Φυσικά κρασιά: Γιατί είναι θολά και τόσο ακριβά;
τρώγεται τώρα αυτό;Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Τι σημαίνει πραγματικά «φυσικό κρασί» και γιατί έχει γίνει τόσο δημοφιλές; Σε αυτό το επεισόδιο του «Τρώγεται τώρα αυτό;» η Μάρω Σενετάκη και η Βέρα Πάρδου ξεδιαλύνουν τους μύθους γύρω από τα φυσικά κρασιά, εξηγούν τι κρύβεται πίσω από τη θολή όψη και τις ιδιαίτερες ετικέτες τους και αναρωτιούνται αν αξίζουν τελικά τα χρήματά τους.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Πάρα με κρασί. Κρασιά θολά, κρασιά πορτοκαλί, κρασιά που μπορεί να έχουν λίγο φρό. Και ονόματα που δεν σου λένε απολύτως τίποτα. Και κάπου εκεί βλέπεις να γράφει φυσικό κρασί. Η κρασί ήπιας παρέμβασης. Και αναρωτιέσαι τι ακριβώς πίνω και γιατί είναι θολό. Ή γιατί κοστίζει 15, 18, 25 ευρώ το μπουκάλι. Και το σημαντικότερο, είναι όντως καλύτερο.
Αυτό θα προσπαθήσουμε να μάθουμε σήμερα. Με μία μικρή διαφορά από τα προηγούμενα επεισόδια. Εγώ έχω ασχοληθεί αρκετά με το κρασί και έχω παρακολουθεί σε εξειδικευμένα σεμινάρια. Ενώ εγώ απλά πίνω, κοινωνικά. Χωρίς να μπορείς να μου πεις, αυτό έχει νότες μαύρου κερασιού, δαμάσκινου, καπνού και βρεγμένης πέτρας. Μην το κάνω. Μπορώ όμως να σου πω, αυτό μου αρέσει.
Αυτό αρκεί. Μπορώ όμως επίσης να σου πω, αυτό δεν μου αρέσει. Και κάπου εκεί θα προσπαθήσουμε να βρούμε την ισορροπία. Γιατί δεν θέλω σήμερα να νιώσουμε ότι πρέπει να γίνουμε όλοι σωμελιά για να πιούμε ένα ποτήρι κρασί. Η ερώτηση λοιπόν είναι μία. Τρώγεται τώρα αυτό ή μάλλον πίνεται. Καλώς ήρθατε στο Τρώγεται Τώρα Αυτό, το podcast του cookout.gr, όπου δοκιμάζουμε όλα αυτά τα food trends που κατακλείζουν τα social media και απαντάμε στην πιο απλή αλλά και στην πιο ειλικρινή ερώτηση.
Αξίζουν πραγματικά ή απλώς δείχνουν ωραία στο feed μας. Σε κάθε επεισόδιο πιάνουμε ένα τρέντ που έχει γίνει viral, μαθαίνουμε από που ξεκίνησε, πως έφτασε μέχρι εδώ και φυσικά το δοκιμάζουμε χωρίς φίλτρα και χωρίς hype. Δεν είμαστε εδώ για να σου κάνουμε διάλεξη. Είμαστε εδώ για να πούμε την άποψή μας. Με χιούμορ και με ειλικρίνεια.
Είμαι η Μάρος Σενετάκη. Και εγώ η Βέρα Πάρδου. Και σήμερα μιλάμε για τα φυσικά κρασιά. Ένα τρέντ που πλέον δεν είναι και τόσο τρέντ. Γιατί τα βλέπεις παντού Και εδώ ξεκινάει η πρώτη μας απορία Τι ακριβώς σημαίνει φυσικό κρασί Λοιπόν ας ξεκινήσουμε από το βασικό Το φυσικό κρασί δεν είναι μια συγκεκριμένη ποικιλία σταφυλιού Δεν είναι ούτε συγκεκριμένη χώρα αλλά ούτε και συγκεκριμένο χρώμα Άρα μπορώ να έχω φυσικό λευκό, φυσικό κόκκινο, ροζέ Ακόμα και αφρόδες Και orange wine Πολύ σωστά Ωραία και τι κάνει λοιπόν ένα κρασί φυσικό Εδώ αρχίζει το μπέρδεμα γιατί ο όρος δεν έχει έναν ενιαίο επίσημα κατοχυρωμένο ορισμό που να ισχύει παντού Άρα κάποιος μπορεί να γράψει στο μπουκάλι φυσικό κρασί και να τελειώσει εκεί Ο όρος φυσικά κρασιά εμφανίστηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 60 στην αμπελουργική περιοχή του Μποζολέ στη Γαλλία Εκεί οι παραγωγοί θέλησαν να αναστρέψουν την τεχνολογική πορεία και να γυρίσουν σε ένα πιο παραδοσιακό τρόπο Υνοπαραγωγής, λιγότερο παρεμβατικό θα λέγαμε, όπου ο άνθρωπος και η φύση είναι πρωταγωνιστές.
Ουσιαστικά, ο όρος είναι πολύ πιο χαλαρός και ασαφής από ό,τι άλλοι όροι όπως βιολογικό ή βιοδυναμικό που συνδέονται με συγκεκριμένα πρότυπα και πιστοποιήσεις. Άρα, το πρώτο πράγμα που μαθαίνουμε σήμερα είναι ότι φυσικό δεν σημαίνει απαραίτητος πιστοποιημένο. Ακριβώς, δεν υπάρχουν συγκεκριμένα κριτήρια που πρέπει να πληροίει ένα κρασί για να ονομάζεται φυσικό και δεν υπάρχει διαπιστευμένος φορέας που να τα πιστοποιεί κάτι που συμβαίνει για τα βιολογικά και βιοδυναμικά κρασιά Και αυτό μου αρέσει σαν πληροφορία γιατί εγώ για παράδειγμα άκουγα φυσικό κρασί και το μυαλό μου πήγαινε κατευθείαν στο βιολογικό Δεν είναι όμως το ίδιο Θα μπορούσε όμως να είναι Ναι, αλλά δεν είναι υποχρεωτικό Και να πούμε επίσης ότι ο όρος φυσικό έχει δημιουργήσει έντονες συζητήσεις, καθώς η άλλη πλευρά λέει για παράδειγμα ότι κανένα κρασί δεν είναι αφύσικο. Έτσι εισήχθησαν εναλλακτικοί όροι όπως το ήπιες παρέμβασης ή το ροουάιν.
Ωραία. Πάμε τώρα στην πράξη. Τι κάνουν διαφορετικά οι παραγωγοί φυσικών κρασιών? Στο Αμπέλη, πολλοί παραγωγοί φυσικών κρασιών επιλέγουν πιο υπηρεσπρακτικές. Δεν χρησιμοποιούν αντομοκτόνα, παρασιτοκτόνα και γενικότερα συνθετικά σκευάσματα. Οι εργασίες γίνονται χειρονακτικά και συνήθως επιλέγονται τοπικές ποικιλίες και σίγουρα ξηρική καλλιεργία.
Δηλαδή, περισσότερη δουλειά από τον άνθρωπο. Ναι. Και μετά? Στο ινοποιείο προσπαθούν να παρέμβουν όσο το δυνατόν λιγότερο. Επιδιώκουν αυθόρμητες ζυμώσεις, μπορείς να τις ακούσεις και ως άγριες ζυμώσεις. Αποφεύγουν τη χρήση εινολογικών ουσιών και τη χρήση καινούριων βαρελιών που θα προσέδιδαν αρωματαδριός. Άρα το κρασί ζυμώνεται μόνο του?
Όχι ακριβώς. Η ζύμωση πάντως γίνεται έτσι κι αλλιώς χάρη στις ζύμες. Η διαφορά είναι ότι ο υνοποιός δεν επιλέγει μία εμπορική ζήμη για να ελέγξει τη διαδικασία με τον ίδιο τρόπο. Οπότε φυσικό δεν σημαίνει ότι ο υνοποιός κάνει λιγότερη δουλειά. Ακριβώς. Και τώρα πάμε στη λέξη που νομίζω ότι όλοι έχουμε ακούσει. Τα θειώδη.
Τα οποία στα φυσικά κρασιά είναι συνήθως ελάχιστα ή και καθόλου, ανάλογα με τον παραγωγό και το συγκεκριμένο κρασί. Και εδώ έχουμε ένα τεράστιο μύθο θα πω. Ότι τα θεώδη είναι κάτι σαν το απόλυτο κακό Δεν είναι τόσο απλό Τα θεώδη χρησιμοποιούνται στην εινοποίηση ως συντηρητικό Και βοηθούν στον έλεγχο της οξύδωσης και της ανεπιθύμητης μικροβιακής δραστηριότητας Άρα βοηθούν το κρασί να παραμείνει σταθερό Ναι Και στα συμβατικά κρασιά χρησιμοποιούνται Φυσικά και αυτό δεν σημαίνει ότι ένα συμβατικό κρασί είναι κακό Αυτό είναι σημαντικό Γιατί βέβαια έχω την αίσθηση ότι πολλές φορές παρουσιάζεται σαν να υπάρχουν από τη μία τα αγνά φυσικά κρασιά και από την άλλη τα χημικά συμβατικά Συμβαίνει, αλλά αυτή είναι μια πολύ απλουστεθμένη εικόνα Γιατί το κρασί έτσι κι αλλιώς είναι προϊόν εινοποίησης Δεν είναι ότι παίρνουμε ένα σταφύλι ή το στήβουμε και ξαφνικά έχουμε κρασί Μακάρι να ήταν τόσο εύκολο, θα έφτιαχνα και εγώ Για να το κάνουμε λοιπόν πολύ απλό, ποια είναι η βασική διαφορά φυσικού και συμβατικού κρασιού
Το επίπεδο παρέμβασης Δηλαδή, στο συμβατικό κρασί ο γινοποιός έχει στη διάθεσή του περισσότερα εργαλεία Για να ελέγξει τη διαδικασία, να σταθεροποιήσει το κρασί, να διορθώσει κάποια χαρακτηριστικά και να πετύχει μεγαλύτερη συνέπεια Ενώ στο φυσικό Επιδίωξή του είναι να αποδώσει την ανώθευτη γεύση του φρούτου και του τόπου, του τερουάρ που λέμε συνήθως θυσιάζοντας τη σταθερότητα.
Αυτό μπορεί να συμβεί γιατί οι αφθόρμητες ζυμώσεις και η αποσία θεοδών μπορεί να οδηγήσουν σε αρώματα και γεύσεις που θα ξυνήσουν τον μέσο καταναλωτή. Άρα το φυσικό κρασί μπορεί να κρύβει περισσότερες εκπλήξεις. Βεβαίως. Και εδώ είναι που μπορεί να σου αρέσει ή να σε τρομάξει και να πεις τι είναι αυτό που πίνω. Πάμε όμως σε μία από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες των φυσικών κρασιών.
Γιατί είναι θολά, είναι φυσιολογικό Ναι και έχει να κάνει με το φιλτράρισμα Επειδή πολλά φυσικά κρασιά δεν φιλτράρονται ή φιλτράρονται ήπια Είναι πιθανόν να βγουν θολά Και εγώ σαν άνθρωπος που δεν γνωρίζω βλέπω το θολό και αναρωτιέμαι Μήπως χάλασε Αυτή πράγματα είναι πολύ συνηθισμένη απορία να ξέρεις Το θολό από μόνο το όμως δεν σημαίνει ότι το κρασί έχει χαλάσει Την ίδια στιγμή βέβαια, ο χαρακτηρισμός φυσικό δεν σημαίνει ότι οτιδήποτε περίεργο μέσα στο ποτήρι είναι αυτομάτως καλό, έτσι Μπράβο, αυτό θέλω να το κρατήσουμε, γιατί έχουμε μια τάση να λέμε είναι φυσικό άρα έτσι πρέπει να είναι Σίγουρα όχι, και μπορεί να είναι φυσικό και να έχει ελαττώματα Μπορεί Και τώρα ένας άλλος μύθος, ότι όλα τα φυσικά κρασιά μυρίζουν περίεργα Ναι, κάποια μπορεί να έχουν πιο ασυνήθιστα αρώματα ή γεύσεις Ειδικά όταν η ινοποίηση είναι πολύ ήπιας παρέμβασης Αλλά δεν είναι αυτός ο ορισμός τους Άρα δεν πρέπει να πάω σε ένα wine bar ή ένα εστιατόριο και να πω Φέρε μου ένα φυσικό αλλά να μην είναι περίεργο
Μπορεί να το πεις Και τι θα μου φέρουν Λογικά θα σε ρωτήσουμε πρώτα τι κρασί σου αρέσει Αυτό μου αρέσει Γιατί νομίζω ότι εδώ είναι που μπαίνει ο ρόλος του ανθρώπου που ξέρει Εννοείται, δεν χρειάζεται να γνωρίζεις τι είναι η ανθρακική εκχείληση ή ποια ζύμη χρησιμοποιήθηκε Ευτυχώς Αρκεί να ξέρεις περίπου τι σου αρέσει Λευκό, κόκκινο, ξηρό, πιο φρουτώδες, πιο όξινο Και ένα σομελιέ πάντα μπορεί να σε κατευθύνει Άρα δεν χρειάζεται να δώσουμε εξετάσεις για να μπούμε σε ένα wine bar που σερβίρει φυσικά κρασιά Σε παρακαλώ όχι Πάμε όμως και στο virality ότι πότε έγιναν πραγματικά τρέντ τα φυσικά κρασιά.
Η διεθνής natural wine σκηνή άρχισε να μεγαλώνει σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες. Με παραγωγούς, εισαγωγείς και wine bars να δημιουργούν ολόκληρο κίνημα. Και κάποια στιγμή έφυγε από τον κύκλο των ενόφυλων. Ναι. Και έγινε lifestyle. Και αυτό είναι ενδιαφέρον, γιατί τα φυσικά κρασιά δεν πούλησαν μόνο ένα διαφορετικό κρασί.
που λύσαν μια ολόκληρη διαφορετική φιλοσοφία. Μικρή παραγωγή, τοπικές ποικιλίες, χειρονακτική δουλειά, λιγότερες παρεμβάσεις, βιοποικιλότητα. Και η ιδέα ότι ξέρεις ποιος βρίσκεται πίσω από το μπουκάλι. Πάντως πιστεύω ότι τα φυσικά κρασιά είναι σχεδόν φτιαγμένα για τα social media. Γιατί το λες αυτό. Ε, γιατί είναι πολύ φωτογενή.
Είναι. Έχεις το θολό κρασί αλλά και τις ιδιαίτερες ετικέτες. Έχεις και τα wine bars που έχουν γίνει ολόκληρο σκηνικό Κεριά, πλατό με τυριά, μεκρά πιάτα και ένα ποτήρι κρασί που μοιάζει να λέει Είμαι πολύ cool για να είμαι συμβατικό Ωραία εικόνα, αλλά είναι λίγο στερεότυπο Υπάρχει όμως βέβαια Ξέρεις όμως τι άλλο μου κάνει εντύπωση Τι?
Οι ετικέτες Παλιά έβλεπες ένα μπουκάλ κρασί και προσπαθούσες να καταλάβεις αν είναι ασύρτικο ή αγιοργήτικο Τώρα βλέπεις μια γάτα, έναν ήλιο, ένα σχέδιο, ένα τύπο που μοιάζει να κάνει ποδήλατο Κάτι που θα μπορούσα να έχω φτιάξει κι εγώ Ναι, αλλά το παίρνεις για μια φωτογραφία Και αυτό έχει και θετική και αρνητική πλευρά Ποια είναι η θετική?
Ότι το κρασί έγινε πιο προσιτό σε ανθρώπους που μπορεί να μην είχαν καμία σχέση μαζί του Σωστό Και η αρνητική? Ότι μπορεί να χωράσεις το μπουκάλι μόνο και μόνο επειδή σου αρέσει η αιτικέτα του και μετά να το δοκιμάσεις και να πεις «Ωχ, ναι, σωστό και αυτό». Άρα το Instagram μπορεί να σε βάλει στον κόσμο του φυσικού κρασιού, αλλά δεν μπορεί να σου εγγύθει ότι θα σου αρέσει κιόλας.
Πάμε όμως τώρα και στα δικά μας. Πότε άρχιζαν να ανθίζουν τα φυσικά κρασιά στην Ελλάδα? Δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο έτος που μπορούμε να πούμε «Από εδώ ξεκίνησε», σωστά? Ναι. Στην Αθήνα υπάρχουν wine bars και άνθρωποι του χώρου που ασχολούνταν με βιολογικά, βιοδυναμικά και κρασιά επίας παρέμβασης, τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία.
Ε, και μετά αυτό κάπως μεγάλωσε. Ναι, ειδικά τα τελευταία χρόνια η παρουσία των φυσικών κρασιών έγινε πολύ πιο ορατή. Σήμερα μπαίνεις σε ένα wine bar και μπορείς να βρεις ολόκληρη λίστα με φυσικά κρασιά. Ναι, και όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά σε όλη την Ελλάδα. Και βλέπουμε και πολλές ελληνικές ετικέτες. Και αυτό μου αρέσει πολύ γιατί δεν είναι μόνο ένα τρέντ που ήρθε και το αντιγράψαμε.
Ναι, υπάρχουν Έλληνες παραγωγοί που δουλεύουν με γηγενείς ποικιλίες και χαρακτηριστικά του ελληνικού αμπελώνα. Άρα μπορείς να γνωρίζεις και έναν διαφορετικό τρόπο να πιεις μαλαγουζιά, σαβατιανό ή άλλες ελληνικές ποικιλίες. Ακριβώς. Και αυτό είναι ένα από τα πράγματα που βρίσκω πιο ενδιαφέροντα. ότι το φυσικό κρασί δεν σημαίνει απαραίτητα πάμε να πιούμε κάτι εξωτικό μπορείς να πάρεις κάτι πολύ ελληνικό και απλά να το δεις αλλιώς.
Εννοείται. Στο cookout.gr μάλιστα έχουμε και μια ενδιαφέρουσα λίστα με 10 ελληνικές ατικέτες με φυσικά κρασιά που ξεχωρίζουν και αξίζει να την αναζητήσετε για να δείτε τι βγάζει ο ελληνικός αμπελόνας. Πάμε τώρα σε ένα μύθο που θέλω οπωσδήποτε να πιάσουμε. Φυσικό κρασί σημαίνει πιο υγιεινό κρασί Όχι Τόσο απλά Τόσο απλά Άρα δεν μπορώ να πιω τρία ποτήρια και να πω Σιγά είναι φυσικό Όχι Μάρο σε καμία περίπτωση Κρίμα Το ότι ένα κρασί έχει λιγότερες παρεμβάσεις ή λιγότερα πρόσθετα Δεν σημαίνει ότι πάβει να είναι αλκοολούχο ποτό Και δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να σου προκαλέσει hangover Εννοείται αυτό Άρα να το πούμε καθαρά Φυσικό κρασί δεν σημαίνει πίνω όσο θέλω χωρίς συνέπειες Ακριβώς Και εδώ νομίζω φαίνεται ξεκάθαρα πόσο δύσκολο είναι να βάλεις τα φυσικά κρασιά σε ένα κουτάκι Και τώρα το μεγαλύτερο ερώτημα Φυσικό κρασί σημαίνει καλύτερο Όχι Ένα φυσικό κρασί μπορεί να είναι μέτριο Και ένα συμβατικό κρασί μπορεί να είναι εξαιρετικό Ακριβώς Και μπορεί σε κάποιον να αρέσει περισσότερο το συμβατικό κρασί
Εννοείται Αχαίρομαι που το διευκρινήσαμε γιατί δεν θέλω να φύγει ο κόσμος από αυτό το επεισόδιο με την εντύπωση ότι λέμε φυσικό καλό, συμβατικό κακό Δεν ισχύει καθόλου αυτό, είναι διαφορετική φιλοσοφία παραγωγής και διαφορετικό στήλη σε πολλές περιπτώσεις Αλλά στο τέλος πρέπει να σου αρέσει Έτσι είναι Πάμε όμως και σε κάτι άλλο ενδιαφέρον Γιατί κάποια φυσικά κρασιά έχουν αυτή την αίσθηση που λες κάτι δεν πάει όπως το ξέρω Γιατί όταν μειώνεις τις παρεμβάσεις μπορεί να αφήσεις περισσότερο χώρο σε αρώματα και γεύσεις που δεν έχουμε συνηθίσει στα πιο συμβατικά κρασιά Κάποιος μπορεί να είναι ελαφρώς ανθρακούχο ή θολό και κάποιος να είναι εντελώς καθαρό και να μοιάζει πολύ περισσότερο με το κρασί που έχουμε συνηθίσει Άρα το φυσικό κρασί δεν έχει μία γεύση καθόλου Και αυτό νομίζω είναι σημαντικό, γιατί αν κάποιος δοκιμάσει ένα φυσικό κρασί, δεν του αρέσει και πει δεν μου αρέσουν τα φυσικά κρασιά, είναι λίγο σαν να δοκιμάζει μόνο μία επικοιλία και να πει δεν μου αρέσει το κρασί γενικά.
Και κάπου εδώ πρέπει να μιλήσουμε για δύο πράγματα που έχουν γίνει σχεδόν συνώνυμα του φυσικού κρασιού. Το pet nut και το orange wine. Pet what? Pet Nut είναι ένας τρόπος παραγωγής αφρόδους κρασιού όπου το κρασί εμφιαλώνεται πριν ολοκληρωθεί η ζύμωση και το διοξίδιο του άνθρακα που παράγεται φυσικά παραμένει στο μπουκάλι Άρα έχει φυσελίδες?
Ναι Και είναι φυσικό? Συχνά συνδέεται με το κίνημα των φυσικών κρασιών αλλά δεν σημαίνει ότι κάθε Pet Nut είναι αυτομάτως φυσικό κρασί με την έννοια που συζητάμε Και το πορτοκαλί κρασί? Είναι κρασί από λευκές ποικιλίες που υνοποιούνται με παρατεταμένη επαφή με τις φλούδες Όπως γίνεται στα ερυθρά που ξέρεις Έτσι αποκτά πιο βαθύ χρυσαφένιο έως και χρυμπαρένιο χρώμα και διαφορετική δομή Και αυτό επίσης δεν σημαίνει αυτομάτως φυσικό Ακριβώς Άρα μπορώ να έχω πορτοκαλί κρασί που δεν είναι φυσικό και φυσικό κρασί που δεν είναι πορτοκαλί Ναι Επιτέλους κάτι κατάλαβα Πάμε όμως και σε ένα άλλο μεγάλο ερώτημα Γιατί κοστίζουν τόσο?
Ε, δεν κοστίζουν όλα τόσο ακριβά. Ε, ναι, αλλά αρκετά φυσικά κρασιά είναι ακριβότερα από τα συμβατικά. Και αναρωτιέμαι, τι πληρώνουμε λοιπόν? Μπορεί να πληρώνεις τη μικρή παραγωγή. Δηλαδή? Ε, μικρότερα μπελόνα, χειρονακτική εργασία, πιο επιλεκτική συγκομιδή, χαμηλότερες ποσότητες. Αλλά και τον ίδιο τον παραγωγό, την τεχνογνωσία και την εινοποίηση.
Υπάρχει και κάτι άλλο που νομίζω ότι προσθέτεις στο λογαριασμό όμως Τι? Το concept Πληρώνεις και την εμπειρία Εντάξει, όπως συμβαίνει με πάρα πολλά πράγματα Άρα, αν ένα μπουκάλι έχει ωραία ατικέτα Βρίσκεται σε ένα πολύ ωραίο wine bar Συνοδεύεται από ωραία μουσική Και μου το σερβίζουν σε ένα ωραίο ποτήρι Όλα αυτά έχουν αξία για την επιχείρηση Ναι, αλλά δεν πρέπει να τα μπερδεύουμε με την ποιότητα του ίδιου του κρασιού Οπότε φτάσαμε και στο μεγάλο ερώτημα Αξίζουν τα φυσικά κρασιά Εγώ θα σου πω ναι Εσύ περίμενα να πεις ναι Εντάξει όχι όμως επειδή είναι φυσικά Αλλά γιατί μπορεί να σε οδηγήσουν σε ενδιαφέροντα κρασιά Μικρούς παραγωγούς Διαφορετικές ποικιλίες Και διαφορετικούς τρόπους συνοποίησης Εγώ που δεν είμαι γνώστης όμως θα σου πω κάτι άλλο Για πες Θα τα δοκιμάσω Αλλά θέλω κάποιος να μου τα εξηγήσει Χωρίς να με κάνει να αισθανθώ χαζή Εντάξει μαζί σου συμφωνώ Θέλω να μου πει αυτό είναι πιο όξινο Αυτό είναι πιο φρουτόδες Αυτό είναι πιο ιδιαίτερο Και όχι να μου πει αν δεν σου αρέσει
Δεν έχεις εκπαιδευμένο ουρανίσκο Σε καταλαβαίνω και εμένα θα με τρέλαινε αυτό Γιατί το κρασί δεν πρέπει να είναι διαγωνισμός γνώσεων Μπορείς να ξέρεις πολλά Μπορείς να ξέρεις απλώς τι σου αρέσει Και τα δύο είναι απολύτως ok Να σου κάνω όμως και εγώ μία ερώτηση Για πες Μήπως τελικά το φυσικό κρασί έχει πάψει να είναι αντισυμβατικό Γιατί το λες αυτό Γιατί πλέον το βλέπουμε παντού Ισχύει σε wine bar, σε εστιατόρια, festival, social media Και πλέον ακόμα και άνθρωποι που δεν ασχολούνται ιδιαίτερα με το κρασί Ξέρουν τον όρο Αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητος κακό Γιατί ένα τρέντ όταν γίνεται mainstream Μπορεί να χάσει μεν κάτι από την εναλλακτική του ταυτότητα αλλά μπορεί να κερδίσει πολύ περισσότερους ανθρώπους.
Και αυτό είναι που έχει συμβεί σε μεγάλο βαθμό και με τα φυσικά κρασιά. Από ένα μικρό κοινό ανθρώπων που έψαχναν κρασιά επί ας παρέμβασης σε μια ολόκληρη κατηγορία που πλέον έχει τη δική της αγορά. Βέβαια αυτό φέρνει και ένα άλλο ερώτημα. Ποιο? Μήπως κάπως στην πορεία χάθηκε λίγο η ουσία. Τώρα εδώ ανοίγεις μεγάλη συζήτηση.
Μπορεί να έχεις ένα μπουκάλι με την πιο cool ατικέτα του κόσμου και μέσα ένα πολύ μέτριο κρασί. Ή μπορεί να έχεις μια φιάλη που δεν είναι καθόλου εντυπωσιακή, αλλά το κρασί είναι εξαιρετικό. Άρα το συμπέρασμα είναι, μην αγοράζεις μόνο την ατικέτα. Ρώτα τι σταφυλή είναι, από πού είναι, πώς έχει νοποιηθεί, πώς είναι γευστικά.
Και αν είσαι σε wine bar, ρώτα το σομελιέ που ξέρει. Εγώ τουλάχιστον αυτό κάνω. Και τώρα ήρθε η ώρα για την τελική μας ετοιμηγορία. Και όπως πάντα, οι κατηγορίες που χρησιμοποιούμε για να αξιολογούμε τα τρέντς είναι τρεις. Ένα, τρώγεται ή πίνεται. Δύο, υπερεκτιμημένο. Τρία, καλό μόνο για το Instagram. Βέρα, εσύ που έχεις μεγαλύτερη επαφή με το κρασί, τι λες?
Πίνεται. Χωρίς δεύτερη σκέψη. Χωρίς δεύτερη σκέψη. Γιατί? Γιατί το φυσικό κρασί δεν είναι απλός τρέντ. είναι ένας ολόκληρος τρόπος παραγωγής και ένας τρόπος να εξερευνήσεις διαφορετικά κρασιά. Κι εγώ θα πω επίσης πίνετε, αλλά με μία προϋπόθεση. Ποια? Να μου αρέσει φυσικά. Εντάξει, το δέχομαι. Αυτό λοιπόν ήταν το σημερινό Τρώγεται Τώρα Αυτό.
Αν θέλεις να μάθεις περισσότερα για τα φυσικά κρασιά, τις ελληνικές αιτικέτες, τις ποικιλίες και όλο όσα συμβαίνουν στον κόσμο του κρασιού, μπες στο cookout.gr. Και την επόμενη φορά που θα δεις ένα φωλό κρασί με μια περίεργη ετικέτα στη φιάλη και τη λέξη φυσικό, μην το φοβηθείς, δοκίμασέ το. Και μέχρι να τα ξαναπούμε, να δοκιμάζεις, να ανθισβητείς και να ρωτάς πάντα, τρώγεται τώρα αυτό.
Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο της σειράς, ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcasts ή ακούστε μας μέσα από το κανάλι μας Cookout Greece στο YouTube και στο cookout.gr Έχεις όρεξη, έχουμε ιδέες Cookout Podcasts
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα