να μην μπορούν να το αλλάξουνε.
Ναι, σωστά. Εσύ άμα πήγαινες θα το ακουμπούσες. Το ξυλό, άμα το φτάνω, θα το ακουμπούσα τώρα. Δεν είναι και τίποτε το οποίο είναι τόπος λατρείας. Γιατί να το πιάσουνε. Θα το πιάνανε. Θα έβγαινε μια selfie μπροστά από αυτό. Δεν μου αρέσουν πολύ οι selfie. Να έκανες το σήμα της νύχης και αντί για cheese να έλεγες κρέμα. Αυτό το τέτοιο που κάνουν όλοι οι άντρες το thumbs up.
Από την τσέπη αρχίζει και βγαίνει. Δεν έχεις κατάφερα φωτογραφία, το κάνεις. Πήγαινα. Θέλω να μου πεις να βάλουμε βαθμό πόσο πιστεύουμε ότι είναι αληθινό. Πόσο αληθινά στοιχειωμένο είναι. Οι δίκες έγιναν. Έγιναν οι δίκες. Τώρα το πόσο στοιχειωμένο είναι, μου φάνηκε αρκετά στοιχειωμένο. 8 στα 10. 8 ε. Με ζορίζουν οι σημερινές ιστορίες να τις πιστέψω όλες.
Μου κάνουν όλα λίγο άντε να πουλήσουμε γιατί η Αγγλία είμαστε. Δεν έχουμε και τόσα πολλά πράγματα να πουλήσουμε για λαογραφία. Έχουνε αλλά όχι. Ναι, ναι, αρθούρα έχουμε και τα κάνουμε. Οπότε ας χτίσουμε haunted places ξέρω εγώ. Why the fuck not. Πέντε. Πέντε. Τέσσερα διόγου τέσσερα. Κι άμα αρχίσουμε να μιλάμε θα αρχίσουμε να πέφτουμε.
Θα το αφήσω στο 8 γιατί μ' αρέσει πάρα πολύ το background της δίκαιας. Εντάξει, ωραία. Λοιπόν και πάμε στο αρχαίο κρυάρι που είπες και εσύ στον Βρυκουλά. Στο αρχαίο κρυάρι, ναι. Στο αρχαίο κρυάρι. LC & RAM. Μπράβο. Λοιπόν, τώρα, εδώ είναι ένας man ο οποίος τα αγοράζει και λέει... Θα σας τυλάξω τα μπουργέα. Λοιπόν, αυτά είναι όλα στοιχειωμένο.
Αρχίζει και βρίσκει αντίκες, διακοσμοί ανάλογα. το δωμάτιο αυτό είναι του επισκόπου που είναι αυτό, αυτό είναι της μάγιας που είναι αυτό. Φουλ παλαμύθι μου κάνει μέχρι στιγμής. Ναι, αλλά ξεστηκίνεται. Κάνει τέτοιες συνθήκες που προσέλκυσε φαντάσματα. Εγώ αυτό πιστεύω. Α, το κάνει ας πούμε ghost friendly. Ναι. Και τα περαστικά φαντάσματα βρήκανε θαλπορί στο χώρο του.
Σκέψου ότι παιδί μου προχωράς εσύ στον δρόμο. Είμαι ένα φαντασμά. Όχι, είσαι ο Χρήστος Άγγελος. Λοιπόν προχωράω στον δρόμο, στο κεντρικό της πόλης και ξαφνικά βλέπεις δίπλα σου μια καινούργια καφετέρια που δεν την είχες δει έχει παντού σημαίες της ΑΕΚ και είναι πάρα πολύ ωραία και έχει πάρα πολλή δροσιά καμιά στο καλοκαίρι, είναι μόνιμα ψυχρά και έχει παντού ωραία πράγματα που θες να πίνεις ας πούμε μετά πας και σ' αρέσει και περάσεις πάρα πολύ ωραία την πρώτη μέρα θα μείνω εκεί για πάντα Με το φάντασμα.
Ναι, δηλαδή αν του βάλεις του άλλου κρυπουλιάρικα πράγματα και τα λοιπά, φαντασματίσει λίγο μια φορά έχεις το σημείο, μετά θα θέλει να ξαναφαντασματίσει. Μέπεισε το point of view σου. Ναι, επειδή είχε την άγγιξη με αυτό το παράδειγμα. Λοιπόν, επίσης, ρε παιδί μου, αυτός έλεγε ότι αυτό εδώ έτσι, λέγανε ότι είναι από το μυαλό σου, αλλά όσοι πήγαιναν, τα βίωναν.
Μπορεί να έκανε και καμιά παταιωνιά λίγο έτσι. Ε τι να έκανε να πήγαινε να σου βγάλουν το λαιμό και να τους πιέζε. Να κλιμώδωσαν. Ναι να φορούσε μαύρα και λόγω σαν νίντζα και να πήγαινε να τους έπνιγε λίγο. Και όταν ξύπναγαν δεν τον έβλεπαν όμως αφού δεν έβλεπαν κανέναν. Δηλαδή αυτοί που ήταν στο δωμάτιο της μάγισσας όταν ξύπναγαν που ένιωθαν ότι κάποιος τους πνίγει δεν έβλεπαν κάτι.
Ναι. Αν το έκανε αυτός ο Τζονάκος, θα τον έβλεπαν ρε φίλε. Ήταν πολύ καλός, δεν ξέρω. Μπορεί να τους έβαζε χλωροφόρμιο, να τους έπνιγε λίγο, να τους έκανε πανί. Να βάζει τι στην πίρα, ξέρω εγώ, ρωματικά. Να τους έπνιγε λίγο και μετά την ελεύμα να τους έλεγε, τι είναι αυτό ρε, έχεις μια μελανιά στο λαιμό σου. Αλλά αλλιώς το ρεσί όντως.
Αυτό το ρεσί, μπο, μπο, ρε φίλε. Ποιος ο μάθης σου το 3, ο Μπάμπης ήταν. Στο 4 ήσουν εσύ η Βαγγελίτσα. Αυτή η φάση. Αυτό το μοιάζει λίγο πιο απάτη. Αυτό ήταν με τη ντουλάπα. Αυτό ήταν με τη ντουλάπα, ναι. Τότε δεν ξέρω. Και η ντουλάπα ήταν το 1970 τόσο. Δεν ήταν το μεσαίωνα. Ξέρεις τι, άνα σου μ' είχε βάλει ο τύπος ένα ελαττήριο για να πετάξει τη ντουλάπα.
Μια ντουλάπα δεν πετύχεται με ένα ελαττήριο. Α, όλα είναι άδεια ή γεμάτη και πόσο θερμιά είναι. Έλα ρε Γιώργο, δεν πετύχεται έτσι εύκολη τουλάπα τώρα, αρχέσε με. Έχεις κουβάλει σε πέτα την τουλάπα. Πώς θα την πέταξε με ένα λατινό. Δεν την πέτας εύκολα την τουλάπα, απλά αν την πέταξε, σίγουρα έπαικαν την ώρα από από μαλακιά ξέρω.
Γιατί ο άλλος πέθανε ρε φίλε. Πάντως δεν ξέρω, εσύ θα ήθελες ποτέ να φας από φάντασμα τουλάπα, Ή να σου κάνω μια ερώτηση, άμα ήθελες να σου πετάξει κάτι ένα φάντασμα, τι θα ήθελες να σου πετάξει, επικίνδυνο έτσι, μην πεις τώρα ζαχαρωτά. Λεφτά. Λεφτά ή μπέργκερ. Ποιο κάτι πιο επικίνδυνο. Απ' τα λεφτά και το... Ρε φίλε τα λεφτά σου φθύρουνε την προσωπικότητά σου και τα μπέργκερ σε γεμίζουν με χολυστερίνη, δεν υπάρχει κάτι επικίνδυνο.
Άμα σου πετούσε πολλά κέρματα και καρφωνόταν στο σώμα σου. Τα κέρματα. Ναι, ναι, με τόσο δύναμη. Ε, εντάξει, ωραίος τρόπος να πεθάνεις. Ωραία. Από τι πήγε ο Χρήστος, από δύο ευρώ. Εγώ πάω στον Ιωάννη του Λάμπα, θα ήθελα να την φάω, αλλά δεν πεθάνω έτσι. Εντάξει, επίσης μου κάνει παραμύθι. Με μπερδεύει λίγο αυτό το ότι σκότωσα κάποιον.
Μπορεί να έγινε ατύχημα και αυτός να το πούλησε έτσι ας πούμε. True. Τρία γιόρα θα βάλω. Εγώ τέσσερα. Τέσσερα, ναι. Αλλά δεν μας κάλυψε και τους δύο. Όχι, αλλά σας τόρει φοβερό. Ωραίο, ωραίο, εντάξει. Και αυτό που η γυναίκα η μάγισσα ήταν κρίθη και ένοχη γιατί ήταν ανήπαντρη. Ασκούσε βότανοθεραπεία, δηλαδή τύπου πονάει ο λαιμός μου, πιες λίγο τήλιο.
Ναι, ναι, ναι. Τώρα είναι βότανοθεραπεία, ξεκάθαρα Είσαι μάγισσα. Είσαι. Πώς χρονών είσαι 24. Και σαν ίππαντρι είσαι σίγουρα μια μάγισσα. Ναι. Λοιπόν και πάμε τώρα στο Τζαμέικα. Ονοματάρα έτσι. Τα λεπάς εκεί. Εγώ το κάνω εικόνα ότι παίζει και η Ρέγγυ από πίσω. Παίζουν πολλά τώρα σκηνικά εκεί πέρα. Είναι ωραίο. Το όλο σκηνικό με το λαθρεμπόριο στην Κονουάλη.
Εντάξει είναι τώρα στη μέση ενός βάλτου ένα ξέμπαρκο ίν. Ε πώς. Αυτό που μόνο του δημιουργεί φίλε φουλ εικόνες για να χτίσει οτιδήποτε που αφορά του ένα θρίλερ σκηνικό. Αφού σκέφτεσαι θα κάνω καμπένια τώρα. Αλήθεια ε! Ε ναι αφού είναι έπρος. Ωραία. Ναι λοιπόν το οποίο γίνεται διάσημο αρχικά λόγω ενός μυθιστορήματος δηλαδή πήγε μια τύπισσα εκεί συγγραφέας άκουσε τις ιστορίες και λέει ας κάνω ένα μυθιστόρημα γι' αυτό.
Ας δώσω λίγο πόλο καλό ακούγεται. όλα αυτό, πώς τη λέγανε, του Μωριά, Ντε Μωριέ, πώς τη λέγανε... Μερούλα. Ναι, το Μερούλα. Λοιπόν, άλλα, όσοι αρχίζουν και πηγαίνουν εκεί για να το βιώσουν όλο αυτό, να δούνε, ρε παιδί μου, για ποιο πανοδοχείο έγραφε αυτή, αρχίζουν και νιώθουν πράγματα. Και με το κορυφαίο, με εκείνο το κρύπαρχο που κοιτούσε απ' έξω δύο εβδομάδες, έτσι, τρεις.
Ναι, ρε φίλε. Δηλαδή σκέψου να είσαι σε πανδοχείο και να έρχεσαι να παίξεις να σε κοιτάει και να το πλήττεις να λύσεις ποιος είναι αυτός πάντα που εμπλησιάσεις. Ο οποίος τέριαζε στις περιγραφές ενός τύπου που είχε σκοτωθεί μήνες πριν. Τυχαίο. Εντάξει. Εδώ λόγω και του βάλτου, λόγω και του background... Εφτά, εφτά. Έξι, έξι. Εφτά δεν θα βάλω.
Ναι. Δεν θα έρθουν πολύ καλώς. Εσμένωσες σήμερα. Ναι, δεν... Κρατάς για δεκάρι τώρα για τον κρενάτιρ έτσι για τον... Πάμε εκεί. Εδώ ρε φίλε όπου έχει τζόγο, συμπλοκές και τα λοιπά μου φάγγες λεφτά όχι έτσι αλλιώς... Γιατί έβγαλες έναν άσοπτο μανίκι σου. Μπράβο εγώ είμαι υπέρ, είμαι υπέρ σε όλα αυτά. Δεν θα βάλω δέκα, θα βάλω ένα οκτώ.
Εγώ θα βάλω εννιά. Επίσης μ' αρέσει πάρα πολύ, πάρα πολύ μ' αρέσει το γεγονός ότι όποιος πάει πετάει λεφτά. πετάει λεφτά. Και να σου πω και κάτι ρε παιδιά. Πόσα λεφτά χωρούσε ο Σέντριμπρ, πραγματικά ρε εσύ. Αλλιώς έχει μαζέψει μέσα 50 χιλιάδια κολλημένο στίγους. Δηλαδή μια έτσι θα το κουνήσει θα βγάλει τίποτα. Εγώ πιστεύω ότι αν πάει κάποιος και κόψει λίγα από τα μαλλιά του και τα κολλήσει για λεφτά θα ελευθερωθεί το πνεύμα.
Γιατί νομίζω χρωστούσε τα μαλλιοκέφαλα. Όχι, όχι. Δηλαδή, σε κοιτούσα, έλεγα, τι γίνει να πει ο Μαν τώρα. Γιατί το κάνεις αυτό, ρε. Είναι αυτό το τέτοιο, ρε, το χιούμορ. Γιατί το κάνεις αυτό. Το τέτοιο χιούμορ. Αλλά δεν είμαι τέτοιο. Κι ό,τι χιούμορ είναι. Ναι, αλλά κάποιοι θα γελάσουν εκεί έξω, ρε. Κάποιοι, κάποιος εκεί έξω. Αν γελάσει κάποιος, κάνε ένα poll, κάνε ένα poll.
Ήταν αστείο αυτό που είπε ο Γιώργος. Μη κάνεις πόλου, γράψε στα σχόλια Ξέρεις γιατί φοβάμαι Θέλω να σου πω τώρα την αλήθεια Φοβάμαι ότι θα γράψουν αρκετί ότι είναι αστείο Λες Και δεν είναι ρε Γαρμότο Εντάξει ρε φίλε, είμαστε μια συγκεκριμένη Κατηγορία κάστα ανθρώπων Οι οποίοι το βρίσκουμε αστείο Θέλω να εμφιβάλλω Γιατί να έχω εγώ interaction όμως με όλο αυτό Εσύ αν έβγαινε ο Σέντρικ Ήσουν εκεί Πως τι Επισκέπτης και σου λέει έλα πιεί μια μπίρα στο κοιλάρι θα πήγαινες γιατί είναι καλούλης έτσι δεν είναι καλούλης όποιος έχει παίξει χαρτιά ξέρει τι άτιμη φάρνει αυτή που κλέβουν στα χαρτιά για μένα δεν είναι καλός ο Στρικτρο δεν είναι εγώ δεν έχω χειροτρόπη να με κλέβουν στα χαρτιά αν θες έλα κλέψε με τον εφρό μη με κλέψεις ρε παιδί μου τώρα ο Θανάση όχι είναι άκρη με πράγματα να τα κλέβουμε ο άνθρωπος πήγε να Όχι Γιώργο, όσα ρεφτάκια να χρωστούσε, δεν κλέβεις τα χαρτιά.
Χάνεις, χάνεις ντόμπρα και μετά λες ας πούμε, δάνεσέ μου λίγο κόμμα. Ξαναπώ, δεν κλέβεις ρε φίλε. Ναι, ναι, καταλαβαίνω. Χαλάς όλο το νόημα του παιχνιδιού, όλο το νόημα του τζόγου, όλο το νόημα όλων αυτών που έχεις στηθεί. Όχι, και εγώ είμαι ρομαντικός με αυτά. Εντάξει. Χάσε, πάρε την κουβέντα, ζήτα, ταπεινώσου, πέσε στα πατώματα, φύλλα παπούτσια και πες δώσε μου μία λίρα να ρεφάρω, μην κλέψεις.
Έτσι, κατάλαβα. Εμένα πάντως από τα πέντε μέρη αυτό είναι το δεύτερο που θα θέλω να επισκεφτώ σε ιεραρχία. Οκ, οκ. Λοιπόν, εντάξει, εμένα αυτό μου αρέσει, σου είπα έβαλα βαθμό, το πιστεύω ότι έχει παιχτεί σκηνικούλη και είναι και ωραίο το ότι όλοι οι επόμενοι ας πούμε τα γενέστερη του πτήρια τον διατήρησαν και λένε ότι είναι ο Σέντρικ δεν θα σε πειράξει απλά είναι κάτω θλιμμένος και άμα θέλετε αφήστε μας ξέρω εγώ και κάνα δεκάρικο για την ψυχή του και πάμε στο τελευταίο αυτό είναι νομίζω το νούμερο ένα αυτό ρε φίλε γιατί έχει και τόσα πολλά δηλαδή αυτό είναι ολόκληρο Είναι ένα πιο εξαιρετικό tour, να ξεκινήσεις το πρωί και να τελειώσεις το βράδυ.
Μέχρι να σταματήσει κάποιο σταθμό, να σου πω την ιστορία του καθενός. Ναι, έχει και παρακλάδια, συνδέεται και με το κάστρο. Έχει και ωραίο όνομα για όλη την τρίπη στην Ιερουσαλήμ. Εντάξει, είναι και το πιο παλιό. Είναι το πιο παλιά, είναι χίλια τόσα χρόνια. Εντυπωσιακό. Αυτό μ' αρέσει. Εδώ θα βάλω 10, το πιστεύω. Και εγώ θα βάλω.
Συμφωνούμε φίλε μου. Ναι, ναι, συμφωνούμε. Θα κάνουμε ένα high-five πάνω από το κεφάλι να ακουστεί. Ωραία. Λοιπόν... Θα με διχολέψεις το μοντάζ, αλλά ελπίζω να μην το κόψω. Έλα ρε χαλά, έτσι κι αλλιώς δεν μιλήσω γι' αυτόν τον ήχο μας. Δεν είπαμε πού το έχουμε καλό ήχο. Όλα για το plot τα κάνουμε. Το πρώτο πνεύμα, φαντασμά δεν ξέρω τότε, είναι ο Γιώργκη.
Ο Γιώργκη. Ο Γιώργης ήταν ο κλασσικός τύπος, δηλαδή, που γουστάρει τη φάση του, γουστάρει τη δουλειά του, πεθαίνει και λέει, δεν θα φύγω από αυτό το μέρος, θα δουλεύω και φαντασματώ θα μένω. Τώρα που πούμε για τον Γιώργη, όμως, δεν μου πες, αυτές οι φυλακές, εσύ θα αντέχεις καλιά βδομάδα εκεί. Καταρχήν, εγώ δεν ξέρω, θα χωρούσα να μπω σε αυτές τις φυλακές.
Ναι. και επίσης ρε Γιώργο πως γίνεται να είσαι τόσες μέρες έτσι ας πούμε πού βιασμένο πιάνεσαι λίγο δεν ξέρω τι κάνεις με τις ανάγκες σου πάνω σου ξέρω εγώ φαντάζομαι ότι αυτό ήταν για λίγες μέρες μέχρι να σε δικάσουν δεν ήταν φυλακή να σε αποκεφαλίσουν ναι ρε ήταν φυλακή κρατητήριο καταλάβεις το πράσινο μήλι ναι θα μπορούσε μέχρι τί που να έρθει η ώρα της εκδίκασης και να κρυφτεί σε ένοχο ας πούμε τέλος πάντων ωραία ιστοριούλα αυτή με την πως τη λέγανε αυτή την τύπησα και το Μόρτιμερ, Ιζαμπέλα και ο Μόρτιμερ που ο Εδουάρδος ο δεύτερος δεν του άρεσε η Ιζαμπέλα ήθελε ήτανε γκέιου άνθρωποι αυτή λέει όχι εγώ δεν θέλω έτσι θα πάω να βρω το γάλο του νεραστή αλλά μετά σηκώθηκε ο γιος και λέει όχι Αλλά ο Γιώσσος έτσι.
Ο Γιώσσος. Συγκεκριμένος καρδιότητας. Ε, ναι, γιατί έθελε εξουσία. Ε, ναι. Λοιπόν, τέλος πάντων. Εμένα μ' άρεσε πιο πολύ το κομμάτι με το καραβάκι. Λοιπόν, εκεί είναι το τελευταίο. Πόσα λεφτά θες για να καθαρίσεις το καραβάκι. Λοιπόν, αυτό, αυτό, είναι ο λόγος που έβαλα το 10. Όλα εμένα τα άλλα στην Αγγλία, με φαντάσματα, με ιστορίες κτλ.
τα ακούω λίγο δω να άρχαμε να λέγαμε αυτό με το καραβάκι σε έπισε να μπω σε ένα τούνελ να κοιμηθώ σε ένα εβδομάδο στη χειομέλωτα τα κάνω δεν είμαι πολύ το καραβάκι δεν ξέρω αν θα το σκούπιζα ούτε λίγο ούτε έτσι λίγο το δάχτυλό μου πάνω αν έχεις κόνη όχι έχεις πρέπει να το ξέρεις τώρα βέβαια στο λέω αυτό με την ασφάλεια ότι δεν το έχω μπροστά μου Όταν το δω, αν το δω, αν βάλετε πολλά λεφτά και πάμε ας πούμε εκεί και δεν το δω, λογικά το αίσθημα της περιέργειας που σε μένα χτυπάει κόκκινα, το έχω μπαξάρει, το δάχτυλό μου θα πηγαίνει μόνο του για να το δει.
Κατάλαβα. Αν σου δίνανε όλο το grenadier, μπέτα λεφτά στους τοίχους... Δεν είμαι άπλος, δεν θέλω να το κάνω με λεφτά. Το κάνω και χωρίς λεφτά από περιέργεια. Για την κάσα και μόνο. Ναι, για το plot. Ε ναι ρε φίλε μια ζωή έχουμε. Για να δεις αυτό μια ζωή έχεις κάπου εκεί. Να σου πω κάτι. Περνάνε 20 χρόνια από τώρα, 30 χρόνια ρε παιδί μου.
Και κάποια στιγμή ξέρω εγώ συζητάς με κάποιους ανθρώπους και λες είχα ένα φίλο ξέρω εγώ το Χριστάκη, καλό παιδί, έλα ρε και τι έπαθε. Ε πήγε ξέρω εγώ στην Αγγλία, δεν άκουσε ξέρω εγώ αυτούς που λέγανε να μην το κάνει. Στα μολοχτά άνοιξε μια προθήκη και έβαλε το δάχτυλό του και σκούπισε μια γαλέρα ξέρω εγώ. Και τι έβαλε, πέθανε.
Τι ωραίο στάνο! Το βάζεις και στην ταχόπλακά σου πάνω. Ναι, ναι, ναι. Ακούμπησε γαλέρα και πέθανε. Γι' αυτό λοιπόν εγώ θα φάω εδώ ένα 10, γιατί πιστεύω ότι κάτι υπάρχει, λόγω του πλοίου. Και σίγουρα αυτός που το έκανε δώρο δεν είχε κανένα σκοπό. Λες ε! Ε πλάκα με κανείς τώρα, λες να έκανε ένα δώρο, είπε παιδιά εγώ περνάω καταπληκτικά εδώ πάρτε ένα δώρο και όπως το κουμπάει πεθαίνει.
Γιατί να το έκανε! Είναι σαν να κάνεις δώρο μια ανάρκη. Γιατί να το έκανε όμως κι αυτός, αφού είπε ότι πέρασε τόσο ωραία ξέρω ε! Μπορεί να έγινε ακριβώς το αντίθετο ρε εσύ. Να μην πέρασε ωραία. Να πέρασε χάλια. να τον θέρνανε όλο το βράδυ τα φαντάσματα και να του κάνανε άλλα άσχημα πράγματα όπως ότι του βάζανε δυο δάχτυλα σε κάθε ρουθούνι και τέτοια.
Ωραία. Ξέρεις κάτι τώρα, τι κάνεις αυτή τη στιγμή. Τι κάνω. Σε βλέπω να μιλάς, να χρησιμοποιείς λέξεις και ανθρώπινου για το που θα καταλήξεις και λέω ουφ, εντάξει δεν είπα αυτό που νόμιζα. Δυο δάχτυλα στο κάθε ρουθούνι. Είναι, πολλοί δυο δάχτυλα για ένα ρουθούνι. Δεν μπορεί να ρωθούν να αντέξει και δόξα. Όχι, όχι, όχι.
Λοιπόν, να το κάναν όλα αυτά τα πράγματα, να είπε την επόμενη μέρα μου θα σας κάνω ένα δώρο, εντάξει, θα σας το φέρω σε μια εβδομάδα από τώρα με ένα πολύ ωραία μινιατούρα. Πήγε έφτιαξε τη μινιατούρα του, την πήγε εκεί σε μια κυρία Βουντού ή ένα κύριο Βουντού, του άρχισαν πάνω δέκα-δώδεκα κατάρες, εντάξει. Και πήγε και άφησε.
Είμαι πολύ ευχαριστημένος με την συμφωνία σας. Γεια σας, δεν ξαναπατάω ποτέ. Είναι και το μέρος παράξενο ενεργειακά, έτσι κι αλλιώς. Μπορείς να φόρτεις έξτρα, να πολλαπλασιάσεις. Τι μια προσεγγισή σου, την ακούω. 10 είπαμε εδώ και 2. Λοιπόν, αυτά λίγο πολύ. Θα κάνουμε tour. Το κάνεις. Αν θες να κάνουμε, εγώ το κανονίζω.
Δεν έχω πρόβλημα. Ναι, πάμε. Πάμε. Απλά δεν θα κάνεις την κότα. Τι κότα. Θα κοιμηθείς κανονικά όπου μπούμε. Εγώ θα κάνω την κότα. Εγώ είμαι τίποτα σοφόντου λάμπαρες. Στην Μάπα. Ναι. Θα κοιμηθούμε ο καθένας στο δικό του το δωμάτιο. Ναι. Θα κοιμηθούμε μαζί. Γιατί ξέρεις τι. Γιατί σε πνίγω στον ύπνο σου. Γιατί πέραν θα το πούμε.
Αν δω κάτι να σε πνίγει. Ναι. Δεν θα έρθω να σε πνίγω. θα γελάω. Λογικό. Καταπιστώ ποτέ. Εγώ είμαι στην αλήθεια ακριβώς όχθη από σένα. Αν δεν δω κάτι να σε πνίγει θα έρθω να σε πνίξω εγώ για να δω μια αρντοτζήσεις. Αυτός ο καριόλης σήμερα θα πνιγεί. Έτσι δεν είπα ναι. Θα σου λέω ότι εδώ πνίγουν. Τίμιο. Και αν μου πεις τίποτα Γιώργο γιατί το κάνεις αυτό είμαστε φίλοι θα σου πω εγώ μπήκε μέσα μου ο Μπάμπης. Ο Μόρτιμερ.
ο Μόρτιμερ, μα σε άλλο ξενοδοχείο είμαστε Λοιπόν, τα καλύψαμε νομίζω όλα Σιγά σιγά είπαμε δειλά δειλά στέλνετε και ερωτησούλες για το Q&A, μείναν ακόμα δυο τρία επεισοδιάκια και εμείς είμαστε κοντά σας να πάμε να ράξουμε και εμείς να κάνουμε τη διακοπάρια να διακοπάρουμε λοιπόν, οπότε Γιώργο μέχρι την επόμενη φορά αναζητήστε την αλήθεια από όπου και αν προέρχεται
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
