Η Πηγή, ο Χάρης και επτά δισεκατομμύρια άνθρωποι

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 έτσι και όταν ανοίγει ένας κύκλος δεν γίνεται να μένει ανοιχτός ημιτελής για πάντα κάποια στιγμή τα δύο άκρα του θα συναντηθούν και θα κουμπώσουν ήταν καλοκαίρι του 2005 στην Ήω μία άντρο παρέα 30 αριδών έκαναν διακοπές 30 χρονών στην Ήω θεωρήσε μάλλον μεσόκοπος όλα τα σχολεία της Ευρώπης την επέλεγαν για τις καλοκαιρινές διακοπές τους και έτσι ο μέσος όρος ηλικίας στων επισκεπτών του νησιού τον Ιούλιο επέφτε πάρα πολύ. Ακόμα συμβαίνει νομίζω. Τέσσερις άντρες τέσσερις φίλοι, όχι μπακούρ για όλοι τους οι δύο μόνο, οι άλλοι δύο είχαν τις σχέσεις τους αλλά δεν του διαπραγματεύονταν πως κάθε χρόνο θα πήγαιναν μία εβδομάδα με τους κολλητούς. Ένας από τους δύο ελεύθερους ήταν ο Χάρης μουσικός. Ήταν κιθαρίστας στην μπάντα ενός του αναερχόμενου τότε τραγουδοποιού και πολύ γνωστούς σήμερα.

01:21 Περιστασιακός στο θέμα των σχέσεων, σαν φιλική συμμετοχή, δηλαδή, για λίγες παραστάσεις μόνο, και μετά πάμε για άλλα. Δεν κόλλαγε πουθενά και με καμία για πολύ καιρό. Πέτρα που κυλούσε ο Χάρης. Η πηγή μπήκε στην παρέα με έναν εντελώς τυχερό τρόπο και για δύο μέρες μόνο. Περίπου στην ομίληκή τους, ίσως δύο χρόνια μικρότερη, τρία, Την γνώρισαν σε ένα μπαρ Και τους έκανε εντύπωση που μπήκε μέσα με το μεγάλο της σακίδι Ο κάφησε μόνη της σε ένα τραπεζάκι Δεν περίμενε κάποιον Και έμεινε για αρκετή ώρα εκεί έχοντας μια όψη μάλλον λυπημένη Ο πρώτος που την πλησίασε ήταν ο Χάρης Του έδινε την εντύπωση πως ήταν ένα κορίτσι που χρειάζονταν βοήθεια Και έτσι ήταν Είχε κάνει μια λάθος συνεννόηση Την μπούλησαν, ξέρω εγώ την κορόιδεψαν και το δωμάτιο που πίστευε πως είχε κλείσει για τις πέντα ήμερες όλες και όλες τις διακοπές της τελικά δεν ήταν κρατημένο.

02:10 Προσπάθησε να βρει κάποιο άλλο δωμάτιο, ήταν Ιούλιος μήνας, δεν ήξερε και κανέναν στο νησί, δεν κατάφερε να βρει τίποτα. Μπήκε στο μπαράκι κουρασμένη από το περπάτημα και από το ψάξιμο της ημέρας. «Και τι σκέφτεσαι να κάνεις» τη ρώτησε ο Χαρής. Θα βρω μια παραλία να κοιμηθώ απόψε Και αύριο θα συνεχίσω το ψάξιμο Μην τα απολυλογώ Αφού το κουβέντιασαν για λεγότερο από ένα λεπτό Τα αγόρια προσφέρθηκαν να την βοηθήσουν Λοιπόν θα μείνεις μαζί μας Τις είπαν Η πηγή στην αρχή φνεδιάστηκε Και μετά αγρίεψε λιγάκι Το κατάλαβαν και την καφησίχασαν αμέσως Κοίτα να δεις Εμείς έχουμε τρία δωμάτια Επειδή του Χάρη του είναι αδύνατο να μοιραστεί το δωμάτιο με κάποιον άλλον Και θέλει να μένει πάντα μόνος του Έχει πιάσει ένα δωμάτιο ο Χάρης Ένα δωμάτιο αναγκαστικά ο δεύτερος της παρέας Και ένα διπλό ή άλλοι δύο Λοιπόν ο Χάρης θα κάνει τη μεγάλη υποχώρηση να μείνει με το φίλο μας στο διπλό Άρα ελευθερώνεται το δικό του Έλα λοιπόν μέχρι να βρεις κάπου να μείνεις Θα μείνεις εκεί

03:08 Την έπεισαν Εκείνο το βράδυ του ξημέρωσαν Κάθισαν στη μικρή αυλή που ήταν κοινή για τα τρία δωμάτια Πλακώθηκαν στα ποτάκια, στις ιστορίες, στα γέλια Σαν να γνωρίζονταν χρονιά Συμβαίνει κάποιες φορές αυτό Όταν σε μία αντροπαρέα μπαίνει ένα κορίτσι Αρχίζει να δουλεύει μία διάφλαση Θα προσπαθήσω να το εξηγήσω όπως μπορώ Γιατί μου έχει συμβεί προσωπικά ουκο λίγες φορές στο βίο μου μέχρι τώρα Το κορίτσι γίνεται αμέσως το κέντρο και αποκτάει και ιδιότητες τις οποίες μάλλον δεν θα τις είχε σε μια άλλη συνθήκη.

03:44 Αν δηλαδή ήταν, ας πούμε, ένα από τα τρία κορίτσια της παρέας. Γίνεται λοιπόν το κέντρο της φροντίδας, αλλά και το κέντρο της επιθυμίας. Σου βγάζει από απλή τρυφερότητα μέχρι και έρωτα. Μόνο και μόνο λόγω της μοναδικότητάς της. Δεν θα, ξέρω, νομίζω ότι επειδή το έχω ζήσει, δεν θα στο έβγαζε αυτό αν ήταν ανάμεσα σε άλλες.

04:10 Και πιστεύεις πως νιώθεις για εκείνη κάτι βαθύ, αλλά στην ουσία είπαμε, είναι μια διάφλαση. Γιατί είναι το μόνο θηλυκό εκεί γύρω. Και αν είναι και λιγάκι φροντιστική, αν δηλαδή νοιάζεται λιγάκι για το καλό όλων, για το καλό της παρέας, τότε είναι πάρα πολύ εύκολο να την πατήσεις. Και ο Χάρης την πάτησε. Το επόμενο βράδυ, που η πηγή τους ανακοίνωσε πως βρήκε επιτέλους δωμάτιο και πως τα μετακόμιζε την επόμενη μέρα, έστω για αυτές τις δύο μέρες διακοπών που της έμεναν, ο Χάρης της έγραψε ένα σημείωμα και το πέταξε κάτω από την πόρτα του δωματίου της.

04:45 Δύο γραμμούλες μόνο. «Επειδή αν φύγεις τίποτα δεν θα είναι το ίδιο και δεν θα είναι καθόλου όμορφα πια εδώ, μήπως να το ξανασκεφτώσουν» Ιστερόγραφο. «Πώς το κατάφερες αυτό ρε εσύ, μέσα σε δύο μόλις μέρες» Λιτό, σαφές ως προς την εκδήλωση κάποιος θέματος αλλά και μετρημένο έτσι Όχι πιεστικό, ούτε και απεγνωσμένο Το πρωί ο Χάρης βγήκε πρώτο στην αυλή την ώρα που οι υπόλοιποι κοιμόντουσαν Ήξερε πως η πηγή θα έφευγε νωρίς και την είχε στήσει να την περιμένει Η πηγή βγήκε από το δωμάτιο φορτωμένη το σάκο της τον είδε, δεν έδειξε να ξαφνιάζεται μάλλον το περίμενε και προς έκπληξη του Χάρη έτρεξε και τον αγκάλιασε.

05:37 Ο Χάρης λόγω του νεαρού σχετικά της ηλικίας του δεν είχε μάθει ακόμη πως υπάρχουν κάποια κορίτσια που το κάνουν αυτό χωρίς να σημαίνει αυτό που φαντάζεσαι. Δηλαδή, εσύ μπορεί να πιστεύεις ότι σε θέλουν αλλά από πλευράς τους είναι απλά μια τρυφερή κίνηση ένδειξης συμπάθειας. Συμπάθειας επαναλαμβάνω Μην περδεύεσαι Συμπάθεια Και η συμπάθεια με τον έρωτα Συναντιούνται μόνο στο τελευταίο τους γράμμα Στο αλφα που φαίνεται άλλο Δεν έχουν τίποτα άλλο κοινό Θα πιούμε καφέ Είπε η πηγή Φτιάχνω δύο και έρχομαι Είπε ο Χάρης Οι πρώτες γουλιάς στη σιωπή Για μια στιγμή πέρασε από το μυαλό του Χάρη Πως μπορεί να μην είχε δει το σημείωμά του να μην το είχε διαβάσει, αλλά αυτό ήταν μάλλον αδύνατο.

06:23 Τελικά το είχε διαβάσει. «Κοίτα», του είπε κάποια στιγμή η παιχνίδια, «κοίτα, μην κολλάς. Μην κολλάς πουθενά. Ψάξε την άγρια ψυχή σου. Κάτι καινούριο δημιουργείται μέσα σου. Άκου το. Και αυτό το κάτι δεν είμαι εγώ. Έτσι κι αλλιώς, εγώ είμαι αλλού. Κολλημένη αλλού». Έπεσε βαθιά σιωπή στο παλιό μας δάσο. Η πιο αφαιρετική φιλοσοφική στοχαστικοψαγμένη χυλόπιτα που δόθηκε ποτέ είχε μόλις σερβιριστεί.

06:58 Η ερωτική απόρριψη που συνοδεύεται από φιλοσοφία και κυρίως από προσπάθεια παρηγοριάς θα έπρεπε να διώκεται ποινικά. Να παρεμβαίνει αυτεπάγγελτα ο εισαγγελέας. Τέλος, είναι κακουργηματικής φύσης το αδίκημα. Μια αναγκαία παρένθεση εδώ Η οποία αποδεικνύει πως Life is a bitch Τέσσερα χρόνια πριν Το 2001 ο Χάρης στα 26 του Είχε γράψει τους στίχους Σαν ένα τραγούδι που μελοποίησε ο φίλος του Που έπαιζε στην μπάντα του Και το οποίο έγινε και ψιλοσουξέ Όπου εκείνος της έλεγε στο ρεφρέν Περίπου τα ίδια που μόλις Του είχε πει η πηγή Έλεγε το ρεφρέν Να μην ξεχάσεις να πιαστείς από τα όνειρά σου να μην φοβάσαι, η ζωή είναι μπροστά σου.

07:41 Τουλάχιστον όμως εκείνος, έχοντας επίγνωση του τι ξεστομίζει, στο τέλος συμπλήρωσε το στίχο πόσες βλακίες υπάρχει να ξεμπροδέψω. Η πηγή άραγε τα πίστευε αυτά που έλεγε. Και τα έλεγε πού. Στο δάσκαλο, ρε σύ. Στο δάσκαλο που κάποτε τα δίδαξε. Είπαμε όμως, live is a bitch. Επιστρέφω με Πάρης εκείνο το πρωινό στην αυλίτσα στην Νίο Η πηγή τέλειωσε τον καφέ της Ξαναφορτώθηκε το σακίδιό της Και αφού αγκαλιάστηκαν για τελευταία φορά Του λέει σε ένα κρεσέντο αμηχανίας Πάντως αν θέλεις κάποια στιγμή να με πάρεις Να πούμε καμιά κουβέντα Αν μπορώ να βοηθήσω σε κάτι Ο Χάρης την έκοψε Ξέρεις πόσοι άνθρωποι υπάρχουν στη γη Στον πλανήτη «Τι» είπε η πηγή «Λέω, συνέξω Χάρης, γνωρίζεις τον πληθυσμό της γης»

08:39 «Δεν ξέρω ακριβώς, αλλά τι με ρωτάς τώρα» «Λοιπόν, συνέξω Χάρης, ο πλανήτης έχει περίπου 7 δισεκατομμύρια άνθρωπους με βάση τα δεδομένα που ισχύουν για εμάς τους δύο τα αναφέρω πάλι πειγραμματικά εγώ ερωτευμένος μαζί σου, εσύ καθόλου ερωτευμένη μαζί μου εσύ ερωτευμένη με άλλον, αυτά είναι τα τρία στοιχεία Αν αυτά τα δεδομένα, είσαι ο τελευταίος άνθρωπος στα 7 δισεκατομμύρια που μπορεί να με βοηθήσει.

09:08 Για παράδειγμα, ένας υπερίληκας ασκημός που αυτή τη στιγμή έχει στήσει καρτέρι σε έναν τάρανδο ή μια αγρότισσα σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Κίνας που μαζεύει κρεμμύδια ή ένας 90χρονος ανοϊκός σε ένα ίδρυμα λίγο έξω από το Μογκαντήσου, πρωτεύουσα της Ομαλίας ή μια πεντάχρονη βεδουίνα σε μια νομαδική αραβική φυλή βοσκών, όλοι αυτοί προηγούνται αν πρέπει να ζητήσω βοήθεια από κάποιον.

09:37 Πρέπει πρώτα να εξαντλήσω επτά δισεκατομμύρια προσπάθειες πριν καταλήξω σε σένα. Το είπε και το έκανε ο Χάρης. Όχι εύκολα. Το πρώτο καιρό με δυσκολία κρατιούταν. Μερικές φορές μάλιστα επιχείρησε να τις τηλεφωνήσει, αλλά σταμάτησε λίγο πριν πατήσει τον τελευταίο αριθμό. Και φτάνουμε στο 2020, 15 χρόνια μετά, Σεπτέμβριο του 2020.

09:59 Ο Χαρής ξυπνάει γύρω στις 3 μετά τα μεσάνυχτα με φοβερούς πόνους. Γνώριμος πόνος όμως, το είχε περάσει άλλες τρεις φορές στη ζωή του, οπότε κατάλαβε αμέσως πως ήταν κολλικός νεφρού. Το ιατρικό κέντρο στο Μαρούς ήτανε τρία λεπτά με το αυτοκίνητο, οπότε έσφιξε τα δόντια και οδήγησε μέχρι εκεί σκέφτηκε πως οτιδήποτε άλλο θα του έτρωγε πάρα πολύ χρόνο και ήθελε όσο πιο γρήγορα γινόταν να την παυσί πόνει η ένεση.

10:22 Μπήκε στα επίγοντα. Του είπαν πως έπρεπε πρώτα να τον δει ο παθολόγος και εκείνος να δώσει την έγκριση για την ένεση. Ο Χάρης άρχισε να φωνάζει πως χάνουν χρόνο πως δεν αντέχει άλλο τον πόνο και πως πρέπει να του κάνουν αμέσως την ένεση. Ο παθολόγος ακούγοντας φωνές βγήκε από το γραφείο να δει τι συμβαίνει. Η απόσταση ανάμεσα στον παθολόγο και τον Χάρη ήταν 7 δισεκατομμύρια άνθρωποι.

10:46 Τους παρέκαμψαν. Βρέθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο 15 χρόνια μετά. Ο Χάρης και ο παθολόγος ή μάλλον η παθολόγος, η πηγή. Ο ένας αναγνώρισε τον άλλον αμέσως, δεν υπήρχε όμως χρόνος για χαιρετούρες και η πηγή έδωσε αμέσως εντολή να του κάνουν την έννοιση. Μετά από λίγα λεπτά ο πόνος άρχισε να υποχωρεί και μια νοσοκόμα του ζήτησε να κάνουν εξετάσεις αίματος και ούρων.

11:09 Μετά έναν υπέρηχο για να δουν αν υπήρχε πέτρα και σε ποιο σημείο. Ο Χάρης έψαγνε με τα μάτια του την πηγή αλλά δεν την έβλεπε πουθενά. «Η γιατρός, θα σας δει μόλις έχουμε όλες τις εξετάσεις», του είπε η νοσοκόμα. Σε κανένα μισάωρο ο Χάρης μπήκε στο γραφείο της πηγής. «Είσαι καλύτερα» τον ρώτησε «Ναι, αρκετά» της είπε «Και δεν νομίζω να είναι μόνο λόγω της έναισης Μάλλον έχει κατέβει πέτρα Έχω πείρα σε κόλλικους νεφρού»

11:36 Η πηγή σηκώθηκε από το γραφείο της Πήγε να κλείσει την πόρτα Γύρισε στο μέρος του, του χαμογέλασε Και άνοιξε τα χέρια της για αγκαλιά Ο Χάρης σηκώθηκε και αγκαλιάστηκαν Ίδια αγκαλιά με τότε, στην Ήω Σαν να ήταν συνέχεια της Πέρασαν 15 χρόνια. Αυτό που είπα τώρα βέβαια είναι κάτι, πώς να το πούμε, κάτι σαν λογοτεχνικό σχήμα, γιατί δεν μπορεί να ήταν η ίδια.

12:05 Είχαν περάσει 15 χρόνια. Δεν μπορεί να ήταν η ίδια, γιατί ούτε και εκείνη ήταν η ίδια. Δεν είχαν πια ανάμεσα τους 7 δισεκατομμύρια ανθρώπους, αλλά είχαν 15 χρόνια. Πολύ μεγαλύτερη απόσταση δηλαδή. Αν τους ρωτούσες και τους δύο, αν αυτά τα 15 χρόνια συναντήθηκαν ή αν πλησίασαν ποτέ ο ένας τον άλλον, αν βρέθηκαν έστω και τυχαία κάποτε στον ίδιο χώρο, θα ορκιζόντουσαν και οι δύο πως όχι.

12:31 Όχι, ε. Την επόμενη μέρα, από την ημέρα της συνάντησής τους στο νοσοκομείο, βγήκαν για καφέ. Κάποιος θα έλεγε, για να θυμηθούν τα παλιά, αλλά ποια παλιά, μωρέ. Δυο μέρες, σκάρτες τρεις ήταν όλα και όλα τα παλιά. Όλο το κοινό τους παρελθόν. Τα παλιά λοιπόν τα ξεπέταξαν σε πέντε λεπτά Και μπήκανε στα επόμενα Στις ζωές τους από εκεί και πέρα Από την Ήω και μετά Γελούσανε συνέχεια Κάποια στιγμή η πηγή έκανε μια κίνηση Με το χέρι της κάπως μηχανική Ή σαν να την ενοχλούσε κάτι στο γιακά της μπλούζας που φορούσε Και αποκαλύφθηκε ένα μέρος μιας ουλής Ξεκινούσε λίγο κάτω από το λαιμό Και ποιος ξέρει που κατέλεγε Προσπάθησε να θυμηθεί αν την είχε αυτή την ουλή από τότε.

13:16 Όχι. Σίγουρα δεν την είχε. Δεν μπορεί δηλαδή να μην την είχε προσέξει. Εκείνες τις μέρες στην Ήω, καλοκαιράκι, εκεί κυκλοφορούσε με τα ελάχιστα, οπότε δεν γινόταν να κρυφτεί μια τέτοια ουλή. Φυσικά δεν την ρώτησε. Τον ρώτησε όμως εκείνη, αν έπαιζε πουθενά αυτή την εποχή. Σε κάποιο σχήμα, σε κάποιο μαγαζί. Ο Χάρης την έφιασε με ένα λυπημένο χαμόγελο της είπε «Πάνα αυτά για μένα. Τώρα διδάσκω κιθάρα σε οδεία».

13:44 «Γιατί είμαι ωραία» ρώτησε η πηγή. «Νόμιζα ότι σου άρεσε να παίζεις». «Μου άρεσε να παίζω. Ήταν η ζωή μου όλη», είπε ο Χάρης. «Αλλά ξέρεις, δεν έρχονται όλα όπως τα θέλουμε». Τέντωσε μπροστά στα μάτια του στα δύο του χεριά. Η πηγή είδε πως τα δάχτυλα και των δύο χεριών είχαν ένα σχήμα, πώς να το πω, σαν να ήταν σπασμένα.

14:08 Τι έγινε, τον ρώτησε. Ατύχημα με τη μηχανή πριν λίγα χρόνια. Τα δάχτυλα δεν θα επανέλθουν ποτέ. Δεν θα έχουν ποτέ ξανά την ευκαμψία που απαιτείται για να παίζει κάποιος επαγγελματικά κυφέρα. Ευτυχώς μπορώ ακόμα να διδάσκω σε παιδιά. Η πηγή έμπλεξε τα δάχτυλά της στα δάχτυλά του. Δεκαπέντε χρόνια μετά έκανε κάτι εξίσου τρυφερό με εκείνη την πρωινή αγκαλιά στην Ήω Έξι χρόνια μετά το καλογέρι στην Ήω και εννέα χρόνια πριν από την τυχαία συναντησή του στο νοσοκομείο ξημερώματα γύρω στις δύο Μάρτιους μήνας ο Χάρης κατέβαινε με τη μηχανή την Ιερά Οδό σχολώντας από το μαγαζί που έπαιζε Την ίδια ώρα η πηγή οδηγούσε το αυτοκίνητό της στα 20 μέτρα πίσω του.

15:00 Έφευγε από ένα διπλανό μαγαζί που είχε πάει ως ο Θαμώνας. Λίγο πριν συναντήσει η ιερά οδός τη στροφή που βγάζει στην Εθνική Οδό, ένα προπορευόμενο φορτηγό πάτησε απότομα φρένο. Ποιος ξέρει γιατί. Ο Χάρης δεν προλάβει να τα αποφύγει. Έκοψε αρκετά ταχύτητα, αλλά έπεσε πάνω του. από πίσω το αυτοκίνητο της πηγής έπεσε με τη σειρά του πάνω στο φορτηγό αλλά με λίγο μεγαλύτερη ταχύτητα τα τραύματα τους δεν ήταν πάρα πολύ σοβαρά αλλά ο Χάρης έσπασε όλα σχεδόν τα δάχτυλά του τρία από αυτά μάλιστα έπαθαν πολύ μεγάλη σημειά ενώ η πηγή που είχαμε λύσει να φορέσει ζώνη έπεσε με μεγάλη δύναμη στο τιμόνι του αυτοκίνητου της και από τότε ένα τραύμα που θα το κάλυπτε για πάντα μία ουλή που ξεκινούσε από το λαιμό και κατέληγε λίγο πιο κάτω από το στήθος θα τη συντρόφευε για πάντα.

15:50 Ήταν για ώρα και ήδη ο Ανέσθητη. Η πηγή πάνω στο τιμόνι και ο Χάρης δίπλα της στην άσφαλτο δίπλα στην πόρτα του αυτοκινήτου της στο μεσόμετρο. Όταν έφανε τα στενοφόρα δεν είχε κανείς ανακτήσει τις αισθήσεις του. Τους πήγανε στο κατ και τους έβαλαν σε διπλανά δωμάτια. Έμειναν εκεί τρεις μέρες ο Χάρης Και περίπου είκοσι μέρες η πηγή Δεν συναντήθηκαν ούτε στο δικαστήριο Που έγινε μετά από τρία χρόνια Ο καθένας τους είχε στείλει το δικηγόρο του Άρα πάμε να κάνουμε τη σούμα Η κοινή του ζωή Ήταν δυόμισι μέρες Στην Ήω Μισή ώρα ανέστητη δίπλα-δίπλα Στην Ιερά Οδό στο Τροχαίο Και τρεις μέρες σε ένα νοσοκομείο Δύο δωμάτια μεσοτυχία.

16:36 Αλλά δεν ξέρω να μετράνε τα δύο τελευταία αφού δεν τα κατάλαβε κανείς τους. Δεν τα κατάλαβαν αλλά έγιναν. Δηλαδή, άρα είναι κάτι κοινό. Δεν ξέρω. Πραγματικά δεν ξέρω. Μπορεί να λέω και βλακίες. Όταν σηκώθηκαν να φύγουν από το καφέ και αφού δεν υπήρξε καμία πόσχεση να τα ξαναπούνε, θα το άφηναν μάλλον στην τύχη, η ποιητή γυρίζει και του λέει δεν ξέρω, είναι πολύ παράξενο, αλλά έχω την αίσθηση ότι ξαναβρεθήκαμε.

17:02 Ενώ όπως νιώθω τόσο οικία που δεν μπορεί όλη αυτή η οικιότητα να πηγάζει από εκείνες τις δύο μέρες την Ήω πριν από δεκαπέντε χρόνια. Ο Χάρης χαμογέλασε γιατί σήπε πολύ τρυφέρο αυτό που νιώθεις, αλλά όχι. Το ξέρεις και εσύ ότι δεν συναντήθηκαμε. Θα ήταν ωραίο κάπου, κάποτε, τυχαία, αλλά όχι, δεν έγινε. Η πηγή συνέχισε με μια ακόμα πιο παράξενη ερώτηση.

17:27 Τον εμπιστεύεσαι τόσο πολύ το χρόνο Δεν νομίζω ότι καταλαβαίνω την ερώτηση Είπε ο Χάρης Ναι, άστο Ούτε και εγώ ξέρω τι εννοώ Και χωρίστηκαν Τώρα, αν αυτό το podcast Ήταν ένα επεισόδιο του κόκκινου κύκλου Ή της δέκατης εντολής Παρότι δεν υπάρχει φόνος στην ιστορία μας Θα μπορούσε να τελειώνει Όπως τέλειωναν οκτώ στα δέκα επεισόδια Εκείνων των σειρών Δηλαδή, ο Χάρης και η πηγή ζούνε σήμερα σε κάποιο νησί.

17:59 Έχουν βουλιάξει τα νησιά από ήρωες του Κοκκινόπουλου. Όχι, δεν ζουν σε κάποιο νησί. Στο Βύρονα ζούνα και οι δύο. Και μάλιστα τρία-τέσσερα τετράγωνα ο ένας από τον άλλον. Τι θέλεις τώρα για φινάλη? Ότι ξαναβρεθήκαν? Ότι είναι σήμερα μαζί? Αυτό θα ήταν ας πούμε ένα happy end για την ιστορία. Αλήθεια, μόνο το πιστεύεις αυτό.

18:21 Εγώ πάλι πιστεύω ότι το happy end είναι αυτό που συνέβη τελικά. Δεν ξαναβρέθηκαν ποτέ. Άστος να έχουν ζήσει κάτι βραχίβιο, κάτι λίγο, κάτι όμως που ήταν λαμπερό και δεν κάτι έλεξες αυτό που καταλήγει συνήθως τις περισσότερες φορές. Ξέρεις τι εννοώ έτσι, δεν γεννήθηκες χθες. Α, θα το ξεγνούσα. Θα το ξεγνούσα αλήθεια. Ο οδηγός του φορτηγού που φρέναρε απότομα εκείνο το βράδυ στην Εράοδο, φρέναρε γιατί τσακωνόταν με τη γυναίκα του στο τηλέφωνο και εκείνη κάποια στιγμή του φώναξε πως όταν γυρίσει σπίτι δεν θα την βρει εκεί.

18:56 Μέσα στα νεύρα του λοιπόν έκανε μια αντανακλαστική κίνηση και πάντησε το φρένο. Οι δύο τους είχαν γνωριστεί και ερωτευτεί στην Ήω πριν 15 περίπου χρόνια. Μπορεί δηλαδή να ήταν και το ίδιο καλοκαίρι που γνωρίστηκαν οι πηγοί με το χάρη. Υπάρχει ένα παραμύθι που αρέσει σε όλους μας να το πιστεύουμε Εφτά δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν στον πλανήτη και κάθε φορά εμείς νομίζουμε ότι βρήκαμε τον άνθρωπό μας Ήταν το podcast του Οδυσσέα Ιωάννου στο News 24 Ρεπτά Σας ευχαριστώ για την παρέα Τα λέμε πάλι