Μιλένα Αποστολάκη: Το Adolescence, το ΠΑΣΟΚ και οι "αμαρτίες" του παρελθόντος
Talkflix με τον Κώστα ΓιαννακίδηΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Η Μιλένα Αποστολάκη είναι η νέα καλεσμένη του TALKFLIX με τον Κώστα Γιαννακίδη.
Η βουλεύτρια του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, μιλά για την αγαπημένη της σειρά «Adolescence» και για το αν η πολιτική θα μπορούσε να αποτυπωθεί ως τηλεοπτικό σενάριο.
Αναφέρεται στο ΠΑΣΟΚ και στις «αμαρτίες» του παρελθόντος, τονίζοντας πως "φορτώθηκε όλο το άγος της χρεοκοπίας", ενώ υπογραμμίζει ότι οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις φέρουν ισχυρή ταυτότητα του κόμματος.
Τέλος, σημειώνει τις μεγάλες πολιτικές προσωπικότητες που ξεχωρίζει και τονίζει πως "η
πλειοψηφία του κόσμου θέλει πολιτική αλλαγή".
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Άρα δεν έχετε ονειρευτεί ποτέ τον εαυτό σας Πρωθυπουργό ή Πρόεδρο του Πασόκ ας πούμε. Είμαι λίγο πιο συλλογική στα όνειρά μου. Ναι, καλή απάντηση θα την πάρω. Η εφηβεία, αυτό το καταθλιπτικό με το παιδάκι που κάνει ένα φόνο και σκοτώνει νομίζω ένα κοριτσάκι και μετά ο μπαμπάς του παιδεύεται Για ποιο λόγο, γιατί είναι αυτή η αγαπημένη σειρά Κοιτάξτε, νομίζω καταρχήν ότι είναι ανατριχιαστικά σπουδαία η ερμηνεία σου του Μπόμπυρα Δηλαδή εμένα με πέθανε Και του πατέρα του βέβαια Και το γύρισμα είναι καταπληκτικό Το γύριγμα είναι όλο μανοκάμερο, σαν να είναι κατά στο κινητό σου ας πούμε.
Είναι μια ταινία που δεν σου κουνάει το δάχτυλο, δεν κάνει κήρυγμα. Και αυτό είναι τρομερά στα σύντης. Δεν δίνει απαντήσεις. Και αφορά ένα θέμα τόσο τόσο σημερινό και τόσο τόσο αυριανό. Γιατί πιστεύω ότι αύριο θα είναι ακόμα πιο σημαντικό το θέμα. Δηλαδή όταν αυτές οι γενιές που μεγαλώνουν έτσι και δεν φταίνε καθόλου για αυτό, θα βρεθούν να αντιμέτωπη με αυτά που στερούνται χωρίς να το καταλαβαίνουν.
Εντάξει, είμαστε και δύο generation X, έχουμε και δύο παιδιά, ξέρουμε ανθρώπους που έχουν παιδιά. Τα έχουμε μεγαλώσει σωστά αυτά τα παιδιά γιατί εγώ νομίζω ότι κάπου έχουμε κάνει λάθος, απλώς δεν το ξέρω ακόμα, δεν το έχω βρει. Νομίζω ότι ο ρόλος του γονέα είναι ο πιο απαιτητικός, ο πιο σημαντικός, ο πιο δύσκολος και στον οποίο πάμε όλοι εντελώς ανεκπαίδευτοι και απαιτημαστοί Άρα είναι προφανές ότι όλοι έχουμε κάνει λάθη κουβαλώντας τα τρομερά λάθη που έχουν κάνει οι δικοί μας γονείς σε εμάς Κάναν άλλα λάθη, εμείς νομίζω τα έχουμε μεγαλώσει Πολύ κακομαθημένα τα έχουμε μεγαλώσει Δηλαδή δεν τους έχουμε δώσει τα εφόδια για να σταθούν μόνο τους και ανεξάρτητα πτώσει ο καθένας στο παιδί του. Γενικά μιλάω για αυτή τη γενιά της Z που εγώ και δυσκολεύομαι να την καταλάβω και καμιά φορά με κνευρίζει αφόρητα πάρα πολύ.
Νομίζω ότι όλοι κάνουμε λάθη. Εγώ νομίζω ότι το σημαντικότερο πράγμα που μπορεί να ισοφαρήσει αυτά τα λάθη που κάνουμε είναι η απεριόριστη αγάπη η αγάπη χωρίς όρια και τα όρια. Νομίζω ότι είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να κάνει κάτι στο παιδί του. Εάν τα κάνεις αυτά τα δύο, όσα άλλα λάθη και να κάνεις, δεν νομίζω ότι θα είναι μοιραία.
Σε ποιο ζήτημα να είναι μοιραία, γιατί ποιο είναι το ζητούμενο, για μένα τουλάχιστον, το ζητούμενο είναι να κάνεις έναν άνθρωπο ο οποίος έχει έναν αξιακό πυρήνα, έχει όρια δηλαδή, και τα όρια αυτά είναι να μην κάνει ποτέ κακό σε έναν άλλον άνθρωπο, και δεύτερον να κάνεις έναν άνθρωπο που μπορεί να γίνει ευτυχισμένος. Δηλαδή και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό.
Νομίζω ότι αν δώσουμε αυτά τα πράγματα, δηλαδή απεριόριστη αγάπη και παρουσία, να νιώθει κανείς ότι είσαι εκεί για αυτόν, 24-7, μια που είμαστε στις 24-7 και ταυτόχρονα ότι του βάζεις κάποια όρια και αυτό είναι το αντίδοτο στο κακομαθημένο παιδί που είναι ένα πρόβλημα. Έχετε και εσείς την εντύπωση ότι αυτά τα παιδιά θα δυστυχήσουν γιατί επικρατεί αυτή η άποψη και εγώ τη βρίσκω κάπως υπερβολική.
Ναι, είναι υπερβολική. Θα δυσκολευτούν. Θα δυσκολευτούν. Δεν θα δυστυχήσουν σίγουρα. Κάποια σίγουρα θα μπορέσουν να ευτυχήσουν. Κάποια θα δυστυχήσουν ανεξαρτήτως αυτών των γεγονότων. Αλλά σίγουρα θα δυσκολευτούν. Νομίζω ότι θα δυσκολευτούν πάρα πολύ και το βλέπω τώρα στη δυνατότητα της προσέγγισης και της ουσιαστικής σχέσης.
Έχουν λίγο εκεί αποξενωθεί από την επικοινωνία και την επαφή. Που είναι τόσο ωραία όταν γίνεται με πραγματικούς όρους. Με φυσικούς όρους, όχι με ψηφιακούς. Όχι με ψηφιακούς. Καμιά φορά μου κάνει εντύπωση που μιλάω έτσι με τους φίλους του γιού μου και λέω πάρτε τηλέφωνο και με κοιτάνε όλοι, δηλαδή δεν υπάρχει το τηλέφωνο Υπάρχει μόνο το μήνυμα, το texting ας πούμε.
Είναι αδιανόητο το να πάρεις να μιλήσεις στο τηλέφωνο. Τώρα θα το λέω σε ένα μικρό δείγμα, να μην αισθανόμαστε και εμείς τόσο παλιακοί. Όχι, έχετε συμβιβτοποιήσει ότι η δικιά μας γενιά, η Generation X, νομίζω ότι έχει κάτι το μοναδικό. Αν αύριο σβήσουν όλα από τον κόσμο, έτσι, όλα τα ψηφιακά πέσουν, έρθει μια ηλεκτρομαγνητική καταιγίδα, ξέρω εγώ πέσει μια κατάρα και σβήσουν όλα, είμαστε η μόνη γενιά που μπορεί να δουλέψει τον κόσμο και αναλογικά και ψηφιακά.
Αλήθεια είναι αυτό. Ναι, γιατί θυμόμαστε τον παλιό κόσμο και αναγκαστήκαμε να προσαρμοστούμε στον καινούριο. Οπότε λοιπόν πιστεύω ότι είμαστε η πιο πρικισμένη εν ζωή γενιά και δεν το λέω αυτό από σοβινισμό γενιακό. Ας πούμε η πιο ανθεκτική. Ναι, η πιο ανθεκτική και η πιο προσαρμοστική γενιά. Θέλω να γυρίσουμε λίγο στη σειρά σας πριν πάμε στα άλλα Τι άλλο βλέπετε Εντάξει είδαμε αυτό το καταθλιπτικό λοιπόν την ευθυβία Τι άλλο σας αρέσει να βλέπετε Καταρχήν να πω ότι εγώ ανακάλυψα το Netflix Το κορονοϊό Μέχρι τότε δεν ξέρω ίσως το Επειδή είμαι πάρα πολύ συνεφίλη Και επειδή πάντα θεωρώ Ότι η τηλεόραση είναι μια παγίδα Οι σειρές είναι μια παγίδα Από το να πας σινεμά και να βγεις έξω Και να τη δεις στην ταινία στη μεγάλη οθόνη και όχι στην τηλεόρασή σου ήμουν πολύ αρνητική ο κορονοϊός όμως ήταν μια συνθήκη τέτοια που αναγκαστικά με έκανε να να μπω στις πλατφόρμες και είδα ωραία πράγματα μια άλλη σειρά που είδα και μου άρεσε πολύ ήταν το disclaimer ίσως παίζει ρόλο ότι έπαιζαν και σπουδαίοι ηθοποιοί
η Κέιτ Μπλάνσετ, ο Σάσα Μπάρον Κοέν Το disclaimer Μπράβο που είναι Με μια κυρία η οποία έχει ένα νεαρό εραστίο Ο οποίος πεθαίνει πνίγεται Προσπαθώντας να σώσει την κόρη της Αλλά μην κάνουμε spoiler Δεν κάνουμε spoiler Γιατί καταρχήν μου αρέσουν οι μικρές σειρές Γιατί με τις μεγάλες χάνομαι Παρότι το Breaking Bad Για παράδειγμα που είναι μια σπουδαία σειρά Είναι μια σειρά Που μπορεί να χαθείς Με τα τόσα επεισόδια ή το Crown επίσης που ο πρώτος κυκλός ήταν καταπληκτικός και σιγά σιγά ίσως στον τελευταίο λίγο και εγώ βαρέθηκα αλλά οι μικρές σειρές και ειδικά το disclaimer έχει μια τρομερή ανατροπή στο τελευταίο επεισόδιο την οποία δεν την πούμε υπάρχει κάποια σειρά που την έχετε αποθυμένο που δεν την έχετε δει ή κάποια που έχετε δει και ψιλοντρέπεστε δηλαδή και ποια είναι η αμαρτωλή απόλαυση.
Καταρχήν, πια έχω απονεχοποιηθεί, δηλαδή και να δω κάτι που είναι cringe. Από τη στιγμή που με έκανε να περάσω καλά και να χαλαρώσω, τέρμα οι ενοχές. Τα έχουμε δει αυτά που πρέπει να τα δούμε και τα έχουμε διαβάσει αυτά που πρέπει να διαβάσουμε και έτσι νομίζω ότι έχω απονεχοποιηθεί πια. Η αμαρτωλία απόλαυση έχει να κάνει νομίζω με συνέργειες.
Δηλαδή με το να βλέπεις κάτι και να τρως ασταμάτητα πατατάκια ας πούμε Ακάθαρταξε αυτόν εγώ και εγώ έλεγα για την ποιότητα του θεάματος Για την ποιότητα του θεάματος νομίζω ότι οτιδήποτε σε ξεκουράζει και σε κάνει να περνάς καλά είναι ok Ωραία, η πολιτική τι σειρά είναι, αν ήταν σειρά τι σειρά θα ήταν Θα ήταν κομική, θα ήταν περιπέτεια, θα ήταν κοινωνική, θα ήταν ψυχολογικό θρίλερ Θα ήταν σίγουρα κοινωνική περιπέτεια Και θα είχε έντονα στοιχεία θρίλερ κάποια στιγμή Δεν θα ήταν συνεχές θρίλερ Αλλά θα είχε στοιχεία θρίλερ Οι πιο πολλοί χαρακτήρες θα ήταν καλοί ή κακοί Εγώ είμαι πάντα με τους καλούς Ναι αλλά εγώ ρωτάω Ποιοι θα ήταν οι πιο πολλοί χαρακτήρες Θα ήταν καλοί ή κακοί Φοβάμαι ότι θα είχε πολλούς κακούς Έχετε γνωρίσει αντικειμενικά καλούς ανθρώπους από την πολιτική. Ναι, ασφαλώς.
Ασφαλώς. Έχετε κάνει φιλίες μέσα από την πολιτική. Έχω κάνει σχέσεις εκτίμησης μέσα από την πολιτική. Οι φίλοι μου είναι εκτός πολιτικής. Οι αληθινοί μου φίλοι. Με την έννοια του ότι είναι φίλοι από τα παλιά, είναι φίλοι από το σχολείο, είναι φίλοι από το πανεπιστήμιο. Και επειδή εκ των πραγμάτων υπάρχει μια παγίδα όταν είσαι με πολιτικούς μιλάς συνεχόμενα για πολιτική. Δεν μπορείς να ξεφύγεις από αυτό ακόμα και όταν είσαι εκτός ας πούμε σε μια γιορτή ή σε ένα τραπέζι.
Δεν γίνεται. Κατά ένα περίεργο τρόπο η κουβέντα θα πάει πάλι εκεί. Οπότε αυτό είναι ένας ιδρυματισμός. Εγώ έχω ανάγκη. Έχω άλλα ενδιαφέροντα. Μπορώ να περάσω πάρα πολύ καλά με τα χόμπι μου και τα ενδιαφέροντά μου. Και είναι σημαντικό να έχεις ανάσες και να μην είσαι συνέχεια εκεί, αλλά να μπορούσες να μιλήσεις για ένα πολύ ωραίο ταξίδι για ένα πολύ ωραίο αγώνα μπάσκετ για ένα πολύ ωραίο βιβλίο για μια πολύ ωραία θεατρική παράσταση ή για το φεστιβάλ στις Κάνες και ποιος πήρε το βραβείο άρα είναι καλό να...
Υπάρχει χώρος πιο ανηλεούς κουτσομπολιού πέρα από την πολιτική γιατί η πολιτική είναι κουτσομπόλιδες είναι εκφύσεως αυτό, δηλαδή πέφτει πάρα πολύ κουτσομπολιό Δεν νομίζω ότι είναι οι πολιτικοί κουτσομπόλυδες Νομίζω ότι υπάρχουν άνθρωποι κουτσομπόλυδες Και όχι Είτε είναι πολιτικοί είτε είναι Γιατί γίνεται κάποιος πολιτικός Και δεν θα δεχτώ την απάντηση για να προσφέρει στην πατρίδα του Θέλω το Το ψυχολογικό background ενός ανθρώπου Που μπαίνει στην πολιτική Ποιο είναι το κίνητρο Είναι εναρκεσιστικό Είναι βουλημικό Είναι υπέρμετρη φιλοδοξία Γιατί μπήκα εγώ στην πολιτική Γιατί σίγουρα δεν μπήκαμε όλοι στην πολιτική με τα ίδια κίνητρα.
Ας πούμε υπάρχουν άνθρωποι που έχουν εντελώς διαφορετικά κίνητρα από μένα. Εγώ μπήκα στην πολιτική και έτσι είμαι ένας άνθρωπος απολύτως αυτοδημιουργητός. Δεν είχα δηλαδή μια οικογενειακή προϊστορία ή κάτι στην οικογένειά μου που κάτι κληρονόμησα ή οτιδήποτε άλλο. γιατί από πάρα πάρα πολύ μικρή, θυμάμαι δηλαδή από τα χρόνια θα έλεγα του δημοτικού, δηλαδή στην έκτη δημοτικού είχα αντιληφθεί ότι εάν θέλεις να αλλάξουν τα πράγματα τα πράγματα που αφορούν στην αρχή το μικρό κοσμό σου γιατί όταν είσαι ένα μικρό παιδί είσαι εγκλωβισμένος εκεί αλλά και καθώς μεγαλώνοντας και πράγματα λίγο πιο ευρύτερα που ασφαλώς σε αφορούν Ο μόνος τρόπος είναι από μέσα Είχα δηλαδή μια τρομερή Ένα τρομερό Σεβασμό Και μια τρομερή Το έβλεπα με δέος Αλλά ταυτόχρονα και με ενδιαφέρον τρομερό Σε αυτό που λέμε συμμετοχή Να είσαι μέσα, να μην είσαι απ' έξω Να μην παρατηρείς Και με αυτόν τον τρόπο να είσαι Ας πούμε πρωταγωνιστής Να διεκδικείς πράγματα Όχι παθητικά Αλλά ενεργητικά
Στην πολιτική, ένας πολιτικός καριέρας, δεν ξέρω αν είστε αυτό, βάζει στόχους, δηλαδή θέλω να φτάσω εκεί ή τον νοιάζει απλώς η επιβίωσή του μέσα στο περιβάλλον, πώς λειτουργεί αυτό. Με ρωτήσατε αν είμαι πολιτικός καριέρας Αυτό έχει πολλές αναγνώσεις Εγώ νομίζω ότι είμαι πολιτικός Θέλω να πιστεύω με επαγγελματισμό Δηλαδή όταν το κάνω, το κάνω με μεγάλη αφοσίωση Και με πολύ διάβασμα Έχω το σύνδρομο της καλής μαθητρίας Αλλά δεν είμαι επαγγελματίας πολιτικός Και η διαδρομή μου το εξηγεί αυτό Δηλαδή έχω κάνει ένα μεγάλο διάλειμμα εκτός πολιτικής Μπήκα στην πολιτική πολύ νέα, ήμουν βουλευτής για 12 χρόνια και μετά έκανα ένα πολύ μεγάλο διάστημα επιστρέφοντας το επάγγελμά μου με μεγάλες δυσκολίες.
Γιατί όταν είσαι πολλά χρόνια στην πολιτική και έχεις αφήσει το επάγγελμά σου δεν είναι καθόλου εύκολο να ξαναγυρίσεις. Άρα έκανα ένα μεγάλο διάλειμμα εκτός πολιτικής και επέστρεψα μετά από 11 χρόνια. Άρα δεν είμαι πολιτικός καριέρας, όμως έχω μια σταδιοδρομία και από τη στιγμή που επέλεξα να επιστρέψω το κάνω με πολύ μεγάλη αφοσίωση, όχι χομπίστικα, όχι παρεπιπτόντος, αλλά εντελώς.
Έχει τον ήρευτε τον εαυτό σας πρωθυπουργό? Να σας πω σε σχέση με την προηγούμενη ερώτηση που μου κάνατε Ποιο είναι το κίνητρο Λοιπόν το κίνητρο που το έχω πάρα πολύ και είναι και μια στοχοθεσία Έχει ένα υποσύνολο και το μεγάλο Το υποσύνολο είναι επειδή προέρχομαι από μια παράταξη Η οποία είχε ένα πολύ λαμπρό παρελθόν Και πέρασε μια μεγάλη δοκιμασία Και επέστρεψε πάρα όλα αυτά Άρα έχω ένα κίνητρο να βάλω τη σφραγίδα μου μαζί με πολλούς άλλους Στην ολική επιστροφή αυτής της παράταξης έτσι όπως την γνωρίσαμε Δηλαδή πλειοψηφική και κυβερνητική Αυτό είναι ένα σαφές κίνητρο για μένα Και ήταν ένα κίνητρο σε σχέση με την επιστροφή μου Και αυτό βεβαίως αφορά μια επιστροφή που δεν είναι ένας απλός αυτός σκοπός είναι μια επιστροφή που έχει σκοπό να αλλάξει τη ρότα που έχει χώρα τώρα.
Δηλαδή νομίζω ότι αυτό που γίνεται στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια δεν είναι προς το συμφέρον των πολλών, είναι προς το συμφέρον των λίγων. Άρα το κίνητρό μου είναι αυτό, να είμαι κι εγώ μία από εκείνους που θα τα γυρίσουν. Ή ονειρευτεί ποτέ τον εαυτό σας πρωθυπουργό ή πρόεδρο του Πασόκα. Είμαι λίγο πιο συλλογική στα όνειρά μου Ναι, καλή απάντηση την πάρω, μου αρέσει, πολύ καλή Πώς είναι τα πράγματα στο Πασόκ, γιατί το Πασόκ τόσα χρόνια δεν έχει καταφέρει να δημιουργήσει τουλάχιστον δημοσκοπικά έναν αξιόπιστον αλλακτικό πόλο Πρέπει κανείς να σκεφτεί που βρέθηκε το Πασόκ Δηλαδή αν πατήσουμε το κουμπί και πάμε πίσω στο 12, στο 13, στο 15 Θυμάστε τότε στη συνείδηση Ναι το πήρε όλο πάνω του Και δεν θα έλεγα μόνο ότι το πήρε όλο πάνω του Γιατί αυτό ας πούμε ότι έχει και μια δόση αυτοθυσίας και ηρωισμού Του το φόρτωσαν και όλο πάνω του Δηλαδή υπήρξαν κάποιοι που θέλαν να υποκατασταθούν σε αυτή τη θέση Της δημοκρατικής παράταξης ας πούμε απέναντι στη Νέα Δημοκρατία
και πολύ οργή, πάρα πολύ οργή. Οι πλατείες, όλα αυτά. Καλά, τα λάθη που μας οδήξαν στη χρεοκοπία δεν τα μοιράζεται το Πασόκ με την Δημοκρατία. Ασφαλώς. Και με μία πολύ μικρή φέτα, σε σχέση με τη μεγάλη πίτα που τη μοιράζονται τα δύο κόμματα εξουσίας, με μια πολύ μικρή φέτα και στην υπόλοιπη αντιπολίτευση, την άμυρη κυβερνητικών αισθενών.
Ελάχιστη φέτα. Όχι ελάχιστη, γιατί αντιστάθηκε στην αναδιάρθρωση του ασφαλιστικού. Αλλά αυτό ακριβώς θέλω να πω. Μην βγάζουμε από το κάδρο έναν ανέξοδο δημαγωγικό λαϊκισμό. λαϊκισμό. Έτσι. Είναι πολύ εύκολο και γενικά όλες αυτές οι δυνάμεις στο πολιτικό σκηνικό οι οποίες δεν φιλοδοξούν να κυβερνήσουν αλλά φιλοδοξούν να είναι δημοφιλείς μέσα από έναν λόγο ο οποίος σπέρδει να υιοθετήσει τα πάντα παλιά λέγαμε θάλασσα στα τρίκα αλλά αυτά τα...
Λιμάνια ναι, τρένα παντού και τίθερα Ότι, ναι σε όλα γιατί έτσι έχεις μια δημοφιλία πολύ δωρεάν και πολύ εύκολη Λοιπόν το Πασόκ προφανώς έχεις κάνει λάθη αλλά εγώ επιμένω ξέρετε εάν κάνουμε έτσι ένα βιαστικό και εύκολο γκάλοπ και ρωτήσουμε τους ανθρώπους ποιες είναι οι εμβληματικές μεταρρυθμίσεις που έγιναν στη χώρα μετά τη μεταπολίτευση.
Θα δείτε ότι όλες έχουν ταυτότητα Πασόκ. Ναι είναι Πασόκ αυτό ναι συμφωνούμε. Λοιπόν αυτή η παράταξη που έκανε αυτά τα πολύ καλά φορτώθηκε όλο το άγος της χρεοκοπίας και δεν ήταν μόνο αυτό φορτώθηκε και το ηθικό αυτό το ηθικό βάρος και σας το λέω έτσι με δραματικό τόνο γιατί εμένα αυτό μου ήταν αβάσταχτο της απολογίας για ελάχιστους.
Ελάχιστους, αλλά ξέρετε αυτούς δείχνουν. Δεν θα μιλήσει κανένας για τον τίμιο, θα μιλήσει για τον μη τίμιο. Άρα τις απολογίες για ελάχιστα στελέχη που μας εξέθεσαν με έναν τρόπο αφόρητο και πολύ ντροπιαστικό. Ωραία, μια και λέμε για στελέχη. Αυτός ο συνδυασμός λοιπόν ήταν εκρηκτικός και θέλω να πω ότι το γεγονός ότι με αυτές τις συνθήκες, με τη χρεοκοπία, με τους μισθούς και τους συντάξεις που κόπηκαν, με αυτές τις απολογίες για αυτές τις άθλιες συμπεριφορές.
Το γεγονός ότι το Πασόκ σήμερα είναι εδώ παρόν και γίνεται μια κουβέντα γιατί είναι μόνο δεύτερο ας πούμε που φυσικά δεν μας φτάνει. Ή τρίτο θα δούμε. Δεν είναι αυτονόητο. Είναι μια διαδρομή δύσκολη. Το θέμα είναι πώς ξεκολλάς από εδώ για να κάνεις επόμενο βήμα. Όταν ο πρόεδρος λέει θα κερδίσουμε έστω με μια ψήφο διαφορά αυτό τώρα είναι σοβαρή τοποθέτηση, μάλλον όχι σοβαρή είναι σοβαρότατη, είναι ρεαλιστική λοιπόν, εμένα γενικά μου αρέσουν στη ζωή μιλάω τώρα λίγο ευρύτερα από την πολιτική μου αρέσουν οι ψηπετή στόχοι γιατί όσο πιο ψηλά βάζεις τον πύχη συνήθως τόσο πιο ψηλά περνάς το να κερδίσεις το πασόκ της εκλογές δεν είναι ένα εσωκοματικό στίχημα Εγώ τώρα το αντιλαμβάνομαι και στην επαφή που έρχομαι με τον κόσμο ως μια πραγματικά κοινωνική ανάγκη.
Δηλαδή η πλειοψηφία του κόσμου θέλει πολιτική αλλαγή. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι δυστυχώς ακόμα δεν έχει βρεθεί ο καταλήτης που θα την καθοδηγήσει και θα οδηγήσει στην ανατροπή της σημερινής πλειοψηφίας. Όμως δεν είναι μόνο ο στόχος του Πασόκ, είναι μια κοινωνική ανάγκη. και εμείς πολύ σωστά βάζουμε αυτό το στόχο γιατί να σας πω κάτι ξέρετε κανέναν που μπόρεσε από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αλλάξει ποτέ τη μοίρα ενός τόπου ή να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων ποτέ πρέπει να γίνεις κυβέρνηση για να το κάνεις αυτό και αυτός είναι ο στόχος του Πασόκ είναι δύσκολος αλλά δεν είναι ανέφικτος για ποιο λόγο η Νέα Δημοκρατία αντέχει δημοσκοπικά έστω και βλέπουμε αυτά τα νούμερα δηλαδή το διπλό σκορ για ποιο λόγο κάτι καλό πρέπει να κάνει υποθέτω θα σας πω νομίζω ότι είναι κάτι είναι αρκετοί παράγοντες ξεκινάω από έναν διεθνή και ευρωπαϊκό παράγοντα είναι η ώρα της κυριαρχίας αυτών των δυνάμεων πανευρωπαϊκά όπως θα δείτε και όχι μόνο αυτόν αλλά και πιο ακραίων δεξιών
συνιστοσών άρα μην το βγάζουμε αυτό από την εξίσωση γιατί είναι ένα ρεύμα Συντηρητικοποιήθη κοινωνία δηλαδή Συντηρητικοποιήθη της κοινωνίας Το βλέπει αυτό κανείς και εκτός Ευρώπης Αλλά πάντως σίγουρα το βλέπει στην Ευρώπη Το πρώτο είναι αυτό Το δεύτερο είναι η κατάρρευση του Πασόκ Από το 10-12 και μετά Αυτό ήταν ένας παράγοντας Συν η τραυματική Η αρνητική εμπειρία Της διακυβέρνησης της υπρακαμένου Όλα αυτά ενδυνάμωσαν Την νέα δημοκρατία Και ένα Άσετο όπως θα λέγαμε και στην Κρήτη που ήταν η προσωπικότητα του σημερινού πρωθυπουργού ο οποίος εμφανίστηκε με τα χαρακτηριστικά του μετριοπαθούς, του μεταρρυθμιστή του κεντρώου και βεβαίως του πιο καταρτισμένου, του κοσμοπολίτη και βεβαίως ενός ανθρώπου που και εδώ θα πρέπει να είμαστε να δούμε από ποια φετηρία ξεκινάει αυτός ο άνθρωπος υπήρξε γιος πρωθυπουργού και όλες αυτές τα προνόμια τα οποία είχε και τα οποία μεταφράζονται σε μια ενίσχυση όταν η οικογένειά σου μπορεί να σε σχίλει στο Χάρβαρντ έχεις έναν αέρα υπεροχής μετά αυτό είναι αυτονόητο
και όχι μόνο αυτό πείτε μου ένα καλό που έχει κάνει ο Μητσοτάκης Μητσοτάκης. Ένα καλό που έχει κάνει ο Μητσοτάκης εννοείται με την πολιτική του. Ναι, μια καλή πολιτική πρωτοβουλία. Κοιτάξτε, είναι αυτό το περιβόητο OpenGov, το οποίο στην πρώτη περίοδο της τετραετίας το απολαύσαμε ως πολίτες που σίγουρα Αυτό είναι κάτι το θετικό σε ό,τι αφορά τον εξυγχρονισμό του κράτους και των υπηρεσιών προς τον πολίτη.
Παρ' όλα αυτά, τώρα που βρισκόμαστε στην ύστερη φάση, υπάρχουν δύο αγκάθια σε σχέση με αυτό. Το πρώτο έχει να κάνει με ζητήματα διαφάνειας και το δεύτερο έχει να κάνει με ένα δεύτερο κύμα ψηφιακής γραφειοκρατίας, που όλο και περισσότερο το βλέπουμε και που θα πρέπει, και φαντάζομαι θα το έχουν εντοπίσει, να το αντιμετωπίσουν.
Μην αντικαταστήσουμε δηλαδή την αναλογική γραφειοκρατία με την ψηφιακή, η οποία είναι ακόμα πιο εφιαλτική, ειδικά για αυτούς που δεν είναι εξικιωμένοι. Στα τόσα χρόνια που είστε στην πολιτική, ποια πολιτική προσωπικότητα που έχετε γνωρίσει προσωπικά, ξεχωρίζεται ως την πιο χαρισματική και οφέλιμη για τον τόπο. Που έχω γνωρίσει προσωπικά?
Ναι. Γιατί ελπίζω θα μου λέγατε ο Ανδρέας και εντάξει θα πηγαίνω παρακάτω. Και ο Ανδρέας. Ναι, λέω πια έχετε γνωρίσει προσωπικά και ξεχωρίζετε. Κοιτάξτε, είχα την τύχη και γνώρισα κάποια στιγμή σε μια επίσκεψή του στην Ελλάδα, τον Ζακ Δε Λόρ. Ήταν τότε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Εύκολα και ελληνική προσωπικότητα.
Ελληνική προσωπικότητα. Κοιτάξτε, θα έλεγα από το Πασόκ θα ξεχώριζα δύο προσωπικότητες. Η μία είναι ο Κώστας Σιμίτης και η άλλη είναι ο Αναστάσης Πεπονής. Εντάξει. Όταν συγκρίνουμε το ελληνικό ποδόσφαιρο με το ξένο, λέμε ότι το επίπεδό μας είναι χαμηλότερο, δεν έχουμε τόσο καλούς παίκτες κτλ. Ισχύει αυτό και στην πολιτική. Δηλαδή ποιο είναι το επίπεδο του ελληνικού πολιτικού προσωπικού και να συμπληρώσω την ερώτηση, επειδή όντως το έχετε ζήσει σε δύο φάσεις διαχρονικά, πότε ήταν καλύτερο το επίπεδο, τότε ή τώρα.
Ξέρετε, καμιά φορά όταν κάνουμε αυτή τη συζήτηση, αισθάνομαι λίγο με ανθρώπους της δικιάς μου γενιάς, τους λέω, οπα, προσοχή, γιατί είναι ένα δείγμα να λέμε συνέχεια ότι εμείς παλιά ήμασταν καλύτερα, το ξέρετε αυτό. το σύνδρομο έτσι θέλω να προσπαθήσω να το αποφύγω αλλά θέλω να σας πω το εξής αυτή η διαπίστωση έτσι μιας παρακμής έτσι μιας έτσι επιρρήνωσης του επίπεδου δεν είναι ελληνικό φαινόμενο δείτε τι συμβαίνει σε άλλα κοινοβούλια δείτε τι συμβαίνει στην Αμερική δείτε πως εκφράζεται ο σημερινός πρόεδρος της Αμερικής που τον ακούμε να εκφράζεται για πολιτικούς τους αντιπάλους με μια αργόη η οποία είναι αδιανόητη.
Άρα, ναι, υπάρχει αυτό, αλλά είναι παγκόσμιο το φαινόμενο. Ο πολιτικός λόγος αντιγράφει πια τα social media, γιατί εγώ είμαι αυτή την εντύπωση. Ασφαλώς, ασφαλώς. Το περιγράφεται τέλεια. Και αυτό έχει να κάνει με δύο παραμέτρους. Η μία είναι η πιο σοβαρή και έχει να κάνει με μια έλλειψη παντελούς έννοιας στοιχειώδους, κουλτούρας, καλλιέργειας και μόρφωσης.
Αυτό είναι το πιο προβληματικό. γιατί το κάνεις όχι επειδή το θέλεις επειδή δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο όταν το λεξιλόγιο σου ας πούμε είναι 200 λέξεις δεν μπορείς να κάνεις κάτι δεν μπορείς να θρώσεις κάτι πιο κάτι πιο γοητευτικό το δεύτερο που δεν είναι τόσο δομικό το πρόβλημα αλλά το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο είναι ότι με τον τρόπο αυτό θεωρείς ότι γίνεσαι πιο δημοφιλής πιο τρέντι θα έχεις πιο πολλά πιο πολλές προβολές θα έχεις περισσότερες θα σε προσέξουν περισσότεροι θα σε επιδοκιμάσουν άρα είναι αυτή η διπλή παγίδα πως φαντάζετε την Ελλάδα σε 10 χρόνια καλύτερη πρέπει να είναι καλύτερη το λέω για να κάνω ενέσεις αισιοδοτρίας όχι πρέπει είναι πως το φαντάζεστε δηλαδή εγώ και εσείς δεν θα είμαστε καλύτεροι θα είμαστε 10 χρόνια μεγαλύτεροι Οπότε, ναι, η Ελλάδα πώς θα είναι?
Θέλω να πιστεύω ότι θα έχει προχωρήσει, γιατί νομίζω ότι έχει μείνει πολύ πίσω. Και θέλω να πιστεύω ότι θα έχει προχωρήσει. Και καταρχήν θα έχει μειώσει πάρα πολύ τους λόγους για τους οποίους ακόμα και σήμερα νέοι άνθρωποι θέλουν να σηκωθούν να φύγουν. Αυτό είναι το κρίσιμο. Και επίσης θα έχει κάνει δύο πράγματα, ούτως ώστε να μην πηγαίνεις στην επαρχία και να σε πιάνει η ψυχή σου, γιατί θα σε πιάνει η ψυχή σου πια στην επαρχία δηλαδή δεν είναι πια χωριά φαντάσματα είναι πόλεις φαντάσματα άρα θα αντιμετωπίσει αυτό το τεράστιο πρόβλημα συν την τεράστια μείωση του πληθυσμού λοιπόν καθώς πάμε προς το τέλος είδα τη συνέντευξη που έδωσε ο Ομπάμα στον Κολμπέρ τώρα που τελείωνε η εκπομπή και του είχε ο Κολμπέρ κάτι ερωτήσεις και λέω εδώ τις κάνει ο Κολμπέρ στον Ομπάμα γιατί να μην τις κάνω εγώ Οπότε λοιπόν θα σας ρωτήσω και εσάς πρώτον, ποια είναι η πρώτη μνήμη που έχετε?
Η πρώτη μνήμη που έχω είναι μπροστά από το αρχαιολογικό μουσείο, στο πάρκο, στο καροτσάκι με τη μαμά μου. Και στο καροτσάκι τόσο πολλή μνήμη. Ωραία, αγαπημένη μυρωδιά και γεύση. Αγαπημένη μυρωδιά καλοκαίρι για σεμεί Ναι Αγαπημένη γεύση φαγητό εννοείται Η γεύση ξέρω Φαγητά τρώμε Από εκεί γεγόμαστε Μπορεί να είναι και ποτό Καλοκαίρι για μιστά Αγαπημένο ποτό Τζιν τόνικ Και η τελευταία ερώτηση που γίνεται πάντα Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σας φόβος εκτός από να πάθουν κάτι οι δικοί σας άνθρωποι δύσκολη ερώτηση εννέα αλλά θέλουμε μια απάντηση ναι, τάξη θα την πάρετε δεν μπορεί κάποιος φόβος να κάνω λιγότερα πως μπορώ α, λιγότερα πως μπορείτε εντάξει ωραία το κρατάω και αυτό ήταν η Μιλένα Αποστολάκη στο Talkflix, να είστε καλά bye bye
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
