🎙️Bonus Episode.The Greek Podyssey in Japan | A Special Interview at the Greek Embassy in Tokyo
The Greek Podyssey.Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
As we get ready for Season 5 of The Greek Podyssey, we continue to look beyond borders, exploring the stories, experiences and connections that bring Hellenes and philhellenes together around the world. This time, Christine Stavropoulos travelled to Tokyo, Japan, for a special visit to the Embassy of Greece in Roppongi, where she sat down with Mr Prodromos Teknopoulos, who works at the Embassy, for a fascinating conversation about the Greek community in Japan. Together, they explored what it means to be Greek in Japan, the lives and experiences of Greeks living so far from their homeland, the cultural connections between Greece and Japan, and the importance of keeping Greek heritage, identity and traditions alive across the world. From the challenges of living in a country with a unique culture and way of life to the bonds that connect people through their shared appreciation of Hellenic culture, this conversation offers a glimpse into a lesser-known part of the Greek diaspora and the stories that deserve to be heard. At The Greek Podyssey, our mission has always been to discover the people, places and stories that connect Hellenism across continents. This journey to Japan is another reminder that Greek identity and culture extend far beyond geographical borders, bringing people together through history, heritage and a shared love of Greece. Join Christine for this special conversation from Tokyo as we prepare for Season 5, continuing our journey around the world, one story at a time. 🎙️ The Greek Podyssey — Bringing Hellenes and philhellenes together, one story at a time. If you enjoy our content, make sure to like, subscribe and follow us on all our platforms. Share this episode with anyone interested in Greece, Japan and the global Greek community!
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Καλημέρα σας από την ωραία Ιαπωνία. Βρίσκομαι στο Τόκιο, στην πρεσβεία την ελληνική, εδώ στο Ροπόγγι. Είμαι με την παρέα του κυρίου πρόδρομο Τεκνόπουλο, που δουλεύει εδώ στην πρεσβεία, και θα έχουμε μία συζήτηση σήμερα στα ελληνικά. Θα δούμε για τον ελληνισμό της Ιαπωνίας, και γενικά πράγματα για τον ελληνισμό και την γλώσσα, για να δούμε τι κάνουν οι Έλληνες της Ιαπωνίας, πώς έχουν καταλήξει να μένουν στη Ιαπωνία και πώς είναι η καθημερινότητά τους.
Κυρία Τεκνόπουλο, ευχαριστώ για την ώρα σας σήμερα. Ξέρω ότι είναι πάρα πολύ πολύτιμη και την εκτιμώ. Αυτό θα το ηχογράψουμε στα ελληνικά, αλλά θα βάλουμε υπέτυχλους για να καταλαβαίνουν εκεί τον κόσμο οι Έλληνες που δεν μιλάνε και ελληνικά. Δυστυχώς υπάρχουν πάρα πολλοί Έλληνες στη Διασπορά που δεν είναι πάρα πολύ καλά τα ελληνικά τους και αυτό ελπίζω στο μέλλον να βάλουμε μια μεγάλη προσπάθεια να το αλλάξουμε κάπως.
Πείτε μας εσείς πρώτα απ' όλα πώς βρεθήκατε εδώ στη Ιαπωνία και τις εντυπώσεις σας για το Τόκιο και την Ιαπωνία γενικά. Καταρχάς εμπιτρέψτε μου να σας καλωσορίσω στη Ιαπωνία και να σας καλωσορίσω στο Τόκιο και στην Πρεσβεία Γοθ. Είσα ένιση τέλεια Αυγούστου μαζί με το γιο μου, Είμαι υπάλληλος του Υπουργείου Εξωτερικών. Η μετάθεση έλεγε η Απονία, οπότε ήρθα.
Είναι ένα καταπληκτικό μέρος, διότι με το ότι προζιώθηκα, είπατε ότι προζιώθηκα στο αλλού. Και όταν λέω ότι προζιωθήκαμε στο αλλού, αυτό έχει να κάνει με το ότι δεν είχα κάποια πρώτερη εμπειρία από Ανατολή. Έχω υπηρετήσει στην Κεντρική Ευρώπη, στην Ανατολική Ευρώπη και στην Κεντρική Ασία. Κάφχασε ολόκληρη η Ασία. Δεν είχα όλος επαφή με την Αποανατολία.
Μια ξεχωριστή χώρα, μια χώρα η οποία θα μπορούσε κανείς να τη χαρακτηρίσει, με τεράστιες αντιθέσεις από τον παγωμένο βορρά στο Τοκάιντο, μέχρι τα εξωτικά νησιά στην Οκινάουα, Μιαποτζήμα. Μια χώρα η οποία αρχίζει, ας το πούμε έτσι, από την Σκανδιναβία και τελειώνει στην Πορτογαλία. Εμείς δηλαδή τώρα στο Τόκιο Να σκεφτείτε είμαστε Το ίδιο πλάτο Με το Ηράκλειο της Κρήτης Καιρικές συνθήκες είναι Πολύ καλές εδώ στο Τόκιο Με εξαίρεση την εποχή των δροχών Και το κανοικέι το οποίο είναι μέσα στην Γασία Και είναι ανυπόφορο θα έλεγα Αλλά Αυτό το συγχωρείς Διότι είναι καταπληκτικό Τώρα η ελληνική κοινότητα Εδώ αυτή τη στιγμή Που λογίζουμε ότι είμαστε γύρω στα 600 με 650 άτομα όσοι περισσότεροι και οι περισσότεροι εξ αυτών η ενεργή κοινότητα είναι Έλληνες οι οποίοι έχουν έρθει εδώ και είναι εξειδικευμένο προσωπικό εταιριό δηλαδή είναι άνθρωποι οι οποίοι είτε σπούδασαν εδώ με υποτροφίες του Ιαπωνικού κράτους και συνέχισαν να μετέχουν στην οικονομία της Ιαπωνίας
ή είναι σε οποίοι κάποιες από την ευκαιρία πουλή στην περίοδο της κρίσης και βρήκαμε εδώ δουλειές σε εταιρείες και σε ειδικότητες τις οποίες κάλυψαν εκεί με τη υψηλή τους εξειδίκευση και πιστεύω ότι περισσότεροι από αυτούς που κουβεδιάζουμε και μπροθέμιμε είναι ευχαριστημένοι με την δουλειά τους και ευχαριστημένοι με τις συνθήκες που είναι εδώ που έχουν Οι παλιότεροι είναι πολλές κυρίες οι οποίες έχουν παντρευτεί οι Άπωνες και έχουν μείνει εδώ από πέτρινα χρόνια θα έλεγα, δηλαδή κυριά η οποία βρίσκεται εδώ από το 1955 και έχει μείνει.
Ανθρώπους οι οποίοι έμειναν εδώ από τότε που η ελληνική κοινότητα πραγματικά αριθμούσε αρκετές εκατοντάδες περισσότερο γιατί μετά το πόλεμο όταν άνοιξαν τα ναυπηγεία της Ιαπωνίας οι Έλληνες εφοπλιστές ήταν εκείνοι οι οποίοι προσέτρεξαν εδώ βρήκα την ευκαιρία και πραγματικά να σκεφτείτε το ότι από το 1953 μέχρι το 1975 περίπου μόνο η Μιτσουπής έχει χρειάσει, σύμφωνα με υπονογισμό γύρω στα 2,5 γυμνάδες για ελληνικά συμφέροντα και μόνο. Αλήθεια αυτό είναι πολύ σπουδαίο.
Διότι και αυτή τη στιγμή υπονογίζεται το ότι ένα τρίτο περίπου του ελληνόκτητου Στόλου είχε κλειστή σε Ιαπωνικές γιάρδες. Να σας κάνω μια ερώτηση. Η κουλτούρα της Ελλάδος, του Έλληνα είναι πάρα πολύ διαφορετική με την κουλτούρα. Πώς είχαν συμβιβαστεί με το τρόπο ζωής εδώ στη Ιαπωνία. Η αλήθεια είναι το ότι, και εδώ θα μιλήσω και για τον εαυτό μου, το ότι όταν έρχεσαι βλέπεις το εντελώς διαφορετικό.
Δεν θα έλεγα το ότι διαφέρουμε σε πολλά πράγματα. Ναι, εμείς είμαστε πιο ανοιχτοί άνθρωποι. Οι Ιάπωνες είναι λίγο κλειστοί. Όμως αυτό θα έλεγα ότι δεν είναι και τόσο αληθέστη ότι είναι αληθινή στο σπίτι τους. Είναι αληθινή με αυτούς που θα καταλάβουν για δικούς τους ανθρώπους. Το θέμα είναι να βρεις το κλειδί να ανοίξεις, να μπεις.
Να πάρεις την εμπιστοσύνη. Το λέω αυτό γιατί οι Ιάπωνες είναι πάρα πολύ σεβαστοί στους νόμους. Όταν δεν πάει πράσινο το φως, δεν περπατάς. Δεν έχουν νέες σκουπίδια, δεν είναι κέδες στο δρόμο. Πρέπει να κρατάς τα σκουπίδια σου μαζί και να τα πετάξεις όταν πας σπίτι, θα πρέπει να είσαι μαζί σου. Υπάρχει ένα σεβασμό που δεν έχω συναντήσει πουθενά άλλο στον κόσμο με τους νόμους.
Βέβαια, είχε μεγάλο πληθυσμό και αν ο καθένας έκανε ό,τι ήθελε, θα γινόταν ένας χάος. Στα τρένα, παραδείγματος χάρη, δεν μπορείτε να απαντάτε το κινητό. Δεν θα σε κοιτάξουν, δεν θα σου πούνε τίποτα, αλλά ξέρεις τι, δεν είναι καλό. Έχουν διαφημίσεις που κρέμονται στα τρένα που στην Αυστραλία θα τα έκανες κατασκήσει. Εκεί υπάρχει ένας σεβασμός που δεν χαλάνε το περιβάλλον τους.
Δεν το γραφίτι δεν το βρίσκεις πουθενά. πουθενά. Και όταν είσαι στην Ελλάδα και βλέπεις ένα αστιατόριο που λέει απαγορεύεται το κάπνισμα και είναι εκεί που λέει απαγορεύεται ο Έλληνας εδώ είναι τσιγάρο και έχει καπνίσει. Εδώ άμα κάτι απαγορεύεται ουδέποτε ο Ιάπωνας δεν θα κάνει αυτό που είναι αναντίο από αυτό που λέει ότι απαγορεύεται.
Από αυτή την άποψη αυτοί που ήρθαν από την Ελλάδα γι' αυτό και από όσοι είχαν συνεβαστεί δυσκολευτεί κανένα με αυτό το τρόπο ζωής τόσο με τον δρόμο και τη σειρά. Δείξτε μου κάτι να πω από την εμπειρία μου όχι μόνο στην Ιαπωνία αλλά και από τις άλλες χώρες που έχω βγει στο εξωτερικό. Δεν έχω δει πολλούς Έλληνες στο εξωτερικό να αντικρούν με τους τοπικούς νόμους.
Αντιθέτως θα έλεγα το ότι οι Έλληνες σέβονται με τους ντόβους και που είναι και πάντα αφήνουν ένα καλό πρόσωπο. Ίσως γένοντας στο εξωτερικό να λέμε το ότι πρέπει ότι δεν είμαστε μόνο εμείς, ότι κουβαλάμε και μια Ελλάδα μαζί μας και αυτό ίσως το υποσυνείδητο το έχουμε. Από την άλλη μεριά είναι και το εξής, ίσως στο εξωτερικό θα βγει αυτός ο άνθρωπος ο οποίος δεν φοβάται και ξέρει να αντιμετωπίσει εν καιρό ρουστά του, ανάλογα το πώς το έχεις.
Στα νησιά ανέμενε όπως τον έβριστον καιρό, έτσι τον αρμενίζεις. Δηλαδή ανάλογα με το τι καιρός είναι, θα κάνεις και το ταξίδεμα. Αυτό το λένε οι απλοί άνθρωποι στα νησιά. Νομίζω ότι όταν πηγαίνουμε σε ένα μέρος, το σιβόμαστε. Και αυτό είναι καλό, γιατί θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτόν τον τρόπο. Ο Έλληνας το κάνει αυτό, αλλά έχω προσέξει εδώ.
εδώ, αυτοί που δεν θα το κάνουν είναι οι ξένοι δεν είναι ο Ιάπωνας γιατί αυτά τα προσέχω πάρα πολύ γιατί κρατά ενδιαφέρον για μένα από άποψη κουτούρας από άποψη πολιτικής από άποψη ανθρωπιάς δηλαδή ποιοι σέβονται και ποιοι δεν σέβονται και έχω καταλάβει γι' αυτό και οι Ιάπωνας έχουν αντιδράσει πάρα πολύ για τον τουρισμό που έρχεται που δεν σέβονται αυτό που είναι ο Ιάπωνας και η Ιαπωνία Γι' αυτό έκανα αυτή την ερώτηση Και γιατί υπάρχει και ένα θέμα Της Αυστραλίας που θέλουν Να γίνουμε monoculture Και εγώ είμαι από την εντύπωση Ότι μια χώρα όταν έχει φτιστεί Απάνω στο μετανάστε από παντού Το κόσμο Δύσκολο να βρεις ένα monoculture Γιατί ποια κουλτούρα θα λέω Τι είναι η κουλτούρα της Αυστραλίας Όταν υπάρχει ο Ιταλός, ο Ισπανός Ο Κινέζος, ο Τούρκος, ο Αλβανός Εδώ στη Ιαπωνία επειδή είναι monoculture και έχουν χιλιάδες χρόνια ιστορία και εθνικότητα.
Μπορεί να είναι ένα κρατίαστο μόνο κόλτσο, γιατί η κουλτούρα με την εθικότητά τους, το ένα συνδέεται με το άλλο. Συγκρίνεται δύο διαφορετικές χώρες. Ακριβώς αυτό. Η Αυστραλία έγινε από, δηλαδή με εξαίρεση τους, ο Μποριζόντους, οι Θαγιενείς. Ναι. Δυστυχώς έφτασα. Καραβιές, οι μετανάστες και κατακύματα. Και ήρθαν από όλες τις χώρες.
είναι όπως ακριβώς και το λεγόμενο Αμερικάνικο έθνο. Έτσι. Έτσι ακριβώς είναι και το Αυστραλιανό. Ακριβώς αυτό. Και στο Νιουζιλανδ ακόμα. Αν και στο Νιουζιλανδ το έχουμε πενησότερο να λένε το ότι εδώ είμαστε με αυτό το πνεύμα. Η Ιαπωνία κατοικεί από Ιάπωνες ως επιτοπίστων. Κινέζοι υπάρχουν πάρα πολλοί. Διότι εργάζονται και εκείνοι ο μετέκοντης Ιαπωνικής οικονομίας, Κορεάτες επίσης, άλλες ευνότητες από την Ασία οι οποίες έπαιρναν εδώ. Αυτές αντιμετωπίζουν ένα θέμα και κάπου υπάρχει ένα θέμα, τη κουλτούρα των λαών, αν και εφόσον σέβονται τα έθιμα και τις νόμους εδώ.
Πρόσφατα είχαμε το παράδειγμα που γκρεμίστηκε ένα τζαμί το οποίο κτίστηκε παράνομα. Κτίστηκε σαν πολιτιστικό κέντρο όμως άρχισε να γίνεται τζαμί και το έχει χτίσει μάλιστα σε συνεννόηση και με την πακιστανική κοινότητα και σε συνεννόηση με την πρεσβεία τους. Παρ' όλα αυτά γκρεμίστηκε. Ναι. Διότι οι Άπωνες σε κάποια πράγματα είναι ποιμένου και σε κάποια πράγματα είναι εντελώς αυστηροί.
Και το δικαιωμάτως είναι. Πώς επιτοκλήσουν, ναι. Αντιμετωπίζουν βέβαια ένα τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα. Η κοινωνία γερνάει. Δεν έχω αυτή τη στιγμή τα ακριβή στοιχεία να σας τόσο, αλλά οι Άπωνες στην Ιαπωνία φύγουν. Δεν γίναμε παιδιά. Δυστυχώς η κοινωνία και οι συνθήκες Αλβεασίας, το ότι είναι αφοσιωμένοι τις εταιρείες.
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν παίρνουν άδεια. Νομίζω είναι θέμα παγκόσμιο αυτό. Στην Αυστραλία έχουμε ανταμοποιήσει και εμείς το ίδιο πρόβλημα. κάποτε που κάνανε δύο-τρία παιδιά τώρα ζήτημα να κάνουν ένα και φυσικά και αυτό το πρόβλημα υπάρχει στην Ελλάδα Ναι, ναι που υπάρχει στην Ελλάδα και για να μην πάω στα πολιτικά καλό θα είναι οι κυβερνήσεις να μπορούν να στηρίζουν τα νέα παιδιά με τις δουλειές τους, να τους δίνουν υποδείματα το είπα καλά για να μπορούν να κάνουν κανένα παιδί να μείνουν σπίτι γιατί χωρίς πληθυσμό δεν λειτουργεί και μετά χάνεται και η κουλτούρα η εθνικότητα με αυτό το πρόγραμμα. Αλλά δεν, τη Ιαπωνία νομίζω θα διατηρηθεί λίγο πιο εύκολα γιατί είναι όλοι κάτι Ιάπωνες. Ενώ εφόσον είναι μεγάλος εδώ δεν σου δίνουν επικότητα για να μιλήσεις μόνο με βίζα.
Ναι, είναι πολύ πιο δύσκολο και έχει γίνει ο νέος νόμος αρκετά πιο δύσκολος. Δεν ήταν όμως ποτέ στην κουλτούρα τους να έχονται ξένοι. Και οι επιρροές από τους ξένους δεν τους άρεσαν. Αν θα πάει κανείς στο Νότο Κύριο Σίγμα, Ναγκασάκη θα βρήκε και τους χριστιανούς καθολικούς όσοι που το πλήστον γιατί πρώτοι που άνοιξαν τα λιμάνια της Ιαπωνίας ήταν οι Πορτουγέζοι και οι Ολλανδοί οι οποίοι ήρθαν αργότερα όμως καθολικός ο Ιάπων τη δουλειά θα είναι ακριβώς όπως είναι και ο συντονιστής ο Ιάπων σε όλες του τις εκφάνσεις με εξαίρεση την πισκευτική του πεποίθηση έχει ακριβώς συμφορέας αυτού του πολιτισμού το ξέρουμε ότι είναι ο Ιαπωνιδέας Οι Έλληνες εδώ μου έταν εντύπωση πριν που είπατε για μια ελληνικιωμένη κυρία που έμενε εδώ είναι τόση διηγή που σιγά σιγά θα τους μάθετε και ποιοι είναι έχουνε κάνα σύλλογο εδώ τίποτα που μαζεύονται οι Έλληνες της Ιαπωνίας Εντάξει, ελληνικές κοινότητες είχαμε από το 1920 και αυτή τη στιγμή στο Τόκιο που μιλάμε και γενικώς στην Ιαπωνία
οργανωμένη ελληνική κοινότητα με την έννοια που γνωρίζετε εσείς εκεί στην Αυστραλία που να έχει τα σχολεία της, να έχει τις εκκλησίες της, δυστυχώς δεν υπάρχει. Πρώτον γιατί από αυτά τα 600-650 άτομα που πλένουμε είναι διασκοπισμένα. Δεύτερον, πολλοί από αυτούς είναι μετανάστες εδώ. Έχουν έρθει και έχουν εγκατασταθεί εδώ μπορεί να παντρεύτηκαν, μπορεί να έχουν παιδιά, να έχουν κυρίως μικρούς δάμους τα παιδιά τους να πάνε σε ένα διεθνές ή σε ένα ιαπωνικό σχολείο υπήρχε οργανωμένα ελληνική εκκλησία τα τελευταία χρόνια ο σεβασμιότατος μητροπολίτης πορέας και πατριαρχικός έξαρχος ο Ανδρόσιος έρχεται εδώ και το τελευταίο διάστημα έχει αρχίσει και έρχεται σε πολύ τακτική βάση ώστε να έχουμε αυτό που λέμε έναν από τους φάρους του Λάιμπστον την εκκλησία.
Γιατί έξω θα πας στην εκκλησία για να συναντήσεις και τον άλλον Έλληνα να μπορέσεις αργόκαρα να μιλήσεις μαζί του όπως γίνεται για να μπορέσεις να διατηρήσεις τον εαυτό σου, τον είσαι Έλληνας. Και να νάτσεις και το κεράκι σου να κάνεις και την Ανάσταση να κάνεις όλα αυτά που είναι σημαντικά για μας. Ακριβώς. Τους Έλληνες.
Εδώ ζήσαμε πολύ καλές στιγμές Δεκαετίες του 70, του 80 Όπου ήταν πολλοί Έλληνες Οι οποίοι ασχολούνταν κυρίως στη ναυτιλία Στις ναυπηγήσεις Οι Άπωνες στο τελευταίο διάστημα Δεν επιθυμούν Έλληνες επιθεωρητές πάνω στις ναυπηγήσεις Κάτι το οποίο οι δικοί μας Από ό,τι ξέρω και καταλαβαίνω Δεν το πολύ δέχονται ώστε με αυτόν τον τρόπο να δουλεύουν μόνοι τους σε θέος, να αναλαμβάνουν την πλήρη ευθύνη, να παραδώσουν αυτό το οποίο προβλέπεται.
Αλλά καταλαβαίνετε με το να μην υπάρχει, ας το πούμε έτσι, ξέρετε, ο επιβλέπον, αυτός ο οποίος βλέπει το έργο, κάπου είναι και κάποια θέματα εμπιστοσύνης, τα οποία έχουν ίσως και το θέμα της θυμής, οδηγήσεις, ας το πούμε έτσι, της ναυπηγής σας να πηγαίνουν σε άλλες γιάρδες, είτε στην Κορέα, είτε στην Κίνα. Τότε είχαμε πάρα πολλούς και ναυτικούς οι οποίοι έμειναν εδώ Ένας από αυτούς έχει και ένα παιδί που ήθελα να πω τη Λευκάδα Ήταν τον Λευκάδιο Χέρν, έτσι, τον Ελληνοελληλανδό Ο οποίος ήρθε εδώ κάποτε Ήρθε λοιπόν και εκείνος ένα μικρό παιδί Και αυτή τη στιγμή έχει τρία εστιατόρια ελληνικά στη Γεωκοχάν Να σας πω, να σας πω, να σας πω ότι δυστυχώς ελληνικό εστιατόριο με την έννοια του ελληνικού εστιατορίου εδώ στο Πόκιο δεν έχουμε έναν ο οποίος έχει ελληνική κουζίνα δεν είναι δικός μας έχουμε το Απόλλω το οποίο κλείνει το καλεφτήριο διάστημα διάβασα ότι κλείνει θα γίνει ανακαίνηση και θα είναι μεταποννήσια πολύ ωραία σε ένα ωραίο μέρος στην Κίνζα το οποίο όμως ήταν ειραγμένη τροποντινά η κουζίνα
Είναι ελληνική, ναι. Λοιπόν, το είχαν παιδιά από την Αυστραλία κιόλας. Ναι. Λοιπόν, ξέρω, ελληνοαυστραλό, ο οποίος έχει στην Αγγόγια κοντά, πιτσαρία. Ναι. Έτσι, ελληνοαυστραλή. Ελληνοαυστραλούς έχουμε επίσης αρκετούς, θα έλεγα, διότι ήταν ένα ωραίο μέρος να φύγει ένα παιδί δεύτερης γενιάς και να βρει κάπου αλλού την τύχη του.
Η αδερφή μου, σας είχα πει πριν όταν μιλούσαμε, ήρθε μικρή, ήταν 20 χρονού, ήρθε με το ροιτζουρι, ο πατέρας μας ήταν στο ροιτζουρι, και της αγάπησε τη Ιαπωνία τόσο πολύ που έκατσε 17 χρόνια. Και είχε δική της εκπομπή στη τηλεόραση, στα Ιαπωνέζικα. Μετά πιο αργά γνώρισε την Ελλάδα η αδερφή μου και την αγάπησε. Η πρώτη της χώρα ήταν η Ιαπωνία.
τη ζούσε, τη γλώσσα, τη κουτούρα είναι σαν πραγματική Ιαπωνέζα αλλά πρόσφατα αγάπησε και την Ελλάδα πήγε εκεί, γνώρισε, είδε και λέει τώρα ανήκω εγώ σε τρία μέρη στην Ελλάδα, στην Ιαπωνία και στην Αυστραλία είμαστε λίγο global η οικογένειά μας Κοιτάξτε, Έλληνες βρίσκεις παντού μάλιστα λέγανε Έλληνα και Κεφαλονίτη θα βρεις παντού μια απόδειξη είναι τα Juan de Fuca Straits στον Καναδά πάνω στον Βόρειο Ρητικό προσπαθούσαν να βρουν από τον εξ κεφανονιάς προερχόμενο τον Ιωάννη Φουκά ο Αντεφούκα ο Νίκος του Καβαδίας γεννήθηκε στη Ματζουρία ο ποιητής της Σάλεσας ο Έλληνας πήγαινε και εγώ θα έλεγα ευτυχώς συνεχίζει να πηγαίνει διότι σαν αρτήθαστος χαρακτήρας θέλει να δοκιμάσει το καινούριο είναι πολύ καλό στοιχείο αν δεν τολμήσεις δεν θα δεις θα ζήσεις ακριβώς αυτό αυτό είναι η ουσία της ζωής να τολμάς και τώρα εγώ τολμήσα να έρθω σε αυτό το podcast με τον συνεργάτη μου τον Νίκο Σουζανίδη και το ευχαριστούμε πάρα πολύ γιατί γνωρίζουμε αξιόλογους ανθρώπους σαν και εσάς
σας ευχαριστώ και σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την ώρα που μας δώσετε και τη σοφή σας γνώση που περαστήκετε μαζί μας και να συνεχίσετε τον Ελληνισμό παντού στο κόσμο και σας δίνω τις καλύτερες μας ευχές για όπου πάτε, πόσα χρόνια έχετε να να μείνετε στη Ιαπωνία Τη Ιαπωνία ήσα πέρυσι τώρα εξαρτάται από τα επόμενα δύο χρόνια και μετά θα μπορούσα να φύγω Να σας δούμε και στην Αυστραλία σου Σύννη κάποια στιγμή να βρεθεί και στην παρέα μας.
Η Αυστραλία είναι ένα από τα δύο μέρη που έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου, μάλλον που έχουμε υποσχεθεί στην οικογένειά μας, να επισκεφθούμε στο... Να επισκεφθούμε. Για τουρισμό μιλάω. Για οτιδήποτε άλλο δεν είμαστε μόνοι μας, δηλαδή είναι κάτι το οποίο δεν εξαρτάται και από εμένα. Έχετε εμάς τώρα, όταν φτάσετε στην Αυστραλία με το καλό, είχετε two guides, τον εαυτό μου, τον Νίκο και θα σας το πάμε παντού.
Να είστε καλά, ευχαριστώ πάρα πολύ. Ήταν πολύ ευχάριστη η κουβέντα μας. Κύριε Τυγνόπουλο, εγώ σας ευχαριστώ και να πούμε ότι δεν είναι στο βίντεο γιατί ήρθα αντελώς απρόπτα και πρέπει να πάρουμε άλλη ειδική. Και είπαμε να είμαι εγώ στο βίντεο και ο κύριος Τεκτόκουλος η ωραία του φωνή και τα σοφά του λόγια θα είναι από πίσω από το κάμερο.
Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ. Να είστε καλά.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
