Άννα Κανδαράκη: Για να μιλάμε για ευτυχία ή δυστυχία πρέπει να έχουμε εξασφαλίσει την επιβίωση

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Άμα λέγαμε στον Τιτανικό ότι μετά από λίγο θα θαλασσοπνήγεστε, αλλά τώρα απολαύστε τα βιολιά. Γεια σας, είστε στο News 24-7. με λένε Κώστα Γιανακίδη και αυτό είναι το Talkflix, ένα βιτκάστ που χρησιμοποιεί ως αφορμή την αγαπημένη σειρά του καλεσμένου για να τον παρασύρει σε μια συζήτηση εφόλης της ύλης σχετικά φυσικά με το αντικείμενό του.

00:38 Σήμερα είναι εδώ η Άννα Κανδαράκη, ψυχολόγος. Γεια σου Άννα. Καλησπέρα Κώστα, είναι χαρά μου. Ποια είναι η αγαπημένη σου σειρά? Θα είμαι λίγο ρετρό, αλλά θα είμαι πολύ αληθινή και αυθεντική. Είναι η απαράδεκτη. Άλλο και τούτο. Γιατί? Δεν είναι μόνο επειδή αγαπώ πάρα πολύ τη Δήμητρα Παπαδοπούλου και γιατί είναι από τις πολύ αγαπημένες μου φίλες και το Γιάννη τον Μπέζο που τον ξέρω προσωπικά.

00:58 Είναι γιατί μιλάει και περιγράφει ανθρώπινους χαρακτήρες με μία αυθεντικότητα. Δηλαδή με ένα ψηφιδωτό Δεν βλέπουμε ακραίες καταστάσεις Και έχουν και μια αλήθεια Και η αλήθεια είναι πάντα διαχρονική Εντάξει χαρακτήρες είναι και λίγο καρικατούρα τώρα Δηλαδή έχει μια υπερβολή Έχουν αλήθεια όμως από πίσω Γι' αυτό και κρατάνε και μέχρι και σήμερα Δεν είναι μόνο καρικατούρες Εντάξει είναι και ωραίο το χιούμορ της Παπαδοπούλου Ξένες σειρές δεν βλέπεις Ναι πως δεν βλέπω Βλέπω και ξένες σειρές, έχω δει.

01:29 Από στη διαδικασία να σκεφτώ... Μ' άρεσε πολύ το House of Cards, να ξεκινήσω με αυτό. Ήταν σκληρό. Αλλά εμένα μ' αρέσουν οι σειρές που έχουν μέσα προσωπικότητες που πιάνουν πολλά χρώματα στις προσωπικότητες. Αυτό ήταν πιο αληθινό από τους απαράδεκτους στο House of Cards. Έτσι γίνεται. Δείχνει τους ανθρώπους όταν παίρνουν εξουσία.

01:52 Αυτό το παρασκήνιο, το πώς αλλάζουν οι άνθρωποι. Κάτι όμως, εμένα με ενοχλεί όταν φτιάχνεις έναν ρόλο ο οποίος είναι μακριά από αυτό που θα συναντήσεις ως την καθημερινότητά μου. Δεν συναντάμε καθημερινά τέτοιους ανθρώπους που συναντάμε στο House of Cards. Αλλά θέλω, γιατί το κουβεντίασα και πρόσφατα, στο πόσο σημασία έχει οι προσωπικότητες να μην είναι είτε ακραία σκοτεινές είτε ακραία φωτεινές, να είναι ο καλός να είναι πολύ καλός και ο κακός να είναι πολύ κακός.

02:20 θέλω ο κακός που τον συναντάω καθημερινά γιατί έχω δουλέψει με πολλοί κακούς έχω δουλέψει στο Παρίσι, είχα δουλέψει σε φυλακές με πεδεραστές και ο κακός και ο πιο σκοτεινός γιατί πόσο πιο σκοτεινός μπορεί να υπάρχει κάποιος έχει μέσα και χρώματα φωτεινά σκοτεινά, κλειστά, κρυφμένα και πόνο δηλαδή, αυτοί οι πεδεραστές κατά βάση δεν ήταν πρώην κακοποιημένα παιδιά ήταν πρώην κακοποιημένα παιδιά αλλά εγώ δεν στέκαμε μόνο στο τραύμα που κουβαλούσαν στέκαμε και στο σήμερα τους που ερχόντουσαν και έλεγαν είμαι ένα τέρας δεν με συχαίνομαι δεν με αντέχω και εμένα απαλλάξτε με από αυτό που είμαι οπότε όταν ο άλλος μιλάει με την αλήθεια του η αλήθεια είναι πάντα αγωιτευτική και διαχρονική Πάρα πολλοί άνθρωποι όμως δεν έρχονται και σου λένε ότι είμαι τέρας ή δεν είμαι καλός ή δεν μ' αρέσει ο εαυτός μου Όχι απαραίτητα Έχουμε πολύ μεγάλη δυσκολία να μας κοιτάξουμε Με ειλικρίνα στον καθρέφτη Και όχι επειδή δεν θέλουμε Επειδή δεν ξέρουμε Δηλαδή νομίζω πως είναι μία μάστη

03:22 Αυτός ο ψευδής εαυτός Η ψεύτικη χαρά που μας πείθουμε Ότι είμαστε κάτι άλλο Επειδή διηγούμαστε κάτι άλλο από αυτό που είμαστε Δείχνουμε κάτι άλλο από αυτό που είμαστε Και τελικά το πιστεύουμε και εμείς οι ίδιοι Είναι φοβερό που βλέπω παρέες Οι οποίες περνάμε ωραία Αχά τι ωραία, τι γίνεται παιδάκια, πώς περάσαμε, τι ωραία Και δεν περνάει καλής καλά Βαριόμαστε όλοι κτρά Μισό λεπτό Εγώ πιστεύω ότι Μέσα στη μέρα ζούμε διαφορετικές ζωές Δηλαδή άλλη ζωή έχουμε με τους φίλους μας Άλλοι είμαστε εκεί Άλλοι είμαστε στη δουλειά Άλλοι είμαστε στο σπίτι, είμαστε διαφορετικοί άνθρωποι Δηλαδή μπορεί να ζούμε και δύο και τρεις ζωές Ο τρόπος που συσχετιζόμαστε Κώστα είναι ο ίδιος αδελφό μου με απόσταση και με ένα τυπικό τρόπο ενώ στην οικογένειά μου θα είμαι πολύ δεμένος δεν είναι αλήθεια.

04:15 Ο τρόπος που συσχετιζόμαστε ο παρανομαστής είναι ένας, είναι κοινός κάθε φορά. Είναι με τον τρόπο που έχω μάθει να συσχετίζομαι από την πρώτη-πρώτη σχέση μου από το attachment theory του Μπόλμπι πώς έχω μάθει να συσχετίζομαι από την πρώτη-πρώτη σχέση μου που είναι με το πρώτο φροντιστή μου. Άρα, αν έχω μάθει να συσχετίζομαι Άρα και με σύνδεση βαθιά έτσι θα συνδεθώ και στην επαγγελματική μου ζωή, έτσι θα συνδεθώ και με τους φίλους μου, έτσι και με τον σύντροφό μου, έτσι και στην οικογένειά μου.

04:44 Αν πάλι έχω μάθει να συσχετίζομαι όπως το γράφει η Δημουλά με αραιές βελονιές να ξυλώνονται εύκολα, έτσι θα συσχετιστώ με όλους τους ανθρώπους. Προφανώς με διαφορετικούς χρωματισμούς ανάλογα το πλαίσιο, αλλά ο τρόπος σύνδεσης θα είναι κοινός. Μη σφταίμε. Και λέω, ναι, ξεκινάει πάντα γιατί είναι αυτό που έλεγα τώρα σε ένα ζευγάρι που είχε έρθει και μου λέει, έχουμε έρθει και το γιο μας, μην μας ρωτάτε λέει για μας.

05:18 Και λέω, είναι σαν να μου λέτε γιατί ένα λουλούδι δεν ανθίζει, αν δεν κοιτάξω να δω αν έχει ήλιο, αν έχει χώμα, ποια είναι το περιβάλλον του. Από εκεί θα ξεκινήσει το τελικά, τι θα βγει. Όλοι έχουμε μέσα μας και σκοτάδι και φως. Το θέμα είναι τι θα ποτίσουμε. Ναι, αλλά η βασική σχέση παραμένει με τους γονείς έτσι δεν είναι 100% Από εκεί ξεκινάνε όλα Το θέμα είναι το εξής που εμένα με προβληματίζει ότι εμείς ως άνθρωποι ο καθένας από εμάς δυσκολεύεται να δει τους γονείς τους ως κανονικούς ανθρώπους έτσι δεν είναι Πολύ μεγάλη αλήθεια και σήμερα μου έχουν θεραπευόμενοι στο μυαλό σήμερα μου έλεγε μία θεραπευόμενη πόσο πολύ λυπάται που τώρα που πάει να γίνει εκείνη η μητέρα ξαφνικά συνειδητοποιεί και έχει καταρρεύσει στα μάτια της η δική της η μητέρα που την είχε πάρα πολύ ψηλά.

06:02 Και λέω ότι είναι προϋπόθεση η αποδόμηση όχι η διαγραφή, η αποδόμηση του γονεϊκού συστήματος για να μπορέσω να έχω εξέλιξη. Κάνω πάντα αυτή την ερώτηση στις συνεδρίες. Τους λέω από τη δική σας πατρική οικογένεια τι κρατάτε και τι αφήνετε. αν μου πούνε ότι κρατάω τα πάντα προβληματίζομαι αν μου πούνε ότι διαγράφω τα πάντα πάλι προβληματίζομαι γιατί σίγουρα κάτι καλό υπάρχει και σίγουρα όμως και κάτι δύσκολο υπάρχει δεν μπορεί να είναι υπέροχοι άνθρωποι σε όλα τους είναι άνθρωποι ή τέρατα σε όλα τους δέχεσαι ότι μέσα στα βάθη του ψυχισμού μας υπάρχει ένα σκοτεινό δωμάτιο που εκεί κάθεται ένα παιδί με οθόνες και βλέπει όλη μας τη ζωή και αυτό καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη συναισθηματική μας αντίδραση.

06:50 Δηλαδή, ισχύει αυτό που λένε το παιδί παραμένει πάντα παιδί μέσα σου και αυτό ουσιαστικά σε εξουσιάζει ή το θεωρείς πια παροχημένο αυτό σε άποψη. Όχι, δεν είναι παροχημένο. Γιατί από εκεί μπαίνουν οι αρχικές βάσεις του πώς μας βλέπουμε που ξεκινάει από το πώς με βλέπουν οι άλλοι και οι πρώτοι άλλοι είναι οι γονείς. Τελικά εγώ τι αντιλαμβάνομαι για μένα.

07:10 Στέκομαι πάρα πολύ σε αυτό το γονεϊκό βλέμμα Όλη μου η δουλειά και το βιβλίο που έχω γράψει Είναι πάνω στο βλέμμα το γονεϊκό Οπότε τελικά ο κάθε ένας μας από πίσω Κρύβει ένα παιδί όντως που μπορεί να είναι φοβισμένο Που να έχει μέσα παράπονο Το βλέπω πολύ συχνά στους ανθρώπους που έρχονται Ανεξάρτητα από το τι έχουν κατακτήσει Που μπορεί να έχουν κατακτήσει μεγαθύρια Τελικά επειδή δεν έχουν λάβει αυτή την επιβράβευση στην παιδική ηλικία από τον μπαμπά ή από τη μαμά που δεν τους έχουν δει τελικά να νιώθουν βαθιά αδικία και ένα βαθύ παράπονο.

07:42 Τι είναι αυτό που βασανίζει περισσότερο τους ανθρώπους από ό,τι βλέπεις από τους θεραπευόμενους, ποιο είναι το νούμερο ένα βάσανο ας πούμε. Αισθάνομαι ότι μπορεί να έχετε με διαφορετικές μορφές αλλά ο παρανομαστής από πίσω είναι η αγωνία εγκατάληψης. Το άγχος του αποχωρισμού, η βαθιά αγωνία μοναξιάς Υπάτριψης και αττ학교ντου και καμιά φορά και σε φόβο θανάτου, έτσι δεν είναι.

08:33 Από 100%. Όταν έρχονται κάποιος και φόβο υγείας, κάποιος ο οποίος έχει φόβο υγείας, από πίσω έχει επιθυμία ζωής. Ότι φοβάμαι θα πεθάνω και δεν θα έχω προλάβει να ζήσω όλα αυτά που θέλω να ζήσω. Οπότε ο φόβος μοναξιάς, ο φόβος εγκατάλειψης, από πίσω έχει αγωνία και φόβο θανάτου. Το ζητούμενο ποιο είναι, γιατί διαβάζουμε πάρα πολύ και από άρθρα ψυχολόγων, ψυχοθεραπευτών για την έννοια της ευτυχίας.

08:58 Μήπως το ζητούμενο έπρεπε να είναι λιγότερη δυστυχία. Μου φαίνεται πολύ μιζερούλια αυτό λιγότερη δυστυχία. Ή πιο ρεαλιστικό. Όχι, απλά για αρχή υπάρχει μια μεγάλη παγίδα γιατί υπάρχει ένα ατέρμονο κυνήγι ευτυχίας. Εσύ ξέρεις κάποιον ευτυχισμένο άνθρωπο. Τι σημαίνει ευτυχία. Αυτό λέω, ίσως είναι κάτι που δεν υπάρχει. είναι μια τεχνητή κατασκευή, ενώ η δυστυχία είναι πολύ πιο αντικειμενικός όρος.

09:27 Δεν έχουμε μάθει πρώτα απ' όλα να επιτρέπουμε στον εαυτό μας ότι η ευτυχία δεν είναι καθολική. Εκεί μπερδευόμαστε. Αν τελικά εγώ είμαι ευτυχισμένος τώρα ή μήπως θα έπρεπε να κυνηγήσω και αυτό και εκείνο και το άλλο. Άρα τελικά είμαι συνεχώς σε μια εγρήγορη σκητάζω συνεχώς τους γύρω μου για να σιγουρευτώ αν τελικά καλά κάνω και είμαι χαρούμενος, καλά κάνω και είμαι ευτυχισμένος. Υπάρχει και αυτός ο φόβος.

09:51 Παναγία μου, μη μου συμπεί κάτι, τώρα που είμαι καλά, υπάρχει ένας φόβος. Και το λέει ωραία ο Μάση Μωρεκαλκάτη ότι έχουμε μπερδέψει λίγο την επιθυμία με την απόλαυση. Η επιθυμία έχει μέσα τη στέρηση, έχει μέσα την έλλειψη, έχει μέσα την αναμονή, την προσπάθεια. Σε αυτά δεν έχουμε μάθει να στεκόμαστε, να προσπαθώ, να πω ότι Κοιτάξτε να δεις, δεν μπορείς να τα έχεις όλα και δεν πειράζει.

10:17 Νιώθουμε ότι η ευτυχία σημαίνει να τα έχεις όλα. Να είναι όλα τακτοποιημένα. Αυτό δεν πρέπει να έρθει ποτέ. Αν έτσι ορίζουμε την ευτυχία, όχι. Έτσι δεν πρέπει να έρθει ποτέ. Η απόλαυση, εκεί μπερδευόμαστε, η απόλαυση είναι για αυτό που λέμε με τα social. Είναι το like, είναι ότι θέλω κάτι και το θέλω τώρα. Και το θέλω αυτούσιο, ακέραιο και ολόκληρο.

10:34 αυτό όντως, αυτό είναι μια παιδική παντοδυναμία η οποία δεν νοείται η ευτυχία όμως με την έννοια ότι δεν μπορώ να τα έχω όλα αλλά αυτά που έχω τώρα, που τα έχω κυνηγήσει που τα έχω διεκδικήσει που έχω περιμένει γι'αυτά και έχω πολεμήσει γι'αυτό και έχουν και διάρκεια δεν ασπάζουμε αυτό το η ευτυχία είναι στιγμές γιατί βασική προϋπόθεση είναι και η προοπτική δεν μπορούμε να μιλάμε για ευτυχία χωρίς προοπτική όταν Λέω πάντα αυτό παράδειγμα στους ομιλίες μου Ότι άμα λέγαμε ότι στον Τιτανικό Ότι μετά από λίγο θα θαλασσοπνήγεστε Αλλά τώρα απολαύστε τα βιολιά Κανείς δεν θα απολαύανε τα βιολιά Ή ότι κοίταξε να δεις αυτό που θα σου τόσο το τελευταίο φίλι Γιατί μετά από λίγο εμείς δεν θα σε ξαναδώ ποτέ Κανείς δεν θα απολαύσει αυτό το φίλι Όλοι θέλουμε και μια προοπτική Ότι αύριο με περιμένει κάτι καλύτερο Οπότε στέκομαι ότι αν έχω πολεμήσει για αυτή την ευτυχία και έχει και τη διάρκεια, μπορώ σιγά σιγά να την επιτρέψω και στον εαυτό μου.

11:29 Ναι, αλλά γιατί οι άνθρωποι όλο και περισσότερο αισθάνονται πιο αποτυχημένοι. Άλλο, μου βάζεις την επιτυχία τώρα, δεν μου βάζεις την ευτυχία. Συμπέονται. Αχ, η αποτυχία έχει μέσα η επίτευξη στόχου που συνεχώς έχει μέσα πολύ και το κομμάτι της αναγνώρισης από τους υπολείπους. Ο επιτυχημένος περιμένει και την αναγνώριση απ' έξω, θέλει και το κοινό η επιτυχία.

11:50 Δεν μπορώ να είμαι επιτυχημένος μόνος μου. Ποιος περιμένει τόσο πολύ την αναγνώριση, αυτός που δεν την έχεις πράξει από τους γονείς του. Γραμμικό μου το περιγράφεις λίγο, λείπει ο γονιός σου ή δεν έχω πάρει. Είναι όμως μια βασική προϋπόθεση. Και βλέπουμε ανθρώπους οι οποίοι μπορεί να έχουν επιτύχει πολύ λιγότερα, αλλά να μπορούν να τα απολαύσουν περισσότερο.

12:10 Για μένα έχει πολύ μεγάλη σημασία να μπορώ να καταλάβω εμένα τι με κάνει χαρούμενο εμένα τι με καθησυχάζει, με ευχαριστεί, με εξελίσσει με ανθίζει να το πω πιο απλά για να μπορέσω να μου το επιτρέψω και να το ευχαριστώ και να το απολαύσω χωρίς να πλέκονται οι υπόλοιποι μέσα και έχει πολύ ενδιαφέρον, είναι λίγο μακάβριο βέβαια θυμάμαι στη Σορβόνη που ήμουν, μας βάζανε μια άσκηση η οποία ήταν τι θα θέλατε να γράφει το μνήμα σας το οποίο έχει μέσα μια επεξεργασία και ήτανε θυμάμαι κάποιος έλεγε ότι έχει ταξιδέψει ή θυμάμαι ένας που έτσι έγραψε έντονα ναρκισιστικά έγραψε έφυγε όταν ήθελε δηλαδή ακόμα και εκεί αποχώρησε όταν ήθελε εγώ θυμάμαι είχα σκεφτεί ότι αγάπησε και αγαπήθηκε γιατί για μένα ήταν τόσο σημαντικό το κομμάτι των σχέσεων αυτή η ερώτηση λοιπόν την προσκαλώ να την κάνουν και αυτοί που μας ακούν γιατί έχει σημασία εκείνη την ίστατη στιγμή Και το λέω γιατί έχω δουλέψει σε ανθρώπους Στην ανακουφιστική φροντίδα που ήταν πλέον στο τελευταίο στάδιο

13:08 Του καρκίνου και πέθαιναν Και οι περισσότεροι μου έλεγαν Πόσο χρόνο έχασα για ανούσια πράγματα Το οποίο όμως όταν τα ζούσα ήταν σημαντικά Για μια αύξηση Αυτό ισχύει, αυτό μου το έχει πει και εμένα Μία φίλη μου η οποία δεν ζει πια Όταν έπαθε καρκίνο Μου είπε ότι κατάλαβε ότι ξόδεψα τις ζωές μου σαν νοησίες Ακριβώς αυτό είναι το ζητούμενο γιατί παρασύρω με από τους υπόλοιπους τι θα έρθει το χειροκρότημα πως θα με καμαρώσουν οι άλλοι και αυτό είναι η πολύ μεγάλη παγίδα τελικά να μπορέσω να κάνω ένα zoom out και να μπορέσω zoom out στους υπόλοιπους zoom in σε εμένα τι είναι αυτό που εμένα με γεμίζει πολύ δύσκολο να το καταλάβω πολύ δύσκολο να μου το επιτρέψω εντάξει ναι ok πολύ ωραίες συμβουλές πως το κάνεις αυτό το πράγμα δεν είναι τόσο απλό και δεν είναι συμβουλές μην μου το υποτιμάς Είναι ένα βλέμμα Πώς το κάνεις αυτό Θέλει μια επεξεργασία Το πιο δύσκολο από όλα Εγώ αυτό που λέω στους θεραπευόμενους είναι Το πιο δύσκολο τελικά Είναι να αντέξω να βάλω το δάχτυλο στην πληγή

14:12 Να βάλω εκεί που πονάω Είναι αυτό που είπα στην αρχή για το ψευδί αυτό Θα πω χαζό παράδειγμα Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή που μπορεί να έγραφα ξέρω εγώ 16 Και έλεγα στον κόσμο όλοι πόσο θα γράψεις 18 και μετά έβλεπα στον έλεγχο 15 και έλεγα φωχά, έλεγχα 18 και έλεγα στον εαυτό μου, Ανά, στους άλλους έλεγχες 18 το είχα πιστέψει κι εγώ η ίδια το λέμε πάρα πολύ στον εαυτό μας αυτό το ψεύτικο και το πιστεύουμε κι εμείς και τελικά χάνουμε την ταυτότητά μας ναι εντάξει αλλά έτσι επιβιώνουμε όμως δηλαδή άμα δεν παραμυθιέσαι τον εαυτό σου πώς θα επιβιώσεις πώς θα ξορκίσεις τους φόβους σου αν δεν παραμυθιαστείς ακούς έχω που θα πρέπει να με παραμυθιάσω.

14:53 Δεν ξέρω. Δεν νομίζω. Αισθάνομαι πάρα πολύ ότι οι άνθρωποι φοβόμαστε τόσο πολύ μήπως βγει κάτι τόσο πολύ κακό και τελικά ειλικρινά στο λέω Κώστα από τους περισσότερους ανθρώπους που έρχονται και τολμούν να έρθουν, ωραία χρώματα εγώ βλέπω. Ωραία πράγματα βλέπω από πίσω. Ξέρεις πόσο συχνά λέω την έκφραση ότι ξέρετε από τη διαδρομή σας και από την αφετηρία που ξεκινήσατε δεν τα έχετε καταφέρει και άσχημα.

15:17 Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Οι περισσότεροι έχουμε μάθει πολύ να μας χτυπάμε και να μας μαλώνουμε και δεν σημαίνει ότι τα έχουμε καταφέρει τόσο άσχημα. Εγώ δεν ξέρω, εγώ φοβάμαι να κάνω ψυχοθεραπεία δεν το έχω δοκιμάσει ακόμα, ότι ψυχανάλυσε ελπίζω κάποια στιγμή να βρω το θάρρος. Δεν μου λες τι είναι. Θα ακουστεί αφελής η ερώτηση Αλλά επειδή τα ακούμε συνέχεια Τι είναι ο ναρκισισμός Εντάξει υπάρχει τώρα Με τους όρους της Ψυχοπαθολογίας πως είναι Πρώτα απ' όλα ναρκισισμός δεν υπάρχει Υπάρχει η ναρκισιστική διαταραχή προσωπικότητας Που είναι μια διαταραχή προσωπικότητας Όπως υπάρχει εξαρτητική, όπως υπάρχει ωριακή Όπως υπάρχει η ψυχοπαθητική Αντικοινωνική που είναι η serial killer και τα λοιπά Που έχει κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που επί της ουσίας είναι μια βαθιά ανασφάλεια που είναι ότι έχω μια πολύ αυξημένο εγώ που είναι ότι δεν έχω καθόλου έμπαθη δεν μπορώ να πω καθόλου στη θέση του άλλου που θέλω, έχω χρησιμοποιώ πολύ τους υπόλοιπους για να μπορέσω εγώ

16:11 να νιώσω καλά Αυτό που ο κόσμος το περιγράφει ως εγωιστής Ο εγωιστής δεν είναι πάντα εγωιστής πιστεύω ότι μπορεί να μπει και στη θέση του άλλου εγωισμό έχουμε όλοι Η ναρκιστική διαταραχή προσωπικότητας δεν έχει καθόλου καλή σύνδεση ούτε με το δικό του συνέστημα ούτε με το άλλο το συνέστημα Και έρχεται σχεδόν ποτέ στην θεραπευτική συνεδρία ο ναρκισιστής Μόνο έρχεται στο τέλος γιατί πάφει να αγωιτεύει και συνήθως εμφανίζει κατάθλιψη Οπότε εμφανίζει κατάθλιψη γιατί δεν μπορεί να εσπράξει όλη αυτή την αποδοχή που μπορούσε να έπαιρνε προηγουμένως Οπότε βουλιάζει και έρχεται να δουλέψει στο καταδοτικό του σύμπτωμα Η ναρκιστική διαταραχή προκύπτει επειδή προσπαθεί ο άνθρωπος να καλύψει κάποια ελλείμματα που έχει Η διαταραχή προσωπικότητας πρώτα απ' όλα είναι η προσωπικότητα Είμαι εγώ και θέλω να είμαι τίμια και ειλικρινής δεν θεραπεύεται Οπότε να έρθει μια ναρκιστική διαταραχή προσωπικότητας Δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά πράγματα Τίποτα τίποτα όχι όχι δεν υπάρχει

17:10 δεν υπάρχει, δεν υπάρχει. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι αυτό που λέμε ψυχοεκπαίδευση. Να τους εκπαιδεύσουμε στις δυσκολίες τους για να μπορούν να αναγνωρίζουν στον εαυτό τους και να μπορούν πολύ διανοητικά να τις οριοθετούν και να τις περιορίζουν. Γι' αυτό μιλάμε. Είναι ο κόσμος, δεν ξέρω εν κλισέ που λέγεται, αλλά είναι πιο δυστυχισμένος ο κόσμος σήμερα από ότι παλιά.

17:31 Εγώ νομίζω ότι παλιά οι άνθρωποι Πρέπει να ήταν πιο δυστυχισμένοι. Και ας ήταν και πιο αμόρφωτοι και πιο απλοί, αλλά πρέπει να είχαν πάρα πολλά επίπεδα καταπίεσης και συναισθημάτων και ενορμήσεων και σκέψεων. Δεν είναι μύθος αυτό που λένε ότι παλιά οι άνθρωποι ήταν πιο ευτυχισμένοι. Θα συμφωνήσω πολύ. Πρώτα απ' όλα μην ξεχνάμε ότι για να μιλάμε για ευτυχία ή δυστυχία πρέπει να έχουμε εξυσφαλίσει την επιβίωση.

17:56 Έτσι οπότε στο παρελθόν είχαμε πολλά ερωτηματικά επιβίωση, παλεύαμε για την επιβίωση. Η ευτυχία και η δυστυχία μιλάμε πλέον για το εύζυν, μιλάμε για το επόμενο επίπεδο. Αλλά επίσης δεν ασπάζουμε καθόλου και την νοσταλγία. Είναι πολύ υπολή νοσταλγία. Η νοσταλγία φωτίζει το Κυριακάτικο τραπέζι και κουκουλώνει τη σιωπή, κουκουλώνει τη βία, κουκουλώνει την καταπίεση των γυναικών, το ότι δεν επετρεπόταν στους άντρες να κλάψουν, να μιλήσουν για συναισθήματα.

18:23 Οπότε δεν ασπάζομαι καθόλου αυτό ότι στο παρελθόν ήταν τα πράγματα πιο καλά. Απλά δεν είχαμε αυτές τις ίδιες λέξεις που έχουμε τώρα για να μιλήσουμε για την ψυχική μας υγεία. Στο παρελθόν λέγαμε έχω ένα βάρος στο στήθος. Τώρα μπορούμε να μιλάμε για κρίση πανικού, για κατάθλιψη, για burnout κτλ. Οπότε και τώρα λεκτικοποιούμε και περισσότερο.

18:41 Απλά τώρα έχουμε περισσότερες λέξεις και έχουμε άλλη μορφή Δηλαδή συνειδητοποιούμε το ασύνδετο κομμάτι μας, συνειδητοποιούμε τη μοναξιά μας Στο παρελθόν ήταν λίγο αυτονόητη, την καταπίναμε και πορευόμασταν Αλλά ναι, θα συμφωνήσω μαζί σου Νομίζεις ότι είναι η μοναξιά το μεγαλύτερο πρόβλημα των ανθρώπων σήμερα Ακόμα και αν ζουν με άλλους Έχουμε μεγάλη δυσκολία στο να μπορέσουμε να συνδεθούμε γιατί για να μπορέσω να συνδεθώ θα πρέπει να εμπιστευτώ και έχουμε τεράστια δυσκολία εμπιστοσύνης μέχρι και σήμερα βλέπω οικογένειες που είναι τόσο κλειστά στη συστήματα που μεγαλώνουν με αυτές τις ατάκες ότι τα αδέρφια σου να αγαπάς τι η μητέρα σου, η οικογένειά σου κανείς δεν θα σε αγαπήσει όπως η οικογένειά σου οπότε όταν μεγαλώνω με την απουσία εμπιστοσύνης που η απουσία εμπιστοσύνης Επειδή της ουσίας είναι αποουσία εμπιστοσύνη στον εαυτό Για να μην μπορώ να εμπιστευτώ εσένα Δεν εμπιστεύομαι εμένα Στέκομαι πάρα πολύ σε αυτό Και κανέναν δεν μπορεί να βάλει το χέρι μου στη φωτιά

19:42 Δεν μπορεί να εμπιστευτώ κανέναν Τον εαυτό μου εμπιστεύομαι Που εμπιστεύομαι εσένα Που ακόμα και αν εσύ με εγκαταλείψεις Εγώ θα τα καταρρεύσω Εμπιστεύομαι, αφήνομαι Για να μπορέσουμε να συνδεθούμε Έρχονται και μου λένε ναι κύριε Καδαράκη Απογοητεύτηκα πάντοτε όταν δίνομαι Ποτέ δεν καταλαβαίνω τι λάθος έχω κάνει εγώ Πάντα απογοητεύομαι από τον άλλον Οπότε ναι αλλά την πάτησα Εννοείται και θα την πατήσω και θα την ξαναπατήσω Αλλά αυτή τη μία φορά που θα μπορέσω να συνδεθώ Και να κουμπίσει η ψυχή μου Με την ψυχή του άλλου αυθεντικά Γι' αυτό δε με ζωή αυτό είναι Συναντήσεις και αποχωρήσεις αυτό είναι Άρα οι άνθρωποι που έρχονται για θεραπεία θέτουν πάρα πολύ συχνά το θέμα της εγκατάλειψης από κάποιον άλλον, δηλαδή της απογοήτευσης.

20:26 Για ποιο λόγο δεν μπορούν οι σχέσεις, δεν είναι πια τόσο σταθερές, θα μου πεις. Ένας από τους λόγους είναι ότι πια οι γυναίκες δεν είναι τόσο εξαρτημένες όσο ήταν στο παρελθόν από τους άνδρες, οπότε μπορούν ευτυχώς και μιλάνε. Έτσι είναι. Γι' αυτό πια δεν έχουμε και γάμους που μακροημερεύουν, όπως ήταν παλαιά. θα είναι δηλαδή το διαζύγιο ένα ταμπού.

20:47 Αλλά τι φταίει και δεν μπορούν οι άνθρωποι να στήσουν καλές σχέσεις. Δεν ξέρω στην παρελθόν είχαμε καλύτερες σχέσεις. Τώρα όμως αρχίζει και γίνεται η επιθυμία πολύ συγκεκριμένη. Και η επιθυμία, δηλαδή αυτό που λες ότι δεν είναι οι άνθρωποι μαζί από ανάγκη και είναι από επιθυμία. Το να μπορώ να σου ποτίζω την επιθυμία σου κάθε μέρα είναι τεράστιο.

21:12 τεράστια πρόσκληση και πρόκληση αλλά θα βάλω και ένα μία άλλη παράμετρο ότι αν εγώ δεν μπορώ εμένα να με ευχαριστήσω αν εγώ δεν ξέρω τι είναι αυτό που με κάνει εμένα ευχαριστημένο και απαιτώ από τον άλλον μετά αρχίζουν και αναπτύσσονται αυτό που λέμε οι σαδομαζογεστικές σχέσεις οι οποίες στηρίζονται σε τι ότι επειδή εγώ δεν είμαι καλά με ενοχλεί που εσύ είσαι καλά και αρχίζει και μπαίνει ένα κομμάτι ότι είτε θα πρέπει να είμαστε και οι δύο δυστυχίες που τρογόμαστε μεταξύ μας είτε θα πρέπει και οι δύο να μπορούμε να εξελισσόμαστε μαζί και να μπορεί και ο ένας να καμαρώνει και να απολαμβάνει την χαρά του άλλου ακόμα και αν δεν τον συμπεριλαμβάνει γιατί αυτό υπέρ έχει μέσα η αγάπη, η αγάπη είναι να μπορώ να χαίρομαι με τη χαρά σου, χωρίς η χαρά σου να με συμπεριλαμβάνει που αυτό για να μπορώ να το κάνω, θα πρέπει και εγώ να έχω δικές μου πηγές χαράς και να μπορούμε να μοιραζόμαστε και να εξελισσόμαστε.

22:07 Δύσκολος συνδυασμός πολύ. Και όταν με ζηλεύεις τι συμβαίνει εκεί. Είναι αυτό. Όταν υπάρχει ζήλια. Έχω τέτοια βαθιά δική μου ανασφάλεια που δεν μπορώ να καμαρώσω γιατί φοβάμαι ότι απειλούμε. Ότι όσο εσύ ανθίζεις τόσο εγώ μαραίνομαι ή τόσο πιο λίγο σταθαίνομαι εγώ πρόστασης ένα που εξελίσσεσαι. Οπότε βλέπουμε ανθρώπους οι οποίοι από την αρχή επιλέγουν ανθρώπους που είναι πιο χαμηλά για να νιώθουν οι ίδιοι την ασφάλεια αυτή και τελικά μετά από λίγο θα έρθει ο κορισμός, θα έρθει ο μηδενισμός δεν θα μπορώ εγώ γιατί αυτό που λέω ότι το πιο μακροβιότερο διαγερτικό είναι ο θαυμασμός ναι, σίγουρα για τις γυναίκες τώρα για τους άντρες δεν ξέρω πως λειτουργεί για τους άντρες γιατί μετά από λίγο ας μην κάνουμε τέτοιες φρεντικές διακρίσεις Σιγά σιγά νομίζω πως το βλέπω και στις στενές και στις συνεδρίες ότι ο άντρες ο οποίος δεν νιώθει θαυμασμό για την γυναίκα του και πρόσεξε ο θαυμασμός είναι συνειφασμένος με το κάθε νόστιν το σημαντικό του.

23:04 Για άλλον το να βλέπει τη γυναίκα του να είναι μια καλή μάνα, εμπνευστική μάνα προκαλεί θαυμασμό. Οι ρόλοι αλλάζουν. Η μεγαλύτερη παγίδα είναι η στασιμότητα. Ωραία, μια και λέμε λοιπόν για ρόλους μέσα σε μια σχέση. τι είναι αυτό που κάνει κάποιες γυναίκες, γιατί για γυναίκες αναφέρουμε κυρίως, να μένουν σε μια κακοποιητική σχέση, η οποία μπορεί να έχει και το στοιχείο της βίας ως μία από τη διάσταση.

23:28 Εντάξει, ας το οικονομικό στην άκρη που μπορεί να υπάρχει ένας παράγοντας στα παιδιά, αλλά μια γυναίκα που κάθεται και κακοποιείται επί δεκαετίες, για ποιο λόγο το κάνει. Είναι πολύ παραγοντικό. Μου αναφέρεις και μου βγάζεις απ' έξω το οικονομικό, αλλά θα τολμήσω να πω ότι και μια γυναίκα η οποία επιτρέπει στον εαυτό της να μπει σε μια σχέση και να είναι απόλυτα εξαρτώμενη από κάποιον καταλαβαίνουμε ότι την ίδια στιγμή ξεχνάει εντελώς τον εαυτό της γιατί καταπνίγει την ελευθερία της οπότε είναι λίγο σκληρό έτσι όπως το λέω αλλά αν εγώ δεν έχω τη δική μου την ελευθερία να μπορέσω ανά πάσα στιγμή να πω ότι εγώ αν δεν είμαι ευχαριστημένη μπορώ να φύγω, έχω τα δικά μου τα πόδια Δημιουργώ προϋποθέσεις κακοποίησης Εντάξει νομίζω ότι δίνεις πολύ μεγάλη έμφαση στο οικονομικό Και στην ελευθερία εγώ Δεν μιλάω στην αυτονομία Ναι θέλω να δείξουμε το ψυχικό κομμάτι δηλαδή Τι είναι αυτό που κάνει μια γυναίκα η οποία θα κακοποιηθεί το βράδυ Το πρωί να σηκωθεί στο ίδιο κρεβάτι με τον άνθρωπο που τη χτύπησε

24:36 Μια γυναίκα η οποία επιτρέπει την κακοποίηση Σαν βασικό παρονομαστή Έχει την απουσία αγάπης τον εαυτό της Οπότε ακούγεται πολύ απλοϊκό Αλλά είναι πολύ πιο βαθύ Αυτή η απουσία αγάπης τον εαυτό Γι' αυτό επιμένω Δεν στέκομαι στο οικονομικό που σου είπα προηγουμένως Στέκομαι στην απουσία ελευθερίας και στην απουσία αυτονομίας Μπορεί μια γυναίκα να μην εργάζεται Αλλά να πει ότι εγώ μπορώ να βγω εκεί έξω Και να δουλέψω και να πάω κατευθείαν να δουλέψω για να μπορέσω να σταθώ στα πόδια μου.

25:03 Δεν θα το κάνει. Διότι από κάτω, εγώ θα τολμήσω να πω ότι είναι μια γυναίκα που είναι εξοικειωμένη στην βία με όλες τις μορφές της όμως. Η βία μπορεί να έχει μέσα την παραμέληση. Που τι σημαίνει παραμέληση. Έχω μεγαλώσει σε ένα σπίτι που δεν με έχουν δει. Δεν με βλέπουν. Δεν με έχουν ρωτήσει τι είναι αυτό που σε κάνει χαρούμενη.

25:23 Δεν με έχουν ρωτήσει τι γεμίζει την καρδιά σου. Τι θα ήθελες εσύ να κάνεις. Έναν άνθρωπο που αναπαράγει το μοτίβο του σπιτιού μου. Πάω και βρίσκω κάποιον ο οποίος μου συνεχίζει το αίσθημα της ασφάλειας, που η ασφάλεια δεν έχετε από μένα πλέον, έχετε απ' έξω. Οπότε, εγώ μετά νιώθω πού θα πάω. Οι περισσότερες αυτό λένε. Πού να πάω.

25:46 Να φύγω από εδώ να πάω πού. Αυτή είναι η απάντηση. Οπότε, εκπαιδεύομαι ότι τουλάχιστον αυτό εγώ το γνωρίζω, μου είναι οικείο. πόσο χειρότερο μπορεί να γίνει, πόσο χειρότερο μπορεί να πάει και αυτές οι γυναίκες συνήθως κινητοποιούνται όταν είναι τα παιδιά μέσα είναι εντυπωσιακό, έχω περιπτώσεις που σου λέω ότι δεν με ενδιαφέρει που χτύπα για μένα, μόλις χτύπησε όμως το παιδί μου εκεί κινητοποιήθηκα και είπα να φύγω αυτός ο παρονομαστής τι είναι, δεν με αγαπάω εμένα, αγαπάω και πολύ το παιδί μου Ναι, στη γυναίκα που έρχεται σε σένα και σου λέει με δέρνη, τι της λες Πολύ δύσκολο θα μου το πει, θα πάρει χρόνο, δύσκολο θα το πει γιατί από πίσω υπάρχει βαθύ το αίσθημα της ντροπής.

26:23 Αλλά όταν θα το παραδεχτεί και θα το πει συνήθως με το βλέμμα χαμηλά και θα νιώσει ότι δεν είμαστε εκεί για να την κρίνουμε γιατί δεν κρίνουμε, αλλά είναι για να την καταλάβουμε, τις περισσότερες φορές έχουμε πάρα πολύ να δουλέψουμε την ενίσχυση του εαυτού. ότι αυτή τη στιγμή έχω να με θυμηθώ γιατί με έχω ξεχάσει και έρχομαι σε αυτό που είπες προηγουμένως σε αυτό το ξεχασμένο παιδί που είναι πίσω το οποίο πραγματικά το λέω μέχρι και τώρα δύσκολα ρωτάμε τα κορίτσια μας τι σε ευχαριστεί εσένα τι σε κάνει χαρούμενη εσένα γιατί το κομμάτι της απόλαυσης στη γυναίκα μέχρι και σήμερα είναι πάρα πολύ ενοχοποιημένο ναι δαιμονοποιημένο θα έλεγα ακόμα και με θρησκευτική διάσταση Άρα πολύ. Αν μπορούσαν με οι κόρες μας να ονομοποιούν και να τεκνοποιούν με τον κρίνο, νομίζω πως θα το επέλεγαν πολλοί μπαμπάδες.

27:11 Εμένα έρχονται μπαμπάδες και μαμάβες με αγωνία γιατί ο γιος τους έχει πάρει 18 χρονών και ακόμα δεν έχει ολοκληρώσει. Λέω έχετε και μια κόρη. Μάλιστα. Λέω η κόρη σας πόσο είναι. Μου λέτε 19. Έχετε, ξέρετε αν έχει ολοκληρωμένες σχέσεις. Αλλά δεν ξέρω. Λέω δεν μου βγάλατε αγωνία γι' αυτό. είναι φοβερό δηλαδή οι ευχαρίσεις στη γυναίκα είναι κάτι το οποίο ακόμα το φοβόμαστε και δεν καταλαβαίνουμε ότι είναι άμεσα συνειφασμένο με το να είμαι χαρούμενη μέσα στο σπίτι μου και βέβαια σε μεγάλο βαθμό φταίνει οι γυναίκες γι' αυτό δηλαδή ένας από τους ένας βασικός ρόλος που είναι της μητέρας τον συνήθως τον απενεχοποιούμε ενώ νομίζω ότι σε μεγάλο βαθμό βλέποντας και τις συμπεριφορά μίας γυναίκας και τις αντιλήψεις που έχει και αυτά που ανέχεται τις θα έχει εμφυτεύσει η μαμά της όπως και ένας κακοποιητής σε μεγάλο βαθμό φταίει η μαμά του Έχεις καθοριστικό ρόλο δεν μπορώ να πω ότι δεν έχει καθοριστικό ρόλο και πίσω από τη μαμά υπάρχει μια άλλη μαμά η οποία δεν μπόρεσε να σταθεί

28:09 σε έναν πατέρα ο οποίος μπορεί να έχει μια συγκεκριμένη αντίληψη δηλαδή θέλω να το πω αυτό μου θυμίζει μια οικογένεια φιλική η οποία μου έλεγε ότι Τα έχω βάλει με τη μαμά μου Και έλεγε η μητέρα Ναι ρε παιδί μου λέει τα έχει μαζί μου Αλλά ο πατέρας της Δεν αντέχω να μου λες ένα το του πατέρα μου Εσύ που ήσουνα Ο πατέρας μου ήταν αυτό Εσύ που ήσουνα Δηλαδή είναι ρόλος Και να το πω απλά δουλειά της μαμάς Να προστατέψει την κόρη Από έναν μπαμπά που δεν καταλαβαίνει Γιατί ένας σύζυγος Όταν είναι σύζυγος μπορεί να καταλάβει Μπορεί μπαμπάς να μην καταλαβαίνει Αλλά αν έρθει η σύζυγος δίπλα και του πει έλα να σου μιλήσω για τα παιδιά μας, εκεί μπορεί να ακούσει.

28:48 Ποιο είναι το μεγαλύτερο λάθος που κάνουμε όταν μεγαλώνουμε παιδιά τώρα, το ότι τα παραχαηδεύουμε. Ειστάνομαι πολύ ότι μας ξεχνάμε. Δεν καταλαβαίνουμε ότι το παιδί δεν μεγαλώνει με αυτό που του λέμε, μεγαλώνει με αυτό που είμαστε. Μου θυμίζει μία ομιλία από αυτούς που είχα βρεθεί και εγώ, από τους ψυχοκαθοδηγητές, Επί τους που τους λέω Τέλος πάντων που βγαίνουν και λένε λένε Έχω να σε ερωτήσω για αυτό Και θυμάμαι λοιπόν είχε βάλει Μία εικόνα από μία φυλή Της Αφρικής Και ήταν ένα μωρό στην αγκαλιά της μαμάς Ένα παιδί στην αγκαλιά της μαμάς Που ήταν σε ένα ποτάμι Και έλεγε ότι επειδή αυτά τα παιδιά Σε αυτή τη φυλή δεν κατεβαίνουν Από την αγκαλιά της μαμάς Δεν κλαίνε και ποτέ Και το έλεγε ως καλό Μόνο που ξέχασε να υπογραμμίσει πως η μέση της μαμάς είχε φτάσει μέχρι το πάτομα και επίσης ότι το παιδί είχε κάνει τροφικά πόδια δεν θα μπορούσε να περπατήσει οπότε αυτό που δεν καταλαβαίνουμε είναι πρώτα απ' όλα να αντέξουν τα παιδιά και πρώτα οι γονείς στην αβεβαιότητα και στη ματέωση

29:55 δεν τα εκπαιδεύουμε στα παιδιά μας στη ματέωση πάμε εμείς να εισπράξουμε την απογοήτευση να μάθουμε εμείς να περπατάμε για εκείνα να περάσουμε εμείς τη δυσκολία για εκείνα να μην δυσκολευτούν οπότε δεν εκπαιδεύονται σε ότι ξέρεις κάτι προχώρα αυτή είναι η διαδρομή και αν βρεις τα δύσκολα είμαι εδώ και είμαι πίσω να σου κάνω σερβις και να συνεχίσεις αλλά αυτή είναι η διαδρομή και το δεύτερο κομμάτι είναι αυτό που λέγαμε προηγουμένως ότι είναι γονείς οι οποίοι ξεχνούν τον εαυτό τους δεν μπορεί η γονεϊκότητα και πιο συγκεκριμένα η μητρότητα να είναι ταυτότητα δεν γίνεται να είμαι μόνο μαμά Γιατί αυτό είναι ένας ρόλος ο οποίος είναι πολύ βαρύς Και δεν επιτρέπει να εξελιχθεί η προσωπικότητα Και ο βασικός κομμάτι της γονεϊκότητας και της μητρότητας Είναι η έπνευση Πώς θα με εμπνεύσεις αν εσύ το μόνο που κάνεις είναι να με κοιτάς Αν δεν κοιτάς εκεί έξω Αν δεν με πείσεις ότι εκεί έξω υπάρχει κάτι ωραίο που με περιμένει Και το βλέπω σε σένα και στα δικά σου τα μάτια

30:51 Αν όλη η μέρα όλη σου η αγωνία είμαι εγώ αν ο γονιός δεν φροντίζει τον εαυτό του και το παιδί δεν θα μπορέσει να μάθει να αγαπάει τον εαυτό του Τα βιβλία αυτοβελτίωσης θα υπολείπτεσαι Δεν αντιστέκομαι στη γνώση αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα αυτοβελτιωθώ επειδή διαβάζω βιβλία αυτοβελτίωσης όπως δεν θα ταξιδέψω διαβάζοντας χάρτες όπως δεν θα μάθω να κάνω έρωτα βλέποντας πορνό Η θεραπεία έρχεται μέσα από το βίωμα Μέσα από την έκθεση, μέσα από τη σύνδεση και από την εμπιστοσύνη της θεραπευτικής σχέσης Δεν θα έρθει διαβάζοντας βιβλία Αυτό που κάνουν το άλλο το NLP που πηγαίνουν και φωνάζουν αξίζω, αξίζω, αξίζω και τέτοια Το υπολείπτες αυτό Καθόλου, καθόλου Γιατί είναι σκληρό αλλά Εγώ θα κάνω την ερώτηση γιατί αξίζεις, γιατί αξίζω Τι σημαίνει αξίζω Επειδή υπάρχω Επειδή υπάρχω, τι σημαίνει αξίζω Η αυτοπεποίθηση δεν χτίζεται Ουρλιάζοντας αξίζω Η αυτοπεποίθηση ειδικά στην ενήλικη ζωή Γιατί προφανώς χτίζεται από την περική ηλικία Αλλά στην ενήλικη ζωή γιατί και αυτό μιλάμε

32:01 Δεν μπορούμε μονίμως να κλαιγόμαστε για το πίσω Έχουμε να το βλέπουμε αυτό Αλλά στην ενήλικη ζωή ξεκινάει Με το να κάνω κάτι που για μένα είναι δύσκολο Από εκεί που εγώ να ζωριστώ Και να δυσκολευτώ αν δεν δυσκολευτώ δεν θα με πείσω ότι αξίζω μόνο και μόνο επειδή φωνάζω αξίζω ή επειδή γράφω σε ένα τετράδιο αξίζω ναι και είναι το όνειρό μου λοιπόν άλλο θέμα σχετικό νομίζω ότι ακόμα και σήμερα εγώ μπορώ να πάρω μια ταμπέλα τη βάλω στο σπίτι μου να πω ότι είμαι σύμβουλος ψυχικής υγείας να χρεώνω 20 ευρώ όταν εσύ μπορείς να χρεώνεις 25 λοιπόν και να έχω κόσμο που έρχονται και αυτό το πράγμα πραγματικά γίνεται πηγαίνουν σε τέτοιους ανθρώπους μόνο και μόνο για να ξεφύγουν από το ταμπού ότι δεν πας σε ψυχολόγο ή σε ψυχίατρο. Δεν είναι γι' αυτό.

32:49 Είναι γιατί είναι πολύ πιο εύκολο. Είναι διευκολυντικό. Εμένα συνεχώς μου ερχόντουν και μου λένε ναι αλλά τι να κάνω. Πείτε μου όμως για πράξη και πόσο χρόνο θα πάρει. Να χωρίσω. Ναι. Και δώσ' μου μια λύση και μια κατεύθυνση. Και δώσ' μου μια πρακτική συμβουλή. οπότε ο εκάστοτε δίνει μια πρακτική συμβουλή Life coach δηλαδή αυτά είναι παλαβό το ότι μπορεί ο καθένας χωρίς καμία επιστοποίηση να μπλέξει με αυτό το πράγμα δηλαδή και να κάνει αυτή τη δουλειά να δίνει συμβουλές ψυχικής υγείας ανθρώπους ενώ δεν έχει καμία μα καμία επιστοποίηση τίποτα. Τίποτα, έχεις ένα εξαιρετικό άρθρο που το θυμάμαι και ήταν πολύ στοχευμένο θα τολμήσω όμως να πω και κάτι ακόμα γιατί βλέπω τώρα που μου έκαναν μέσα στο instagram όλοι βγαίνουν καθένας λέμε λέμε λέμε λέμε κατευθύνσεις, σητάτα πλέον αυτός που κερδίζει ειδικά στα social είναι ο κύριος ο οποίος μπορεί και προκαλεί πιο πολύ είναι το δρακτικό αυτό έτσι ποιος μπορεί να προκαλέσει περισσότερο βλέπω κάτι τίτλους από ανθρώπους που μπορεί να έχουν

33:48 τελειώσει και ψυχολογία που όσο πιο ακραίος μπορεί να έχει δέα λέξη ή μπορεί να μιλήσει για οργασμό όλα αυτά τα οποία το μόνο που κάνουν είναι να προκαλέσουν και τελικά μπαίνει ο άλλος και ακολουθεί και ζητοκαρβγάζει από κάτω και επειδή ήμουν η πρώτη που ήμουν πολύ θυμωμένη με όλο αυτό γιατί θέλω να είμαι πολύ ειλικρινής πόνεσα και ταλαιπωρήθηκα πάρα πολύ για να τελειώσω αυτές τις σπουδές δεν μου ήταν καθόλου εύκολες και πέρασε και πολλά χρόνια στα θρανία και ακόμα εκπαιδεύομαι σε αυτό αισθάνομαι ότι λίγο με καθυσυχάζω Γιατί πλέον πιστεύω ότι ο καθένας θα έχει τον θεραπευτή, όπως και τον δικηγόρο, όπως και τον πολιτικό, που του ταιριάζει.

34:25 Η επιστήμη της ψυχικής υγείας εξελίσσεται ή κάπου έχει τερματίσει, δηλαδή λέμε τα ξέρουμε όλα. Όχι, όχι, εξελίσσεται πάρα πολύ, γι' αυτό και αναιρούνται πράγματα. Πολλά πράγματα του Φρόιντ έχουν αναιρθεί που μπορεί να είναι... Εξελίσσονται στον τομέα της νευρολογίας υποθέτω και στο πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος και όλα αυτά, αλλά εξελίσσονται και οι ιδέες πάνω στην ψυχική υγεία.

34:47 Είναι σαν να μου λες ότι αν έχουμε καταλάβει τον ανθρώπινο εγκέφαλο και την ανθρώπινη ψυχή. Προφανώς και όχι. Όσο την καταλαβαίνουμε περισσότερο, όσο αλλάζουν και οι συνθήκες γύρω μας και το περιβάλλον, προφανώς έχουμε πολύ χώρο ακόμα να ανακαλύψουμε και να καταλάβουμε και να συναντηθούμε. και ο κάθε θεραπευτής είναι πολύ διαφορετικός εμένα με βλέπουμε πολύ διαφορετική από ό,τι ήμουν όταν ξεκίνησα πριν από 15 χρόνια οπότε εγώ το δίνω πάρα πολύ σαν στοιχείο και επειδή είμαι για τους life coach προηγουμένως ή όλους αυτούς προσκαλώ πολύ τους ανθρώπους να επιλέξουν θεραπευτές οι οποίοι έχουν πέρα από το κομμάτι της γνώσης την καλοσύνη και την ταπεινότητα εκεί την πατάμε περισσότεροι ότι όσο πιο σύντομα αποκτούμε εμπειρία χάνουμε στο κομμάτι της ταπεινότητας και αν δεν είμαι ταπεινός πώς θα συναντηθώ πώς θα καταλάβω πώς θα μαλακώσω πώς θα ελευθερώσω Ναι είμαστε πάρα πολύ λατωματικοί είδος ως άνθρωποι ρε παιδί μου καμιά φορά το σκέφτομαι είναι πάρα πολλά

35:44 σφάλματα κατασκευαστικά έχει ο ψυχισμός αλλά αυτό μας κάνει ανθρώπους θα μου πεις αυτό μας κάνει ανθρώπους μου λέγει ένας θεραπευόμενος γιατρός μου λέει πάμε που το λέω κύριε Καμεράκη μου λέει φοβάμαι ότι θα έρθει το AI να με σαντεκαταστήσει και ίσως είχε καλύτερα εντάξει λέω είναι σκληρό έχεις παίξει καθόλου με το AI το έχω κοιτάξει αλλά δεν μπορώ να πω ότι είμαι ιδιαίτερα ειδήμων πάνω στο αντικείμενο αλλά ναι το έχω κοιτάξει ενώ δεν έχεις προσπαθήσει να αλληλεπιδράσεις σε επίπεδο επαγγελματικό ή ψυχογραφικό δηλαδή εγώ επειδή έχω συνδρομητική σχέση και το έχω πάνω από ένα χρόνο όταν του ζήτησα να μου κάνει ένα ψυχογράφημα από αυτά που έχει καταλάβει από μένα, από αυτά που γράφω από αυτά που το ρωτάω τρόμαξα ένιωσες ότι πήγε πολύ κοντά ήταν τρομερά ακριβές ξέρεις ποια είναι η μεγαλύτερη παγίδα σε αυτό είναι ότι είναι πάρα πολύ καλό στην κολακία ναι από τεκή ακουμπάει και ταΐζει πολύ τον αρκεσισμό μας ναι, όχι σε μένα ήταν πάρα πολύ ευστοχό δεν συμπεριφέρθηκε σαν αστρολόγος

36:49 Ναι, εγώ δεν λέω σαν αστρολόγος Λέω πολύ σαν ένα κομμάτι Ότι έρχεται και θα μου φωτίσει Αυτά που ίσως Γιατί ακόμα και αυτό έχει καταλάβει Αυτά που ίσως θέλω να ακούσω Και εγώ επιμένω Το έλεγα και μιλούσα και με γιατρούς και με δερματολόγους Σε αυτό θα μας ξεπεράσει σίγουρα Η μεγάλη διαφορά στο κομμάτι της ψυχικής υγείας Είναι η συνάντηση Αυτό που χάνεται πολύ είναι η έκθεση Ο θεραπευτής Δεν εκτίθε με Οπότε εδώ πέρα μπορώ να ρωτήσω τα πάντα Χωρίς να νιώσω ότι κανείς θα πρόκειται να με κρίνει Αλλά η θεραπεία προϋποθέτει την έκθεση Για να μπορέσω να πάω παρακάτω Την λευταία ερώτηση που γίνεται σε όλους Ποιος είναι ο μεγαλύτερος σου φόβος Εκτός από το να πάθουν κακό δίκαιο στο άνθρωπο Οι χαμένες ζωές Δηλαδή Δηλαδή άμα σκεφτούμε ότι κάθε άνθρωπος Είναι ένας ολόκληρος κόσμος Με φοβίες με επιθυμίες, με όνειρα και βλέπω ανθρώπους μέσα στα λεωφορεία, βλέπω ανθρώπους που είναι στο αυτοκίνητό τους θλιμμένοι και αποχαυνομένοι στα γραφεία που είναι κλεισμένοι

37:55 και σκέφτομαι πόσα ταλέντα χαμένα, ταλέντα με την έννοια του να κάνω κάτι που εμένα με χαροποιεί, άνθρωποι οποίοι κοιμούνται και ξυπνούν χωρίς κανένα λόγο και απλά είναι παρετημένοι παρετημένοι, παύλα βολεμένοι το λέει ο Ρόλο Μέι πάρα πολύ ωραίο το έχω πει πολλές φορές ότι στις σύγχρονες κοινωνίες το αντίθετο του γενναίος δεν είναι ο άτολμος, είναι ο βολεμένος οι άνθρωποι οποίοι τους συναντάω τους ανθρώπους που είναι τους ακούω και λέω μία χαμένη ζωή, ξυπνάω και κοιμάμαι και έχουν τώρα τολμούν 65, 70 80 και έχουν και λένε τι έζησα πως με ξέχασα έτσι Αυτές οι χαμένες ζωές με τρομάζουν πάρα πολύ Ήταν η Άννα Κανδαράκη στο Talkflix Να είστε καλά, bye bye, γεια