Skip to content
PodBase
391 | ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ΟΤΙ Ο ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ ΥΠΟΦΕΡΕΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΕ ΚΡΑΞΟΥΝ; | Θα Σας Ειδοποιήσουμε 🔔

391 | ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ΟΤΙ Ο ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ ΥΠΟΦΕΡΕΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΕ ΚΡΑΞΟΥΝ; | Θα Σας Ειδοποιήσουμε 🔔

Θα Σας Ειδοποιήσουμε
Οκτώβριος 12, 2026 00:39:37
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Το πιο ολοκληρωμένο course για την εξέλιξη ή την αλλαγή της καριέρας σου!

Θέλεις να εξελιχθείς επαγγελματικά ή να αλλάξεις θέση, τμήμα, εταιρεία, κλάδο ή ακόμα και μορφή εργασίας;

Το Reboot Your Career περιλαμβάνει 5+ ώρες conversational knowledge και πραγματικά cases, βασισμένα στα χιλιάδες μηνύματά σας και στα εκατοντάδες mentoring & consulting sessions μας.

Κάν' το δικό σου εδώ: https://reboot.notifyshow.gr/

Εργοδότες vs Εργαζόμενοι: Ποιος φταίει τελικά για όσα συμβαίνουν στην αγορά εργασίας;

Ο εργοδότης είναι πάντα ο «κακός» της υπόθεσης; Υπάρχουν τοξικοί εργαζόμενοι; Και γιατί πολλές φορές οι δύο πλευρές μοιάζουν να μιλούν διαφορετική γλώσσα;

Σε αυτό το επεισόδιο ανοίγουμε μια συζήτηση που μας αφορά όλους.

Μιλάμε για τις δύσκολες συνεργασίες, την ψυχική υγεία στον εργασιακό χώρο, τις ευθύνες εργοδοτών και εργαζομένων, αλλά και τον ρόλο του κράτους και των πανεπιστημίων στη σύνδεση της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας.

Και φυσικά, αγγίζουμε ένα ερώτημα που πολλοί έχουμε κάνει στον εαυτό μας:

Γιατί συνεχίζουμε να μένουμε σε δουλειές που δεν μας αρέσουν;

Μια συζήτηση για τη συνεργασία, την αξία, τα χρήματα και τις επαγγελματικές επιλογές που καθορίζουν την καθημερινότητά μας.

Chapters

00:00 Intro: Εργοδότες και εργαζόμενοι
02:03 Ο εργοδότης δεν είναι πάντα «ο κακός»
07:04 Τοξικοί εργαζόμενοι και δύσκολες συνεργασίες
12:25 Ψυχική υγεία και εργασιακές σχέσεις
16:55 Κράτος, πανεπιστήμια και αγορά εργασίας
22:01 Γιατί εργοδότες και εργαζόμενοι δεν καταλαβαίνονται
28:00 Συνεργασία, αξία και χρήμα
30:16 Γιατί μένουμε σε δουλειές που δεν μας αρέσουν
35:23 Reboot Your Career

«Θα Σας Ειδοποιήσουμε» 🔔

Το Νο1 Business Show της χώρας!

👉 Όσα ψιθυρίζονται στα «πηγαδάκια» των διαδρόμων των εταιρειών.
👉 Όσα θα έπρεπε να λέγονται και να συζητούνται με ανοιχτές εταιρικές πόρτες.
👉 Όσα πολλοί δειλιάζουμε να κοινοποιήσουμε εκεί που πρέπει.
👉 Όσα «ο κόσμος το 'χει τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι».

Όλα αυτά και πολλά ακόμα θέματα εργασιακής κουλτούρας, επιχειρηματικότητας, καινοτομίας, ανεργίας, δεξιοτήτων και Industry 4.0, βγαίνουν για πρώτη φορά αφιλτράριστα στον αέρα!

Business επικαιρότητα, χωρίς αναστολές, με χιούμορ και έντονη διάδραση με όλους εσάς!

Παρουσιάζουν

💠 Κωνσταντίνος Κίντζιος (@kkintzios)
💠 Σπύρος Ανδριανός (@spyrando)

Λίγα λόγια για τους hostsΣπύρος Ανδριανός

Βραβευμένος σε ευρωπαϊκό επίπεδο manager, επιχειρηματίας, ομιλητής και best seller συγγραφέας.

Άφησε μια επιτυχημένη εταιρική καριέρα για να συνιδρύσει το Men Of Style το 2014, το μεγαλύτερο brand αυτοβελτίωσης στην Ελλάδα. Μέσα από αυτό, έχει βοηθήσει χιλιάδες ανθρώπους να βελτιώσουν τις δεξιότητες στις σχέσεις τους, ενώ το περιεχόμενό του έχει αγγίξει εκατομμύρια σε διάφορες πλατφόρμες.

Συγγραφέας του best seller «Επαγγελματίας 5 Αστέρων», είναι ο οικοδεσπότης του podcast «Θα Σας Ειδοποιήσουμε», που για 12 μήνες ήταν το #1 επιχειρηματικό show στο Spotify.

Επιπλέον, συγκαταλέγεται στους Top 20 Influential LinkedIn accounts στην Ελλάδα για το 2024 και το 2025.

Κωνσταντίνος Κίντζιος

Ο Κωνσταντίνος γεννήθηκε πριν από 42 χρόνια με όνειρο να γίνει οδηγός αγώνων ή μπασκετμπολίστας. Το 2009 έφτασε στα 170 κιλά, αλλά κατάφερε να χάσει 90 κιλά, αλλάζοντας τη ζωή του.

Εμπνευσμένος από το ρητό του JFK, «Μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η χώρα σου για σένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για τη χώρα σου», έχει αφιερώσει τα τελευταία 8, από τα συνολικά 20, χρόνια εμπειρίας του στη στήριξη της νέας γενιάς, μέσω του ReGeneration.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Τα επιχειρήματα που λέει ο Λέων Ωραντέλι στην απάντησή της είναι αυτά που ακούει από εδώ. Ξέρετε πως οι εργοδότες εκβιάζονται από αντιεπαγγελματίες εργαζόμενους. Όχι να το πεις δεν πω, δεν σου βγαίνει. Πώς είναι δυνατόν να είμαστε μια κοινωνία με μόνο κακούς εργοδότες, χωρίς κακούς εργαζόμενους. Να πούμε ήδη τους περίπτωσης πώς μπορεί να εκβιαστεί ένας εργοδότες.

Να πει το Σπύρος. Λοιπόν, άκουμε να δεις τώρα τι... Τι έγινε Τι έγινε Τι έγινε παιδιά οι βιάσεις Είπαμε για τους εργοδότες Λέω ότι κάτι πάθαμε τώρα Ξέρεις μου το στείλανε Αυτό το θέμα με την Ελεωνόρα Πολλά άτομα Τα επιχειρήματα που λέει η Ελεωνόρα Είναι αυτά που ακούει από εδώ Σωρή παιδιά έτσι είναι Λοιπόν ας να πούμε λίγο τι έγινε Πες το συμβάν Ελεωνόρα μελέτη Συνολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου έχει γίνει ένας χαμός μετά την τοποθέτηση της Ευρωβουλευτού της Νέας Δημοκρατίας, η Ελενόρας με λέει πρέπει να μιλήσουμε και για τα δικαιώματα των εργοδοτών γιατί και εκείνοι αντιμετωπίζουν προκλήσεις ξέρετε πως οι εργοδότες εκβιάζονται από αντιεπαγγελματίες εργαζόμενους όχι να το πεις δεν μπορείς να σου βγαίνει πως επιχειρήσεις ειδικά μικρομεσαίες αντιμετωπίζουν πίεση και δυσκολία στη διαχείριση των ομάδων τους και οι εργοδότες είναι θύματα των ψυχοκοινωνικών παραγόντων όχι μόνο οι εργαζόμενοι.

Και θα με βρει 100% σύμφωνο. Φίλε θα σου πω το εξής. Κάθισα και είδα όλη την ομιλία. Γιατί δεν το περίμενα να πει κάποιος κάτι τέτοιο. Δεν τη ξέρεις, ο εργοδότες είναι το μαύρο πρόβατο. Και απόρρισα όταν λέγανε ότι είπε κάποιος ξέρεις δημόσιο πρόσωπο με τέτοια προβολή και όλες είπε κάτι καλό αν θες. που σιγά-τουρα τι είπε κιόλας για τους εργοδότες και κάθισα και είδα όλη την ομιλία έχουν κόψει και έχουν εράψει ένα κομματάκι δεν είπε ακριβώς αυτό, είπε για όλους τους άλλους πρώτα και έβαλε και μια παρένση εντάξει ρε φίλε και εμάς δεν μας πετσοκόβουν και μας παίζουν στη μονταζιέρα θέλω να πω ότι ήταν για τους εργαζόμενους και καλά έκανε για τους διοικητήρια είπε 15.000 πράγματα και επίσης είπε ότι δεν είναι ο εργοδότες της μόνο εφοπλιστής.

Είναι και ο άνθρωπος που έχει το φούρνο. Σωστά. Το μινιμάρκι που το έχουμε πει πολλές φορές και εμείς εδώ. Και εννοείται έχουμε δεχτεί την κριτική αλλά είναι μια πραγματικότητα. Βέβαια, εγώ θα πω τώρα και έτσι με πολύ πολύ καλή διάθεση κιόλας επειδή πολλές φορές έχω διαβάσει σχόλια που έχει κάνει η Λεωνάρα Μελέτη τα οποία αν θες ακούγονται όμορφα σε ένα πολύ συγκεκριμένο κοινό και την έχουν αναδημοσιεύσει πάρα πολύ θετικά γιατί αυτό το αφήγημα που χρησιμοποιεί πολλές φορές ακούγεται όμορφα και το αναδημοσιεύουν και γουστάρουν. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που τώρα πηγαίνοντας λίγο κόντρα λόγω των εκλεγών τη βγάλουν σε έντρο. Καλά εννοείται ρε φίλε όπου φυσάει ο άνεμος όπου μας βολεύει είναι υπέρ μας όπου μας βολεύει είναι κατά μας Αυτή που λέγανε Μπράβο Λέων Ωραία, πες τα για εμάς Όπου εμάς βάλει γυναίκες Μη ψηφίες, οτιδήποτε και τα λοιπά Τώρα της λένε ποια είσαι εσύ Και είδαμε ποια είσαι και τα λοιπά Επίσης να σου πω κάτι άλλο Είναι και λίγο λογικό Οι εργοδότες είναι η μειοψηφία

Έχουμε λιγότερους εργοδότες από τους εργαζόμενους Σε κάθε χώρα Οπότε έτσι και αλλιώς μιλάμε για τη μειοψηφία Άρα η πλειοψηφία με κάποιο τρόπο θα αντιδράσει Γιατί έχουμε περάσει και μία Μία αντίληψη Ότι ο εργαζόμενος είναι Ενάντια του εργοδότη και ο εργοδότης Ενάντια του εργαζόμενου Οπότε έτσι και οι ίδιοι θα αντιδράσουν Το κυριότερο είναι όμως Εγώ θα ήθελα να δώσουμε μια ποσόστοση Δηλαδή επειδή ξέρεις και εσύ πάρα πολύ καλά Ότι υπάρχουν και εργοδότες οι οποίοι Δεν είναι καλοί στην εργοδοσία τους Δηλαδή είναι πολύ καλοί επαγγελματίες αλλά φέρονται άσχημα.

Άλλο επιχειρηματίας, άλλο εργοδότης. Μπορεί να είσαι καλός στη δουλειά σου και να παιτυχαίνεις και να βγάζεις χρήματα και να φτιάχνεις κάτι ωραίο και ο κόσμος να το συντηρεί και να το επικροτεί αλλά να είσαι πολύ κακός με τους εργάτες σου. Ένα πολύ μεγάλη τέτοια προσωπικότητα ήταν ο Steve Jobs. Σωστά. Γιατί δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε επίσης όμως ότι κάποιοι συνάνθρωποι μας που είναι εργαζόμενοι σε εταιρείες προβαίνουν σε τακτικές οι οποίες είναι εξίσου τοξικές με αυτές τακτικές που κάποιοι εργοδότες στυλιτεύονται για τον κακό επαγγελματισμό τους ή το δικαιωματισμό τους κτλ.

Δηλαδή πώς είναι δυνατόν να είμαστε μια κοινωνία με μόνο κακούς εργοδότες χωρίς κακούς εργαζόμενους. Αφού όλοι από την ίδια μήτρα έχουμε γεννηθεί. Όλοι στην ίδια κοινωνία έχουμε μεγαλώσει. πως είναι δυνατό να μην αντιλαμβάνεται ένας εργαζόμενος ότι υπάρχουν αντίστοιχα παρτάλια δικαιωματιστές εργαζόμενοι που εκβιάζουν εργοδότες και οι εργοδότες πάρα πολλές φορές όχι τις ίδιες, πάρα πολλές πέφτουν θύματα ανθρώπων οι οποίοι έχουν είναι αφαιρέγγοι, είναι ασυνεπείς είναι ασεβείς, είναι άτιμοι πως είναι δυνατό να έχουμε μόνο άσπρο και μαύρο και να μην γκριζάρει δεν μπορούν να καταλάβουν αυτό ούτε σε ένα βήμα περισσότερο να σου ανοίξω λίγο τη βενταγιά σε όλες τις κατηγορίες των ανθρώπων υπάρχουν και κακοί άνθρωποι.

Σε όλες τα επαγγέλματα υπάρχουν και κακοί επαγγελματίες. Άνθρωποι που δεν θα φέρθουν καλά στον πελάτη δεν θα φέρθουν καλά στον αδέρφο είτε είναι εργοδότες είτε είναι εργαζόμενοι σε οποιοδήποτε επάγγελμα οριζόνται κάθετο όπως και να το δεις. Μπορούμε να δεχτούμε αυτό ότι υπάρχουν στους 10 ανθρώπους και 2 μαλάκες ή 3 ή 5, δεν έχει σημασία απλά τυχαίνει ρε φίλε οι εργοδότες και κάνα τα ψέμανα τώρα να έχουν και τη δύναμη σε κάποιο κομμάτι βέβαια αυτό έχει αλλάξει πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια δηλαδή οι νόμοι που υπάρχουν ειδικώς στην Ελλάδα και όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά ειδικώς στην Ελλάδα τους προστατεύουν πολλοί θα μου πεις τηρούνται αυτοί οι νόμοι όπως σε κάθε κομμάτι της κοινωνίας που έχουν τη δύναμη οι εργοδότες δεν έχουν δύναμη έχουν μόνο στην επιλογή επειδή πεις για τη δύναμη ενώ ένας άνθρωπος ο οποίος θέλει σήμερα να απελεκτηθεί χωρίς καμία προειδοποίηση και μπορεί να αφήσει δέκα ανθρώπους να αναμένουν δέκα πελάτες να αναμένουν και τρία project στον αέρα

μπορεί να το κάνει χωρίς καμία ποινή σωστά εσύ δεν μπορείς να βολήσεις με τον ίδιο τρόπο σωστά Είναι απίστο διακόπτο της ενεργασίας για ποιονδήποτε λόγο. Και αν το κάνεις θα έχεις κάποιες ποινές. Ο άλλος δεν έχει ποινές. Οπότε δεν είναι μια ενεργασία απίσης όρισης. Ίσως αυτό γίνεται για να τις σταθμίσουμε κάποιες άλλες εποχές δικαιοδοσίες που έχει ο εργοδότης όπως παλιότερα που υπήρχε ουρά ενδιαφερομένων.

Δεν φερόντουσαν καλά τώρα. Μην λέμε μαλακές. Δεν φερόντουσαν καλά. μας έχει πιάσει εκείνο το εξωστηκό που το έχουμε όλοι οι Έλληνες, το κομπλεξάρισμα οπότε σου λέει αν δεν θες υπάρχουν άλλοι δέκα. Τώρα έχει γυρίσει στην άλλη μεριά και ίσως κάπως πρέπει να ισορροπήσει τώρα σιγά σιγά, κάπως πρέπει να ισορροπήσει. Απ' την άλλη βέβαια, για τους ανθρώπους που ίσως είναι τώρα εργαζόμενοι και έχουν ανοιχτά τα αυτιά τους και τα μάρια τους και μας βλέπουν και μας παρακολουθούν Να πούμε τρεις περιπτώσεις Πώς μπορεί να εκβιαστεί ένας εργοδότης Είναι πολύ απλό Ειδικά τώρα σε ζώνη παιδιά Πόσα τέτοια παραδείγματα Πάει ο εργαζόμενος που έχουν συμφωνήσει Σε ένα συγκεκριμένο μισθό Με συγκεκριμένες παροχές Και επειδή έχει μια προσφορά Από τον διπλανό εργοδότη Από έναν άλλον ανταγωνιστή Για 50 ευρώ Σου λέει δεν μου κάνεις αυτή την αύξηση Αυτό μεσούς σε ζώνη Είναι εκβιασμός Δηλαδή κάπως θα πρέπει να προστατευτεί Δεν λέω ρε παιδί μου ότι είναι εκβιάσμος τώρα να μπες φυλακή

Είναι όμως ένας επαγγελματικός Αντιεπαγγελματικός μάλλον είναι εκβιασμός Και κάπως πρέπει για αυτός ο εργοδότης να προστατευτεί Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο αυτή τη στιγμή Δεν υπάρχει κάποιος νόμος Μια συνθήκη κάποιος να προστατευτεί Αυτός ο άνθρωπος που έχει κάνει συμφωνία Είναι κύριος απέναντι στη συμφωνία προσφέρει αυτά που έχει υποσχεθεί και έρχεται ο άλλος και σου λέει να σου πω ανθετώ εγώ τη συμφωνία μου γιατί από τον δίπλα παίρνω περισσότερο. 10 ευρώ παραπάνω.

Και σηκώνεται και φεύγουν. Και αφήνουν και τον εργοδότη και τους συνεργάτες τους τους συναδέρφους τους ξεκρέμαστος. Έτσι. Έχεις άλλο παράδειγμα. Έχω παραδείγματα από το corporate life γιατί η σεζόν πες ότι έχει και ένα και ένα βολατήλιτι πάρα πολύ συγκεκριμένο Δηλαδή έχει μια ρευστότητα και είναι μια κατάσταση όχι τόσο δομημένη όπως είναι το corporate life, αλλά ξέρω και σε διευθυνστικές αντίστοιχα παραδείγματα, στα οποία υπάρχει πολύ μεγάλη κινητικότητα στα agency και τα λοιπά.

Αν τη μια στιγμή στην άλλη να φεύγω να πηγαίνω από το ένα μαγαζί στο άλλο, έχοντας αφήσει πελάτες, μεγάλα accounts, μεγάλα projects, μεγάλα events, να μην εμφανίζομαι, να λέω σήμερα δεν θα έρθω. και να είναι ένα event ας πούμε για παράδειγμα σε ένα πάρα πολύ μεγάλο χώρο και να έχει 1500 άτομα και να είσαι υπεύθυνος για την εκπαιδεύση αυτού και ξεφνικά να δηλώνεις ότι εγώ δεν θα έρθω και δεν θα έρθω την επόμενη μέρα και να έχεις δώσει τα χέρια με άλλη εταιρεία και είναι και άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν περάσει άσχημα σε επιχειρήσεις τους, δεν έχουν περάσει άσχημα με τον manager τους ή στο περιβάλλον στο οποίο βρίσκονται και αυτό είναι που εμένα με πληγώνει και με θλίβει ακόμα περισσότερο.

Αν δεν έχεις περάσει άσχημα και αν κάποιος δεν σου έχει φέρθει άτοιμα επειδή είσαι ανίκανος προς το παρόν να κάνεις τη δύσκολη συζήτηση λιποτακτείς με ένα τέτοιο τρόπο που σου καταστρέφει το μπραντ σου την επόμενη μέρα γιατί πιστεύεις ότι αυτό το πράγμα δεν θα το μάθει κανείς. Δηλαδή δεν πιστεύεις ότι ο CEO της επόμενης εταιρείας σου θα μιλήσει ή μιλά ήδη με το CEO της προηγούμενης όχι για σένα, στο πλαίσιο του networking της γνωριμίας που έχουν και ότι αυτό το οποίο κάνεις προϋποθέτει με κάποιο τρόπο ότι και ο επόμενος CEO σκέφτεται ότι ενδεχομένως δεν είσαι ικανός να μου το κάνεις και σε μένα αυτό το πράγμα Σε κάποιες εταιρείες μπορεί να συμβαίνει αυτό σε κάποιες άλλες, άλλου κλάδου βασικά άλλου επίπεδου γιατί στις πολύ μεγάλες εταιρείες σίγουρα υπάρχει μια κουβέντα και σίγουρα ενημερώνονται και σίγουρα ειδικώς για κάποιες θέσεις μάλλον εταιρείες που ανήκουμε και εμείς υπάρχουν τόσο μεγάλες ανάγκες που εγώ προσωπικά για τρεις ανθρώπους έχω εισηγηθεί αρνητικά

γιατί δουλεύανε εδώ μαζί μου για ένα μικρό χρονικό διάστημα, δεν ταιριάξαν με κανέναν τρόπο στο κλίμα στην ομάδα, στο πως θέλουμε να δουλεύουμε η απόδοσή τους ήταν άθλια σταματήσαμε την συνεργασία πάρα πολύ όμορφα, όπως πάντα με όλους τους ανθρώπους που τελειώνει ο κύκλος συνεργασίας πήγαν σε άλλους ανθρώπους εισηγήθηκαν αρνητικά αφού με πήραν τηλεφώνη και με ρωτήσανε γιατί μόνο έτσι θα το έκανα και όμως τους πήραν τηλεφώνη γιατί το είχαν ανάγκη εννοείται ότι δεν πήγε καλά εννοείται ότι δεν πήγε καλά γιατί μια συμπεριφορά δείχνει ρε παιδί μου σε ένα περιβάλλον μπορεί να μείνει απέδωση σε ένα άλλο να αποδώσει η εισήγησή μου δεν ήταν στο κομμάτι της αποδόσης το χαρακτήρα που κανείς δεν θέλει κακούς χαρακτήρες να δουλεύει μαζί το έχουμε πει πάρα πάρα πολλές φορές θα μου πεις γιατί εσύ δεν το έκρινες αχ γιατί δεν το είδαμε το βλέπεις μετά από ένα μήνα πώς σε συνεντεύξεις να κάνεις και σε τι πλαίσιο αν δεν το δεις τον άλλο να ρολάρει στο everyday job στη διαδικασία που θα τριβεί

με τον Γιάννη, με τον Περικλή, με την Μαρία με τον οποιοδήποτε να δεις πώς αντιδρά σημασία δεν έχει πάρα πολλές φορές να κάνεις λάθος, σημασία έχει πώς διαχειρίζεσαι το λάθος το οποίο κάνεις. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι εκεί που λαθεύουν είναι στη διαχείριση του λάθους τους όχι στο λάθος τους. Λάθος θα κάνεις το θέμα είναι θα αναλάβεις την ευθύνη, θα κάνεις κάτι για να το διορθώσεις θα προετοιμάσεις το έδαφος για να μην ξαναγίνει, θα κοινοποιήσεις την ομάδα το λάθος το οποίο έγινε για να γνωρίζουν και οι υπόλοιποι το γνωστό share the info για να γνωρίζουν όλοι.

Εν τω μεξινά, πούμε εδώ στους ανθρώπους. Σε μένα, όπως φαντάζομαι στο 90% των εταιριών που έχουν ένα πλήρως ανθρώπων και δουλεύουν εκεί πέρα, η εισήγηση για τις απολύσεις δεν γίνεται από τον ιδιοκτήτη. Σχεδόν ποτέ. Σχεδόν ποτέ. Δηλαδή είναι δύσκολο να πει κάποιος, γιατί δεν είναι τόσο μέσα στα πράγματα, γιατί έχει άλλα κομμάτια να κάνει.

δεν έχει τέτοια τριβή με τον εργαζόμενο, τον νέο που έρχεται ώστε να πει, α δεν μου κάνει αυτό το διόχρονο θα το πει η ομάδα ίδια είτε αυτός λέγεται manager που είναι εργαζόμενος κι αυτός είτε θα το πούν οι ίδιοι εργαζόμενοι που δουλεύουν σε δύο γραφεία μαζί τους στο ίδιο πρώτο είτε λέγεται το HR ας πούμε παράδειγμα που έχει ένα 36 evaluation και θα δει κάποια πράγματα τα οποία δεν συνάδουν με την κοινικότερη πορεία του οργανισμού Αυτό βέβαια δεν εξυπηρετεί κάποια αφηγήματα Αξιολογικό το καταλαβαίνω Είναι και προεκλογική περίοδος Θα πρέπει να υποθούν κάποιες κορώνες Για να δημιουργήσουν κάποιες εντυπώσεις Εντυπωσία τώρα τι είχε γίνει Στο ψήφισμα τελος των ομιλία που έκανε η μελέτη Ήταν για την ψυχική γέρτου Εργαζόμενη Και σου λέει πλάι η εργαζόμενη είναι και η εργοδότη Για την ψυχική γέρτου Ας τους προσέχουμε Ναι ρε μαλακί, δεν πιστεύουμε, άνθρωποι δεν είναι κι αυτοί Ζούμε σε μια πληστία σε αυτή τη φάση Όχι δεν θέλουμε Τι να σου πω τώρα Δεν τα βλέπουμε καθημερινά

Δεν βλέπουμε καθημερινά αυτή την ένταση Μεταξύ των ανθρώπων Πώς να μην περάσει αυτό στο πραγματικό κομμάτι που είναι το δεύτερο σπίτι μας Που ουσιαστικά το πρώτο είναι Γιατί περνάμε πολύ περισσότερες ώρες από το βασικό μας σπίτι Αλλά να σου πω κάτι γιατί να μην αποδεχτούμε ότι για κάθε πέντε τοξικούς μαλάκες εργοδότες και μάνατσες υπάρχει ένας εργοδότης ο οποίος δέχεται μπούλινγκ και εκβιάζεται καθημερινά. Εγώ δεν σου είπα η αναλογία δεν είναι ίδια.

Θες σε κάθε δέκα, σε κάθε δεκαπέντε σε κάθε δεκαπέντε λοιπόν κάθε δεκαπέντε σταματάμε και μπαίνει αντιάμεσα ένας εργοδότης που βάλετε και τρώει ξύλο. Και θα μου πεις επιλογή του να γίνει εργοδότης Επιλογή του να γίνει εργοδότης Όχι να τρώει ξύλο και να εκβιάζεται Από ανθρώπους που είναι άτιμοι Άλλο το ένα και άλλο τ' άλλο Όπως επιλογή είναι κάποιου να είναι εργαζόμενος Ακριβώς Που πάρα πολλές φορές όταν είσαι εργαζόμενος Είναι πάρα πολύ εύκολο να λες Γιατί δεν μου δίνεις 100%-200%-300%-400%-500% Και εάν αυτός ο άνθρωπος Που πάρα πολλοί εργαζόμενοι έτσι έχουν γίνει και το έχουν αντιληφθεί και το έχουν παραδεχθεί.

Όταν γίνονται εργοδότες, μετράνε και το τελευταίο σέντ. Όχι γιατί είναι καρμύδιδες, αλλά γιατί τώρα καταλαβαίνουν το P&L του οργανισμού. Σωστά. Αυτό να σου δώσω μια μικρή παρένθεση. Όσες φορές μου έχουν ζητηθεί, συνήθως προλαβαίνω, αλλά καμιά φορά έρχονται οι συνεργάτες μου και μου ζητάνε αύξηση. Όσες φορές έχουμε εξηγήσει για ποιο λόγο μπορεί να δοθεί 100 όχι 150 είμαστε ok. Δηλαδή τα βρίσκουμε.

Έχει να κάνει λοιπόν και με την ελληπή εξήγηση. Μάλιστα. Δηλαδή από τη μεριά των ελλοδοτών ή των μάνατων δεν γίνει την κουβέντα. Λείπει το αφήγημα. Οπότε θα του πει ο άλλος όχι. Θα πει γιατί όχι ρε φίλε. Και θα τρελαθεί και θα πει να σου πω δεν τα προσφέρω. Σωστά. Δεν τα δίνω. Σωστά. Είναι να το πεις όχι για αυτό και για αυτό και για αυτό λόγο αλλά ίσως ναι τότε ή πάμε να δουλέψουμε έτσι για να έχεις το ναι συνήθως είναι καλύτερα τα πράγματα τα βρίσκουμε αυτό είναι το δικό μου σαν βίωμα και τώρα που το αναφέρεις και με συμβουλευόμενους μου το αντιμετωπίζω αυτό το πράγμα φέτος έχει αποφασιστεί ταβάνι έως 10% και αυτός ο άνθρωπος πραγματικά αξίζει 20% με βάση τα αποτελέσματα γιατί αν δεν είχε κάνει αυτά τα extra miles και ειδικά σε πολύ πραγματική θέση που έχει γλιτώσει χρήματα για τον οργανισμό. Δεν είναι απλά πολίσεις, δεν είναι απλά efficiencies, είναι χρήματα.

Και έρχεται ένα directive έως 10% φέτος. Και ξέρεις, η συμβουλή μου ήταν όχι. Θα πρέπει να γίνει personalize αυτό και θα πρέπει να την κδικήσεις το 15% και το 20% γιατί έχεις ένα backup plan documented πέντε σελίδες που αποδεικνύουν πώς εγώ γλίτωσα πέντε εκατομμύρια για τον οργανισμό. Απλά αν δεν μπορώ να στα δώσω τώρα Μπορούμε να συμφωνήσουμε θα πάρεις την επόμενη χρόνια και είναι ok να περιμένεις Αν δεν είναι ok να δούμε κάτι άλλο Μια άλλη παροχή Ένα allowance, ένα κάτι άλλο Ή αν όντως είναι για σένα deal breaker Πας καπό λίγο Ακριβώς Και αν αυτό είναι και τη δεύτερη χρονιά και τη τρίτη χρονιά και πηγαίνεις μόνο με βάση τι ανακοινώνει η εταιρεία χωρίς να έχεις το δικαίωμα να κάνεις negotiate αυτό το πράγμα Εντάξει έχεις μια απάντηση στα χέρια σου Ναι, ισχύει.

Πέρα από το σκηνικό με τη μελέτη, που μπορεί να εξυπηρετεί και λίγο κάποιες ατζέντες πολιτικές, ιδεολογικές και τα λεπτά, όλο αυτό στους ρουμπού έγινε, παρατηρώ πάρα πολύ έντονα και βλέπω και τα σχόλια των ανθρώπων που μπαίνουν σε δικά σχολεία αυτές τις αναρωτήσεις, ένα τρελό μίσος το οποίο είναι σαν λες, οκ, άμα σου δώσω τώρα τον εργοδότη εκεί μπροστά σου, μάλλον θα το σκοτώσει, θα τον πρωτοβουλήσει.

Τόσο μίσος. Το οποίο, δεδομένες και της κουβέντας που κάναμε μετέπειτα των συμβάντων ότι δεν υπάρχει καλή επικοινωνία μάλλον οφείλει ότι δεν έχουν αυτή η δύο κόσμη πιο κοντά και αυτό δεν μπορεί να γίνει με πρωτοβουλία κανένας. Πρέπει να γίνει με πρωτοβουλία του κράτους. Αν κάπου δίνω ένα τεράστιο φάουλ στην κυβέρνηση, στο κράτος, στους δεσμούς, δεν ξέρω τι όπως θα σας πέσω είναι που δεν έχει κάνει καμία κίνηση να φέρει αυτούς τους δύο κόσμους πιο κοντά.

Να μην υπάρχει υπόλοιψη, να υπάρχει μια συνεργασία να καταλάβει ο ένας τον άλλον. Αυτό γίνεται με εκπαίδευση, γίνεται με συμπράξεις δεν ξέρω με τι θα γίνει πάντως πρέπει να γίνει. Θα βάλω μέσα στο πλαίσιο της ευθύνης και την πανεπιστημιακή κοινότητα, την ακαδημαϊκή. δεν τους σκέφτηκα καθόλου γιατί τους θεωρώ πολύ εκτός εργασίας και να με συγχωρέσουν μα είναι αυτοί που υψώνουν το λάβαρο θα έπρεπε του έξω από εδώ οι επιχειρήσεις μέσα από τα πανεπιστήμια ναι γι'αυτό μόνοι τους έχουν τεθεί εκτός και όχι δεν το λέω μόνο για το για τη γνώση που δίνουν και αν είναι κοντά στην αγορά πως συνδυάζεται αυτή με την πρακτική εφαρμογή γιατί ας πούμε αυτά τα οποία μαθαίνει ένας άνθρωπος στο κομμάτι της χημίας, της φυσικής του πολιτικού μηχανικού ή του μηχανολόγου ή του marketeer να μην συνδυάζεται με μια επίσκεψη μια φορά το τρίμηνο από ένα πρακτήσιο νερα από μια εταιρεία μέσα κτλ τι είπα να πει έξω το κεφάλαιο όχι καπιταλισμός αυτοί οι άνθρωποι που θα δουλέψουν μετά

τι R&D έχουμε στην Ελλάδα για να πάει ο χημικός ας πούμε ο φυσικός να δουλέψει στην Ελλάδα. Δεν έχουμε τέτοια πράγματα. Πώς θα δουλέψουν στο Δημόκριτο, π.χ. Όλοι οι υπόλοιποι δεν θα πρέπει να απορροφηθούν σε φαρμακευτικές εταιρείες, σε labs, σε εργαστήρια. Αυτά δεν είναι στο corporate έξω. Δεν πρέπει να το γεφυρώσουμε κάπως.

Δεν πρέπει να στήσουμε ένα οικοσύστημα και μια γέφυρα. Αυτές οι επιχειρήσεις που είναι οι επόμενοι άνθρωποι οι οποίοι θα παραλάβουν τα παιδιά μας από τα πανεπιστήμια, τα οποία τα έχουμε διαπαιδαγωγήσει, τα έχουμε μάθει τα έχουμε σπουδάσει, τα έχουμε να είναι ενεργοί πολίτες πώς θα είναι ενεργός πολίτης αυτός ο άνθρωπος και άρα το KPI του Πανεπιστημίου είναι η αποφύτιση ή η αποκατάσταση του άνθρωπου γιατί δεν προνοούν και για την αποκατάσταση πέρα από την αποφύτιση πιστεύεις ότι αυτό έχει να κάνει με τις διοικήσεις των ιδρυμάτων έχει να κάνει και με την πρωτοβουλία του κράτους αλλά και με το αυτοδιοίκητο των Πανεπιστημίων Έχουν απειλήσει Έχω δει πολλούς Πριτάνεις Και έχω υπάρξει Σε πανεπιστημιακό ίδρυμα πολύ γνωστό Να μπαίνω μέσα και να με περιμένουν με καδρόνια Γιατί πάω να μιλήσω Για τις ευκαιρίες εργασίας Οι Πριτάνεις ή οι παρατρεχάμενοι Όχι όχι όχι Οι παρατρεχάμενοι Τι είναι οι παρατρεχάμενοι Παρατάξεις Ναι δεν νομίζω ότι έχουν Το ελεύθερο Ή την ασφάλεια

να κάνουν αυτό που πρέπει. Αν νιώθουν ασφαλείς να το κάνουν είναι ένα επόμενο ζήτημα. Λόγω αυτού. Αλλά είναι δυνατόν να εξετάσουμε λίγο τα πανεπιστήμια. Ναι, άστον το κάνει κάποιος άλλος που είναι πιο δυνατό. Ναι, να εξετάσουμε τα πανεπιστήμια του εξωτερικού. Να δούμε τι κάνουν. Να δούμε ότι παράλληλα με τις σπουδές τους πάνε και δουλεύουν και κάνουν τις πρακτικές τους.

Αυτά τα στάζ που λέμε και τα λοιπά είναι πρακτικές οι οποίες δεν γίνονται κατόπιν της εκπαίδευσης. Γίνονται παράλληλα με την εκπαίδευση. Είδες πόσο πίσω είμαστε και μαχόμεθα σε λάθος παιδεία. Μη κρατικά πανεπιστήμια. Δεν έχει κανένα λόγο να μαχόμεθα για αυτά. Αυτά είναι ψίχουλα και πτέσματα μπροστά σε αυτό το οποίο δεν έχουμε λύσει τόσα χρόνια.

Δηλαδή η ένωση, η γεφύρωση μεταξύ της πραγματικής ζωής και της ακαδημαϊκής. Αυτά τα δύο οικοσυστήματα θα έπαιναν να ήταν ερωτευμένα μεταξύ τους. Το ένα συντήρη το άλλο. Ακριβώς. Και παράλληλα, τι λείπει σε όλο αυτόν τον μηχανισμό και ένας σχολικός επαγγελμανικός του Σανατολισμού που θα έπαιναν να γίνεται από ειδικούς, από διαπιστευμένους, μέσα σχολεία, για να μπορούν τα παιδιά όταν θα πάνε στο πανεπιστήμιο να σπουδάσουν κάτι στο οποίο πραγματικά το έχουν επιλέξει υπάρχει κριτήριο σε ποια πόλη θες να σπουδάσεις.

Μα τώρα, αλήθεια. Αλήθεια. Και συντηρούμε και σχολές, οι οποίες έχουμε... Στην τοπική κοινωνία, ελείψει άλλες επιχειρηματικές διότητες. Ναι, αλλά έχουμε 35, 40, 45 διότητες, ρε φίλε. Και διατηρούμε, δηλαδή, τίποτα. Μια σχολή, στην οποία η πλειοψηφία των ανθρώπων που πάνε εκεί, πάνε για άλλους λόγους, πέρα από την επαγγελματική αποκατάσταση, και παράλληλα με αυτό δεν συνδέουμε το επιχειρηματικό οικοσύστημα με το academia οπότε πηγαίνουμε σε μια σχολή κατά πλειοψηφία στα χαρτογράφητα περνάμε αυτή τη σχολή με ένα γνωσιοκεντρικό σύστημα εκπαίδευσης το οποίο είναι αποστήθησης παπαγαλία δεν γεφυρώνεται αυτό με το επιχειρήν εκεί έξω και βγαίνουν έξω και δεν ξέρουν να αρθρώσουν μια λέξη σε μια συνέντευξη όχι γιατί είναι χάζατα τα παιδιά αλλά γιατί κανείς δεν τους έδειξε το δρόμο πάω να σου πω κάτι τώρα όσο μιλάς σκεφτούμε το εξής δηλαδή όσο μιλάω εσύ σκέφτεσαι δεν με ακούς ναι είναι καθόλου καθόλου δεν το βλέπουμε αυτό το πράγμα ο άρχοντας επικοινωνίας εδώ

είναι active listener ακούει για να απαντήσει μου δίνει κίνητρο έναυσμα και έμπνευση και μου τσιγκλέει το μυαλό να σκεφτώ το εξής ότι τα extreme επιχειρήματα των δύο πλευρών εργοδοτών ή εργαζομένων είναι πάντα από ανθρώπους έτσι το έχω στο μυαλό μου, εγώ μπορεί να κάνω λάθος, δεν έχω κάποια έρευνα να το στρίξω αλλά τα extreme επιχειρήματα εργαζομένων εργοδοτών, των δύο πλευρών δηλαδή είναι πάντα από ανθρώπους που δεν έχουν βιώσει ποτέ την άλλη πλευρά δηλαδή φταίνε όλοι οι εργοδότες είναι πάντα από εργαζόμενους που έχουν πιεστεί και τα λοιπά που το δέχομαι Φταίνε πάντα εργαζόμενοι Ή εξτρύμιοι εργαζόμενοι Εντωσπάντων έχουν λάθει Είναι από εργοδότες Παραδοσιακά εργοδότες από τους γονείς τους Δεν έχουν διώσει ποτέ πως είναι να βγάλεις ψωμακί Κι εγγερματωτή Οπότε εδώ μιλάμε για δύο πόλους Που δεν έχουν ιδέα Και το πόλου είναι το πόλου Είναι ειδάς για τον κόσμο το άλλο Αυτοί που έχουν περάσει και από το ένα Έχουν περάσει και από το άλλο έχουν ξαναγυρίσει, έχουν ξαναπάει, έχουν προσπαθήσει

και τα λοιπά. Πάντα είναι πιο μετριοπαθείς και δεν τους ακούσεις πάρα πολύ. Και νομίζω ότι μπορεί να το βλέπω έτσι και να μας πει ο κόσμος αυτή η μετριοπαθή στάση εμείς εκφράζουμε εδώ. Έχω τους περάσει 15 χρόνια εργαζόμενος ήμουν, 16. Στο ΝΟΤΑ και πριν το ΝΟΤΑ ξέρω κάποιες έτσι μικρές δουλειές. Και περισσότερα χρόνια από ότι είμαι εργοδότης. Περισσότερα χρόνια.

Δεν μπορώ να μην τα δω λίγο στη μέση ρε φίλε. Δεν μπορώ να μην δω και τους δύο πόνους. Δεν γίνεται. Απλά σίγουρα με το δικό σου με τα δικιά σου γιαγιά. Τα γιαγιά της γενιάζουν. Τα γιαγιά όχι μόνο της γενιάς σου αλλά και της δικής σου επάρκειας όταν ήσουν εργαζόμενος και του extra mile που έκανες όταν ήσουν εργαζόμενος.

Που δεν το απαιτώ για τους άλλους. Πάρα πολλές φορές όμως είναι δύσκολο να καταλάβεις πως κάποιος δεν νοιάζεται για να φέρει εις πέρας ένα συγκεκριμένο task. Όχι, δεν νοιάζεται και γκρινιάζει. Μπορεί να μην νοιάζεται και να είναι ήρεμος και μια χαρά. Αν όμως γκρινιάζει, ναι μου είναι δύσκολο να καταλάβω. Και αυτό γιατί κρίνεις εξαιτίας τα λεωτρία και καλώς κάνεις.

Άρα θέλω να πω ότι κάποια πράγματα έχουν να κάνουν και με το πώς εμείς είχαμε συνηθίσει να φερόμαστε όταν είχαμε τη συγκεκριμένη ιδιότητα Γι' αυτό και νομίζω ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό με κάποιο τρόπο και αυτό γίνεται μέσα από βιωματικές ασκήσεις και στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο να μπορούμε να βλέπουμε αυτό το check and balances που είναι ο καθένας αναλόγως στην ιδιότητά του δηλαδή ποια ευθύνη έχει ένας εργοδότης αυτή τη στιγμή αν οτι είσαι ένα μέσο εργαζόμενο άραγε αντιλαμβάνετε τις ευθύνες του μέσου εργοδότη αντιλαμβάνετε τι έχει στο κεφάλι του ένας μέσος εργοδότης γιατί ο εργαζόμενος καλός κακός ταχύ όλα λιμένα τι θέλω να πω χρειάζεται να εκτελέσει αυτά που έχει συμφωνήσει να εκτελέσει και να πληρωθεί στριάρτα του μηνός για όλα τα υπόλοιπα ξέρει ότι θα βρει το κτίριο στη θέση του τον υπολογιστή στη θέση του καθαρεί τη θέση του, καθαρό το καλαθάκι των σκουπιδιών του έτοιμο το ψυγείο με ό,τι μπορεί να έχει το ψυγείο τα ίκα του, τα σίκα του, τα εύκα του

όλα τακτοποιημένα δεν χρειάζεται να κάνει κάτι ο εργοδότης απ' την άλλη έχουμε σκεφτεί τι ευθύνες έχει στο μυαλό του για να μπορεί να συντηρεί όλο αυτό το οικοσύστημα που λέγεται επιχείρηση και οργανισμός θα μου πεις δεν δουλειά μου να το σκεφτώ μα πως δεν είναι, από πού τρέφεσαι Α, ο ποιανού πορτοφόλη Δεν ευθύνεις σου να σκεφτείς Του ανθρώπου που σε πληρώνει Ποιες είναι οι ευθύνες του Δεν σου είπα εγώ να τον βοηθήσεις αυτό Να συναισθανθείς Να συναισθανθείς λέω Δηλαδή αυτό που λέμε συναισθηματική νοημοσύνη και συνέστηση Τι είναι Αν δεν κάτσω εγώ να σκεφτώ αυτά τα πράγματα Πώς θα μπορέσω να φέρω τον εαυτό μου στές του Εμένα αυτό που με απασχολεί είναι γιατί απερίται μόνο από τη μία πλευρά Γιατί να μενά πριν την άλλη Γιατί υποτίθεται ότι ο εργαζόμενος είναι πάντα handikap Γιατί είναι πιο φτωχός Γιατί δεν έχει στον ίδιο μοίρα σε σχέση με τον εργοδότη Ο εργοδότης είναι πάντα ο πλούσιος Εντάξει ρε φίλε έτσι πέρασε Έτσι πέρασε ότι τα αφεντικά είναι πλούσια

Και έχουν τη γαλέρα και δουλεύει Υπάρχουν επιχειρήσεις στην Ελλάδα Που είναι ακόμα αφεντικά και γαλέρα Ναι το πρωτοφωνάζουμε Μην εκτρέψουμε το μήνυμα προς τα αλλού Ναι υπάρχουν Υπάρχουν γαμημένοι οι οποίοι γαμάνε τους ανθρώπους τους Και οι οποίοι πραγματικά θα έπρεπε Με ένα νόμο και ένα άρθρο αυτοί Να κλείσουν οι επιχειρήσεις τους Απαγόρευση Απαγόρευση 100% Για όλους τους υπόλοιπους Πώς θα μονιάσουμε ρε παιδιά Εκτός και αν δεν θέλουμε Πολωνόμαστε Πιστεύω ότι πολλά Από αυτά τα αφηγήματα Έρχονται από κάποιους ανθρώπους ομάδες, δεν ξέρω πώς να το πω, που πραγματικά θέλουν το χάος, φίλε. Θέλουν κάπως να είμαστε τσακωμένοι. Τους αρέσει να βρισκόμαστε μια αναμπουμπούλα. Όχι να είμαστε μονιασμένοι. Δεν θα σου πω ότι θα γίνουμε ποτέ φίλοι. Αλλά γιατί να με ξέρω ένας το ρόλο του άλλου και ένας να βοηθάει τον άλλο να συμπληρωνόμαστε.

Δεν θα έχουμε τι να συζητήσουμε στους καφενέδες. Θα βρούμε άλλα ρε μαλάκα. Τι θα βρούμε. Θα μονιάσουν τα ζευγάρια, θα μονιάσουν οι εργοδότες Με τους εργαζόμενους, μια ξενεύρια ζωή Είναι χαρακτηριστικό το Έλληνα Να βρίσκει κάπως έτσι να διχάζεται Θα βρούμε κάτι άλλο Πώς ξεκίνησε το θα συγκροτήσουμε Δεν λέγαμε Ότι σε κάθε καφέ και σε κάθε εστιατόριο Που πάμε, τα μισά τραπέζια μιλάνε για τα εγκομενικά Και τα άλλα μισά τραπέζια για τα εργασιακά και είπαμε τα αγκομενικά τάλισε το Men of Style πάνω να δημιουργήσουμε κάτι για το κομμάτι αυτό και είπαμε πάμε να μιλήσουμε για κάτι το οποίο δεν υπάρχει και πρόσεξε τα αγκομενικά υπάρχει το Men of Style υπάρχουν άλλες προσπάθειες που γίνονται αλλά υπάρχει και στη δημόσια σφαίρα τι εννοώ τη δημόσια σφαίρα μεσημεριανάδικα πρωινάδικα περιοδικά αφιερωμένα στο χωτσομπολιό και τα αγκομενικά άρα κάτι υπάρχει εκεί έξω Στα εργασιακά, τίποτα.

Ή πολύ λιγά, τέλος πάντων. Πριν το θα συνειδητοποιήσουμε στη σφαίρα του δημοσίου διαλόγου, κανένας. Και ήταν, ξέρω εγώ, κάτι επιδερμικές καταστάσεις που ήταν χορηγούμενα, χορηγικά κτλ. Γι' αυτό δημιουργήθηκε όλο αυτό το πράγμα. Μπας και τους φέρνουμε λίγο πιο κοντά. Μπας και καταλάβουν ότι υπάρχουν υποχρεώσεις και δικαιώματα και διόμερια. Το ότι είσαι εργαζόμενος δεν πανεπεί ότι με κάποιο τρόπο είσαι, πρόσωπο, αδικημένος από τη ζωή.

Το γράφεις εργαζόμενος, μετά μπορεί να είσαι κάτι άλλο. Γιατί πρέπει να βλέπεις με κακομάτι την εξέλιξη του ίδιου σου, του ανθρώπου που σε έχει πιστέψει και πληρώνει για σένα. Συνεργάζεσαι με έναν οργανισμό, γιατί πρέπει να σκέφτεσαι και να έχεις στο μυαλό σου ότι εργάζεσαι για κάποιον υποτελώς και δουλοπρεπώς. όταν φέρνεις την ενέργεια τις δεξιότητες την παρουσία σου, το χαρακτήρα σου, την νοοτροπία σου την προσωπικότητά σου σε έναν οργανισμό συνεργάζεσαι μαζί του δεν εργάζεσαι για κάποιον δεν είσαι υπάλληλος, υπόαλλήλων είσαι άνθρωπος ο οποίος φέρνει όλα αυτά τα πράγματα κάποιος τα έχει εκτιμήσει και φέρνεις αυτό που έχεις και το κουμπώνεις σε ένα όχημα που και εσύ ο ίδιος το έχεις επιλέξει ότι μάλλον θα είναι βίωνο και για εμένα και για αυτό έτσι πρέπει να εκλαμβάνουμε τον εαυτό μας ως εργαζόμενους για να μπορούμε να διατηρούμε την αυταξία μας δεν πάμε με σκημένο το κεφάλι να πούμε ε πάω να κάνω εδώ πέρα και τη δουλίτσα και να σκοτώ να φύγω, όχι

φέρνω ό,τι έχω χτίσει είναι ακαδημαϊκό, είναι επαγγελματικό και το βάζω σε μια τροχιά παράλληλη με την τροχιά που έχει αποκτήσει ένας οργανισμός και προσπαθώ να κάνω το 1-1-3 να υπεραποδώσω για να υπεραποδώσει και ο οργανισμός όχι να υπεραποδώσω εγώ κατά του οργανισμού να παίρνω εγώ τον πόνος μου, να παίρνω εγώ τον μισθό μου αλλά καμία το εργοδότης μου δεν έχουν καταλάβει τον κύκλο του χρήματος ότι αυτό το πράγμα που μπαίνει στη τσέπη σου και λέγεται χρήμα και σου δίνει δυνατότητα να πληρώσεις το φροντιστήριο των παιδιών σου, το ρεύμα σου το φαγητό σου κάποιος μαζί με σένα με τη συνεργασία σου κάποια ομάδα τέλος πάντων το έχει παράξει γι' αυτό και το έχετε δημιουργήσει αυτός όμως που έδωσε τη δυνατότητα να δημιουργηθούν αυτές τις εργασίες είναι αυτός που έχει το αρχικό όραμα να δημιουργήσουν μια επιχειρησούλα και να έρθουν άνθρωποι να δουλέψουν γι' αυτό που έχω στο μυαλό μου αυτός είναι επιχειρηματίας που μετέπειτα εξελίσσεται σε εργοδότη την ώρα που έρθει κάποιος άλλος

να δουλέψει με μισθό, μισθομένη τελευταία με μισθοτή εργασίας αυτών την ώρα που λες γαμιέται ο εργοδότης ή αυτό που λένε το ωραίο να κλείσει το μαγαζάκι του είναι σαν να λες να μην μου έρχονται λεφτά στη τσεπούλα μου γιατί αν το πούνε όλοι αυτό πού θα πάμε να δουλέψουμε παιδιά σκεφτείτε το λίγα εκεί δεν τους το έχει εξηγήσει κανένας που να του εξηγήσουν το απλό κύκλο του χρήματος της οικονομίας Πού να εξηγηθεί αυτό το πράγμα Και αυτοί που ίσως έχουν και κάποιες φωνές Να πούνε κάποια πράγματα την οικονομία Λένε λαϊκίστικα πράγματα τώρα για να γλύψουν Τα αυτιά τους Εγώ ξέρεις τι βλέπω Από τα χιλιάδες μηνύματα που δέχομαι Και εγώ και εσύ Αυτός που πραγματικά περνάει Βλέπεις τα μηνύματα μου Τα άλλα βλέπω Τα άλλα θα στέλνω εγώ Αυτός που πραγματικά βάλετε και θέλει να φύγει από τον οργανισμό του, φεύγει.

Ναι ρε, ανάγκη. Δεν κάθεται να παραπονιέται παραπάνω από ένα, δύο, τρεις, πέντε, έξι μήνες. Κάνει το πλάνο του και φεύγει. Έχουμε γεμίσει ανθρώπους παραπονούμενους για το οτιδήποτε, που θα κάναν τα πάντα διαφορετικά σε σχέση με τον μάνατζέρ τους, τον εργοδότη τους. Τα πάντα διαφορετικά. Και δεν μπαίνουν τη ζωή στα χέρια τους να σκουφτούν να φύγουν λοιπόν από εκεί εφόσον όλα θα τα κάναν διαφορετικά και συνενούν στο να μένουν κάπου που παραβιάζεται η αξιοπρέπειά τους. Έτσι όπως λένε.

Γιατί αν παραβιάζεται η αδερφή, κάτι πρέπει να κάνεις για να το αλλάξεις. Πώς υπομένεις λοιπόν κάτι τέτοιο. Άρα από εκεί που πίστευα ότι όλοι πραγματικά το βιώνουν δύσκολα έχω αρχίσει και πιστεύω ότι ένας στους δύο το βιώνει δύσκολα γιατί ένας στους δύο μόνο ή και λιγότερο κάνουν το διάβημα για να μπορέσουν να αποχωρήσουν από αυτό το περιβάλλον οι υπόλοιποι απλά γκρινιάζουνε επί μακρόν δεν θα πεις το παραπονό σου όλοι θα νομίζουν ότι όλα πηγαίνουν καλά και μια χαρά, προχωράμε, συνεχίζουμε ενώ εσύ υποφέρεις μέσως γιατί δεν έκανες την κίνηση που έπρεπε τουλάχιστον το επικοινωνήσεις απλά υπάρχει στις σχέσεις αυτό που αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχει και μια ίδια φυγή δηλαδή κάνεις cheating και κάπως ηρεμεί το μέσα σου ή κάπως νιώθεις ότι κάτι κάνεις για σένα παραμένεις σε μια ασφάλεια και παράλληλα διατηρείς μια παράλληλη σχέση ή κάνεις οτιδήποτε άλλο ή έχεις και παίζεις το κοινός λεγόμενο που δεν δουλεύει, προσκευή, bypassing κάνεις στην εργασία, τι κάνεις

quite quitting, κάνω τα πόλης απαραίτητα ή δηλώνω ασθένεια για πόσο για 20 χρόνια για 25, για 30 είναι πιο εύκολο είναι πιο εύκολο στις ερωτικές σχέσεις στις στιγμιές απολαύσεις στην εργασία δεν είναι εύκολο και πιστεύω ότι η εργασία μπορεί να πειράσει πολύ περισσότερο την ερωτική σου σχέση από το ανάποδο δεν είμαι σίγουρος να σου πω γιατί στην εργασία μπορείς το απόγευμα τάκης να δουλεύεις κάπου αλλού αν θες ή να κάνεις ένα side hustle ή να έχεις το χόμπι σου που σε αποφορτίζει το οποίο η εργασία δεν σου λέει να το κάνεις ενώ στην σχέση δεν μπορείς να έχεις Έχεις 15 τώρα side hustles.

Καλά, 15 δεν μπορεί να έχεις. Οπότε, στο κάνει πολύ πιο δύσκολο, γιατί σχέσεις ζητάει μόνο γαμία. Εντάξει, εγώ θέλω να καταλήξω στην ελευθερία των επιλογών που έχουμε και ότι θα πρέπει να ξανασκεφτούμε ποιοι είμαστε και τι ζωή θέλουμε να κάνουμε και με στεναχωρεί που βλέπω ανθρώπους, είτε αφορά την εργασιακή τους ζωή, είτε την ερωτική τους, είτε την οικογενειακή τους, τη φιλική τους, να νιώθουν ότι δεν έχουν επιλογές. Καταλήγουμε πάλι ακριβώς στο ίδιο συμπεράσμα κάνοντας μια πολύ ελεύθερη συζήτηση σήμερα χωρίς καλέτα, χωρίς τίποτα ορμόμενη από αυτό που είπε η Ελεωνόρα, ότι έχουμε την ελευθερία των επιλογών αλλά αμελούμε να την εξασκήσουμε. Και αυτό φίλε με στενοχωρεί πάρα πάρα πάρα πολύ. Σκεφτόμαστε όλα τα ρίσκα και τα πιθανά λάθη που θα γίνουν με μια επιλογή και δεν σκεφτόμαστε τα ρίσκα και τα λάθη τα οποία συμβαίνουν στην παρούσα ζωή μας με τις επιλογές που ήδη έχουμε κάνει.

Εμένα συμπληρώνοντας να πω ότι εμένα με στενοχωρεί πάρα πολύ το ότι φωνές όπως οι δικές μας που θέλουν αυτούς τους δύο κόσμους πιο κοντά που υποστηρίζουν ότι δεν γίνεται να είναι όλοι κακοί από τη μία μεριά ή όλοι κακοί από την άλλη ακούγονται ερετικές. Δηλαδή εμείς είμαστε οι κακοί της ιστορίας που υποστηρίζουμε ότι ρε παιδιά και οι άλλοι και οι παράλληλοι άνθρωποι είναι.

και δυσκολεύονται και πιέζονται όλες οι πλευρές και μόνο με μια κοινή έτσι συνισταμένη ένα κοινό αγώνα θα μπορούσαν τα πράγματα να γίνουν καλύτερα αυτό δηλαδή σαν αφήγημα θεωρείται αιρετικό μου φαίνεται απίστευτο δεν μπορώ να το καταλάβω, δεν το καταλάβω ποτέ και ας με κράξουν, ξέρω από κάτω στο σχολείο Σπύρο μου πιστεύω ότι ο Χριστός ο ίδιος να προσγειωθεί και να πει ότι είμαι ο Χριστός θα το πούμε ξανά Αν είναι αγόρι μου κάνε λίγο πιο πέρα.

Σε καταλάβαμε. Κάνε λίγο πιο πέρα. Προς δυόθιας προς τα δεξιά ή προς τα αριστερά. Άρα πιστεύω ότι η βαθιά μέσα μας είναι αυτό το οποίο λέω δεν θέλουμε πάρα πολλές φορές. Μας αρέσει να παραπονιόμαστε. Δεν θέλουμε να κάνουμε κάτι για το παραπον αυτό να εξαλειφθεί. Γιατί κάθε μέρα που ξυπνάμε μας αρέσει να βρίσκουμε κάτι για να ακουμπάμε το παραπονό μας.

είναι η δουλειά μας, είναι η γυναίκα μας είναι η οικογένειά μας, είναι ο φίλος μας κάτι είναι και μας αρέσει γιατί αυτό το πράγμα μας δίνει τι μας δίνει προσοχή, μας δίνει επιβεβαίωση μας δίνει αγάπη πάρα πολλές φορές σώπα σώπα θα περάσει, έλα αγάπη μου σε καταλαβαίνω κάνε υπομονή εσύ αξίζεις περισσότερα και τι μας θυμίζει αυτό, τη μανούλα και τον μπαμπάκα που ήτανε τέσσερις σπουδάσια εγώ στην ΑΣΟΕ τυχαίο το παράδειγμα για να πας να δουλεύεις πωλήσεις.

Τι λέρε μεγάλε. Τι λέρε μεγάλε. Για πού, γιατί. CEO. Πάτως αν κάποιος θα θέλει τώρα να βελτιώσει κάπως τα πράγματα στη ζωή του, στην καριέρα του κυρίως ή στο με ποιους δουλεύει που είναι πολύ σημαντικό για μένα ας δει το link στην περιγραφή. Report your career. Δηλαδή έχει μαλλιάσει έχουμε τρίχες να βύχουμε μέσα τα γατιά.

Γιάννη βάλε το Λένε τέτοιο Λοιπόν, Reboot Your Career Μπαίνετε μέσα Βλέπετε τρεις ώρες, τέσσερις πόσους έχουμε υλικό εκεί πέρα, top notch πολύ στογευμένο, βήμα βήμα πώς να αλλάξεις την καριέρα σου είτε είσαι εργαζόμενος, είτε είσαι εργαζόμενος προς manager και στέλεχος είτε θες να βγεις στο ελεύθερο επάγγελμα και στην επιχειρηματικότητα, εντάξει Για όλα έχει ο μπάξος φίλε, αλλά από το χεράκι σε παίρνουμε, δεν χρειάζεται να σκεφτείς κάτι και κυρίως δεν χρειάζεται να φοβάσαι.

Γιατί υπάρχει ο δρόμος. Το θέμα είναι ο διαβίης. Μάθω τον δρόμο και σιγά σιγά κάνω τα βηματάκια σου. Και εδώ είμαστε. Λέγε στην περιγραφή. Δέχομαι πάρα πολλά μηνύματα το τελευταίο διάστημα αποχώρησης ανθρώπων που το πανηγυρίζουν και όλας μέσα τους και άνθρωποι που δεν έχουν βρει και το επόμενο βήμα και αυτούς χαίρομαι ακόμα περισσότερο και που κάνουν follow up μετά από τρεις μήνες, έξι μήνες, οχτώ μήνες και μου λένε, μπόμπα, είμαι εξαιρετικά, έχω βρει αυτό.

Υπάρχουν περιβάλλοντα τα οποία ευνοούν την ισονομία, την ισοτιμία, το σεβασμό κτλ. Και δεν χρειάζονται, δεν χρειάζεται, να το πούμε αυτό για άλλη μια φορά, δεν χρειάζεται να φερθείς έτσι όπως σου φέρονται. Δεν χρειάζεται εάν βρεθείς σε ένα άτιμο περιβάλλον να γίνεις άτιμος. απλά κάνε unplug τον εαυτό σου από αυτό το περιβάλλον φύγε από αυτό το περιβάλλον αν είναι άτιμο μη γίνεις άτιμος αν είναι κάποιος ασεβής μη γίνεις ασεβής αν κάποιος δεν προάγει την αξιοκρατία μη γίνεις εσύ αναξιοκρατικός δηλαδή έχεις ένα πυρήνα αξιών δεν μπορεί αυτός να βάλετε ή να άγεται και να φέρεται με βάση της ορέξης ενός εργοδότη ή μιας σχέσης πρέπει να διατηρούμε ρε φίλε την αυτοτέλεια μας και την αυταξία μας με βάση αυτά που μας μάθανε αυτά που επιλέξαμε μη γίνεις μαλάκας επειδή συνάντησες ένα μαλάκα δεν έχει κανένα νόημα αυτό και σε κάθε στρατόπεδο υπάρχουν και μαλάκες υπάρχουν και καλοί η αλήθεια κάπου είναι στη μέση πάντα μην ακούτε την προπαγάνδα του κάθε site της κάθε σελίδας στο instagram

προσέξτε από που ορμόμενοι αυτοί βγάζουν αυτά που βλέπουν θα μπορούσαμε να έχουμε 1 εκατομμύριο rs επιλέγουμε να λέμε πράγματα τα οποία είναι δύσκολα πολλές φορές είναι δυσνόητα πολλές φορές χρειάζεται κάποιος να δει το επεισόδιο μία και δύο και τρεις και τέσσερις φορές για να καταλάβει τι λέμε, όχι γιατί είμαστε πιο έξυπνοι αλλά γιατί έχει γίνει βίωμά μας όλο αυτό το αφήγημά μας δεν λέμε ψευτοκορώνες δεν λέμε πράγματα τα οποία θα μας κάνουν αρεστούς, θέλουμε να γίνουμε χρήσιμοι και κανένας άνθρωπος που κατέληξε να γίνει χρήσιμος σε αυτήν την κοινωνία δεν πέρασε πρώτα από το κομμάτι του λιθοβολισμού ή από το κομμάτι του να τον μπουνε τρελό ή από το κομμάτι του να τον μπουνε ονειροπόλο ή πολύ ρομαντικό κτλ.

Είμαι οκέι με αυτό το τίμημα. Έχουμε πει πάρα πολλές φορές ότι εδώ δεν είναι για τους followers. Προφανώς και θέλουμε να έχουμε απίχυση προς τα έξω για να επηρεάσουμε και τον κόσμο. Καλύτερα επίδραση παρά απήχηση. Έτσι. Και ότι για μένα, εντάξει, επειδή υπάρχουν πάρα πολλές κορώνες που πετάγονται από πάρα πολλούς, οι οποίοι φαίνονται και λάμπουν πολύ περισσότερο, παρά το γεγονός ότι έχουν μαλλιά.

Εντάξει. Ας περιμένουμε λιγάκι για να δούμε από πού εκπορεύονται και ποια είναι η τελική τους ατζέντα. Καλά, τώρα αυτό θα το πούμε σε μια άλλη κουμπή, αλλά το από πού ξεκινάνε κάπου και πού καταλήγουν, Είναι φοβερό, παιδιά. Εγώ το έχω δει τώρα με τόσα χρόνια στο content του Λέξτον. Το τι παπάτζα έχω δει να βγαίνει κάποιος με ένα σταυρό και μετά να γυρίζει τούμπο το σταυρό και να λέει άλλα πράγματα, να πολιτεύεται από εδώ και από εκεί, είναι τώρα αστείο.

Αλλά τους καταλαβαίνω. Τους καταλαβαίνω σε ένα βαθμό. Δεν είναι κάποιος που να βγάλουν και αυτοί χρήματα. Και εγώ τους έχω καταλάβει. Γι' αυτό τους κοιτάω έτσι. Γιατί σας έχω καταλάβει γι' αυτό. Το θέμα είναι να το καταλαβαίνει και ο κόσμος και να... Ας δίνουν σημασία σε φωνές που μπορεί να μην ακούγονται άρεστα όλα όσα λένε, αλλά τέλος πάντων το κάνουν και από μια καλή θέση στην καρδιά τους.

Όλα καλά. Εντάξει, θα λέμε στο επόμενο. Γεια χαρά.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00