Τα μυστηριώδη πράσινα παιδιά του Woolpit
Το Μυστήριο PodcastΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
👽 Ένα από τα πιο αλλόκοτα μυστήρια του Μεσαίωνα ξεκίνησε σε ένα μικρό χωριό της Αγγλία.
Κατά τη διάρκεια της συγκομιδής, αγρότες άκουσαν παράξενες φωνές να έρχονται μέσα από μια βαθιά τρύπα. Όταν πλησίασαν, βρήκαν δύο μικρά αδέλφια παγιδευμένα — ένα αγόρι και ένα κορίτσι που δεν έμοιαζαν με τίποτα γνώριμο.
🟢 Είχαν πράσινο δέρμα
🫘 Έτρωγαν μόνο κουκιά
🗣️ Μιλούσαν μια άγνωστη γλώσσα
👕 Και φορούσαν ρούχα από περίεργα υλικά
Το πιο ανατριχιαστικό; Τα ιστορικά αρχεία επιβεβαιώνουν πως τα περίφημα «Πράσινα Παιδιά του Woolpit» καταγράφηκαν πραγματικά.
❓ Ήταν χαμένα παιδιά;
❓ Μια σπάνια ασθένεια;
❓ Ή κάτι που κανείς δεν κατάφερε ποτέ να εξηγήσει;
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Το μυστήριο podcast με τον Πέτρο Καλογερά ψάχνουμε άλλοι τα μυστήρια και θεωρίες συνωμοσίας. Γελία ημί. E-Daily Podcasts πολύ γι' αυτό ελπίζω να αγκαλιάσετε και αυτό το επεισόδιο το οποίο είναι πραγματικά άξιο περίεργο κουφό πολλές λέξεις μου έρχονται δεν ξέρω ποια να πρωτοδιαλέξω λοιπόν μετά από την εξαφάνιση και την εμφάνιση του Στίβεν του φίλου μας του Στίβεν του επαναστάτη πάμε σε μια ιστορία η οποία συνέβη πάρα πολύ παλαιότερα από αυτήν του Κουμπάτσκι πάρα πολύ παλαιότερα σχεδόν εννέα αιώνες πριν και για να μπούμε λίγο στο κλίμα ναι οι θεωρίες που προσπάθησαν να την εξηγήσουν έχουν μέσα και αυτές εξωγήινους Ας μεταφερθούμε λοιπόν στην Μεσαιωνική Αγγλία Αυτοί οι Αγγλόφωνοι μας δίνουν τρομερό υλικό Όλοι οι Αγγλόφωνοι, Αμερικάνοι, Άγγλοι, Αυστραλοί Είναι φανταστικό υλικό όλοι για αυτό το podcast Στη Μεσαιωνική Αγγλία λοιπόν, στο 1100 κάτι, δεν ξέρουμε ακριβώς στο πόσο, μάλλον μετά το 1150, δηλαδή περίπου έναν αιώνα μετά από την αρχή της Βρετανικής Μονορχίας,
σε ένα χωριό έξω από το Κέμπριτς το οποίο λέγονταν ή λέγεται δεν ξέρω ακόμα λέγεται σε ένα χωριό λοιπόν ένα πρωινό οι αγρότες ακούσανε κάποια κλάματα σου λένε τι έγινε ποιος κλαίει ξανά και προσπάθησαν να ακολουθήσουν τον ήχο των κλαμάτων για να δούνε από πού προέρχεται. Και μόλις έφτασαν σε μία τρύπα στο έδαφος είδανε δύο παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι.
Τα παιδιά αυτά φορούσαν παράξενα ρούχα που οι χωρικοί δεν τα είχαν ξαναδεί, μιλούσαν μία γλώσσα την οποία δεν είχαν ξαναακούσει, αλλά το πιο παράξενο από όλα ήταν ότι το χρώμα τους, το χρώμα του δέρματός τους ήταν πράσινο. Οπότε οι χωρικοί μάλλον μεταξύ τους εκείνη τη στιγμή είπαν «Μαλάκα, τι ήπιαμε πάλι χθες το βράδυ».
Ωστόσο μετά από το πρώτο σοκ και όταν κατάλαβαν ότι δεν φταίει το hangover που έβλεπαν αυτά που έβλεπαν μπροστά τους πήραν τα παιδιά ως καλοί και φιλόξενοι οικοδεσπότες που ήταν αφού τα παιδιά λοιπόν έμοιαζαν αδύναμα τα πήρανε κάποιοι στο σπίτι τους για να τα φροντίσουν και να τα ταΐσουν τα φρόντισαν λοιπόν, ήταν πράσινα τα παιδιά, συνέχιζαν να είναι πράσινα δεν ήταν πράσινα το πρώτο δευτερόλεπτο ή με την πρώτη ματιά ήταν πράσινα τα παιδιά και αφού λοιπόν τα φρόντισαν προσπάθησαν να τα ταΐσουν.
Αλλά αυτό ήταν αρκετά δύσκολο. Γιατί τα παιδιά μόλις τους πήγανε μπροστά τους ψημένο κρέας αντέδρασαν με αηδία παρόλο που φαίνονταν πολύ πεινασμένα. Δεν ήθελαν να φάνε κρέας με τίποτα. Δεν ξέραμε αν υπήρχαν vegan εκείνη την εποχή ή όχι πάντως αυτή η αντίδραση θα τέριαζε σε βίγκαν της εποχής. Δεν έτρωγαν καλά τα παιδιά, περνούσαν οι ημέρες, νερό δεν πίνανε πολύ και σε κάποια στιγμή βρήκαν μπροστά τους μία γαβάθα με κουκιά και μόλις τα αντίκρισαν, λες και είδανε το παστίτσιο της μαμάς πέσανε με τα μούτρα και τα φάγανε όλα εκεί που δεν έτρωγαν τίποτα και αυτό παραξένεψε ακόμα περισσότερο την υπόθεση η οποία ήταν ήδη παράξενη γιατί επαναλαμβάνω τα παιδιά ήτανε πράσινα και παρέμεναν πράσινα.
Το κορίτσι άρχισε να προσαρμόζεται στο νέο του περιβάλλον, άρχισε να τρώει παραπάνω πράγματα, άρχισε να μαθαίνει αγγλικά για να μπορεί να συνεννοηθεί και σε κάποια στιγμή ξέβαψε. Δηλαδή πήρε ένα χρώμα λίγο χλωμό μεν αλλά λευκό, όχι πράσινο. Από την άλλη όμως, ο αδερφός της, το αγόρι που ήταν νεότερο Από ό,τι καταλαβαίνουμε από τις διηγήσεις, το αγόρι δεν προσαρμόστηκε ποτέ, δεν κατάλαβε, δεν συνέλαβε τη διατροφική αξία αυτών που του προσέφεραν, δεν θέλησε ή δεν μπορούσε να μάθει τη γλώσσα και ξεκάποια στιγμή πέθανε.
Το κορίτσι όμως έζησε και κάποια στιγμή μπορούσε να συνεννοηθεί στα αγγλικά και όταν μπορούσε να συνεννοηθεί το ρώτησαν το κορίτσι «Από πού ήρθατε εσείς και γιατί ήσασταν πράσινοι» Όπως συνέβη και στο προηγούμενο επεισόδιο όταν ζήτησαν εξηγήσεις από τον Στίβεν που επέστρεψε, έτσι συνέβη και εδώ. Δηλαδή αντί να λύσει κάτι η απάντηση δημιούργησε περισσότερες απορίες και μεγαλύτερο μυστήριο.
Το κορίτσι λοιπόν απάντησε ότι αυτοί και ο αδερφός της ερχόντουσαν από μια περιοχή η οποία λεγότανε γη του Σεντ Μάρτιν. Και αυτή η περιοχή δεν είχε ποτέ ήλιο οπότε όλοι οι κάτοικοι αυτής της περιοχής της χώρας της γης ήτανε πράσινοι και ότι απέναντι από το ποτάμι που διέσχιζε αυτή τη γη του Σεν Μάρτιν υπήρχε μια περιοχή την οποία δεν ήξερε πως τη λένε η οποία είχε πάντα ήλιο.
Και όσον αφορά στο πώς βρέθηκαν εκεί πέρα, είπε ότι όταν κάνανε κάτι δουλειές με τον αδερφό της, ακούσανε μια γλυκιά μελωδία από καμπάνες και αυτή τη μελωδία ακολούθησαν με τον αδερφό της σαν μαγεμένοι, όπως ο αυλός των αδερφών Γκριμ. Το ακολούθησαν λοιπόν σαρμαγεμένοι μέσα σε μία σπηλιά στην οποία περιπλανήθηκαν πάρα πολύ χρόνο καιρό βλέποντας στην άκρη ένα φως.
Ακολούθησαν λοιπόν αυτό το φως όταν βγήκαν, τυφλώθηκαν από τον ήλιο και μετά αυτό που θυμόταν ήταν ότι οι χωρικοί τους βρήκανε στην τρύπα που μπήκαν για να προστατευτούν. Για να συναντηθούμε λοιπόν η απάντησή της δεν μας έκανε σοφότερους καθόλου. Τι λες έχεις πιει, έχεις πιει καμιά μπύρα παραπάνω και μας τα λες αυτά. Δεν μας έκανε σοφότερους, δεν έλυσε κάτι.
Η κοπέλα αυτή έζησε από την ανακάλυψή της και μετά μια εικοσαετία. Παντρεύτηκε έναν εξωματικό, πρόλαβε να παντρευτεί έναν εξωματικό. Βέβαια οι κάτοικοι του χωριού τη λέγανε λίγο δίστροπη, λίγο εθέρια, λίγο ελευθέρια, δεν ξέρω γιατί, ίσως επειδή υπήρξε πράσινη και δεν της το συγχώρησαν ποτέ. Το πρώτο ερώτημα που δημιουργείται είναι από πού μάθαμε για αυτή την ιστορία.
Πρώτα λοιπόν θα δούμε αυτό και μετά θα απαντήσουμε στο δεύτερο ερώτημα. Γιατί μπορεί αυτά τα παιδιά να ήταν πράσινα. Για αυτή την ιστορία λοιπόν μαθαίνουμε από δύο ιστορικούς της εποχής οι οποίοι θεωρούνται αρκετά αξιόπιστοι δηλαδή κάποια πράγματα που έχουν γράψει και καταγράψει υπήρξαν στην πραγματικότητα σαν γεγονότα και πέφτοντας πάνω σε αυτή την ιστορία, γιατί την έγραψαν λίγο αργότερα, θεώρησαν ότι οι πηγές τους ήταν αρκετά αξιόπιστες και αυτές με τη σειρά τους, ώστε να τις συμπεριλάβουν στα χρονικά τους.
Ο πρώτος ήταν ο Γουλιέλμος του Νιούμπεργκ και ο δεύτερος ήταν ο Ράλφ του Κόγκεσαν. Αυτοί οι δύο, με διαφορά 30 με 40 χρόνια μεταξύ τους, κατέγραψαν σχεδόν με την ίδια σειρά τα γεγονότα και σχεδόν την ίδια ιστορία, αν και ισχυρίστηκαν και μάλλον τους πιστεύουμε ότι οι πηγές τους ήταν διαφορετικές. Ο πρώτος είπε ότι μου την είπανε άνθρωποι τους οποίους εμπιστεύομαι και ο δεύτερος είπε ότι μου την είπε ένας υπότης ο οποίος είχε φιλοξενήσει τα παιδιά στο σπίτι του.
βέβαια μετά από 4-5 δεκαετίες από το συμβάν θα μπορούσε ο καθένας να πει ότι είχε φιλοξενήσει τα παιδιά στο σπίτι του αλλά ας μην γινόμαστε πολύ καχύποπτοι είναι δύο ιστορικοί και μετέπειτα ιστορικοί πιστεύουν αυτή την ιστορία το θέμα είναι λοιπόν τώρα γιατί αυτά τα παιδιά ήταν πράσινα υπάρχουν πάρα πάρα πολλές θεωρίες μια πάρα πολύ σημαντική για την αγγλική λαογραφία θεωρία είναι ότι τα παιδιά αυτά ήταν νεράιδες.
Ο μύθος των νεραιδών συντηρείται μέχρι και σήμερα. υπάρχουν και άνθρωποι που πιστεύουν στις νεράιδες ειδικά των δοντιών βέβαια δεν είναι οι νεράιδες πράσινες είναι οι μάγισσες κάποιες φορές αλλά το πράσινο είναι το χρώμα της φύσης και τα λοιπά και τα λοιπά οπότε μπορούμε να το βάλουμε μέσα στο κόντεξτ και να βγάζει νόημα οι νεράιδες λοιπόν θα μπορούσαν να ζούνε μέσα στη γη ή μέσα σε σπηλιές από τις οποίες βγήκανε τα παιδιά αν και δεν καταγράφεται στα βιβλία των δύο ιστορικών ότι τα παιδιά είχαν φτερά.
Είχαν δεν είχαν φτερά μπορεί να ήταν νεράιδες και να εξυπηρετούσαν κάποιο σκοπό εκείνη την εποχή αλλά δεν το γνωρίζουμε. Υπάρχει βέβαια και η εξήγηση με τη θεωρία της κούφιας γης ότι δηλαδή υπάρχουν άνθρωποι ή πλάσματα μέσα στη γη, μέσα στο φλοιό της γης, σε ένα βασίλειο που υπάρχει εκεί και πως καμιά φορά αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να βγαίνουν στην πάνια και να προκαλούν παρεστήσεις σε όποιους είχαν πει λίγο παραπάνω το προηγούμενο βράδυ.
Αυτή η θεωρία λοιπόν λέει ότι αυτά τα παιδιά ήταν υπόγεια πλάσματα, ένα προϊόν ενός υπόγειου πολιτισμού ο οποίος ζει βαθιά μέσα στα έγκατα της γης. Φυσικά υπάρχει και η θεωρία την προανήγγυλα στην αρχή του επεισοδίου υπάρχει και η θεωρία ότι επειδή ήταν πράσινη ήταν και εξωγήινη. Πάλι καλά που οι Άγγλοι πώς τους ξέφυγε αυτό δεν είπαν ότι ήταν Ιρλανδοί.
Υπήρξε και αυτή λοιπόν η θεωρία παρόλο που ήταν 900 χρόνια πριν υπήρξε θεωρία ότι ήταν εξωγήινη και έγινε κάποιο λάθος και αντί να βρεθούνε σε έναν άλλο γαλαξία far far away βρέθηκαν σε μια τρύπα του Γουλπιτ. Και πριν πάμε στην πιο πιστευτή εξήγηση που υπάρχει να πούμε και μια τελευταία υπάρχει λοιπόν και η θεωρία ότι τα παιδιά ήταν νεκρά.
Ήταν νεκρά ήδη. Γιατί για τον απλούστατο λόγο ότι τα παιδιά έτρωγαν μόνο κουκιά και τότε στα μεσαιωνικά χρόνια τα κουκιά θεωρούνταν η τροφή των νεκρών. Οπότε τα παιδιά επειδή ήταν πράσινα και επειδή έτρωγαν μόνο κουκιά ήταν ήδη νεκρά και μάλλον έφυγαν από τον κόσμο των νεκρών μέσω των νεραϊδών ή ξεφεύγοντας από την κούφια γη και βγήκαν στην επιφάνεια μόνο υποθέσεις μπορώ να κάνω.
Μια ασθένεια σπάνια που λεγότανε χλώρωση ή σιδηροπενική αναιμία. Αυτή η ασθένεια προκαλείται από την κακή διατροφή, προκαλεί κούραση, απώλεια όρεξης και γι' αυτό δεν ήθελαν να φάνε τα παιδιά. Αλλά το κυριότερο σε βαριά μορφή πρασινίζει το δέρμα. Όσον αφορά την παράξενη γλώσσα και τα παράξενα ρούχα που φορούσαν Η περιοχή αυτή στην οποία ήταν το Γούλπιτ Στην Ανατολική Αγγλία, εκεί κοντά στο Νόριτς, στο Ιπσουιτς, στο Κέμπριτς Εκεί γύρω, στην Ανατολική Αγγλία Ήταν γεμάτη με φλαμανδούς Γεμάτη, όταν λέω γεμάτη, γεμάτη Εκείνη την εποχή Και όχι πολύ μακριά από το Γούλπιτ υπήρχε ένα χωριό το οποίο είχε πολλούς φλαμανδούς κατοίκους το οποίο λεγότανε Φόρναμ Σεν Μάρτινς το οποίο μπορεί να εξηγήσει ότι τα παιδιά προέρχονταν από εκεί μιας και το κορίτσι είπε ότι είμαστε από τη γη τους Σεν Μάρτινς βέβαια γιατί είπε ότι δεν έχει ποτέ ήλιο εκεί αυτό είναι μια άλλη κουβέντα ίσως αναβερότανε στον Αγγλικό καιρό.
Επίσης εκείνη την εποχή ο κόμις του Λέστερ Ρόμπερτ Ντεμπόμοντ επιτέθηκε στην Βρετανική μοναρχία με μισθοφόρους φλαμανδούς και ιτήθηκε σε μια μάχη κοντά στην περιοχή. Θα μπορούσε λοιπόν αυτά τα παιδιά να είχαν χάσει τους γονείς τους και να μην είχαν να φάνε να γίνανε πράσινα από την κακή διατροφή και να βρέθηκαν κατά τύχη στο Γούλπιτ για να τους βρουν οι χωρικοί και να ξεχάσουν αυτά που ήξεραν.
Βέβαια θα μου πεις, αφού η περιοχή ήταν γεμάτη φλαμανδούς, πώς και δεν ξέρατε πώς ακούγεται αυτή η γλώσσα δηλαδή, πως και λέει, α τι γλώσσα μιλάει αυτή δεν το έχω ακούσει είναι από το γιγκούφια γη είναι εξωγήινη η περιοχή γεμάτη ήτανε κάτι θα είχες ακούσει θα ήξερες πως ακούγεται δεν θα ήξερες να μιλήσεις αλλά θα ήξερες πως ακούγεται είναι κάτι που δεν εξηγείται ρε παιδί μου και μας κάνει να υποθέτουμε ότι υπάρχει κάτι άλλη τόσο εδώ το μυστήριο ότι ναι μεν φλαμανδί και ανεμία εξηγούν αρκετά αλλά όχι όλα επίσης υπάρχει και το περιστατικό του 1887 το οποίο συνέβη στο μπάνχος της Ισπανίας όχι μπάντζος το είναι όργανα μπάνχος της Ισπανίας στο οποίο πάλι εμφανίστηκε ένα γόρι και ένα κορίτσι πράσινα πάλι από το πουθενά και οι χωρικοί τους πήρανε και τους βοηθήσανε, δεν τρώγανε πάλι και υπήρχε το ίδιο θέμα και το ίδιο πρόβλημα.
Και εκεί πέθανε το αγόρι και το κορίτσι έζησε. Η μόνη διαφορά είναι ότι στο Γούλπιτ το κορίτσι έζησε 20 χρόνια ενώ στο Μπάνχος το κορίτσι έζησε 5. Πολλοί λένε ότι πρόκειται περί απάτης και ότι οι κάτοικοι του Μπάνχος ζήλεψαν την ιστορία του Γούλπιτ και θέλησαν να προσθέσουν στην δική τους ιστορία μια παρόμοια ιστορία η οποία έμοιαζε καταπληκτικά άλλοι πάλι λένε ότι ήταν ακόμα ένα περιστατικό ανθρώπων που ζούνε στο εσωτερικό της γης και αποφάσισαν να βγουν ή βγήκαν τυχαία Το περιστατικό του Γουλπιτ με τα πράσινα παιδιά θεωρείται γεγονός δεν θεωρείται ότι συνέβη στη σφαίρα του μύθου θεωρείται γεγονός από πολλούς ιστορικούς εμείς εδώ δεν θεωρούμε ότι είναι 100% λιμένο διότι μας αρέσουν τα fairy tales δηλαδή ιστορίες με νεράιδες και κούφιες γεες και με αυτά που ακούμε ελπίζουμε μέχρι την επόμενη φορά να μην πρασινίσουμε από το κακό μας Γεια σας
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα