Φοίβος Δεληβοριάς: Δεν μου αρέσει ο τρόπος που η κυβέρνηση επιτίθεται το κράτος Δικαίου

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Δεν μου αρέσει καθόλου ο κυβέρνης, δεν μου αρέσει καθόλου ο τρόπος πρώτον με τον οποίο επιτίθεται συνεχώς το κράτος δικαίου για δικούς της λόγους. της Ήλης. Και σήμερα είναι εδώ ένας άνθρωπος που θαυμάζω και εκτιμώ πάρα πάρα πάρα πολύ, ο Φίβος Τελιβωριάς. Γεια σου Φίβο. Γεια σου Κώστα. Ποια είναι η αγαπημένη σου σειρά.

00:47 Εύκολο και άμεσο η Σοπράνος. Γιατί. Θεωρώ ότι είναι το πιο κοντινό σημείο που έχει φτάσει στη τηλεόραση, στη λογοτεχνία τη μεγάλη και στο σινεμά το μεγάλο. Λέει ότι έχεις δει το Succession και το Breaking Bad φαντάζομαι. Τα έχω δει και τα λατρεύω επίσης. Το Σοπράνος θεωρώ ότι είναι αυτό που λέγανε παλιά the great American novel, ποιος θα το κάνει αυτό που είναι η μεγάλη φιλοδοξία του κάθε Αμερικάνου.

01:14 Το μεγάλο Αμερικανικό πιστορίμα, ναι. Ακριβώς. Έγινε σε μια σειρά. Είναι μια σειρά εξαιρετικής ανάλυσης, εξαιρετικής κοινωνικής διείσδυσης, τρομερά απολαυστική. Τη λατρεύω. Δηλαδή, παρότι έχω δει σπουδαία πράγματα μεταξύ των οποίων αυτά που ανέφερες αυτό κάπως μου έχει το θεωρώ ακόμα ένα ορόσιο και κινηματογραφικά. Τι θα ήθελες να έχει γίνει στο τέλος να τον έχουν σκοτώσει τον Τόνισο παρά να τον έχει ζήσει. Μου αρέσει πάρα πολύ το τέλος έτσι όπως είναι φτιαγμένο και μου αρέσει και πάρα πολύ η κινηματογραφικότητά του αυτό το ανηρικό στοιχείο που σου αφήνει μια γεύση στο στόμα από έναν άλλο κόσμο. Αν το γράφεις εσύ δεν τον σκότωνες, δεν τον άφηνες να ζει.

01:54 Τα τον άφηνα να ζει Ναι γιατί ήταν συμπαθητικός τύπος για μαφιόζος Ήταν συμπαθητικός και πιστεύω Ότι η ζωή είναι μεγαλύτερη τιμωρία Μεγαλύτερο challenge Ακόμα και για έναν μαφιόζο Δηλαδή εκεί είναι το τέρενς Το οποίο πληρώνονται όλα Μα έχουν γράψει ένα καταπληκτικό στίχο Η Κατσιμίχα Που λέει ότι αχ είναι δύσκολο πολύ Για μια αγάπη να χαθείς να σβήσεις Μα δυο φορές πιο δύσκολο είναι για αυτή να ζήσεις είναι το ότι πιο δύσκολο τι άλλο βλέπεις τι άλλο κοίταξε εγώ βλέπω τουλάχιστον μία ταινία την ημέρα είμαι φανατικός συνεφίλ και θέλω να δω όλες τις ταινίες οι δυνατών όλες τις ταινίες που είχαν μία ιστορικότητα ακόμα και κακού τύπου ιστορικότητα οπότε το κάνω πάρα πολύ μεθοδικά δηλαδή βλέπω ολόκληρες χρονιές τώρα ας πούμε φέτος είδα άπειρες ταινίες των 97 ας πούμε ή βλέπω φυσικά φιλμογραφίες και σκηνοθετών μου αρέσει πάρα πολύ να φτιάχνω λίστες στις οποίες να μένω πιστός Αγαπημένη ταινία είναι το 8,5 του του Φελήνη με διαφορά γιατί είναι μια ταινία που ενώ

03:12 σου φαίνεται αφόρητα αυτοαναφορική αν τη δεις μια φορά ένας σκηνοθέτης με τα χαρακτηριστικά του Φελήνη που ψάχνει να κάνει μια ταινία, πώς θα προχωρήσει στο επόμενο βήμα. Η κατάδυση που κάνει στον κόσμο της ψυχής στις κινητήριες δυνάμες για να γίνει το εργοτέχνης είναι κάτι που κάθε φορά όταν ξεκινάω να μπαίνω σε μια μεγάλη περιπέτεια αυτή την ταινία θέλω να δω.

03:36 Εντάξει αυτό το κάνεις και εσύ γιατί για να γράψεις και για να δημιουργήσεις να βγάλεις τείχο και να βγάλεις κενώτες κάνεις και εσύ μια κατάδυση Ποια είναι η διαδικασία που γράφεις Γράφεις το μαξιλάρι σου Ή κάθεσαι επαγγελματικά Όπως έλεγε ο Σαββούπουλος στο τραπεζάκια έξω Κάθεσαι με συνέπεια να δουλέψεις Κοίταξε η αλήθεια είναι ότι Όταν θέλω να γράψω Απομονώνομαι για μερικές μέρες Δεν γράφω απαραίτητα τις πρώτες μέρες Τις πρώτες μέρες Και ενέσφεύγεις από το σπίτι πασαλού Ναι πηγαίνω στο πατρικό μου Που το έχω διαμορφώσει κάπως σαν ένα στούντιο και εκεί πέρα μπορεί απλά να ξαπλώνω και να κοιτάω το ταβάνι ή να διαβάζω παλιά βιβλία που τα βρίσκω ή από την παλιά μου συλλογή των βιβλίων ας πούμε, ή να βγαίνω βόλτα στην Καλυθέα. Αλλά σημαντικό είναι να μην μιλάω και να μην διασπώμαι.

04:26 Σιγά σιγά μου έρχεται η διάθεση κυρίως για μουσική. Δηλαδή παίρνω πρώτα το όργανο, κάθομαι στο πιάνο παίζω κιθάρα και όταν μια μελωδία μου αρέσει πάρα πολύ δηλαδή φαίνεται ότι επιμένει στο κεφάλι μου είτε την ηχογραφώ και ακούγοντας την προσπαθώ να βρω την πρώτη φράση ενός τραγουδιού τι θα λέει η αρχή ας πούμε από τον τελευταίο δίσκο ένα παράδειγμα μ' άρεσε μια μελωδία και έτσι δεν υπάρχει λόγος να υποφέρω ούτε καν να προφέρω το όνομα σου μ' άρεσε αυτή η αρχή πάμε, ξέρεις, έχω μπροστά μου συνεχώς ανακαθρέφτη και με ομποδίζει ότι είναι πίσω από το ένα. Παρότι είμαι στιχοκεντρικός δημιουργός δεν ξεκινάω ποτέ από το στίχο. Ναι αυτό κάνει εντύπωση γιατί όντως είσαι στιχοκεντρικός και είσαι και δημιουργός που αφηγεί σε όχι τις περιπέτειες μιας γενιάς, τα συναισθήματά της, την αμηχανία της και τα διεξοδά της και αυτό είναι σε πάρα πολλά τραγούδια. Οπότε όλες τα τραγούδια έχουν κάτι το εμπειρικό.

05:25 Ναι, όλα τα τραγούδια από εκεί έρχονται Φυσικά είναι ένα σκηνοθετημένο βίωμα Όπως οποιοδήποτε έργο τέχνης ας πούμε Αλλά αν δεν έχει τη βιωμένη αλήθεια Αυτή δηλαδή που είναι και λίγο γελία Που είναι και λίγο σαχλή Που είναι και λίγο στα όρια του χιουμοριστικού ας πούμε Εγώ δεν μπορώ να το αποδεχτώ Γι' αυτό και ξεκινάω πρώτα τη μουσική Γιατί με σώζει από τη ρητορία Δηλαδή άμα κάτσω και γράφω πρώτα ένα στίχο ή ένα θέμα Τότε και το μέτρο που θα δημιουργήσω θα είναι πολύ συντηρητικό Αν γράψεις πάνω στο στίχο εννοείς Ναι, ενώ αν έχεις μια μελωδία Αρχίζει, γεννιέσαι, την έχεις μητέρα Πηδάς στον αέρα, σκάστο, πάτομα Μετά πρέπει να το συνεχίσεις έτσι Ναι, μετά φύγεις σε μια ολόκληρη ζωή όμως Ακριβώς Και μετά όσο σε πάει και όπου σε πάει αυτό το πράγμα νομίζεις το πιο βαθύ σου τραγούδι εγώ τουλάχιστον νομίζω ότι είναι ο μπάσταρδος γιος γιατί περιγράφει μια γενιά και μια προηγούμενη γενιά και όλα αυτά που μας άφησαν ή δεν μας άφησαν οι προηγούμενοι ναι αυτό το τραγούδι το έγραψα

06:35 σαν και τώρα το θυμάμαι ήταν τα 30 χρόνια του πάρτιστου Ιαγμένη και ο Γιάννης Πετρίδης είχε καλέσει το Λουκιανό ο οποίος ζούσε ακόμα ήταν το 13 στην ΕΡΤ μαζί με άλλους τον Πάπα Στεφάν, νομίζω τον Σιδερίτο Μπρίντεζη και μιλούσαν για την εμπειρία. Ήταν οι μέρες της κρίσης, ήταν οι μέρες που η δική μας γενιά αισθανόταν ξεκρέμαστη, αισθανόταν ότι σίγουρα θα ζήσει αλλιώς από τον πατέρα.

07:07 Οπότε μου ήρθε αυτό το τραγούδι, το οποίο στην αρχή το έλεγα τηλεμάχια, ότι είναι ρε παιδί μου κάτι σαν το τηλέμαχο, που του λένε όλοι, ξέρεις ο Οδυσσάς πέθανε, δεν ζει, αλλά αυτός ψάχνει μέσα στα ξέφωτα του παρελθόντος να ζωντανέψει τον πατέρα του ας πούμε γιατί ο ίδιος βλέπει ότι θα περάσει πεζοπορία όλη τη ζωή αλλά του λένε ότι είναι νεκρός ο πατέρας αυτός αισθάνεται ο πατέρας αυτή η ιδέα μετά έβγαινε για τον τηλέμαχο και ήταν φουλ βαρύ όταν όμως έβαλα στη θέση του τηλέμαχου το Λουγιανό το Ελεύθερο Θέατρο το Σαββόπουλο το Ζαμπέτα, το Νατίκ Θοδωράκι, κατσιδάκι και όλα αυτά.

07:43 Ναι, ναι, ναι. Τότε άρχισα να καταλαβαίνω ότι τα ξέφωτα αυτά που υπήρχαν και σε πολύ πιο δύσκολες εποχές από εκείνη της τότε κρίσης, δηλαδή στην εποχή του εμφυλίου, στην εποχή της κατοχής, στην εποχή του σκληρού μετεμφυλιακού κράτους, στις δικτατορίες, ότι υπήρχε η διάθεση για αυτά τα ξέφωτα και κάποιοι άνθρωποι έκαναν την τρέλα τους, αυτό μου ήταν αρκετό να πυροδοτήσει ένα τραγούδι που είχε ένα νόημα και είναι μάλιστα το τραγούδι που μου ενέπνευσε να κάνω και την ταράτσα αργότερα και να κινηθώ Θα πούμε και την ταράτσα μετά αλλά αυτό που θέλω να σε ρωτήσω είναι το εξής νομίζεις ότι η δικιά σου γενιά, καλλιτεχνική δεν ξέρω βέβαια αν είναι και σωστός ορισμός γενιά ιστερή σε σχέση με τους προηγούμενους και να το θέσω αλλιώς όχι, απάντησε και θα στην προεκτείνω μετά εγώ την ερώτηση Πιστεύω ότι κάθε γενιά αφενός έχει ένα δικό της μέτρος σύγκρισης που το φτιάχνει με βάση τις αιμονές της ας πούμε.

08:43 Δηλαδή η γενιά των baby boomers ας πούμε, των ροκάδων, των Beatles ας πούμε ή εδώ τους Αβόπουλου κτλ κτλ έχουν ένα μέτρο πάρα πολύ συγκεκριμένο το οποίο έχει να κάνει με την ελευθερία και με την διάθεση να βηματίσει πάρα πολύ μπροστά μια ολόκληρη εποχή. Οι καλλιτέχνες της δεκαετίας του 90, η γενιά που ήταν πριν από μένα, εγώ δηλαδή ήμουν νέος, ξεκίναγα εκεί, αλλά οι άνθρωποι που με σουρανούσαν ήδη στα 90, ο Ταραντίνο, ας πούμε, ένα παράδειγμα, ήταν το μετα.

09:15 Ήταν, ρε παιδί μου, το μεταμοντέρνο χιούμορ. Ήταν ότι πια δεν μπορούμε να πάρουμε στα σοβαρά, ούτε τον πολύ ρητορικό λόγο περί ειρήνης και αφοπλισμού που υπήρχε στις δεκαετές του 60 ή τα χίπικα ή όλα αυτά τα πράγματα και ταυτόχρονα να σωματώνουμε την pop κουλτούρα με ένα πολύ χειομοριστικό κοροϊδευτικό τρόπο. Εμείς είμαστε κάτι άλλο οι νεότεροι.

09:35 Εμείς ψάχνουμε, θεωρώ, και παρατηρώντας και άλλους συνομιλίκους δημιουργούς το Rufus Wainwright, Φερρυπίν, ψάχνουμε πάλι το νόημα. Ψάχνουμε πάλι, με ένα δικό μας τρόπο, το κλασικό. Τι είναι αυτό το κλασικό. τώρα η αλήθεια είναι ότι είμαστε πιο πως να το πω δεν συμβαδίζουμε με μια εποχή έτοιμη να πειραματιστεί έτοιμη να προχωρήσει έτοιμη να αποδεχτεί ή να διψάει για κάτι ελεύθερο όπως διψούσαν οι άνθρωποι του 60 θα πούμε για την εποχή γιατί έχω συγκεκριμένες ερωτήσεις αλλά θέλω να ξαναγυρίσουμε πίσω λέμε λοιπόν ότι δεν βγαίνουν δημιουργοί όπως ο Χατζηδάκης, ο Θοδωράκης δεν βγαίνουν γκρουπ όπως η Pink Floyd οι Stones, οι Barclay James Harvest κτλ. Εμένα η απορία μου είναι εξής. Αυτοί οι άνθρωποι επιβλήθηκαν ως ορόσημα χάρη στο ταλέντο τους και το πολιτιστικό προϊόν που παρήχαν ή επειδή υπήρχαν μόνο συγκεκριμένα κανάλια τα οποία διοχέτευαν στο κοινό αυτό που πρέπει να δουν ενώ τώρα υπάρχει ένα πολύβουο σύμπαν.

10:38 Κοίταξε, όχι, ήταν και πιο ταλαντούχοι από τους άλλους. Ισχύει αυτό. Δηλαδή, παιδί μου, βλέπεις υπήρχε μια πολύ πλούσια παραγωγή στην ελληνική μουσική της δεκαετίας του 60 βλέπεις κατευθείαν αν ακούς τη δισκογραφία των οδείων ότι το σκόουπ τους όλοι τους σηματιά ήταν πολύ ευρία εννοώ ότι επειδή τα κανάλια ήταν περιορισμένα δηλαδή να το πάω αλλού οι Beatles ήταν αριστουργήματα, γράψαν αριστουργήματα ή καθιερώθηκαν στη συλλογική μας συνείδηση επειδή επιβλήθηκαν από τα συγκεκριμένα κανάλια επικοινωνίας που πια δεν υπάρχουν. Όχι, κοίταξε και τα δύο ισχύουν. Αφενός γράψει ένα αριστούργημα δηλαδή ακούς το Ελέινο Ρίγμπι και σήμερα ή ακούς το... και είναι ένα αριστούργημα είναι να το πιεις το ποτήρι να αναρωτιέσαι συνέχεια πως φτιάχνει Ωραία, γιατί δεν βγήκαν καινούργιοι Beatles Πιστεύω, να σου πω γιατί ή βγήκαν και χάθηκαν πιστεύω ότι αυτοί οι άνθρωποι είχαν την τύχη να ζήσουν στην μεγάλη ακμή ενός medium, ενός καλλιτεχνικού medium.

11:42 Δηλαδή τότε ξαφνικά βγήκε το LP. Κάποιοι για πρώτη φορά άρχισαν να μην αντιλαμβάνουν τη μουσική ότι φτιάχνουν ακόμα ένα σιγκλάκι, αλλά φτιάχνουν ένα μικρό έργο. Φτιάχνουν ένα πράγμα το οποίο έχει δύο πλευρές κτλ. Αυτό λοιπόν άρχισε να το υιοθετεί πολλοί κόσμοι και να περιμένει από τους μουσικούς κάτι τέτοιο. Και έτσι ξαφνικά από εκεί που έγραφαν το She Loves You κάνουν το Sergeant Papers, κάνουν το White Album κάνουν το Abbey Road, μετά βγαίνουν οι Pink Floyd και το πηγαίνουν σε ένα ολόκληρο σενάριο ξέρω εγώ, πηγαίνουν το ίδιο κάνει αντιστήχως ο Θοδωράκης με το Action Estique ο Χατζάκης με το Μεγάλο Ερωτικό ο Σαβόπουλος με το Βρωμικό Πσωμί, τα Τραπεζάκια έξω είναι μια περίοδος όπου τελειώνει στα τέλη του 80 που ο δίσκος είναι ένα πάρα πολύ ακμάζον format, πως ας πούμε όταν εμφανίστηκε ένα καινούριο medium που ήταν η rap μουσική το hip hop είχε μερικά πρώιμα χρόνια και μετά βγήκαν οι πολύ όρημες προσωπικότητες ουταν κλάνι, ο εμινεμί, όλα αυτά και τα λοιπά

12:46 αυτό νομίζω ότι αυτή ήταν τη χερή που έπιασαν τη στιγμή που η δισκογραφία γινόταν κάτι όρημο και ταυτόχρονα και οι κοινωνίες γινόντουσαν κάτι Αυτή είναι λοιπόν κλασική και μεγάλη 30 και 40 χρόνια όπως είναι και οι μετάλλικα ας πούμε που ήταν εδώ ή ήταν οι Iron Maiden και όλα αυτά. Τι σημαίνει ότι η εποχή έχει γίνει στυρά ή ήταν εκείνα τα χρόνια τόσο εμβληματικά που μας καθορίζουν ακόμα και τώρα Πιστεύω ότι η εποχή αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε έναν κορεσμό και των μέσων δηλαδή και τα μέσα που έχουν διαδεχτεί που μας συνδέουν όλους ως ανθρωπότητα από τα κοινωνικά δίκτυα μέχρι όλα αυτά κάνουν τους ανθρώπους να συναντιούνται σε λίγο χαμηλότερο επίπεδο σε λίγο πιο αποσπασματικό σε λίγο χαμηλότερο επίπεδο δηλαδή αν το σκεφτείς που θα συναντηθούμε κάθε μέρα στο χαμηλότερο σημείο μας άμα είμαστε συνέχεια σε ένας κόσμος μήπως επειδή η παγκοσμιοποίηση επιβάλλει να έχουμε όλοι και την ίδια περίπου pop κουλτούρα και αισθητική ίσως γι' αυτό και αυτό μπορεί να συνεύει

13:53 Ναι, και είναι... Γενικά αξίζει να μελετηθεί το φαινόμενο αυτό. Εγώ που ψάχνω και τις χρονιές, άμα δει κανείς από το 1997 και μετά, υπάρχει μια μεγάλη καθίζηση και στο ελληνικό τραγούδι και στα χρώματα που είχε και στην ξένη δισκογραφία. Και ποιο είναι ο γόνος. Δεν ξέρω. Αυτό πρέπει να το μελετήσουμε. Είναι από τα πράγματα που πρέπει ο ιστορικός του μέλλοντος να το συλλάβει, να προβληματιστεί αυτό, Δεν έγιναν σπουδαία πράγματα Υπάρχουν πραγματικά Πολύ σπουδαίοι δημιουργοί σε όλο τον κόσμο Υπάρχουν και να είπαμε τους σοπράνους Οι τηλεόρασες που ορίμασαν Οι μυθοπλασίες της τηλεόρασης Ορίμασαν πολύ περισσότερο Από τις τα 6, τις 7 Ναι σωστά γιατί υπάρχει το streaming Και οι πλατφόρμες και λοιπά Αυτό το πράγμα που συμβαίνει Με τη μουσική που ακούν οι πιτσιρικάδες Που μπορεί τώρα να ακουστούμε παππούδες αλλά πρώτα πρώτα με ένα στίχο ο οποίος είναι αν μη τι άλλο επικίνδυνος ή προκλητικός, δηλαδή πάρα πολύ βίαιος, εξιστικός, πάρα πολλά ναρκωτικά και όλα αυτά.

14:58 Καμιά φορά αναλογίζουμε πώς ήταν τα γυροκομεία μετά από 50-60 χρόνια που πηγαίνουν και παίζουν μουσική στα γυροκομεία, αν θα πηγαίνουν να τους παίζουν αυτά τα πράγματα. Θα τα τραγουδάμε στα λίγκα. Ναι, θα ήθελα να σε ρωτήσω πρώτα πρώτα τι ακούει η κόρη σου και κατά δεύτερον εσύ καλλιτεχνικά πώς το προσεγγίζεις αυτό το πράγμα.

15:16 Κοίτα η κόρη μου είναι πιο δεν θα έλεγα σοφιστικέ αλλά είναι αυτά που την εκφράζουν είναι από την Billie Eilish μέχρι τις σκιαδαρέσεις ξέρω εγώ λέει ότι σε αρέσει πολύ η pop γυναικεία μουσική με χιούμορ, με φαντασία με δυνατισμό Το τραπ όχι το κοροϊδεύει βασικά Νομίζω Τουλάχιστον με τις περισσότερες φίλες της Το θεωρούν κάτι αστείο Έχεις ακούσει κάτι καλλιτεχνικά Ενδιαφέρον σε αυτή τη μουσική Στο τραπ το έχω πει Μ' αρέσουν πολύ οι παραγωγές τους Έχουν φάνταση Σε ενδιαφέρους τους παραγωγές Ρε παιδί μου Αν πάρεις το hip hop το παραδοσιακό Στο οποίο κινούνται Οι περισσότεροι καλλιτέχνες σήμερα θα δεις και πολλά συμβάσεις θα δεις πολλά πανομοιότυπα beat πολλά πράγματα ο τρόπος με τον οποίο σπάνε τους ρυθμούς και ηχογραφούν οι τράπερς έχει μια τρέλα λίγο που τη θαυμάζεις λίγο περισσότερο αν είσαι μουσικός αν το βλέπεις έτσι αυτό θα έλεγα ότι είναι το θετικό στοιχείο το υπόλοιπο όντως είναι σαν να είσαι με έναν τύπο που προσπείται τον πάρα πολύ μάγκα, προσπείται τον πάρα πολύ

16:31 μαφιόζο, προσπείται το μπορεί να μην είναι καν έτσι ανάτομο αυτός αλλά το αισθάνεσαι σαν βεβιασμένο και λίγο κομικό και συνήθως τα πράγματα αυτά δεν μένουν δεν ξέρω πραγματικά αν θα κάνουν κακό στους νέους ρογογιών θα εντύνουν την παραβατικότητα καλά εγώ επειδή το βλέπω πολύ συντηρητικά αυτή τη στιγμή ναι αισθάνομαι ότι όταν ο πιτσιρικάς ακούει για drugs για κόκκες, για μαχαίρια για όπλα είναι πάρα πολύ πιθανό και να μην γίνει αυτό το πράγμα θέλω να πω όταν ακούγαμε εμείς Metal δεν γίναμε όλοι οι σατανιστές ούτε δεν γίναμε όλοι ο Κατσούλας ούτε όταν ο Χατζηδάκης και ο Χοδωράκης να κάλυπταν το ρεμπέτικο μπήκαν στους τεκέδες γίναν μαχαιροβγάλτες πρέπει να καταλάβουμε γιατί αυτό το φαινόμενο έχει επιβληθεί και να δούμε και να κοιτάξουμε και στο καθαρίβητο και εμείς οι ίδιοι τι έχουμε αφήσει ώστε να προετοιμαστεί Ξέρεις έβλεπα έναν τύπο στο YouTube ο οποίος έλεγε θα σας δείξω τη μουσική της Generation A των πιτσιρικάδων τώρα και είχε πάρει λοιπόν ένα

17:37 beat ή πως τα λένε ένα κόρντο και το έδειχνε ήταν σε 30 τραγούδια μέσα δηλαδή ήταν σχεδόν το ίδιο πράγμα παντού και θα ήθελα να σε ρωτήσω πρώτα πρώτα αν εσύ ας πούμε όταν γράφεις έχεις μπει στον πειρασμό να δουλέψεις λίγο AI δηλαδή να ζητήσεις τη γνώμη της πως θα το έκανες Ναι βέβαια το κάνω για πλάκα κάπως όχι για να βοηθηθώ σε αυτό που κάνω απλά λέω εγώ με νοκόκαλο μπροστά είμαι τρεις μέρες και με ταλαιπωρεί ένας στίχος ή ένας προβληματισμός και κάπως από περιέργεια να δω το ρομπότ τι μπορεί να φτάσει κάπου το οποίο να έχει ενδιαφέρον μπορεί να μου προτείνει κάτι το οποίο να σαν να εμπιστευόμουν μια γυκλοπαίδια, ένα φίλο μου ή έναν ειδικό ξέρω εγώ Στις περισσότερες περιπτώσεις γελάς με αυτό που λέει Όχι γιατί δεν έχει μια βάση Αλλά γιατί τελικά το αποτέλεσμα που σου προτείνει είναι πάντα κοινότοπο Έχεις συνδρομητική ή ελεύθερη πρόσβαση Ελεύθερη, δεν έχω ασχοληθεί τόσο Αν πάρεις το συνδρομητικό έχει εντελώς αλληπιότητα Και είναι και κάτι ακόμα που μου έχει κάνει εντύπωση

18:46 Πήγες στον Κουρέα μου λοιπόν Ο οποίος παίζει μουσική από ραδιόφωνο Μία από τις εταιρείες με τα πνευματικά δικαιώματα Ο Κουρέας μου λοιπόν θύμωσε δεν θέλει να πληρώσει πνευματικά δικαιώματα και παίζει πια μουσική από ένα site το οποίο παίζει μόνο μουσική AI κατασκευασμένη από AI που είναι δωρεάν δεν καταλαβαίνεις μεγάλη διαφορά είναι κάτι που παίζει και ακούγεται και γενικώς με αυτό που γίνεται με τη μουσική δηλαδή με το Spotify και το YouTube μπορούν να σε ζήσουν ας πούμε Εγώ αυτό που λέω είναι ότι όσο κάθε μέρα κάνουμε, σίγουρα δεν μπορούν να σε ζήσουν αυτά, ξεκινάμε από εκεί.

19:25 Αλλά αυτό που λέω χρόνια είναι ότι όσο πέφτουμε προς το ετοιμαντζήδικο, προς το AI κτλ. καταστρέφεται, δεν καταστρέφεται ο δημιουργός. Ο δημιουργός είναι ο δημιουργός. Δηλαδή θα, πώς να σου πω, αν ζούσε σήμερα ο Λέων Αρτ Κοέν, ένα δικό τραγούδι θα μπορούσε να το γράψει μόνο ο ίδιος, γιατί μας αφορά και η ζωή του μας αφορά και η ματιά του αλλά αυτό ισχύει και για σένα γιατί και εσείς είστε ιδιαίτερη ματιά όχι εντάξει τα σου ξέθα μπορείς να τα γράψεις εμένα δεν με απειλεί αλλά απειλεί αυτό που λέμε μουσική βιομηχανία το οποίο είναι κάτι απαραίτητο και για το δημιουργό δηλαδή παιδί μου και την εποχή των μεγάλων δημιουργών ή των μεγάλων δισκογραφικών κινήσεων και τα λοιπά υπήρχε και ένα θάλλον πράγμα που έβγαιναν μαύρα γκρουπάκια από την Νέα Υόρκη ή από το Λος Άντζελες έβγαινε ο ήχος του Φιλ Σπέκτορ έβγαιναν τα κορίτσια, τα γκέρλ γκρουπς αυτό το πράγμα ήταν ένα ωραίο ζωντανό πράγμα ή εδώ στην Ελλάδα τα λαϊκά τραγούδια και τα λοιπά και τα λοιπά ή τα ελαφρολαϊκά

20:25 ήταν ένα ωραίο ζωντανό πράγμα που ζούσε την καθημερινή ποιότητα των σαναστροφών μας την ενέπνεα ας πούμε και ταυτόχρονα άφηνε και τους μεγάλους δημιουργούς να κάνουν το δικό τους το παιχνίδι αυτό θα εκλείψει δηλαδή ένας σουξεδάκιας ή ένας που γράφει μουσική για διαφήμιση δεν χρειάζεται πια αυτός δεν χρειάζεται πια και είναι κρίμα, εμένα με στεναχωρεί αυτό γιατί είναι κλάδι της μουσικής κλάδι μιας μουσικής απασχόλησης ενδιαφέρουσας ποιος ήταν ο πρώτος δίσκος που πήρες ή αν θες και το πρώτο ερέθισμα και λες πω πω ότι είναι αυτό που ακούω θα το κάνω και εγώ Κοίταξε σίγουρα εμένα και ηλικιακά δηλαδή με επηρέασε πάρα πολύ αυτή η μικρή άνοιξη του προσωπικού τραγουδιού της δεκαετίας του 80 δηλαδή τα μπαράκια το τσάι για σεμιού της αρελέτας τα ζεστά ποτά το πρόβα του Λάκη Παπαδόπουλου το φόρο απαρτέρα του Γιάννη Ιωκαρίνη ότι έβγαινε τέτοιο δηλαδή ότι ξαφνικά στο ραδιόφωνο έσπαγε λίγο η ελαφρολαϊκούρα ή το στυλ αυτό και έβγαινε ένα πράγμα το οποίο έλεγε νοσταλγός του ροκενρόλ

21:38 ή έλεγε ξέρω εγώ σου φτιαχνατσάει για σεμνιού ή έλεγε αυτά τα υπέροχα πράγματα που έγραφαν οι κατζημιχέοι που ανέφερες και πριν ή ο Λουκιανός το ξεκίνησε αυτό κατά κάποιο τρόπο όλο αυτό με επηρέασε πάρα πολύ Δηλαδή θυμάμαι ότι κάθε Σάββατο είτε ζήταγα από τον πατέρα μου γυρνότητας από τη δουλειά του να μου πάρει μια κασέτα ας πούμε είτε πήγαινα εγώ πια λίγο πιο μεγάλος Είναι κάτι που απελευθέρωσε και το δικό μου τρόπο έκφρασης Ναι αν το σκεφτείς τα 9 της είναι η εποχή που το ελληνικό τραγούδι σταματάει να μιλάει μόνο για καψούρα για φτώχια για πόνο και για ξενιτιά Έχει από τη μέση το 9 της και μετά αρχίζει να συμβαίνει αυτό και μετά εμφανίζεις εσύ, το οποίο μου έχει κάνει εντύπωση, γιατί ενώ εμφανίζεις ως κάτι το νέο, ξαφνικά δεν κατάλαβα πώς έγινε αυτό.

22:32 Πρέπει να είναι το βάθος του στίχου σου, όπου εξελίσσεσαι σε πολιτισμικό ορόσημο. Για μένα δηλαδή είσαι κατά κάποιο τρόπο μια διάδοχη κατάσταση Σαββόπουλου σε σύγχρονη εκδοχή. Πολύ βαρύ, πολύ δεν ξέρω αν είναι ακριβές. αλλά ναι νομίζω ότι όπως έχεις χρησιμοποιήσει εσύ το στίχο αλλά και τη μουσική δεν μπορώ να βρω εύκολα άλλους καλλιτέχνες κατσιμίχα θα μπορούσε να είναι αλλά εσύ έχεις μιλήσει έχεις κάνει πολύ περισσότερη ψυχανάλυση στη γενιά μας μέσα στο στίχος ίσως είμαι και τέκνο μιας τέτοιας περίοδου πιο ενδοσκοπικής πια δηλαδή καλά σίγουρα ο Σαούγλος ήταν μια φοβερά απελευθερωτική μορφή για όλους όσους γράφουν τραγούδια δηλαδή δεν πιστεύω ότι γίνεται να γράψεις τραγούδι και να καταλάβεις τι είναι ένα τραγούδι και πως και να μην επηρεαστείς από τα βήματα που έκανε αυτός γιατί έκανε γιγάντια βήματα έκανε πράγματα έκανε άλματα φοβερά και είχα και τη μεγάλη τύχη στα 22 μου να παίξουμε και μαζί για μια χρονιά από τότε να τον ζήσω και να δω πως δούλευε

23:49 αλλά πραγματικά αισθάνομαι πολύ κοντά και με τον Παύλο τον Παυλίδη και με τον Αλκίνο τον Ιωαννίδη και με πάρα πολλά παιδιά που μεγαλώσαμε μαζί και τους αισθάνομαι και εκείνους να μικρούσουν σε ένα πικάπ ενός μικρού ροαστικού σπιτιού ενός λαϊκού σπιτιού να ψάχνουν τη ροκδισκογραφία να ψάχνουν τον ελληνικό βηματισμό να ψάχνουν όλα αυτά τα πράγματα και να προσπαθούν να πουν τα λόγια τους Ο Λέξης αρέσει Μ' αρέσει πολύ Μ' αρέσει και στιχουργικά δεν είναι ευφυής στιχουργός δηλαδή πιάνει ορισμένες ατάκες τους πιάνουν το παρόν με μια ευφυία και με μια λάμψη που τη ζηλεύεις Ποιο είναι ένα τραγούδι που ζηλεύεις πολύ και λες ρε γάμο του θα θέλω να το έχω γράψει εγώ Ιστορικά τώρα μιλάμε Ένα τραγούδι Της γενιάς μου νεότερο Ένα τραγούδι που θα ήθελα να το γράψω εγώ Τόσα τραγούδια αυτά Ή να σου το πω αλλιώς Αν δεν ήσουν αυτός που είσαι πιο καλλιτέχνης Θα ήθελες να είσαι χριστός Καλά σίγουρα ο Κοέν θα ήθελα να είμαι Μ' αρέσει και η ζωή του πάρα πολύ Μ' αρέσει όλο αυτό το

25:06 Θα έχεις και στην Ήδρα το σπίτι Θα είχα τη ζωή ενός περιπλανόμενου ερωτικού ανθρώπου ας πούμε που αναρωτιέται για τα πάντα και ταυτόχρονα έχει μια χαρούμενη μελαγχολία, μου αρέσει πάρα πολύ αυτός ο άνθρωπος οπότε αν διάλεγα ένα διπλό το famous blue raincoat θα διάλεγα πότε ήταν η τελευταία φορά που ζήλεψες ένα κομμάτι και κάτι να σκεφτώ από πρόσφατα παραδείγματα όχι ακούω σου λέω πολλά πράγματα που βλέπω να τα ακούει η κόρη μου και τις Λάνα Δελερέι υπάρχουν κάποια κομμάτια που τα ζηλεύω και τις Μπίλι Άιλ είναι ένα κομμάτι πως λέγεται λέγεται Light In ή κάπως έτσι που το λέει μαζί με τον Φάδερ Τζον Μίστη ή Λάνα Δελερέι ένα πάρα πολύ ωραίο τραγούδι το άκουσα πρέπει να είναι τριών τεσσάρων χρόνων πια αλλά το ακούω και καλέστε καταπληκτική φωνή δηλαδή να ακούς τη φωνή της και την ναι ναι ναι έχει μια μονοτονία αισθάνεσαι ότι από το ίδιο καλούπι βγαίνουν όλα αυτά τα τραγούδια αλλά έχει μερικά τα οποία πιάνουν πως να σου πω τη μελαγχολία της τωρινής Αμερικής

26:23 αν θέλεις ας πούμε με έναν τρόπο που τον ζηλεύω έτσι ωραία έρχεται μια τεράστια μαγνητική καταιγίδα σβήνει τα πάντα και βγαίνει ένα χέρι έτσι από τον ουρανό από πάνω και σου λέει φίβο πρέπει να κρατήσεις μόνο ένα τραγούδι σου δικό μου ε Ναι. Η Κική κάθε βράδυ είναι το τραγούδι που... Την Κική κάθε βράδυ. Ούτε τίποτα σαν Νόβα, ούτε το Μπάσταρ Δόγε, ούτε τίποτα.

26:48 Όχι. Είναι ένα τραγούδι που το αγαπάω πάρα πολύ. Γιατί λέει... Δεν λέει ποτέ. Είναι σαν να μην βγάζει νόημα. Δηλαδή λέει... Ξέρεις... Ναι... Νίκια Σέμου, Western, πάρε μου παγωτό, παίξε το τελικό, Λιγαρπούλ και Μαντσέστερ, πήγαιναμε στη Ρώμη και στη Χαλκιδική. η Κική δεν μου έγραψε ακόμα αλλά για κάποιο λόγο έχει μια αναφερθεντική συγκίνηση δηλαδή κάθε φορά που το παίζω ή το τραγουδάω αισθάνομαι ότι δεν λέει τίποτα και λέει πολλά ενώ στα περισσότερα μου τραγούδια λέω πολλά Συσχετίζεις καθόλου το τραγούδι που γράψεις για τα τέμπη με τη Μαρία Καριστιανού και το κόμμα που έκανε Όχι και δεν πώς να σου πω δεν πίστευα από την αρχή ότι είναι μια καλή ιδέα όλο αυτό το πράγμα για τους οποίους διαμαρτυρήθηκε τόσος κόσμος που έχει να κάνει περισσότερο με την ευθύνη των υπουργών και με τον τρόπο με τον οποίο να αντιμετωπίζεται αυτή στην Ελλάδα και από αυτή την κυβέρνηση δεν νομίζω ότι όλο αυτό το πράγμα με τα χαρακτηριστικά που πήρε και με το ότι ένας γονέας συγκεκριμένος κάνει κόμμα και τα λοιπά

27:56 είναι κάτι το οποίο μπορεί να φέρει... Κοίταξε από την άλλη πλευρά βέβαια μπορείς να σου πει Και εγώ έτσι το βλέπω ότι θεωρώ ότι ο αγώνας μου έτσι θα δικαιωθεί, οπότε κάνω ένα κόμμα. Το σέβομαι και δεν θα έλεγα σε κανέναν να μην κάνεις κόμμα, άμα θέλεις να κάνεις κόμμα. Αυτό είναι και η ελληνική δημοκρατία και αυτό είναι και η δημοκρατία...

28:11 Θα την άφηνες να χρησιμοποιείς το τραγούδι. Όχι, όχι. Το τραγούδι γράφτηκε με πολύ μεγάλη ειλικρινή και αγάπη για όλους τους γονείς, εκείνη τη στιγμή που μου ζήτησαν τη συμμετοχή μου στη συναυλία. Δηλαδή, αποφάσισα από το να πάω απλά σε μια συναυλία και να παίξω το «Γκαθρέφτηκε το εκείνη» να δώσω κάτι από τον εαυτό μου.

28:30 Δηλαδή, να γράψω κάτι για την ιστορία αυτών των ανθρώπων. Για τον τρόπο με τον οποίο βίωσαν οι ίδιοι αυτήν την ιστορία. Και πιστεύω ότι αυτό, καθώς και η μεγάλη χειραιότητα της εξεταστικής που είχαμε δει τότε, τα διάφορα σκληρά πράγματα, αυτά τα οποία κινητοποίησαν τον κόσμο σε μια φωνή εκείνη τη στιγμή. Πώς φοράει την κατάσταση στην χώρα τώρα.

28:55 Να γίνουν όλα αυτά κόμματα και τα λοιπά και τα λοιπά. Καλά, η κατάσταση στην χώρα, άστο, χάλια, τοξικότητα και όλα αυτά. Ναι, δεν μ' αρέσει αυτό. Θα σε ρωτήσω κάτι άλλο, αλλά δεν θα σου δεν θα αποκαλύψεις τι. Ξέρεις τι θα ψηφίσεις σε επόμενες εκλογές. Όχι, όχι, δεν το ξέρω ακόμα. Και είναι και κάτι που θέλω το σκεφτώ πάρα πολύ.

29:12 Ξέρω ότι δεν μου αρέσει καθόλου η κυβέρνηση, δεν μου αρέσει καθόλου ο τρόπος πρώτον με τον οποίο επιτίθεται συνεχώς το κράτος δικαίου για δικούς της λόγους. Δηλαδή τα κάνει όλα τα πράγματα όπως έκαναμε τις υπογκλωπές, όπως έκαναμε πολλά πράγματα κτλ. Δεν μου αρέσει και όλος αυτός ο λόγος του άδωνη, όλο αυτό το πράγμα το οποίο πια έχει βγει χωρίς ενοχές και μιλάει στην ελληνική κοινωνία.

29:36 Ναι γιατί έχουν ακροατήριο και μείνα μου κάνει εντύπωση ότι υπάρχει τελικά μεγάλο ακροατήριο που αυτό το λόγο τον υποδέχεται θετικά και μου κάνει εντύπωση. Ναι με τρομάζει αυτό, δεν μου αρέσει καθόλου δεν μου αρέσει στο ποσοστό που του κάνει πλάτες η κυβέρνηση όλο αυτού του φαινομένου, δεν μου αρέσει καθόλου το πράγμα αυτό.

29:54 Αλλά δεν έχεις αποφασίσει ότι θα ψηφίσεις. Όχι δεν έχω αποφασίσει. Θα πας να ψηφίσεις, υπάρχει περίπτωση να μην πας Πάντα πάω Πάντα πας Πάντα πάω και πάντα κάτι βρίσκω να ψηφίσω έστω και τελευταία στιγμή Αποφασίσεις τελευταία στιγμή, ναι Αλλά πάντα πάω Τώρα ξέρω ότι θα ήθελα πάρα πολύ να υπάρχει κάτι συγκροτημένο κάτι πολύ σοβαρό που να επικεντρώνει στα σδήματα που είπα που να έρχεται ως απάντηση Το Τσίπρα πώς τον είδες Με περίσκεψε όπως βλέπω όλες τις πολιτικές κινήσεις αυτή τη στιγμή.

30:25 Θέλω να δω τι θα πει, που θα το πάει. Δεν άκουσα ακόμα πρόγραμμα. Αυτό το επικοινωνιακό χρήση του ονόματος αυτού δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε. Εγώ τη βρήκα πάρα πολύ έξυπνα γιατί το συζητάει όλος ο κόσμος. Αυτό ναι. Επικοινωνιακά μπορεί να είναι έξυπνο. Επικοινωνιακά είναι έξυπνο. Δεν ξέρω αν έχει και δεν ξέρω και αν μας πηγαίνει και πάλι πηγαίνει τη συζήτηση πάλι δέκα χρόνια πριν.

30:48 Ενώ βρισκόμαστε σε μια στιγμή πάρα πολύ κρίσιμη, με μια πάρα πολύ άσχημη κατάσταση που πρέπει να την αντιμετωπίσουμε και πρέπει να βρούμε αυτό να γίνει με σοβαρούς όρους. Και όχι μόνο από τον Τσίπρα, από όλο το πολιτικό σκηνικό και όλους τους λεγόμενους προοδευτικούς ανθρώπους, ας πούμε. Να σου πω το... Πάμε λίγο στα δικά σου.

31:07 το καλοκαίρι γιατί δεν θα έχει ταράτσα τι κάνετε με τον Καραθάνο λοιπόν το καλοκαίρι ο Καραθάνος που για μένα είναι ένας είναι από τους πολύ αγαπημένους μου δημιουργούς στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή ένας σκηνοθέτης που κάνει μικρές κοσμογωνίες δεν μιλάει απλώς για να επικοινωνήσει αλλά για να φτιάξει κόσμους ας πούμε μου κάνε πέρσι μια πολύ πως να το πω συγκινητική και κινητική και τιμητική πρόταση να κάνουμε έναν αριστοφάνη παρέα ο Νίκος ερχόταν στην ταράτσα έβλεπε αυτά που κάναμε με τον Θανάση τον Αλευρά ο μουσικός του ο Άγγελος Τριανταφύλου και πολύ στενός του συνεργάτης ήταν άλλος το σκηνοθέτης της ταράτσας μας και κάτι είδες αυτό που θα μπορούσε να να κάνει έναν αριστοφάνη οπότε από το καλοκαίρι το περσινό αρχίσαμε να δουλεύουμε Δηλαδή εγώ μετέφρασα για αρχή στίχο στίχο την ειρήνη του Αριστοφάνη και μετά άρχισαμε να τη δουλεύουμε, να λέμε τι άλλο θα θέλαμε να κάνουμε το έργο αυτό.

32:15 Και έβαζες από πάνω μουσική υπόθεση. Έβαζα μουσική, όχι πάντα, δηλαδή κρατώ τη δομή του κειμένου. Δηλαδή μουσική έβαζα εκεί που βάζει μουσική και ο Αριστοφάνης μας το έργο. Το υπόλοιπο όμως προσπαθούσαμε με τον Νίκο να βρούμε τι είναι αυτό το οποίο διαρριγνεί και το σήμερα και το πάει μπροστά. Γιατί δεν ξέρω αν εσένα σου τυχαίνει, αλλά εγώ όταν πηγαίνω να δω μια παράσταση αριστοφάνη, πέρα από πολύ σπάνιες εξαιρετικές περιπτώσεις, από ένα σημείο και επί τα χάνει το μυαλό μου.

32:48 Δεν παρακολουθώ αυτά που λέγονται. Σαν να είναι χαμένο το έργο κάπου ανάμεσα στη φιλολογία και στα επόμενα πράγματα, και σε ένα χάος που το είχε ο ίδιος αλλά που στην εποχή του ήταν πάρα πολύ άμεσο και πολύ κυριολεκτικό και πολύ ενοχλητικό. Ναι, μια φασαρία θα έλεγα. Ναι, ψάχνουμε λοιπόν να βρούμε ποια είναι η πνευματική και καλλιτεχνική αναλογία του στο σήμερα.

33:15 Πώς μπορείς αυτό το πράγμα να το κάνεις παράσταση, να το κάνεις δηλαδή ένα ζωντανό γεγονός χωρίς να είναι επιθεωρησιακό ή κάτι άλλο. Και τα ξεκίνηται γιατί μπορεί η καταστάση να αλλάζει αλλά οι άνθρωποι παραμένουν διαχρονικά ίδιοι οπότε το βλέπεις πάνω εκεί μα και το βλέπεις και σε εντυπωσιάζει το πόσο ίδιοι παραμένουν και ειδικά επειδή ζούμε και σε μια χρονιά πολύ αριστοφανική με την κακή έννοια δηλαδή πολύ κοντινή σε αυτούς τους εφιάλτες που έβλεπε ο Αριστοφάνης για το πόσο οι άνθρωποι σιγά σιγά κάνουν πατρίδε εμπόριο μπαίνουν σιγά σιγά ακούνε τους δημαογούς, ακούνε τους πολεμοχαρείς, ακούνε όλο αυτό το πράγμα αυτό το πράγμα είναι πάρα πολύ καυτό είναι αλλά προσπαθείς όπως σου αναλέω να μην βρεις και στις εύκολες αναλογίες γιατί αυτό το κάνει και επιθεώρηση και το κάνει και πολύ καλά τι μουσική του βάλεις από πάνω τι ηχόχρωμα δηλαδή έφτιαξα μια ορχήστρα η οποία θέλω να είναι γήινη αυτοσχεδιαστική αλλά και πολύ δηλαδή πήρα πολύ σημαντικούς ολίστες

34:28 πήραμε τον Ανδρέα τον Πολυζωγόπουλος τροβέτα, τον Τόπα ας πούμε Έλληνα τζαζ τροβετίστα, πήραμε τον Ρέλο τον Θοδωρή που έφτιαξε στο Σμοντ Μπλαγκάλ και είναι ένας φοβερός αξιοφωνίστας, παίζει όλα τα πήραμε έναν κουβανό μπασίστα καταπληκτικό, τον Ιού Ελσό τον Κοντζάλεθ και πήραμε και τον Γιάνν Βανντ Έγγελ, ένα καταπληκτικό ο ντράμερ, συν ο Άγγελος στο πιάνο και εγώ στις κιθάρες προσπαθούμε να φτιάξουμε κάτι το οποίο θα έλεγα ότι η κύρια αναφορά μας είναι η space μουσική της δεκαετίας του 70 δηλαδή ξέρεις πως είναι το Starman του David Bowie, όλα αυτά τα κομμάτια δεδομένου δε ότι η ειρήνη είναι, στην ειρήνη ο κεντρικός ήρωας του Ερστοφάνη πηγαίνει ανεβαίνοντας με ένα σκαθάρι το οποίο τρέφεται με το ανθρώπινο περίτωμα και πάει στον Όλυμπο πάει να βρει τους θεούς αμέσως το Space Odyssey και το Space Oddity ήρθαν στο μυαλό του Νίκου και στο δικό μας που θα παίξει η παράσταση θα ξεκινήσει το ταξίδι στην Επίδαυρο 24-25 Ιουλίου και μετά θα ακολουθήσει περιοδία

35:39 σε όλα τα μεγάλα ελληνικά θέατρα είναι μια πολύ πρόσωπη παράδοση επειδή έχουμε και μεγάλες συναυλίες αυτό το καλοκαίρι θα πάσει καμία από αυτές που έρχονται στο Relays στο θα είναι δύσκολο θα έρχονται τυπές θα έρχονται κορίλας θα ήθελα πάρα πάρα πολύ να πάω δεν ξέρω αν θα το καταφέρω γιατί θα έχουμε πρόβες βραδινές όλο το καλοκαίρι μέχρι την λοιπόν μια και πάμε στο κλείσιμο οι προσωπικές ερωτήσεις α. Ποια είναι η πρώτη μνήμη που έχεις είναι αστείο αλλά έχει σχέση με τη μουσική έπεσε όλο το έπελο με τις κασέτες πάνω στο κεφάλι μου και πονούσα πάρα πολύ και έκλαιγα και μήχε μαμά μου στην αγκαλιά της. Αυτό θυμάμαι πάρα πολύ.

36:21 Ποια είναι αγαπημένη σου γεύση μυρωδιά. Α, ωραίο αυτό. Η λεβάντα μ' αρέσει πάρα πολύ σαν μυρωδιά και γεύση μ' αρέσει πάρα πολύ το κάστανο. Το κάστανο. Και τελευταία ερώτηση είναι ποιος είναι ο μεγαλύτερος σου φόβος εκτός από το να πάθουν κάτι δική σου άνθρωποι. Ναι, αυτός είναι όντως ο μεγαλύτερος. Να ζω και να μη ζω Δηλαδή πως παθαίνουν Οι άνθρωποι κάτι και συνεχίζουν τη ζωή Αλλά δεν ρε παιδί μου Είτε πονάς πάρα πολύ Είτε ζεις μέσα σε μια πολύ μεγάλη αρρώστια Είτε χάνεις τις αισθήσεις σου Αυτό το πράγμα Το θάνατος να είναι η ζωή σου Αυτό είναι που φοβάμαι Πιο πολύ απ' όλα Ήταν ο Φίβος Δελιβοριάς Το Talkflix Να είστε καλά Bye bye