Skip to content
PodBase
Eurovision, Metallica και χειρωνακτική εργασία | Το Φρατζόλι Podcast #99

Eurovision, Metallica και χειρωνακτική εργασία | Το Φρατζόλι Podcast #99

Το Φρατζόλι Podcast
Μάιος 20, 2026 00:19:11 Σεζόν 3 Επεισόδιο 99
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Φτάσαμε το 99ο επεισόδιο, και ορμάμε προς το 100ο!

Εδώ συζητάμε για τη Eurovision, για τις χαρές του να χρησιμοποιείς τα χέρια σου και λίγα ψιψιψόνια ακόμα.

.

Ένα podcast για καθημερινότητα, επικαιρότητα και γάτες.

Είμαι ο Θανάσης Γκατζόλης, είμαι σταντ-απ κωμικός από τη Θεσσαλονίκη και αυτό είναι το podcast που εγώ και η γάτα μου προσφέρουμε στην ανθρωπότητα.

Κάθε Τετάρτη, στις 07:00.

Στήριξε το podcast ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠εδώ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Το Instagram Page του podcast ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ΕΔΩ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

.

Τσεκ μι άουτ :

Linktree ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠εδώ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Instagram⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ εδώ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

TikTok ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠εδώ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Youtube ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠εδώ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

.

Music/beat : Γενιά Ονείρων (κλικ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠εδώ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠)

Logo: Γιώργος Παπαφιλίππου (κλικ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠εδώ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠)

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

καθημερινότητα και σταδιακά λιγο λιγότερες γάτες και παράνοια rant, συζητήσεις μόνος μου στον τοίχο κάποιες συνεντεύξεις με ανθρώπους και επιτέλους αυτό το επεισόδιο 91ο επεισόδιο το επόμενο επεισόδιο, το 100ο επεισόδιο θα είναι όσο πιο special το επιτρέπουν οι περιστάσεις γιατί πιστέψτε με πολλά πράγματα πήγαν στραβά αλλά είμαστε εδώ για ένα όχι τόσο special επεισόδιο όσο ενδεχομένως περιμένατε από αυτά που είχα πει, αλλά σε κάθε περίπτωση ένα αρκετά special επεισόδιο για εμένα. Αλλά μέχρι τότε έχουμε το παρόν επεισόδιο, οπότε πάω να φέρω τη σκαλέτα μου και έρχομαι αμέσως. Λοιπόν, έχω τη σκαλέτα εδώ πέρα μπροστά μου, είμαι ένας πολύ όριμος podcaster.

Θέλω να πω ότι μπροστά μου έχω τη σκαλέτα και αριστερά μου έχω ένα μπουκάλι νερό με ηλεκτρολίτες, το οποίο είναι ένα πολύ καλό σημάδι ότι πλησιάζει στα 30. έχω γίνει ο κωμικός που αναφέρω συχνά ότι γίνομαι 30 στο κοινό του δεν ξέρω τι λέει αυτό για μένα αλλά αυτός είμαι πλέον και αρχίζω και το αποδέχομαι σιγά σιγά παρατηρήσατε ότι δεν αναέφερα τους μετάλλικα φαντάζομαι το παρατηρήσατε γιατί αναέφερα τους μετάλλικα οι άπαντες πάντες σύμπαν οπότε και εγώ το αναφέρω δεν πήγα και ζηλεύω λίγο εντάξει κυρίως γιατί άκουγα λίγο μετάλλικα στη ζωή μου τα πολύ basic μετάλλικα και παρόλα αυτά ένιωσα φόμο για τις τρύπες, για τη φασάρα γιατί ήταν ένα πολύ καλό live δεν ξέρω, πάντως το ένιωσα το φόμο μου και τώρα το νιώθω και που μιλάμε και δεν θέλω να πω κάτι άλλο απλά θέλω να το αναφέρω, τσεκ αλγόριθμη ευχαριστώ συνεχίζουμε έπαιζα στην Αθήνα αυτό το το Κυριακή βεβαίως έπαιξα στο μαγαζί με τίτλο Μπαράς στο Νέο Κόσμο. Ευχαριστώ πάρα πολύ τον Μπαράς και όσα άτομα ήρθατε. Περάσαμε

και γάμο. Ήταν μια εξαιρετική εμπειρία, πολύ όμορφη παράσταση. Ευχαριστώ πολύ όσα άτομα ήρθατε. Το εκτιμάω πάρα πολύ και δεν το θεωρώ καθόλου δεδομένο. Προσπαθώ να το υπενθυμίσω τον αυτό μου ότι είναι μια επιλογή που κάνατε και πρέπει εγώ να φανώ αντάξω αυτής της επιλογής και πρακτικοσυναισθηματική στο ότι σύρατε τον κόλλο σας μέχρι το μαγαζί, το ότι επενδύσατε το από πράδι σας σε αυτή την παράσταση και τα λεφτά σας σε επόμενο χρόνο. Ευχαριστώ πάρα πολύ που ήρθατε.

Δεν ξέρω αν θα συνεχίσω να παίζω αυτή την παράσταση μέσα στο καλοκαίρι. Απίθανο, συγγνώμη μου, φαίνεται. Περισσότερο από το νέο ακαδημαϊκό έτος που λέγαμε και στο χωριό μου, στο πανεπιστήμιο δηλαδή, θα παιχτεί αυτή η παράσταση πάλι, από τότε και μετά. Οπότε ευχαριστώ σαν άτομα την είδατε. Επόμενη παράσταση που είναι σίγουρη είναι στο Αντιφασιστικό Φεστιβάλ του Βόλου.

Είναι μια παράσταση με εκλεκτό κόσμο της κωμωδίας τους οποίους θα διαβάσω παίζω με τους της Χριστίνα Μπάκου, Αλέξανδρο Μουρατίδη Νεφέλη Θαντεριδάκη Θανάση Ρούκαλη και Γεώργιο Φαρφαρατζή. Παίζουμε στις 29 του μήνα στον Βόλο στην Αρχιτεκτονική Σχολή Βόλου στον τεφασιστικό τουρνουά Λίμπερτα. Οκ, την επόμενη μέρα γενικά έχει όλες τις μέρες βόλεϊ, μπάσκετ και ποδόσφαιρο αγώνες.

Έχει μπαρ μετά. Της 30 που είναι η τρίτη μέρα έχει και live με Στόλεν Μάικ, Σημάδη, Τζίγκη Μπονάνι, πλήρες να το λέω σωστά, Πάνκραιας και Όβερτζοιτ. Και την πρώτη μέρα έχει μια εκδήλωση με τίτλο Εμπόδια στον εραστηνικό αθλητισμό και ανάγκη μαχητικής απάντησης. Πολύ ωραία εκδήλωση, τόσο ωραία που την προωθώ μέσα στο podcast και όχι στην αρχή του podcast, μαλάκα.

Σας ξεγέλασα για να ακούσετε το πρόμο ενδιάμεσα. Οπότε, ναι, παίζω εκεί. Και από εκεί και πέρα βλέπουμε, παιδάκια, βλέπουμε. Ήτανε μία έντονη χρονιά από κάθε άποψη και από άποψη ζωής και από όψη εργασιακής ζωής, κοινωνικής ζωής, προσωπικής ζωής, ερωτικής ζωής. Όλα έχουν γίνει τουρλουμπούκιον. Και ψάχνω κι εγώ να ηρεμήσω λίγο αυτό το καλοκαίρι, με το να βρω δουλειά.

Κλασική ηρεμία. Οπότε, ναι, και πάλι ευχαριστώ πολύ. Και επίσης συνέβη και η Eurovision, παιδιά, το Σάββατο. Ήταν μια ενδιαφέρουσα κατάσταση. Ήταν πολύ ενδιαφέρον να βλέπεις το Hunger Games να γίνεται πραγματικότητα μπροστά σου, να βλέπεις τον Άρτο και τα θεάματα, να βλέπεις τα θεάματα να συμβαίνουν εν ώψη γενοκτονίας και να είμαστε όλοι πολύ κομπλέ με το ότι το Ισραήλ παίζει ακόμα σε αυτό το μπουρδέλο.

Οφείλω να μολογήσω ότι βρισκόμουν σε ένα χώρο στον οποίο έπαιζε background Eurovision για τη συζήτηση που είχαμε, οπότε υπήρχε κάπου στο χώρο. Μετά πέρασα τη φάση που ήταν πάρα πολύ άβολη και ηλίθια, το ότι πέρασα στο κλείσει τηλεόραση θέλω να μην βλέπω το Ισραήλ και μετά άνοιξε λίγο θέλω να δω αν χάνει το Ισραήλ. Ένα πολύ υγιές σκεπτικό πολιτικά, καθόλου ανώριμο ρε παιδί μου, αλλά αυτός είμαι, αυτά κάνω, που λέει και ο λαϊκός τραγουδιστής Φλάιλο.

Γενικά όπως βλέπετε ο πύχης για αυτό το ποιος είμαι πέφτει ακόμα χαμηλότερα επεισόδιο με το επεισόδιο παιδιά. Ό,τι είχατε χτίσει για μένα ότι και καλά είμαι πολιτικοποιημένος και μορφωμένος Όσο πάει καταραίει με τις επιλογές μου ακόμα περισσότερο Και είμαι εδώ για να δούμε πού θα φτάσουμε αδέρφια Οπότε πέρασα αυτό το δυσμό μέσα μου μεταξύ πολιτικής ανοριμότητας και οριμότητας Which I'm not very much proud of Έχω να πω ότι με εκνεύρισε πολύ περισσότερο από πέρσι γιατί ακόμα με κάθε χρονιά που περνάει συνειδητοποιώ ότι αυτό το πράγμα, αυτή η χώρα είναι εκεί για να μείνει γιατί είναι πολύ βαθιάχωμένη σε όλο αυτό.

Γενικά έχω ακούσει χωρίς να έχω μελετήσεις βάθος ότι η Ισραήλ χρησιμοποιεί πάρα πολύ την Eurovision σαν ξέπλημα για όσα κάνει, τη γενοκτονία, το apartheid, τις σφαγές αμάχων και το βλέπω να συμβεί και επενδύει πάρα πολλά λεφτά στις καμπάνιες για το τραγούδι του κάποιοι λένε ότι χρησιμοποιεί και δύναμη τεχνολογία που έχει για να επηρεάσει το αποτέλεσμα με ψήφους δεν το έχω ψάξει πολύ αυτό για να σας πω κάτι, σίγουρο είναι πολύ θλιβερό να σκεφτείς ότι η Eurovision οκ, όλο αυτό το γιορτή της μουσικής υπάρχει σαν ρητορική είναι λίγο πιο χαϊχούι από ότι θα ήθελα να παραδεχτώ ότι είναι αλλά είναι όντως αυτό και είναι λίγο κρίμα να το βλέπεις γιατί ήταν ένα πολύ wholesome πράγμα να τσεκάρεις που και που.

Έχει αρκετά φαν μουσική. Είναι ένα ωραίο event να αράζεις με τους επιτοπίστων queer φίλους σου που βλέπουν Eurovision και ξέρουν πληροφορίες που δεν ξέρω, ένας αναλογικά με έναν straight άντρα που ασχολείται με αμάξια νομίζω the gays ξέρουν πολύ περισσότερα από το Eurovision παιδιά. Είναι τρομακτικό σχεδόν. Και είναι κρίμα που αυτό το πράγμα αμαυρώνεται από μια γενοκτονία και από τον καπιταλισμό.

Και όλα αυτά τα ξέρετε τώρα. Τα έχω πει αυτά, είναι ένα επεισόδιο τώρα, αυτές μαλακή έλεω. Και είναι θλιβερό, είναι sad. Θα τσεκάρω τα τραγούδια γιατί αυτός είμαι, προφανώς σε κάποια φάση. Μπορεί και να μην το κάνω βέβαια γιατί δεν τρελαίνομαι και τόσο για την Eurovision. Είναι fun to watch αλλά δεν είναι και η ζωή μου.

Δεν είναι ένα χόμπι στο οποίο έχω επενδύσει πάρα πολύ συναισθηματικά. Αυτά για την Eurovision. αυτά είχα να πω για την Euro και Vision και πάμε παιδιά στο ζιστ του πράγματος θα μιλήσουμε επιτέλους για γάτες ή και όχι σωρή παιδιά παραμένει άγνοια μου στο ζήτημα να μην ασχολούμαι άλλο με αυτό το θέμα του podcast το έχω αφήσει λίγο στο πλάι μέχρι να μου ξανάρθει όρεξη είμαι ειλικρινής μαζί σας όσο γίνεται και προχωράμε στο επόμενο θέμα συγγνώμη γι' αυτό όπως είπαμε όπως και πριν Αυτό σήμερα θα τα κάνω. Έχετε δίκιο. Καλά θυμάστε. Μπράβο σας.

Και ευχαριστώ για την κατανόηση. Πάμε λοιπόν στο ζουμί. Στο ζουμί της φάσης. Παιδιά, έχω κολλήσει με ένα συγκεκριμένο δημιουργό στο ίντερνετ, στο TikTok συγκεκριμένα, αν και υπάρχει και σε όλα τα short reel περιβάλλοντα, έναν Αμερικάν ο οποίος πήγε στη Σλοβενία, Σλοβακία, μια τέτοια χώρα τέλος πάντων, το Βαλκανίον, και αγόρασε ένα σπίτι με 5.000 ευρώ.

Ένα σπίτι μέσα στο δάσος βαθιά. Και γενικά αυτό είναι και το, άμα γράψετε My 5.000 Euro House, θα σας βγάλει το βίντεο και το κόντεν που σας λέω. Δεν θυμάμαι το όνομα του καναλιού, γι' αυτό το προτείνω έτσι. Και έχω προσπαθιστεί πάρα πολύ με το πόσο καλά περνάω. Γιατί αυτός ανεβάζει, ουσιαστικά, ανεβάζει κόντεν στο οποίο περιγράφει πώς κάνει το σπίτι σπίτι.

Πώς το φτιάχνει ξανά από εκεί που ήταν ένα ετοιμόροπο για ποι στο δάσος σε ένα κανονικό λειτουργικό σπίτι off the grid. Τέτοια. Και παιδιά, μου έχει, παιδιά αγαπητά και μη με αγαπητά, μου έχει δώσει ζωή αυτό το content. Αυτή η σειρά τη βλέπω με θρησκευτική ευλάβεια θα έλεγε κανείς. και έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι αν με γοητεύει πάρα πολύ το content ή αν θέλω να το κάνω και εγώ και εξηγώ.

Είχα πάντα μια αγάπη για τις ιστορίες τις οποίες επανακτίζουμε, αν αυτό είναι λέξη, την κοινωνία από την αρχή. Μου αρέσει αυτό να το βλέπω πάρα πολύ στα zombie apocalypse έργα, ταινίες κτλ. Να βλέπω πώς οι άνθρωποι ξανακτίζουν μια κοινωνία από την αρχή. επιδιορθώνουν ουσιαστικά, συγγνώμη, την κοινωνία από τον αρχή και τη χτίζουν από το μηδέν σχεδόν.

Μου άρεσε ενός παιδί να διαβάζω βιβλία με ναυαγούς τύπου ο Ροβινσόνας Κρούσος που φτιάχνανε από το μηδέν πράγματα στο νησί και ζούσανε και εκεί μια ζωή αντίστοιχη. Μου έλκει πάρα πολύ αυτό. Και αυτό εκτονώνεται και σε βιντεάκια που επιδιορθώνουν πράγματα ή φτιάχνουν, ξέρεις, αυτό που βρήκα μια μεταλλική πρέσα από το 1800 και την αναπαλαιώνω κτλ.

Μου αρέσει πολύ αυτό το κόντεν. Και προσπαθώ να καταλάβω αν λέει κάτι για μένα αυτό. Προσπαθώ να καταλάβω αν αυτό είναι μια ανάγκη που έχω να φτιάξω ένα σπίτι από το μηδέν με τα λεφτά του τυπά. Έχω αυτή την ανάγκη μέσα μου να πάω να βρω έναν αχυρόνα κάπου και να τον επανακτήσω. Επανακτήσω. Το καταλάβατε. Έχω αυτή την ανάγκη μέσα μου πολύ.

Θέλω να βρω μια παράγκα και να την ξαναφτιάξω. Θέλω να βρω ένα παλιό αυτοκίνητο και να το ξαναφτιάξω. Θέλω να βρω ένα... Καταλάβατε τι εννοώ. Καταλάβατε τι εννοώ. Είναι το μελλοντικό μου επάγγελμα να γίνω συντηρητής αρχαιοτήτων ή πραγμάτων και κοροϊδεύω τον εαυτό μου κάνοντας στάντα πάνω από να μπορούσα να είμαι ένας πολύ καλός συντηρητής.

είναι αυτά σοβαρά ερωτήματα να φέρω σε ένα podcast δεν ξέρω οικάζω ότι αυτό που αστιεύτηκα πριν ότι λέω ότι είμαι 30 μπορεί να έχει να κάνει και αυτό παιδιά γιατί όσο μεγαλώνεις νομίζω αποκτάς μια σε κάποιες περιπτώσεις αποκτάς μια διαφορετική αντίληψη για τη σωματική δουλειά και τη χαρά που αυτού σου επιφέρει γιατί αντιλαμβάνεσαι ειδικά η γενιά μας και οι γενιές που φάγαμε πολύ ψηφιακή δουλειά στη μέση, computers τα λεγόμενα ξαφνικά βρίσκεσαι να φτιάχνεις μια βρύση μην νιώθεις γαμάτος λες εγώ το φτιάξα με τα χέρια μου και βλέπω το αποτέλεσμα μπροστά μου, live όχι σε ένα ντοκ τι στο μπούτσο είναι πολύ περίεργο να βιώνεις αυτή τη χαρά, είναι πολύ ιδιαίτερο συνέστημα να βιώνεις αυτή τη χαρά στο στη ζωή σου να βιώνεις αυτό το το physical labor στα χέρια σου και φαντάζομαι ότι γι' αυτό όσο άνθρωποι μεγαλώνουν ασχολούνται πιο πολύ με σωματικά πράγματα μαραθώνιους, το μεγάλο μιμ, το έχω αναφέρει σε αυτό το podcast νομίζω μαραθώνιους, κυπουρικοί κεραμικά

Χριστέ μου, δεν νοείται να είσαι σοβαρός μεσοαστός φασέως σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα χωρίς να φτιάχνεις αγγεία κεραμικά τα σάκια από πυλό ποτήρια και κούπες, πιάτα, παιδιά κάπως πρέπει να ζήσουν και οι φασέοι στο κουκάκι μην είστε άχρηστα πλάσματα και αχάριστα οπότε δεν ξέρω, προσπαθώ κάπως να ερμηνεύσω αυτή την ανάγκη μέσα μου να πάω και να αγοράσω ένα σπίτι στα βουνά και να το ξαναφτιάξω για εξοχικό και κάπως αν μπορούμε να συνδέσουμε και ένα μετρό να πηγαίνει από το εξοχικό στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη για να μπορώ να πηγαίνω και εκεί, ένα super bullet train, δεν ζητάω πάρα πολλά παιδιά, να δουλέψει το κράτος μόνο για μένα.

Δεν είναι καν τρελό. Νομίζω εκεί θα βόλευε πάρα πολύ. Αν μπορούσα να μένω σε ένα βουνό, να παίρνω το αμάξι για ένα τέταρτο και να είμαι στην Αθήνα σε ένα μισάωρο, στο κέντρο όμως. Πάμε. θα έμενα στο βουνό παιδιά ένας πολύ ρεαλιστικός ένα πολύ ρεαλιστικό πλαίσιο αλλά θα έμενα feel free το στέλνω και σαν open call αυτό στον κόσμο αν έχετε παρόμοιες εμπειρίες με τέτοια βίντεο με τέτοιο content με αυτή την ανάγκη μέσα σας να φτιάξετε κάτι με τα χέρια σας θα ήθελα κάπως να το συζητήσουμε ή δυνατόν στα σχόλια ή από κοντά αν έχετε το θάρρος και με ξέρετε.

Αν δεν με ξέρετε, προειδοποιήστε με πρώτα, ρε παιδί μου. Ξέρετε. Και αφού έθεσα και αυτό το ερώτημα, αυτή την πρόσκληση, μπορώ να περάσω με ευλάβεια στην σημερινή μας καλλιτεχνική πρόταση, η οποία είναι ένα καλλιτεχνικό πράγμα, όπως σας συνηθίζω να λέω, το οποίο το έχω γευτεί, το έχω ακούσει, το έχω βιώσει και το προτείνω και σε εσάς τώρα.

Το συγκεκριμένο αυτή την ημέρα είναι το άλμπουμ των System of a Down, Mesmerize Παιδιά, η System of a Down είναι από τις μπάντες που χωρίς να μου αρέσουν τόσο πολύ αναλογικά Οριακά της θεωρώ από τις καλύτερες μπάντες στον κόσμο Χωρίς να μπορώ να το εξηγήσω γιατί Δεν λέω ότι έχω δίκιο, λέω ότι το πιστεύω και δεν ξέρω γιατί Αλλά είναι αυτή η αίσθηση που μου αφήνουν και έχουν βγάλει τέσσερα άλμπουμ αν θυμάμαι καλά το Mesmerize, το Hypnotize, το Toxicity και το Still This Album αν θυμάμαι καλά το τελευταίο δεν το έχω ακούσει ποτέ πρέπει να το ακούσω επίσης θέλω κιόλας θα έβαζα για τα προσωπικά μου γούστα πρώτο το Mesmerize, μετά το Hypnotize και μετά το Toxicity παρότι έχει το Chop Suey που είναι κομματάρα Το Meshmerise, παιδιά, έχει από την πρώτη φορά που άκουσα ένα τόσο ιδιαίτερο ήχο, που ακούγεται όντως πολύ αστείο να το λέμε γιατί είναι πολύ basic σαν περιγραφή, αλλά έχουν όντως, παιδιά, πολύ ιδιαίτερο ήχο σαν μπάντα.

Είναι αυτό το λεγόμενο, τότε το λέγαμε νου-μέταλ, τώρα δεν ξέρω αν ισχύει ακόμα, που ό,τι ήταν πολύ περίεργο το λέγαμε νου-μέταλ και ξεπερδεύαμε, έτσι πολύ απλά. Ό,τι ήταν πιο περίεργο για μέταλ, προφανώς, έτσι, όχι γενικά, Ήρες κάποιο περίεργο ράπερ και έλεγες νου μέταλ. Μα κάνει ραπ στα αρχίδια μου. Τι φάση, τους λένε λιμπίσκιτ ούτε καν.

Και άκουσα αυτό το άλμπουλ ξανά μετά από χρόνια και μαλάκα είναι υπέροχο. Είναι υπέροχο, έχει τα πάντα μέσα. Έχει μελαγχολία, έχει ξυλίκι, έχει κουίρκινες αδιανόητο, έχει βλακεία, έχει μέταλο. Είναι ένας δίσκος που αν ξεκινάς να ακούς μέταλ και ακούς τα κλασικά μέταλ πράγματα που είναι μετάλλικα, maiden κτλ ακούς αυτό και λες μπορεί να πάει και έτσι μπορεί να κάνει και αυτούς τους δρόμους αυτές τις διαδρομές μπορεί να βαδίσει σε αυτά τα μονοπάτια η metal είναι ένα album το οποίο αν ακούς metal το προτείνω όπως συνηθίζω να λέω ανεπιφύλακτα είναι πολύ όμορφο μου προκαλεί πάντα συναισθήματα θετικά μελαγχολικά πολλών ειδών και σε άλλα φάσματα που δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί δεν έχω λεξιλόγιο System of a Down Mesmerize ένα άλμπουμ το οποίο αν μπορούσα να σας το βάλω εγώ να το ακούτε και να βλέπω τη φάτσα σας όσο το ακούτε θα το έκανα no matter the cost αυτά και αυτά και για το άλμπουμ και για την μπάντα και για σήμερα εννοείται ακούτε και τα άλλα άλμπουμ έτσι προφανώς δεν σας περιορίζω

είναι όλα εξαιρετικά άλμπουμ πλην αυτού που δεν έχω ακούσει Αυτά λοιπόν για σήμερα παιδάκια Ευχαριστώ πάρα πολύ που ήσασταν εδώ Και που είστε εδώ ακόμα μετά από 99 επεισόδια Δεν βλέπω συχνά το αντίκτυπο αυτού του podcast Και όποτε το βλέπω είτε με σχόλιο είτε με από κοντά ατάκα Είτε με οτιδήποτε Χαίρομαι πάρα πολύ και ευχαριστώ Οπότε έχουμε μια εβδομάδα για το 100ο επεισόδιο Είμαι ενθουσιασμένος για αυτό που θα γίνει Και λίγο απογοητευμένος που δεν αγγίξαμε το ιδανικό αλλά αυτοί είμαστε, αυτά κάνουμε θα μείνει αυτό, αμαί Ευχαριστώ πολύ λοιπόν και πάλι μπορείτε να στηρίξετε αυτή την εκπομπή με όποιο τρόπο θέλετε να έρθετε σε μια παράσταση που παίζω για να στηρίξετε μυστήριο να στείλετε κάποια ενίσχυση στο By Me A Coffee Στην τελική να συνεχίσετε να ακούτε και να κάνετε ένα share, ένα like, ένα να το προτείνετε σε φίλους, σε γνωστούς, σε εχθρούς σε εραστές, σε μη εραστές, σε παλιούς εραστές που τώρα έχουν γίνει εχθροί, σε παλιούς εραστές που έχουν γίνει φίλοι ακόμα καλύτερα

σε γονείς, συγγενείς, φίλους άϊλα και υλικά πλάσματα να είστε καλά, καλό βράδυ, καλή νύχτα καλημέρα, φιλάκια πολλά να πίνετε νερό και ηλεκτρολίτες Bye!

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00