Η Αμερική ψήφισε. Και τώρα;
ΤΟ ΒΗΜΑ ΣήμεραΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ο Γιάννης Θ. Διαμαντής συζητά με αναλυτές, δημοσιογράφους και ανταποκριτές για τις συνέπειες της συντριπτικής ήττας του Ντόναλντ Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές, από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη έως τη Μέση Ανατολή και την Κίνα.
Είναι το ίδιο ισχυρός ο Αμερικανός πρόεδρος μετά την αποδοκιμασία των ψηφοφόρων; Ποια η ευελιξία του; Τι θα αλλάξει πλέον στη διεθνή πολιτική και οικονομική σκηνή;
Το ΒΗΜΑ Σήμερα Vidcast αποκωδικοποιεί και αναλύει με στοιχεία και άποψη.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
και να τα εξηγήσουμε όπως κάνουμε πάντα στο βήμα σήμερα, θα έχουμε μία σειρά από καλεσμένους αναλυτές και δημοσιογράφους που θα συζητήσουμε εκτενώς για πράγματα που είτε έχουν συζητηθεί λιγότερο, αλλά και για πράγματα που θα προκύψουν μέσα από την κουβέντα. Ξεκινάμε λοιπόν, έχοντας πάντα στο μυαλό μας ότι θα έχουμε καλεσμένους όχι μόνο μέσα εδώ στο στούντιο, αλλά και με συνδέσεις, με ανταποκριτές και συναδέλφους από πρωτεύουσες και πόλεις των δύο πλευρών του Ατλαντικού.
Ξεκινάμε. Είμαστε μαζί με τον Περικλή Δημητρολόπουλο, τον διευθυντή της Εφημερίδας στο Βήμα. Περικλή, ευχαριστούμε πολύ που είσαι εδώ. Καλησπέρα Γιάννη. Δεν είσαι μόνο ήχος, είσαι και εικόνα. Ακριβώς. Θα τα δούμε όλα λοιπόν εδώ σήμερα. Θέλω να σε ρωτήσω κάτι πολύ συγκεκριμένο. Συνήθως ξεκινάμε έτσι με ένα γενικό σχόλιο, αλλά θα ήθελα να θίξουμε ένα συγκεκριμένο θέμα που είναι το εξής.
Οι Αμερικανοί ψηφοφόροι μας είπαν ότι ψηφίσανε με βάση την τσέπη τους, το οικονομικό δηλαδή, αυτό που επηρεάζει όλο τον πλανήτη, αλλά και την στάση των Ηνωμένων Πολιτειών στους πολέμους. Είναι μόνο αυτό ή θα μπορούσαμε να πούμε ότι γυρίζουν την πλάτη στην μάγκα πολιτική, στην λιτορική τραμπ, ότι δηλαδή δημιουργείται πλέον ένα αντιμάγκα κίνημα.
Νομίζω ότι γυρίζουν την πλάτη και απορρίπτουν μια διάψευση. Μια διάψευση προσδοκιών που καλλιέργησε ο πρόεδρος Τραμ και το κίνημα μάγκα ασφαλώς, ότι η Αμερική θα αποκτήσει ένα κέλυφος προστασίας το οποίο δεν θα το αγγίζει ο υπόλοιπος κόσμος. Υποσχέθηκε πράγματα τα οποία δεν έκανε. Είπε ότι δεν θα κάνει πολέμους στη Μέση Ανατολή.
έκανε πολέμους στη Μέση Ανατολή, υποσχέθηκε ότι θα ανακτήσει ένα κύρος και μια ισχύ Αμερική που δεν την ανέκτησε. Αντιθέτως, αισθάνεται από πολλές απόψεις πιο ευάλωτη και αισθάνεται πιο ευάλωτη και σε επίπεδο θεσμών και δημοκρατίας. Ποιος έχασε τώρα στις εκλογές αυτές. Καταρχάς, έχασε ο ίδιος ο Πρόεδρος Τραμπ διότι αναμίχθηκε πολύ ενεργά στις εκλογές.
Είπε βέβαια ότι εάν ήμουν εγώ στις κάλπες θα είχα κερδίσει Είπε ότι φανταστείτε πως είμαι εγώ στο ψηφοδέλτιο σας παρακαλώ φανταστείτε πως είμαι εγώ στο ψηφοδέλτιο και ψηφίστε Ε το φαντάστηκαν και δεν το ψήφισαν κατά τα φαινόμενα Το λέω αυτό γιατί διότι ο Τραμπ ήταν ο πρόεδρος που αναμίχθηκε περισσότερο που είχε ενεργέστερη συμμετοχή στις ενδιάμεσες εκλογές από οποιονδήποτε άλλο εδώ και πάρα πάρα πολλά χρόνια Δηλαδή, συνήθως, οι Αμερικανοί Πρόεδροι κρατάνε μια απόσταση ασφαλείας, μια υγειονομική ζώνη γύρω τους, έτσι ώστε, αν είναι αρνητικό το αποτέλεσμα, να μην εισπράξουν όλη την ήττα.
Ο Τραμπ την εισέπραξε. Βέβαια, η αντίδρασή του, ακριβώς αυτό που είπε η Μανσκέπες, που είπε αυτός μάλλον, ότι δεν έχασα εγώ γιατί δεν ήμουν εκεί, δεν ήμουν στα Σφοδέλτια, θυμίζει αυτή τη σκηνή από το Απρέντις, από αυτή τη ταινία που βλέπουμε έναν 25χρονο Τραμπ και έναν μέντορα δικηγόρο που τον έκανε αυτό που είναι έβγαλε από μέσα το αυτό που είναι που ήταν από τότε ο Τραμπ που του λέει κάποια στιγμή εκεί στη λιμουζίνα στο πίσω κάθισμα μην παραδεχθείς ποτέ την ήττα σου ακόμη και αν έχεις συντριβή ο Τραμπ την ακολουθεί αυτή τη συμβουλή το είδαμε και στις αμερικανικές εκλογές του 2020 με την εισβολή στο Καπιτόλιο τότε που αμφισβήτησε επί της ουσίας το αποτέλεσμα και ανοιχτά και οι οπαδοί του εκεί με τα κέρατα και τα λοιπά αξεσουάρ εφόρμησαν στο Καπιτόλιο και το έγινε τώρα και με αυτή τη δήλωση αλλά δεν ακούγεται πολύ πιστικό ακριβώς όταν ο ίδιος είναι τόσο παρόν και όταν έχει μια προεκλογική ρητορική, η οποία επίσης ειτήθηκε και το περιεχόμενο της οποίας είναι μη τους ψηφίσετε αυτούς
γιατί είναι κομμουνιστές, γιατί είναι τζιχαντιστές, γιατί είναι τριτοκοσμικοί, γιατί είναι αντιδυτικοί, γιατί είναι παρανοικοί και όλα αυτά τα ενός σημα που λέει. Αναφέρθηκες στο μαθητευόμενο. Ως γνωστόν δεν μπορεί να ξαναεκλεγεί ο Ντόναλτ Τραμπ. Βάσει τουλάχιστον του συντάγματος του Αμερικανικού. Δύο θητείες είναι, ολοκληρώνει σε δύο χρόνια τη δεύτερη του.
Υπάρχει μαθητευόμενος, θα ήθελε να έχει κάποιον που να τραμπήσει. Φυσικά δεν μπορείς να ακολουθήσεις το πρωτότυπο, αλλά θα επιδιώξει κάτι τέτοιο, πιστεύεις. Ο ίδιος. Σε καμία περίπτωση. Δεν νομίζω ότι ενδιαφέρει να υπάρξει οποιοςδήποτε διάδοχος αυτού που ήταν ο ίδιος. Ο Τραμπ θέλει να τον θυμούνται, δεν τον ενδιαφέρει πώς θα τον θυμούνται.
Θέλει να τον θυμούνται τον ίδιο. Όχι κάποιον άλλον σαν και αυτό, όχι κάποιον επίγονο. Πλούτησε αυτά τα δύο χρόνια, νομίζω δύο δις δολάρια αυξήθηκε η περιουσία της οικογένειας γενικώς από τις διάφορες δουλειές που έκανε. Το ένα ερώτημα λοιπόν είναι αν οι υπόλοιποι ρεπουμπλικανοί έχουν καταλάβει γιατί έχασαν, τι κατάλαβαν από αυτή την ήττα.
Και το άλλο ερώτημα, το πολύ βασικό, είναι τι κατάλαβαν από την ήκη τους οι δημοκρατικοί και πώς θα την ερμηνεύσουν και αν αυτοί θα την μεταβολήσουν σε μια στρατηγική που θα τους δώσει και την Προεδρία το οποίο είναι και το ζητούμενο σε δύο χρόνια. Θα κλέψω εδώ μάλλον, θα μεταφέρω μια δήλωση που έκανε ο Ραμ Μανιουέλ ήταν ο πρώτος προσωπάρχης του Μπαράκ Ομπάμα στον Λευκό Ιούκο και απολύτως επιτυχημένος.
Είπε λοιπόν ότι θα καταλάβουμε αν νίκησαν σήμερα οι δημοκρατικοί σε έναν χρόνο από τώρα. Ακριβώς γιατί θα δούμε πώς θα ερμηνεύσουν την νίκη τους και πώς θα σχεδιάσουν την εξαρτία τους για τις προηγουμένες εκλογές. Να ρθούμε και λίγο στο εδώ, δηλαδή στον ελληνικό χώρο, αλλά και στο εδώ εδώ, δηλαδή στο βήμα. Είσαι διευθυντής μιας κυριακάτικης εφημερίδας, όχι μιας, μιας από τις ιστορικότερες στην Ελλάδα.
Έχουμε ασχοληθεί πολύ όλα τα ελληνικά μεσαμαζικής ενημέρωσης και θα δούμε και στη συνέχεια για ποιους λόγους πρέπει να μας αφορά το τι συνέβη και τι θα συμβεί. Επαγγελματικά, ζήλεψες, σκέφτηκες λίγο τον εαυτό σου ότι αχ, να ήμουν και εγώ ρε παιδί μου σε εκείνη τη χώρα, διευθυντής ενός μέσου, για να ασχοληθώ με αυτές ακριβώς τις εξελίξεις.
Όχι, ομολογώ, δεν το σκέφτηκα έτσι όπως το θέτεις. Κοίταξε, καταλαβαίνω όμως τη ροτάς. Η Αμερική έχει την ισχύ ακόμη να δημιουργεί και να γράφει ιστορία και να δημιουργεί γεγονότα τα οποία τραβάνει την προσοχή όλων μας. Έχει μια ηγεμονία και πολιτισμική αν θέλεις, η οποία δεν είναι καθόλου αδιάφορη. Εξακλουθεί να έχει σε ολόκληρο τον πλανήτη ένα πολύ ισχυρό αποτύπωμα.
Ακόμη και το γεγονός ότι εξέλεξε πρόεδρο τον Τόναλτ Τραμπ μπορεί σε βάθος χρόνου και με την ελπίδα που έχουμε τώρα και θα δούμε αν θα επιβεβαιωθεί ότι τελειώνει και ο τραμπισμός μας με τον Τραμπ, να προσθέσει κάτι έτσι στους μύθους της, στους μύθους που την περιβάλλουν έτσι ως γενεσουργό πολύ μεγάλων γεγονότων. Άρα ναι, κάποιος θα ήθελε να είναι εκεί.
Ο τύπος στην Ελλάδα γενικώς διαχρονικά, αν εξαιρέσουμε τώρα βέβαια, κάποιες ακραίες θέσεις, δείχνει, ειδικά στην περίοδο Τραμπ, μία αγάπη προς τους δημοκρατικούς. Τους προτιμάμε ως μία επόμενη λύση. Επειδή αναφέρθηκε σε αυτό... Ο δικός μας, τύπος λες. Ναι, ο δικός μας, ο ελληνικός. Επειδή ακριβώς δείχνουν να έχουν αυτή τη στιγμή το πάνω χέρι.
Πιστεύεις ότι με το να μην έχουν αυτή τη στιγμή έναν καθαρό ηγέτη, έχουν βέβαια δύο χρόνια μπροστά τους, αυτό τους δημιουργεί μια πιο ενδιαφέρουσα και πλεονεκτική πολυφωνία ή μια έλλειψη αρχηγίας που ενδεχομένως δεν θα τραβήξει το κάρο των δημοκρατικών πιο μπροστά για να φτάσουν και στην προεδρία που θα θέλουν σε δύο χρόνια.
Κατά ψέματα, οι εκλογές και η πολιτική είναι μια υπόθεση και προσώπων. Αυτό που μένουμε να δούμε τώρα είναι αν από τους δημοκρατικούς κέρδισης Σαν δημοκρατική δεν είμαι βέβαιος και στο Δημοκρατικό Κόμμα γενικώς. Και σαν κάποια πρόσωπα. Πώς το εννοείς αυτό? Εννοώ ότι ο Τζέιμς Ταλαρίκο έκανε μια εξτρατεία που δεν θυμίζει και πάρα πολύ Δημοκρατικό Κόμμα από μια άποψη, διότι ήταν πολύ χριστιανική.
Εξέφερε σε ένα χριστιανικό κέντρο, αν υπάρχει αυτό το πράγμα. Ο επίσης εξελέγεας του μουσουλμάνου γερουσιαστής, ο Αλσαγέντ. Δηλαδή, ήταν από πολλές απόψεις προσωποκεντρικές αυτές οι διαμάχες. Άρα το ερώτημα τώρα είναι αν το Δημοκρατικό Κόμμα για τις προεδρικές εκλογές θα βρει ένα τέτοιο πρόσωπο που θα εκφράσει αυτό που φαίνεται να ζητούν, καταλαβαίνουμε ότι ζητούν αυτή τη στιγμή οι ψηφοφόροι του.
Δημοκρατικοί εναντίον ρεμποπλυγκανών παίρνουν θέση ως μέσα μας και στην μέρη σας εδώ, αλλά για τα επόμενα δύο χρόνια η κυβέρνηση παραμένει ρεπουμπλικανή. Δεν είμαστε εμείς την πιο δύσκολη θέση. Ίσως είναι η ελληνική κυβέρνηση για το πώς πρέπει να συνεργαστεί με κάτι που φαίνεται να είναι σε αποδρομή. Πώς το διαχειριζόμαστε όλο αυτό το ζήτημα.
Είναι σαν ένας προπομπός. Μάλλον αυτοί φεύγουν, έρχονται οι άλλοι. Έχουμε τις περίεργες και διάφορες... Έχουμε μάλλον τη διάσταση απόψεων. Πώς το διαχειριζόμαστε ως χώρα αυτό το πράγμα. Κυρίες και κύριοι, έχουμε αυτή τη στιγμή έναν πρόεδρο και μια Αμερικανική διοίκηση η οποία ιδεολογικά και καταστατικά θεωρεί ότι δεν μπορεί να κυβερνήσει διότι υπάρχει μια γραφειοκρατία, ένα βαθύ κράτος στις Ηνωμένες Πολιτείες που εμποδίζει τον Αμερικανό πρόεδρο να ασκήσει τις εξουσίες του.
περιλαμβανόταν και στο σχέδιο 2030 όλη αυτή η θεωρία. Άρα τι έκανε, απομείωσε θεσμούς όπως το State Department ας πούμε ουσιαστικά υποκαταστάθηκε σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό από διάφορους εκεί της παρέας του Αμερικανού Προέδρου. Αυτό που ευελπιστεί κανένας ότι θα αποκατασταθεί καταρχάς είναι η λειτουργία του Αμερικανικού κράτους σε αυτό το επίπεδο σε θεσμικό επίπεδο και σε επίπεδο διπλωματικό.
Διότι ακριβώς η Αμερικανική διπλωματία σε πολύ μεγάλο βαθμό δεν εκπροσωπεί το πια από το παραδοσιακό διπλωματικό σώμα, αλλά από κάποιους άλλους. Είχαμε κι εμείς μια σχετική εμπειρία εδώ από αυτούς τους άλλους, τέλος πάντων. Άρα νομίζω ότι αυτό που θα ήθελε η ελληνική κυβέρνηση συμπίπτει σε πολύ μεγάλο βαθμό με αυτό που θα ήθελε ολόκληρη η Ευρώπη.
Δηλαδή να αποκατασταθεί ένας κανονικός διάβλος επικοινωνίας και επαφής με την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και όχι αυτό το πράγμα το λίγο αποσπασματικό, το λίγο φίλοι και κολλητοί και πολλές αυτές ιστορίες. Οι Δημοκρατικοί δεν έχουν αποσαφηνίσει ακόμα πώς θα χειριστούν τα πεπραγμένα της κυβέρνησης Τραμπ ήδη από τώρα αφού ελέγχουν τον Κογκρέσο.
βλέπεις την πιθανότητα η Ελλάδα λόγω των περιπαιτειών που είχε η προηγούμενη πρέσβυρα εδώ να μπει σε ένα στόχαστρο ελέγχων πολιτικών συζητήσεων για το τι συνέβη τι θα μπορούσε να κάνει η κυβέρνηση που δεν έκανε είναι ένας λόγος ανησυχίας αυτός αυτό θα το καταλάβουμε εάν δούμε τι αντιλήφθηκαν ή πώς αντιλήφθηκαν οι δημοκρατικοί τη νίκη τους Δηλαδή, εάν δώσουν το βάρος σε ένα τέτοιο κυνήγι με επιτροπές στο Κογκρέσο, δεν ξέρω αν αυτό θα ακουστεί στην κοινή γνώμη την Αμερικανική, που είχε άλλες αγωνίες στην απασχολή καθημερινότητας, προφανώς και όχι πώς περνούσε το χρόνο της η Κίμπερ Λιγκυλφόιδε εδώ στην Αθήνα ή τι έκανε.
Θέλω να πω ότι οι δημοκρατικοί είχαν επιχειρήσει και προηγουμένως να κυνηγήσουν τον Τραμπ τότε με τη σχέση που είχε με μια πορνοστάρ και αν την πλήρωσε ή δεν την πλήρωσε για να ασιοποιήσει εκείνη, δεν απέδωσε κάτι αυτό. Πρέπει να ξέρεις τι θέλει ο άλλος που σε έχει ψηφίσει. Αυτός είναι ο πρώτος βασικός κανόνας. Και από εκεί και πέρα, ναι, τα ζητήματα διαφθοράς, ο τρόπος που πολιτεύτηκαν, που πολιτεύει και όλος αυτός ο μηχανισμός πέρξης του Τραμπ ασφαλώς έχει ενδιαφέρον, ενδεχομένως να έχει και ποινικές προεκτάσεις, αλλά νομίζω ότι για την Αμερικανική κοινή γνώμη δεν είναι αυτό το ζητούμενο.
Αν μπει η Αμερική αυτή τη στιγμή σε μια διαδικασία ημισή να κυνηγούν τους άλλους μισούς, μάλλον όλοι θα χάσουν παρά θα κερδίσει κάποιος. Περιγλήτη Μητρολόπουλε, σε ευχαριστούμε πολύ που ήσουν εδώ. Ευχαριστώ εγώ πολύ. Μιας και μιλάμε αρκετά για όσα συνέβησαν στις ενδιάμεσες εκλογές να δούμε εδώ και σε εικόνα τι έχει συμβεί λίγο Εγώ όσο βλέπετε αυτό μπορείτε να ακούτε και τα αποτελέσματα που τα έχω αλλιέψει από το Google αυτή τη στιγμή σε live για να δούμε, είναι τρεις μάχες θα μπορούσαμε να πούμε Στο επίπεδο των κυβερνητών έχουμε 28 δημοκρατικούς και 20 ρεπουμπλικανούς.
Στην Γερουσία έχουμε 54 δημοκρατικούς και 44 ρεπουμπλικανούς. Και στη Βουλή των Αντιπροσώπων, κάτι που βέβαια από την αρχή λέγανε ότι θα πάει προς τους μπλε, προς τους δημοκρατικούς δηλαδή, έχουμε 247 έδρες για τους δημοκρατικούς, 153 έδρες για τους ρεπουμπλικανούς. Επιστρέφοντας σιγά-σιγά προς το στούντιό μας, να καλωσορίσουμε τον εκδότη της εφημερίδας στο Βήμα, τον κύριο Γιάννη Πρετεντέρη.
Γεια σας. Ευχαριστούμε πολύ που είστε εδώ. Να είστε καλά. Δύο έδρες δεν υπάρχουν ακόμα στην Βερουσία, τους μετράνε ακόμα και καμία σαραλαπενταριά έδρες δεν έχουμε μεταρρυθμιστεί ακόμα στην Βουλή. Που σημαίνει ότι δεν θα είναι αυτή η τελική κατανομή, ευεχόμενως είναι χειρότερη. Χειρότερη. οπότε κύριε Πρετεντέρη υποθετικά πάντα ξυπνάτε το πρωί με τα οριστικά αποτελέσματα αλλά δεν είσαι ο Γιάννης Πρετεντέρης είσαι ο Ντόναλτ Τραμπ τι σας απασχολεί με αυτά τα αποτελέσματα ακύμα τη μελάγια καλά δίπλα μου εμένα η μελάγια μου ενδιαφέρει λοιπόν εμπάσχερτος δεν με απασχολούν ότι χάσαμε χάσαμε άσχημα και το θέμα είναι αν μπορεί πως μπορεί αυτός ο άνθρωπος να βρει έναν τρόπο συνύπαρξης, γιατί πια υπάρχει, πλειοψηφία νομοθετική και των δύο σωμάτων πια και ευρεία.
Ευρεία και για τα δύο σώματα. Που σημαίνει ότι θα πρέπει να αναζητήσει τρόπο να το κάνει. Θα το κάνει, δεν το πιστεύω. Ο Τραμπ είναι ένας πεισματάρης άνθρωπος ο οποίος πιστεύει ότι έχει δίκιο, πιστεύει στον εαυτό του, τον θεωρεί εγώ, τον αδερφό του, αυτό του, αλλά παρόλα αυτά δεν νομίζω το κάνει. Μακάρι να το κάνει να μας εκπλήξει. Να πάμε δηλαδή σε μια bipartisan που λένε οι Αμερικάνοι μια δικοματική κυβέρνηση.
Δεν το πω πιστεύω. Αλλά σε μερικούς βδομάδες θα έχουμε εικόνα. Επειδή ακριβώς είναι η τελική του ευθεία του Ντόναλτ Τραμπ και ήδη από την αρχή δεν τον ενδιαφέρει. Τώρα ίσως και περισσότερο. Θα φτάσουμε πιστεύετε και σε ακραίες καταστάσεις επιβολής της πολιτικής του ασχέτως του τι του επιτρέπει και τι όχι το κογκρέσο που πλέον έχει χάσει.
Ε, δεν είναι. Πώς, τι είναι σαν κρέες. Να φτάσουμε σε τέτοια προσωπικά διατάγματα, ας πούμε. Να ξαναβγάλει... Αυτό δεν το κάνει προσωπικά διατάγματα, υπάρχει. Αυτό δεν είναι ακραίο. Ρεβανσισμός στις δημοκρατικές πολιτείες. Φοβόμαστε για κάτι τέτοιο. Εναντίον ή υπέρ του. Ποιος θα κάνει ρεβανσισμό. Ο ρεβανσισμός είναι η κυβέρνηση, ακόμα έχουμε Τραμπ.
που δεν μας στήριξαν. Δεν είναι απλό. Και ούτε που αρχιβερνήσαμε με Βέττου, που μας αφήνει δύο μέρες τώρα. Ούτε αυτό είναι απλό. Η λογική, λέει, ήταν... Το Αμερικανικό Σύνταγμα και η Αμερικανική Δημοκρατία έχει πάρα πολλούς τρόπους, έχει ανοχές και αντοχές, για να μπορέσουν να λύσουν τα θέματα διακυβέρνησης. Και αυτό έχει φανεί πολλές φορές στο παρελθόν.
Πολλές φορές είχαμε έναν πρόεδρο με μια αντίθετη πλειοψηφία νομοθετική ή είχαμε έναν πρόεδρο με μια, πώς να το πω, περιορισμένη νομοθετική πλειοψηφία. Και μπόρεσαν και συνυπήρξαν. Δεν έκλεισαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, ούτε διαλύθηκαν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Τραμπ παραμένει πρόεδρος. Έχει όλες τις εξουσίες και τις αρμοδιότητες του πρόεδρου.
Δεν είναι περαστικός. Άρα αυτή τη στιγμή ο ίδιος θα δώσει έναν τόνο. Νομίζω εκ των πραγμάτων, όχι δεν θα το θέλει, καθόλου δεν θα αρέσει, αλλά εκ των πραγμάτων θα διηγηθεί σε κάποια μορφή, αν μην το πω σύνυπρο, εκατέρωθαν ανοχής. Δεν μπορούν να πλακωθούν με χώρα, λόγκη, να την κλείσουν και να φύγουν. Στο παρελθόν οι Δημοκρατικοί προσπάθησαν να τον στριμώξουν με ελέγχους, για υποθέσεις βέβαια που κλήθηκαν όχι ως σοβαρές πολύ. Αυτή τη φορά μήπως πέσουν οι ίδιοι στην παγίδα του ρευανσισμού γιατί ελέγχουν περισσότερα.
Δεν υπάρχει αυτό το κλίμα. Έως τώρα δεν το έχουμε δει αυτό το κλίμα. Και είδα και την Κάμαλα Χάρης η οποία έκανε δηλώσεις πολύ προσεκτικές, πολύ μετριοπαθείς δεν τους βλέπω να τρέχουν επάνω σε επιτροπές δικαστικές σχετικά και τους δημοκρατικούς, αλλά δεν ξέρεις. Ας περιμένουμε. Καταρχήν δεν υπάρχει νέο κογκρέσιο. Ο πρόεδρος είναι ο ίδιος που ήταν προχθές.
Και το κογκρέσιο είναι το ίδιο που ήταν προχθές. Από τον Ιανουάριο θα έχουμε τα νέα δεδομένα. Άρα θα δούμε τι θα προκύψει και αν θα βρεθούν κάποιες ισορροπίες. Υκάζω από την ιστορία των ΗΠΑ ότι θα βρεθούν κάποιες ισορροπίες. Δεν είναι πρωτοφανές αυτό που συμβαίνει. Βέβαια είναι πρωτοφανές με την έννοια ότι είναι ένας πρόεδρος λίγο ενοικονόμητος.
Αλλά αυτό είναι πρωτοφανές. Αλλά κατά τα άλλα υπάρχουν προηγούμενα αντιθέτων που συνεπάρχουν στη διαχείριση. Η ελληνική κυβέρνηση πώς οφείλει να αντιμετωπίσει αυτά τα αποτελέσματα. Έχει τον ίδιο εταίρο όπως το λέτε. Ο Τραμπ είναι ο πρόεδρος. Έρχεται κάτι όμως μάλλον. Εγώ δεν πιστεύω ότι κάποιος στον κόσμο ενδιαφέρει τι θα κάνει η ελληνική κυβέρνηση.
Και τρεις κασίλες έχουν όλοι. Αυτή που ενδιαφέρει όλοι είναι η Αμερική. Τι θα κάνει η ελληνική κυβέρνηση θα κοιτάει και θα παρακολουθεί τα γεγονότα. Τι άλλο να κάνει. Να πάει στην Εμπράσκα, να πάρει την Ρουσία. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Να δούμε τώρα παραμείνετε λίγο μαζί μας αν θέλετε, να έχουμε και μία σύνδεση με την Ουάσικτον και τον Πέτρο Κασφίκη, τον ανταποκριτή μας εκεί.
Τον ήρθατε στο δελτίο. Τα είπατε, ωραία. Να τως. Πέτρο, τι γίνεται, ε! Καλησπέρα, τι κάνετε. Από στούδιο σε στούδιο σε βλέπουμε. Να πω ότι αλήθεια είχα και απορία. Ο Γιάννης ήταν live, γιατί τον είχα βρει πριν στο μέλλον. Έχουμε Γρήγορα Σανσέλ εδώ και ο κύριος Πρετεντέρης είναι ο ίδιος Γρήγορος. ήρθε κατευθείαν στο στούντιο.
Πέτρο, μπορείς να μας δώσεις λίγο εικόνα από την κοινή γνώμη. Δηλαδή, πώς αντιμετωπίζουν οι Αμερικανοί αυτά τα αποτελέσματα. Εδώ έχει υπάρξει, όπως έχεις καταλάβει, τουλάχιστον στην Ελλάδα, αλλά όχι μόνο στην Ελλάδα, έχει υπάρξει μια πολύ μεγάλη, όχι έκπληξη, ένας σχεδόν ενθουσιασμός, θα λέγαμε. Κοιτάξτε, δεν θα σας δώσω εικόνα από τη Βάσινγκτον, γιατί ο Βάσιντον, τόσο ή άλλος, στις εκλογές του 1924 έβγαλε την κάμαλα χάρηση με ποσοστά που θα ζήλευε ο Βλαντιμίρ Πούτιν ή ο Κιμ Γιονγκούν.
Δεν είναι αντιπροσωπευτική εικόνα που επικρατεί εδώ στην πόλη. Στην υπόλοιπη Αμερική όμως, και αυτό έχει ενδιαφέρον, ήταν μια απόλυτη απογοήτευση και διάψευση των προσδοκιών που οδήγησαν τον Τόναρντ Τραμπ πίσω στο Βάλε Γραφείο. Οι Αμερικανοί, θα λέγαμε, εδώ σχεδόν 20 χρόνια οδηγούνται από διάψευση προσδοκίων από τη μία κυβέρνηση στην άλλη.
Δηλαδή, να πάμε πίσω στην περίοδο του Μπούς, με τον πόλεμο στο Ιράκ και όσα ξεκίνησαν, ήρθε μετά ο Μπαράκ Ομπάμα που σχέθηκε η ελπίδα έρχεται και η αλλαγή. Πέρασαν 8 χρόνια και σε αυτά τα 8 χρόνια του Μπαράκ Ομπάμα ήταν που γιγατώθηκε ο τραμπισμός λόγω της απογοήτευσης των πολιτών. Και πλέον το κίνημα Μάγκα, το πρώτα η Αμερική, όλα αυτά που προσχέθηκαν σε αυτόν τον κόσμο, οι ίδιοι άνθρωποι που τον εστίριξαν το 1924 ήταν οι ίδιοι που τον εμάβρισαν αυτή την εβδομάδα.
Και είναι εξωσυρμίωτο, νομίζω πρέπει να το κρατήσουμε. Δεν έχασαν οι Ρεπουμπλικανοί απλά γιατί η βάση τους, ο κόσμος τους έμεινε στο σπίτι και δεν πήγε στις σκάλπες να ψηφίσει. έχασαν ακριβώς επειδή ο προεκλογικός ένας πρισμός που είχε καταφέρει να στήσει ο Τραμπ το 1924, ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτού του κόσμου, πήγε στις κάλπες με σκοπό να τον τιμωρήσει και να ψηφίσει έχασε παραδείγματος χάρη τους νέους Αφρομερικανούς που είχε καταφέρει να κερδίσει ένα μεγάλο ποσοστό τους Λατίνους τους Λατίνους ακριβώς έχασε το νέο κόσμο και νομίζω ξέρετε το πιο ξεσημείο όταν εγώ που είδα στα έξι πόλες το βούμε ήταν στην πολιτεία του Κεντάκη γιατί ήταν μια πολιτεία που κράτησαν την κερουσία οι ρεμπουλικανοί και ο κόσμος που πήγε και ψήφισε τους ψήφισε παρ' όλα αυτά αν θέλετε κομματική συμπάθεια δεν πήγε με το χέρι του να ψηφίσει η ΠΛΕ όλοι είχαν να πούνε κάτι κακό για αυτή τη κυβέρνηση ότι δηλαδή δεν κοιτάω τώρα τώρα με ενδιαφέρεται περισσότερο για τα προσωπικά τους συμφέροντα
γιατί ακριβώς δεν ήταν ότι οι Αμερικανοί ήταν αντίθετοι με αυτές τις πολιτικές αφού συμφωνήθηκαν για αυτές τις πολιτικές απλά θεώρησαν ότι πρόκειται για μια απάτη και τίποτα από όλα αυτά δεν εφαρμόστηκε Πέτρο, έχω ακόμα ένα ερώτημα για εσένα αλλά να αποδεσμεύσουμε τον κύριο Περντεντέρη σας ευχαριστούμε πολύ που ήσασταν εδώ Να είστε καλά, ελπίζω ότι θα σας τα πει όλα ο Πέτρος θα ξέρει καλύτερα, ο μένας είναι Ιζουάσκουντων Εν πάση περιπτώσει.
Και ο Λιάνης συνάδελφε. Πέτρο, να μείνουμε λίγο στο θέμα του μάγκα. Έθεσα το ίδιο ερώτημα και προς τον Περικλή Δημητρολόπουλο, το Διευθυντής Εφημερίδας. Αυτό, πόσο μπορούμε να ερμηνεύσουμε όλα αυτά τα αποτελέσματα ως μια απόρριψη της μάγκα πολιτικής και ιδεολογίας και όχι απλά ως μια δυσαρέσκεια, δεν είναι απλό, μην το λέω απλά, αλλά μια δυσαρέσκεια για την διακυβέρνηση Τραμπ.
Είναι περίπλογο η αλήθεια Αυτό το ρώτημα είναι περίπλογο Και πρέπει να τα διαχωρίσουμε λίγο Εδώ μιλάνε για μια καταδίκη Του brand του Τόναλτ Τραμπ Το οποίο συνδέεται με το τραμπισμό Είναι πολύ δύσκολο να το ξεχωρίσουμε Αλλά στην ουσία πρόκειται μια καταδίκη Της πολιτικής που ακολουθήθηκε Παραδείγματα το Σχάρι Πώς κάποιος θα έρθει την επόμενη μέρα Να πει θα εφαρμόσω εγώ σωστά το δόγμα του τραμπισμού για τις αρρήφες, όπως λέμε, για τους δασμούς, για το θέμα των δασμών. Ο Τρόναλτ Τραμπ οι δασμοί δεν λειτουργήσαν για ένα πολύ απλό λόγο.
Τους χρησιμοποιούσε ως πολιτικό εργαλείο. Έλεγε, ξέλεγε. Τίμων με κάποιον ξενογέτη ανέβαζε τους δασμούς. Δεν μπορεί να λειτουργήσει, καταλαβαίνετε, έτσι η οικονομία. Αν θες να εφαρμόσεις ένα σχέδιο δασμών, πρέπει να έχεις ένα συγκροτημένο σχέδιο πρέπει να το ανακοινώσεις από πριν και πρέπει να είναι σταθερό ότι να ξέρουν οι εταιρείες η οικονομία, οι παράγοντες όλοι πώς να κινηθούν. Τώρα όταν έρθει κάποιος και υποστηρίξει και μιλήσει ξανά για δασμούς δεν νομίζω να τον πιστέψει κανέναν.
Δηλαδή ο ίδιος δημιούργησε μεγάλη ζημιά στο πραντ του τραμπισμού του κινήματος σε μάγκια. Δηλαδή, όποιος έρθει και πει ξανά τα ίδια και θα έρθω εγώ να τα εφαρμόσω σωστά, δεν ξέρω ποιος θα τον πιστέψει. Πέτρο Κασφίκη, σε ευχαριστούμε πολύ που ήσουν μαζί μας. Θα από τώρα δημοσίως σε δεσμεύουμε και για το ηχητικό βήμα σήμερα, τις επόμενες ημέρες, για να περάσουν λίγο, να κάτσει ο θόρυβος και να δούμε πραγματικά τι συμβαίνει εκεί.
Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ. ανάμεσα σε δύο συναδέλφους εκλεκτούς του Διεθνούς Ρεπορτάζ. Έχουμε την Τάνια Μποζανίνου, αρχιστεκτάκτρια του βήματος, ειδικευόμενη στα... και ειδική, όχι ειδικευόμενη. Ειδικευόμενη ήσουν πριν κάποια χρόνια. Ναι, λίγα, λίγα. Ειδική στα διεθνή. Και έχουμε και τον στρατή Αγγελή. Στρατή, ευχαριστούμε πολύ που είσαι εδώ.
Καλησπέρα. Μεγάλη χαρά. Θα ενώσουμε τώρα λίγο τη Δύση από την Τάνια και την Ανατολή από τον Στρατή, για να δούμε τις επιπτώσεις των αποτελεσμάτων των ενδιάμεσων εκλογών σε Ευρώπη και Μέση Ανατολή. Να μου επιτραπεί να ξεκινήσουμε από την Μέση Ανατολή, Στρατή, και να σου ζητήσω, όσο αδόκιμο και αν μπορεί να ακουστεί, να χωρίσουμε λίγο, σε σχέση πάντα με την οπτική την Αμερικανική, στους φίλους και εχθρούς, στους καλούς και τους κακούς για τις ΗΠΑ.
στη Μέση Ανατολή. Πώς είδανε δηλαδή είτε το Ισραήλ και τα Αμερικανόφυλα, όποια κράτη υπάρχουν πέραν του Ισραήλ εκεί και πόσο το είδανε τα αποτέλεσματα αυτά, το Ιράν και όλες οι άλλες δυνάμεις. Καλά κάνεις και κρατάς μια πισσινή θα το πω έτσι, γιατί το ποιος είναι φίλος με ποιον ειδικά στη Μέση Ανατολή είναι πολύ μεγάλη υπόθεση και ίσως ακόμη πιο μεγάλη ποιος είναι φίλος των Ηνωμένων Πολιτειών και ποιος εχθρός.
Η πρώτη αντίθεση... Είδα σήμερα μια χαρακτηριστική φωτογραφία από ένα πανό που ανέβασαν στην Τεχεράνη. Τι δείχνει, δείχνει στραπατσαρισμένο τον Τραμπ και τον Ετανιάχου, σαν να έχει σκάσει βόμβα δίπλα τους, ας πούμε, και ταλαιπωρημένους από τον πόλεμο. Και το μήνυμα είναι, αυτούς τους δύο εμείς καταφέραμε να τους δημιουργήσουμε μεγάλα προβλήματα.
Ο Τραμπ χάνει, ο Νετανιάχου χάνει, λένε οι Ιρανοί. Κατά συνέπεια κερδίσαμε και σε αυτό το επίπεδο. Όπου κερδίσαμε είναι εμείς αντέχουμε ακόμη και εκείνοι κινδυνεύουν να χάσουν. Και ήδη χάνουν στο εσωτερικό των χώρων τους. Αυτή είναι η αντίληψη στην Τεχεράνη σήμερα. Και δεν φαίνονται διατεθειμένοι και μάλιστα υπό το φως των εκλογτικών αποτελεσμάτων τόσο στο Ισραήλ όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες να βάλουν νερό στο κρασί τους.
Και εδώ που τα λέμε αν γινόταν μια διαπραγμάτευση μεταξύ οποιονδήποτε άλλων πλευρών κάπως έτσι θα αντιμετώπιζε η μία πλευρά την κατάσταση. Δηλαδή τώρα έχω ένα πλεονέκτημα. Επίσης από την πρώτη στιγμή οι Ιρανοί βγήκαν και είπανε ο λαός της Αμερικής είπε όχι στον πόλεμο. εκεί συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό με αυτά που λέει και ο Βάνς διαφορετικές οι αφετηρίες βέβαια επίσης εγώ εξακολουθώ να έχω στο μυαλό μου ότι δεν έχει περάσει εντελώς ο κίνδυνος για μια κλιμάκωση επειδή ακριβώς είναι στριμωγμένος και ο Νετανιάχου και ο Τραμπ από την άλλη όταν έχεις τον Βάνς και λέει τον αντιπρόεδρο της Αμερικής να λέει δηλαδή ότι ήταν λάθος όλο αυτό που κάναμε γιατί περί αυτού πρόκειται δύσκολα μπορώ να φανταστώ τον Τραμπ να διατάσει να πατάει το κουμπί δηλαδή και να λέει σηκωθείτε τα αεροπλάνα να ξαναβομβαρδίσετε.
Είναι πολύπλοκο. Ο Νετανιάχου έχει τα δικά του όπως είπες. Υπήρχαν οι εκλογές, ακόμα δεν έχει ξεκαθαρίσει το πεδίο εκεί. Παρ' όλα αυτά δεν είναι ζωτική σημασίαση για τον ίδιο το τι θα συμβεί στις ΗΠΑ. Εννοώ σε βάθος διετίας πια γιατί τώρα κοιτάμε τις προεδρικές. Ναι, φυσικά για τον Νετανιάχου αν μιλάμε. Είναι σημαντικό διότι πρώτα απ' όλα την ημέρα που πηγαίναν οι Αμερικανοί στις κάλπες, ενώ είχαν ανοίξει οι κάλπες, βγαίνει ο Τραμπ και λέει θα σταματήσουμε το πρόγραμμα παροχής οικονομικής βοήθειας για την αγορά αμερικανικού στρατιωτικού εξοπλισμού από το Ισραήλ.
Αυτό κάθε χρόνο είναι τέσσερα δις. Είναι πολύ σημαντική η στήριξη αυτή οικονομική. και αυτό το ανακοινώνει την ώρα που πάνε στις κάλπες οι Αμερικανοί. Σαν να προσπαθούσε τελευταία στιγμή να μαζέψει αυτούς που διαφωνούν μέσα στο ίδιο το κόμμα του για την στήριξη προς το Ισραήλ. Βγαίνει μετά ο Βάνς χτες και λέει ότι ένας από τους λόγους που χάσαμε είναι η στήριξη προς το Ισραήλ.
Δεν είναι μόνο ο πόλεμος δηλαδή, είναι και αυτό και η οικονομία βέβαια. Με αυτές τις συνθήκες μπορούμε να αντιληφθούμε ότι δύσκολα θα μπορούσε να ανατραπεί η κατάσταση Και επειδή πες για το Ισραήλ, σήμερα πριν από λίγο και το δεύτερο Αραβικό Κόμμα Ανακοίνωσε ότι θα στηρίξει μια κυβέρνηση υπό τον Άιζενκοτ Αυτό ανισχύει τις πιθανότητες στις επόμενες ημέρες Ο πρωθυπουργός Χέρτζοκ, ο συνόμοι ο πρόεδρος του Ισραήλ, ο Χέρτζοκ να δώσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Άιζενκοτ.
Αν θα τα καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση είναι άλλο θέμα. Γιατί μπορεί για παράδειγμα κάποιοι από τη συμμαχία του και σκέφτομαι για παράδειγμα το κόμμα του Λίμπερμαν να πούνε εμείς δεν θα στηρίξουμε αυτό το σενάριο. Επίσης τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια του Νετανιάχου σήμερα ένα από τα δύο θρησκευτικά κόμματα από τους συμμάχους του λέγοντας ότι δεν προτείνουμε τον Νετανιάχου για κυβέρνηση.
Έτσι λύνονται τα χέρια ενωλήγης του Προέδρου Χέρτσοκ να δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Άιζεκον. Αν θα καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση είναι ένα άλλο θέμα. Όμως και ο Τραμπ θα μείνει για τα επόμενα δύο χρόνια πρόεδρος της Αμερικής και ο Νετανιάχου μέχρι να σχηματιστεί καινούργια κυβέρνηση θα είναι Πρωθυπουργός του Ισραήλ.
Πάμε στην Ευρώπη και στην Τάνια Μποζανίνου. Τάνια, είναι δεδομένο ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες επί δευτεράς θητείας Τραμπ δεν πέρασαν πάρα πολύ καλά. Πώς δέχτηκαν λοιπόν τώρα αυτά τα νέα. Πιστεύω με ανακούφιση. Αν και περιμένουν μάλλον να ολοκληρωθεί η θητεία. Θα συνεργαστούν με τον Τράμπ, είναι ο πρόεδρος της Αμερικής. Ό,τι και αν γίνει είμαστε η Δύση.
Αλλά είδαν με ανακούφιση τα νέα. όμως φοβούνται ότι μπορεί ο Τραμπ στα δύο τελευταία χρόνια που του μένουν και παρόλο που τον λέμε κουτσί πάπια και δεν μπορεί να έχει πολύ μεγάλο περιθώριο κινήσεων και λιγμών το μεγαλύτερο περιθώριο το έχει στην εξωτερική πολιτική και φοβούνται μήπως θελήσει να εξασφαλίσει την ιστεροφημία του και να κάνει κάποια εντυπωσιακή ενέργεια.
Θεωρούν ότι οι δύο χώρες είναι οι πιο ευάλωτες, το Ιράν που τα είπαμε πριν και η Κούβα. Η Κούβα είναι στο δυτικό ημισφαίριο, είναι μέσα στο δόγμα τον Ρόε που λέμε, δηλαδή το δόγμα μόνο Ρόε παραλλαγμένο αλλά Τραμπ, που επικεντρώνεται δηλαδή στο δυτικό ημισφαίριο η Αμερική και αφήνει όλο την υπόλοιπο πλανήτη. Και η Κούβα επίσης έχει το πλεονέκτημα ότι δεν χρειάζεται πολύ μεγάλο στρατό ή μεγάλες θυσίες Αμερικανών στρατιωτών και εξοπλισμών, για να αλλάξουν κυβέρνηση.
Στην Ευρώπη φοβούνται ότι ο Τραμπ θα αναζητήσει κάτι για την υστεροφημία του και θα το αναζητήσει πολύ εντατικά. Και ελπίζουν ότι δεν θα είναι αυτό το ΝΑΤΟ που μάλλον δεν θα είναι, δηλαδή ότι θα πάει σε πιο εύκολους στόχους. Ρωσία και Ουκρανία πώς τα είδαν όλα αυτά που συνέβησαν? Η Ουκρανία σίγουρα με χαρά, διότι ο Τραμπ δεν ήταν με το μέρος του Κιέβου τα τελευταία χρόνια, προσπαθούσε και να τα βρει με τον Πούτιν με τη Ρωσία το οποίο είναι πολύ άσχημη εξέλιξη για την Ουκρανία η Ουκρανία είναι σίγουρα ευχαριστημένη για τον Πούτιν δεν νομίζω ότι αλλάζουν και πολλά πράγματα έχει άλλα δύο χρόνια μπροστά του, αντέχει ακόμα στον πόλεμο δεν νομίζω ότι έχει κάποια ιδιαίτερη κάτι που να διακυβεύεται ιδιαίτερο από τις ενδιάμεσες εκλογές με τον Τραμπ απέναντι τα πηγαίνει καλά, άλλα δύο χρόνια είχε, άλλα δύο χρόνια έχει, δεν αλλάζουν πολλά πράγματα.
Κοινό ερώτημα και προς τους δύο. Έτσι γεωγραφικά όπως αναγκαστικά σας χωρίσαμε, χωρίς να σημαίνει ότι επειδή μιλήσατε για το ένα θέμα δεν γνωρίζετε την άλλη περιοχή. Ετοιμάζονται όλες αυτές οι ηγεσίες για την επόμενη μέρα. Γιατί δύο χρόνια δεν είναι και τόσο μακριά και ό,τι κι αν συμβεί, ότι νομοθετικά σωστό συμβεί, θα πρέπει συνταγματικά μάλλον για να είμαστε πιο σωστοί δεν θα είναι ο Ντόναλτ Τραμπ, δεν θα υπάρχει κυβέρνηση Τραμπ.
Πρέπει να ετοιμάζονται για ενδεχομένως άλλη κυβέρνηση, άλλης ιδεολογίας όλα αυτά τα κράτη, στρατοί. Δεν ξέρω πραγματικά. Μπορούν να κάνουν σκέψεις, αλλά είναι μια εξίσωση με πολλούς άγνωσους λύτες. Δηλαδή, για παράδειγμα, ποιος θα διαδεχθεί τον Τραμπ. Θα είναι ο Βάνς, θα είναι ο Ρούμπιο, θα είναι κάποιος άλλος. Θα καταφέρουν στην άλλη πλευρά στους δημοκρατικούς να διαμορφώσουν μια ατζέντα, μια πολιτική ατζέντα που θα τις οδηγήσει σε νίκη στις εκλογές, στις προεδρικές και με ποιο πρόσωπο.
Παίζει ρόλο και η πολιτική, παίζουν ρόλο και τα πρόσωπα. Είναι πολύ δύσκολο αυτή τη στιγμή νομίζω να προβλέψει κανείς, όχι μόνο εμείς εδώ, γενικά η ηγεσία σε όλων των χωρών και στη Μέση Ανατολή και στην Ευρώπη, τι θα συμβεί. Όμως το σημαντικό είναι αυτό που είπε η Τάνια πριν, ότι υπάρχουν φόβοι ότι στα τελευταία δύο χρόνια της θητείας του ο Τραμπ θα επιχειρήσει να κάνει κάτι ή κάποια πράγματα και αυτά θα τα κάνει κυρίως στην εξωτερική πολιτική.
Βέβαια, ας κρατήσουμε ότι οι δημοκρατικοί πέρα από το ότι θέλουν, έχουν απειλήσει ότι θα προχωρήσουν ακόμη και σε διαδικασία να καθαιρέσουν, να αρχίσει η διαδικασία, δεν νομίζω ότι θα οδηγήσει πουθενά σε αυτή τη φάση, κυρίως να περικόψουν ή να μπλοκάρουν τον προϋπολογισμό και συγκεκριμένα κεφάλαια που αφορούν τη βοήθεια προς χώρες στο εξωτερικό.
Το Ισραήλ είδαμε πριν, το βγάλαμε στην άκρη. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Αν λοιπόν μπορούν να τον πιέζουν, να του δέσουν τα χέρια και στην εξωτερική πολιτική και στην άμυνα μέσω αυτού του εργαλείου. Πιστεύω ότι θα δούμε κάποιες κινήσεις σε αυτό το επίπεδο, αλλά είναι δύσκολο για όλους, ειδικά στους Ευρωπαίους, και στη Μέση Ανατολή και στις Αραβικές χώρες, να προβλέψουν τι θα γίνει από εδώ και πέρα και ποια κατάσταση θα λεμορφωθεί δύο χρόνια από τώρα που μιλάμε.
Για το αν ετοιμάζεται η Ευρώπη, νομίζω η Ευρώπη πιάστηκε μια φορά προετοίμαστη πριν να εκλεγεί ο Τραμπ στον Λευκό Ήκο την πρώτη φορά. Ήτανε τραγικά προετοίμαστη και για τη δεύτερη φορά και τραγικά προετοίμαστη για την πολιτική που θα εφάρμωζε ο Τραμπ που θέλει να αποσυρθεί από την Ευρώπη, θέλει να αποσύρει, το έχει ανακοινώσει από στρατώ, στρατεύματα αμερικανικά από την Ευρώπη, από τις αμερικανικές βάσεις στη Γερμανία και αλλού.
η Ευρώπη πιάστηκε μια φορά προετοίμαστη, μια φορά στον ύπνο τώρα έχει μπει κάπως το νερό στο αυλάκι προσπαθεί να χειραφετηθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες να φτιάξει τη δική της άμυνα δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι άλλο για το οποίο θα έπρεπε να φοβάται και αφού το πέρασε το πρώτο σοκ νομίζω τώρα έχει μπει σε ένα δρόμο ώστε και να είναι πιο υπεύθυνη για τη δική της άμυνα και να μην εξαρτάται τόσο πολύ από τον εκάστοτε πρόεδρο των ΗΠΑ.
Όμως σε κάθε περίπτωση η Ευρώπη επιλέγει να συνεργάζεται με όποιον είναι στο λευκό οίκο. Απλώς να μην εξαρτάται από αυτόν τόσο πολύ πια. Πάνια Μποζανίνου, στρατή Αγγελή, σας ευχαριστούμε πολύ. Αυτή τη στιγμή θα παρακολουθήσουμε ένα βίντεο για έναν από τα πιο προβεβλημένα μέλη της Νέας Γερουσίας. Έχουμε τον Κρυς Πάπας, τον Δημοκρατικόν.
Είναι ένα βιογραφικό βίντεο που έχει ετοιμάσει το δελτίο του Μέγκα και σας το προσφέρουμε. που είναι μέλος της Βούλης των Αντιπροσώπων από το 2019 έχει αναπτύξει έντονη κοινοβουλευτική δράση υπέρ των ελληνικών θέσεων. Η παρουσία του στη Γερουσία έχει ιδιαίτερη βαρύτητα καθώς ο Πάπας έχει πάρει σαφή θέση κατά της επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών F35.
Γιόρτασε την νίκη του στην πολιτεία του Νιούχαμ Σάιλ μαζί με τον Σίζι Βόρφου. Είμαι ο πιο ευλόγητος άνθρωπος, γιατί είμαι γνωστός με έναν άνθρωπο που αγαπώ. και τον κύριο Δημήτρη Κερίδη, Βουλευτής Νέας Δημοκρατίας, εδώ κυρίως όμως με την ιδιότητα του καθηγητή των Διεθνών Σχέσεων, της Παντείου, του Παντείου Πανεπιστήμιου.
Η Δήμητρα μου βγάζει τον καλύτερό μου αυτό, δεν ξέρω γιατί. Αυτό απαιτούμε και σήμερα από σας, κύριε καθηγητά. Και θα ξεκινήσω από εσάς, γιατί είχατε το θάρρος της γνώμης σας στο τέλος του επεισοδίου στο βήμα σήμερα, ενώ έπεφταν οι τίτλοι τέλους και αφού έχουμε ευχαριστήσει ο ένας τον άλλον ότι όχι θα κάνω και τις προβλέψεις μου για να δεσμευτούμε πέσατε μέσα Έπεσα μέσα στο γενικό, δεν περίμενα κι εγώ αυτό το τρομερό και φοβερό δηλαδή δεν περίμενα την Ότια Καρολίνα να πούμε αλλά ότι θα παίρνανε τη Βουλή και τη Γερουσία όπως είπα ναι ναι ναι το τόλμησα και ναι είναι αλήθεια Τόλμησε και κάτι άλλο ο Δημήτρης έχουμε γίνει φίλοι οπότε μπορούμε να μιλάμε πιο ανοιχτά.
Τόλμησε να ασκήσει κριτική και σε κάποιους των αδέλφους του οι οποίοι είχαν βγει πολύ ανοιχτά υπέρ του Τραμπ με τη σκληρή του ατζέντα για το μεταναστευτικό, για τη woke ατζέντα. Τώρα βλέπουμε ότι όλοι κάνουν μια στροφή, να μην πούμε την κολοτούμπα, και αλλάζουν γνώμη. Ο κύριος Κερίδης είχε κρατήσει μια συνεπή στάση από την αρχή, δεν άλλαξε ποτέ τη γνώμη του, αλλά άσκησε και μια κριτική.
Ακριβώς. Κοίταξε, εγώ είπα το αυτονόητο, ότι η Ελλάδα είναι χώρα ευρωπαϊκή και είναι χώρα φιλοευρωπαϊκή. Χώρα δηλαδή που θέλει την ενότητα της Ευρώπης, την ευρωπαϊκή ελληνική, είναι χώρα των διεθνών θεσμών, των διεθνών αρχών, της θεσμοποίησης του διεθνού συστήματος και κατά συνέπεια όλο αυτό το ακραίο του τραμπισμού, η εχθροπάθεια στην Ευρώπη, η αμφισβήτηση θεσμών και αξιών με τις οποίες πορευτήκαμε τα τελευταία 70 χρόνια, δεν μπορεί παρά να μας φέρνει απέναντι, όχι μόνο εμάς, συνολικά νομίζω τις ευρωπαϊκές ηγεσίες, άλλωστε γι' αυτό περισσέψαν και τα χαμόγελα θεωρώ στην Ευρώπη.
Αυτό δεν σημαίνει ότι παρεμβαίνουμε στο εσωτερικό της αμερικανικής υπερδύναμης. Εμείς τα έχουμε καλά με όλους και είμαστε χαρούμενοι κατεξοχή για τον Κρυς Πάπας γιατί είναι μια τεράστια επιτυχία και είναι και πάρα πολύ συγκινητικό. Είναι ένα μεγάλο ταλέντο με πολλή προοπτική αλλά και για τους Ρεπουμπλικάνους που επανεκλέχτηκαν τέσσερις στον αριθμό στη Βουλή των Αντιπροσώπων Ελληνομερικάνων.
Γιατί είναι για την Ελλάδα εξαιρετική επιτυχία ότι υπάρχει ο Κρυς Πάπας πλέον. Κοιτάξτε, επιστρέφουμε στη Γερουσία. Και Αγίη Δημητρή, εσύ πληρωματικά σε αυτή την ερώτηση να μας εξηγήσεις γιατί ο ένας γερουσιαστής θα μπορούσε, ας πούμε, τι θα μπορούσε να κάνει για τα ελληνικά ασυμφέροντα, για την περιοχή εδώ της Ανατολικής Μεσογείου, γιατί έχουμε πολλά άνοιχτα θέματα.
Υπάρχει μια παρανόηση. Σου λέει ένας του σεκατό. Τι μπορεί να κάνει ένας του σεκατό έτσι δεν είναι. Διότι μεταφέρει την δική μας εμπειρία την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια θα έλεγα όπου τα νομοθετικά σώματα λειτουργούν με βάση την αρχή της πλειοψηφίας. Αυτός που έχει τους 51 κάνει ό,τι θέλει και οι υπόλοιποι εμπάσχε περιπτώσει ακολουθούν και προσπαθούν να ελέγξουν.
Η γερουσία δεν είναι έτσι. Δεν λειτουργεί με κανόνες πλειοψηφίας-μειοψηφίας. Ένας γερουσιαστής μπορεί να πάρει το λόγο και να μην κατέβει ποτέ από το βήμα. Το γνωστό filibuster, εκτός αν τον αναγκάσει μια αυξημένη πλειοψηφία από την άλλη μεριά. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να μπλοκάρει τον οποιοδήποτε νόμο. Νόμο ο οποίος έχει προταθεί από πρόεδρο, έχει υπερψηφιστεί από τη βουλή, την κάτω βουλή, τη Βουλή των Αντιπροσώπων και μπλοκάρει στην Άνω γιατί ένας γερουσιαστής στους 100 έχει αποφασίσει και έχει γίνει αυτό στο παρελθόν, ένας γερουσιαστής ο οποίος είναι σε μια κρίσιμη επιτροπή και ο κρίσιος Πάπας θέλει να μπει στις κρίσιμες επιτροπές που μας αφορούν, μπορεί να μπλοκάρει τον διορισμό ενός πρέσβη, ενός δικαστή, να ανταλλάξει τη θετική του ψήφα με κάτι άλλο που θα του δώσει ο Πρόεδρος.
Είπατε θέλει να μπει στις επιτροπές. Από ποιον εξαρτάται. Πόσο εύκολο είναι να μπει και στις κρίσιμες για εμάς. Εξαρτάται από το seniority. Είναι ένα σώμα το οποίο λειτουργεί με βάση την ηλικιακή ιεραρχία. Δηλαδή τους παλαιότερους, οι οποίοι τα παίρνουν και οι νεότεροι και ακόμα είναι junior. Ο Κρής Πάπας έχει τεράστιο μέλλον μπροστά του.
Ό,τι και να πω θα είναι λίγο. Είναι πραγματικά από προεδρική στόφα, όπως θέλω να λέω. με την έννοια ότι πιστεύω ότι αυτή η επιτυχία του είναι μόνο η αρχή μιας ακόμα μεγαλύτερης πορείας. Θα δούμε. Συνεχίζει μια λαμπρή παράδοση ελληνομερικάνων της Νέας Αγγλίας με τριοπαθών κεντρογενών πρακτικών πολιτικών που δεν εγκλωβίζονται σε ιδεολογικές αγκυλώσεις και ακρότητες όπως ήταν για παράδειγμα η Ολύμπια Σνόου από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στο Μέιν μέχρι το 2013 για ουσιαστής.
ο Πολ Τσόγκας, μια πολύ μεγάλη μορφή όχι τόσο γνωστή στην Ελλάδα και βεβαίως ο Μάικ Δουκάκης και τόσοι άλλοι είναι πραγματικά εντυπωσιακό είναι πολύ Έλληνας μίλησε για την Ελλάδα και στην ομιλία του την Νίκη Φόρο το βράδυ της εκλογής η οποία έκλεισε σε 22 λεπτά δηλαδή με το που κλείσαν οι κάλπες πάρα πολύ γρήγορα ήταν μια πάρα πολύ γρήγορη βραδιά και δεν άφησε κανένα περιθώριο στον Τραμπ Δημήτρη, βλέπεις καθόλου αλλαγές προς το θετικό ή δεν ξέρω πώς θα το κρίνεις στην πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών σε ό,τι αφορά τη χώρα μας και την περιοχή μας τώρα που άλλαξαν οι συσχετισμοί δυνάμεων.
Να πούμε καταρχάς το βασικό. Μέχρι τώρα είχαμε μια αποθέωση της προσωπικής διπλωματίας, των προσωπικών σχέσεων, ο Τραμπ και οι φίλοι μας. Ε, δεν είναι. Σε αυτό είχε επενδύσει η Τουρκία. Και οι φίλοι του. Ναι. Σε αυτό είχε επενδύσει η Τουρκία. Η Τουρκία είχε επενδύσει το περισσότερο στην προσωπική φιλία, την οποία διαφήμιζε και ο Ερντογάν και ακόμα περισσότερο ο Τραμπ, μεταξύ των δύο προέδρων, του Τούρκου Ερντογάν και του Αμερικανού Τραμπ.
Τώρα η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ επαναθεσμοποιείται, ξαναγυρνάει εν μέρη, διότι πλέον δεν είναι επιθύμιο όργανο το Κογκρέσο, αλλά και στο Κογκρέσο. Στο Κογκρέσο εμείς έχουμε πρόσβαση. Η Τουρκία δεν έχει. Τόσο απλά. Όχι ότι δεν έχει κάποιος που δεν τη βλέπουν στην πάθεια, αλλά η δύναμη του ελληνοαμερικανικού λόμπι, καταρχήν οι έξι βουλευτές στην Κάτω Βουλή και ο Γερουσιαστής στην Άνω, για τον οποίο έδωσε μεγάλο αγώνα το φιλοτουρκικό λόμπι να μην εκλεγεί, χρηματοδοτώντας τον αντίπαλο στον Ουνού.
Και βέβαια έχουμε μια ομάδα φίλων της Ελλάδας, περίπου από 80 μέλη του Κογκρέσου. Και σε αυτά άμα προσθέσουμε το φιλοϊσραϊνό λόμπι, το αρμενικό λόμπι, καταλαβαίνετε ότι δημιουργείται μια πολύ ισχυρή συμμετοχή. Εντάξει, δημιουργείται μια ομάδα πίεσης, αλλά απ' την άλλη στο State Department δεν υπερισχύει η άποψη ότι η Τουρκία είναι ένας πολύτιμος σύμμαχος, διότι τα συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή εξυπηρετούνται καλύτερα μέσα στην Τουρκία.
Στο State Department έχουν γαλουχηθεί γενιάς Αμερικανών διπλωματών με το άγχος μη δυσαριστήσουν την Τουρκία. Όμως το State Department αυτή τη στιγμή έχει επικεφαλής έναν πολιτικό, ο οποίος έχει φιλοδοξίες. Και πηγαίνουμε προς εκλογές. Όσο πηγαίνουμε προς εκλογές, τα διάφορα λόμπι έχουν ενισχυμένη άποψη, διότι ψηφίζουν.
Οι Ελληνοαμερικάνοι ψηφίζουν. Έχουν αυτή την ιδιότητα. όχι μόνο ψηφίζουν, έχουν κέρδιες θέσεις, χρήματοδοτούν και άρα είναι πολύτιμοι. Άρα ένας Ρούμπιο σε σχέση με έναν γραφειοκράτη είναι πολύ περισσότερο ευαισθητοποιημένος να το πούμε και για το δικό του συμφέρον. Αφήστε που είχε πρωταγωνιστήσει στις κυρώσεις αντίον της Τουρκίας το 2019.
Αφήστε που ως κούβανο Αμερικάνος, διότι και αυτό παίζει ρόλο, έχει μια συγκεκριμένη άποψη για τον Ερντογάν, όπως είχε και ο Μενέντες. επίσης κουβανοαμερικάνος. Άρα υπάρχουν τα αντίβαρα. Εγώ δεν θριαβολογώ, ούτε θεωρώ ότι λύσαμε το πρόβλημά μας. Η Τουρκία είναι ένας πολύ δύσκολος αντίπαλος, μακράς πορείας ο αγώνας, αλλά σίγουρα είμαστε καλύτερα από ό,τι ήμασταν προχθές.
Και σίγουρα οι Τούρκοι αντιλαμβάνονται το αντιλαμβάνοντα. Μα διαβάσετε τις εφημερίδες τους. Μπορεί εδώ να μην το αντιλαμβανόμαστε, να μην το γράφουμε στις ελληνικές εφημερίδες, αλλά στις τουρκικές γράφεται ότι, όχ, τι πάθαμε. Ναι, αλλά μήπως πάντα ερμηνεύουμε και τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις μέσα από τη σχέση μας με την Τουρκία, ενώ η Τουρκία βλέπουμε έχει κάνει συμμαχίες στην Αφρική, στη Βόρεια Αφρική, στην περιοχή γύρω της με διάφορες χώρες, παίζει σε ενεργειακά project, έχει αμυντική βιομηχανία.
Δηλαδή, είναι μια δύναμη στην περιοχή. Λες κάτι πάρα πολύ βασικό, Δημητρά μου, με επιτρέψεις στον ελληνικό. Ότι υπάρχει μια συμμετρία στον τρόπο πρόσληψης της Τουρκίας από την Ελλάδα σε σχέση με την πρόσληψη της Ελλάδας από την Τουρκία. Για την Ελλάδα η Τουρκία είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Και υπό μίαν έννοια, ό,τι και αν λένε οι πολιτικές μας ηγεσίες, ότι δεν ετεροκαθοριζόμαστε, οι ελληνικοί κοινή γνώμη και σίγουρα τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης βλέπουν το εξωτερικό μέσα από τα γυαλιά της ελληνοτουρκικής σχέσης.
Οι εχθροί της Τουρκίας είναι φίλοι μας, σχεδόν αυτοματοποιημένα. Είδατε την προσέγγιση με το Ισραήλ, πώς έγινε και πώς εξελίχθηκε. Δεν είναι που επί δεκαετίες η Ελλάδα δεν είχε σχέση. Αλλά μόλις έγινε η ρήξη το 2009, ξεκίνησε μια πορεία. Και σωστά ξεκίνησε. Αντιθέτως για την Τουρκία, η Ελλάδα είναι ένας από τους πολλούς.
και όχι και πιο σημαντικός, σίγουρα. Και πράγματι η Τουρκία είναι μια μεγάλη δύναμη, μια μεγάλη χώρα, με φιλοδοξίες μεγάλης δύναμης, μια χώρα των 90 εκατομμυρίων, με εξαγωγές 300 δισεκατομμύρια, με ένα ΕΠ 1,5, 1,6, 3, πέντε φορές το δικό μας, με μια πολεμική πιο μηχανία. Το δημογραφικό τους που είναι σχετικά με το δικό μας.
Στο δημογραφικό έχουν την κάμψη, αλλά ακόμα τα νούμερα γονιμότητας, έχει ενδιαφέρον αυτό που λες, αρχίζουν και πλησιάζουν τα ελληνικά, αλλά στο μεταξύ υπάρχουν τόσες πολλές γυναίκες. Θέλω να πω ότι στην Ελλάδα γεννάμε περίπου 1,3 αναγυναίκα σε αναπαραγωγική ηλικία, στην Τουρκία είναι 1,5, που σημαίνει ότι σε κάποιες επαρχίες της Τουρκίας, της Δυτικής Τουρκίας, το νούμερο είναι κοντά στο 1, χαμηλότερο από το μέσο ελληνικό όρο.
Κάνουν λιγότερα παιδιά οι τουρκάλες στη δυτική Τουρκία, αν δεν ήταν η ανατολική όπου εκεί πραγματικά οι Κούρδοι έχουμε πολλά. Στο μεταξύ όμως έχουμε τόσες πολλές γυναίκες, που ακόμα και σήμερα, 2025, οι συνολικές γεννήσεις στην Τουρκία ήταν 970.000, όταν στην Ελλάδα είναι κάτω από 70.000. Λιγότερο από το ένα δέκατο σε σχέση με την Τουρκία, για να καταλάβουμε το μέγεθος.
Στην Ελλάδα και να αυξηθούν τα παιδιά ένα γυναίκα, είναι τόσες λίγες πια οι γυναίκες που θα χρειαστούν πάρα πολλά χρόνια για να αντιστραφεί αυτό που συνέβη την τελευταία τριεκοντά ετία. Το δημογραφικό επιδρά αργά, αλλά όταν αρχίσει να επιδρά δεν αντιστρέφεται εύκολα. Και αυτό είναι και αργά. Ερώτηση. Για να δούμε λίγο την ελληνική πλευρά, την ελληνική πολιτική που πρέπει τώρα να εκδηλωθεί απέναντι σε αυτά τα νέα δεδομένα.
Έχει υποστεί ο Ντόναλτ Τραμπ ένα πολύ μεγάλο χτύπημα. Είναι αυτό γεγονός. Πιο μεγάλο δεν γινόταν. Πώς αντιμετωπίζει, θα έπρεπε να αντιμετωπίσει η ελληνική πλευρά τώρα, αυτό το δίπολο, γιατί έχουμε ισχυροποιημένους δημοκρατικούς, σε δύο χρόνια έχουμε προεδρικές, αλλά έχουμε και έναν παρόντα πρόεδρο. Τον αντιμετωπίζουμε ως έναν πρόεδρο σε αποδρομή και ενισχύουμε λίγο τις σχέσεις μας, τις συζητήσεις μας, το λόμπινγκ μας με τους δημοκρατικούς που θα δούμε αν έρχονται ή παραμένουμε όπως ήμασταν.
Η Αμερική έχει πρόεδρο και ο πρόεδρος είναι ο Ντόναλτ Τραμπ. Και αυτός θα είναι για τα επόμενα δύο χρόνια. Και υπό μία ενένεια δεν μας έκανε και κανένα μεγάλο κακό προσωπικά ενώ στην Ελλάδα ο Ντόναλτ Τραμπ, ούτε μας το χωπήσε. Και λόγω των δικών μας χειρισμών, αλλά και λόγω του γεγονότος ότι δεν μας θεωρεί πυρήνα της Ευρώπης.
Αυτή την εχθροπάθεια που έχει προς την Ευρώπη, κάπου μας θεωρεί Μέση Ανατολή, κάπου μας θεωρεί Ανατολική Ευρώπη, κάπου μας θεωρεί παρακολούθημα Κορυφαΐ. Αγοράσαμε και τα όπλα του. Ναι, αυτό το έχουμε κάνει έτσι και αλλιώς και θα το κάναμε έτσι και αλλιώς. Αν και τα περισσότερα την τελευταία πενταετία είναι από τη Γαλλία και λιγότερο από την Αμερική, αλλά ναι, και αυτό παίζει το ρόλο του.
Λοιπόν, ο Ντόναλτ Τραμπ είναι ο ηγέτης των Ηνωμένων Πολιτειών. εμείς δεν μπαίνουμε στους εσωτερικούς ανταγωνισμούς, δεν πανηγυρίζουμε, δεν θριαβολογούμε, τα έχουμε καλά με όλους και αντιλαμβανόμαστε ότι η ζωή και ακόμα περισσότερο η πολιτική κάνει κύκλους. Και ότι γιατί ήμουνα κάπως πιο εχμηρός πριν από δύο χρόνια σε κάποιους που πανηγύριζαν, διότι, να το τώρα, και ξέρετε οι άνθρωποι, να το πούμε αυτό, έχουν μια ιδιότητα.
Καμιά φορά κακή ιδιότητα, έχουν μνήμη. Καμιά φορά είναι και μνησίκακοι. Θυμούνται. Οι δημοκρατικοί, μην έχετε καμία αφιβολία ότι δεν έχουν σημειώσει τις εταιρείες εκείνες και τους παίκτες εκείνους οι οποίοι δύο χρόνια τώρα γλύφανε το σύστημα εξουσίας Τραμπ και τώρα προσπαθούν να ξαναπροσλάβουν τους λομπίστες των δημοκρατικών διότι ανοίγουν ξανά δουλειές τώρα στην Ουάσινγκτον.
Φύγε εσύ, αλλά εσύ. Έτσι παίζεται το παιχνίδι. Οι μεγάλες εταιρείες, η Microsoft, η Meta, άμα διαβάσετε τα πρωτοσέλιδα, τους προσλαμβάνουν για να έχουν πρόσβαση εξουσίας στο νέο σύστημα που είναι στο Κογκρέσο και από το οποίο εξαρτάται η εσωτερική ατζέντα. Εμείς έχουμε και τους δύο λομπίστες, και ρεπουμπλικανούς και δημοκρατικούς.
Εμείς έχουμε πρόσβαση, ακούστε, και όταν πήγε, γιατί μέχρι χθες, και οι αντίπαλοι μας δεν είναι σοβαροί, μας κατηγορήσουν ότι είμαστε του Biden. τώρα να μας κατηγορούν ότι είμαστε του Τραμπ. Ο Μητσοτάκης η αλήθεια είναι ότι συνομιλεί με όλους και καλά κάνει και έτσι πρέπει να κάνει και όταν πήγε στο κογκρέσο τον υποδέχθηκαν και οι μεν και οι δε. Στην Επιτροπή Υποδοχής βεβαίως επικεφαλής η Πελόζη η πρόεδρος της Βουλής αλλά δεν ήταν μόνη της, ήταν και ο Ρούμπιο έτσι δεν είναι και η πρόσκληση είχε διακομματικό και τον χειροκρότησαν και οι δύο πλευρές του Κογκρέσου και έτσι πρέπει να πάμε.
Από εκεί και πέρα δεν κάνουμε λογοτομή, δεν είμαστε ανοικοί, καταλαβαίνουμε τι γίνεται, βλέπουμε τι γίνεται και από ένα σημείο και με τόσο ελεύθεροι και φιλελεύθεροι πολίτες νιώθουμε και μια χαρά, όπως είπε και ο Πρωθυπουργός χθες, ότι ιτήθηκαν τα χρήματα σε σχέση με την ψήφα των πολιτών, ότι βγήκε μια άλλη Αμερική ταλαντούχα, αξιοκρατική, πολύχρωμη.
Πολύχρωμη. Η πρώτη Ινδιάννα, η πρώτη Μαύρη, ο πρώτος ομοφυλόφιλος, ο πρώτος μουσουλμάνος. Αυτό το ερμηνεύεις και ως... Αλλά όχι γιατί είναι μουσουλμάνος, γιατί είναι άξιος. Όχι ταυτότικα. Δεν είναι καν εκδικητική η ψήφα σου. Αλλά μήπως αυτό είναι και μια αμφισβήτηση των κατεστημένων γενικών των πολιτικών στην Αμερική. Και μέσα στο Δημοκρατικό Κόμμα.
Και μέσα στο Δημοκρατικό Κόμμα, φυσικά. Αυτό που δεν έχουμε προσέξει, γιατί έχουμε πει δικαιοδοθεί και δικαίως στον Τραμπ, είναι ότι και μέσα στο Δημοκρατικό Κόμμα έχουμε μια μεγάλη ανατροπή, μια επανάσταση. Φεύγει η παλιά γενιά που κυριάρχησε για 30 χρόνια, η κλιντονίστας να πούμε, και βλέπω εκεί τη Χίλαρη πλέον μεγάλης ηλικίας, σοβαρή γυναίκα δεν μπορώ να πω, να σχολιάζει ή να παρεμβαίνει κτλ.
Αλλά κουράσανε από ένα σημείο και μετά. Και η Πελόζη, 80 και χρονών, και ο Μπέρνι Σάντερς της αριστερής πτέρυγας. Και ξαφνικά βλέπεις όλα αυτά τα φρέσκα πρόσωπα με τα καταπληκτικά βιογραφικά από τα καλύτερα πανεπιστήμια. Ο Αμπτούλ που τον κορόιδε ο πρόεδρος ως Αμπτούλ μπλα μπλα μπλα μπλα μπλου ο οποίος είναι road scholar, έτσι, με τις καλύτερες πέραγμα μήνες.
Εξηγήστε μας αυτό το ροτ σκόλαρ. Ροτ σκόλαρ είναι η μεγαλύτερη ακαδημαϊκή διάκριση που μπορείς να έχεις στην Αμερική. Τώρα μην με αναγκάσετε να πω ποιος ήταν ο Σέσσιλ Ροτ και η Ροδεσία, ένας πάμπλουτος υπερρελιστής, απικιοκράτης, Βρετανός, ο οποίος έκανε τεράστια περιουσία από διαμάντια, δώρησε και έκτοτε χρηματοδοτούνται αυτές τέλη 19ου αιώνα με το αίμα των Αφρικανών, η αξιοκρατία και ο διαφωτισμός.
Γιατί πάντοτε υπάρχει και η σκοτεινή πλευρά, αλλά μην πούμε τώρα σε αυτό. Πάρα πολύ χαρισματικοί. Άνθρωποι που έχουν κάτι να πούν. Που έχουν μια επικοινωνιακή δυνότητα. Το είδατε, τον Ταλαρίκο. Και προέρχονται μέσα από την κοινωνία αυτό. Και προέρχονται μέσα από την κοινωνία. Είναι από μόνο του μια ανατροπή. Ναι. και μια επανεσύνδεση της κοινωνίας με το πολιτικό σύστημα, το οποίο είναι απαραίτητο για να λειτουργεί.
Είχαμε αυξημένη συμμετοχή, πάρα πολύ σημαντικό. Είχαμε μετακινήσεις ψηφοφόρων, πάρα πολύ σημαντικό για να παιχθεί το παιχνίδι της δημοκρατίας. Δεν είχαμε δηλαδή τα δυο τραστατόπεδα που λέγανε κάποτε, τα πολλωμένα, όπου είναι αδύνατον κάποιος να περάσει από τη μια μεριά στην άλλη. γενιάς ρεπουμπλικάνους, πεθαίνεις ρεπουμπλικάνος, όχι.
Τώρα είχαμε ισπανόφωνους νέους γυναίκες οι οποίοι είχαν ψηφίσει Τραμπ το 1924 και τώρα του δώσαν τέτοιο χαστούκι που ψάχνεται μέχρι και στο Μισισίπη. Δηλαδή ποιος θα το έλεγε ας πούμε, έτσι δεν είναι. Είμαστε σε θέση να υποδεχθούμε και ακόμα έναν καλεσμένο. Αυτή τη φορά από το Σικάγο είναι ο Έντις Εμενίδης. Μας ακούτε.
Εγώ σας ακούω, εσείς το ακούτε Εξαιρετικά Είναι εκτελεστικός διευθυντής του Hellenic American Leadership Council Αντικείμενός σας είναι οι πολιτικές επιστήμες Και δεν κρύβει τη χαρά του Ήταν να σας ρωτήσω αν τα νέα είναι καλά ή όχι Αλλά το χαμόγελό σας όπως λέγει ο κ. Κερύδης Θα δείχνει όλα Κοίτα Δεν ξέρουμε ακόμα αν είναι καλά Γιατί είναι και απρόβλεπτος Ο πρόεδρος Και μπαίνουμε και σε μια φάση Που δεν θα έχουμε πολιτική σταθερότητα και δεν ξέρουμε τι γίνεται.
Βλέπουμε μέχρι και ο αντιπρόεδρος προσπαθεί να αποκτήσει αποστάσεις από τον πρόεδρο. Τι θα είναι οι αντιδράσεις του Ντόνα Τραμπ. Μπορούμε να έχουμε πολλά σενάρια. Μπορούμε να έχουμε ένα σενάριο που μας θυμίζει τον Μπιλ Κλίντεν το 1994 όταν έχασε τη Βουλή και τη Γερουσία. αλλά προχώρησε να αποκτήσει και ίσες αποστάσεις και από τους Ριπουμπλικάνους στο Κογκρέσιο και τους Δημοκρατικούς και τα καλύτερα της προεδρίας του τα κατάφερε με ένα Κογκρέσιο που ήταν απέναντί του.
Ή μπορούμε να έχουμε όπως είδαμε και στη τελευταία θητεία του Τρόμπ και στις θητείες του Πάιντεν όταν είχε απέναντί του το Κογκρέσιο που το μόνο που περνά είναι οι προοπολογισμοί για την κυβέρνηση και για το πετάγωνο. Αν έχουμε όπως είχαμε και στην πρωτοιχητία του Τραμπ και στον Ομπάμα περίπτωση που δεν περνάνε οι προοπολογισμοί και έχουμε και το λεγόμενο government shutdown κλείνει η κυβέρνηση της Αμερικής εγώ νομίζω οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία και για τις συμμαχίες μας μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνας.
Είναι καλό που υπάρχει μια ισορροπία που με τη ραδίτια, γιατί η μεγάλη απογοήτευση μου τα τελευταία δύο χρόνια είναι το Κογκράσο δεν έπαιξε το ρόλο του. Δεν έπαιξε οι Ριπουμπλικάνοι στο Κογκράσο, δεν παίξανε το ρόλο που παίξανε στη πρώτη θητεία. Ζητούσε όμως ο Τραπ την άποψή του ή τη γνώμη του στην έγκρισή τους για διάφορες αποφάσεις που έπαιρνε.
Γιατί έχουμε την αίσθηση ότι κυβερνούσε με προεδρικά διατάγματα και δεν συμβουλευόταν καθόλου τα νομοθετικά σώματα. Αλλά αν διαβάζουμε το Σύνταγμα της Αμερικής δεν πρέπει το Κογκρέσο να ζητάει. Το Κογκρέσο της Αμερικής δεν είναι το βουλί σε καμιά ευρωπαϊκή χώρα. Το πρώτο κείμενο του Συντάγματος της Αμερικής είναι το Κογκρέσο.
και το γεγονός που τον άφηνε με αυτά τα εκτελεστικά διατάγματα να κάνει ό,τι ήθελε όταν περνάει το κογκρέσο ένα νόμο σχέδιο και λέει θα χρησιμοποιήσεις τα λεφτά για αυτό και τον αφήνανε να παίρνει τα λεφτά και να το χρησιμοποιεί για κάτι άλλο αυτό φταίει το κογκρέσο. Φταίει ο κύριος Τζάντσελ, φταίει ο κύριος Οθούν γιατί πολύ εύκολα μπορούσε να το σταματήσει.
Όπως βλέπουμε και το ξέρουμε πολύ καλά Όταν η γερουσία πρέπει να εγκρίνει τους πρέσβειδες σας και δεν κάνουν καθόλου έρευνα και μετά έχουμε αυτό που είδαμε και περιμένουμε το Wall Street Journal να βρει αυτά που βρήκε για την Κίμππελ Ιγκέμφορντ, σε αυτό φταίει το Κογκρέσο. Δεν μπορεί να τα κάνει μόνο ο Τρόμπ ή το Κογκρέσο.
Οι Ρεπουμπλικάνοι τα τελευταία δύο χρόνια δεν προχωρήσανε σύμφωνα με τις ευθύνες τους. Ωραία, τώρα όμως μπορεί να συνεχιστεί η ίδια πρακτική δηλαδή με βάση αυτό το αποτέλεσμα που έχουμε δει μπορεί ο πρόεδρος Τραμπ να συνεχίσει να μην δέχεται την έγκριση του Κογκρέσου για που αποφάσισαν το Ιράν, δεν ξέρουμε τι θα γίνει με το Ιράν Κύριε Ζεμενίδη, συγγνώμη, έχω το βάρος του συντονισμού θα απαντήσετε με το χρόνο που θέλετε φυσικά θα έχουμε και μία προσθήκη, βλέπω το χέρι το αριστερό του κυρίου Κερύδη για να το κλείσουμε αλλά ο λόγος σε εσάς πιο πολύ για τους δύο εδώ πέρα στο στούντιο μαζί συναδέλφους όχι γιατί για παράδειγμα με το Ιράν χρειάζεται λεφτά να συνεχίσει αυτό το πόλεμο έχει κάνει αίτηση στο κογκράσο εγώ μπορώ να σας πω σίγουρα σίγουρα δεν θα του τα δώσουμε τα λεφτά και έχει και προπολογισμό για το Πεντάγωνο έχει προπολογισμό για την κυβέρνηση εδώ θα πρέπει να διαπραγματευτεί με ένα κογκρέσο που είναι απέναντί του.
Και αυτός, αν δεν θέλει, και εγώ πιστεύω τώρα, αυτό που ξέρουμε πάνω από όλα, είναι ότι ο Ταμπ Τρόμφ θέλει να τον λατρεύει ο κόσμος. Θέλει λατρεία πάνω από όλα. Και εδώ που βλέπουμε και την απόσταση που πάει να αποκτήσει ο αντιπρόεδρος, αλλά και άλλοι υποψήφοι. Να μην ξεχάσουμε, αυτές τις εβδομάδες τον καλέσανε στο Τέξινς και δεν ήθελε να φανεί μαζί του ο κυβερνήτης.
Ο κυβερνήτης ήξερε τι πρόβλημα είναι. Τώρα άτομα που είχαν εκλεχτεί, άτομα που ξέρει και ο κύριος Κερίνης, ο Γεροσιασής που ήταν πρόεδρος της Συνυπητροπή Εξωτερική Πολιτική, ο κύριος Ρις, δεν τόλμησε να μιλήσει εναντίον του Τσόμπ γιατί φοβότανε μήπως ο Τσόμπ θα επηρεάσει την εκλογή του. τώρα που έχει εκλεχτεί και λέει εγώ έχω έξι χρόνια μπροστά μου και εσύ τελειώνεις σε δύο χρόνια θα δούμε και μια αντίσταση και αντίδραση και από τους Ρυπουμπλικάνους να μην ξεχάσουμε ότι όταν πέρασε το νόμο Κέτσαν όταν πρώτον μπήκε ο Τάνο Τρόπ είπε μην το περάσετε γιατί θα το κάνω βέτο αυτό το λέω γιατί μας θύμισε για το βέτο τώρα που έχει είπε υποσχέθηκε θα το κάνει βέτο και το κογκέρσο που ήταν η Λιπουμπλικάνικη η Ρωσία συνεργάστηκε με τους Δημοκρατικούς και το περάσανε 97 με 2 να του δώσουν μήνυμα όχι κύριε δεν κάνεις κομμάτω εδώ και νομίζω θα δούμε και άλλες τέτοιες περιπτώσεις Είναι το σημείο που μπορούμε με τους δύο καλεσμένους μας, με την κυρία Κρουστάλη και τον κύριο Κερύδη να θέσετε
είτε ερώτημα προς τον κύριο Ζεμενίδη είτε κάποια τοποθέτηση Δύο. Έντοιμου πρώτον διαβάζω στον τουρκικό τύπο μια ανησυχία για το αποτέλεσμα. Είναι δικαιολογημένη αυτή η ανησυχία. Και το δεύτερο έχω μετά. Ναι, γιατί εγώ νομίζω πρόσωπα ρομ ξέρανε ότι δεν εξέταζε κανένας τις κινήσεις του Ταμπαράκ. Αυτό σταματάει. Ο Ταμπαράκ έχει πάρει πολύ πιο πολύ κριτική από τους δημοκρατικούς.
ξέρουμε ότι έχει αρχίσει μια έρευνα και εσωτερικά μέσω Υπουργείου Εξωτερικών για το ρόλο που παίζει και με αγωγούς και ποιος κάνει λεφτά από αυτούς τους αγωγούς η Ντίνα Τάιντες που ξέρεις πολύ καλά Δημήτρη άρχισε και τον τρολάρει μέχρι και στο Twitter να μην ξεχάσουμε ότι ακριβώς 10 μέρες πριν να αρχίσει και ο πόλεμος στο Ιράν είχε βγει το φάκελο από την υπόθεση Επστίν και είδαμε τα τελευταία δέκα χρόνια του Επστίν η πιο στενή επικοινωνία, την είχε η πιο τακτική επικοινωνία την είχε με τον Τάνμπεργκ σωστά η Δημοκρατική σίγουρα θα βγάλουν όλα το Επστίν γιατί για τόσο καιρό έλεγαν οι Ρηπουμπλικάνοι και ιδιαίτερα ο Τρόμπ η Δημοκρατική με τον Επστίν και τώρα τα γεγονότα δείχνει το αντίθετο και θα μπει μέσα σε αυτό ο Thumbback.
Δεύτερο ερώτημα από τον κύριο Κερύδη. Ήταν μια πολύ καλή βραδιά από ό,τι φαίνεται για τους ελληνικείς καταγωγείς υποψήφιους οι οποίοι επανεκλέχθηκαν όλοι στη Βουλή και στη Γερουσία έχουμε τον Κρίς Πάπας. Δώσε μας κάποια στοιχεία και ειδικά για τον Κρίς για τον οποίο είναι ο superstar σήμερα εδώ στην Ελλάδα. Εσύ το ξέρεις πάρα πολύ καλά, τους ξέρεις πάρα πολύ καλά.
Να. Και πρώτα απ' όλα θέλω να αλλάξω ένα πράγμα. Το είπες και πολύ σωστά, αλλά η έμφαση μέχρι τώρα στα μέσα της Ελλάδος είναι καταγωγής και δεν πρέπει να δίνουμε τέτοια έμφαση μόνο σε καταγωγή. Ο Κρις Πέπες, εγώ είμαι υπερεκθουσιασμένος, γιατί για πρώτη φορά σε δύο δεκαετίες θα έχουμε Ελληνοαμερκάνο στην Γεωργία, αλλά δεν είναι ο οποιοσδήποτε Ελληνοαμερκάνος.
Δεν είναι κάποιος που τώρα θυμήθηκε τις ρίζες του και ότι ο παππούς του ήταν κτλ. Ο Κρυς Παππές έχει παίξει για την τελευταία δεκαετία ηγετικό ρόλο στις ημερείς σχέσεις και στα θέματα που μας ενδιαφέρονται. Ο Κρυς Παππές ήτανε που κατέθεσε τροπολογίες εναντίον τα F-35 για την Τουρκία ή τα F-16 για την Τουρκία που κατέθεσε στο προπολογισμό του Κετάγωνο λεφτά για εκπαίδευση την ενόπλαιο δυνάμειο της Ελλάδος.
Ήταν ο Κρις Πέπες που ήταν πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας για ελληνικά θέματα. Είναι κάποιος με ένα ρεκόρτ που έχει δείξει ότι έχει και τη θέληση και την ικανότητα να χρησιμοποιεί την επιρροή του, την πολιτική επιρροή του, για τα θέματα που μας αφορούν. Αυτό είναι μεγάλο. Κύριε Ζεμενίδη, ολοκληρώστε φυσικά την πρότασή σας, αλλά δυστυχώς πρέπει να ολοκληρώσουμε.
Να βλέπουμε και το ρόλο της Δίνα Τάινες, που θα έχει μεγαλύτερο ρόλο, που είναι συνεπιτροπή, τον Κάσπη Λυράκης και την Εικό Μαλιωτάκη. Μπορούμε να ρωτήσουμε. Σας είπα ψέματα, έχουμε μία τελευταία ερώτηση παρακαλώ τη Δήμητρα για σύντομη ερεότηση και εσάς για σύντομη απάντηση. Αφού έχω Δημήτρη και Δήμητρα τώρα. Δεν λιτώνεις, όχι.
Έντι, εμείς εδώ στην Ελλάδα έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε διαιτητή στη σχέση μας με τους Τούρκους τον εκάστοτε Αμερικανό Πρόεδρο. Εδώ τώρα έχουμε ένα σωρό ανοιχτά ζητήματα. Τουρκο-Λιβικό, Καλώδιο, ΑΟΣ, τον κάθετο διάδρομο, ενεργειακά πρότζεκτ κλπ. Τη Σούδα, όλα είναι στο τραπέζι τώρα. Πιστεύεις ότι αν συμβεί κάτι, δεν φαίνεται, αλλά λέω αν συμβεί, η Αμερική θα παίξει τον παραδοσιακό της ρόλο, θα μπορεί, γιατί το προηγούμενο διάστημα δεν ήμασταν και τόσο σίγουροι ότι μπορούσαμε να υπολογίζουμε σε ένα μεσολαβητικό ρόλο.
Η Αμερική ακόμα έχει πρόεδρο τον Τανολ Τραμπ Είναι απρόβλεπτος Αλλά με αυτό το κογκρέσιο να μην ξεχάσουμε Ήταν το κογκρέσιο που άλλαξε Τη πολιτική της Αμερικής Μέσα στην Ανατολική Μεσόγειο Ήτανε οι προσπάθειες Που ήταν Μπαμπ Μενέντες, Μάρκο Ρούμπιο Γκάς Μπιλιράκης, Τεν Ντόιτς κτλ Ο Μάρκο Ρούμπιο είναι υπουργός εξωτερικών Και μπορεί Το μεγάλο η μεγάλη εξέλιξη τώρα μετά από τη Τρίτη και μπορεί να είναι και η χειρότερη κατάσταση για τον Τζέιν Τι Βράντς και γι' αυτό χρειάζεται μέχρι τη Τρίτη όλοι το είχαν δεδομένο ότι ο υποψήφιος για τους Ριπουμπλικάνους το 1928 θα ήταν ο Τζέιν Τι Βράντς τώρα δεν είναι τόσο σίγουρο και να δούμε τι ρόλο παίζει ο Μάρκο Ρούμπιο ή και άλλη συγκερουσία εγώ αυτό που θα είναι πολύ σημαντικό και να το βλέπουμε το επόμενο εξάμηνο ή το πρώτο εξάμηνο της χρονιάς.
Ξέρουμε ότι τουλάχιστον έξι με δέκα πρόσωπα στο Κογκρασό και Ρηπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί θα κατεβούν για πρόεδρο στο 28 και να δούμε πώς θα... Να ρωτήσω κι εγώ κάτι τελευταίο. Πολύ τελευταίο. Είπες Ted Deutsch. Έντι θέλω λίγο να σε πάω στα δύσκολα. Στα δύσκολα είναι να βάλετε και ότι πρέπει να απαντήσετε σε 45 δευτερόλεπτα από τώρα ό,τι και να ρωτήσει ο κύριος Κερίνης.
Με τον οποίο συνεργαστήκαμε, συνεργάστηκες και εσύ προσωπικά πάρα πολύ στενά για όλες αυτές τις μεγάλες επιτυχίες που είχαμε. Ted Deutsch από τους επικεφαλείς, να πούμε, των φίλων του Ισραήλ στο Κογκρέσο. Έγινε πολλή κουβέντα για το Ισραήλ στο Μίσιγκαν και σε άλλες πολιτείες. Πώς βλέπεις σήμερα μετά από αυτές τις εκλογές, και έχοντας συνεργαστεί τόσο στενά και με τόσο θεαματικά αποτελέσματα...
Πολύ εύκολο να σου πω, σε 45 δευτερόλεπτα. Ο Υπουργός Εξωτερικών παραμένει πολύ στενός φίλος του Ισραήλ. Ο καινούριος πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερική Πολιτική, ο Κούντς, είναι φίλος του Ισραήλ. Ο αντιπρόεδρος, ο Ρίσ, φίλος του Ισραήλ. Ο καινούργιος πρόεδρος της Βουλής, ο Γκρέγ Μίξ, φίλος του Ισραήλ. Γιάννη Ομέας, μήνυ για τους Ριπουλικάνους, φίλος του Ισραήλ.
Μάλλον θα υπάρχει πιο πολύ κριτική προς η κυβέρνηση Νετανιάχου, αλλά οι βάσεις για αυτές οι σχέσεις, εκεί που λένε ότι θα κοπούν τα λεφτά για το Ισραήλ, το μνημόνιο τελειώνει το 1928 έτσι και αλλιώς. Δεν υπήρχε πρόγραμμα για καινούριο και ακούμε τον ίδιο τον Νετανιάχου που λέει αυτό από την αρχή του μνημονίου θα το χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δεκαετία να μπορούμε να είμαστε ανεξάρτητοι και να μην χρειαζόμαστε τέτοια βοήθεια.
Θερμότατες ευχαριστίες. Γραπώθηκα από αυτό το ένδυς. Τυχώς ήμουν σκληρός αλλά πρέπει να σας χαιρετήσουμε. ευχαριστούμε πάρα πολύ γιατί μας βάλατε πραγματικά μέσα στην καρδιά των ΗΠΑ με αυτή την ολιγόλεπτη συζήτηση που είχατε Ευχαριστούμε για ό,τι κάνεις, Έντι Ευχαριστούμε πολύ τον Εντι Ζεμενίδη χωρίς να αφήσω περιθώρια στους συνομιλητές μου Ευχαριστούμε πολύ τη Δήμητρα Κρουστάλη και τον Δημήτρη Κερύδη Μας διώχνει όπως καταλαβαίνεις Ευχαριστούμε πολύ θα ακολουθήσει όσο φεύγουν έτσι τεχνιέντως.
Η κάμερα έχει έρθει σε μένα για να μπορέσουν να φύγουν οι δύο συνομιλητές μου δεξιά και αριστερά για να συνεχιστεί αυτό που θα συμβεί τώρα. Έχουμε δύο εξίσου εκλεκτούς καλεσμένους. Έχουμε την κυρία Στέλλα Λαδή, καθηγήτρια Ευρωπαϊκής Δημόσιας Πολιτικής στο Πάντιο Πανεπιστήμιο και στο Queen Mary University of London. Έχουμε και τον κύριο Χαράλαμπο Παπασοτηρίου, Καθηγητή Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικών Σπουδών στον Διεθνόν και Ευρωπαϊκό και Περιφερειακό Σπουδόν.
Μέχρι τώρα τα λέω καλά, κύριε καθηγητά, στο Πάντιο Πανεπιστήμιο. Ήρθε η ώρα να μας απαντήσετε, να μας βοηθήσετε μάλλον να αντιληφθούμε τώρα πάνω ακριβώς στην αλλαγή, για το τι Ηνωμένες Πολιτείες και τι Ευρώπη είχαμε πριν από αυτά τα αποτελέσματα και τι Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αρχίζουν να γεννιώνται από τώρα.
Κυρία Λαδί, ας ξεκινήσουμε με εσάς. Ναι, νομίζω οι αλλαγές δεν θα είναι τόσο μεγάλες. Δυστυχώς, τουλάχιστον για την Ευρώπη που θα σας μιλήσω εγώ. Φυσικά υπάρχει μια, ας πούμε, χαρά στο ότι μπόρεσε ο λαός των Ηνωμένων Πολιτειών και είπε κάτι διαφορετικό από αυτό που περιμέναμε. γιατί υπήρχε μια ανισχύ ότι δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή ότι έχουν καταπιεστεί τόσο πολύ που έχει χαθεί και το ενδιαφέρον αλλά είδαμε μια μεγάλη αλλαγή, νέα πρόσωπα Αυτό όμως δεν νομίζω ότι σημαίνει ότι θα δούμε μια αλλαγή και στην Ευρώπη δηλαδή στο τρόπο που οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αντιμετωπίσουν την Ευρώπη Αντιθέτως αυτό που συζητάμε νομίζω αυτές τις μέρες είναι ότι θα είναι ακόμα πιο απρόβλεπτα τα πράγματα ακριβώς αυτή είναι και η προηγούμενη συζήτησή σας και γιατί δεν μπορεί κανείς να προβλέψει τι θα γίνεται μέσα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αλλά γιατί και ο ίδιος ο πρόεδρος είναι πιθανό να κάνει απρόβλητες κινήσεις και πολλές φορές ίσως και να βάζει στο στόχαστρο την Ευρώπη
για να δείξει τη δύναμη που δεν θα μπορεί να δείξει στο εσωτερικό. Εμένα αυτή είναι η πρώτη μου ανάγνωση. Κύριε Καθηγητά, πόσο απρόβλεπτος πραγματικά μπορεί να είναι πόσο μπορούμε να χαρτογραφίσουμε την επόμενη ημέρα του Ντόναλτ Τραμπ Απρόβλεπτος μπορεί να συνεχίσει να είναι αλλά το κογκρέσιο θα μπορέσει να διασφαλίσει ότι δεν θα κατερρεύσει το ΝΑΤΟ δεν θα ξασθηνίσει η Ατλαντική Συμμαχία όπως θα ήθελαν κάποιοι Ρωβιλικανίες πρέπει να βρουν και του Τζέιντ Ιβάντς άρα ο κίνδυνος αυτός θα σε απομακρύνεται Το ότι αυξάνουν οι Ευρωπαίοι τις αμυντικές δαπάνωσες στο ποσοστό του ΑΕΠ, αυτό το υποστήριζε κάθε πρόοδος από τον Κένετ και μετά.
Ποτέ δεν νομίζω εκεί η Δημοκρατική να διοφωνούν. Μην παράπονον ότι ήταν τζαμπατζίδες. Υπήρχε από την εποχή του Κένετ. Στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι ένα ερώτημα που θέτουμε εδώ, σε αυτήν την συνάντηση που έχουμε με διάφορους καλεσμένους. πόσο μπορούμε αυτές τις πρώτες ώρες να αντιληφθούμε το αν αυτή η επιλογή της πλειοψηφίας των Αμερικανών ψηφοφόρων έχει να κάνει απλώς με την καθημερινότητά τους και πόσο έχει να κάνει με κάτι πιο βαθύ που αφορά την ρητορική, την ιδεολογία αυτό το μάγκα που τουλάχιστον στα δικά μας μάτια απ' έξω έχει κυριεύσει ως σήμερα τουλάχιστον όχι την πλειοψηφία αλλά ως ρητορική και δημόσιος λόγος έχει κυριεύσει τις ΗΠΑ.
Κοιτάξτε, υπάρχουν διάφορα ζητήματα που απεσχολούν μορφωμένους, που προκολουθούν το πολιτικό σύστημα με κάποια βελτομέρεια, ποιοι στα όρια της νομιμότητας, βρήκαν την ξεπέραση κιόλας, σε πολλά ζητήματα. Ο Τραμπ, το μόνο ανάχομες, μισθά τα δικαστήρια, αλλά αυτοί οι παράγοντες δεν έπαιξαν ρόλο. Δεν το έλαβαν υπόψη τους αυτό.
Το έλαβαν υπόψη μου κάποιοι πολύ μορφωμένοι. Ο ευρύς λαός ήταν θέμα τρία ζητήματα. Το προκάλεσε ο ίδιος. Πρώτον, ο εμπερικός πόλεμος που αύξησε τις τιμές σε πολλά προϊόντα και δημιούργησε προβλήματα σε όλες τις πολιτείες που έχουν τη σύνορα με τον Καναδά. Ήταν πολλές συναλλαγές. Δεύτερον, ο πόλεμος στο Ιράν που ακρίβει ενέργεια.
Και εδώ το δίζελ ειδικά έπρεξε τους αγρότες. Γι' αυτό βλέπουμε είχε θεαματικές ανθρωπές Στις αγροτικές πολιτείες Και το τρίτο που αφού ήρθε κυρίως στις νότιες Πολιτείες Ήταν ότι το παράκανε πραγματικά Κυνηγώντας λαθρομετανάστες Αυτό που ήθελε μια πλειοψηφία Των Αμερικανών Να μην έχουμε νέα Μεγάλα κύματα εισόδου Αλλά η φυστάμενη λαθρομετανάστες Εφόσον πέρα από την παράνομη εισόδου Δεν κάνουν παρονομίες εφόσον δουλεύουν πλέον τους φόρους έχουν ριζώσει, έχουν συμμεταθεί στην Αμερικανική κοινωνία αυτούς δεν ήθελαν να τους διώξουν οπότε οι εικόνες που φάνηκαν να σας πω ένα παράδειγμα μια βουλευτής ρεπιμπρικανίδα στην προεκλογικό γόνο έβγαλε σποτάκι που έλεγε στον πρώτο κύριε πρόεδρε το παρακάνατε για να προστασιοποιηθεί από αυτές τις σκηνές που βλέπουμε άρα αυτό το αίτημα δεν αφορά λέτε και μόνο τις ίδιες τις κοινωνικές ομάδες που υφίστανται αυτή την καταπίεση αφορά και τους Λευκούς, ότι σταμάτα το έχεις φτάσει στα όρια του.
Βεβαίως, μια πλειοψηφία έλεγε ότι αυτά που συμβαίνουν είναι παράδομα. Οπότε εκεί τους τύχησε, πρώτα απ' όλους τους Λατίνους, που έχει μεγάλη μετατόπιση σε σχέση με το 2024, αλλά και γενικότερα. Εκεί που είναι συγκεντρωμένοι οι λαθρομετανάστες και έχουν ενσαματωθεί, έχουν φίλους, κάνουν παρέα, Πολύ όλοι οι λευκοί φίλοι τους είδαν τα προβλήματα.
Η Ευρώπη λέτε δεν θα αλλάξει πολύ. Έχει και τα δικά της εδώ που τα λέμε. Αν δει κανείς τον ευρωπαϊκό χάρτη, μόνο από το τι συμβαίνει σε σχέση με τις εκλογές που έρχονται, έχουν πραγματικά τα δικά τους. Όμως είναι ένα καμπανάκι στο τι θα έρθει πολιτικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες και άρα αντίστοιχα θα αναπροσαρμόσουμε και την στάση μας ως Ευρώπη απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κοιτάξτε, αυτή είναι η ερώτηση και ο φόβος. Ότι με όλα όσα είχαν συμβεί τα τελευταία δύο χρόνια είχε αρχίσει να υπάρχει μία πορεία σαφής ότι είναι ώρα η Ευρώπη να απογαλατιστεί, να έχουμε μία αυτονομία. Ακόμα και αν δεν μπορεί να είναι... Όταν λέμε αυτονομία δεν εννοούμε απόλυτη. Εννοούμε πάντα σε σχέση με τους εταίρους.
αλλά να μην είμαστε πλέον κάτω από την προστασία σε όλα τα θέματα των Ηνωμένων Πολιτειών ή να περιμένουμε ότι υπήρχε μια αλλαγή. Εγώ δεν νομίζω ότι αυτό θα πρέπει να αλλάξει. Γιατί ακόμα και αν δούμε μια τρομερή αλλαγή στις Ηνωμένες Πολιτείες προς μια έτσι πιο... τη σύνθυση συμπεριφορά τους, αυτό δεν πρέπει να συμβεί ούτε στη Κίνα, ούτε στη Ρωσία, ούτε σε όλες τις άλλες δυνάμεις.
Δεν θα αλλάξει ο κόσμος μας γιατί οι δημοκρατικοί καταφέρανε να κερδίσουν τις ενδιάμενες εκλογές ή γιατί μάλλον ο πρόεδρος Τραμπ έχασε. Γιατί νομίζω ότι είναι περισσότερο ότι έχασε παρά το ότι κερδίσανε. Η ευρωπαϊκή ακροδεξιά θορυβείται λίγο. Φαντάζομαι ότι δεν είναι κάτι που τους ευνοεί αυτή τη στιγμή. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα σταματήσει υποστήριξη από τις Ηνωμένες Πολιτείες για τα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης.
ούτε θα αλλάξει η στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών ως προς την Ευρώπη. Στην Αμερική πάλι, αυτά τα δύο χρόνια που μεσολαβούν από σήμερα, που έχουμε αυτή την εκλογική εικόνα, αυτό το αποτέλεσμα, μπορούμε να μιλάμε με κάποια σιγουριά για το ότι χάνεται σιγά-σιγά το παιχνίδι και προεδρικά για τους Ρουμπουπλικανούς, είναι δύο διαφορετικά πράγματα που πρέπει να περιμένουμε να δούμε πώς θα κυλήσουν.
Όπως είπε η κυρία Λαδέ, οι ψήφες ήταν κυρίως εναντίον του Τραμπ. Οπότε αν μείνει το Δημοκρατικό Κόμμα ένα αντιτραπηκό κόμμα, δεν θα έχει μια θετική πρόταση, ένα θετικό αφήγημα. Άρα θα πρέπει να προσέξουμε να κάνουμε τις έρευνες που λένε για τις παρανομίες, αλλά να μην αναλωθεί το Κογκρέσο μόνο σε αντιτραπηκές κινήσεις.
Δηλαδή να δείξει μια θετική ατζέντα και να συνεργαστεί με Ρουμπλικανούς στα δύο σώματα για να μπορεί ενδεχομένως να περάσει νόμους το Κογκρέσιο και με δικοματικές πλειοψηφίες των δύο τρίτων που υπερβαίνουν το βέτο του Προέδρου. Δηλαδή να δείξει το Δημοκρατικό Βόλμα, να είναι επικοδομητικό, να κάνει πρακτικά βήματα και στη συνεργασία και με τους Ρουμπλικανούς για να λυθούν τα φλέγοντα ζητήματα, ώστε να έχει μια θετική πρόταση.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Δυστυχώς ο χρόνος που μας διαδίθεται δεν μας επιτρέπει περαιτέρω ανάλυση. Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ που είστε εδώ. Βάλατε ένα πολύ κέριο λιθαράκι γιατί μας κατεβάζετε και λίγο στην πραγματικότητα. Αγαπάμε τους τίτλους ως δημοσιογράφοι. Ήρθε η νέα ημέρα. Αλλάζει η Ευρώπη, αλλάζει ο κόσμος, αλλάζει η Αμερική.
Αλλά μας προσγειώσατε λίγο σε αυτό που πραγματικά θα συμβεί. Σας ευχαριστούμε πολύ και τους δύο. Είναι τώρα η στιγμή που θα αλλάξουμε καλεσμένους και θα έρθουμε στην οικονομία γιατί πολιτική χωρίς οικονομία δεν υπάρχει δεν υπάρχει και οικονομία χωρίς πολιτική Πάντα το τι συμβαίνει στα διεθνή χρηματιστήρια δείχνει το τι θα συμβεί και αργότερα και στις ζωές και στις τσέπες όλων μας Οπότε αυτό είναι ένα πράγμα που θα συζητήσουμε με τον έναν εκ των δύο καλεσμένων μας Ήδη βλέπουμε πλάνα. Υπάρχει μια ηρεμία σε αυτό που βλέπουμε εκεί.
Έχουμε συνηθίσει σε δύσκολες ώρες να βλέπουμε έναν πανικό μέσα στις αίθουσες των χρηματιστηρίων. Όμως δεν έχει να κάνει με το πόσος κόσμος τρέχει ή μένει στάσιμος μέσα στις αίθουσες. Αυτό που έχει σημασία είναι να μας πει ο Γιάννης Αγουρίδης, δημοσιογράφος στον Οικονομικό Ταχυδρόμο, τι λένε οι αριθμοί των χρηματιστηριών.
Πώς βλέπουν οι αγορές όλη αυτή την αλλαγή που συντελείται στις ΗΠΑ. Γιάννη ευχαριστούμε πολύ που είσαι μαζί μας. Εγώ ευχαριστώ που με καλέσατε. Εντάξει, αυτή τη στιγμή έχουμε μια συνθήκη η οποία είναι το άμεσο αποτέλεσμα το πώς βλέπουν αυτή τη στιγμή. Άρα είναι λογικό να έχουμε, για παράδειγμα, πτώση σε μετοχές τεχνολογίας, σε μετοχές οι οποίες συνδέονται για παράδειγμα με τα data centers διότι υπάρχει η αίσθηση, η εκτίμηση ότι το εκλογικό αποτέλεσμα στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ θα φέρει ένα κράτημα σε ό,τι αφορά τις νομοθετικές πρωτοβουλίες αλλά και ένα κράτημα σε ό,τι αφορά την μεγέθυνση των υποδομών σε ό,τι αφορά για παράδειγμα τα data centers.
Χθες είδαμε για παράδειγμα να υπάρχουν μια αύξηση σε μεγάλες εταιρείες όπως η ΜΕΤΑ, μιλάω για τις μετοχές πάντα, και τη Wall Street, σήμερα έχουν μια συνθήκη η οποία είναι χειρότερη. Και ο ΝΑΣΔΑΚ έχει πολύ μεγάλη πτώση, είναι στο 5,3% αυτή τη στιγμή που κοιτούσα τα στοιχεία και είναι ουσιαστικά 10% χαμηλότερα από το υψηλό που είχες σημειώσει το προηγούμενο διάστημα.
Όμως αυτό... Παρακαλώ, πες μου. Γιάννη, υπόθηκε ότι με την ψήφο τους οι Αμερικανοί, Συγγνώμη, εφόσον είμαστε και οι τρεις στο πλάνο, να καλωσορίσω και τον Γιάννη Μπαλαμπανίδη από τη Μέτρον Ανάλυσης. Θα τον ακούσουμε σε πολύ λίγο. Υπόθηκε λοιπόν, Γιάννη, ότι οι ψηφοφόροι εκδικήθηκαν τους δισεκατομμυριούχους στις ΗΠΑ. Αυτή η εικόνα τώρα των αγορών, των χρηματιστηρίων, μπορεί να αντιστρέψει το κλίμα και να πούμε ότι οι αγορές και οι δισεκατομμυριούχοι, με τις κινήσεις που κάνουν, όχι αμέσως, όχι με άμεσο τρόπο, εκδικούνται τους ψηφοφόρους.
Θα φτάσει κάτι να επηρεάσει και την καθημερινότητα και την Αμερικανική και αυτό που μας νοιάζει και λίγο περισσότερο, αλήθεια, είναι την Ελληνική. Ωραία. Η διευθυντική κατομμυρίου έχει, δεν είναι μια ακριβώς ενιαία εκάστα, θα το λέω υπό την έννοια, ότι είναι άλλο να έχεις μια, ή να διαφεντεύεις μια εταιρεία τεχνολογίας μεγάλη, είναι άλλο να ασχολείσαι με το πετρέλαιο, είναι διαφορετικό να ασχολείσαι με το φυσικό αέριο.
Όλοι αυτοί, το τελευταίο χρονικό διάστημα, είχαν κέρδη, είχαν υπερκέρδη, όπως συνηθίζουμε να λέμε. Τώρα δεν είναι θέμα εκδίκησης, οι επενδυτές δεν νομίζω ότι σκέφτονται έτσι. Σκέφτονται με τον τρόπο του που θα πάει η κατάσταση την επόμενη μέρα ή καλύτερα το επόμενο χρονικό διάστημα. αυτή τη στιγμή δεν μπορεί κανένας να το ξέρει με ακρίβεια διότι ούτως ή άλλως ο κύριος Τραμπ είναι απρόβλεπτος το έχει δείξει πάρα πολλές φορές ωστόσο η αίσθηση που υπάρχει αυτή τη στιγμή στις αγορές και στους επενδυτές, αυτοί που αν θέλεις παίζουν, αυτοί που τζογάρουν αυτοί που τοποθετούνται, να το πω καλύτερα εκτιμούν ότι θα υπάρξει μια συγκράτηση και του ίδιου του Τραμπ και των πολιτικών που είχε μέχρι τώρα Αυτό βέβαια μείνει να το δούμε το επόμενο χρονικό διάστημα.
Ούτως ή άλλως, θα πρέπει η ανάγνωση της αγοράς συνολικότερα να γίνει σε ένα λίγο πιο μεσοπρόθεσμο ορίζοντα και όχι μόνο αυτές τις πρώτες μέρες που έχουμε αυτό το νέο αποτέλεσμα. Έχουν γρήγορα αντανακλαστικά οι αγορές, λέμε. Πόσο όμως χρονικό διάστημα πρέπει να περάσει και να έχουμε μια καθαρή εικόνα της γνώμης, της αίσθησης που έχουν για τα μελούμενα στην Αμερική και στον κόσμο τουλάχιστον τα επόμενα δύο χρόνια που θα έχουμε ακόμα πρόεδρο Τραμπ.
Θεωρώ ότι θα πρέπει να δούμε και ποιες θα είναι οι πρώτες κινήσεις που θα κάνει ο κύριος Τραμπ. Δηλαδή πριν τις εκλογές ένα χρονικό διάστημα. Πριν λέγαμε ότι θα κάνει μια νέα επίθεση στο Ιράν για παράδειγμα. Δεν ξέρω αν αυτό ισχύει αυτή τη στιγμή. Υπάρχει μια ισχυρή εκτίμηση η οποία λέει ότι οι Δημοκρατικοί θα συγκρατήσουν αυτή τη συνθήκη με έναν τρόπο και έτσι δεν θα έχουμε επίθεση, αλλά θα παραμείνουν όμως τα προβλήματα ναύσης πλοίας στορμούς.
Άρα αυτό, τι θα γίνει με τις τιμές του πετρελαιού, τι θα γίνει με τις τιμές του φυσικού αερίου. Γιατί μπορεί να είχαμε μια πτώση χθες, σήμερα έχουμε μια άνοδο μικρή και στο πετρελαιό και στο φυσικό αέριο. Άρα αυτός ο οποίος έχει την μπαγκέτα αυτή τη στιγμή προφανώς είναι ο κ. Τραμπ, ποιον τρόπο επίσης θα αντιδράσουν οι αγορές στο επόμενο χρονικό διάστημα.
Γιάννη Αγορούδη, σε ευχαριστούμε που μας άνοιξες τα μάτια στα οικονομικά. Έχεις απέναντί σου έναν τριτοδεσμίτη. Το έκανες πολύ κατανοητό και ευχαριστώ πολύ. Να έρθουμε τώρα στον δεύτερο καλεσμένο μας. Είναι ο Γιάννης Μπαλαπανίδης. Μπαλαμπανίδης, όπως αναφέραμε, από την Μέτρον Ανάλυσης. Παρεπιπτόντως παρακολούθησα το συνέδριο του βήματος για την πόλη της Αθήνας Ήταν πάρα πολύ ωραία αυτά που ανέφερες Να μιλάμε στον ελληνικό Και πολύ διαφωτιστικά Το ίδιο διαφωτιστικά Ελπίζουμε να είναι και αυτά που θα αναφέρεις σήμερα Να δούμε λοιπόν λίγο Γιατί πάντα αμέσως μετά τις εκλογές Εξετάζουμε αν πέσανε μέσα τα exit polls Να ξεκινήσουμε από αυτό και θα έχουμε και κάποια ερωτήματα ακόμα Η απάντηση είναι σαφή, πέσανε μέσα Δηλαδή, όπως είχε γίνει και στις προηγούμενες mid-term elections και το 2022 και το 2018, δηλαδή οι προβλέψεις και οι τάσεις που είχαν καταγραφεί, είχαν και αυτές επιβεβαιωθεί εν τέλει και μην πούμε κιόλας ότι υποεκτιμήθηκε και αυτή τη φορά η δυναμική του μπλε κύματος των δημοκρατικών,
το οποίο ήταν σαρωτικό, εν πάση περιπτώσει. Και έχει μία σημασία να δει κανείς και το πώς οδηγούσαν, δηλαδή, αυτές οι καταγραφές της αμερικάνικης κοινής γνώμης από την εικόνα που έχουμε, πώς οδηγούσαν σε αυτό το αποτέλεσμα. Μπορούμε να επικαλυστούμε, ας πούμε, δύο στοιχεία, να σας πω προεκλογικά γιατί είχε ένα ενδιαφέρον.
Το ένα είναι ποια θέματα θεωρούσαν οι πολίτες σημαντικά για την ψήφο τους. Αυτά ήταν και η οικονομία, αλλά δεν ήταν μόνο η οικονομία, δεν ήταν μόνο αυτό που λέμε οικονομική ψήφος, it's the economy stupid, κάνα το λεγόμενο. Ήταν και τα θέματα δημοκρατίας, τα θεσμικά που λέμε, ή τα θέματα διαφθοράς ή τα θέματα αποτελεσματικότητας της κυβέρνησης.
Ωραία. Ακριβώς σε εκείνο το σημείο, επειδή το αναζητούμε και με τους προηγούμενους ομιλητές εδώ, η ψήφος αυτή που δόθηκε, εντυπωσιακά υπέρ των δημοκρατικών, έχουμε εικόνα για το αν είναι μια σαφής αρνητική ψήφος προς τα όσα έκανε τον Τόναλτ Τραμπ, δηλαδή προς τον Τόναλτ Τραμπ τον ίδιο, ή αν είναι και θετική προς τους δημοκρατικούς, ότι εσείς είστε, εσείς πρέπει να πάρετε τη σκητάλη και εσείς να κάνετε κυβέρνηση και προεδρείο σε δύο χρόνια.
Λοιπόν, η απάντηση που θα σας έδινα προχήρως είναι και τα δύο. Και για να το συνδέσουμε με το προηγούμενο, προεκλογικά αυτό που φαινόταν στις τάσεις της κοινής γνώμης ήταν ένα πολύ μεγαλύτερο engagement, μια μεγαλύτερη βαρύτητα δηλαδή των δημοκρατικών ψηφοφόρων σε αυτήν την κάλπη. Έτσι τη θεωρούσαν πολύ πιο σημαντική από ό,τι θεωρούσαν οι ρεπουμπλικανοί ψηφοφόροι.
Άρα αυτό σημαίνει ότι ένα κομμάτι των ψηφοφόρων κινητοποιήθηκε, η δημοκρατική, και ένα κομμάτι των ψηφοφόρων αποκινητοποιήθηκε, αν επιτρέπετε να το πούμε έτσι, ως τριτοδεσμίτες, το στρατόπεδο του Τραμπ. Και αυτό οδήγησε στο αποτέλεσμα. Τώρα, έχει σαφώς μία όψη απόρριψης των πολιτικών του Ντόναλτ Τραμπ και αυτό το βλέπουμε και στα poll που γίνανε με τα εκλογικά.
Λέω στο voter poll, ας πούμε, το Associated Press, αν δει κανείς τα στοιχεία, εκεί υπάρχουν μια σειρά ερωτήσεις για την οικονομία. Περίπου τρεις στους τέσσερις λένε ότι η οικονομία μας είναι σε κακή κατάσταση. Μια μεγάλη πλειοψηφία λέει ότι ο πληθωρισμός μας δυσκόλεψε την προηγούμενη χρονιά. Μια επίσης μεγάλη πλειοψηφία τάσεται κατά θεωρεί κακή απόφαση τον πόλεμο με το Ιράν.
Επίσης, να επικαλωστώ άλλα δύο πολύ σύντομα στοιχεία επ' αυτού, η δημοφιλία του Ντόναλτ Τραμπ βρίσκεται στο μέσο της δεύτερης θητείας του, εκεί που βρισκόταν στο τέλος της πρώτης. Δηλαδή έπεσε πολύ πιο απότομα από ό,τι είχε πέσει τη φυσιολογική φθορά, έτσι που είχε η δημοφιλία ενός Προέδρου, ενός ηγέτη, μέσα σε τέσσερα χρόνια, αυτό συνέβη σε δύο χρόνια.
και όλοι οι δείκτες που έχω υπόψη, εγώ τουλάχιστον, της Γκάλουπ, που είναι ένα established ίδρυμα ερευνών στην Αμερική, οι δείκτες αποτελεσματικότητας της διακυβέρνησης, της κεντρικής κυβέρνησης των ΉΠΑ, ήταν όλοι σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Από την άλλη, η άλλη όψη είναι η θετική ψήφος προς τους δημοκρατικούς. Και αυτό φάνηκε και από το γεγονός, ας πούμε, ότι οι νεότερες ηλικίες, οι νεότερες γενιές προσήλθαν στην κάλπη μαζικά και ψήφισαν δημοκρατικούς.
Η Λατίνο, που είναι μια κρίσιμη ομάδα του πληθυσμού, οι οποίοι ψηφίζουν δημοκρατικά, αλλά το είχαν κάνει λιγότερο στις εκλογές του 2024, τώρα επανήλθαν στον δημοκρατικό στρατόπεδο στη μεγάλη τους πλειονότητα και βέβαια προέκυψαν και μια σειρά νέα πρόσωπα, δυναμικά πρόσωπα, γερουσιαστές και στην Βουλή των Αντιπροσώπων όμως τους έχουμε δει, έχουν συζητηθεί αρκετά στις τελευταίες μέρες με χαρακτηριστικά που δείχνουν ότι το Δημοκρατικό Κόμμα είχε ένα αντανακλαστικό μετά το σοκ του 2024 και κατόρθωσε να αναδείξει και μια ατζέντα και πρόσωπο.
Σχεδόν νιώθω ότι κρυφοκοιτάζω χαρτιά που δεν πρέπει. Ότι έχει βρεθεί ένας φάκελος μπροστά μου και δεν πρέπει να τον ανοίξω όταν ψαχουλεύω και προσπαθώ να καταλάβω ποιος ψήφισε τι λίγο σε ποιο βάθος. Ας πούμε, να δούμε τα φύλλα. Τι ψήφισαν οι γυναίκες, τι ψήφισαν οι άντρες. Δώσε μας και λίγο μια τέτοια εικόνα για να καταλάβουμε ακριβώς την εικόνα της ψήφου.
Αυτό επίσης έχει πάντα ένα ενδιαφέρον, να βλέπει κανείς τα δημογραφικά της ψήφου. Που αυτά σε μεγάλο βαθμό επιβεβαιώνουν και τις τάσεις που είχαν καταγραφεί προεκλογικά. Από την εικόνα που έχω εγώ τουλάχιστον, επαναλαμβάνω. Και οι άντρες και οι γυναίκες ψήφισαν κατά πλειοψηφία δημοκρατικούς. Οι γυναίκες ακόμη περισσότερο.
Είναι κάτι που το έχουμε ξαναδεί. Έχει ένα ενδιαφέρον το ηλικιακό σκέλος, όπου εκεί πέρα σε όσο νεότερη ηλικιακή φέτα πηγαίνει κανείς, τόσο μεγαλύτερη είναι η πλειοψηφία υπέρ των δημοκρατικών. Και μάλιστα νομίζω το βλέπουμε και όλα στην κάρτα εδώ πέρα, πώς ψήφισαν σε ενδιάμεσες εκλογές, τον είπα, αναηλικιακή ομάδα. Βλέπατε εδώ πέρα ότι στην ομάδα των 18-29 ετών 73% ψήφισε δημοκρατικούς.
Είναι σαρωτικό. Και έχει ενδιαφέρον ένα συναφές στοιχείο εδώ που ερωτήθηκε αν ήταν ψήφος υπέρ του Τραμπ, ψήφος απόρριψης του Τραμπ ή αν ο Τραμπ, εν πάση περιπτώσει, δεν έπαιξε ρόλο στην ψήφο μου, αν όμως το βλέπουμε εδώ. Για τους περισσότερους ήταν μια αντι-Τραμπ ψήφος, μεταξύ άλλων. Αυτό ήταν πολύ πιο έντονο στις νεότερες ηλικίες.
Γι' αυτό έλεγα πριν ότι ένα κρίσιμο στοιχείο αυτής της εκλογής ήταν η συμπεριφορά των νεότερων ηλικιών. Μία άλλη κρίσιμη παράμετρος είναι η εθνοτική. Πάντα στην Αμερική τα δημογραφικά της ψήφου έχουν να κάνουν με τη Λευκή Αμερική, με τους Αφροαμερικανούς, με τους Ισπανόφωνους, Λατίνος. Εδώ αυτές οι αναλογίες είναι... Η Λευκή, ας πούμε, είναι μισή-μισή, παρόλο που η τραμπική ατζέντα εκφράζει ως επιτοπλή στον τη Λευκή Πρωτεσταντική Αμερική, όπως ξέρουμε.
Οι Αφροαμερικανοί παραδοσιακά τάσσονται με τους Δημοκρατικούς, συγγνώμη, και οι Ισπανόφωνοι αυτή τη φορά επανέκαμψαν στην μεγάλη τους πλειοψηφία και μάλιστα άμα δει κανείς τη διαφορά σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές έχουν και τη μεγαλύτερη μετατόπιση προς τους δημοκρατικούς. Ήταν μια έκπληξη τότε ότι είχαν στηρίξει η Τραμπ.
Ήταν μια σχετική έκπληξη. Μετά βέβαια να θυμίσω και την ιστορία με την μετανάστευση, με το ΆΙΣ, όλα αυτά αποξένωσαν μεγάλα κομμάτια και τον Λατίνο ψηφοφόρον, με αποτέλεσμα, το αποτέλεσμα ας πούμε το εκλογικό στο Τέξας, έτσι, ο Τζέιμις Ταλαρίκο που κέρδισε ο Δημοκρατικός, που ήταν μια έκπληξη μεγατώνων, ας το πούμε έτσι, σε μεγάλο βαθμό οφείλεται και στην αλλαγή την πληθυσμιακή στο Τέξας, που έχει μεγαλύτερο κομμάτι ισπανόφωνου πληθυσμού, ο οποίος συμπεριφέθηκε όπως συμπεριφέθηκε σε αυτές τις εκλογές.
Μορφωτικό επίπεδο έχουμε εικόνα για το... Ανάλογα με αυτό το στοιχείο, πώς ψήφισαν. Ναι, υπάρχει και αυτό το στοιχείο για το μορφωτικό επίπεδο σε δύο επίπεδα. Αυτής που δεν έχουν πανεπιστημιακό πτυχίο, όπου τα πράγματα είναι περίπου μοιρασμένα με ένα μικρό προβάδισμα υπέρ των Ρεπουμπλικανών. Αλλά αυτό σε μια καλή εκλογική νύχτα για τους Ρεπουμπλικάνους θα ήταν σαρωτικό, γιατί είναι και βασικός πυρήνας κοινωνικής εκπροσώπησης του Τραμπικού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Ένω στους ανθρώπους με υψηλότερα επίπεδα μορφωτικά η πλειοψηφία των δημοκρατικών είναι σαφής και ξεκάθαρη. Χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι επιβεβαιώνεται αυτή η κατηγορία ότι εγκαλούνται οι δημοκρατικοί, ότι εκπροσωπούν τις μορφωμένες ελίτ των δύο ακτών της Αμερικής. Είναι δύο χρόνια ακόμα Προεδρία Τραμπ Είμαστε σε θέση Είναι ερωτήματα που επανέρχονται Γιατί έχουμε ανθρώπους Ο καθένας από την οπτική του μας βοηθάει να το έχουμε έτσι ολοκληρωμένο Είναι ένα exit poll Μεγάλο για τις προεδρικές εκλογές Τα αποτελέσματα των ενδιάμεσων Ας πούμε ότι είναι ένα πρόκρημα Υποπεί αένεια Καταρχάς στις ενδιάμεσες εκλογές Όπως συμβαίνει και στην Ευρώπη με τις ευρωεκλογές Αυτό που λέμε εκλογής δεύτερας τάξης.
Είναι εκλογές στις οποίες είναι πιο εύκολο να εκφραστεί μια διαμαρτυρία απέναντι στο status quo της διακυβέρνησης. Είναι πιο εύκολο, δηλαδή, εμπροκειμένο εδώ, να εκφραστεί η αντιτραμπική ψήφος, για παράδειγμα. Σαν τις ευρωεκλογές το βλέπουν λίγο, όπως βλέπουμε εμείς εδώ τις ευρωεκλογές. Όχι, έχει διαφορά, δεν είναι δράση.
Έχει σαφώς μεγαλύτερη επίδραση γιατί έκανα μία αναλογία για να δούμε ότι είναι πιο εύκολο να εκφραστεί μία κοινωνική δυσφορία περισσότερο. Όταν ψηφίζουμε για πρόεδρο ψηφίζουμε για την κεφαλή της εκτελεστικής εξουσίας. Άρα η ψήφος εκεί πέρα η επιλογή είναι πιο σκληρή ας το πούμε. Είναι όμως σαφώς πρόκρημα και για τα δύο στρατόπεδα.
Δηλαδή προϊκάζει ενδεχομένως εξελίξεις τις οποίες δεν μπορούμε αυτή τη στιγμή παρά μόνο να πιθανολογήσουμε. Δηλαδή το μεν-ρεπουμπλικάνικο στρατόπεδο θα φανεί αν μπορεί να αναταχθεί και αν μπορεί να προκύψει μια διάδοχη κατάσταση. Ενδεχομένως ήδη ο Τζέι Διβάνης έχει βάλει κάποιες υποθήκες για τα επόμενα δύο χρόνια. Και από την άλλη στο δημοκρατικό στρατόπεδο που αυτό μου φαίνεται και εμένα εξίσου ενδιαφέρον, αν όχι περισσότερο, φαίνεται αυτό που λέγαμε πριν, δηλαδή να έχει επανακάμψει από το σοκ, να έχει διαμορφώσει μια ατζέντα που συνδυάζει και τα θέματα οικονομίας, τα bread and butter που λένε στα αγγλικά, που λέμε, και τα θέματα όμως ταυτοτήτων, δικαιωμάτων, τα θεσμικά της δημοκρατίας, σε ένα πιστικό συνδυασμό προς το παρόν και ταυτόχρονα να έχουν αναδειχθεί μια σειρά πρόσωπα, νέα πρόσωπα, αυτές να παίξουν ρόλο και ενώπιση των προεδρικών εκλογών.
Αλλά ακόμα ας μην μαντεύουμε, ας πιθανολογούμε μόνο, γιατί είναι νομίζω αρκετός και πολύ πυκνός ο πολιτικός χρόνος μέχρι τότε. Έχεις 20 δευτερόλεπτα για να απαντήσεις αν αυτή τη στιγμή θα εκμεταλλευτεί κάποιος δημοκρατικός τα αποτελέσματα που έφερε ο ίδιος ή η ίδια για το χρήσμα των δημοκρατικών. Έχω 20 δευτερόλεπτα, είναι πάρα πολύ πιεστικό.
ή δεν φάγες πέντε. Ή δεν φάγα πέντε και νομίζω θα φάω και τα υπόλοιπα έτσι για να αποφύγω μια οικασία η οποία δεν θα δικαιωθεί πολύ σύντομα. Αλλά νομίζω ότι θα προσπαθήσουν να το κάνουν πολλοί και πολλές. Γιάννη Μπαλαμπανίδη, σε ευχαριστούμε πάρα πολύ. Να είστε καλά. Οι αλλαγές δίπλα μου και μπροστά σας συνεχίζονται. Έχουμε ευχαριστήσει τον Γιάννη Μπαλαμπανίδη, αναλυτή της Μέτρων Ανάλυσης.
αυτή τη στιγμή να μου επιτραπεί όρως ότι θα γίνει ένα πάρτι. Θα συνδεθούμε με την Αθήνα. Είμαστε στην Αθήνα, αλλά έχουμε και σύνδεση στην Αθήνα. Θα συνδεθούμε με το Παρίσι, θα συνδεθούμε με το Βερολίνο. Δίπλα μου βρίσκεται ο Βασίλης Σφίνας, συνάδελφος αγαπητός, αρχισυντάκτης στην ισοσελίδα τοβήμα.gr. Γεια χαρά, Βασίλη.
Γεια σου, Γιάννη. Γεια χαρά. να αναφέρω και τους συναδέλφους που θα τους δούμε σιγά σιγά να έρχονται μαζί όπως με ενημερώνουν από το κοντρόλ, ήθελα πάντα να την πω αυτή την έκφραση πρώτα θα έχουμε την Ειρήνη Αναστασοπούλου από το Βερολίνο για να δούμε σιγά σιγά και εμείς όποτε είμαστε έτοιμοι την έχουμε την Ειρήνη την έχουμε Ειρήνη ευχαριστούμε πολύ που είσαι εδώ, καλησπέρα Γεια σου Ειρήνη Προσπαθούμε να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει στην Ευρώπη τώρα μετά από αυτά τα αποτελέσματα.
Οπότε είσαι η καθήλυν και κατά τόπο αρμόδια να μας πεις πώς το βλέπει το Βερολίνο όλο αυτό. Καταρχήν θα πω μίσος σκηνολογία από ότι ήταν μια ανακούφιση. Ήταν μια ανακούφιση. Βαθιά ανακούφιση. Αλλά βέβαια υπάρχει και μεγάλη ανησυχία για τα μελούμενα. Και υπάρχουν και σκέψεις εάν θα μπορέσει το νέο κογκρέσιο να ανταποκριθεί στις δύσκολες στιγμές που το περιμένουμε.
Από όλους τους αξιωματούχους που άκουσα, υπουργούς, η επίσημη κυβέρνηση είναι φοβερά συντηρητική. Δηλαδή, στο χθεσινό briefing, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν θέλησε να κάνει μία αξιολόγηση λέγοντας ότι εμείς, σαν Γερμανία, έχουμε τη δική μας ατζέντα και έχουμε τις δικές μας τις προτεραιότητες. Και άκουσα έναν Μέρτς, χθες το βράδυ, και μάλιστα σε ένα οικονομικό φόρουμ του S5 να είναι φοβερά απογοητευμένος.
Θα σας πω τι ακριβώς είπε. Ο Τραμπ είπε κυβέρνηση σε μεγάλο βαθμό παρακάπτωντας το κογκρέσο για τα τελευταία δύο χρόνια. Γιατί να είναι τώρα διαφορετικά τα πράγματα. Που σημαίνει δηλαδή ότι δεν έχει καμία ελπίδα ότι αυτά τα δύο χρόνια τα οποία απομένουν στο Τραμπ θα μπορούσε να έχουν αποκατασταθεί ένα μόντους βιβέντη μεταξύ Γερμανίας και ΗΠΑ το οποίο φυσικά η Γερμανία είναι εκείνη η οποία συμπλήρει τις σχέσεις με τις ΗΠΑ και όχι το αντίθετο γιατί η Γερμανία χρειάζεται έναν εταίρο σαν τις ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος εταίρος αν αφαιρέσουμε ένθαρκα και ήθελον την Γαλλία και την Πολωνία από την άλλη πλευρά ο μεγαλύτερος εταίρος αυτή τη στιγμή στις Γερμανίες, στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά είναι ένας εταίρος ο οποίος δεν είναι εταίρος έτσι και υπάρχει λοιπόν ένας πολύ μεγάλος φόβο ότι τα επόμενα δύο χρόνια δεν θα είναι χρόνια που θα αναβαθμίσουν τις σχέσεις, το βαθμό τουλάχιστον που θα το ήθελε η Γερμανία, θα το ήθελε από το Περολίνο Ειρήνη δεν ξέρω πόσο συνέβη αυτό στην Γερμανία, εδώ πάντως
στην Ελλάδα και είναι και ο Βασίλης στην κουβέντα μας έτοιμος να παρέμβει. Να κάνω πρώτα την μπάσα προς τον Βασίλη. Γιατί έχει την αξινταξία στο site. Βασίλη, δεν ξέρω τι συνέβη στο Βερολίνο και στη Γερμανία, θα μας τα πει η Ρήνη. Αλλά εμείς τουλάχιστον ως Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης το σηκώσαμε, όπως λέμε, πολύ το θέμα. Κάναμε να αφορά πολυκόσμο.
Το θέμα είναι πόσο αυτό αφορά και την υπόλοιπη Ευρώπη. ή μήπως εμείς και λόγω της Τουρκίας και όλων αυτών των θεμάτων που έχουμε είμαστε λίγο πιο ευαισθητοποιημένοι. Εντάξει, δεν το σκόσαμε υπερβολικά, με την έννοια πια ότι οι ΗΠΑ είναι μια παγκοσμία υπερδύναμη, όσα συμβαίνουν εκεί επηρεάζουν και τον υπόλοιπο κόσμο. Προφανώς επηρεάζουν όσα συμβαίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο, μας αφορούν ειδικότερα εμάς αυτά, αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη.
Να το πάρω λίγο και να συνδέσουμε λίγο και την προηγούμενη κουβέντα. Έβλεπα και με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον όσα παρουσιάστηκαν νωρίτερα και με τα στοιχεία και με τα νούμερα. Άρα λοιπόν το ερώτημα είναι το εξής. Γιατί έχασαν οι Ρεπουμπλικάνοι, θα το συνδέσω με την Ευρώπη αυτό, δεν είναι ασύνδετο, δεν θα πάμε πάλι την κουβέντα πίσω στην Αμερική.
Γιατί έχασαν λοιπόν οι Ρεπουμπλικάνοι. έχασαν διότι εκεί στην Κάλπη εκφράστηκε μία δυσαρέσκεια. Εκφράστηκε μία δυσαρέσκεια για το κόστος ζωής, για το κόστος των καυσίμων και όσα συμπαρασύρει το κόστος των καυσίμων, προφανώς, στο σούπερ μάρκετ. Και οι Γερμανοί ζορίζονται και οι Γάλλοι ζορίζονται στο σούπερ μάρκετ και στα βενζινάδικα και εμείς εδώ ζοριζόμαστε.
Αν λοιπόν οι Αμερικανοί πήγαν σε ενδιάμενες εκλογές και εξέφρασαν μία δυσαρέσκεια, γιατί δεν με το κάνουν και στην Ευρώπη. Η κατάσταση στην Ευρώπη είναι καλύτερη αυτή τη στιγμή. Συντρέχουν οι ίδιοι ακριβώς λόγοι. Εδώ λοιπόν είναι μια κρίσιμη παράμετρος αυτή, την οποία πρέπει να πούμε, διότι η Ευρώπη οδηγείται σε εκλογές.
Η Γαλλία έχει την άνοιξη της δικές της προεδρικές εκλογές. λίγο νωρίτερα μεταδίδαμε και μετέδαν όλα τα μεγάλα ειδησιογραφικά μέσα νέα επεισόδια και νέες διαδηλώσεις από το Παρίσι και όχι μόνο και από άλλες μεγάλες γαλλικές πρωτεύουσες στην Γερμανία η Ειρήνη ξέρει καλύτερα ότι εκεί η IFD η αναλεκτική για τη Γερμανία έχουν ως καύσιμο επίσης το κόστος ζωής και το κόστος καυσίμων και έχουμε και εκλογές πρόεδρες στην Ισπανία εκεί είδαμε τον Πέδρο Σάντσεφ ο οποίος προέρχεται από εντελώς το απέναντι ιδεολογικό στρατό που είδε με τον Τραμπ να επιχαίρει για την ήττα των Ρεπουμπλικάνων ωστόσο και εκείνος πηγαίνει σε σκάλπες έχοντας το στεγαστικό πρόβλημα πάρα πολύ οξύ και έχουμε και εκλογές και εμείς εδώ στην Ελλάδα τα πράγματα είναι δύσκολα στις Αντλίες και τα πράγματα είναι δύσκολα επίσης και στο στεγαστικό Ειρηνή, εμείς εδώ είτε σε πολιτικό επίπεδο Εδώ πολλές φορές μεταξύ των κομμάτων αποτελεί ένα σημείο τριβής, η στάση δηλαδή της χώρας απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες,
αλλά και ως επικαιρότητα ασχολούμαστε με αυτό. Στο Βερολίνο τώρα, αν βγεις και ρωτήσεις 10 Βερολινέζους που θα βρεις μπροστά σου, πόσοι θα ξέρουν πιστεύεις, πόσο ασχολήθηκαν με το ότι υπάρχουν ενδιάμεσες εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες, ότι υπήρξαν αποτελέσματα κατά του Τραμπ, Όλο αυτό πώς το αντιμετωπίζει ο μέσος Γερμανός.
Με πολύ και τεράστιο ενδιαφέρον. Είμαι από το 1983 στη Γερμανία. Είναι η πρώτη φορά που όλα τα κανάλια, μα όλα τα κανάλια, είχαν ανταπόκριση και δύο και τρεις μέρες από τη Βάσινγκτον. Με ανταποκριτές, με συνδέσεις όλη την ημέρα. ήταν πρώτη φορά σε τέτοιο βαθμό έχω δει την γερμανική τηλεόραση να μεταδίδει αποτελέσματα των μη τέρνς σε αυτή ακριβώς την έκθεση που σημαίνει ότι είναι ένα τεράστιο θέμα. Είναι λέτε για την τσέπη του Έλληνα την τσέπη του Ευρωπαϊκού, αλλά υπάρχει και την τσέπη και του Γερμανού αυτή τη στιγμή. Κοντεύουμε το ντίζελ να φτάσει στα τρία ευρώ.
Ήμουν αυτές στο δρόμο και έβλεπα, παρατηρούσα τα βενζινάδικα αν μπαίνουν ή δεν μπαίνουν αυτοκίνητα. Δεν υπάρχει. Έχει μειωθεί η κίνηση των αυτοκινήτων. Τα βενζινάδικα δεν έχουν την κίνηση που είχαν. Εγώ προσωπικά κατήργησα το αυτοκίνητο μου δεν οδηγώ πια. Θέλω να πω δηλαδή ότι υπάρχει ένα τεράστιο ενδιαφέρον για το τι ακριβώς γίνεται.
Και τεράστιο ενδιαφέρον είναι και από το ζήτημα το γεγονότος ότι βρίσκεται σε πολύ μεγάλη δυσκολία αυτή τη στιγμή ο Μέρτς, διότι αναφέρθηκε για την αναλλακτική για τη Γερμανία. Είχαμε δύο εκλογές, τρεις εκλογές, οι οποίες ήταν καταγεστικές σε ό,τι αφορά τη Γερμανία. Ο Μέρτς βρίσκεται σε εξαιρετικά μεγάλη δυσκολία. Προσπαθεί να λύσει το θέμα του Ουκρανικού.
Είναι ο άνθρωπος ο μόνος στην Ευρώπη, διότι στη Γαλλία υπάρχει μια εσωστρέφεια, είναι ο μόνος αρχηγός καγκελάριος ή ένας νότερος πολιτικός που ασχολείται τόσο πολύ με την Ουκρανία. Ο Ζαλένσκ ήταν εδώ προχθές. Σε δύο εβδομάδες θα έχουμε την συνάντηση των προφήμων. Αμέσως μετά θα έχουμε μια συνάντηση γερμανο-ουκρανικού φόρουμ για την μέρα μετά την ειρήνη.
και η Γερμανία έχει βεβαίως το δημοσιογραφικό whatever it takes οικονομικά μπορεί να δώσει ό,τι λεφτά μπορεί να πάρει προκειμένου να στείλει λεφτά και στην Ουκρανία αλλά και για να εξοπλίσει τις δικές της ένοπλες δυνάμεις κάνοντας φοβερές οικονομίες ό,τι αφορά τον τακτικό προϋπολογισμό άρα λοιπόν δεν είναι μόνο η τσέπη του Γερμανού αλλά είναι και η μακροημέρευση του ιδίου του Καγκελάνου σε αυτή την θέση.
Ο Καγκελάνος είναι από τις τελευταίες δεκαετίες ο Καγκελάνος εκείνος με την μικρότερη και τη χαμηλότερη από ένα ποσοστό αποδοχής. Να σε ευχαριστήσουμε πρώτα όμως με ένα ερώτημα από τον Βασίλη Σφίνα που θέλει κάτι να σου πει. Όχι, μία αντίφαση μόνο θέλω να επισημάνω, η οποία είναι η εξής, ότι αν για παράδειγμα ειρήνη οι Ευρωπαίοι πολίτες ή οι Γερμανοί πολίτες να κεφαλαιοποιήσουν αυτό το όφελος είναι πολιτικοί φίλοι του Τραμπ.
Ή, εν πάση περιπτώσει, είναι... Αυτή είναι μεγάλη αντίφαση τώρα εδώ. Είναι άνθρωποι που περιμένουν στον προθάλαμο, αλλά είναι ιδεολογικά συγγενείς με τον Τραμπ, ο οποίος τώρα χάνει, έτσι. Άρα, τι αντιδράσεις υπάρχουν στην γερμανική ακροδεξιά? Τι αντιδράσεις, λοιπόν... Ακριβώς. Αυτό μου δίνει την ευκαιρία, Βασίλη, να πω ότι η Βάιντελ βγήκε και δεν βέβαια συνεχάρη τους δημοκρατικούς πώς θα μπορούσαν να το κάνει αλλά καταφέρθηκε να δει ότι τον Τραμπ και είπε κοιτάξτε τι παθαίνουν αυτοί οι οποίοι δεν εκπληρώνουν τις υποσχέσεις τους. Λάγω θέλοντας να πει εμείς, εμείς θα εκπληρώσουμε τις δικές μας υποσχέσεις γι' αυτό ψηφίστε μας.
Ειρήνη Αθανασοπούλου σας ευχαριστούμε πάρα πολύ που ήσουν μαζί μας από τον Βερολίνο. Να είστε καλά. Καλό βράδυ. Έχω την αίσθηση ότι είπα λάθος το όνομα γιατί είναι Ειρήνη Αναστασοπούλου. Το Αθανασοπούλου όμως προβλέπει τα μελούμενα. Έχουμε τον Άγγελο Αθανασόπουλο μαζί μας σε σύνδεση εδώ από την πατρίδα. Όμως φέρνει μαζί του αέρα Βρυξελών.
Άγγελες ευχαριστούμε πολύ που είσαι μαζί μας. Εγώ ευχαριστώ. Εγώ ευχαριστώ. Παρά μου. Τι λένε οι Βρυξέλλες για όσα συνέβησαν Αέρας Βρυξελλών από την Αθήνα Καλά το είπες Μέχρι πόσο θα ήταν οι Βρυξέλλες σήμερα στην Αθήνα Ανακούφιση υπάρχει και στις Βρυξέλλες Αυτό δηλαδή που είπε η Ειρήνη Το ίδιο ισχύει και για τις Βρυξέλλες Αλλά την ίδια στιγμή υπάρχει και μια Εφεκτικότητα Αυτό να προβλέψουν τα μελούμενα Διότι Οι Ευρωπαίοι και ενώ κυρίως τους ευρωθεσμούς ουσιαστικά έχουν καεί πολλές φορές από την συμπεριφορά του Πρόεδρου Τραμπ οπότε κάθε είδος πρόβλεψη για το μέλλον θεωρείται παρακινδυνευμένη να πούμε βέβαια ότι υπάρχουν δύο στοιχεία που νομίζω πρέπει να επισημάνει κάποιος το ένα είναι ότι υπάρχει το οικονομικό σκέλος και υπάρχει το σκέλος ασφάλειας στο οικονομικό κάθετος εμπορικό σκέλος ουσιαστικά οι Ευρωπαίοι έχουν δώσει πολύ τράτο, όπως θα λέγουν στα ελληνικά, για να κατευνάσουν τον πρόεδρο, με βασικότερο στοιχείο την συμφωνία του Τέρμπερι που αφορούσε την ιστορία των δασμών.
Το δεύτερο, όμως, σημείο, νομίζω ότι έχει μεγαλύτερη σημασία τη διαφορά το θέμα της ασφάλειας και κυρίως το ζήτημα της Ουκρανίας. Και σε αυτό υπάρχει μεγάλη ανησυχία, διότι, ξέρετε, μιλάμε για το φαινόμενο της κουτσής πάπιας όταν ένας πρόεδρος είναι στην τέσσερη θητεία πόσο μάλλον θα χάνει τις ενδιάμεσες εκλογές με τέτοιους αριθμούς αλλά κάποιοι εδώ πέρα μιλάνε και για το φαινόμενο της θυμωμένης ή ακυνευρισμένης κουτσής πάπιας που ουδείς γνωρίζει τι θα μπορούσε να κάνει και καταλαβαίνετε ότι οι δημοκρατικοί έρχονται με μια ατζέντα και τα εσωτερική θα έλεγε κανείς αφορά την εσωτερική πολιτική αυτά που είπατε, που έχετε πει εδώ και πολλή ώρα και ο Βασίλης εξηγούσε από τώρα το κόστος ζωής κτλ την ίδια στιγμή όμως ο πρόεδρος Τραμπ διαθέτει ακόμη περιθώρια επιρροήσεις δηλαδή με το εξωτερική πολιτική και υπάρχουν πολλοί εδώ στις Βρυξέλλες όχι εδώ στις Βρυξέλλες, εδώ στην Αθήνα και στις Βυξέλλες, που πιστεύουν το εξής.
Πιστεύουν ότι οι δημοκρατικοί θα χρησιμοποιήσουν αυτό που ονομάζεται στην Αμερική the power of the purse, δηλαδή τη δύναμη του πορτοφόλιου όπως λέμε. Διότι προφανώς μία από τις επιτροπές που σίγουρα θέλουν να ελέγξουν είναι η Επιτροπή Προμηθειών, η Appropriations Committee. Και εκεί θα μπορέσουν να βάλουν φρένο σε εξωτερικά αιτήματα της κυβέρνησης τεράμπη δύο σε θέματα αμυντικών δοπανών.
θα θέλουν να κόψουν από εκεί για να βοηθήσουν στο εσωτερικό. Αυτό έχει διτύει ανάγνωση. Από τη μία ακουμπάει όλη αυτή την υπόθεση του κόστος ζωής που λέμε, το οποίο απασχολεί πάρα πολύ και τις Βρυξέλλες και τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, σε θέματα από το φτυγραστικό ή ενέργεια κλπ. Αλλά την ίδια στιγμή προκαλεί έντονη ανησυχία, διότι πολλοί φοβούνται ότι επειδή αυτές οι εκλογές στην Αμερική είχαν εσωτερικό χαρακτήρα, θα πληγεί η πιθανή στήριξη προς το Κίεβο.
Και την ίδια στιγμή οι Αμερικανοί έχουν κάνει κάποιες κοινήσεις και σε πέδο ΝΑΤΟ που φαίνεται ότι δικαιώνουν αυτούς που πιστεύουν αυτά τα πράγματα. Παρ' εμένα, όπως φαίνεται στο ΝΑΤΟ, υπάρχει το περίφημο πρόγραμμα Πέρλ όπου συστηματικά οι Ευρωπαίοι βάζουν χρήματα για να αγοράζουν αμερικανικά όπλα τα οποία ακολούθως στέλνονται στην Ουκρανία.
Τώρα λοιπόν οι Αμερικανοί φέρονται να έχουν ζητήσει από τους Ευρωπαίους να συνεισφέρουν ακόμη περισσότερο εκεί για να αγοράζουν αμερικανικά όπλα. Αγγελέ, θα σε ακόψω μόνο να κάνω ένα ερώτημα, αν με επιτρέπεις. Γιατί είπες στην αρχή για την ανακούφιση. Ναι, προφανώς οι Ευρωπαίοι αισθάνονται καλύτερα με ένα δημοκρατικό κογκρέσο, συναντούνται καλύτερα με αυτούς τους ανθρώπους που μιλάνε την ίδια γλώσσα.
Αλλά επειδή εγώ ήρθα από εδώ να επισημάνω και να υπογραμμίζω τις αντιθέσεις και τις αντιφάσεις, μιλήσαμε για το Ουκρανικό. Στο Ουκρανικό, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών έχει αυξημένες αρμοδιότητες γενικότερα στην εξωτερική πολιτική και στην άμυνα μπορεί να ασκεί πιο ελεύθερα εκεί την πολιτική του χωρίς να ρωτάει και τόσο πολύ το Κογκρέσιο και τη Βουλή των Αντιπροσώπων, γελικότερα τους γεωρουσιάστες.
Στους μεν δασμούς που μας απασχολούν πάρα πολύ διότι τα ευρωπαϊκά προϊόντα από την αρχή της αιτίας του Τραμπ μπήκαν σε αυτό το καθεστώς των δασμών και εκεί διαβάζω ότι ένα δημοκρατικό Κογκρέσιο δεν μπορεί απόλυτα να το ανατρέψει αυτό. Άρα έρχομαι λοιπόν και ρωτάω προς τι ανακούφιση. Νομίζω ότι αν ακούσει αφορά ένα επίπεδο Συνεννόησης Ικόνας ίσως Ναι Είναι κάπως πιο κοντά στα θέλω μας Θυμίζω ότι και ο πρόεδρος Βάιτεν Ο οποίος πιθανότατα θα είναι ο τελευταίος Πραγματικά ατλαντιστής πρόεδρος Που θα δούμε από την πλευρά των ΗΠΑ Πέρασε ένα νόμο Το περίφημο IRA Το οποίο σωστικά ήθελε να τροφοδοτεί στην Αμερικανική βιομηχανία στο κομμάτι της πράσινης οικονομίας με έναν τρόπο που ήταν ευθέως ανταγωνιστικός στους Ευρωπαίους.
Οπότε σε κάποιες ζητήματα μετράει το εθνικό κομμάτι και όχι τόσο πολύ το φιλοαθλαντικό ή το φιλοδροπαϊκό ή το φιλοδιεθνές. Η ανακούρηση λοιπόν νομίζω ότι είναι εκεί. Ότι θα μπορέσουμε να βρούμε ευή κοαότα σε κάποια ζητήματα. ενδεχομένως να μπορέσουμε να επηρεάσουμε στο ζήτημα της Ουκρανίας παραδείγματος χάρην να μην αναταπεί κάποιου ήτως νομοθεσία ή κάτι άλλο το οποίο θα έκανε τη ζωή των Ευρωπαίων ακόμη πιο δύσκολη αλλά αυτό που νομίζω ότι αντιλαμβάνονται λέω οι Ευρωπαίοι αλλά που μένουν να αποδεχθεί και κατά πόσο μπορούν να αποδώσουν σε αυτό που σκέφτονται είναι ότι πρέπει να αναλάβουν όλο και περισσότερο βάρος στο κομμάτι αυτό διότι αυτό το ζήτημα δεν πρόκειται να αλλάξει από την κυβέρνηση Τραμπ.
Δηλαδή, αυτά που ο υπουργός πολέμου, ο Έλμπριτς Κόλμπ, έχει πει στο ΝΑΤΟ ότι πρέπει να αναλάβετε περισσότερα, να πληρώσετε περισσότερα, εμείς θα πρέπει να αποκορύσουμε σιγά-σιγά κτλ. Ναι, το Κογκρέσο κατάφερε να βάλει έναν πλαφόν να μην πέσει ο αριθμός των Αμερικανικών σταδεμάτων κάτω από 75-76 χιλιάδες αντί να μην είναι αυτό το νούμερο.
αλλά την ίδια στιγμή ακριβώς επειδή υπάρχει αυτή η εσωτερική αντιπαράθεση στην Αμερική το εσωτερικό έναντι του εξωτερικού μοιάζει ότι η δημοκρατική είναι πιο ευρωπαϊκή πιο φιλική προς εμάς αλλά το να στρέφουν το μάτι στο εσωτερικό ισχύει για τους δύο Μιλάμε για την είναι το θέμα μας τέτοιο για τις Ηνωμένες Πολιτείες Μιλάμε για τις Βρυξέλλες και τις Ευρωπαίους με όλες αυτές τις εκλογές που έρχονται όπου να είναι σε πολύ βασικούς παίκτες του ευρωπαϊκού τόξου.
Και όχι μόνο είναι οκτώ συνολικά στην Ευρώπη έτσι. Είναι πολλές. Είναι πολλές. Γιατί Ευρώπη θα μιλάμε. Δηλαδή πόσο ίδιες θα είναι οι Βρυξέλλες που θα εκφράζονται εκεί οι φωνές από τα νέα κυβερνητικά σχήματα. Νομίζω ότι εντάξει ο ελέφαντας στο δωμάτιο εδώ είναι οι γαλλικές πολιτικές εκλογές σίγουρα. διότι μπορεί να υπάρξουν προβλήματα και στην Ισπανία παραδείγματος προβλήματα από την άποψη ότι το λαϊκό κόμμα δεν θα μπορέσει όπως όλα δείχνουν να έχει πλειοψηφία μόνο το οποίο θα χρειαστεί το δεκανήκι του ΒΟΚΣ θα δούμε τι μορφή θα πάρει αυτό το δεκανήκι αν θα είναι μια άμεση συμμετοχή στην κυβέρνηση θα είναι δεκομένως κάποια ψήφος ανοχής, αυτό θα το δούμε και σημειώνω εδώ ότι στην Ισπανία το πρόβλημα δεν είναι μόνο το στεγαστικό που είναι τεράστιο πρόβλημα αλλά πλέον έχει αναδειχθεί σε μείζο θέμα το μεταναστευτικό και γι' αυτό το λόγο το VOX έχει ανεβεί τόσο πολύ που πλέον δημιουργεί σοβαρά προβλήματα ακόμα και στο λαϊκό κόμμα.
Νομίζω λοιπόν ότι ο ελεύθερος δωμάτιο είναι η Γαλλία. Εκεί είναι που νομίζω θα αλλάξουν οι ισορροπίες διότι και η Ιταλία έχει εκλογές αλλά όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι η Μελόνις θα διατηρήσει το Παμεχέρι, δεν θα αλλάξει κάτι πολύ εκεί η Μελόνι κινείται σε μια γραμμή πραγματισμού οι συνοδοιπόροι της θα την ακολουθήσουν η Πολωνία που είναι μεγάλη κόρα δεν έχει την επιρροή που έχει η Γαλλία στην λήψη αποφάσεων απλά διαθέτει ένα πρωθυπουργό βαθιά φιλοευρωπαίου με όποιον αντίπαλο μπορεί να έχει και οι υπόλοιπες εκλογές δεν θα επηρεάσουν τόσο πολύ την διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Όμως αυτό που μπορεί να επηρεαστεί είναι ότι όσο περισσότερες τέτοιες κυβερνήσεις έχουμε με συμμετοχή ακροδεξιών ή σκληρών δεξιών κομμάτων αυτομάτως αυτό μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες του Ευρωπαϊκού Συμβούλιο. Δηλαδή ακόμη και πιο μετριοπαθή κεντροδεξιά κόμματα να υποχρεώνονται λόγω συμμετοχής μικρότερων σκληρών δεξιών κομμάτων στους συνασπισμούς τους να εμφανίζονται ακόμη πιο δυναμικά μέσα στον Πρωταϊκό Συμβούλιο και ενδεχομένως αποφάσεις εκεί να αναπλοκάρνονται.
Άγγελε Θανασόπουλες, ευχαριστούμε πάρα πολύ. Εγώ ευχαριστώ. Ακριβώς δίπλα μου έχει ήδη καθίσει η Μαριλίζα Αναστασοπούλου. Μαριλίζα, ευχαριστούμε πολύ που είσαι εδώ. Εγώ, χαρά μου, καλησπέρα. Οι ακροατές του Βήμα σήμερα είχαν την ευκαιρία, ακούγοντας ένα από τα επεισόδια που έχουμε κάνει μαζί, να καταλάβουν λίγο τα απλά, δηλαδή τι θα ήταν οι εκλογές αυτές.
Προχώρησες και σε κάποια σενάρια για το τι θα συνέβαινε. Πόσο περίμενες ότι θα συμβεί αυτό που συνέβη τελικά. Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν περίμενε, μάλλον ελάχιστοι όχι κανείς, ότι θα υπάρξει τόσο μεγάλη ανατροπή. Να είμαι ειλικρινής ότι θα πάρουν ολόκληρο το κογκρέσο τις τελευταίες μέρες όποιος κοιτούσε τους δείκτες και όχι ότι εγώ είμαι ειδική.
Απλά παρακολούθησε ανθρώπους πολύ αέμπειρους και είχε πολύ ενδιαφέρον γιατί, το γράψα κιόλας, ένας από τους πολύ πολύ αέμπειρους στην ανάλυση της αμερικανικής πολιτικής έλεγε ότι οτάδε δείκτης, οτάδε δείκτης, οτάδε δείκτης. εάν ισχύσουν όλα αυτά θα έχουμε το πιο συγκλονιστικό συντριπτικό αποτέλεσμα από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο όπου και έγινε, τα νούμερα αυτό είναι αλλά υπήρχαν κάποιες ανησυχίες, γι' αυτό και όλοι ήταν πιο μαζεμένοι γιατί υπάρχει αυτό το ερώτημα αφού ήταν τόσο σαρωτική η νίκη γιατί δεν το βλέπαμε να έρθετε και μετρούσαμε λίγο εδώ, λίγο εκεί, λίγο παραπέρα ήταν μια σειρά από λόγια αν θέλετε να το πούμε αυτό Το ένα κομμάτι είναι ότι λόγω των εκλογών του 1924 που κανείς δεν θεωρούσε ότι ο Τραμπ θα...
Δηλαδή πραγματικά οι δημοκρατικοί πιστεύουν ότι αποκλείεται να επιστρέψει ο Τραμπ. Κάνανε ένα καρό λάθη. Οπότε μετά όλοι ήταν λίγο μαγκωμένοι στις προβλέψεις μην υπολογίσουμε. Δεύτερον, λόγω των χρημάτων που πέσανε. Πέσανε πάρα πολλά. Δηλαδή μισό δίσκο, ούτε ξέρω, ατελείωτα εκατομμύρια δολάρια. και αυτό ήταν ένα θέμα. Μετά προχώρησαν οι Ρεπουμπλικανοί σε Jerry Mandarin, αυτό που λέμε την επαναχάραξη των περιφερειών, κάτι το οποίο γίνεται μένω στο τέλος της δεκαετίας.
Αυτή τη φορά έγινε στο μέσο της δεκαετίας και πολύ επιθετικά. Όλα αυτά δημιουργήσανε και γενικά και η εικόνα, να το πούμε αυτό, ότι ο Τραμπ είχε δημιουργήσει αυτή την εικόνα ότι ελέγχει τα πάντα, ότι ό,τι και να κάνει δεν κουνιέται φύλλο. Όλο αυτό δημιούργησε ένα μάγκωμα, γι' αυτό και οι προβλέψεις πέσανε ουσιαστικά έξω.
Δηλαδή, επί της ουσίας πέσανε έξω. Εντάξει, είδαμε το αποτέλεσμα, όμως... Στο σημείο αυτό ακριβώς, να συνδεθούμε με τον νημισιογράφο του Μέγκα, τον Παύλο Τσίμα, που βρίσκεται στην Ουάσιγκτον. Γεια σου, Παύλο. Γεια σας. Τώρα, τι ώρα είναι εκεί, δεν έχει σημασία. Βίτκαστ είναι, εδώ πάντως είναι μεσημεράκι, απογευματάκι. Μας πετυχαίνεις 10 η ώρα βράδυ, πέμπτη, να συζητάμε για τις ενδιάμεσες εκλογές.
Έχεις μπροστά σου μια κόλλα χαρτί «Ελεύθερο θέμα» γράφει. Ο μόνος τίτλος είναι «Ενδιάμεσες εκλογές». Πώς τις είδες. Ήταν ήδη σαφές ότι αυτές δεν είναι συνηθισμένες ενδιάμεσες εκλογές. Και μόνο, όπως είπε πριν η Μαριλίζα, μόνο από το ύψος της δαπάνης. Έσπασε κάθε ρεκόρ. Δεύτερον, δεν ήταν συνηθισμένες οι διάμεσες εκλογές γιατί αφενός η οικονομική κρίση, δηλαδή η ένταση του προβλήματος και αφετέρου η επιλογή του Τραμπ να μετατρέψει τις εκλογές αυτές σε δημοψήφισμα υπέρ οι εναντίον του έκαναν αυτές τις διάμεσες εκλογές αντί να είναι όπως συνήθως ένα άθροισμα μερικών εκατοντάδων εκλογικών αναμετρήσεων για μια έδρα εδώ, μια άλλη έδρα εκεί έναν γερουσιαστή εδώ, έναν άλλον γερουσιαστή εκεί είναι ένα άθροισμα κατοντάδων εκλογικών αναμετρήσεων που συμβαίνουν σε μια μέρα που και η κάθε μια είναι διαφορετική από τις άλλες εδώ έχουμε μια ξαφνική ενοποίηση σε μια εθνική επιλογή μια πανεαμερικανική ενιαία εκλογική αναμέτρηση αυτό νομίζω έπαιξε μεγάλο ρόλο στο αποτέλεσμα
άρχισε να έχει μικρότερη σημασία πόσο καλός είναι ο τάδη υποψήφιος εδώ ή πόσο καλά τα λέει ο άλλος υποψήφιος εκεί και υπήρξε ένα ενιαίο ρεύμα. Ψηφίζουμε για να διαμαρτυρηθούμε διότι η βενζίνη που βάζουμε στο αυτοκίνητό μας είχε 2,98 όταν ψηφίσαμε το 2024 και έχει 4,14 σήμερα που ψηφίζουμε ξανά και να διαμαρτυρηθούμε για την όλη συμπεριφορά του Τραμπ, για τον τρόπο που χειρίζεται την εξουσία του.
Μου είπε μια γυναίκα έξω από ένα εκλογικό τμήμα κάτι, μου είπε, εγώ στα δύο αυτά χρόνια είμαι 2.000 το χρόνο τοχότερη. Έχει μετρήσει ο τόσο είχε αυξηθεί το κόστος της ζωής της, κατά 2.000 δολάρια το χρόνο. Εκείνος είναι 2 δισεκατομμύρια πλουσιότερος. Θεωρώ ότι με προσβάλλει. Ήταν μια πολύ χαρακτηριστική, νομίζω, αφράση για το πνεύμα, το κλίμα, που εξηγεί και την ένταση της οργής.
Να πούμε ότι, αν μου επιτρέπετε, ότι στα ποιοτικά που βγήκανε πριν τα νούμερα, τέσσερις στους δέκα λέγανε ότι είναι οργισμένοι. Προσέξτε τώρα την έκφραση. Δηλαδή, πέραν από το οικονομικό που ήταν το βασικό, όλο μαζί δημιούργησε αυτό που λέμε οργή, επειδή το είπε ο Παύλος. Άρα αυτό ακριβώς το σκεπτικό, αυτή η οργή, αυτό το συνέστημα με το οποίο ψήφισαν οι Αμερικανοί.
Τι διαρκείας είναι. Έχει διάρκεια δύο ετών για να μεταφραστεί και σε προεδρική ψήφο ή θα εκπνεύσει με διάφορους χειρισμούς στους οποίους μπορεί να προχωρήσει η Ρυπουλικανή κυβέρνηση. Αυτό είναι δύο διαφορετικά ερωτήματα. Το ένα αφορά τον Τραμπ τον ίδιο. Ο Τραμπ έκανε ήδη μια φορά στη ζωή του, δύο φορές, ένα μαγικό κόλπο.
Κέρδισε το 2016 ένας απίθανος τύπος, ένας ήρωας reality, ένας πλούσιος χομπίστας της πολιτικής. Κέρδισε τις εκλογές το 2016. Τις έχασε το 2020. Έγινε απόβλητος, καταραμένος μετά την τροπή της 6ης Ιανουαρίου και όμως κατάφερε να επιστρέψει νικητής, στριαμβευτής στην πραγματικότητα. Ήταν η δεύτερη φορά που έβγαλε λαγό από το καπέλο του.
Έχω την εντύπωση ότι αυτό δημιούργησε και στον ίδιο την πεποίθηση ότι είναι άτρωτος, ότι έχει πιει το μαγικό φίλτρο και ότι τίποτε πολιτικά δεν τον αγγίζει. Αυτό εξηγεί και τη συμπεριφορά του την πολιτική η οποία ήταν συνταγή καταστροφής και όμως το έκανε γιατί είχε την αίσθηση ότι δεν τον αγγίζει τίποτα πια. Έχει το μαγικό φίλτρο.
Αυτά τα μάγια λύθηκαν νομίζω. Δηλαδή ο ίδιος ο Τραμπ ως πολιτικό μέγεθος από την Ήτα της Τρίτης δεν επιστρέφει. Τώρα το τι θα γίνει σε δύο χρόνια στις εκλογές αυτό είναι άλλη υπόθεση. Λέω πάντως ότι η συμπεριφορά του Δημοκρατικού Κόμματος σε αυτές τις εκλογές έδειξε ότι έχει κάποιες προϋποθέσεις να επιστρέψει. Πάντως, να κάνω μια επισήμανση σε αυτό και ο Παύλος νομίζω το ξέρει ότι για να επιστρέψεις και να πας στις προεδρικές εκλογές πρέπει να βρεις και το πρόσωπο και αυτή τη στιγμή το πρόσωπο δεν υπάρχει αναδείχθηκαν κάποια πρόσωπα, προφανώς, και από αυτή τη διαδικασία κάποιοι νέοι που τώρα φτιάχνουν το όνομά τους για να είναι υποψήφιοι και να διεκδικήσουν σε πρώτη φάση το χρήσμα και έπειτα την προεδρική εκλογή αλλά αυτή τη στιγμή το πρόσωπο δεν υπάρχει.
Και στο εσωτερικό των Δημοκρατικών δεν θα είναι μια διαδικασία εύκολη διότι από όλη αυτήν την εκλογή βγήκε ενισχυμένη πιο ριζοσπαστική πτέρυγα. Οπότε και στο εσωτερικό τους κάποιος πρέπει να βάλει νερό στο κρασί τους ο τέλος της ημέρας. Μαριλίζα, αν έχεις κάποιο σχόλιο πάνω σε αυτό, ο λόγος όμως που σε έχουμε εδώ είναι να χωτίσουμε και ένα κόμμα.
Οπότε είμαι σίγουρος ότι έχεις, αλλά θα προσπαθήσω να σε περιορίσω ό,τι ακούστηκε. Θα περιοριστώ. Δυσκολεύω, αλλά θα περιοριστώ. Ό,τι ακούστηκε, ακούστηκε. Πάμε να δούμε για την Κίνα. Πώς αντιμετωπίζει η Κίνα αυτά τα αποτελέσματα. Και κρατάμε τον Παύλο για ένα τελικό σχόλιο, παρακαλούμε, καθώς οδεύουμε προς το τέλος. Για την Κίνα δεν ήταν ευχάριστο, γιατί η Κίνα συνεννοείται πολύ καλύτερα με τον Τραμπ.
Παρότι είχαμε... Η εικόνα που έχει πολλοί κόσμοι είναι ότι έβαλε αυτές τις τρομερές, τους τρομερούς δασμούς, το πόλεμος με την Κίνα, πάρτι θα κάνει η Κίνα. Δεν ισχύει αυτό, γιατί ο Τραμπ έπαιξε αυτό το παιχνίδι, το οποίο δεν είναι καινούριο, είναι 10 χρόνια που έχει ξεκινήσει ο εμπορικός πόλεμος, απλά το ανέβασε κλίμακα.
Η Κίνα δεν κούνησε, δεν κουνήθηκε, αναγκάστηκε η Αμερική να κάνει πίσω σε αυτό. είχαν βρει ένα τρόπο επικοινωνίας και το βασικότερο είναι ότι ο Τραμπ επειδή είναι συναλλακτικός στη σχέση του, έβγαλε όλο το κομμάτι της ιδεολογίας και της πολιτικής της Αμερικής, της γεωστρατηγικής, πρώτον και καλύτερος όσο αφορά την Ταϊβάν, απέξω από την εξίσωση.
Οπότε η Κίνα είχε βρει ένα τρόπο να συνεννοείται και μάλιστα είχε φτάσει στο σημείο τώρα η Αμερική έχει κατευθερήσει να παραδώσει 14 δις σε όπλα, όπλα αξίας 14 δις, το οποίο γεωπολιτικά είναι μια τεράστια στροφή. Αυτό σταματάει τώρα, γιατί θεωρώ ότι σταματάει, ή εμπανστώς θα δυσκολέψει, γιατί όσο και να έχει ο Τραμπ τη δυνατότητα της άσκησης εξωτερικής πολιτικής για τα επόμενα δύο χρόνια, κάπου θα πρέπει να τα βρει με τους υπόλοιπους στο Κογκρέσιο, γιατί θα κλείσει η Βουλή, δεν θα υπάρχουν χρήματα, δεν θα τα βρουν στο ευρωεπολογισμό.
Το κομμάτι της Ταϊβάν το στηρίζουν και οι Δημοκρατικοί και οι Ρεπουμπλικανοί σε μεγάλο βαθμό και τους είχε μαντρώσει τους δικούς του. Τώρα νομίζω δεν θα είναι μαντρωμένοι. Και αυτό θα δημιουργήσει μια δυσκολία στην Κίνα ως προς αυτό ότι δεν θα έχει την ευχέρεια. Αλλά η πολιτική της Κίνας παραμένει ίδια και είναι πάρα πολύ σταθερή και ίσως βρει και λίγο άκρη παραπάνω να μπει παραπάνω στους διεθνείς οργανισμούς από εδώ και από εκεί και όλη αυτή την ήπια ισχύ που έχει καλλιεργήσει να την αυξήσει αν δούμε ότι στο εσωτερικό της Αμερικής θα υπάρξει περισσότερος απομονωτισμός.
Παύλο, να κλείσουμε με εσένα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες δημιουργήθηκε το Black Lives Matter. Οι διαφωνούντες με τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εφήβραν το T-GOK agenda, έτσι κατηγορώντας όσους μιλούσαν για ανθρώπινα δικαιώματα. Έχουμε την αντίστροφη μέτρηση για το τέλος του ΜΑΓΚΑ. Είναι μια πεποίθηση τώρα πιο γενική στην Αμερική και αυτό, όπως εξήχθη από τα Αμερικανικά σύνορα η αντι-GOK agenda, μπορεί να επιστρέψει και προς την Ευρώπη το αντι-ΜΑΓΚΑ.
Δύσκολη πρόβληψη. Εγώ επαναλαμβάνω, η αίσθησή μου είναι ότι τα μάγια του Τραμπ λύθηκαν. Τα μάγια όλου αυτού του μάγκα κινήματος έχουν λυθεί. Δηλαδή ο Τραμπ έχει αποκαλυφθεί, νομίζω στα μάτια ακόμη και της ενδοχώρας των οπαδών του, ως αυτό που είναι. Αν δεν είχε συμβεί αυτό, δεν θα είχαμε τα αποτελέσματα που είχαμε σε περιοχές όπως, δεν λέω το Κάνσας, που επί ένα αιώνα ψηφίες Ρεπουμπλικάνους, ενώ περιοχές τις οποίες ο Τραμπ είχε κερδίσει με άνεση ακόμη και το 2020, στην Ήτα του.
Εκεί που στην Ήτα του ήταν νικητής, είχε έρθει πρώτος, τώρα έχασε και έχασε με μεγάλη διαφορά. Άρα νομίζω ότι τα μάγια έχουν λυθεί. Αυτό το κίνημα έχει διαλυθεί και φαίνεται ότι υπάρχει και μια νέα ισορροπία σε ό,τι αφορά τα δικαιώματα. Δηλαδή, ο Κρυς Πάπας κέρδισε τις εκλογές παρότι είναι ανοιχτά αδηλωμένες οι σεξουαλικές του προτιμήσεις χωρίς αυτό να γίνει θέμα.
Χωρίς αυτό ούτε να τον βοηθήσει ούτε να τον εμποδίσει. Και έχουμε πολλά αντίστοιχα παραδείγματα υποψηφίων που είχαν τέτοια χαρακτηριστικά που σε μια προηγούμενη εποχή θα γινόταν τα ατούτους ή θα γινόταν οι καταδίκητους στην εποχή της αντιγουόκ ατζέντας. Νομίζω ότι η Αμερική έχει φύγει από αυτό. είναι πέρα από τα όρια αυτής της παλιάς συζήτησης.
Θα έρθει και στην Ευρώπη. Λογικά, ελπίζω ότι θα έρθει και στην Ευρώπη. Θα απομυθοποιήσουμε λίγο αυτές τις εντελώς παραπλανητικές συζητήσεις. Το υπόλοιπο είναι η επιστροφή στο αρχικό ερώτημα αν οι δημοκρατικοί μπορούν με κάποιο τρόπο να επανεφεύρουν τον εαυτό τους. Να πάψουν να είναι το παλιό, ταρμένο, μουχλιασμένο, κατεστημένο, αντιπαθητικό κόμμα της Ελίτ.
Αυτό είναι που είπα ότι έχει δώσει μερικά ενθαρρυντικά σημάδια διότι βλέπουμε υποψηφίους οι οποίοι έχουν έναν λόγο πιο λαϊκό, κάνουν γκέλ στα στρώματα τα οποία είχαν χάσει η Δημοκρατική στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Είναι πιο λαϊκοί, μιλάνε πιο προσγειωμένα για τα προβλήματα των ανθρώπων, κατεβαίνουν από τα ύψη των κολεγιακών τους πτυχίων των μεγάλων πανεπιστημίων και μιλάνε μια γλώσσα πιο λαϊκή.
Και όλο αυτό είναι αρκετά ενθαρρυντικό. Το δύσκολο είναι να βρουν μια ισορροπία ανάμεσα στο ριζοσπαστικό ρεύμα που το χρειάζονται, χωρίς αυτό δεν μπορούν να κερδίσουν οι δημοκρατικοί, και ένα πιο mainstream που δεν θα είναι όμως το παλιό mainstream τύπου Χίλαρη Κλίντον, θα είναι ένα καινούριο mainstream τύπου Ταλαρίκο ας πούμε.
ένας πιστός, χριστιανός αλλά προοδευτικός δάσκαλος από το Τέξας Παύλο σε ευχαριστούμε πολύ και για έναν ακόμα λόγο παραπάνω γιατί είσαι εν το μέσο του ταξιδιού σου πίσω στην Ελλάδα καλή επιστροφή, σε ευχαριστούμε πάρα πολύ ξεκινάω, ευχαριστώ πολύ ευχαριστούμε πολύ και τη Μαριλίζα Νασοσοπούλου θα μου επιτρέψεις ένα δευτερόλεπτο ένα σχόλιο το πήρες κάτω από 200 έντρες είναι αδύνατον να βγουν οι Ρεπουμπλικανείς στις επόμενες εκλογές.
Αυτό να το κρατήσουμε, να το έχουμε. Το μάγκα όμως, αυτοί που ψηφίσανε, γιατί πήραν ψήφους, Ρεπουμπλικανιώτικοι, είναι το μάγκα. Τους μετροπαθείς Ρεπουμπλικανούς χάσανε. Άρα υπάρχει ακόμη αυτή η μαγιά που υπήρχε, αυτή δεν έχει χαθεί. Το θέμα είναι αν θα μπορέσει όποιος πάρει τη θέση του Τραμπ να την κρατήσει ή αν θα τη χάσει.
Αυτά τα δύο και καλό βράδυ που πηγαίνει προς μια αυτονομία, τόσο λιγότερο θα ζητάμε πώς τα αποτελέσματα αυτά θα πηρεάζουν και εμάς εδώ. Βασίλη Σφίνας, ευχαριστούμε πολύ. Καλημέρα. Ευχαριστούμε πολύ κυρίως εσάς που μας παρακολουθήσατε. Μας είδατε από τα κινητά σας, από τις υπολογιστές σας ζωντανά. Είμαι ο Γιάννης Τζεμαντής.
Είναι το βήμα σήμερα. Ευχαριστούμε πολύ. Θα τα ξαναπούμε μέσα από βίντεο ή podcast στο Spotify και τα Apple Podcast. Γεια χαρά.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα