🎙️S5-E1 Why Does Being Poor Actually Cost More? | The hidden="" Cost of Poverty
The Greek Podyssey.Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Why is it becoming harder to get ahead, even when you work hard, play by the rules and do everything you're supposed to do? We kick off Season 5 of The Greek Podyssey with a challenging conversation about poverty, financial inequality and the growing pressure on ordinary people trying to build a secure future. From the rising cost of living and housing affordability to the differences between our parents' generation and today's younger families, we explore why financial security feels increasingly out of reach. We also examine the growing wealth gap, the disconnect between political leadership and ordinary people, billionaire wealth and war profits, and the role of taxation and education in creating opportunity. Some of the questions we explore:
Why does being poor actually cost more?
Did previous generations have opportunities that today's generation no longer has?
Can you work hard and still remain financially insecure?
Why is the wealth gap continuing to attract attention?
Are political leaders disconnected from everyday financial pressures?
What role should taxation and education play in reducing inequality?
These are not exclusively Greek or Australian issues. They are global questions affecting families, workers and future generations everywhere. No easy answers. No assumptions. Just honest conversations, different perspectives and questions worth asking. THE GREEK PODYSSEY – SEASON 5 Real Conversations. Global Perspectives. Questions That Matter. Subscribe, share your thoughts and join the conversation.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Είμαι η Κριστίν Σταυρόπολης και εγώ ο Νίκος Σουσαμίδης και αυτό είναι το Greek Potency, το podcast της Ομογένειας. A podcast for Hellenes worldwide, sharing stories, culture, identity, laughs and a little bit of Tsougrizma along the way. Γιατί μπορεί να φύγαμε από την Ελλάδα, αλλά η Ελλάδα δεν έφυγε ποτέ από μας. Εντροπή για όλες τις επιχειρήσεις και εμπιστοσύνης στην Ελλάδα.
Αν το δουλειά σας ασφαλεί το επιτυχία, ή το δημιουργεί επιτυχία, γιατί είναι τόσο δύσκολο για τους δυσκολογικούς να προχωρήσουν. Οι άνθρωποι που, από τις επιλογές, ή από το σύστημα, κάνουν αρκετά δυσκολό για τους να προχωρήσουν. Καλώς ήρθατε στον 5ο σύζυγο του Greek Podesty. Είστε με την Κριστίνα και τον Νίκο. και είμαστε ελπίζοντας να ξαναβάλουμε μια νέα εποχή.
Το σημείο για σήμερα είναι το κόστος του πλούσιου. Αυτό ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση και μια συμφωνητική συζήτηση με όποιον που είναι σε όλο τον κόστος. Και επίσης, υπάρχει η ερώτηση που έρχεται στη μυαλιά μου, όπως τι αν το πλούσιο είναι πραγματικά πιο αυτοίς που είναι αυτοί που είναι αυτοί που είναι αυτοί. και θα αναλύσουμε γιατί αυτό είναι ένα πράγμα και πώς μπορούμε να απελευθέρωσουμε.
Θα μιλήσουμε επίσης για οικογένειες σε αυτήν την στράτη. Οικογένειες όταν πρώτα έρχονται από το χωριό τους παιδιούς ως μίγραντες. Είναι ένα θέμα που είναι γενερατεινό. Είναι επαφαιρετικό από πολλές ενθουσιασμές, Παρά το γλωσσό, το τεχνολογικό. Ας ξεκινήσουμε στο τελευταίο, Νίκο. Ποια ήταν η ερώτηση που είπατε? Γιατί, πραγματικά, είναι πιο αυτοκίνητο να είσαι χαμηλός, από να είσαι χαμηλός.
Ωραία, ενδιαφέρον, καλή ερώτηση. Βασίζεται περισσότερο να αγοράσεις χρήματα, οπότε αγοράζεις περισσότερο χρήματα. Δεν μπορείς να σχεδιάσεις τις εισοδοτές σου, γιατί πολλές φορές ζεις από εργασία σε εργασία, Υπάρχουν οι αυτοκίνητες, οι άνθρωποι που είναι πληθυσμότερο ευκαιριστικοί και ευκαιριστικοί, έχουν πολλά από αυτά αποφερθεί.
Αυτό είναι το πώς το βλέπω. Πώς το καταγράφεις σε κάποιον που είναι χαμηλός. Υπάρχουν επίπεδα χαμηλότητας. Θα δω λίγα στάτια για εσάς και θα απαντήσω στις ερωτήσεις σας. Ο Βασικός Βασικός Βασίλειος προσέχισε ότι 808.000.000 άνθρωποι ή 9.9% του κόσμου θα ζήσουν στην εξωτερική υποχρεωτικότητα το 2025. Αυτό είναι σχεδόν 1 σε 10 άνθρωποι.
Τι σημαίνει εξωτερικό? Η σύνολα είναι 3 δολάρια κάθε μέρα. 1,1 διόλια άτομα, περίπου 80,3 διόλια, σε 109 χώρες, ζουν σε αρκετή, διεθνή πόβη, σημαίνει ότι χαρούν βασικές, όπως η νουτρική, η σχολή, η σανιτασία, η ηλεκτρική, η οικογένεια και όχι μόνο το χρήμα. Είναι σκληρό. Είναι ένα αρνητό. Πιο διάσταση, 1 σε 4 άτομα δεν έχουν συχνά αρκετό να φάσουν και μόνο μία κομμάτια της κοινωνίας του κόσμου ζει στην υποχρεωτικότητα.
Είσαι σοκοτή. Όχι, δεν είμαι σοκοτή. Λεμείς το, το βλέπουμε, αλλά νομίζω ότι πολλές φορές ως κοινωνία βρίσκουμε το άσχημα και το διευκολύνουμε. Είμαστε πολύ σοκοτή ότι αυτό το επίπεδο υποχρεωτικότητας υπάρχει. Αλλά μιλάμε τώρα ότι υπάρχει υποχρεωτικότητα, και τότε υπάρχει χαμηλό, και τότε υπάρχει κοινωνική κλάση. Υπάρχουν τα διαφορετικά στάδια.
Νομίζω ότι αυτό είναι πολύ γενικό, αυτό είναι πολύ γρήγορο, αυτό που μιλήσατε. Επίσης, στην κοινωνική κλάση ή στην λαϊκή κλάση, υπάρχουν δύο άλλες κλάσεις που είναι... Επίσης. Επίσης. Το να έχεις λιγότερο χρήμα, συνήθως σημαίνει να πληρώσεις περισσότερα για τα παιδιά σας. Ενώ η χρήση προσφέρει ευκαιρίες να σώσεις, να εμπιστεύσεις και να αυτοκομιλείς περισσότερο.
Είναι πολύ δύσκολο να κυμπηθεί η δύναμη αν δεν μπορείς να σώσεις και αν δεν μπορείς να δημιουργείς άλλες εισόδους. Και νομίζω ότι αυτό είναι το λόγο για το οποίο το πλούτο του χρειάζεται, γιατί έχεις όλες αυτές τις άλλες προκλήσεις πριν από εσένα, που δεν σου δίνουν τη φιλεξιβιλία. Για παράδειγμα, αν έχω χρήση να πάω σε ένα πλάνο με το mobile, θα μου σώσει χρήση.
Αλλά αν δεν έχω χρήση, θα πάω σε ένα προσπαθμένο πλάνο, το οποίο χρειάζεται περισσότερο. Ακριβώς. Αλλά χρειάζεται χρήματα για να μπορείς να πηγαίνεις στο πλάνο, για να σώσεις, με την ίδια τρόπη, όπως αν πήγες σε μία κοσκο, ή κάτι άλλο, σώσεις χρήματα, αλλά χρειάζεσαι χρήματα για να σώσεις. Και αυτό, νομίζω, είναι το τι στέλνει το τραπ.
Ας μιλήσουμε για τι το καταφέρνει και είναι υπάρχει ένας τρόπος από αυτό και ποιες φακτές είναι εφαρμογές για να βοηθήσουν τους ανθρώπους. Και είναι διάφορα, οι κουλτρικές ομάδες διευθύνουν διαφορετικά, είναι διάφορα οικογένειες, σαν είπαμε, υπάρχουν ευκαιρίες. Ξέρεις, ο κόσμος της πόδης, που βάζει πρόσφυγες στον σχέδιο σου, η εμπιστευότητα και η αδύναμή σου να σχεδιάσεις για το μέλλον, αυτό είναι ένας άλλος κόσμος, ο αγωνιστικός κόσμος της πόδης.
Νομίζω ότι όλοι έχουμε εμπειρίσει αυτό, Κριστίν. Όταν δεν είμαστε σε καλή οικονομική θέση, οι άνθρωποι δεν είναι χαρούμενοι. Όταν συμβαίνουν τέτοια περιπτώσεις, δημιουργείται η αρνητικότητα στο σχολείο. Ας πάμε πίσω στους παππού μας. Ήταν ακόμα δύσκολο να φέρουμε χρήματα, αλλά έκανε χρήματα. Αν μιλήσουμε τώρα για τους παππού μας που...
Ναι, ας πάμε πίσω στο αρχή. Την γενέρα μετά την Β' Δεύτερη Λόγια, Έρχονταν εδώ με τίποτα, ειδικά στην Ελλάδα, η πόδη ήταν στην πόδη τους. Θυμόμουν ότι η μητέρα μου μου έλεγε ιστορίες. Δεν είχαν φαγητό, οπότε στο στόμα της είχαν μεγάλωσες λεπτομέρειες. Ναι, βέβαια. Μεγάλωσαν στο στόμα της. Οπότε, όταν έρχονταν εδώ, είχαν ένα στόμα.
Να βγουν από την πόδη και να στρέψουν χρήματα. Ναι. Στοιχείων που μείναν πίσω. Έχουν αυτό το φύλλο στο κομμάτι τους, γιατί έρχονται από το κομμάτι των κομμάτων. Άρα, νοιώτε ότι έκαναν όλο το δύσκολο δουλειά, γιατί συχνά ακούμε ότι οι παππούς μας έδρασαν πολύ δύσκολα για να μας δώσουν το μέλλον, το ζωήμα που είχαμε. Αν δεις την γενέρα μας και μετά την γενέρα μας, οι άνθρωποι γίνονται πιο ευθύνοι και διδάσκονται για έναν εύκολο τρόπο.
δεν θέλουν την ασκή, είναι μια κοινωνική πράξη. Γιατί αν δούμε τους παιδιούς τώρα, ας πούμε, που αγοράζουν μια νέα σπίτι, και το βλέπω πολλά, έχουν βοήθεια από τους παιδιούς τους να αγοράζουν γιατί τους παιδιούς τους έχουν καταστρέφει και τότε δεν είναι χαρούμενοι να ζουν σε αυτή την ασφαλή σπίτι και να κάνουν τα πράγματα.
Θέλουν ένα γρήγορο σχέδιο, ένα γρήγορο ασφαλής σπίτι. Πιστεύεις ότι ολόκληρος από την γενέθα μας, οι άνθρωποι έχουν χάσει αυτό το αίθος που είχαν οι παππούς μας από την ανάγκη. Νομίζω ότι αυτό που είπες, Κριστίνα, είναι πολύ οξυμόρρομο και κάνει ένα μεγάλο συμπέρασμα από το να είσαι χαμηλός και το να μπορείς να αγοράσεις ένα σπίτι.
Είναι ένα διαφορετικό πράγμα. Γιατί οι νέοι γενέθλοι τώρα, οι νέες γενέθλοι, ασφαλίζονται να αγοράζουν ένα σχέδιο. Στην Ελλάδα, σε ό,τι και εδώ στην Αστραλία, τα πράγματα δεν είναι ό,τι ήδη είναι. Άρα ασφαλίζονται ακόμα και μόνο για να βάλουν ένα σχέδιο. Να βάλουν ένα σχέδιο. Και δεν μιλούμε τώρα για οικογένειες που υποστηρίζουν τους παιδιάς να αγοράζουν ένα σχέδιο.
Ας είμαστε αδιαβολητικοί. Πολλοί νέοι παιδιά σήμερα έχουν ένα σύνολο για να αγοράσουν ένα σπίτι. Εγώ έχω πολύ, πολύ υπέροχα δουλειά στην τελική ελίτ, ή με βοήθεια της οικογένειας. Είναι πολύ δύσκολο να ξεκινήσεις από τίποτα. Και το άλλο επίπεδο στους νέους παιδιά, που προσπαθούν να αγοράσουν ένα σπίτι ή να προχωρήσουν, το κόστος του είναι ότι ανοίγουν να έχουν παιδιά, ή δεν έχουν παιδιά.
Και θα πάρω το που βλέπω στην Ελλάδα ως παράδειγμα. Πολλοί νέοι κοπέλες θα αγοράσουν τα σπίτια τους, τα Airbnb, μέσα από τις χρόνια του χρόνου, να πηγαίνουν με τους παππούς τους, για να τους βοηθήσουν, ξέρετε, μέσα από το χρόνο του χρόνου. Άρα, βασικά, είναι να περπατήσεις σε ένα τρέμπιλ για να προχωρήσεις. Θα το επικοινωνήσω με το θέμα που είχαμε για τους παππούς μας.
Όταν πρώτα πήγαμε εδώ, στην Αυστραλία, μετά το 2011, η μητέρα μου είχε ρωτήσει, Με είπε, Νίκ, είσαι ακόμα στην αγορά? Και είπα, ναι μάμ. Με είπε, γιατί δεν αγοράζεις μια χώρα, έτσι. Γιατί η μητέρα μου και ο μητέρας μου, οι αρχές, με τα πόντσια, είχαν τρία αγορά, στην Αδελφία. Ήταν η μητέρα μου και ο μητέρας μου, και είχα αυτή την ιδέα, όταν μπορείς να αγοράσεις την αγορά, να αγοράσεις την αγορά, τρία, τέσσερα, πέντε χρόνια.
Και είπα, μάμ, δεν μπορώ να βάλω Είναι ένας δεσμευτής. Τι μιλάς για αυτό? Τι δεν καταλαβαίνουν, όταν οι παππούς μας αγοράσαν τα σπίτια τους για, δεν ξέρω, 12.000 πόντες ή ό,τι άλλο. 7.000 πόντες ήταν η πρώτη σπίτια μου. Λοιπόν, το κόστος της σπίτιας και το πώς το έκανε, είχαν κάποιο τρόπο παραδοσιακό. Αλλά το κόστος της σπίτιας τώρα, οι εξαρτάσεις πιο ήδη μείνουν στεγνώμες.
Οι σπίτιας έχουν πεθάνει από τις αρμόδια της πραγματικότητας. Οπότε, η αυτοκίνηση της δομής είναι σχεδόν μια αδυναμία. Και είχαμε αυτή την ιδέα, ότι τώρα μιλάμε για δικαιώματα, ότι όταν οι παιδιά μας θα γίνουν γνωστοί, πρέπει να τους δώσουμε ένα δικαιώμα. Δεν μπορείς να γνωρίσεις τον παιδί σου χωρίς να έχεις ένα δικαιώμα, ακόμα και αν είναι ένας παιδί ή μία γυναίκα.
Είμαστε μιλώντας κουλτρικά τώρα, γιατί αυτό δεν είναι γύρω στον κόσμο. Γιατί μιλάμε για το πώς οι ελληνικές οικογένειες είναι υποστηρικές εργασίες όταν αφορά τα φιλικά. Και μην ξεχνάτε, όλοι οι Έλληνες μείνουν στο σπίτι μέχρι τις 40. Λοιπόν, αυτό είναι άλλο. Όχι όλοι οι Έλληνες. Όχι όλοι οι Έλληνες. Αυτό είναι άλλο. Θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι.
Φυσικά. Μπορείτε να δουλεύετε σκληρά και ακόμα να είστε χαρούμενοι. Φυσικά. Και γιατί είναι αυτό. Λοιπόν, απλώς, ανάπτυξε από τον έργο που έχεις, την επιχείρηση, αν είσαι σε μικρότερη αριθμό. Πολλές φακτές διαδικασίζουν αυτό. Και το άλλο που αντιμετωπίζει αυτό είναι ποιο στρατό ζωής θέλεις να έχεις. Γιατί, ακόμα και πολύ χαρούμενοι άνθρωποι συχνά βρίσκονται δύσκολο να κάνουν κόμμα γιατί έχουν αυτό το μεγάλο ζωή.
Δεν είναι δυνατοί να προσφέρουν, δεν είναι δυνατοί να κάνουν χωρίς. Άρα, ακόμα πρέπει να έχουν την αρκετή αγόρα, την εξοπλισμό της δικτύου. Συγγνώμη για την επαναλαμβάνω, αλλά μιλάμε για τα χαμηλό. Μιλάμε για τα χαμηλό. Ναι, αλλά... Πόσο σημαντικό είναι, Είναι όμως... Λέγε το πρόβλημα σου, ας το πούμε έτσι, και ακόμα...
Είσαι χαμηλός. Φτιάχνεις δύο και τρία δουλειά κάθε μέρα. Ναι. Δεν μπορείς να προσφέρεις στους παιδιά σου τα στήματα για να βγάλεις από αυτό το επίπεδο. Δεν για να έχεις έναν αρκετές αγόρι, αλλά για να φτιάξεις ένα σπίτι, για παράδειγμα, με το διευθύνιο. Για να βάλεις το φαγητό σε μία πλατεία σχετικά με την καλύτερη φασική φασική.
Λοιπόν, λένε ότι πολλοί παιδιά, και δεν έχω τα σχεδιαστικά στο πρωί, πηγαίνουν σπίτι σπίτι. Ναι. Πολλοί σπίτι αρχίζουν προγράμματα που φοράει παιδιά όταν έρχονται σπίτι για αυτόν τον λόγο. Αλλά γιατί είναι τώρα δύσκολο, πολλοί επηρεαστές, πριν δεν ζήτησαν σε έναν κυκλοβολιστικό κόσμο, η κυκλοβολιστική αλλαγή το πρόσωπο του κόσμου, πώς είναι όλα αλλαγμένα και οι εξωτερικές ενθουσιασμοί επηρεάζουν τις οικονομίες στον κόσμο.
Ναι, ναι, εγγραφώ. Και πιστεύω ότι αυτό είναι ένα γερμανικό κομμάτι που έχουμε, ότι γεννήσαμε διαφορετικά, αλλά πώς το περάσαμε αυτό στους παιδιά μας, γιατί δεν γεννήσαμε έτσι. Άρα, πιστεύω, τώρα, όπως είπατε, με την γλωβολιστική, ξέρουμε τι συμβαίνει εκτός, και μπορούμε να δούμε πιο φακές επιτυχίες. Γιατί όχι όλες οι επιτυχίες που βλέπουμε στα social media και παντού, είναι πραγματικές.
Είναι προμόρφωτες προμόρφωτες. Οπότε, μην φυσικευτείς από τα μεγάλα λάθη. Ό,τι θέλω να πω είναι ότι... πόσο αξιόπιτο είναι... Όπως ένας έγχος από 90.000 δολάρια δεν είναι αρκετό για να φτιάξει τα ασφαλή. Αυτό είναι το πρόβλημα. Αυτό είναι ένα συμβαρήμα. Γιατί ας πούμε ότι η οικογένεια έχει τρία παιδιά και η γυναίκα ή ο πατέρας πρέπει να μείνει σπίτι για να σπίξει παιδιά ή για κάτι άλλο, γιατί είναι πολύ συχνό.
Ξέρω οικογένειες όπως αυτά. Και υπάρχει μόνο ένα που δουλεύει πλήρως και ο άλλος δουλεύει σε μέτρια ώρα. Εδώ είσαι, αυτό είναι 90.000 δολάρες. Τι θα κάνεις με αυτά τα 90.000 δολάρες, Κρίστη? Αυτό είναι η πόλη της υποθέτησης. Ακριβώς. Αυτό είναι όταν έρχεται η περίοδο, ενώ αρχίζω να κόψω τα φαγητά, αρχίζω να κόψω τα... τα φαγητά.
Να πάρεις τα χέρια σου. Ναι. Και τώρα έρχεται πιο αυτοκίνητο, γιατί δεν μπορείς να αφοράς να αγοράσεις κάποιες πράγματα να το καταλήξεις με άλλες πλατεία και να τελειώσεις με ένα μικρό λόγο, ένα μικρό λόγο από 2.000, για να περπατήσεις το μερικές μήνες, που πρέπει να επαναλαμβάνεις με 45% ενδιαφέρον και τελικά. Και αυτό είναι το λόγο για το οποίο είναι δύσκολο να αφήσεις αυτό το, δεν θα το ονομάσω έναν κύκλο της υποθέτησης, να συνεχώς είσαι χαμηλός.
Σε ποιον κόσμο, Μετά από κάθε φορά, αν έχεις αυξήσει 90.000 χρόνια ή 100.000 χρόνια, αυτό ήταν κατάλληλο καλό χρήμα. Μπορείς να έχεις δύο έγκαιρες όπως αυτά και να ασκήσεις. Και ξέρεις τι με πειράζει? Γιατί βλέπω ότι η σκέψη, η σκέψη, οι χαρούς γίνονται χαρούς και οι χαρούς γίνονται χαρούς. Δεν υπάρχει παραδοσία. Μετά την κόβη, η πλήρης των χαρούς, η ανάπτυξη, πήγαινε με 30%.
Επομένως, αυτό σημαίνει ότι όταν κάποιος κερδίζει, κάποιος χάρτηκε. Ξέρετε γιατί? Γιατί οι πλούσιοι, οι πολύ πλούσιοι, γίνονται πλούσιοι από τη δυνατότητα, από τα δύσκολα και τα σημαντικά. Και θα σας δώσω ένα άλλο παράδειγμα. Ας πούμε ότι έχετε τρία παιδιά. Ή θα χρησιμοποιήσω το ίδιο παράδειγμα. Είσαι η μητέρα που μείνει σπίτι, σκοτώζει τους παιδιούς, τους φτιάχνει, τους πηγαίνει στο σχολείο.
Ο μικρός κοιμήθηκε στο σπίτι, πρέπει να κάνεις όλα αυτά μέσα. Υπέροχα, δουλεύεις μετά τη διάρκεια. Υπέροχα, δουλεύεις από το σπίτι ως μετά τη διάρκεια. Ο σύζυγός σου δουλεύει πλήρως, κάνει 70, 60 ή ό,τι. Έχεις έναν έντονο του 1995, αγωνικά. Έχεις τρία παιδιά. Ξέρεις πόσο κοστίζει ένα πρόβλημα να πηγαίνεις να αγοράσεις για μια οικογένεια από πέντε, εδώ, στη Συνδυνία.
Πόσο? Θα πιέσω, δεν ξέρω. Νομίζω. 1.500. Είσαι κοντά σε αυτό. Ναι. Ωραία, θα πω ότι δεν θα βάλεις όλους τους παιδιά σε διαφορετικές εργασίες. Ας πούμε ότι θα έχεις τους μικρούς σε ένα εργασίο και τους μεγαλύτερους σε άλλο. Άρα, χρειάζεται ένα τρίτο καλύτερο. 100%. Άρα, θα πούμε ότι θα πέσει σε 1.000. 1.000. 1.000 x 52.
Είναι 52.000 χρόνια. Με το μεγάλο του 95, έχεις άλλους 43, που θα χρειαστεί η ηλεκτρική, η νερό, όλα τα πιόρτα, το φαγητό, τα σούπερμακια, την εκπαίδευση. Τι υπάρχει? Ίσως δεν είναι αρκετό. Η πραγματικότητα είναι ότι οι περισσότεροι άτομοι ζουν σε δύο έγκαιρες. Πολύ πολλοί μπορούν να ζουν σε ένα και τότε υπάρχει ο κόσμος της παιδικής υγείας, όλα τα πράγματα.
Δεν ξέρω πολλά πράγματα. Δεν ξέρω κάποιον που δεν έχει χρόνο για την προσφυγική και ξεκινάει στο δουλειά. Δεν ξέρω κανείς που είναι μητέρα στο σπίτι. Ναι. Δεν ξέρω. Έχουν λίγο παιδιά. Έχουν λίγο παιδιά. Αν και κάποιος. Μπορεί να είναι ένας. Έχουν λίγο παιδιά. Δεν έχουν δύο ή τρία παιδιά. Τότε φανταστείτε ότι οι Έλληνες δεν κάνουν παιδιά.
Δεν φανταστείτε. Είναι η αλήθεια. Πάντα φανταστείτε. Δεν, δεν, πρέπει να το λύσουμε. Και αυτό είναι το σημείο που οι κυβερνήσεις πρέπει να έρθουν στο κοινό. Πρέπει να εμπιστεύσουν, να το κάνουν ευκαιριασμένο για τους νέους κοπέλους να μπορούν να αφορούν, να δίνουν ένα παιδιόντι. Θυμάστε τις αρχές που έπρεπε να πάρουμε καλούς παιδιόντι.
Και αφού αφαιρούμε το μέλλον των χωριών μας, δεν αφαιρούμε τους νέους και τους δίνουμε εμπιστεύσεις για να έχουμε παιδιά. Μετά από παιδιά, μετά από μια κοινότητα, τι μας συμβαίνει? Έχουμε μια κοινωνική κοινότητα, λιγότερη εξοπλισμία που έρχεται γιατί είναι μικρός εργασίες, πρέπει να εγκαταλείψουμε την κοινωνική κοινότητα, οπότε υπάρχει πολλή διαφορά.
Πιστεύεις ότι ως παιδιά πρέπει να βάλουμε κάποια βάση, κάποια βασίλειά για τα παιδιά μας... Επιτροπή. Επιτροπή αλλά και ευθύνη. Νομίζω ότι η εξελίξη της δουλειάς και το να ξέρουμε τι είναι να φτιάξουμε ένα δολάριο, αντί να πείτε σ'αυτούς τους παιδιούς που σκέφτονται και να λένε, «Εγώ θα εμπιστεύσω στην εμφανίστησή μου, γιατί τι συμβαίνει με αυτά τα παιδιά»
τελικά, θα πάρουν την εμφανίστησή τους και θα τα σκέφτονται όλοι, γιατί δεν έχουν κανένα σημείο. Είμαστε μιλώντας για εμφανίστηση. Οι οικογένειες δεν είναι σε αυτό το σημείο να αφήσουν κάτι πίσω. Και μιλάμε για το 30% των παιδιών στον κόσμο που ζει σε πολυδιμετρική πόβη. Επίσης, το 30% είναι μεγάλη πόβη. 30%! Αυτό είναι μεγάλο, Κριστίνα.
Όταν οι αγκάς αφορούν το δουλειά σας ή τη ζωή σας, χρειάζεστε βιώσιμο που μπορείτε να εμπιστεύσετε. Η Νατάσσα Κέραμι, που προσφέρει εξωτερικό αγκά, μια ιδέα αλλά δεν έχουν τις σωστές προστατεύσεις. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Το 2019 μέχρι το 2021 και το 2023 μέχρι το 2025 η Ινδία υποστηρίζει από την πρόβληση 175 εκατομμύρια άτομα από προγράμματα, με την κόμμαξη των δίχτυων ή δώσεις περισσότερων ευκαιρίων.
Πιστεύεις ότι οι φίλοι έχουν την ίδια ευκαιρία με τους πλούσιους? Όχι. Όχι. Αυτό είναι το πρόβλημα. Πόσα είπατε? 175 δις. Αλλά σε μια πολιτισμό με περίπου 1 δις, είναι αυτό ένα σημαντικό πόδι? Δεν σημαίνει ότι όλοι είναι φίλοι. Η Ινδία έχει μια δυνατή στρατηγική. Δεν έχουν κατάσταση μεταξύ. Έχουν μια μεταξύ μεταξύ. Αλλά όταν δούμε την Ελλάδα σήμερα, όταν μιλώ με τους ανθρώπους και τους νέους, είναι σαν να έχουν χάσει την ελπίδα. Δεν αγωνίζονται.
Βλέπουν ότι είναι αρκετά αρκετό να αυξήσουν αυτό το κύκλο, να μπορούν να OWN το σπίτι. Δεν μπορούν να δουν τι πληρώνουν, το κόστος του ζήτημα, τα προσπάθειά που αφήνουν πολλά των εργαλείων. Είναι πολύ δύσκολο για τους να δουν ένα φως στο τέλος του τούνελου. Λοιπόν, πώς θα ζήσουν για σήμερα? Βέβαια, πιστεύω ότι τώρα μιλάμε για την Ελλάδα.
Υπάρχουν δύο ασπίσεις που θα ασφαλίσουμε. Και θα μιλήσουμε για την ευκαιρία. Ξέρετε, σε πολλές περίπτωσες, οι άνθρωποι προσπαθούν να φέρουν κάποια χρήματα, να φέρουν το ζήτημα. Ξέρω πολλές περίπτωσες ότι οι άνθρωποι προσπαθούν να ευκαιρίσουν. Υπάρχουν δύο πράγματα που πρέπει να διαφέρουν. Το ένα είναι τι κάνουν οι κυβερνήσεις για να μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους από την υποχρεωτικότητα και τι κάνουμε ως άνθρωποι, τι είναι η σκέψη μας.
Υπήρξε με πολλά φορές και εδώ στην Αυστραλία επίσης. Έχουν εμπιστεύσει από εμένα. Δεν θα κόψω ακόμα έναν κομμάτι από ό,τι έπρεπε να κάνουν. Δώσω περισσότερο, όχι λιγότερο. Και αυτό το κρατώ μέχρι τώρα. Είναι ένας αξίος για μένα. Οπότε η εμπειρία σας, τώρα που έχετε δημόσια επιχείρηση και εργαζόμενους, δεν θέλεις να... Βλέπετε τους εργαζόμενους σας, γιατί δεν αρέσει...
Γιατί δεν... Είχες αυτή την κακή εμπειρία. Έχω ανθρώπους που έρχονται εδώ για να αποτύχουν από την υποχρεωτικότητα. Όπου ήταν. Ήταν χαρούμενοι. Η οικογένεια. Και έρχονται εδώ για να δουλεύουν. Για να έχουν μια καλύτερη μέρα. για να αποτρέψουμε την υποχρεωτικότητα. Και τι θα κάνω, θα κόψω ένα δολάριο ή πέντε δολάρια από αυτούς, την ευρωβουλευτική ρέα. Είναι τραγικά.
Δεν νομίζω ότι οι κυβερνήσεις είναι η απάντηση, Νίκο. Όταν δούμε το κόσμο, τι είναι τα προστατεύσεις, είναι η πόλη, η κίνηση και οι άνθρωποι που ξεχνούν είναι οι άνθρωποι που γίνονται. Κριστίν, η διεθνή διεθνή δημιουργία έχει αυξηθεί μετά από 80%. 80% από το 2020. Αυτό σας λέει κάτι? Ναι. Μου λέει κάτι. Λοιπόν, μου λέει πολύ.
Βλέπτε αυτό. Γιατί όχι να είναι ένα μέχρισμα που μπορεί να... Ωραία στρατιώση. Ας πούμε ότι θέλουμε να δώσουμε πίσω στην κοινωνία. Ωραία, εσείς, έχετε αυξηθεί σε 6 χρόνια. 80% δώστε κάτι πίσω. Δώστε κάτι πίσω. Ας δούμε μια πόλεμη που είναι στην Ιράν και οι άνθρωποι και οι επιχειρήσεις ασκούν. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να βάλουν φαγητό στο τέμπλο, δεν μπορούν να βάλουν φουλό στο τέμπλο.
Αλλά ο πρόεδρος και οι πολύ, πολύ φίλοι του έχουν κάνει περισσότερο χρήμα από αυτήν την περίοδο πόλεμη από αυτό που είχαν στην ευκαιρία. Έχετε έναν πρόεδρο που δεν δίνει στους ανθρώπους, η πόδη πέτει, οι άνθρωποι πέτει, οι κόσμοι πέτει, αλλά συνεχίζουν να γίνουν χαρούμενοι από τις προφητείες τους από τη πολίτη. Αυτό, για μένα, είναι το πιο διαβολικό παράδειγμα για το πώς η ελίτ δείχνει για εσένα και έχεις έναν πρόεδρο που κάνει αυτό.
Άρα, ποιο ελπίδο έχει η εργαζόμενη κλάσσα? Δεν υπάρχει ελπίδα. Και όπως είπατε, η ορθή έγκυψη ήταν πολύ σωστή, διαβολική. Είναι ένα συστημό που δουλεύει σε αυτήν την κατεύθυνση. Είναι ένα συστημό που θέλει δύο επίπεδα πολίτες. Οι χαρούς και οι χαρούς. Θα δείτε ότι η κλάσσα μεταξύ είναι διαφυγής μέχρι μέρα. Εμείς είχαμε ένα στρατώνο κοινό κλάσμα.
Ή τα πήγαν πιο πιο, ή τα βρήκαν τρόπες να πήγαν πιο πιο, ή δεν μπορούσαν να βρουν τις ευκαιρίες και τα πήγαν πιο πιο. Και αυτό το κύκλος θα γίνει μεγαλύτερο και μεγαλύτερο όσο το χρόνο περάσει. Μετά από έναν χρόνο, αν είπατε ότι κάποιος ήταν μιλιομένος, ήταν αρκετοποιημένοι. Αλλά ας το πούμε από την πραγματικότητα. Σήμερα είναι ένας κοινός κλάσσος, Είναι σημαντικό για τον άνθρωπο, γιατί ο κόστος του ζήτημας έχει πεθάνει τόσο μεγάλο.
Η οικογένειά σου είναι δύσκολη. Εάν έχεις μια οικογένεια που έχει αγορά, είναι δύσκολη πιο από 1.000.000 δολάρια. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είσαι ευκαιριστής, γιατί ο κόστος του ζήτημας είναι ακόμα μεγάλο, οι εξοπλισμούς σου είναι ακόμα μεγάλο, να βάλεις τους παιδιούς σου μέσα στο σχολείο... Έχεις την εκατομμύρια δόλα πρόπονη, αλλά πιστεύεις ότι δεν ζεις σαν εκατομμύριο.
Άρα, ακόμα και το τρόπο εκατομμύριο δεν σημαίνει τίποτα. Ακριβώς. Ακριβώς. Αλλά μιλάω για εκατομμύριους. Είσαι εκατομμύριος. Ωραία. Και μιλάω για... Όταν αναγνωρίζω τι συμβαίνει στην Αμερική τώρα με τον Πρόεδρο, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ακούνε αυτό και θα μου πούσαν, «Α, αυτό είναι το πώς σκέφτονται οι κομμουνιστές».
Όχι, δεν είναι. Το βασικό υγεία πρέπει να είναι αυτό που δίνουν όλοι οι κυβερνήσεις. Δεν είναι μια σοσιαλισμική πράγμα. Είναι μια ευθύνη. Πρέπει να βρεις κάτι πίσω για τις δίκαιες σου. Οι δίκαιες σου δεν πηγαίνουν όπου πρέπει να είναι. Επιτυχία, υγεία, φυσική, όλα αυτά. Αλλά όσο όλα αυτά χρειάζονται σε τα κοινωνικά πολιτικά, μετά έχεις ανθρώπους όπως τον Τρόμπ, που έχει κάνει πιθανότητα πιο χρήμα από κάποιον άλλον πρόεδρο στην ιστορία, μέσω της πόλεμης και των δυνατών που έχει δώσει.
Πώς είναι αυτό το παραδείγμα? Πώς το καταφέρνεις αυτό το κύκλο, όταν ο κυβερνήτης δεν αφορά τις ανθρώπες του? Λοιπόν, να είσαι πρόεδρος είναι ένα πράγμα, και να είσαι επιχειρή, να εμπιστεύσεις σε εργασία, και όλα αυτά, είναι άλλη πράγμα. Αλλά μην ξεχνάτε ότι πολλές από τις πόρες έχουν δημιουργηθεί για να κάνουν τους ανθρώπους πλούσιοι.
Θα σας ρωτήσω, τι είναι η λύση? Αν είχα αυτή τη λύση, θα ήθελα να είμαι πρωθυπουργός. Ανθρώπινο κυβέρνητο. Βλέπουμε τώρα στην Ευρωπαϊκή κοινότητα και στο Παραλιαμό, πόσοι μιλούν για το πώς μπορούμε να αυξήσουμε το φαντασμό για αυτοκίνητα και πολιτική και ασφαλή εγκέντρωση και όλα αυτά. Αντί να πούμε ότι ας πάρουμε από αυτό το μπάντο 10% και το δώσουμε πίσω σε άνθρωποι που το χρειάζονται.
Ωραία ταξίδια είναι πολύ σοβαρή λόγω για τους άνθρωπους που είναι χαρούμενοι. Γιατί? Πρέπει να υπάρχουν διαφορετικές ασφάλειες για αυτά τα άνθρωποι. Ωραία, ξέρω ότι υπάρχει ένας επίπεδος της εξοπλισμού στην Αυστραλία ή κάτι άλλο. Δεν νομίζω ότι είναι αξιόπιτο. Δεν νομίζω ότι είναι αξιόπιτο. Και υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που κάνουν διπλώσεις, όπως είπα, που πρέπει να πληρώσουν πολύ περισσότερο από ό,τι πληρώνουν και πρέπει να δώσουν πίσω.
Νομίζω ότι τώρα ο ελληνικός πρωθυπουργός είπε ότι θα βάλουμε εξοπλισμούς στους μεγάλους κομμάτες, ή λίγο πόδι, γιατί κάνουν πολύ χρήματα, θα βάλεις έναν τάξη. Πού θα τους δώσεις αυτό το χρήμα? Θα τους δώσεις πίσω στους ανθρώπους, ή θα τους κρατήσεις για την επιχειρηματική σου προγράμμα? Βέβαια η επιχειρηματική σου προσπάθεια είναι να εργάζεται ανθρώπους, να τους βάλεις στο δουλειά.
Χρειάζεται επιχειρηματική σου. Είναι όταν πηγαίνει από το αριστερό, όταν μεγάλες εταιρείες, ή τα μάρια ή τα γαστριακά κοινότητα ή ό,τι και άλλο. Βάζουν τα χρήματα τους στον αριστερό, σε αριστερό επαγγέλματα. Ας είμαστε ασφαλείς, οι χώρες δεν μπορούν να λειτουργούν χωρίς ταξίδι. Οπότε, γιατί θα έπρεπε ο εργαστής με κομμάτι μεταξύ του κοινού να υπάρξει το πρόβλημα της ταξίδις του χωρίς το χώρο, όταν οι άνθρωποι που πρέπει να το πληρώσουν αυτοί θα πήρουν ταξίδι.
Είναι για το πώς διαδικασιάζετε την δυνατότητα σας. Τις σώσεις. Όπως, έχω 200 εκατομμύρια δόλια που θα δώσω στους ανθρώπους με τρόπος της εκπαίδευσης, με τρόπος της υγείας, αυξάνοντας τις αρνητικές επιχείρησεις για τα χωριά οικογένειά. Γιατί η εκπαίδευση... Ξέρετε γιατί είναι σημαντική η εκπαίδευση. Η περισσότερη πόλη είναι απαραίτητη.
Η ερώτηση είναι αν είστε ανεργοποιημένοι γιατί μπορούν να επιτρέψουν να επιτρέψουν ή αν είστε φίλοι γιατί δεν επιτρέψουν. Κάθε παιδί έχει τη δικαιοσύνη της κυβέρνησης. Και οι σχολεία βοηθούν τις οικογένειες που προσπαθούν. Η εκπαίδευση είναι κάτι που είναι φίλος κάθε παιδί στην Αυστραλία. Ο καθένας δεν έχει εκπαίδευση.
Δεν θα το έλεγα ακριβώς αυτό. Αλλά αυτό που κάνουν οι κυβερνήσεις είναι να πάρουν χρήματα όταν κάνουν τους κόμπους των κυβερνήσεων. Άλλωστε από να κόψουν τον πιο σημαντικό κοινό, για παράδειγμα, ή τον κοινό κοινό, τα κόψουν από τα προγράμματα. Τα κόψουν, τα πάρουν από την υγεία, τα πάρουν από την εκπαίδευση. Οι περιοχές είναι αυτές που είναι η δύναμη του μέρα.
Φανταστείτε αυτά τα προγράμματα, στρίψτε τα μεγάλα κυβερνητικά λομπιστήρια και τα πιο σημαντικά συγχωρήματα, όλα αυτά, τριμπήστε τα και μεταφέρτε τα χρήματα σε προγράμματα που θα ενωθούν την επόμενη γενέα. Ευχαριστώ πολύ. Christine, Christine for prime minister. Well, it's a very interesting topic, Christine. I can talk for hours.
Yes, we can. Well, we thought with our opening topic, we would talk about something relatable globally and try and create some discussion because we're not going to find the answers in one podcast here. So, this is a new season. Is it season 5? Season 5. Season 5. το δεύτερο χρόνο της Ελλάδας. Έχετε ξαναγραφεί από την Ελλάδα.
Έχετε μια καλή ώρα στην Ελλάδα. Έχω ξαναγραφεί. Λοιπόν, ξαναγραφείτε. Ήταν πριν τρία μήνες που δεν έχετε κάνει τίποτα. Λοιπόν, ας το κρατήσουμε. Ας το κρατήσουμε. Ποιος είναι ο επόμενος επεισόδος για την Κριστίνα? Ο επόμενος επεισόδος θα είναι ένας επίσης γλωσσόντροπος τοπικός. the age of misinformation. Who we can trust and who we can't.
And the traps and the pitfalls. Yes. So stay tuned. And I would like to close with if I could take out from this world it would be the poverty. Poverty, I have deleted poverty permanently from the world. Poverty can be deleted. There are so many. When you look at the Elon Musk's of the world the Bezos, Jeff Bezos Είμαστε τριλιοί τώρα. Έχουμε πηγαίνει πέρα από τους διδομιστές.
Δεν πρέπει να ζούμε με την πόδη όταν υπάρχει τόσο πολλά δίδασμα. Ακούω με αυτό. Ας κλείσουμε με αυτό. Ας ελπίσουμε ότι τα πράγματα θα αλλάξουν. Ευχαριστώ πολύ που ήρθατε με εμάς για το πρώτο επεισόδιο της σύζυγας 5. Σύζυγας 5. Βοηθήστε. Και θα σας δούμε στο επόμενο. Ωραία. Αυτό το podcast είναι προσπαθήσει από... Νατάσσα Καραμιχό, η εμπιστευμένη λίγα φωνή στην Ελλάδα για όλα τα λίγα πράγματα και το Helco Consulting, εμπιστευμένη στρατηγική για όλα τα επιχείρηση και τα εμπιστευόμενα στην Ελλάδα.
Είμαι η Κριστίν Σταυρόπολης και εγώ ο Νίκος Σουσαμίδης και αυτό είναι το Greek Potency, το podcast της ομογένειας. Ένα podcast για την Ελλάδα, που δείχνει ιστορίες, κουλτούρα, ιδέα, και λίγο τσούγρισμα.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα