Υπόθεση Jyoti Singh - Η κόρη της Ινδίας

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Τώρα τι προειδοποίηση να σας δώσω για ένα επεισόδιο που όσο προχωράει θα σας κάνει να θέλετε να σπάσετε τα πάντα. Παρόλα αυτά, πρωτού ξεκινήσω, οφείλω να σας προειδοποιήσω ότι περιλαμβάνει ιδιαίτερα σκληρές περιγραφές σεξουαλικής και σωματικής βίας, καθώς και λεπτομέρειες που μπορεί να είναι πολύ δύσκολες για αρκετούς ακροατές.

00:25 Σας προτρέπω να μην προχώρησετε στην ακροασίτου εάν είστε ευαίσθητοι σε τέτοια θέματα. 16 Δεκεμβρίου 2012 και βρισκόμαστε στο Δελχή της Ινδίας. Ο Αβίντρα ανοίγει αργά τα μάτια του στην άκρη ενός δρόμου, μέσα στη νύχτα, χωρίς την αρχή να μπορεί να καταλάβει πού βρίσκεται ή πώς έχει βρεθεί εκεί. Γύρω του βλέπει μόνο σκοτάδι, την άσφαλτο κάτω από το σώμα του και κάπου πιο μακριά τα φώτα από αυτοκίνητα που περνούν Προσπαθεί να κουνηθεί, αλλά ο πόνος τον σταματά σχεδόν αμέσως Το κεφάλι του βαραίνει, το σώμα του μοιάζει ξένο και το ένα του πόδι πονάει τόσο πολύ που είναι βέβαιος πως έχει σπάσει Κάρει μια προσπάθεια να σηκωθεί, όμως δεν μπορεί να στηριχτεί και καταλήγει ξανά στο έδαφος, προσπαθώντας να καταλάβει τι έχει συμβεί Οι τελευταίες εικόνες έρχονται κομμάτι κομμάτι και για λίγο όλα μοιάζουν περδεμένα Ώσπου ξαφνικά θυμάται ότι δεν ήταν μόνος Τζότι Ψελίζει το όνομά της και αρχίζει να ψάχνει γύρω του με τα μάτια Στην αρχή δεν διακρίνει τίποτα Μέχρι που λίγο πιο πέρα, μέσα στο σκοτάδι, βλέπει την άκρη ενός χεριού

02:00 Τζότι φωνάζει Δεν παίρνει απάντηση και ο πανικός τον κυριεύει Προσπαθεί ξανά να σηκωθεί Αλλά το σώμα του δεν τον ακολουθεί και έτσι αρχίζει να σέρνεται προς το μέρος της όσο πιο γρήγορα μπορεί. Κάθε κίνηση στέλνει και έναν καινούριο πόνο στο σώμα του, όμως συνεχίζει φωνάζοντας ξανά και ξανά το όνομά της. Η Τζότι παραμένει ακίνητη.

02:35 Ο Αβίντρας συνεχίζει να σέρνεται μέχρι που φτάνει αρκετά κοντά της. Απλώνει το χέρι του και ύστερα από μερικές προσπάθειες καταφέρνει επιτέλους να αγγίξει τα δαχτυλά της. Εκείνη ακριβώς την στιγμή ακούει μέσα στη νύχτα μία μηχανή να παίρνει μπροστά. Σηκώνει όσο μπορεί το κεφάλι του και κοιτάζει προς τον δρόμο. Λίγο πιο μπροστά στην ευθεία διακρίνει ένα λευκό λεωφορείο.

03:07 Είναι το ίδιο λεωφορείο στο οποίο ήταν πριν λίγα λεπτά Η μηχανή μαρσάρει δυνατά Και ο Αβίντρας φύγει το χέρι της Τζότι φωνάζοντας το όνομά της Χωρίς να ξέρει αν μπορεί ακόμη να τον ακούσει Ξαφνικά τα φώτα της όπισθεν ανάβουν Και φωτίζουν για μια στιγμή το σκοτάδι πίσω από το όχημα Τότε καταλαβαίνει τι πρόκειται να συμβεί Το λεωφορείο αρχίζει να κινείται προς το μέρος τους με έναν μόνο σκοπό, να τους αποτελειώσουν.

03:44 Ο Αβίντρα γραπώνει το χέρι της Τζότι με όση δύναμη του έχει απομείνει και αρχίζει να την τραβάει προς την άκρη του δρόμου. Ο πόνος σκίζει ολόκληρο το σώμα του, όμως δεν σταματά. Το λεωφορείο πλησιάζει και εκείνος συνεχίζει να την σέρνει προς τους θάμνους, μέχρι που κυλά και ο ίδιος μαζί της το πλάι, προσπαθώντας να τους βγάλει και τους δύο από την πορεία του.

04:12 Οι ρόδες περνούν δίπλα τους, σε απόσταση περίπου 10 εκατοστών. Για λίγα δευτερόλεπτα, ο θόρυβος της μηχανής σκεπάζει τα πάντα. Ύστερα το λεωφορείο επιταχύνει και χάνεται Αφήνοντας πίσω του τον Αβίντρα και την Τζότι Πεσμένους στην άκρη του δρόμου Βαριά τραυματισμένους και μόνους μέσα στη νύχτα Μια νύχτα που ξεκίνησε τόσο αθώα Μα που στο τέλος της θα έχει αλλάξει για πάντα την Ινδία Καλώς ήρθατε στο True Crime Αλλά Ελληνικά, ένα podcast που θα σας προκαλέσει εφιάλτες.

06:02 Θα σας κάνει να τρομάξετε με το τι είναι ικανός να κάνει ο άνθρωπος. Και θα σας πάει σε όλο τον κόσμο για να ξετυλίξουμε μαζί σελίδες από γνωστά και άγνωστα εγκλήματα, serial killers και άλλοι της υποθέσεις. Είμαι η Μυρτώ και κάθε εβδομάδα θα βουτάμε στο σκοτάδι του ανθρώπινου μυαλού. Ο Μπαντρίναθ είχε φύγει για το Δελχή πολλά χρόνια νωρίτερα, αναζητώντας δουλειά και καλύτερες συνθήκες ζωής.

06:58 Όταν ήταν μικρός ήθελε να γίνει δάσκαλος, όμως η οικογένειά του δεν είχε τα χρήματα για να τον στηρίξει ώστε να συνεχίσει τις σπουδές του. Έτσι όταν εγκαταστάθηκε στην πρωτεύουσα έκανε διάφορες δουλειές για να μπορέσει να σταθεί στα πόδια του. Δούλεψε σε εργοστάσιο, ως φύλακας ασφαλείας και στη συνέχεια στο αεροδρόμιο του Δελχή Δούλευε πολλές ώρες και κάποιες φορές έκανε δύο δουλειές μαζί Παρά τις δυσκολίες όμως είχε αποφασίσει ότι τα παιδιά του θα είχαν πρόσβαση στην εκπαίδευση που ο ίδιος δεν μπόρεσε να έχει Η Τζότι, η κόρη του, αγαπούσε το σχολείο Ήταν ήσυχη, προσγειωμένη και αποφασισμένη. Δεν ήταν παιδί που έπρεπε να το πιέσει για να διαβάσει.

07:50 Και νωρίς αποφάσισε ότι ήθελε να γίνει φυσικοθεραπεύτρια. Οι σπουδές της την πήγαν στον Τεχράντουν, μακριά από το σπίτι της. Και για την οικογένεια αυτό σήμαινε ακόμη περισσότερα έξοδα. Παρ' όλα αυτά, οι γονείς της έκαναν μεγάλες οικονομικές θυσίες για να μπορέσει να συνεχίσει. ενώ πούλησαν ακόμη και μέρος της περιουσίας τους για να καλύψουν τα έξοδα.

08:18 Η Τζότι προσπαθούσε και εκείνη να βοηθάει όσο μπορούσε. Από νεαρή ηλικία έκανε ιδιαίτερα μαθήματα σε μικρότερα παιδιά και όσο σπούδαζε εργάστηκε και σε call center. Υπήρχαν περίοδοι που περνούσε την ημέρα στο σχολείο και δούλευε τις βραδινές ώρες. όμως συνέχιζε με πείσμα μέχρι να ολοκληρώσει τις σπουδές της. Ήθελε να δουλέψει στο αντικείμενό της, να μπορεί επιτέλους να συντηρεί τον εαυτό της και να βοηθήσει κάποια στιγμή και την οικογένειά της.

08:54 Ήθελε ακόμα και να δουλέψει και στο εξωτερικό, να αποκτήσει δικό της σπίτι και να ζήσει με αξιοπρέπεια. Ως το μεγαλύτερο παιδί είχε έναν ιδιαίτερο ρόλο μέσα στην οικογένεια. Είχε γίνει πρότυπο για τα μικρότερα αδέρφια της, ενώ στην γειτονιά όλοι την είχαν καλό παράδειγμα για τα υπόλοιπα παιδιά. Στο τέλος του 2012 όλες οι προσπάθειες της ίδιας αλλά και της οικογένειάς της απέδωσαν καρπούς.

09:27 Η Τζότι ολοκλήρωσε τις σπουδές της, γυρίσε στο Δελχή και ετοιμαζόταν να κάνει τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα. Είχε κάνει αίτηση για πρακτική στο νοσοκομείο Σεν Στίβενς και βρισκόταν πολύ κοντά στο να πραγματοποιήσει το όνειρό της. Η Κυριακή 16 Δεκεμβρίου του 2012 είχε ξεκινήσει ήρεμα την Τζότι. Μίλησε με τον φίλο της τον Αβίντρα Πρατά Πάντι και τον ρώτησε αν είχε κανονίσει κάτι.

10:00 Οι δυο τους γνωρίζονταν από μικρά μέσω κοινών φίλων και συναντιόντουσαν συχνά τα Σαββατοκύριακα όταν είχαν χρόνο. Ο Αβίντρα ήταν 28 ετών και εργαζόταν ως μηχανικός λογισμικού. Εκείνη την ημέρα οι δυο τους αποφάσισαν να βρεθούν στο Σακέτ, στο Νότιο Δελχή, μια περιοχή γεμάτη εμπορικά κέντρα, εστιατόρια και κινηματογράφους.

10:27 Δεν είχαν κανονίσει κάτι συγκεκριμένο και τελικά κατέληξαν να πάνε σινεμά. Η Τζότι επέλεξε την ταινία Life of Pi. Είδαν την προβολή στο PVR του Select City Walk και στις 8 το βράδυ βγήκαν από το σινεμά για να γυρίσουν σπίτια τους. Η Τζότι όμως έμενε στην Τουάρκα, αρκετά μακριά από το σακέτ, οπότε άρχισαν να ψάχνουν ένα οτορίξο, ένα παραδοσιακό ίνδικο τρίκυκλο ταξί που θα τους πήγαινε προς τα εκεί.

11:04 Αρκετοί οδηγοί όμως αρνήθηκαν να κάνουν αυτήν την διαδρομή και οι δύο φίλοι έχασαν αρκετή ώρα μέχρι να βρουν κάποιον που θα δεχόταν να τους μεταφέρει. Τελικά ένας οδηγός συμφώνησε να τους πάει μέχρι το Μουνίρκα από όπου θα μπορούσαν να συνεχίσουν με λεωφορείο Όταν έφτασαν εκεί η νύχτα είχε ήδη πέσει Κατέβηκαν από το οτορίξο και περίμεναν στην στάση ψάχνοντας για κάποιο λεωφορείο που να πηγαίνει προς την Τουάρκα και λίγη ώρα αργότερα ένα λευκό λεωφορείο σταμάτησε μπροστά τους.

11:47 Δεν ήταν όμως λεωφορείο δημόσιας συγκοινωνίας, αλλά ένα ιδιωτικό όχημα που κανονικά χρησιμοποιούνταν για άλλου είδους μεταφορές και που εκείνο το βράδυ δεν εκτελούσε κάποιο επίσημο δρομολόγιο. Οι Τζότι και ο Αβίντρα όμως δεν είχαν λόγο να το γνωρίζουν. Αυτό που είδαν ήταν απλώς ένα λεωφορείο να σταματάει μπροστά τους και έναν νεαρό στην πόρτα να φωνάζει ότι «πάμε προς την Τουάρκα».

12:17 Μέσα στο λεωφορείο βρίσκονταν ήδη αρκετοί άντρες, όμως τίποτα δεν φαινόταν παράξενο ώστε να προκαλέσει ανησυχία. Ο νεαρός που βρισκόταν στην πόρτα συμπεριφερόταν σαν βοηθός λεωφορείου και όταν οι Τζότι και ο Αβίντρα ανέβηκαν, τους ζήτησαν κανονικά χρήματα για την διαδρομή. Αυτό που δεν γνώρισαν ήταν ότι οι άντρες μέσα στο λεωφορείο ήταν όλοι μαζί μία παρέα από νωρίτερα εκείνη την ημέρα και είχαν καταναλώσει πολύ αλκοόλ.

12:54 Λίγο πριν συναντήσουν τους δύο φίλους είχαν ήδη σταματήσει έναν άλλο άντρα Ο οποίος πίστεψε και εκείνος ότι ανέβαινε σε κανονικό δρομολόγιο Τον λύστεψαν, του πήραν χρήματα και κινητό και τον πέταξαν έξω από το λεωφορείο Και λίγο αργότερα είδαν την Τσότι και τον Αβίντρα στην στάση Τα δύο παιδιά δεν γνώριζαν και το μόνο που ήθελαν ήταν να γυρίσουν σπίτι Ύστερα από τόση ώρα το λευκό λεωφορείο που σταμάτησε μπροστά τους έμοιαζε σχεδόν σαν από μηχανής θεός Ανέβηκαν στο λεωφορείο, πλήρωσαν το εισιτήριο και κάθισαν στις θέσεις τους Και το λεωφορείο ξεκίνησε Τα πρώτα λεπτά της διαδρομής οι δύο φίλοι κάθονταν μαζί και συζητούσαν για την ταινία που είδαν Σύντομα όμως ο Αβίντρα κατάλαβε ότι το λεωφορείο είχε πάρει διαφορετικό δρόμο από αυτόν που περίμενε Οι πόρτες ήταν κλειδωμένες, δεν γίνονταν άλλες στάσεις και οι άντρες που ήταν μέσα άρχισαν τους κοιτάνε περίεργα Στην αρχή τους έκαναν ερωτήσεις για το που πήγαιναν και τι σχέση είχαν μεταξύ τους Τα σχόλια γρήγορα έγιναν πιο προσβλητικά

14:24 Με τους άνθρες να τους ρωτούν γιατί βρίσκονταν μαζί έξω τόσο αργά το βράδυ Ο Αβίντρα αντέδρασε και τους είπε ουσιαστικά να κοιτάζουν την δουλειά τους Από εκεί και πέρα όλα έγιναν πολύ γρήγορα Οι άντρες όρμησαν πάνω στον Αβίντρα. Εκείνος προσπάθησε να αντιδράσει όσο μπορούσε. Κατάφερε να χτυπήσει έναν από αυτούς και να σπρώξει έναν δεύτερο με δύναμη πάνω στην πόρτα της καμπίνας του οδηγού.

14:56 Ήταν όμως ένας απέναντι σε έξι άντρες και πολύ γρήγορα βρέθηκε περικυκλωμένος Άρχισαν να τον χτυπούν με γροθιές κυκλοτσιές και λίγο μετά χρησιμοποίησαν μία από τις κουριασμένες μεταλλικές ράβδους που ήταν μέσα στο λεωφορείο Τον χτύπησαν στο κεφάλι και στα πόδια μέχρι που δεν μπορούσε πια να σταθεί όρθιος και σοριάστηκε στο πάτωμα Από εκείνο το σημείο και μετά, ο Αβίντρα άνοιγε τα μάτια του για λίγο, έβλεπε τι συνέβαινε γύρω του και ύστερα έχανε τις αισθήσεις του Η Τζότι προσπάθησε να τον βοηθήσει και μπήκε ανάμεσά τους να τους σταματήσει Τότε οι άντρες στράφηκαν πάνω της, την άρπαξαν και την τράβηξαν προς το πίσω μέρος του λεωφορείου όσο ο Αβίντρα έμενε πεσμένος μπροστά, τραυματισμένος και ανήμπορος να κινηθεί.

15:59 Τα φώτα στο εσωτερικό του λεωφορείου έσβησαν και από το σημείο όπου βρισκόταν ο Αβίντρα δεν μπορούσε να δει καθαρά τι συνέβαινε λίγα μέτρα πίσω του. Μπορούσε όμως να ακούει την Τσότι να φωνάζει, να ουρλιάζει, να παλεύει, να το συγκετεύει να σταματήσουν Κάποια στιγμή μέσα στα ουρλιαχτάκια στις φωνές άκουσε έναν από τους άντρες να λέει ότι ήταν νεκρή Δεν ήξερε αν ήταν αλήθεια, δεν μπορούσε να τη δει Και όσο κι αν προσπαθούσε να καταλάβει τι συνέβαινε δεν μπορούσε να σηκωθεί και να την φτάσει Οι άντρες την κακοποίησαν σεξουαλικά ο ένας μετά τον άλλον.

16:45 Όμως η Τζότι συνέχισε να παλεύει όσο είχε ακόμα δυνάμεις. Προσπαθούσε να τους αποθήσει, τους χτυπούσε και δάγκωσε κάποιους από αυτούς στην προσπάθειά της να ξεφύγει. Η αντίστασή της δεν τους σταμάτησε. Συνέστηνα να την χτυπούν και να τη δαγκώνουν σε διάφορα σημεία του σώματός της, προκαλώντας τραύματα στο πρόσωπο, στο στήθος, στα χέρια, στα πόδια και στη βουβωνική χώρα.

17:14 Μέσα στο λεωφορείο υπήρχαν δύο σκουριασμένες μεταλλικές ράβδι, η μία 59 εκατοστά και η άλλη 70. Κάποια στιγμή η μία από αυτές έγινε μέρος της επίθεσης με τον πιο βίαιο τρόπο. Οι δράστης την χρησιμοποίησαν για να βιάσουν την Τζότι. Την εισήγαγαν επανειλημμένα και με βία στον κόλπο και στον προκτό της, προκαλώντας τόσο σοβαρές εσωτερικές κακώσεις, ώστε το έντερο και το ορθό της υπέστησαν πολλαπλές ρήξεις.

17:54 Το διάφραγμα ανάμεσα στα δύο καταστράφηκε ολοκληρωτικά και η δύναμη που ασκήθηκε ήταν τέτοια ώστε τμήματα του εντέρου της βγήκαν έξω από το σώμα της. Τότε ο νεότερος από τους δράστες, ο 17χρονος, έβαλε το χέρι του μέσα στην Τζιώτη, άρπαξε το τμήμα του εντέρου που είχε ήδη βγει έξω από το σώμα της και το τράβηξε όλο έξω Η Τζιώτη όμως ήταν ακόμα ζωντανή και η επίθεση δεν είχε τελειώσει Ο Αβίντρα που ήταν σοριασμένος και ανήμπορος να κουνηθεί προσπαθούσε απεγνωσμένα να ανασηκωθεί για να βοηθήσει την φίλη του.

18:45 Συνεχώς όμως έχανε τις αισθήσεις του και δεχόταν νέα χτυπήματα από τους δράστες. Όταν επιτέλους οι άντρες σταμάτησαν, η Τζότι και ο Αβίντρα ήταν τραγικά τραυματισμένοι. Πραγματισμένοι. Οι δράστες τους πήραν ό,τι είχαν πάνω τους, μαζί με τα ρούχα τους και άρχισαν να συζητούν τι θα έκαναν στην συνέχεια. Δεν θα τους άφηναν έτσι απλά να κατέβουν.

19:15 Έπρεπε να τους ξεφορτωθούν. Το λεωφορείο τότε κατευθύνθηκε προς την περιοχή Μαχιπαλπούρ, κοντά στον αυτοκινητόδρομο. Όταν έφτασαν σε ένα σχετικά απομονωμένο σημείο, οι άντρες άρπαξαν την Τζότι και τον Αβίντρα από τα μαλλιά, τους έστειραν προς την πόρτα και τους πέταξαν έξω, σαν να ήταν άχρηστα σκουπίδια που ήθελαν να ξεφορτωθούν Οι δύο φίλοι έμειναν πεσμένοι στην άκρη του δρόμου, βαριά τραυματισμένοι Θα μπορούσε να πιστέψει κανείς πως τουλάχιστον εκεί όλα είχαν τελειώσει Αλλά όχι Το λεωφορείο έκανε όπισθεν και άρχισε να κινείται κατευθείαν προς το μέρος τους Ο Αβίντρα κατάλαβε αμέσως τι προσπαθούσαν να κάνουν Και παρότι δεν είχε σχεδόν καθόλου δυνάμεις άπλωσε τα χέρια του προς την Τζότι Κατάφερε να την πιάσει και να την τραβήξει προς το μέρος του την τελευταία στιγμή, λίγο πριν το λεωφορείο περάσει από πάνω τους Αν είχε αργήσει ακόμα και λίγα δευτερόλεπτα, η Τζότι και ο ίδιος θα είχαν βρεθεί κάτω από τις ρόδες Το λεωφορείο απομακρύνθηκε και χάθηκε μέσα στη νύχτα, αφήνοντάς τους μόνους στην άκρη του δρόμου.

20:46 Για σχεδόν 40 λεπτά οι δύο φίλοι έμειναν εκεί, βαριά τραυματισμένοι και χωρίς κανέναν τρόπο να καλέσουν μόνοι τους βοήθεια. Ο Αβίντρα κάθε φορά που έβρισκε λίγη δύναμη προσπαθούσε να φωνάξει. Αυτοκίνητα περνούσαν από δίπλα τους. Οδηγοί τους έβλεπαν, όμως για αρκετή ώρα κανείς δεν σταματούσε. Τελικά δύο άντρες που εργάζονταν στην συντήρηση του αυτοκινητή δρόμου άκουσαν τις φωνές του και πλησίασαν Τότε τους είδαν γεμάτους και τους δύο με αίμα Ο ένας από αυτούς έτρεξε σε ένα απέναντι ξενοδοχείο, πήρε ένα σεντόνι, το έκοψε στα δύο και προσπάθησε να τους σκεπάσει όσο μπορούσε Όσο ο άλλος καλούσε την αστυνομία Λίγο αργότερα έφτασε στο σημείο περιπολικό της PCR και οι αστυνομικοί μετάφεραν την Τζότι και τον Αβίντρα στο νοσοκομείο Σαφτατζούγκ Εκεί για πρώτη φορά οι γιατροί κατάλαβαν αμέσως ότι τα εξωτερικά τραύματα της Τζότι έδειχναν μόνο ένα μικρό μέρος από όσα είχαν συμβεί στο σώμα της Η μεγαλύτερη ζημιά βρισκόταν μέσα στην κοιλιά της, όπου η μεταλλική ράβδος είχε προκαλέσει σοβαρές κακώσεις και είχε καταστρέψει μεγάλο μέρος του εντέρου.

22:16 Το ίδιο βράδυ η Τζότι οδηγήθηκε στο χειρουργείο. Οι γιατροί προσπάθησαν να σταματήσουν την αιμορραγία, να αντιμετωπίσουν τις ρήξεις και να σώσουν όσο περισσότερο ιστό μπορούσαν. Έβαλαν την Τζότη στην εντατική όμως η κατάσταση παρέμενε εξαιρετικά κρίσιμη Και από την πρώτη κιόλας νύχτα ήταν φανερό ότι είχε μπροστά της μια τεράστια μάχη Στις 19 Δεκεμβρίου μπήκε ξανά στο χειρουργείο καθώς τμήματα του εντέρου της είχαν υποστηνέκρωση Οι γιατροί την έβαλαν σε μηχανική υποστήριξη της αναπνοής, όμως παρά την βαριά κατάστασή της, η Τζότι είχε επαφή με όσα συνέβαιναν γύρω της και όσο της το επέτρεπαν οι δυνάμεις της προσπαθούσε να επικοινωνήσει.

23:12 Δύο ημέρες μετά, οι γιατροί έκριναν ότι η κατάστασή της τις επέτρεπε να δώσει κατάθεση. Παρά το γεγονός ότι ήταν ακόμα στην εντατική, η Τζότι κατάφερε να περιγράψει στους αστυνομικούς όσα είχαν συμβεί μέσα στο λεωφορείο και προσπάθησε να δώσει όσες περισσότερες πληροφορίες μπορούσε για τους άνδρες που της είχαν επιτεθεί Θυμόταν ακόμη και τα ονόματα με τα οποία τους είχε ακούσει να φωνάζουν ο ένας τον άλλον Μπήκε τρίτη φορά στο χειρουργείο Οι βλάβες στο έντερο προκάλεσαν τρομερές επιπλοκές και ο οργανισμός της είχε αρχίσει να εξαντλείται.

23:59 Από τις 25 Δεκεμβρίου η Τζότι δεν μπορούσε πια να μιλήσει. Εξακολουθούσε όμως να έχει επαφή με το περιβάλλον της. Έκανε νοήματα με το κεφάλι και έγραφε με τρεμάμενο χέρι όποτε χρειάστηκε να δώσει συμπληρωματική κατάθεση. Στις 26 Δεκεμβρίου η κατάστασή της επιδεινώθηκε περισσότερο. Ο οργανισμός της δεν ανταποκρινόταν και τότε οι γιατροί αποφάσισαν ότι έπρεπε να μεταφερθεί στο εξωτερικό για περαιτέρω θεραπεία.

24:35 Έτσι το ίδιο βράδυ η Τζότι αναχώρησε για την Συγκαπούρη με ένα ειδικά εξοπλισμένο αεροσκάφος έχοντας μαζί της τους γονείς της και μια ιατρική ομάδα Όταν έφτασε μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Mount Elizabeth Όσο όμως η Τζότι πάλευε για την ζωή της στο νοσοκομείο έξω από τους τείχους της εντατικής η Ινδία είχε ήδη αρχίσει να αλλάζει.

25:08 Από τις πρώτες ώρες μετά την επίθεση η αστυνομία είχε αρχίσει να ψάχνει για το λευκό λεωφορείο και τους άντρες που βρίσκονταν μέσα εκείνο το βράδυ. Η περιγραφή που είχε δώσει ο Αβίντρα μαζί με όσοι ήταν γνωστά για την διαδρομή του λεωφορείου έδωσε στους αστυνομικούς τα πρώτα στοιχεία για να κινηθούν ανάλογα. Οι δράστες εντωμεταξύ είχαν προσπαθήσει να εξαφανίσουν ό,τι μπορούσε να το συνδέσει με την επίθεση.

25:38 Καθάρισαν το εσωτερικό του λεωφορείου, το έπλυναν με νερό και σαπούνι και προσπάθησαν να απομακρύνουν κάθε ίχνος αίματος, πριν το αφήσουν παρκαρισμένο στο parking Ravi Das Camp στο RK Puram. Η προσπάθειά τους όμως δεν ήταν αρκετή. Το λεωφορείο βρέθηκε την επόμενη ημέρα και ο πρώτος που συνελήφθη ήταν ο οδηγός του, ο Ραμ Σιγκ.

26:06 Στις 18 Δεκεμβρίου συνελήφθησαν ο αδερφός του, ο Μουκές, ο Βινάη Σάρμα και ο Παβάν Κούπτα, ενώ η αστυνομία συνέχιζε να αναζητά τους δύο άντρες που απέμεναν. Στις 21 Δεκεμβρίου συνελήφθηκε ο ανήλικος, ο 17χρονος, ενώ λίγο αργότερα εντοπίστηκε και ο Αξάι Τακούρ. Οι συλλήψεις όμως δεν κατάφεραν να κατευνάσουν την οργή του κόσμου που είδε είχε αρχίσει να εξαπλώνεται.

26:39 Από τις 18 Δεκεμβρίου φοιτητές, γυναικείες οργανώσεις αλλά και άνθρωποι καθημερινοί που δεν ανήκαν σε κάποια οργανωμένη ομάδα άρχισαν να βγαίνουν στους δρόμους του Δελχή ζητώντας απαντήσεις και δικαιοσύνη. Οι πρώτες συγκεντρώσεις έγιναν κοντά στο νοσοκομείο, έξω από κυβερνητικά κτίρια και σε κεντρικά σημεία της πόλης. Το πλήθος μεγάλωνε και η υπόθεση της Τζότι είχε πλέον ξεπεράσει τα όρια μιας απλής εγκληματικής υπόθεσης.

27:18 Πλέον η υπόθεση δεν τελειώνε με την σύλληψη και την τιμωρία των εξι ανδρών. Για πολλές γυναίκες όσα είχαν συμβεί στην Τζότι έφεραν στην επιφάνεια φόβους που γνωρίζαν ήδη πολύ καλά Την παρενόχληση στα μέσα μεταφοράς, την αγωνία όταν επέστρεφαν μόνες αργά το βράδυ Και την ανάγκη να είναι συνεχώς σε επιφυλακή μέχρι να φτάσουν σπίτι τους Γι' αυτό και η οργή μεγάλωσε τόσο γρήγορα Γιατί όσα είχαν συμβεί μέσα σε εκείνο το λεωφορείο ήταν μέρος της καθημερινότητάς τους.

28:03 Στις 22 Δεκεμβρίου χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην Ίνδια Γκέιτ και κινήθηκαν προς το Ραϊζίνα Χιλ και το Προεδρικό Μέγαρο. Ανάμεσά τους νέοι, φοιτητές και ηλικιωμένοι. Όταν η αστυνομία προσπάθησε να τους εμποδίσει να προχωρήσουν, ξέσπασαν συγκρούσεις. Χρησιμοποιήθηκαν γκλόμπ, δακρυγόνα και αντλίες νερού. Την επόμενη μέρα, ο κόσμος βγήκε ξανά στους δρόμους.

28:35 Οι διαδηλωτές ζητούσαν αυστηρότερους νόμους για τα σεξουαλικά εγκλήματα, πιο γρήγορη απονομή δικαιοσύνης και πραγματικά μέτρα για την προστασία των γυναικών. Η ένταση με την αστυνομία συνεχίστηκε και δεν έλειψαν νέες συγκρούσεις με τραυματισμούς και από τις δύο πλευρές. Στις 23 Δεκεμβρίου, κάτω από την πίεση που είχε δημιουργηθεί στους δρόμους, η κυβέρνηση ανακοίνωσε την σύσταση ειδικής επιτροπής με επικεφαλής τον Τζίες Βέρμα, πρώην πρόεδρο του ανώτατου δικαστηρίου της Ινδίας.

29:14 Στόχος της Επιτροπής ήταν να εξετάσει τι έπρεπε να αλλάξει στην νομοθεσία για τα σεξουαλικά εγκλήματα και με ποιον τρόπο το κράτος θα μπορούσε να ανταποκριθεί καλύτερα σε υποθέσεις βίας κατά των γυναικών Την επόμενη ημέρα ο Πρωθυπουργός Μαν Μόχαν Σινγκ μίλησε δημόσια αναγνωρίζοντας την οργή που είχε εξαπλωθεί σε ολόκληρη την χώρα και δηλώνοντας ότι απαιτούνται αλλαγές Οι διαμαρτυρίες επεκτάθηκαν και έξω από το Δελχή Συγκεντρώσεις άρεσαν να γίνονται και σε άλλες πόλεις της Ινδίας καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι έβγαιναν στους δρόμους για να εκφράσουν την οργή τους Η νεαρή Τζότι είχε γίνει γνωστή σε ολόκληρη την χώρα.

30:05 Επειδή όμως τα μέσα ενημέρωσης δεν μπορούσαν να δημοσιοποιήσουν την πραγματική της ταυτότητα, χρησιμοποιούσαν διαφορετικά ονόματα για εκείνη. Και ένα από αυτά ήταν το Νιρμπάια που σημαίνει ατρόμητη. Και ενώ όλα αυτά συνέβαιναν στους δρόμους της Ινδίας, η κατάσταση της Τζότι συνέχισε να χειροτερεύει. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, τα ξημερώματα της 29ης Δεκεμβρίου άφησε την τελευταία της πνοή στην αγκαλιά της μητέρας της.

30:43 Λίγες ημέρες μετά, η υπόθεση πέρασε στα δικαστήρια. Στις 3 Ιανουαρίου του 2013 η αστυνομία κατέθεσε το κατηγορητήριο και οι ενήλικοι κατηγορούμενοι οδηγήθηκαν σε ειδικό δικαστήριο καχίας εκδίκασης στο Δελχή που είχε αναλάβει να εξετάσει την υπόθεση χωρίς τις συνήθεις μεγάλες καθυστερήσεις. Καθώς όμως ένας από τους έξι κατηγορούμενους ήταν 17 ετών με βάση την νομοθεσία που ίσχυε τότε στην Ινδία δεν μπορούσε να δικαστεί μαζί με τους ενήλικες.

31:20 Έτσι η υπόθεση χωρίστηκε σε δύο διαφορετικές διαδικασίες. Την ίδια περίοδο η Επιτροπή Βέρμα στις 23 Ιανουαρίου παρέδωσε την έκθεσή της. εξετάζοντας τόσο την νομοθεσία όσο και τον τρόπο με τον οποίο η αστυνομία και τα δικαστήρια χειρίζονταν υποθέσεις σεξουαλικής βίας. Ανάμεσα σε όσα πρότεινε ήταν να διευρυνθεί ο νομικός όρος του βιασμού.

31:49 Να αναγνωριστούν ξεχωριστά αδικήματα όπως η επίμονη παρακολούθηση και παρενόχληση ενός ατόμου που στα αγγλικά είναι το stalking αλλά και η κρυφή παρακολούθηση ή καταγραφή του σε προσωπικές στιγμές δίχως τη συγκατάθεσή του. Η Επιτροπή πρότεινε επίσης να καταργηθεί η εξαίρεση που ίσχυε για τον βιασμό μέσα στον γάμο. Η κυβέρνηση τελικά υιοθέτησε μόνο ένα μέρος αυτών των προτάσεων.

32:24 Διευρύνθηκε ο ορισμός του βιασμού, αυστηροποιήθηκαν οι ποινές και προσθέθηκαν στο ποινικό κώδικα τα αδικήματα που αναφέραμε. Και οι επιθέσεις με οξύ. Ο νέος νόμος προέβλεπε ακόμη και την θανατική ποινή σε ορισμένες περιπτώσεις όπου ο βιασμός είτε οδηγούσε στον θάνατο του θύματος είτε σε μη αναστρέψιμη κομματώδη κατάσταση.

32:51 Προσέξτε όμως, η εξαίρεση του συζυγικού βιασμού παρέμεινε ως είχε 11 Μαρτίου και μια απρόσμενη εξέλιξη Ο Ραμ Σινγκ, ο οδηγός του λεωφορείου βρέθηκε νεκρό στο κελί του στις φυλακές στη Χάρ Οι αρχές είπαν πως ο θάνατός του ήταν αυτοκτονία διαπανχωνισμού Παρόλο που η οικογένειά του αμφισβήτησε αυτή την εκδοχή Γιατί στο ένα χέρι του βρέθηκε καρφωμένη μία μεταλλική ράβδος Τους επόμενους μήνες το δικαστήριο άρχισε να ξετυλίγει όλα όσα είχαν συντρωθεί από την έρευνα Τις μαρτυρίες, τα ιατροδικαστικά ευρήματα και όσα είχε προλάβει να πει η Τζότι μέσα από το νοσοκομείο Είχε καταφέρει να περιγράψει τα πάντα, αναφέροντας ακόμα και την σκουριασμένη ράβδο που είχαν χρησιμοποιήσει εναντίον της Πίσω στα δικαστήρια στις 31 Αυγδόου του 13, ο 17χρονος κρίθηκε ένοχος για τον βιασμό και την δολοφονία της Τζότι Επειδή όμως ήταν ανήλικος όταν έγινε το έγκλημα, καταδικάστηκε στην μεγαλύτερη ποινή που επέτρεπε τότε ο νόμος για την ηλικία του Δηλαδή τρία μόνο χρόνια σε ένα μορφωτήριο.

34:18 Ενώ στις 10 Σεπτεμβρίου οι υπόλοιποι άντρες κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάστηκαν σε θάνατο διαπαγχωνισμού. Η καταδίκη των τεσσάρων όμως δεν ήταν και το τέλος. Οι ίδιοι συνέσαν να προσφεύγουν στα δικαστήρια και τον Μάρτιο του 2014 το ανώτερο τώρα δικαστήριο του Δελχή επικύρωσε και τις καταδίκες και τις θενατικές ποινές τους.

34:45 Παρ' όλα αυτά θα περνούσαν χρόνια ακόμα μέχρι να φτάσει η δικαστική διαδικασία πραγματικά στο τέλος της. Τον Μάρτιο του 2015 η ιστορία της Τζότι βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο. Αυτή τη φορά μέσα από τον ντοκιμαντέρ «India's Daughter» της Λέσλι Ούτβιν. Σε αυτό μίλησαν οι γονείς της, άνθρωποι που γνώριζαν την υπόθεση. Αλλά και ο Μουκές Σιγκ, ένας από τους άντρες που είχαν καταδικαστεί για τον βιασμό και την δολοφονία της.

35:22 Μέσα από την φυλακή, ο Μουκές είπε στο ντοκιμαντέρ. Ένα αξιοπρεπές κορίτσι δεν κυκλοφορεί έξω στις 9 το βράδυ. Ένα κορίτσι έχει πολύ μεγαλύτερη ευθύνη για έναν βιασμό από ένα αγόρι. Και όταν αναφέρθηκε στο γεγονός ότι η Τζότι είχε αντισταθεί στους άντρες που της επιτέθηκαν, είπε Όταν κάποιος σε βιάζει, δεν πρέπει να αντιστέκεσαι.

35:52 «Πρέπει απλώς να μένεις σιωπηλή και να αφήνεις τον βιασμό να συμβεί». Τα λόγια του προκάλεσαν απίστευτες αντιδράσεις στην Ινδία, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να απαγορεύσει την προβολή του δοκιματές στη χώρα, ενώ το BBC προχώρησε κανονικά στην προβολή του στη Βρετανία. Τον Δεκέμβριο του 2015, ο 17χρονος δράστης είχε πλέον ολοκληρώσει την τρίετη ποινή που του είχε επιβληθεί και έτσι αφέθηκε ελεύθερος.

36:25 Η αποφυλάκησή του εξόρχησε πολλούς, όμως ο νόμος που ίσχυε όταν καταδικάστηκε δεν επέτρεπε να παραμείνει περισσότερο στο αναμορφωτήριο. Για τους τέσσερις ενήλικες οι δικαστικές διαδικασίες συνεχιζόντουσαν για χρόνια. Στις 5 Μαΐου του 17 το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας επικύρωσε ξανά καταδίκες και αθενατικές ποινές. Ακολούθησαν πάλι νέες προσφυγές, νέα επανεξέταση και συνεχείς προσπάθειες να ανατραπούν ή να καθυστερήσουν οι εκτελέσεις.

37:01 Στις αρχές του 20 όμως, τα νομικά περιθώρια είχαν εξαντληθεί. Η εκτέλεσή τους ορίστηκε τελικά για τις 20 Μαρτίου του 2020, στις 5.30 το πρωί. Μέχρι και τα τελευταία λεπτά έγιναν προσπάθειες για να σταματήσει Χωρίς όμως αποτέλεσμα Εκείνο το πρωί στις φυλακές στη Χάρτ του Δελχή Ο Μουκές Σιγκ, ο Βινάη Σάρμα, ο Μπαβάν Κούπτα και ο Αξέ Κουμαρ Σιγκ Οδηγήθηκαν με αργά βήματα στο κέντρο της φυλακής Με μαύρες κουκούλες να σκεπάζουν τα κεφάλια τους Κανείς δεν μίλησε κανείς τους δεν ζήτησε συγνώμη ή μια συγχώρεση και μέσα σε λίγα λεπτά εκτελέστηκαν διααπαγχωνισμού σχεδόν οκτώ χρόνια μετά από εκείνη τη νύχτα που άλλαξε τα πάντα.

38:02 Όπως το 2013 που δημιουργήθηκε το Ίδρυμα Νιρμπάια με στόχο την χρηματοδότηση προγραμμάτων για την ασφάλεια των γυναικών ενώ δύο χρόνια μετά άλλαξε και η νομοθεσία για τους ανήλικους δράστες. Πλέον σε ορισμένα ιδιαίτερα σοβαρά εγκλήματα μπορούσε να εξεταστεί αν ένας ανήλικος άνω των 16 θα δικαζόταν ως ενήλικος. Από τότε το όνομα Νιρμπάια έμεινε συνδεδεμένο με όλα όσα ακολούθησαν στην Ινδία.

38:37 Αλλά για την οικογένειά της ήταν η Τζότι, μία 22χρονη κοπέλα που απλά ήθελε να δουλέψει, να βοηθήσει την οικογένειά της και να χτίσει την ζωή της όπως την είχε φανταστεί Όμως οι νόμοι μπορούν να αλλάξουν πολύ πιο γρήγορα από μία κοινωνία Το 2012 πολλές γυναίκες στην Ινδία εξακολουθούσαν να ζουν με περιορισμούς που επηρεάζαν ακόμη και τις πιο απλές πλευρές της καθημερινότητάς τους Το πόσο ασφαλείς ένιωθαν όταν κυκλοφορούσαν μόνες Το πού μπορούσαν να πάνε Τι δουλειά θα έκαναν, αν δούλευαν, ποιον θα παντρεύονταν ή πόση ελευθερία είχαν για να αποφασίζουν για την δική τους ζωή Από τότε έχουν γίνει βήματα όμως αυτές οι ανισότητες δεν εξαφανίστηκαν Ακόμα και σήμερα πολλές από τις ίδιες αντιλήψεις γύρω από την θέση και την συμπεριφορά μιας γυναίκας εξακολουθούν να υπάρχουν Γι' αυτό και η ιστορία της Τζότι δεν μοιάζει τόσο μακρινή όσο θα θέλαμε Γιατί αν είχε συμβεί στην Ελλάδα, στην Αγγλία, στην Γαλλία, στην Ισπανία ή οπουδήποτε αλλού Πολλά πράγματα θα ήταν διαφορετικά

40:03 Όμως κάποιες από τις αντιδράσεις που θα ακολουθούσαν θα μας ήταν δυστυχώς πολύ γνώριμες Τι φορούσε, γιατί ήταν έξω τέτοια ώρα Είχε πιει, γιατί πήγε μαζί του Γιατί δεν έφυγε, μήπως του είπε κάτι που τον έκανε να θυμώσει, μήπως τον προκάλεσε Ερωτήσεις που και σήμερα εξακολουθούν να ακούγονται Μπορεί να μην λέγονται πάντα το σώμα, μπορεί να κρύβονται μέσα σε ένα ναι, μεν, αλλά Σε ένα σχόλιο για την φούστα της, για το ποτό, για την ώρα, για την παρέα Και κάπως έτσι το φταίξιμο μεταφέρεται από εκείνον που άσκησε την βία σε εκείνη που την δέχτηκε Εκείνο το βράδυ η Τζότι είχε κάνει κάτι απολύτως συνηθισμένο Είχε πάει σινεμά με έναν φίλο της και μετά ήθελε απλά να γυρίσει σπίτι της Δεν όφιλε να εξηγήσει σε κανέναν τι φορούσε, γιατί ήταν έξω τέτοια ώρα, με ποιον είχε βγει ή και γιατί είχε επιλέξει να ανέβει σε εκείνο το λεωφορείο Κι όμως τόσα χρόνια μετά εξακολουθούμε να ακούμε τις ίδιες ερωτήσεις Μέχρι πότε Οι γονείς της Τζότι αποφάσισαν να μην κρατήσουν πια το όνομα της κρυφό και αποκάλυψαν αργότερα πως η Νιρμπάια ήταν η 22χρονη κόρη τους.

41:43 Ο πατέρας της δήλωσε «Η γυναίκα μου και εγώ μεγαλώσαμε τα παιδιά μας με έναν και μόνο σκοπό, να γίνουν καλοί άνθρωποι και σωστοί πολίτες και μπορώ να πω με περηφάνεια ότι το πετύχαμε. Η κόρη μας έδειξε στην κοινωνία το πραγματικό της πρόσωπο, άλλαξε την ζωή πολλών νέων κοριτσιών και ακόμα και μετά τον θάνατό της εξακολουθεί να αποτελεί πηγή έμπνευσης.

42:14 Πάλεψε με δύναμη απέναντι σε εκείνους τους δαίμονες. Είμαστε περήφανοι για την κόρη μας. Σας ευχαριστώ που και σήμερα με ακούσατε Να είστε καλά και τα λέμε στον επόμενο εφιάλτη