Υπόθεση Constance Fisher - Δεύτερη ευκαιρία

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Πρωτού ξεκινήσω το σημερινό επεισόδιο, οφείλω να σας προειδοποιήσω πως περιέχει σκληρές περιγραφές εγκλημάτων σε βάρος μικρών παιδιών, καθώς και αναφορές σε προβλήματα ψυχικής υγείας και αυτοκτονία. Σας προτρέπω να μην προχωρήσετε στην ακροασίτου, εάν είσαστε ευαίσθητοι σε τέτοια θέματα. 8 Μαρτίου 1954 και βρισκόμαστε στο Waterville, μια μικρή πόλη στο Μέιν των Ηνωμένων Πολιτειών.

00:35 Ο Καρλ ετοιμάζεται να γυρίσει στην δουλειά του, έπειτα από αρκετές μέρες που είχε μείνει στο σπίτι εξαιτίας της κατάστασης της γυναίκας του. Πρωτοφύγει, πάει στην κρεβατοκάμαρα, της φέρνει έναν καφέ και την ρωτάει αν αισθάνεται αρκετά καλά ώστε να μείνει μόνη με τα παιδιά Η Κόνσταντς τον καθυσυχάζει Του λέει πως για πρώτη φορά, έπειτα από πολλές εβδομάδες, κατάφερε να κοιμηθεί καλά Και τον διαβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει λόγος να ανησυχεί Ο Καρλ εξακολουθεί να αμφιβάλλει όμως τελικά αποφασίζει να φύγει.

01:16 Φυλάει την γυναίκα του και πάει στο αυτοκίνητό του. Εκείνο το πρωί η Κόνσταντς του είχε υποσχεθεί ότι όλα θα πήγαιναν καλά. Όταν όμως ο Καρλ επιστρέψει σπίτι λίγες ώρες μετά, ο κόσμος τους θα έχει έρθει ανάποδα. και τίποτα από όσα γνώριζε μέχρι τότε για την γυναίκα του δεν θα μπορούσε να τον έχει προετοιμάσει για αυτό που θα αντικρίσει.

02:07 Δεν μπορούσα να βρει κανένα τρόπο να στραγγίσω. Και την στραγγίσεις με τι? Με σκοτσί. Είμαστε όλοι δίκαιοι, σε κάποιο τρόπο ή άλλο. Και θα σας πάει σε όλο τον κόσμο για να ξετυλίξουμε μαζί σελίδες από γνωστά και άγνωστα εγκλήματα, serial killers και άλλοι τες υποθέσεις. Είμαι η Μυρτώ και κάθε εβδομάδα θα βουτάμε στο σκοτάδι του ανθρώπινου μυαλού.

03:27 Η Constance Margaret Siroua γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου του 1929 στην πόλη Auckland της πολιτείας Μέιν. Ήταν ακόμα πολύ μικρή όταν βιολογικοί της γονείς την εγκατέλειψαν και την ανατροφή της ανέλαβε η οικογένεια Siroua η οποία την υιοθέτησε. Για τα παιδικά της χρόνια δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες. Ήταν ένα όμορφο και ευχάριστο κορίτσι, αν και η διάθεσή της άλλαζε απότομα.

03:59 Σε ηλικία 17 ετών παντρεύχεται τον Καρλ Μάριον Φίσσερ. Ο 24χρονος Καρλ είχε υπηρετήσει την Αμερικανική πολεμική αεροπορία κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Προσβλήθηκε από ελωνοσία και τραυματίστηκε. όμως γυρίσε στο Μέιν με παράσημα για την υπηρεσία του και έχοντας κερδίσει τον σεβασμό της τοπικής κοινωνίας.

04:24 Βρήκε αμέσως δουλειά στην σιδηροδρομική εταιρεία Μέιν Σέντρολ Ρέιλ Ρόδ. Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στην περιοχή του Βότερβιλ και στις 2 Απριλίου του 1947 απέκτησαν το πρώτο τους παιδί τον Ρίτσαρτ κάτι που ο Καρλ ονειρευόταν για χρόνια. Στις 25 Αυγούστου του 1948 γεννήθηκε ο δεύτερος γιος τους ο Daniel Brian Fisher Ενώ τον Μάρτιο του 1953 η μικρή Deborah Kay Ο Carl δούλευε για να φροντίσει την οικογένειά του Ενώ η Constance φρόντιζε τα τρία παιδιά και το σπιτικό τους Τα χρήματα όμως ήταν λιγοστά και οι συνθήκες τις οποίες ζούσαν ήταν δύσκολες Έμεναν σε ένα μικρό σπίτι στην περιοχή Snow Pond κοντά στην λίμνη το οποίο δεν είχε ούτε εσωτερικές υδραυλικές εγκαταστάσεις ούτε τρεχούμενο νερό Για να μαγειρέψουν και να ζεσταθούν χρησιμοποιούσαν μία ξυλόσομπα ενώ ο Καρλ έπρεπε να κουβαλάει νερό από την λίμνη για τις καθημερινές τους ανάγκες Η φροντίδα των τριών μικρών παιδιών και οι δύσκολες συνθήκες στο σπίτι είχαν αρχίσει να εξαντλούν την Κόνσταντς, η οποία αντιμετώπιζε επίσης αναιμία και περιόδους έντονης θλίψης.

05:50 Έπειτα από σύσταση του γιατρού της, η οικογένεια μετακόμισε σε ένα πιο άνετο διαμέρισμα στην οδό Χάι Στριτ στο Βότερβιλ, κοντά σε συγγενείς που μπορούσαν να της κρατούν συντροφιά και να την βοηθούν με τα παιδιά. Η μετακόμιση φάνηκε αρχικά να κάνει καλό στην Κόνσταντς Η καθημερινότητά της έγινε πιο εύκολη και είχε πλέον κοντά της την οικογένεια Μαρκού, τους γείτονες η οποία την βοηθούσε με τα παιδιά, τις κρατούσε συντροφιά και την έπαιρνε μαζί της για ψώνια Επειδή μάλιστα οι Φίσερ δεν είχαν αυτοκίνητο η βοήθειά τους στις μετακινήσεις ήταν ιδιαίτερα σημαντική, ενώ κάποια στιγμή τους βοήθησαν οικονομικά ακόμα και για να αποκτήσουν τηλέφωνο.

06:41 Η Κόνσταντς άρχισε να κοιμάται καλύτερα και να ασχολείται περισσότερο με το σπίτι και τα παιδιά της. Στις 4 Φεβρουαρίου του 1954, όταν πήγε στον γιατρό της, του είπε ότι αισθανόταν πολύ καλύτερα και δεν πίστευε πως είχε ανάγκη πλέον την ίδια θεραπεία. Η βελτίωση αυτή όμως δεν κράτησε πολύ. Η Κόνσταντς άρχισε να έχει πάλι αϊπνίες, καθώς και απότομες εναλλαγές στην διάθεσή της.

07:13 Και ο γιατρός της τη συνταγογράφησε φενοβαρβιτάλι, ένα φάρμακο με ειρημιστική δράση για να την βοηθήσει. Στις 11 Φεβρουαρίου, μία εβδομάδα μετά, η Κόνσταντς πήρε όσα χάπια φαινοβαρβιτάλης είχαν απομείνει Λίγο αργότερα ο Καρλ μπήκε στο υπνοδωμάτιο και την βρήκε σχεδόν ανέστητη Κάλεσε αμέσως τον γιατρό, ο οποίος έφτασε σπίτι και την κράτησε στην ζωή Όταν η Κόνστανς συνήλθε και ο γιατρός της την ρώτησε γιατί είχε πάρει τόσα χάπια Εκείνη του εξήγησε ότι πίστευε πως αν έπαιρνε αρκετά θα μπορούσε να απαλλαγεί από την θλίψη που αισθανόταν Ήταν ξεκάθαρο τότε πως έπρεπε να την εξετάσει και ψυχίατρος Στις 17 Φεβρουαρίου η Κόνστας έδειξε πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει Πήγε στο σπίτι των θετών γονιών της που εκείνη την μέρα έλειπαν Ήξερε ότι ο πατέρας της φύλαγε ένα αυτόματο 45' πιστόλι κόλτ σε ένα σιρτάρι και το πήρε Όσο το περιεργαζόταν μέσα στην κρεβατοκάμαρα αυτό εκπυρσοκρότησε και η σφαίρα του καρφώθηκε στο στρώμα Στην συνέχεια πυροβόλησε άλλη μια φορά στο ίδιο σημείο πρωτοφύγει από το σπίτι παίρνοντας το όπλο μαζί της

08:50 Γιατί η Κόνστανς είχε έναν συγκεκριμένο σκοπό Εκείνη τη νύχτα πέρασε ώρες περιφερόμενη μέσα στο διαμέρισμα Κρατώντας τα χέρια της στο γεμάτο πιστόλι Όσο ο άντρας της και τα παιδιά τους κοιμόντουσαν Η φωνή που άκουγε τις προηγούμενες εβδομάδες είχε σοπάσει Και τελικά δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει το σχέδιό της Να σκοτώσει δηλαδή την οικογένειά της και να αυτοκτονήσει Το πρωί της 18ης Φεβρουαρίου η Κόνσταντς γύρισε το πιστόλι στο σπίτι των γονιών της Ενώ αργότερα ο Καρλ πήγε μαζί της στον ψυχίατρο Κατά την διάρκεια της συνάντησης η Κόνσταντς του μίλησε για την θλίψη που αισθανόταν Την μοναξιά της και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε Παραδέχτηκε ότι εξακολουθούσε να σκέφτεται την αυτοκτονία Χωρίς όμως να αποκαλύψει τον γιατρό όσα είχαν συμβεί με το πιστόλι Ο ψυχίατρος θεώρησε ότι η κατάστασή της συνδεόταν με τις πιέσεις της οικογενειακής ζωής Και την περιορισμένη επαφή της με άλλους ανθρώπους Ήξερε ότι μία εβδομάδα πριν η Κόνστανς είχε προσπαθήσει να αυτοκτονήσει

10:20 Αλλά δεν έκρινε πως υπήρχε άμεσος κίνδυνος να το επαναλάβει και έτσι δεν της πρότεινε να νοσηλευτεί. Η Κόνστανς γύρισε σπίτι μαζί με τον Καρλ, ο οποίος αγνοούσε ακόμα ότι η οικογένειά του είχε βρεθεί πολύ κοντά σε τόσο μεγάλο κίνδυνο. Δύο ημέρες μετά, τα ίδια. Η Κόνσταντς πήγε πάλι στο σπίτι των γονιών της, πήρε ξανά το πιστόλι έχοντας τον ίδιο φρικιαστικό σκοπό.

10:57 Ούτε αυτή τη φορά όμως ολοκλήρωσε το σχέδιό της. Ο Καρλ άρχισε να ανησυχεί. Πήγε στον ψυχίατρό της μόνος του και του είπε ότι δεν φοβόταν μόνο για την ζωή της γυναίκας του αλλά και για την ασφάλεια των παιδιών τους. Φοβόταν ότι η Κόνστανς θα τους έκανε κακό. Οι φωνές που η νεαρή μητέρα άκουγε δεν έμειναζαν με τις δικές της σκέψεις, αλλά με τη φωνή ενός άντρα που τις μιλούσε.

11:30 Στην αρχή την προέτρεπε να αυτοκτονήσει, όμως σταδιακά οι εντολές άρχισαν να αφορούν και τον Καλ και τα παιδιά τους. Καθώς η Κόνστανς ήταν καθολική και η πίστη της είχε σημαντική θέση στην ζωή της άρχισε να πιστεύει ότι αυτές οι φωνές ήταν ο ίδιος ο Θεός Δεν μπορούσε όμως να καταλάβει γιατί ο Θεός θα τη ζητούσε να κάνει κάτι τέτοιο αφού από μικρή είχε διδαχτεί ότι τόσο η αυτοκτονία όσο και η δολοφονία αποτελούσαν βαριές αμαρτίες Αποφάσισε λοιπόν να μιλήσει στον ιερέα της Ελπίζοντας ότι θα μπορούσε να την βοηθήσει να καταλάβει όσα της συνέβαιναν Ωστόσο δεν πρόλαβε ποτέ να το κάνει Γιατί οι φωνές επέστρεψαν στις τρεις Μαρτίου Και η Κόνσταντς ήταν πια σίγουρη ότι ο ίδιος ο Θεός ήταν αυτός που της μιλούσε Ο Καρλ εντωμεταξύ κανόνισε και πήρε άδεια από την δουλειά του και έμεινε για αρκετές ημέρες στο σπίτι Ήθελε να βρίσκεται κοντά της, να βεβαιωθεί ότι θα ήταν ασφαλές να την αφήσει ξανά μόνη με τα παιδιά τους Δευτέρα 8 Μαρτίου και ο Καρλ έπρεπε να γυρίσει στην δουλειά του

13:01 Ο καιρός ήταν παγωμένος και οι δρόμοι σκεπασμένοι με χιόνι Ο εξάχρονος Ρίτσαρτ πήγαινε στην πρώτη δημοτικού, ενώ ο μικρότερος αδερφός του, ο Ντάνιελ, πεντέμισι ετών, παρακολουθούσε μαθήματα μόνο για μισή ημέρα. Η μικρή Ντέμπορα, που σε λύση εβδομάδια της θα γινόταν ενός έτους, κοιμόταν ακόμη στην κούνια της, δίπλα στην μητέρα της.

13:27 Ο Καρλ ετοίμασε το πρωινό των αγοριών, έστειλε τον Ρίτσαρτ στο σχολείο και πρωτού φύγει πήγαιναν καφέ στην Κόνσταντ στο δωμάτιό τους και την ρώτησε αν αισθανόταν αρκετά καλά ώστε να την αφήσει μόνη με τα παιδιά. Αυτή τον ηρέμησε λέγοντάς του ότι είχε καταφέρει επιτέλους να κοιμηθεί καλά Επί τα από πολλές εβδομάδες αϊπνίας Και τον διαβεβαίωσε ότι τόσο η ίδια όσο και τα παιδιά θα ήταν μία χαρά Έτσι στις 6.30 το πρωί την φίλησε και ξεκίνησε για την δουλειά του Από το παράθυρο της κρεβατοκάμαρας η Κόνστανς τον παρακολουθούσε καθώς πλησίαζε το αυτοκίνητο Αυτό το κίνητο.

14:42 Στις τρεις το μεσημέρι ο μεγαλύτερος γιος ο Ρίτσαρτ σχόλασε και πήρε τον δρόμο της επιστροφής Μόλις πέρασε την πόρτα του σπιτιού του η μητέρα του τον πήρε από το χέρι και τον οδήσε και αυτόν στην μπανιέρα όπου τον έπνιξε Σε αντίθεση με τα δύο μικρότερα παιδιά το σώμα του παρέμεινε εκεί μέσα στον υγρό του τάφο Έχοντας πλέον σκοτώσει και τα τρία παιδιά της, η Κόνσταντς προσπάθησε να αυτοκτονήσει καταπίνοντας μεγάλη ποσότητα από ένα ειδικό σαμπουάν που της είχε χορηγηθεί για δερματολογικά προβλήματα και περιείχε τοξικές ουσίες Είχε αφήσει και ένα σημείωμα στο οποίο εξηγούσε ότι ενεργούσε σύμφωνα με την εντολή του Θεού Και ότι σκοτώνοντας τα παιδιά της τα προστάτευε από το κακό Όταν ο Καρλ σχόλασε και γύρισε σπίτι βρήκε την πόρτα κλειδωμένη Προσπάθησε να μπει όμως δεν τα κατάφερε ενώ η Κόνσταντς δεν του απαντούσε όσο κι αν της φώναζε.

16:01 Ανησυχώντας ότι κάτι μπορεί να της έχει συμβεί, κάλεσε τον γιατρό της και του ζήτησε να έρθει. Μόλις οι δύο άντρες έσπασαν την πόρτα, ο Καρλ έτρεξε στην κρεβατοκάμαρα όπου είδε τον Τάνιο και την Τέμπορα ξαπλωμένους στα κρεβάτια τους σκεπασμένους. Στην αρχή νομίζει ότι κοιμόντουσαν. Όταν όμως τα πλησίασε και πήγε να τα αγγίξει Είδε το βρεγμένο δερματάκι τους Και αμέσως κατάλαβε Πανικόβλητος άρχισε να ψάχνει για τον Ρίτσαρντ Άνοιξε την πόρτα του μπάνιου και βγήκε τον γιο του νεκρό μέσα στην πανιέρα Η Κόνσταντς όμως δεν ήταν πουθενά Ειδοποιήθηκε η αστυνομία και οι αστυνομικοί που έφτασαν άρχισαν να ψάχνουν το διαμέρισμα μέχρι που τη βρήκαν κρυμμένη κάτω από ένα κρεβάτι, χωρίς τις αισθήσεις της.

17:00 Είχε προσπαθήσει να αυτοκτονήσει, όμως ήταν ακόμα ζωντανή. Μεταφέρθηκε αμέσως στο νοσοκομείο, όπου οι γιατροί κατάφεραν να την σώσουν. Η αστυνομική έρευνα ξεκίνησε δίχως καθυστερήσεις, με κεντρικό σημείο το σημείωμα που είχε αφήσει όσο και το ιστορικό της ψυχικής της υγείας. Μόλις η Κόνστανς συνήλθε υποστήριξε ότι είχε ακούσει την φωνή του Θεού να της δίνει εντολή να σκοτώσει τα παιδιά της επειδή πίστευε πως έτσι θα τα προστάτευε από το κακό και θα εξασφάλιζε ότι θα πήγαιναν στον παράδεισο Οι ψυχίατροι που την εξέτασαν κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι έπασχε από παρανοϊκή σχιζοφρένεια και την μετέφεραν στο νοσοκομείο Augusta State, ένα κρατικό ψυχιατρικό νοσοκομείο στο Μέιν.

18:00 Εκεί άρχισε να υποβάλλεται σε θεραπείες που χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή για σοβαρές ψυχιατρικές παθήσεις, ανάμεσά τους ενέσεις Ινσουλίνης και ορμονικά σκευάσματα, ορισμένα από τα οποία ήταν ιδιαίτερα επιβαρυντικά για τον κάθε οργανισμό. Κατά την διάρκεια της νοσηλείας της οι γιατροί προσπάθησαν να καταλάβουν τι την είχε οδηγήσει να σκοτώσει τα παιδιά της Σε μία από τις συζητήσεις τους όταν την ρώτησαν γιατί το είχε κάνει Η Κόνσταντς απάντησε απλά ότι ήθελε να έχει κάποιον που θα την φρόντισε και θα τη συμπεριφερόταν σαν να ήταν η ίδια μικρό παιδί Μέσα σε ένα χρόνο η κατάστασή της άρχισε να βελτιώνεται Οι φωνές σταμάτησαν, η συμπεριφορά της έγινε πιο σταθερή Γεγονός που έκανε τους γιατρούς να πιστεύουν ότι η θεραπεία είχε αρχίσει να αποδίδει Ο Καρλ παρά την τραγωδία δεν απομακρύνθηκε ποτέ από την σύζυγό του Συνέχισε να ενδιαφέρεται για την υγεία της και να παρακολουθεί την πορεία της νοσηλείας της Ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα μπορούσε να γυρίσει σπίτι τους

19:22 Μάλιστα το 1955 άρχισε να ζητάει από τους γιατρούς να επιτρέψουν την επιστροφή της Εκείνοι όμως θεωρούσαν ότι ήταν ακόμη πολύ νωρίς Και πως η καταστασή της δεν ήταν αρκετά σταθερή 6 Μαρτίου του 1959 οι γιατροί της πίστεψαν πως η κατάσταση της Κόνσταντς είχε βελτιωθεί αρκετά ώστε να μπορέσει να φύγει και να επιστρέψει σπίτι της Κανείς όμως δεν μπορούσε να μαντέψει τι τους επιφύλασε η μοίρα Οι δυο τους μετακόμισαν στον Fairfield του Μέιν σε ένα καινούριο σπίτι που είχε χτίσει ο ίδιος ο Καρλ, αφήνοντας έτσι πίσω τους το διαμέρισμα στο Waterville.

20:14 Το 1960 γεννήθηκε η κόρη τους η Κάθλιν Λουίζ, το 1962 ο Μάικλ Τζον και το 1965 η Νάταλι Ρόους. Για αρκετά χρόνια η ζωή της οικογένειας κυλούσε ήρεμα και η Κόνστανς ήταν σταθερή. Μετά την γέννηση της Νάταλη όμως η ψυχική της κατάσταση άρχισε να επιδεινώνεται ξανά. Η κατάθλιψη επέστρεψε και η μητέρα δεν ακολουθούσε σωστά την φαρμακευτική αγωγή που της είχε χορηγηθεί.

20:53 30 Ιουνίου 1966 Ο Καρλ έφυγε για την δουλειά του αφήνοντας μόνη την Κόνσταν στο σπίτι με τα τρία παιδιά τους. Η Καθλίν ήταν έξι, ο Μάικλ τεσσάρων και η μικρή Νάταλη μόλις εννέα μηνών. Όταν ο Καρλ γύρισε βρήκε την Νάταλη νεκρή μέσα στην πανιέρα. Έτρεξε αμέσως τον γείτονά του για να ζητήσει βοήθεια και να καλέσουν την αστυνομία Καθώς στο σπίτι τους αυτό δεν είχε τηλέφωνο Οι αστυνομικοί που έφτασαν βρήκαν την Καθλίν και τον Μάικλ ξαπλωμένους στα μικρά τους κρεβάτια Και τα τρία μικρά παιδιά είχαν πεθάνει από πνιγμό Η Κόνσταντς βρέθηκε ανέστητη στο κρεβάτι της, καθώς είχε καταπιεί μεγάλη ποσότητα χαπιών, προσπαθώντας για άλλη μία φορά να βάλει τέλος στη ζωή της.

22:02 Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Θάιερ, όπου οι γιατροί κατάφεραν να την σώσουν. Μία απίστευτη και τραγική επανάληψη των γεγονότων του 1954. Μέσα σε 12 χρόνια, ο Καρλ Φίσερ είχε χάσει και τα έξι παιδιά που είχε αποκτήσει με την Κόνστανς, δολοφονημένα από την ίδια τους την μητέρα. Η Κόνστανς Φίσερ βρέθηκε αντιμέτωπη με την δικαιοσύνη.

22:38 Σε βάρος της απαγγέλθηκαν κατηγορίες για την δολοφονία των τριών παιδιών της και μεταφέρθηκε ξανά στο νοσοκομείο Ογκάστα Στέιτ. προκειμένου να εξεταστεί εκ νέου η ψυχική της κατάσταση. Αυτή τη φορά, οι γιατροί έκριναν ότι ήταν σε θέση να δικαστεί. Έτσι, τον Ιανουάριο του 1967, η Κόνσταντς οδηγήθηκε στο δικαστήριο, όπου δήλωσε αθώα λόγω ψυχικής ασθένειας.

23:09 Η εισαγγελία προσπάθησε να αποδείξει ότι είχε επίγνωση των πραξιών της, παρουσιάζοντας τις καταθέσεις ενός αστυνομικού και ενός γιατρού που την είχαν εξετάσει μετά τις δολοφονίες. Και οι δύο υποστήριξαν ότι μπορούσε να επικοινωνεί κανονικά και να απαντά με σαφήνεια και με λογική σε όλες τις ερωτήσεις τους. Η υπεράσπιση από την άλλη επέμεινε ότι αυτό δεν σήμαινε πως οι Κόνστανς αντιλαμβανόταν σωστά την πραγματικότητα και υποστηρίξαν ότι η ψυχική της κατάσταση ήταν τόσο σοβαρή ώστε δεν μπορούσε να θεωρηθεί ποινικά υπεύθυνη για τις δολοφονίες.

23:54 Το δικαστήριο τελικά την έκρινε αθώα λόγω ψυχικής ασθένειας και αποφασίστηκε ο εγκλισμός της στο Augusta State Hospital. Αυτή τη φορά όμως η νοσηλεία της ήταν πολύ διαφορετική. Σε αντίθεση με την πρώτη φορά, η Κόνσταντς δεν έδειχνε βελτίωση. Περνούσε σχεδόν όλη την ημέρα μόνη της, συχνά παρακολουθώντας τηλεόραση και δεν συμμετείχε ποτέ σε καμία δραστηριότητα.

24:28 Ο Καλ ήταν πάντα δίπλα της και συνέχισε να την επισκέπτεται, αν και με τον καιρό οι επισκέψεις του άρχισαν να αραιώνουν. Παρά τα όσα είχαν συμβεί εξακολουθούσαν ενδιαφέρετοι για εκείνη Όμως η σχέση τους δεν ήταν πλέον η ίδια Η Κόνσταντς έμεινε άλλα 7 χρόνια στο Ογκάστα Στέιτ Χόσπιταλ Ως που ξαφνικά τον Οκτώβριο του 1973 εξαφανίστηκε Μόλις το προσωπικό αντιλήφθηκε ότι έλειπε Ειδοποίησαν την αστυνομία και άρεσαν την ψάχνουν Για αρκετές ημέρες δεν υπήρχε κανένα ίχνος της, μέχρι που μία ομάδα κυνηγών εντόπισε την σωρόμιας γυναίκας στα νερά του ποταμού Κενέμπεκ, αρκετά χιλιόμετρα μακριά από το νοσοκομείο.

25:25 Η γυναίκα ήταν η Κόνσταντς Φίσερ. Η ιατροδικαστική εξέταση έδειξε ότι η Κόνσταντς είχε πνιγεί πιθανότατα την ίδια ημέρα που είχε φύγει από το νοσοκομείο. Δεδομένου ότι στο παρελθόν είχε επιχειρήσει δύο φορές να αυτοκτονήσει, υπήρχαν υποψίες ότι μπορεί να είχε βάλει η ίδια τέλος στην ζωή της. Ωστόσο, κανείς δεν γνώριζε τι ακριβώς είχε συμβεί και δεν υπήρχαν αρκετά στοιχεία για να διαπιστωθεί αν είχε μπει στο νερό με αυτή την πρόθεση.

25:59 Ο ιατροδικαστής έτσι κατέγραψε τον θάνατό της επίσημα ως ατύχημα. Η σωρός της μεταφέρθηκε στο Waterville όπου ενταφιάστηκε στον οικογενειακό τάφο κοντά στα έξι παιδιά της. Ο Carl συνέχισε να ζει στο Maine και δεν ξαναπαντρεύτηκε. Πέθανε το 1990 σε ηλικία 68 ετών και ενταφιάστηκε στον ίδιο οικογενειακό χώρο ταφής μαζί με την Constance και τα παιδιά τους.

26:35 Χρόνια μετά, η μικρότερη αδερφή της Κόνστανς, η Λουίς Μπάουκερ, μίλησε δημόσια για κάτι που είχε συμβεί λίγες μέρες πριν από την δεύτερη τραγωδία. Μία εβδομάδα πριν, η ψυχική κατάσταση της Κόνστανς επιδεινώθηκε και έπρεπε να νοσηλευτεί. Όταν όμως οι γιατροί αποφάσισαν να της δώσουν εξιτήριο, εκείνη δεν ήθελε να φύγει Έλεγε ότι φοβόταν να επιστρέψει στο σπίτι της και δεν αισθανόταν ασφαλής Μία νοσηλεύτρια που εργαζόταν στον ίδιο όροφο είπε στην Λουΐς πως όταν βοηθούσε την Κόνσταντς να ετοιμάσει τα χαρτιά της για να πάρει εξιτήριο εκείνη έκλαιγε και επαναλάμβανε συνεχώς ότι φοβόταν να γυρίσει σπίτι της.

27:31 Παρά τους φόβους της, η Κόνσταντς πήρε εξιτήριο. Ο γιατρός της την είχε καθυσυχάσει, λέγοντας της ότι όλα θα ήταν καλά και μπορούσε να επιστρέψει στην οικογένειά της. Μία εβδομάδα αργότερα ήρθε το τραγικό τέλος. Η Λουίζ έκανε ιδιαίτερη κριτική απέραντι στον τρόπο με τον οποίο έχει αντιμετωπιστεί η αδερφή της. Πίστευε ότι αν οι γιατροί είχαν ακούσει τους φόβους της και της είχαν επιτρέψει να παραμείνει στο νοσοκομείο, η δεύτερη τραγωδία ίσως να έχει αποφευχθεί.

28:13 Το 2011 κυκλοφόρησε το βιβλίο The Constant Fisher Tragedy του συγγραφέα Bob Briggs. Ειλικρινά ένα απίστευτο βιβλίο με έρευνα εις βάθος. Αν το βρείτε αξίζει τον χρόνο σας. Σε αυτό η Λουίς γράφει πως μέσα από την ιστορία της αδερφής της ελπίζει ότι τόσο οι γιατροί όσο και οι οικογένειες θα μάθαιναν να αναγνωρίζουν έγκαιρα τα σοβαρά ψυχιατρικά προβλήματα που μπορεί να εμφανιστούν μετά τον τοκετό.

28:49 Και πάνω απ' όλα ευχόταν να μην χρειαστεί κάποια άλλη οικογένεια να περάσει όσοι είχαν ζήσει οι Φίσερ. Η ευχή της, όπως φαίνεται, δεν έπιασε. Σας ευχαριστώ που και σήμερα με ακούσατε, να είστε καλά και τα λέμε στον επόμενο εφιάλτη.