H Νατάσσα Μποφίλιου, το "Handmaid's Tale" και ο αγώνας για έναν δίκαιο κόσμο

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Δεν θεωρώ ότι δεν γράφεται πολιτικό τραγούδι, θεωρώ ότι έχει άλλη έκφραση το πολιτικό τραγούδι με τα παρελθόντα χρόνια. σε μια συζήτηση εφόλης της ύλης πάνω στο αντικείμενό του. Απέναντι μου η Νατάσα Μποφίλη. Γεια σου Νατάσα. Γεια σου Κωνσταντίνου. Χαιρόμαι πολύ για την πρόσκληση. Ποια είναι η αγαπημένη σου σειρά. Με δυσκόλυψε πάρα πολύ αυτό το ερώτημα.

00:50 Θα πω το Huntsman's Tale. Το ημερολόγιο της υπηρέτριας της Μάργαρετ Άτγουτ που κατά κάποιο τρόπο είναι και προφητικό για όσους εμβαίνουν στην Αμερική. Γενικά έχει όλο αυτό το δυστοπικό περιβάλλον που φτιάχνει αυτή η σειρά. Έχεις μια αίσθηση ότι δεν υπάρχει πάρα πολύ από την πραγματικότητα, από αυτά που βλέπεις να συμβαίνουν στον κόσμο, αλλά και από κάποια πράγματα που βλέπεις να συμβαίνουν και εδώ στη δική μας ζωή.

01:16 Ναι, έχει να κάνει να πούμε για όσους δεν το έχουν δει. Είναι ένα δυστοπικό σενάριο, είναι η Αμερική στο μέλλον, όπου μια ασθένεια δεν επιτρέπει στις γυναίκες να κάνουν παιδιά και οι γυναίκες εργαλειοποιούνται, ουσιαστικά υποτάσσονται στους άντρες, γίνονται αντικείμενα αναπαραγωγής και κάποιες από αυτές είναι σε πολύ χειρότερη φάση που είναι οι πυρέτριές τους.

01:36 Νομίζεις ότι κάτι δεν πάει καλά με τις γυναίκες, ενώ ότι όλα αυτά τα βήματα που έχουν γίνει στο παρελθόν πάνω στην ισότητα, πάνω στα εισαργασιακά δικαιώματα κτλ. πηγαίνουμε προς τα πίσω. Θεωρώ ότι ζούμε σε μια στιγμή της ιστορίας που πράγματα και αγώνες που έχουν καταφέρει οι άνθρωποι να δώσουν και να δημιουργηθούν κάποια κεκτημένα αμφισβητούνται από την αρχή Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν συνεχίζουμε να μαχόμαστε για όλα αυτά που είναι δικαία και ξεχνάμε μέσα σε όλη αυτή τη μάχη και σε όλο αυτό το πρόβλημα να κοιτάμε ότι κάποιες από τα πράγματα που κατακτάμε βοηθούν να πηγαίνουμε παρακάτω.

02:22 Έχουμε και νίκες. Δεν έχουμε μόνο ήττες. Είναι πολύ σημαντικό για εμάς τους ανθρώπους που θέλουμε και ονειρευόμαστε έναν κόσμο καλύτερο, που είμαστε πάρα πολλοί. Είναι σημαντικό να ξέρουμε ότι και νικάμε. Ναι, αλλά ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημα. Μα βλέπεις ότι αυτή η διάθεση οπισθοδρόμησης και αυτή η συντήρηση που καμιά φορά φλερτάρει και με το σκοταδισμό έρχεται από την κοινωνία δεν έρχεται από πάνω.

02:48 Εμένα αυτό είναι που με φρικάρει δηλαδή το ότι βλέπεις μια κοινωνική αντίδραση σε όλο αυτό σε θέματα δικαιωμάτων δηλαδή το πως έχουν δαιμονοποιήσει το WOC, το πως δαιμονοποιείται το PRIDE, το πως δαιμονοποιούνται δικαιώματα γυναικών. Όλα αυτά δεν έρχονται από μία εξουσία ή από ένα κατεστημένο. Έρχονται από τη βάση της κοινωνίας και αυτό είναι το πιο τρομακτικό.

03:10 Γιατί η εξουσία αντικατοπτρίζει με έναν τρόπο αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία. Και πάντα συνέβαινε αυτό στην ιστορία. Γι' αυτό και είναι πολύ σημαντικό οι άνθρωποι να έχουν συσπήρωση, να είναι οργανωμένοι σε συλλογικότητες, να αντιδρούν σε αυτή την κατρακύλα και σε αυτή τη συντήρηση. Είμαστε καθρέφτης Μάλλον η εξουσία που μας Η εξουσία είναι καθρέφτης Είναι καθρέφτης της κοινωνίας Απλώς εγώ νομίζω Και απλά ερχόμαστε και σε πάρα πολύ μεγάλη επαφή πια Σε πολύ μεγαλύτερη απότηση στο παρελθόν Γιατί έχουμε τα social media και έχουμε την πρόσβαση Σε αυτό το Ο κάθε ένας από εμάς φτιάχνει τον μικρό κοσμό του Και πολλές φορές Αυτός ο μικρό κόσμος λειτουργεί σαν φούσκα Σαν ένα Ένα κέλυφος που σε προστατεύει βγαίνοντας από αυτό και ερχόμενος σε επαφή με άλλους ανθρώπους και τα social media είναι η απόλυτη επαφή διαπιστώνεις ότι διαπιστώνεις την πραγματική εικόνα της κοινωνίας οπότε το έχουμε καταλάβει πια στο παρελθόν υπήρχαν κάποιες elite που έδιναν τη γραμμή στην κοινωνία

04:19 είτε αυτή ήταν προοδευτική είτε ήταν συντηρητική τώρα βλέπεις ότι η εξουσία παίρνει απευθείας γραμμή από την κοινωνία μέσω των social media από ένα κομμάτι της κοινωνίας Από το πιο θορυβόδες κομμάτι της κοινωνίας. Αλλά αυτό το θορυβόδες κομμάτι της κοινωνίας έχει καταφέρει να κάνει κατάσταση. Δηλαδή είχαμε το Gay Pride και το Μετρό δεν έβαλε διαφημίσεις γιατί η κυβέρνηση φοβήθηκε τις αντιδράσεις από το διαρκώς αυξανόμενο δεξιό κομμάτι της κοινωνίας.

04:50 Και εγώ προσπαθώ να καταλάβω για ποιο λόγο γίνεται τόσο συντηρητική η κοινωνία και πιστεύω είναι ότι οι άνθρωποι έχουν τρομάξει από το βαθμό των αλλαγών και δεν μπορούν να τις αντιληφθούν ή να τις ενσωματώσουν. Θα μου πεις ότι είναι και θέμα παιδείας. Ναι, αλλά εγώ θεωρώ ότι η φτωχοποίηση του λαού δημιουργεί μια συνθήκη φόβου.

05:13 Ότι αν αντιδράσω, αν προχωρήσω θα χάσω και αυτά τα λίγα που μου έχουν απομείνει. Οπότε γίνεται όλο και φτωχότερος. Αυτό τον οδηγεί σε όλο και λιγότερη διάθεση για εξέλιξη, για σχέση και με την παιδεία ακόμα. Δεν υπάρχει φυσικά και το πλαίσιο μέσα στο οποίο ένας άνθρωπος που δεν έχει την οικονομική δυνατότητα θα μπορέσει να παιδευτεί.

05:41 γιατί είναι πάρα πολύ, παίζει πολύ μεγάλο ρόλο ότι συνήθως την πρόσβαση στη σκέψη την πολυτέλεια του χρόνου την ενασχόληση με διαφορετικά πράγματα στη δίνει οικονομική κατάσταση την οποία βρίσκεσαι και οικονομική άνεση οπότε όσο φτωχοποιείται ο λαός τόσο πιο πολύ θα στρέφεται προς τη συντηρητικοποίηση ή θα αντιληφθεί ότι όλα αυτά τα πράγματα θα έπρεπε να είναι δίκαια και δικά του γιατί αυτός μοχτεί γι' αυτά και θα θα...

06:17 Δεν το έχει αντιληφθεί οπότε ας το... Αλλάξει και θα επαναστατήσει και θα διαφοροποιηθεί και θα αγωνιστεί και θα τα καταφέρει. Καλά μεταξύ μας το ξέρουμε ότι δεν πρέπει να γίνει αυτό. Γιατί όλα αυτά είναι ταξικά. Ναι το ξέρουμε ότι δεν πρέπει να γίνει αυτό. Όχι δεν το πιστεύω αυτό. Είσαι πάρα πολύ αισιόδοξη. Εγώ θεωρώ ότι ο αγώνας καταρχάς από μόνος του είναι αισιόδοξία.

06:41 οι άνθρωποι, όσο υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται που οργανώνονται σε συλλογικότητες είναι πολύ σημαντικό αυτό όσο μιλάμε μεταξύ μας κάτι προοδεύγει, κάτι αλλάζει και κάποιος στιγμής θα αλλάξει. Κανείς δεν πίστευε σε όλες τις μεγάλες αλλαγές που συνέβησαν στην ιστορία, κανείς δεν πίστευε ότι θα έρθουν κανείς δεν τις περίμενε να έρθουν οπότε δεν μπορούμε να λέμε ότι αποκλείεται τα πράγματα να γίνουν καλύτερα και ο άνθρωπος να πάρει.

07:09 Ονειρεύεσαι επανάσταση ή ονειρεύεσαι μια ομαλή μετάβαση σε κάτι... Ονειρεύομαι να δει και ο κόσμος. Εντάξει, ναι. Όλοι ονειρευόμαστε να δει και ο κόσμος αλλά το θέμα είναι κατά πόσο μπορούμε να διαχωρίσουμε το όνειρο από την πραγματικότητα γιατί αν δεν το διαχωρίσεις το όνειρο από την πραγματικότητα η απογοήτευση που τρως είναι πάρα πολύ μεγάλη.

07:31 Είναι πολύ μεγάλη συζήτηση και ξεκίνησε όλοι από μία σειρά. Ακριβώς. Έτσι ξεκινάνε όλα. Αλλά να σου πω κάτι. Μια και λέμε όλα αυτά λοιπόν και για τον κόσμο που περνάει άσχημα, θέλω να σε πάω λίγο στα χωράφια σου. Επειδή έχεις ασχοληθεί και με πολιτικές και κοινωνικές εκδηλώσεις και όλα αυτά. 50 χρόνια τραγουδάτε τα ίδια πολιτικά τραγούδια.

07:55 Τραγουδάμε μάλλον. Έχουμε περάσει μέσα από μία κρίση. είμαστε σε μια περίοδο η οποία έχει εντάσεις, πολλώσεις, δυσκολίες αλλά δεν βλέπεις αυτό το πράγμα να έχει ένα δημιουργικό αντίκρισμα δηλαδή να μην είναι στο τραγούδι. Γιατί δεν γράφεται πια πολιτικό τραγούδι. Δεν θεωρώ ότι δεν γράφεται πολιτικό τραγούδι θεωρώ ότι έχει άλλη έκφραση το πολιτικό τραγούδι με τα παρελθόντα χρόνια.

08:22 Δηλαδή υπάρχουν τραγούδια τα οποία ενεργοποιούν και ανυψώνουν το φρόνημα γιατί για μένα αυτό είναι Ελάτε πες μου Υπάρχουν και στη ραπ σκηνή υπάρχουν και στη δική μας σκηνή υπάρχουν για μένα ας πούμε τώρα θα σου πω κάτι για μας Εγώ θεωρώ ας πούμε το κοίτα εγώ το κρατάφ του κόσμου που δεν μου ανήκει ο εαυτός μου γι'αυτό τα δίχτυα που του ρίχνω είναι όσα θέλω εγώ να δείχνω έχει μια ένα κοινωνικό έρισμα ένα κοινωνικό παύλα πολιτικό έρισμα Δεν είναι ένα τραγούδι σαν το είμαστε δυο είμαστε τρεις Γιατί και εποχές που ζούμε Δεν γεννούν Αυτή την Δεν γεννούν ακόμα αυτή την ορμή Αυτή τη δύναμη Ζούμε σε μια πολύ αντιειρωική Εποχή και αντιειρωική συνθήκη Δεν υπάρχει Οι μεγάλες μάζες Οι μεγάλες Πώς να το πω Τα πλήθη Πώς το συμπολίτης συλλογικό Όμως το πολιτικό τραγούδι όπου γράφεται τώρα εκφράζει αυτές τις αιστείες συλλογικότητων, αιστείες αλληλεγγύης, αιστείες αγώνων που υπάρχουν πάρα πολλές διάσπαρτες μέσα στην κοινωνία.

09:33 Και κάνουν πολύ μεγάλη δουλειά και πολύ σημαντική δουλειά. Και στο λέω γιατί το βλέπω και μέσα από τη δράση μου. Θα σου πω για τους μουσκούς. Πόσα πράγματα έχουμε καταφέρει τα πολύ λίγα τελευταία χρόνια, τα σωματεία μας, τα καλλιτεχνικά. Πόσα πράγματα, πώς μπορέσαμε να συσπυρώσουμε τους συναδέλφους, πώς μπορέσαμε να γίνουμε ανεξάρτητα από την προέλευσή του ο καθένας μια γροθιά και να παλέψουμε για πράγματα και πόσα πράγματα έχουμε καταφέρει.

10:06 Το βλέπω να συμβαίνει στην πραγματική ζωή. Δεν είναι μόνο το πυροτέχνημα έκρηξη. υπάρχουν και πράγματα που δημιουργούν μια συνθήκη ξέρεις μπορεί να μην έχεις μια μεγάλη φωτιά αλλά αν έχεις μικρές φωτιές διάσπαρτες μέσα στην κοινωνία κάποια στιγμή αυτές οι φωτιές θα ενωθούν όλες μαζί ή θα σβήσουν πολύ εύκολα πιστεύεις ότι θα σβήσουν δεν το πιστεύω κοίταξε όχι εγώ δεν είμαι τόσο αισιόδοξος γιατί νομίζω ότι μπορεί όλοι να μοιρασόμαστε στον ίδιο κόσμο αλλά ο καθένας ζει σε ένα δικό του Δεν είσαι τόσο ιόδεξος αλλά αν δεν σκέφτεσαι ότι τα πράγματα μπορούν να γίνουν καλύτερα, ποια είναι η αξία να ζεις, να αγωνίζεσαι, να ξυπνάς κάθε μέρα, να λες στο φίλο σου, στον σύντροφό σου, στο παιδί σου ότι έλα να φτιάξουμε μια καλή μέρα, έλα να φτιάξουμε μια ωραία ζωή, να έχουμε έναν ωραίο μήνα, να σπείρουμε ένα λουλούδι και να το δούμε να μεγαλώνει, να βγούμε μια ωραία μέρα και να πιούμε ένα καφέ με τους φίλους.

11:10 Πώς θα το κάνεις αυτό αν δεν πιστεύεις ότι όλα αυτά καποδηγούν. Κοίταξε, σε κάποια πράγματα μου ακούγες σαν χριστιανή. Δηλαδή δίνεις πάρα πολύ μεγάλη έμφαση στην πίστη. Εγώ έχω μια πιο απεσιοδοξή άποψη. Νομίζω ότι οι άνθρωποι γίνονται πολύ πιο κοινικοί, πολύ πιο εγωιστές και πολύ πιο μοναχικοί. Είμαι βαθιά, πιστεύω βαθιά στις ιδέες.

11:36 τις ανθρωπιστικές ιδέες βαθιά δεν υπάρχει τίποτα που μπορούμε να το κουνήσει αυτό γι' αυτό και παίρνω δύναμη και σηκώνομαι το πρωί γιατί αν ανοίξεις, εγώ σου λέω το πιο απλό ανοίγεις το κινητό σου και κάνεις ένα σκρολ και βλέπεις πόση δυστυχία υπάρχει γύρω κάτι πρέπει να πιστεύεις ε βέβαια βλέπω βλέπω, ακολουθώ τον φίλο μου τον Ιάσον Αποστολόπουλο και βλέπω όλο αυτόν τον αγώνα που κάνουν τα παιδιά ακολουθώ τους το Μάρτς του Γκάζα, πηγαίνω στις συναυλίες τους βλέπω όλους αυτούς πυρήνες αλληλεγγύης και άλλα πολλά πολλά που φαντάζεσαι και υποθέτεις και αυτό μου δίνει δύναμη αν δεν είσαι μέσα σε αυτό νομίζω ότι το να ενταχθείς στο κίνημα, στο κίνημα αυτής της αλλαγής της προσπάθειας και της λογικότητας για να μην το πάμε πιο συγκεκριμένα, αν δεν ενταχθείς εκεί δεν μπορείς να πάρεις αυτό σου δίνει τροφή Δεν είναι θέμα ούτε ότι είμαι όνειρο πόλος, όλα αυτά μπορούν να ακούγονται σε κάποιον γραφικά.

12:39 Αν είναι όμως μέσα σε αυτόν τον αγώνα και σε αυτόν τον μετερίζι, βλέπει ότι υπάρχουν καταρχάς κι άλλοι σαν αυτόν. Άρα νιώθει ότι ανήκει. Ένας άνθρωπος που νιώθει ότι ανήκει και βρίσκει μια ρίζα, είναι ένας άνθρωπος που συνεχίζει να πιστεύει. Είναι πολύ απλό. Θα σου το πρότεινα. Να ενταχθείς στο κίνημα θα αλλάξεις πολύ την φιλοσοφία σου Να σου πω μια και είπαμε για όλα αυτά έχεις μετανιώσει καθόλου για αυτό που έχεις πει για τον άνθρωπο Τι έχω πει Αυτό για τη συναυλία όταν έγινε η συναυλία Ότι εγώ πιστεύω στον άνθρωπο Εγώ δεν έχω μετανιώσει αλλά δεν μου είχε απαντήσει κανένας Εντάξει εμείς είμαστε κάποιοι που πιστεύουμε στον άνθρωπο Οι άλλοι που πιστεύουν Όταν θα μου απαντήσουν σε αυτό Το θέμα που ετέθη είναι ότι όπως καταδικάζουμε το Ισραήλ για τη γενοκτονία στη Γάζα και για όλα αυτά που έχει κάνει.

13:31 Εγώ ήρθα να μιλήσουμε όμως για άλλα πράγματα. Καλώς θα μιλήσουμε, τελευταία άραπης είναι. Αν θα έπρεπε να καταδικάσουμε και τη Ρωσία. Αλλά τέλος πάντων, άστο. Δεν θα σου απαντήσω. Ναι, το ξέρω. Θα κάνουμε άλλη συζήτηση και δεν θα σου απαντήσω από ποια άποψη. νομίζω ότι είναι τόσο έχω δείξει τόσο πολύ με τη στάση μου με αυτά που πρεσβεύω εκεί που είμαι δίπλα και σύμμαχος έχω δείξει τόσο πολύ από ποιο κομμάτι ζωής προέρχομαι ποια είναι η καταβολή μου που νομίζω ότι μετά ξέρεις από κάποιο σημείο γίνεται και λίγο και νομίζω είσαι από τους ανθρώπους που έχουν στοχοποιηθεί τόσο άδικα λες βέβαια για τις απόψεις του για τον τρόπο που τους εκφράζει έχεις υποστεί βάρβαρη μεταχείριση ναι θα μπορούσε κάποιος να το δει έτσι νομίζω ότι μεγαλώνοντας άρχισα να συνειδητοποιώ ότι όλο αυτό δεν είναι προσωπικό δεν είναι μια επίθεση σε μένα ακριβώς είναι μια επίθεση στις ιδέες που με έναν τρόπο πρεσβεύω και σε κάποιες στιγμές αντιπροσωπεύω με τη στάση μου απέναντι στα πράγματα.

14:47 Οπότε άρχισα να νιώθω, να μου φεύγει αυτό που ένιωθα στην αρχή, ότι όχι αυτός είπε αυτό αλλά δεν ισχύει, γιατί έμπαινα στην αρχή, έλεγα, μα πώς το λέει αυτό, αφού εγώ σε μια διαδικασία αμυντική. Μετά από κάποιο σημείο με εκπαίδευσε όλη αυτή η επιθετικότητα που δέχτηκα, με εκπαίδευσε στο να αντιλαμβάνομαι ότι δεν είναι προσωπικό.

15:15 Δεν επιτίθεται κάποιος στην Ατάσα. Επιτίθεται σε αυτό που πιστεύει. Όχι, εγώ πιστεύω ότι επιτίθεται στην Ατάσα επειδή είναι πετυχημένη. Είναι πάρα πολύ καλή στη δουλειά της. Είναι όμορφη. Δεν τα πιστεύει κάποιος αυτά που μου επιτίθεται φαντάζομαι. Και γι' αυτό το λόγο οι επιθέσεις που δέχτηκες κατά τη γνώμη μου περιέχουν πάρα πολύ το στοιχείο της ζήλιας.

15:37 δεν το έχω σκεφτεί ποτέ αυτό αλλά δεν νομίζω δεν νομίζω ότι οι άνθρωποι που με πητήθεν δεν ζηλεύουν κάτι δεν ξέρω, μου φαίνεται πολύ φεδρό πιστεύω ότι είναι κάτι πιο βαθύ και έχει να κάνει με αυτό που σου λέω με αυτό που καταρχάς με το δικαίωμα να μπορείς να εκφράζεσαι ελεύθερα αυτό είναι βαθιά ενοχλητικό με αυτό σου αμφισβήτησαν κατά βάση το δικαίωμα να εκφράζεσαι ελεύθερα να λύσεις την απόψη σου και να λύσεις ότι θέλεις αυτό είναι το εξοργιστικό Ναι, είναι ότι αυτούς τους χαρακτηρισμούς δεν θα τους αφήσω να τους πείσεις, δεν ξέρω δεν θέλω να πω ότι ξέρεις τι, προσπαθώ να το κρατήσω μακριά μου και να συνεχίσω το δικό μου δρόμο γιατί αλλιώς νομίζω ότι θα κάπου μέσα σε όλο αυτό το πράγμα θα μου αφήσει βαθιά θα μου αφήσει ανεξίτηλα σημάδια και δεν θα μπορέσω να συνεχίσω να πορεύομαι θέλω να μην αμφισβητώ τους βασικούς πυρήνες που είναι αυτοί που με έχουν κάνει να να προχωρήσω με αυτόν τον τρόπο και πάλι θα γυρίσουμε στην ιδεολογία μου δεν θέλω να θέλω να μείνει

16:50 ενθουσιώδης μέσα μου αυτή η αγάπη μου για τις για τις ιδέες και για την αυτή την πίστη που έχω ναι απλώς αυτό που θέλω να πω εγώ είναι ότι Εσύ πραγματικά γνώρισες το ένα άγριο πρόσωπο φασισμού γιατί δέχτηκες επίθεση από ένα λούμπεν κομμάτι της κοινωνίας. Και συνεχίζω να το έχω με ασταμάτητα. Ναι, αυτό ακριβώς. Δηλαδή ας πούμε μπορώ να βάλεις ένα βίντεό μου οποιοδήποτε και να πατήσεις τα σχόλια.

17:16 Καμιά φορά συμβαίνει κατά λάθος να έρχομαι σε επαφή με αυτό. Είναι κάτι που σε... Άρα ερχόμαστε στα λόγια μου. Όμως και σε δικό σου βίντεο από κάτω να πατήσω και στο δικό σου προφίλ που μπορεί να μην είναι δημόσιο θα υπάρξει κάποιος που... Γίνεται παντού. Άρα έρχεσαι στα λόγια μου. Ποιες συλλογικότητες και ποιες ιδέες η φοξικότητα έχει εμποτίσει όλη την κοινωνία.

17:41 Δεν έχει εμποτίσει όλη την κοινωνία. Υπάρχουν ακόμα καθαρά πρόσωπα και καθαρά βλέμματα ανθρώπων. Ωραία πάμε στη μουσική. Σου είπα πρέπει να Να κάνεις λίγο Να αποκτήσεις μεγαλύτερη σχέση με το κίνο Θα ελάξεις και εσύ όλη τη σκέψη Λοιπόν πάμε στη μουσική Τι είναι έντεχνο Γιατί το λέμε έντεχνο Γιατί ξεκίνησε αυτός ο όρος Με το πάντρεμα της Της ποίησης Με τα στοιχεία Από τη λαϊκή μουσική Και μετά συνεχίστηκε Από την παράδοση Από τη δυτική μουσική Αυτή η μίξη του ποιητικού λόγου με μια μουσική που θα μπορούσαν να το τραγουδάνε όλοι οι άνθρωποι δηλαδή ο επιτάφιος είναι ποιήση του Γιάννη Ρίτσου και μουσική του Μικηθοδεράκη και τραγουδιόταν από τους εργάτες και από τους ανθρώπους μέσα στις ταβέρνες Ακριβώς, το ότι ο Μπιθικότσης είπε το Γιάννη Ρίτσο από μόνο του ως είδος έπρεπε να βρεθεί μια λέξη να το χαρακτηρίζει και αυτή ήταν η λέξη που δόθηκε δεν τη δώσαμε εμείς, τη δώσανε οι μεγάλοι Σε κατεία του 60 αυτό.

18:45 Τη δώσανε οι μεγάλοι. Και μετά αυτό το στυλ, αυτό το είδος μουσικής, συνεχίστηκε από επόμενους καλλιτέχνες και επόμενους καλλιτέχνες που είχαν τη διάθεση να υπηρετήσουν ένα λόγο διαφορετικό με το πάντρεμα πάρα πολλών στοιχείων από πάρα πολλές διαφορετικές μουσικές. Νομίζω ότι έχει να κάνει με το στυλ. Συνεχίσαμε να το λέμε έτσι και είναι στυλιστικό.

19:08 Εσένα τι σε τράβηξε πιο πολύ σε αυτό, ο στίχος ή η μουσική. Να σε ρωτήσω κάτι. Τι είναι η ροκ? Εντάξει, τη ροκ μπορείς να την περιγράψεις. Έχει ένα σκληρό ηχόχρωμα. Ναι, αλλά υπάρχουν πάρα πολλά είδη μέσα στη ροκ που είναι διαφορετικά. Δεν είναι όλα με πολύ σκληρό ηχόχρωμα. Πολύ διαφορετική καλή νέα εξαιτή. Θέλω να πω ότι κολλάμε σε κάτι.

19:26 Δεν ξέρω γιατί προκαλεί αυτή τη τόσο μεγάλη αμηχανία. Αυτός ο όρος για ένα είδος μουσικής. Και λέμε όλοι αρχίζουμε και κάνουμε μια ολόκληρη συζήτηση. Είναι ένα στυλ. Άμα με ρωτήσει ένας άνθρωπος που δεν με ξέρει, μου λέει τι δουλειά κάνεις. Θα του πω είμαι τραγουδίστρα. Και τι τραγουδάς. Και του πω είμαι στο έντεχνο είδος της μουσικής.

19:46 Θα καταλάβει και θα τελειώσει γρήγορα η συζήτηση. Γιατί να την κάνουμε τόσο πολύ πολύπλοκη. Ωραίο είναι. Να συζητάμε, να σκεφτόμαστε. είναι πολύ ωραία αυτή η συζήτηση του τραπεζιού είναι πολύ ωραίες αλλά νομίζω ότι δίνουμε παραπάνω βαρύτητα σε κάποια πράγματα Τι σε τράβηξε στο έντεχνο η μουσική ή ο στίχος και τα δύο αλλά γαλουχήθηκα μέσα σε αυτό από την οικογένειά μου από τον μπαμπά μου τη μαμά μου, όλη μου την οικογένεια που άκουγαν πάρα πολύ τις κολόνες της ελληνικής μουσικής και Χατζηδάκη, Θοδωράκη, Ξαρκάκο, Μαρκόπουλο και μετά το Σαββόπουλο, το Μικρούτσικο, τον Κραουνάκη.

20:29 Όλους τους μεγάλους και συμφέτες. Και φυσικά μαζί με αυτούς πήγαινε και η ποιήση. Μαθαίναμε τους ποιητές. Εγώ αγάπησα την ποιήση μέσα από τη σχέση μου με αυτά τα ακούσματα. Άρχισα να ψάχνω αυτή η εικόνα που άκουσα να λέει ας πούμε σε αυτό το τραγούδι. Τα τραγουδιστικά, τι είναι. και άρχισα να ψάχνω μόνο μου και να μπαίνω και πιο βαθιά σε αυτό που λέμε πήγηση.

20:55 Όταν άρχισες να ψάχνεις, είχες κάποιο πρότυπο φωνητικό ενώ κάποια τραγουδίστρια που... Εντάξει, έχω δύο ιέρειες πρώτες που είναι η Μαρία Φαραντούρη και η Δήμητρα Γαλάνη και μετά φυσικά όταν άρχισα να μπαίνω και πιο βαθιά στη μουσική, στο τραγούδι ήρθαν και μεσάρωσαν όλες οι μεγάλες τραγουδίστρες και όλοι οι μεγάλοι τραγουδιστές η Αλεξίου, η Τσανάκλειδου αυτός ο απέραντος κατάλογος γιατί είμαστε πολύ ευλογημένοι οι άνθρωποι εδώ σε αυτή τη χώρα να έχουμε ακούσει να τραγουδιούνται όλοι οι μεγάλοι ποιητές να έχουμε ακούσει να τραγουδιούνται με αυτόν τον τρόπο το τόσο διαφορετικό από κάθε φωνή. Δεν ξέρω.

21:44 Αισθάνομαι πολύ ευλογημένη που το γνωρίζω. Γιατί κατά κυριολόγου... Και σε πιο μεγάλη ηλικία πήγα στην ξένη μουσική και σε όλα αυτά τα ανακάλυψα μεγαλώνοντας. Να πούμε συνέχεια. Θέλω να σε ρωτήσω πολλά για αυτό. Αλλά γιατί κατά κυριολόγου τα τραγούδια μιλάνε για έρωτα. Νομίζω ότι είναι κάτι που κινητοποιεί πάρα πολύ τον άνθρωπο.

22:04 Είναι το drive του. Για τη ζωή. Περισσότερο για χαμένους έρωτες. Δηλαδή θα ακούσεις τη βαριά καψούρα στο λαϊκό, στο έντεχνο θα ακούσεις το εντάξει είμαι έτοιμη να κόψω φλέβα και είμαι στα πατώματα κτλ. Είναι ένα πυρηνικό σημείο στην ύπαρξη του ανθρώπου ο έρωτας. Οι περισσότεροι άνθρωποι χωρίζουν τη ζωή τους προ έρωτα και μετά από τον έρωτα.

22:29 Ναι, έχεις πολλά πράγματα να τα κουδήσεις. Αλλά κατά κύριο λόγο γράφουν για έρωτα, χωρισμούς. Για το υπαρξιακό νομίζω. Ειδικά στο είδος που συζητάμε τώρα, που ο καθένας σας το πει όπως θέλει, εγώ θα το πω έντεχνο, υπάρχει πολύ και το υπαρξιακό κομμάτι. Δηλαδή το πώς είναι ο άνθρωπος μέσα στον κόσμο. Πώς βλέπει τον εαυτό του μέσα στον κόσμο.

22:53 Γιατί έχουμε και πάρα πολύ μεγάλο ρεπερτόριο που έχει να κάνει κυρίως με αυτό, με τη δύναμη ενός ανθρώπου να ανταπέξελθει στη ζωή. Θέτονται πολλά ερωτήματα μέσα στα τραγούδια σε σχέση με το πώς είναι ο άνθρωπος. Είναι ιδέα μου ότι δεν υπάρχουν πολλά χαρούμενα τραγούδια στον έντεχνο. Δεν υπάρχουν πολλά χαρούμενα τραγούδια νομίζω γενικά.

23:16 Ειδικά σε είδη που είναι και στο λαϊκό τα περισσότερα τραγούδια έχουν τον πόνο και στο κομμάτι που λέμε και στη ροκ νομίζω. Η pop έχει μια πιο ευχάριστη διάθεση σε σχέση με τα τραγούδια, αλλά και πάλι νομίζω τα περισσότερα τραγούδια γενικά έχουν να κάνουν με συναισθήματα πόνου, προβληματισμού. Γιατί έχω την αίσθηση ότι αυτός πρόχνει πιο εύκολα έναν καλλιτέχνη να χωθεί στη δημιουργία του, να γράψει, να φτιάξει, να ζωγραφίσει.

23:53 Είναι συναισθηματικά πιο γόνιμο. μια αίσθηση απόλυας είναι πιο γόνιμο βέβαια έχουν γραφτεί και αριστουργήματα με άλλη θεματολογία εννοείται πιο ευχάριστη αυτή τη σκηνή όχι τη ραπ την ραπ την παρακολουθείς καθόλου ενώ αντέχεις να ακούσεις την ραπ δεν την παρακολουθώ η πρόσβαση που έχω είναι μέσω του αδερφού μου του μικρού γιατί έχω έναν 15χρονο αδερφό από εκεί ας πούμε έρχομαι πιο συχνά σε επαφή με την ραπ αλλά θα σου απαντήσω Το οποίο έχει να κάνει και με το πολιτικό τραγούδι Δεν θυμάμαι αν το είπα και πριν Και το τραγούδι Και οι μουσικοί και οι τέχνες Αντικατοπτρίζουν την κοινωνία Δεν πρέπει να ρίχνουμε Το φταίξιμο για ότι Δεν μας αρέσει την τέχνη Στην ίδια την τέχνη Γιατί είναι έκφραση μιας συνθήκης που συμβαίνει Αν λοιπόν δεν μας αρέσει Ένας είδος μουσικής Δεν μας αρέσει η έκφραση Ενός είδους μουσικής Και το τι πρεσβεύει το θέμα μας, αυτό που πρέπει να μας προβληματίσει είναι γιατί, τι συμβαίνει στην κοινωνία που οδηγεί έναν άνθρωπο να εκφραστεί μέσα από την τέχνη

25:00 με αυτόν τον τρόπο. Ναι, να σου πω όμως εμένα ότι είμαι τρελαίνη και θα γυρίσουμε και... Αλλά δεν μπορώ να σου πω ότι την παρακολουθώ σε βάθος. Σε αυτά που λέγαμε πριν, δηλαδή, υποτίθεται ότι η νιώτη φέρνει το καινούργιο, ότι προσωπεύει την ανανέωση κτλ. Ακούς πια, βλέπεις και ακούς πια τα 15 χρόνια που λένε τραγούδια για ναρκωτικά, για όπλα απόλυτα σεξιστικά όπου η γυναίκα αντιμετωπίζεται σε ένα αντικείμενο και έτσι βλέπεις ότι μεγαλώνει μια ολόκληρη γενιά παιδιών και αυτό είναι mainstream ναι και είναι και το πιο τρομακτικό από όλα σε αυτή την σου λέω χωρίς να έχω εντρυφήσει ας πούμε έτσι έχω ακούσει και εγώ όσο έχω αντέξει στιφας που είμαι, στη δική μου αστιτή.

25:46 Το θεωρείς τραγούδι πρώτα πρώτα, αλλά αυτό το θεωρείς τραγούδι. Είναι ένα είδος μουσικής φυσικά, δεν μπορώ να δω, αλίμονο. Είναι ένα είδος μουσικής, τραγούδι με την έννοια που το έχουμε στο μυαλό μας επειδή δεν είναι κάποιος, δεν τραγουδάει μια μελωδία. Είναι ένα είδος μουσικής με διαφορετικό τρόπο εκφώνησης ας πούμε των λέξεων.

26:08 Τι ήθελα να πω, κάτι θέλω να σου πω. Σου έλεγα για τα παιδιά. Ήθελα να σου πω ότι αυτό που με στεναχωρεί πιο πολύ και με τρομάζει είναι ότι η θεματολογία και η ουσία είναι ότι αν δεν βγάλεις λεφτά πρέπει να κάνεις τα πάντα, ό,τι χρειάζεται για να βγάλεις λεφτά. Αυτή είναι η κυριαρχική διολογία. Αυτό προσπαθώ να σου πω.

26:33 Μα γι' αυτό θέλω να σου πω ότι γι' αυτό είναι αντικατοπτισμός της κοινωνίας. γιατί αυτά τα παιδιά έχουν μέσα στα αυτιά τους βλέπω σου λέω τον αδερφό μου έχει ας πούμε που δεν ακούει βέβαια ακούει πολλά πράγματα αλλά μου βάζει καμιά φορά και διάφορα τα οποία του λέω μα αυτό το τραγούδι δεν ακούς τι λέει σου λέει ότι το μόνο που έχει αξία είναι τα χρήματα εκείνος δεν το καταλαβαίνει γιατί μου λέει η μουσική σε πορώνει ας πούμε τα παιδιά το βλέπουν διαφορετικά δεν ξέρω πραγματικά υποσυνείδητα τους καλλιεργεί Μια κουλτούρα Αλλά δεν ξέρω αν καταλαβαίνουν Πραγματικά Τι είναι αυτό που ακούνε Και δεν ξέρω αν θα μείνουν Σε αυτό το είδος Γιατί και αυτό είναι κάτι καινούριο Μπορεί να είναι μια μετάβαση Σε κάποια χρόνια όλα αυτά τα παιδιά Ας πούμε Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά να έχουν περάσει ένα άλλο είδος Να είναι μια μόδα η οποία θα περάσει Ακόμα είναι πολύ πρώιμο να δούμε Τι θα φυτέψει Μέσα σε αυτές τις γενιές πιο πολύ μας με τρομάζει αυτή η αίσθηση

27:40 ότι ακούνε κάτι το οποίο μιλάει μόνο και μόνο για το ότι παίρνεις αξία αν έχεις λεφτά και πρέπει να κάνεις τα πάντα προκειμένου να έχεις λεφτά αλλά δεν έχει να κάνει με τη φτωχοποίηση αυτό δεν είναι ταξικό είναι βαθιά ταξικό το ότι υποβιβάζεις στο μέγιστο δυνατό βαθμό τη γυναίκα μα δεν είναι ταξικό η πατριαρχία, σοβαρά μιλάς η πατριαρχία δεν είναι γέννημα αυτού του συστήματος που καλλιεργεί τις ταξικές ανισότητες και όλη αυτή την ιστορία.

28:09 Όλα αυτά είναι μαζί, είναι ένα κόμπο. Ναι, απορώ, αλλά γιατί... Εσύ δεν καταλαβαίνεις ακόμα γιατί ενώ αναγνωρίζω όλα αυτά, πώς συνεχίζω να πιστεύω ότι μπορεί αυτό να αλλάξει. Ναι, ακριβώς. Αυτό είναι ένα θέμα μου, αλλά αυτό είναι και το ωραίο σε σένα. Απλώς εμένα με τρομάζει επειδή όλη αυτή η συντήρηση έρχεται από τη νεολαία.

28:27 Είναι απίστευτο. Δεν έρχεται από πάνω του, έρχεται από την νεολαία. Η οποία μεγαλώνει όμως σε αυτή τη συνθήκη, ρε φίλε. Μεγαλώνει σε αυτή τη συνθήκη το παιδί αυτό. Το παιδί αυτό έχει δει τους γονείς του να έχουν ματαιωθεί ολοσχερός. Οι κόποι τους, τα όνειρά τους, η προσωπική του ζωή. Ένα παιδί που μεγαλώνει βλέποντας τους γονείς του στην απόλυτη ματέωση δεν είναι απολύτως φυσικό να σκεφτεί ότι άρα αν οι γονείς μου είχαν λεφτά δεν θα ήταν όλα αυτά οπότε θα πάω αυτό το πράγμα θα το δεις και στο πλουσιόπεδο μα και το πλουσιόπεδο τι θα θέλει θα θέλει να συντηρήσει την τάξη του για να μην χάσει τα προνόμια που του δίνει γιατί ξέρει ότι αν χάσει τα προνόμια που του δίνει κοίτα υπάρχει αυτός ο κόσμος και εμείς το ίδιο πράγμα είναι όλοι έχουν το ίδιο drive λοιπόν θέλω να μου λύσει κάποιες απορίες μουσικές θέλω τη γνώμη σου Λοιπόν, στον παλιό κόσμο, πριν τις πλατφόρμες, το streaming και όλα αυτά, είχαμε τις εταιρείες, τα μεγάλα label, τα οποία ουσιαστικά μπορούσαν να επιβάλλουν ένα καλλιτέχνηστο ακροατήριο, σωστά.

29:40 Κοίτα, δεν το έζησα αυτό. Ναι, αλλά σε αυτή την απόψη. Αφήστε να ολοκληρώσω την ερώτηση. Δηλαδή, μέσα μου πάντα αναρωτιέμαι, οι Beatles ήταν ιδιοφυΐα όντως ή επιβλήθηκαν, ας πούμε, από μια εταιρεία. Και τώρα τι συμβαίνει, τώρα κάποιος ο οποίος μπορεί να είναι μια μουσική δημιουργική διοφυΐα, που δεν υπάρχουν εταιρείες, μπορεί να βγει και να αναδειχθεί ή είναι πιο πολύ και θεματήχης.

30:09 Να συμφωνήσουμε ότι αυτό που σε κάνει... Πρώτα πρώτα η εικόνα είναι καλύτερη χωρίς εταιρείες. Ωραία, είναι πολλές ερωτήσεις Πάμε για τους Beatles Οι Beatles μπορεί να, αν τους είχε επιβάλει μια εταιρεία Και μετά δεν μπορούσαν να στηρίξουν Όλη την υπόλοιπη καριέρα τους Που διαμόρφωσε Εκατοντάδες καλλιτέχνες Αυτό αποδεικνύει Τη σωστή επιλογή Του παραγωγού Της εταιρείας και αυτό αποδεικνύει την ιδιοφυία τους Το πως μπόρεσαν να επηρεάσουν Και η ιστορία να τους βάλει σε αυτή τη θέση μέσα στη μουσική. Άρα είναι δεδομένο ότι δεν ήταν μια επιβολή μιας εταιρείας.

30:54 Οπότε θεωρώ ότι όσο και μια εταιρεία να θέλει να επιβάλλει και να δημιουργήσει, να βάλει κάποιους καλλιτέχνες στο κατεστημένο, αν δεν υπάρχει συνέχεια, αυτό θα ξεφουσκώσει. Ωραία. Είναι καλύτερα χωρίς εταιρείες? Δεν ξέρω πως ήταν με εταιρείες έτσι όπως τις φαντάζομαι, γιατί ακόμα υπάρχουν εταιρείες, ακόμα υπάρχουν label, ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν να βγάλουν κάτι και έχουν βγει και πάρα πολύ ωραία πράγματα δεν έχουν βγει μόνο πράγματα που μπορεί να μας... επίσης είναι και πολύ σχετικό είναι θέμα γούστου, για μένα συνεχίζουν να βγαίνουν πολύ ωραία πράγματα και κάποια από αυτά να βγαίνουν από εταιρείες, κάποια από αυτά να βγαίνουν από το από τις πλατφόρμες από το πως ένας καλλιτέχνης αρχίζει και επικοινωνεί μέσα από τα προσωπικά δικά του μέσα επικοινωνίας που είναι τα social media ή οτιδήποτε και αναγνωρίζεται οπότε θα σου πω ότι ακόμα βλέπω ότι ένας καλλιτέχνης αν έχει καλλιτεχνικό όραμα, αν έχει την προσωπικότητα να στηρίξει όλα αυτά που απαιτεί

32:05 αυτή η δουλειά, αν είναι επιθερχημένος μπορεί να προχωρήσει και χωρίς το official support που σου δίνει μια εταιρεία κτλ. Όμως δεν ξέρω, δεν μπορώ να σου απαντήσω ακριβώς γιατί εμείς πετύχαμε την απόλυτη μετάβαση. Δεν ζήσαμε ποτέ τι σημαίνει εταιρεία. Ζήσαμε όμως το ραδιόφωνο για παράδειγμα. Εμείς η γενιά μας είναι παιδιά που κάποιοι παραγωγοί μας άκουσαν και μας έπαιζαν συνέχεια και μας έμαθαν ο κόσμος πιο γρήγορα.

32:36 Αυτό σου με το ζήσαμε και τώρα δεν υπάρχει. είστε επίσης και πολύ μεγάλα θύματα της πειρατείας ναι αλλά πιστεύω ότι για πάρα πολλά χρόνια δεν θεωρούσαμε ήταν απίθανο να βγάλεις χρήματα και να ζεις από αυτό για πάρα πολλά χρόνια τώρα μπορεί να ζεις κάποιος από το Spotify οπότε δεν ξέρουμε τι ήταν η πειρατεία πραγματικά δεν μπορούμε να το καταλάβουμε γιατί αργήσαμε πάρα πολύ να έχουμε income από οικονομικό, από πηγές που δεν είχαν να κάνουν αποκλειστικά και μόνο από το live και τώρα στο είδος το δικό μας νομίζω ότι μπορείς να ζήσεις αξιοπρεπώς από ένα level και πάνω δηλαδή οι μεγάλοι καλλιτέχνες και μάλιστα οι καλλιτέχνες που έχουν και πάρα πολύ που έχουν τεράστια νούμερα πρέπει να έχεις πολύ μεγάλα νούμερα για να πεις ότι ζω και δεν ξέρω καν για Έλληνες μιλάω φυσικά για Έλληνες μιλάω Γιατί η βιομηχανία εκτός είναι τελείως διαφορετική.

33:39 Είναι τελείως διαφορετικό το σύμπαν στο οποίο απευθύνονται οι καλλιτέχνες. Είναι τελείως διαφορετικά οι πληθυσμοί. Καλά, ναι. Και, και, και, και. Στο δικό μας κομμάτι που μπορώ να σου πω, ξέρω ότι δεν μπορεί να ζήσει ένας καλλιτέχνης. Ακόμη και αν ακούγεται πάρα πολύ και αν είναι δημοφιλής. Εάν δεν ξεπεράσει ένα επίπεδο συγκεκριμένο, μπορεί να είναι πάρα πολύ...

34:04 ειδικά στο δικό μας είδος, μπορεί να είναι πάρα πολύ πετυχημένος, αλλά δεν μπορεί να ζήσει καθόλου από αυτό που λέμε, νεματικό δικαίωμα, πλατφόρμες κλπ. Να πρέπει να κάνει και άλλα πράγματα. Και γι' αυτό και κάνουν όλοι οι άνθρωποι και άλλα πράγματα. Δεν μου λες θα τραγουδούσες ένα πολύ ωραίο τραγούδι που έχει γραφτεί από AI.

34:24 Όχι, φυσικά. Γιατί, γιατί. Αν είναι ένα πάρα πολύ ωραίο τραγούδι στήχος μουσικής. Και τι θα γινότανε. Δεν το έχει φτιάξει άνθρωπος. Τραγουδάω τα τραγούδια ανθρώπων που τους ξέρω, τους νιώθω, τους αγαπώ. Γιατί η αλήθεια είναι ότι παίζει και αυτό στη δική μου επιλογή. Είναι ένα πολύ βασικό κομμάτι. Έχω συνεργαστεί με ανθρώπους που αγαπώ, που εκτιμώ, που θαυμάζω, που είναι φίλοι μου.

34:49 Οπότε παίζει και αυτό δηλαδή σε μένα ένα ρόλο. Δεν θα τραγουδήσω εύκολα ένα τραγούδι. Δεν μου έχει συμφωνηθεί ποτέ βασικά. να τραγουδήσω ένα τραγούδι σε έναν άνθρωπο που δεν τον ξέρω και μου το έφερε μια δικογραφική εταιρεία και μου είπε αυτό μπορεί να γίνει επιτυχία δεν μου συμβεί ποτέ, δεν το έχω κάνει ποτέ οπότε δεν θα μπορούσα και ποτέ να έχω το κριτήριο να επιλέξω ένα τραγούδι που έχει γράψει μια μηχανή τώρα σας τα λέω αυτά έτσι όπως δεν είμαι ενάντια της τεχνολογίας και πιστεύω ότι η τεχνολογία πολλές φορές κάνει τον άνθρωπο να προοδεύει καλά είναι δεδομένο αυτό ότι είναι μια πρόοδος και δεν θέλω να τη φοβάμαι και να με ξύσει από αυτούς τους boomer που λένε όμως ένα τραγούδι που δεν έχει το σώμα, το αίμα, την ψυχή ενός ανθρώπου δεν θα το τραγουδούσα δεν μου λες τι μου σκέφτεσαι ούτε θα ήθελα να κάνω ένα εξώφυλλο ας πούμε που δεν το έχει φτιάξει ένα ανθρώπινο χέρι που δεν είναι μια ιδέα ενός ανθρώπου που δεν είναι προϊόν μιας τριών οδηγιών πιστεύω πάρα πολύ

35:45 Στον άνθρωπο Να σου πω Τι μουσική ακούς Αν είσαι μόνη σου Περνάω φάσεις Τα προηγούμενα χρόνια Νομίζω ακούγα αποκλειστικά Ραπ Και πράγματα που φτιάχνανε Γενικά θέλω να ακούω Νέους καλλιτέχνες πάρα πολύ Το θεωρώ υποχρέωσή μου Ως άνθρωπος Μες στη μουσική να ομαθαίνω και να γνωρίζω ποιοι άνθρωποι παλεύουν και αγωνίζονται αυτή τη στιγμή να βγουν στο φως.

36:19 Άρα ακούς ραπ κατά κυρίως λόγο. Ακούω ραπ και ακούω και κάποιους καλλιτέχνες και από το δικό μας είδος και από αυτό που λέμε το νεολαϊκό που θαυμάζω πάρα πολλά παιδιά. Είναι εξαιρετική αυτή η σκηνή. Εξαιρετική πραγματικά. Έχει διαμάντια. Τα τελευταία χρόνια λοιπόν ακούω κυρίως αυτά. Και ακούω και άλλα πράγματα. από τη Σαρμπρίνα Κάρβεντερ Περίμενε, ακούς όπως ακούμε όλοι μας ή τα ακούς με έναν άλλο τρόπο πιο επαγγελματικό Έχω την εντύπωση ότι και σου λέω έχω την εντύπωση γιατί δεν ξέρω υποσυνείδητα πως καταγράφεται αυτό που ακούω, αλλά νομίζω ότι ακόμα έχω τον ενθουσιασμό του Αγνού Ακροατή πάντα όταν ακούσω ένα τραγούδι και αυτό μου λένε και οι φίλοι μου καμιά φορά και με το θέμα το γυράζουμε με το συζητάμε μου λένε δεν έχει αλλάξει τίποτα το ακούς γιατί ξέρεις είμαι παρά σερνό ενθουσιασμός και ρωτάω να ακούσω κάτι και μου λένε μα αυτό δεν το άκουσες δεν με νοιάζει γι'αυτό και ακόμα και στους δικούς μας δίσκους δεν θα προσέξω ποτέ την ώρα που θα ακούσω ένα τραγούδι

37:27 δεν θα προσέξω ποτέ την παραγωγή Δηλαδή ακούω κάπως με έναν αγνό τρόπο ακόμα Τα δικά σου τραγούδια μπορείς να τα ακούς Όταν τα έχω πια φτιάξει Η τελευταία φορά που τα ακούω είναι όταν τα γράψαμε στο στούντου Για να πω εντάξει είμαστε οκ Θέλω να βγει αυτό στον κόσμο Αν το πετύχεις τώρα θα αλλάξει το αθμό Ναι και ντρέπομαι πάρα πολύ όταν πάμε κάπου Και οι άντρες που βγαίνουν να μας ευχαριστήσουν Δηλαδή θέλω εκείνη την ώρα Να κρυφτώ Ντρέπομαι πάρα πολύ Επίσης σκέφτομαι είναι δυνατόν πως έχεις τραγουδήσει έτσι ρε ζώων Σκέφτομαι μέσα μου Τίποτα δεν μου αρέσει Τίποτα δεν μου αρέσει ποτέ Σπάνια να πω Οκ εντάξει εδώ Είμαι πολύ σπάνια Να σου πω ποιο τραγούδι Περισσότεροι καλλιτέχνες όμως Ναι ξέρω Ποιο τραγούδι θα θέλεσαι να έχεις πει εσύ πρώτη εκτέλεση Και να το έχεις αποθυμένο ρε παιδί μου Πω πω θα σε ξενερώσω θα πεις τι είναι αυτή τώρα η κοπέλιτσα δεν έχω κανένα τραγούδι αποθυμένο γιατί δεν αλλάζω με τίποτα αυτό που μου δίνει όταν το ακούω από τη φωνή που το ακούω

38:33 δεν το αλλάζω ούτε καν αν ήξερα ότι αν το είχα τραγουδήσει αυτό θα είχα τεράστια επιτυχία δεν με νοιάζει δεν μου παίρνεις αυτό το συνέστημα που ένιωσα όταν το άκουσα αν το ανάκουσα ας πούμε τη Μαρκίζα από τη Βίκυμο Σχολιού δεν το αλλάζω αυτό που ένιωσα αυτό με έκανε καλύτερο άνθρωπο απ' το να το είχα πει το ήμουν τεράττο, το δώσ' περήφανη αλλά δεν αλλάζω το άλλο το άλλο με απογειώνει δεν μπορώ να το σκεφτώ καν ακόμη και τραγούδια των παιδιών να μου λέει ίσως μεθάθελες να έχεις πει το δίκιο μου π.χ.

39:07 που είναι του Θέμη και του Οδυσσέα και το τραγούδι συγκιόταν και το σου πω όχι βέβαια θα το βάλω σε πως το λένε σε μια ζυγαριά Όχι θέλω να ακούω πως το πει η νέγκα Και να νιώθω αυτό το συνέστημα που Λοιπόν γίνεται μια ηλεκτρομαγνητική καταιγίδα Καταστρέφονται τα πάντα Και μπορείς να καταστρέψεις ένα ελληνικό τραγούδι Και ένα δικό σου Ποια θα καταστρέψεις Τι είναι αυτή η ερώτηση που κάνεις Βγήσε με τα καλά σου Ένα τραγούδι ελληνικό Τι να σου πω τώρα Ένα μοναδικό Ξέρω εγώ, εγώ μπορεί να κρατούσα το χάρτηνα το φεγγαράκι ας πούμε.

39:48 Ξέρεις τι θα σου πω τώρα, δεν ξέρω ούτε καν από πού μου ήρθε. Το γελεκάκι που χωρείς. Το γελεκάκι που χωρείς. Γιατί θυμάμαι που το τραγούδαγε ο παππούς μου και είναι έτσι μια ανάμνηση. Ποια το έχει πει αυτό ο πρωτοεικτήτης. Είναι παραδοσιακό τραγούδι. Αυτό σκέφτηκα τώρα. Γιατί θα πήγαινα πολύ πολύ πίσω, εκεί που είναι οι απαρχές.

40:09 γιατί αλλιώς δεν μπορείς να διαλέξεις δικό σου τραγούδι δικό μου θα εντάξει το ανηλευκό είναι πιο εύκολη η απάντηση λοιπόν τελευταία ερώτηση ποιος είναι ο μεγαλύτερος σου φόβος εκτός από να πάθουν κακό δική σου άνθρωπο δεν θέλω να χάσω τη σχέση μου την επαφή μου και τα κοινωνικά μου αντενακλαστικά δεν θέλω να τα χάσω ποτέ Και κατά παράβαση θα κάνω άλλη μια τελευταία ερώτηση. Θα τραγουδάς όσο ζεις, όσο μπορείς.

40:44 Θα ήθελα. Θα ήθελες. Ελπίζω να μπορώ. Ήταν Νατάς Αποφίλου στο Talkflix. Να είστε καλά. Bye bye. Γεια.