10 χρόνια στην Ολλανδία: Όσα δεν μου είπε κανείς πριν φύγω

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Τιμώνας, 10 η ώρα το βράδυ. Βγαίνω έξω και ο μόνος ζωντανός οργανισμός που συναντάω είναι μια γάτα. Αυτό δεν μου το είχε πει κανείς. Αυτό και άλλα εννέα. Λοιπόν, στο προηγούμενο επεισόδιο σου είπα πώς έφτασα και πώς κατέληξα στην Ολλανδία είπαμε όλη την ιστορία, είπαμε την απόφαση είπαμε για το τηλεφώνημα που ήρθε δύο εβδομάδες αφού του έχασα την μητέρα μου αλλά σήμερα θέλουμε να πάμε να δούμε παρακάτω θέλω να δούμε γιατί έχω ήδη κλείσει 10 χρόνια στην Ολλανδία πλησιάζω κοντά στο να ολοκληρώσει και τον 11ο μάλιστα και θέλω να κάτσω να σκεφτώ και να σου πω τι πραγματικά έμαθα σε αυτά τα 10 χρόνια τι πραγματικά είδα σε αυτή τη χώρα και τι ήταν αυτό που μου έκανε εντύπωση αυτό που θέλω να πω από την αρχή είναι ότι δεν πρόκειται γιατί ίσως το περιμένεις να κάνω καμία διαφήμιση της Ολλανδίας γιατί υπάρχουν 500 χιλιάδες βίντεο εκεί έξω θα πάω στο YouTube θα δεις ένα καρό βίντεο για το τι κάνει η Ολλανδία τι είναι καλύτερο στην Ολλανδία τι είναι χειρότερο στην Ολλανδία

01:21 και όλα αυτά εγώ θέλω να κάνω κάτι άλλο θέλω να σου πω τα δύσκολα θέλω να σου πω δύο τρία πράγματα που αν είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου τα χάλασα εγώ ρε παιδί μου και όχι η χώρα οπότε μιας και έχω 10 χρόνια θέλω να μοιραστώ 10 πράγματα πάμε λοιπόν το πρώτο και το πιο γνωστό και αυτό που ίσως ξέρεις και εσύ ίσως έχεις δει σε κάποια από τα βίντεο είναι ότι οι Ολλανδοί γενικά σαν λαός είναι πάρα πολλοί ευθείς δηλαδή αυτό που έχουν να στο πούν θα στο πούνε κατευθείαν και θα στο πούνε κατάμωτρα και αυτό κάτι το οποίο το συναντάς και το βλέπεις παντού δεν είναι μόνο στη δουλειά το βλέπεις γενικότερα, όταν περπατάς στον δρόμο το καταλαβαίνεις, το βλέπεις στο ποδόσφαιρο Πάω το παιδί, ξέρω, πάω το γιό μου στο ποδόσφαιρο και το βλέπεις εκεί πέρα, ότι έχουν να σου πούνε, θα σου το πούνε κατάμουτρα και δεν θα το τυλίξουν, ρε παιδί μου, καθόλου.

02:21 Δεν κάνουν αυτό που κάνουμε εμείς εδώ στην Ελλάδα, το οποίο προσπαθούμε να είμαστε ευγενικοί, να σου πω κάτι και να εννοώ κάτι άλλο. Για παράδειγμα, στο γραφείο ο μάνατζερ μου, είναι πάρα πολύ ευθύς, είναι Ολλανδός, θα σου πει αυτό ακριβώς που σκέφτεται ρε παιδί μου εκείνη τη στιγμή δεν θα το προσπαθείς να το κάνει καλύτερο οπότε όταν εγώ ήρθα εδώ πέρα στην Ολλανδία στην αρχή νόμιζα ότι ήταν προσωπικό το θέμα νόμιζα ότι ήταν κάτι το οποίο ρε παιδί μου έλεγα γιατί μου μιλάει έτσι αυτός του έκανα κάτι και ήμουν πάρα πολύ μπερδεμένος δηλαδή θυμάμαι να γυρίζω στο σπίτι και να λέω σε σύζυγό μου ότι νομίζω ότι υπάρχει Και ρε παιδί μου κάποιος, είναι Ολλανδός αυτός εκεί στη δουλειά, γιατί έχουμε διάφορες εθνικότητες στο γραφείο.

03:10 Αυτό είναι ο Ολλανδός στη δουλειά, ο οποίος νομίζω ότι δεν με συμπαθεί ρε παιδί μου. Τελικά όμως, μετά από πολλά χρόνια, κατάλαβω ότι αυτό δεν ήταν αλήθεια, ότι απλά ήταν μια καθημερινή Δευτέρα ξέρω εγώ. Ήταν κάτι το οποίο συμβαίνει απλά, μιλάει με τον τρόπο που έτσι ένιωθε. Έτσι λοιπόν όλο αυτό μου πήρε πάρα πολύ χρόνο να το καταλάβω.

03:33 και τώρα είναι κάτι το οποίο μου φαίνεται πολύ προφανές δηλαδή αυτό που θα σου πει στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν στο λέει γιατί θέλει να σε προσβάλλει δεν σκέφτεται καν ότι εσύ θα προσβληθείς γιατί έχουν μεγαλώσει με τέτοιο τρόπο να λένε αυτό που σκέφτονται και να λένε ας πούμε αυτό που θεωρούν αυτοί ότι είναι αλήθεια θεωρούν ότι αξίζεις να ξέρεις την αλήθεια ρε παιδί μου οπότε ας μην χάσουμε ο ένας το χρόνο του αλληλού ας μην προσπαθήσουμε να είμαστε ευγενικοί χωρίς λόγον, να σου πω εγώ την αλήθεια να καταλάβεις τι σκέφτομαι για σένα και να βελτιωθούμε και δύο ή να προχωρήσουμε γιατί ερχόμονες από την Ελλάδα εμείς το έχουμε λίγο διαφορετικά δηλαδή για παράδειγμα λέμε ναι ναι ναι, πολύ ωραία ιδέα ρε παιδί μου αυτή που μου είπες ίσως όμως θα μπορούσαμε να να τη δούμε αλλιώς και μπεις σε ένα meeting σου λέει κάποιος κάτι και βγαίνεις από το meeting και νομίζεις ότι στην πραγματικότητα όλα πήγαν τέλεια ενώ ο άλλος σου έχει πει όχι εκείνη τη στιγμή

04:44 δηλαδή σου λέει ναι ναι θα δούμε ρε παιδί μου και εννοεί όχι εδώ στην Ολλανδία δεν είναι έτσι εδώ θα σου πούνε δεν συμφωνώ και δεν συμφωνώ για αυτό και για αυτό το λόγο και εκεί τελειώνει η ιστορία οπότε μετά ξέρεις ακριβώς που πατάς, ξέρεις ακριβώς τι να κάνεις οπότε τώρα μετά από 10 χρόνια, για να σου πω την αλήθεια, νομίζω ότι προτιμώ αυτή την προσέγγιση.

05:06 Αν και στην αρχή με ξένησε πάρα πολύ, νομίζω ότι τώρα είναι καλύτερα. Το δεύτερο πράγμα είναι ότι εδώ πέρα στην Ολλανδία, μέσα όρο ή στο μεγαλύτερο μέρος, όλα χρειάζονται ατζέντα και όλα χρειάζονται πρόγραμμα. Δηλαδή, θυμάμαι όταν πρώτο είχα έρθει, μιλούσαμε με κάτι Ολλανδούς, Μας λέει να κανονίσουμε ραντεβού για καφέ.

05:36 Λέω πολύ ωραία να κανονίσουμε ραντεβού για καφέ. Ανοίγει το ημερολόγιο μου λέει ναι μπορώ σε τρεις δομάδες το Σαββατοκύριακο στις 5.30 ώρα το απόγευμα. Και έχουμε ένα παγωτό. Λέω τι λέει τώρα. Δηλαδή εμένα μου φάνηκε αυτό πάρα πολύ κουλό. Και δεν είναι κάτι το οποίο το έκανε εκείνος. Είναι κάτι το οποίο γίνεται σε μεγάλο βαθμό από όλους.

06:00 Δηλαδή για να κάνεις κάτι Θα το κανονίσεις Θα το κλείσεις σε πρόγραμμα Και μάλιστα θα το κανονίσεις Μπορεί και εβδομάδες μετά Δηλαδή θες να συναντήσεις τους γειτονές Ναι θα το βάλουμε σε ομερολόγιο Θέλουμε να πάμε για καφέ Ναι θα το βάλουμε σε ομερολόγιο Και το χειρότερο είναι ότι μπορώ να το κανονίσεις Και να πεις ρε παιδί μου έχω ένα φίλο Ολάνθος Το Σάββατο μπορώ να πάμε για καφέ Από τις 6 μέχρι τις 7.30 και λες τι λες ρε φίλε σκέφτεσαι 6 με 7 μισή δηλαδή έχει και ημερομηνία έχει και ώρα λήξης ο καφέ 7 μισή ώρα θα ζηκωθούμε και θα φύγουμε την καφετέρια είναι πράγματα ρε παιδί μου το οποίο στον ελληνικό τρόπο όλα αυτά φαντάζομαι είναι λίγο περίεργα και στην αρχή όλο αυτό μου φάνηκε πολύ απόμακρο πάρα πολύ ψυχρό γιατί εγώ ήθελα να είμαι στη λογική εντάξει μου αρέσει να έχεις ένα πρόγραμμα αλλά ήμουν συλλογική να στείλω ένα μήνυμα να πω α θες να πάμε τώρα για καφέ ή ξέρω εγώ θυμάμαι τους γονείς μου ξέρω εγώ που ερχόντουσαν διάφορο και χτυπούσαν τον κουδόνι και λέγανε α είμαι απέξω

07:08 να ανέβω για καφέ ήταν πολύ πιο εύκολο και έχουμε μια διαφορετική νοοτροπία τουλάχιστον είχαμε μια διαφορετική νοοτροπία στο οποίο μπορείς να συναντήσεις κάποιον χωρίς να χρειαστεί να κλείσεις ραντεβού τρεις εβδομάδες και δύο εβδομάδες πριν ή να πρέπει να βρεις το κενό ας πούμε στο ημερολόγιο όσου λες και είσαι executive director και δεν έχεις χρόνο τώρα επειδή έχω κάτσει και έχω σκεφτεί όλο αυτό για ποιο λόγο γίνεται και έχω συζητήσει κιόλας με κάποιους Ολλανδούς μου είπαν ότι όλο αυτό δεν είναι γιατί είμαστε ρε παιδί μου ψυχροί είμαστε απόμακροι τουλάχιστον έτσι λένε είναι γιατί θέλουμε να σεβόμαστε το χρόνο σου και θέλουμε να σε βάμε και το χρόνο μας.

07:53 Δηλαδή, αν κάποιος θα σου κλείσει ραντεβού σε τρεις εβδομάδες σημαίνει ότι θα είναι εκεί, δεν θα πάει να πει ότι θα τα κυρώσει γιατί σέβεται ότι έχουμε δώσει ραντεβού και ότι θα είμαι εκεί πέρα και για το χρόνο που θα έχω σπαταλήσει σε εισαγωγικά μαζί σου την μία μισή, δύο ώρες ας πούμε που έχουμε κλείσει το ραντεβού θα είμαι ολοκληρωτικά σε εισαγωγικά δοσμένος σε σένα χωρίς να κοιτάω το κινητό μου ή το ρολόι.

08:23 Οπότε όλο αυτό, για να είμαι ειλικρινής, το έχω πλέον συνηθίσει. Δηλαδή δεν μπορώ να κάνω και αλλιώς. Είναι κάτι το οποίο δεν μπορώ να πω ότι μου αρέσει, δεν μπορώ να πω ότι ακόμα το συνδετοποιώ 100%. Αλλά το έχω συνηθίσει. Λοιπόν, το τρίτο πράγμα το οποίο ισχύει κατά πολύ εδώ στην Ελλάδα και δεν είναι κάτι το οποίο γράφουν μόνο στις αγγελίες, είναι το κομμάτι του work-life balance.

08:52 Ξέρω ότι αυτό είναι μια ολόκληρη συζήτηση γιατί κάποιοι δεν πιστεύουν ότι υπάρχει work-life balance. Αλλά εδώ είμαι πεπισμένος ότι οι Ολλανδοί ζουν με αυτό στο μυαλό τους. Τι σημαίνει αυτό. Σημαίνει ότι όταν έρθει η ώρα να φύγουμε από το γραφείο, όταν ξερβώσεις πέντε και μισή ας πούμε, όλοι φεύγουν. Και είναι σημαντικό αυτό γιατί δεν φεύγουν ένοχα.

09:18 Δηλαδή δεν φεύγουν με τη λογική θα φύγω τώρα αλλά κάτσε να φύγω κρυφά να μην είμαι διοδευθυντής ή να περιμένω να φύγει ο προϊστάμινος και να φύγω. Πήγε η ώρα 5 και μισή ας πούμε, σηκωνόμαστε, κλείνουμε τον υπολογιστή μας, βάζουμε τα πάντα στην άκρη, ό,τι και να κάναμε δεν περιμένουμε να τελειώσουμε αυτό που κάνουμε και σηκωνόμαστε και φεύγουμε.

09:38 το οποίο ξανά για εμένα όταν πρώτο ήρθα στην Ολλανδία ήταν πάρα πολύ περίεργο δηλαδή ερχόμενος από μια χώρα στην οποία έχουμε μάθει να δουλεύουμε υπερορίες και πολλές φορές να μην τις περισσότερο δηλαδή να μην τις πληρονόμαστε μου φάνηκε ότι κάτι δεν πάει καλά εδώ ρε παιδί μου δηλαδή πώς γίνεται ξαφνικά με το που πάει 5,5 ώρα να σηκώνονται όλοι λες και όσοι έχει χτυπήσει ρεύμα να φεύγουν και να μην ανήγελουθουν να μην τρέχει τίποτα ήταν κάτι το οποίο με ξένησε και θυμάμαι και συζητούσαμε ένα φίλο μου Έλληνα ο οποίος είναι πάρα πολλά χρόνια εδώ πέρα σπούδασε στην Ολλανδία και μου έλεγε το ίδιο πράγμα ότι όταν πρώτο ξεκίνησε να δουλεύει στην Ολλανδία ήταν σε μια Ολλανδική εταιρεία ήταν ο μοναδικός Έλληνας και εκείνος δεν του έβγαινε να σηκωθεί να φύγει οπότε συνέχισε να δουλεύει με αποτέλεσμα οι συνάδελφοι να τον αρχίζουν να τον στραβοκοιτάνε γιατί ήταν ότι τι κάνεις εσύ εκεί πέρα δηλαδή μας χαλάς και την αγορά έχουμε εδώ πέρα ένα πρόγραμμα έχουμε ένα σύστημα που όλοι το ακολουθούν

10:45 και εσύ έρχεσαι και χαλάς όλο αυτό που έχουμε φτιάξει εμείς το οποίο άμα το σκεφτείς είναι το εντελώς αντίθετο από την Ελλάδα δηλαδή όταν πάει ας πούμε 5,5 ώρα και έχεις συμπληρώσει 8 ώρο αν σηκωθεί και φύγει ένας Θα αρχίσουν και θα τους τραβοκοιτάνε οι άλλοι και θα πούνε κοίτα να δεις τώρα που φεύγει και μας αφήνει εμάς εδώ σε δουλειά και εμείς δεν μπορούμε να φύγουμε γιατί έχουμε τον προϊστάμενο και αν φύγουμε θα μας τραβοκοιτάξει και θα μας πει κάτι και κάτι τέτοιο.

11:13 Το όλο περίεργο σε αυτό είναι ότι οι Ολλανδοί εδώ πέρα και οι Ολλανδικές εταιρείες τουλάχιστον, γιατί δεν όλοι οι Ολλανδοί όσοι δουλεύουν έτσι, δουλεύουν καλά. Δηλαδή η δουλειά γίνεται και όχι απλά γίνεται, πολλές φορές γίνεται καλύτερα και πιο αποδοτικά θα έλεγα. οπότε ένα από τα πρώτα πράγματα που πήρα ερχόμενος εδώ στα τελευταία αυτά δέκα χρόνια είναι ότι η αξία ρε παιδί μου της δουλειάς δεν μετριέται με βάση το πόσες ώρες δουλεύεις έχει σημασία και το τι κάνεις στις ώρες που δουλεύεις και αυτό είναι κάτι το οποίο πολλές φορές δεν το σκεφτόμαστε στην Ελλάδα λοιπόν το τέταρτο πράγμα το οποίο με άλλαξε μπορώ να πω επαγγελματικά είναι ότι η ιεραρχία εδώ στην Ολλανδία είναι πολύ πιο επίπεδη από ό,τι έχω συνηθίσει.

12:13 Τι σημαίνει αυτό. Σημαίνει ότι κάθεσαι ας πούμε σε ένα meeting, παιδί μου, και έχεις ένα junior στην ομάδα σου, ο οποίος δεν φοβάται να σηκώσει το χέρι και να πει στο δευθυντή. Κοίτα, εγώ διαφωνώ σε αυτό που λες και αυτή είναι η λόγη που διαφωνώ. Και μάλιστα σε ένα meeting, ας πούμε, κάθονται όλοι ας πούμε τα στελέχη, κάθονται όλα οι άνθρωποι στη δουλειά και υπάρχουν οι πιο juniors οι οποίοι χωρίς να σκεφτούν ας πούμε δεύτερη φορά, σηκούν το χέρι τους και λένε ακριβώς αυτό που έχουν στο μυαλό τους και το τι πιστεύουν. Και είναι ok όλο αυτό δηλαδή, ξέρεις δεν είναι ότι θα σηκώσει το χέρι του κάποιος θα πει ότι διαφωνώσει η διευθυντική θα παγώσει όλο το δωμάτιο, θα πέσει ή μια σιγή εκεί πέρα, δεν θα αρχίζουν να κοιτάζονται όλοι μεταξύ τους για να πούν τώρα τι έγινε ξέρω εγώ όπως και ο διευθυντής δεν είναι ότι θα εκνευριστεί ο διευθυντής θα κάτσει θα τον ακούσει και μπορεί να πάρει και κάποια πράγματα γιατί μπορεί κάποια από αυτά να μην τα έχει σκεφτεί

13:12 την πρώτη φορά λοιπόν εγώ που συνάντησα κάτι τέτοιο ξαφνιάστηκα αρκετά το ξαφνιάστηκα ίσως είναι και μικρή κουβέντα δηλαδή ένιωσα περίεργα και ένιωσα περίεργα γιατί έχω μεγαλώσει σε μία εντελώς άλλη λογική. Έχω μεγαλώσει στη λογική ότι στο μεγαλύτερο δεν πρέπει να το αντιμιλάς. Και μάλιστα δεν πρέπει να το αντιμιλάς δημόσια.

13:38 Είχαμε μεγαλώσει έτσι τους σεβόμαστε τους μεγαλύτερους ότι στην δουλειά υπάρχει γεραρχία και όλο αυτό ήταν εντελώς διαφορετικό με ό,τι συνέβαινε εδώ. Όμως μπορώ να πω Ότι όλο αυτό το κομμάτι που έζησα και που ζω εδώ στην Ελλανδία, νομίζω ότι με έχει κάνει πολύ καλύτερο ο μάνατζερ. Γιατί κάποια στιγμή κατάλαβα κάτι το οποίο δεν το είχα σκεφτεί ποτέ πιο πριν.

14:07 Ότι όταν έχεις ανθρώπους οι οποίοι δεν σε αφισβητούν ποτέ, αυτό δεν σημαίνει ότι έχεις δίκιο. Σημαίνει είτε ότι σε φοβούνται ή ότι έχουν σταματήσει να νοιάζονται για τη δουλειά ή για εσένα προσωπικά. και τα δύο αυτά είναι εξίσου κακά. Οπότε τώρα όποτε είμαστε σε meetings ψάχνω ενεργά να μου πει κάποιος μαζί με την ομάδα μου να έχω κάποιο junior, να έχω κάποιο trainee γενικότερα ψάχνω στην ομάδα μου να έρθει να κάνει κάποιος challenge, να με αμφισβητήσει και να μου πει ότι κάνω λάθος εδώ και όλο αυτό το κάνω επίτηδες και φτιάχνω ένα περιβάλλον το οποίο θέλω να είναι ασφαλέζερ παιδί μου για τον οποιοδήποτε να έρθει και να αμφισβητεί την οποιαδήποτε άποψη.

14:53 Προφανώς όταν αμφισβητεί στην οποιαδήποτε άποψη συζητάμε τις απόψεις και συμφωνούμε ότι μπορούμε να διαφωνούμε. Αυτό είναι ok. Αυτό λοιπόν δεν το είχα μάθει πιο πριν. Το έμαθα εδώ πέρα και νομίζω ότι είναι ένα από τα μεγάλα assets που έχω πάρει ως διευθύνων. Το επόμενο πράγμα, το οποίο συνδέεται με το τέταρτο, με το προηγουμένο, είναι το κομμάτι του consensus.

15:19 και είναι αυτό που εδώ οι Ολλανδοί λένε πόιντερ. Δηλαδή αυτό το πράγμα έρχεται από τα πόιντερ δηλαδή τα κομμάτια της γης που πήραν οι Ολλανδοί γύρω από τη θάλασσα γιατί όλα αυτά τα κομμάτια, η Ολλανδία είναι μια χώρα η οποία έχουν ξεράνει τη θάλασσα και την έχουν κάνει γη. Για να το κάνουν όλο αυτό έπρεπε να δουλέψουν όλοι οι άνθρωποι μαζί να συμφωνήσουν όλοι μαζί να συνεργάζονται συνέχεια και να ακούνε τις απόψεις όλων και ο λόγος που είναι τόσο σημαντικός είναι ότι θα πλημμύριζαν όλοι μαζί και θα πεθαίναν όλοι μαζί για να το έκαναν αυτό οπότε αυτό τους έχει περάσει στο DNA τους και είναι στο κομμάτι ας πούμε της κοινωνίας εδώ πέρα ότι οτιδήποτε και οποιαδήποτε απόφαση πριν πάρουμε θα πρέπει να μιλήσουμε όλοι μαζί και όταν λέω όλοι μαζί εννοώ όλοι μαζί και το θα πρέπει να μιλήσουμε δεν είναι απλά θα πρέπει να μιλήσουμε είναι ότι θα πρέπει να συμφωνήσουμε και αυτό είναι κάτι το οποίο με τρέλαινε ρε παιδί μου και ακόμα με τρελαίνει μερικές φορές γιατί

16:24 μπαίνεις σε μια κουβέντα και βλέπεις ας πούμε ότι έχουμε 20 συμμετέχοντες μέσα και λες βλέπεις τα ονόματα και λες οπα ρε εσύ, ο Τάδετ τι σχέση έχει και μετά σκέφτεσαι α ναι πρέπει να έρθει και αυτός για να συμφωνήσει και αυτός και μπαίνεις σε διαδικασία αυτό να πρέπει να συζητάμε και να συμφωνούμε όλοι μαζί και κάπως να έχει μια διαφωνία και θα πρέπει οι άλλοι να τον πείσουν για να έχουμε ένα κονσένσους στο τέλος το οποίο να είμαστε όλοι χαρούμενοι. Όλο αυτό λοιπόν για το δικό μου background ήταν πάρα πολύ δύσκολο με τρέλαινε και μπορώ να πω ότι ακόμα και 10 χρόνια μετά ακόμα και τώρα με τρελαίνει. Σκέψω ότι ο manager μου είναι Ολλανδός και κάθε φορά που πρέπει να πάρουμε μια απόφαση πρέπει να κάνουμε το ίδιο πράγμα. Δηλαδή πρέπει να συζητάμε όλοι μαζί και να έχουμε να συμφωνούμε όλοι μαζί και άμα δεν συμφωνήσουμε να το ξανασυζητήσουμε και δεν να το ξανασυζητήσουμε μέχρι να επιλέξουμε την άποψη του μάνατζερ, όχι πολλές φορές ο μάνατζερ επιλέγει την άποψη που

17:30 θεωρούν οι άλλοι, δεν είναι απαραίτητο ότι λέει αυτός ότι θα κάνουμε λοιπόν όλο αυτό όπως είπα με τρέλαινε όμως μετά από αρκετά χρόνια λέω γιατί ρε συ το κάνουν όλο αυτό, δηλαδή δεν μπορεί να είναι μόνο επειδή τους ξέμεινε από τότε που ξέραν την τυγή και λέω ότι ο λόγος που το κάνουν είναι γιατί όταν επιτέλους πάρθει η απόφαση μετά από πάρα πολλή συζήτηση κανείς δεν τη σαμποτάρει και λέω κανείς γιατί όλοι μαζί μίλησαν όλοι είπαν την απόψη τους όλοι ήταν μέσα στη συζήτηση ακούσανε τους άλλους και επιλέξανε όλοι μαζί μια άποψη στην οποία κάνουν όλοι κομμίτ, είτε τους αρέσει είτε όχι και όλο αυτό είναι πάρα πολύ καλό άμα το σκεφτείς γιατί άμα το συγκρίνεις με την Ελλάδα ο οποίος μπαίνει με το μεγάλο αφεντικό μέσα στις 5 λεπτά λέει τη δική του άποψη πάρα πολύ γρήγορα αρχίζει ο κόσμος από κάτω δεν συμφωνεί υπάρχει αντίσταση, υπάρχει γκρίνια οι άνθρωποι δεν θέλουν να το κάνουν και προσπαθούν να το σαμποτάρουν και βλέπεις επί ένα χρόνο να μην γίνεται τίποτα γιατί ο κόσμος

18:42 δεν ακούστηκε η δική του άποψη τότε καταλαβαίνεις ότι εδώ πέρα είναι πολύ πολύ καλύτερα τώρα ποιο είναι πιο γρήγορο δεν είμαι σίγουρος γιατί πολλές φορές εδώ πέρα όπως είπα με τρελαίνει η διαδικασία το ότι πρέπει να συζητάμε 10.000 φορές για το ίδιο πράγμα μέχρι να συμφωνήσουμε με το τι πρέπει να κάνουμε αλλά τουλάχιστον το καλό το ότι όλοι έχουν κάνει κομίτσο τέλος είναι κάτι το οποίο είναι ωραίο το επόμενο νούμερο 6 είναι από τα πιο ξεκάθαρα κέρδη όλης αυτής της απόφασης το να έρθουμε στην Ολλανδία και αυτό είναι τα παιδιά μου όταν ήρθαμε ο γιος μου ήτανε 2,5 χρονών η κόρη μου δεν υπήρχε έτσι η κόρη μου γεννήθηκε εδώ πέρα οπότε και για τους δύο αυτή η χώρα είναι ουσιαστικά το σπίτι τους και όλο αυτό δεν το βλέπω προσωπικά σαν ένα είδος απόλυτας παιδί μου.

19:43 Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ έτσι. Το βλέπω καθαρά και μόνος αγέρθος. Γιατί μου αρέσει πάρα πολύ το ότι μεγαλώνουν με άλλες εικόνες. Μεγαλώνουν με μια εντελώς διαφορετική ματιά για το πώς λειτουργεί ο κόσμος. Και επίσης μου αρέσει πάρα πολύ ότι τα παιδιά μου πάνε σε ένα σχολείο στο οποίο υπάρχουν παιδιά από όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

20:07 Μεγαλώνουν σε τάξη με παιδιά από 10-15 διαφορετικές χώρες και μαθαίνουν να συμβιώνουν και να βλέπουν το πώς διαφορετικοί λαοί σκέφτονται, πώς είναι τα ήθη και τα έθιμα διαφορετικών λαών και θεωρώ ότι ζουν καθημερινά και μεγαλώνουν με ένα εντελώς διαφορετικό mindset που εμείς δεν είχαμε. Ακόμα και το ότι ήδη μιλάνε περισσότερες γλώσσες από ό,τι μιλάω εγώ είναι κάτι το οποίο σε εισαγωγικά ή θα το έλεγα Τα ζηλεύω ρε παιδί μου, αλλά δεν ζηλεύεις ποτέ τα παιδιά σου.

20:42 Και αυτό που μου αρέσει πάρα πολύ είναι ότι μεγαλώνοντας θα έχουν επιλογές. Θα μπορούν είτε να ζήσουν εδώ, είτε να πάνε στην Ελλάδα, είτε να πάνε οπουδήποτε αλλού. Δεν θα κουβαλάνε αυτό το what if ρε παιδί μου που κουβαλούσα εγώ στα 30 μου, πόσα ήταν να ζούσα στο εξωτερικό. Τα παιδιά ήδη ζουν εδώ πέρα, βλέπουν διαφορετικές εικόνες, έχουν φίλους από άλλες χώρες.

21:07 και όλο αυτό νομίζω ότι είναι κάτι το οποίο με χαροποιεί και βλέπω ότι τελικά το να φύγουμε από την Ελλάδα και να έρθουμε στην Ολλανδία είναι κάτι το οποίο ήταν πολύ θετικό. Και γι' αυτό στο προηγούμενο επεισόδιο σου είπα ότι αν σκέφτεσαι να φύγεις και να πας στο εξωτερικό, να το δοκιμάσεις. Είναι κάτι το οποίο πιστεύω θα κάνει καλό και σε εσένα και στην οικογένειά σου.

21:33 Φυσικά όλο αυτό με τα παιδιά υπάρχει κάτι το οποίο είναι φυσική εξέλιξη Γιατί αν και μιλάμε ελληνικά, μιλάμε ελληνικά στο σπίτι, κάνουν ελληνικά, ξέρουν να διαβάζουν, ξέρουν να γράφουν Βλέπεις ότι τα ελληνικά τους δεν είναι τόσο καλά όσο τα ελληνικά ενός παιδιού το οποίο θα μεγάλωνε στην Ελλάδα Και αυτό είναι ξεκάθαρο όταν πάμε διακοπές καταλαβαίνεις ότι μερικές φορές οι εκφράσεις τους είναι μεταφράσεις των Αγγλικών στα Ελληνικά.

22:08 Ένα άλλο πράγμα που έχω δει είναι ότι για τα παιδιά μου η Ελλάδα είναι χώρα διακοπών. Είναι χώρα διακοπών, είναι χώρα που μένει ο παππούς, μένει η γιαγιά, μένουν τα ξαδέρφια, αλλά δεν είναι 100% η χώρα τους. και ο γιος μου σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό του αρέσει η Ελλάδα και νιώθει ας πούμε περισσότερο περήφανος για την Ελλάδα η κόρη μου σε λιγότερο βαθμό για εμένα η Ελλάδα είναι η χώρα που μεγάλωσα που γεννήθηκα έμαθα ποδήλατρο παιδί μου που έκανα τις πρώτες μου παρέες που βρήκα τις πρώτες μου σχέσεις που έκανα τα πάντα εδώ πέρα για εμένα η Ελλάδα είναι η χώρα μου Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, το έχω ζήσει στην Ελλάδα και οι μεγαλύτερες μου και πιο σημαντικές μου αποφάσεις και εμπειρίες είναι στην Ελλάδα.

23:05 Για τα παιδιά μου, η Ελλάδα είναι η χώρα που πάμε και κάνουμε μπάνιο, που κάνουμε μπάνιο στη θάλασσα. Είναι η χώρα που πάμε τον Ιούλιο, τέλος Ιουλίου, καθόμαστε μέχρι τα μέσα Αυγούστου και μετά πάμε σπίτι. και όλα αυτά δεν είναι κακό εντάξει φυσιολογικό είναι γιατί όπως είπαμε τα παιδιά μεγαλώνουν στην Ολλανδία και την Ολλανδία θεωρούν σπίτι τους αλλά στο δικό μυαλό μερικές φορές ρε παιδί μου μου φαίνεται λίγο περίεργο δηλαδή και μου φαίνεται περίεργο γιατί πολλές φορές νιώθω ότι μεγαλώνω τα παιδιά σε μια πατρίδα την οποία δεν νιώθω δική μου και ξέρεις μερικές φορές αυτό σε σε χτυπάει λίγο Το επόμενο πράγμα, το νούμερο 7 στη λίστα μου, είναι στην ακρίβεια δύο πράγματα μαζί.

23:58 Και τα βάζω μαζί γιατί κάποια στιγμή κατάλαβα ότι στην ουσία είναι το ίδιο πράγμα. Το πρώτο είναι η μοναξιά των πρώτων χρόνων. Γιατί το να κάνεις φίλους μετά τα 35 είναι πολύ πιο δύσκολο από ό,τι φαντάζεσαι. Δεν έχεις σχολείο, δεν έχεις γειτονιά, δεν είναι το ίδιο. Μικροί κάναμε πολύ πιο εύκολα φίλους Είχαμε την παρέα των φίλων μας Ήμασταν ακόμα και 20 χρονών Και χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια Γνωρίζαμε νέους ανθρώπους Τώρα μετά τα 35 Οι άνθρωποι έχουν ήδη φτιάξει τις οικογένειές τους Έχουν ήδη φτιάξει τους κύκλους τους Είτε από το πανεπιστήμιο Είτε από το δουλειά Και γενικότερα δεν ψάχνουν Πολύ καινούργιους φίλους Βλέπεις ότι είναι πολύ πιο κλειστοί και ναι, είμαστε στην Ολλανδία, υπάρχει ελληνική κοινότητα και είναι πολύ πιο δυνατή ας πούμε σε σχέση με άλλες κοινότητες αλλά από την άλλη δεν ήταν και αυτό που ήθελα να στραφώ στα 100% οπότε τι έκανα ειδικά τα πρώτα χρόνια κλείστηκα και όταν λέμε κλείστηκα, κλείστηκα στον εαυτό μου κλείστηκα στην οικογένειά μου

25:07 με αποτέλεσμα να γυρίζω από τη δουλειά να είμαι στο σπίτι, να έχω τα δύο παιδιά και τέλος Δεν έβγαινα ποτέ με φίλους, δεν είχα χόμπις και δεν είχα προσπαθήσει ποτέ να χτίσω κάτι ουσιαστικά δικό μου εδώ. Και όλο αυτό το θεωρώ λάθος. Και αυτό το λάθος δεν ήταν κανενός αλλού, παρά δικό μου, γιατί η σύζυγος πάντα μου έλεγε βγες έξω για να πω το ξέρω εγώ, βγες με κανένα φίλο έξω, προσπάθησε να κάνεις κάτι.

25:35 αλλά εγώ είχα επιλέξει να μην το κάνω αυτό και δεν φταίει ούτε η χώρα, δεν φταίει ούτε η κουλτούρα δεν φταίει ούτε αυτό που γελά, ότι οι Ολλανδοί είναι κλειστοί ή οτιδήποτε άλλο λέμε. Ήτανε ξεκάθαρα δικό μου πρόβλημα. Το δεύτερο που όπως είπα είναι στην ουσία ίδια ιστορία είναι αυτό που λένε, αγαπητούμε, ότι ο ξένος δεν γίνεται ποτέ ντόπιος.

25:59 Τι σημαίνει αυτό. Σημαίνει ότι ποτέ, ακόμα και μετά από τόσα χρόνια δεν μπορώ να πω ότι νιώθω τόσο άνετα όσο νιώθω ρε παιδί μου στη χώρα μου. Κάποιες μέρες νιώθω ότι α εδώ πέρα είμαι πάρα πολύ καλά μπορώ να σου έξεσαι έχω κάνει τις ρίζες μου πλέον έχω αρχίσει και μεγαλών τις ρίζες μου και υπάρχουν και άλλες μέρες οι οποίες νιώθω λες και είμαι ο τελός τουρίστας ο τελός επισκέπτης ρε παιδί μου που απλά έχω μείνει λίγο παραπάνω από όσο έπρεπε σε μια χώρα.

26:36 Και για να είμαι ειλικρινής σε όλο αυτό, ξανά φταίω εγώ. Δηλαδή, θεωρώ ότι εγώ σαν άνθρωπος δεν έχω προσπαθήσει όσο θα έπρεπε. Γιατί δεν έχω προσπαθήσει. Γιατί, για παράδειγμα, είμαι στη χώρα περισσότερα από 10 χρόνια, όπως είπα, και δεν μιλάω καν τη γλώσσα. Δεν τη μιλάω αρκετά καλά. Μπορώ να καταλάβω κάποια πράγματα, μπορώ να πω κάποια πράγματα, Αλλά δεν μπορώ να πω ότι έχω κάνει τις ενέργειες για να μπορώ και να εγκληματιστώ 100% και να γίνω μέρος της κοινωνίας.

27:10 Και αυτό όλο κάνει τη διαφορά. Και κάνει τη διαφορά γιατί και οι άλλοι σε βλέπουν σαν ξένο και εσύ νιώθεις σαν ξένο. Γιατί η γλώσσα είναι τα πάντα. Δηλαδή το να μπορείς να βγεις και να πεις δύο κουβέντες στον δρόμο να σου ερωτήσει κάποιος κάτι και να το απαντήσεις. Είναι σημαντικό, ακόμα και οι ξένοι σε βλέπουν εντελώς διαφορετικά αν κάνεις προσπάθεια και μιλάς την γλώσσα τους.

27:39 Όπως θα το κάναμε και εμείς στην Ελλάδα, δηλαδή δεν το κατακρίνω. Τώρα, για ποιους λόγους δεν έχω μάθει Ολλανδικά, ίσως γιατί ποτέ δεν πιέστηκα, γιατί εδώ στην Ολλανδία είναι πάρα πολύ εύκολο να ζήσεις μόνο με αγγλικά, δηλαδή όλος ο κόσμος μιλάει αγγλικά, στη δουλειά μιλάμε αγγλικά, οπότε δεν ήρθα σε μία χώρα, τουλάχιστον στη Χάγη που είμαι στο οποίο να πιεστώ και να πω ότι πρέπει να μάθω Ολλανδικά γιατί αλλιώς δεν θα μπορέσω να πάω στον γιατρό και να βγάλω άκρη Όμως μετά από 10 χρόνια νομίζω ότι είναι ένα από τα σημαντικά λάθη που έχω κάνει και θέλω να σου πω ότι αν ποτέ μπεις στη διαδικασία να φύγεις και να πας σε μία ξένη χώρα καλό θα ήταν να μιλήσεις τη γλώσσα, να μάθεις τη γλώσσα γιατί θα σε κάνει να εγκληματιστείς και να γίνεις μέρος κοινωνίας πολύ πολύ πιο εύκολα.

28:32 Το επόμενο κομμάτι, το 8ο, ήταν η μεγαλύτερη έκπληξη για μένα και έχει να κάνει με αυτό που περίμενα ότι θα μου έλειπε σε σχέση με αυτό που πραγματικά μου έλειψε. Γιατί όσο ήμουνα στην Ελλάδα όλοι μου έλεγαν ακριβώς ίδιο πράγμα. θα σου λείψει ο καιρός, θα σου λείψει ο ήλιος θα σου λείψει το φαγητό και είχα μπει στη διαδικασία να αρχίσω να το πιστεύω και είχα αρχίσει να ετοιμάζομαι ψυχολογικά ότι α ναι τώρα πάς σχεδόν στην κεντρική προς βόρεια Ευρώπη και ο καιρός θα είναι ίδιος και όλα αυτά και όλοι μιλάχαν για τον καιρό και θέλω να πω ότι ναι ο Ολλανδικός χειμώνας είναι γκρίζος βρέχει συνέχεια φυσάει πολύ Βρέχει και φυσάει πολύ ταυτόχρονα Το οποίο είναι ό,τι χειρότερο Για να είμαι ειλικρινής Αλλά το συνηθίζεις Πάρα πολύ γρήγορα Δηλαδή τουλάχιστον εγώ το συνηθίσα πάρα πολύ γρήγορα Παίρνεις ένα ωραίο μπουφανάκι Παίρνεις το ποδηλατάκι σου και προχωράς Δεν γίνεται και τίποτα Και το βλέπεις εδώ πέρα και στο λαό έτσι Ότι δεν σταματάει η ζωή τους άμα βρέχει

29:39 Είναι ότι συνεχίζουμε το προγράμμα μας γιατί απλά βρέχει έχει. Αυτό που μου έλειψε λοιπόν δεν ήταν ο καιρός. Αυτό που μου έλειψε ήταν η ζωντάνια. Λοιπόν, θέλω να σου δώσω λοιπόν για ένα πολύ συγκεκριμένο παράδειγμα για να καταλάβεις το τι σημαίνει η ζωντάνια για μένα. Μένω σε μία περιοχή που είναι λίγο έξω από τη Χάγη και δεν έχει πολλή κίνηση.

30:01 Ειδικά το χειμώνα. Οπότε αν εγώ βγω 10 η ώρα το βράδυ έξω, δεν θα συναντήσω σε ούτω κανέναν. θα είμαι με άδειους δρόμους θα είναι όλα κλειστά, θα έχει ησυχία σκοτάδι φυσικά το οποίο μπορεί να πεις α ωραία είναι έτσι αλλά από την άλλη είναι κάτι το οποίο ήτανε εντελώς διαφορετικό ρε παιδί μου με βάση το πως είχα συμπληθείς εγώ σκέψου ότι εγώ γεννήθηκα και μεγάλωσα στον Πειρέα έτσι δηλαδή να βγαίνω έξω δύο ώρες το βράδυ και να μπορώ να συναντάω κόσμο, να πηγαίνω στο περίπτερο να αγοράζω πράγματα τέτοια πράγματα εδώ βγήκα 10 η ώρα το βράδυ και το μοναδικό πράγμα που είδα έξω ήταν η γάτα του γείτονα να με κοιτάει καλά καλά με τη λογική ότι τι κάνει αυτός ο τρελός εδώ έξω όλο αυτό λοιπόν το κομμάτι της ζωντάνιας του παλμού που έχει μια μεγάλη πόλη εδώ δεν υπήρχε και εδώ δεν υπάρχει έτσι και όλο αυτό είναι κάτι το οποίο μου έχει λείψει ρε παιδί μου καλά μου είχε λείψει κάτι άλλο το κομμάτι της ζωντάνιας όσον αφορά ας πούμε το κομμάτι της ζωντάνιας της αγαπημένης μου ομάδας

31:14 το οποίο εγώ για πολλά χρόνια είχα διαρκεία στο ποδόσφαιρο πήγαινα στο γήπεδο, ζούσα τα παιχνίδια από κοντά με τον κόσμο γύρω μου και ήταν όλα αυτά ένα κομμάτι ας πούμε της ζωής μου το οποίο τώρα πια όλο αυτό έχει εξαφανιστεί γιατί πια βλέπω την αγαπημένη μου ομάδα από μια οθόνη βλέπω είμαι πολύ μακριά μόνος μου συνήθως και δεν έχω κάποιον να κάθεται για να παθιάζεται ταυτόχρονα μαζί μου. Όλο αυτό λοιπόν δεν αντικαθιστείται εύκολα για εμένα. Αυτό είναι το πραγματικά αυτό που μου έχει λείψει τόσο τόσο πολύ το να βγαίνω έξω ειδικά το χειμώνα, το ξαναλέω και να υπάρχει ζωή έξω.

32:01 Όλο αυτό λοιπόν είναι κάτι το οποίο είναι αναντικατάστατο. Εντάξει, το ποδόσφαιρο έχουμε έχω ξεκινήσει και πηγαίνω εδώ στην τοπική στην πρώτη κατηγορία παίζει η ομάδα της Χάγης μαζί με το γιο μου, αλλά και πάλι δεν είναι το ίδιο, έτσι. Τουλάχιστον ευτυχώς που όλες οι ελληνικές ομάδες το καλοκαίρι έρχονται για προετοιμασία στην Ολλανδία και καταφέρνουμε και πηγαίνουμε και τις βλέπουμε από κοντά και βγάζουμε και φωτογραφίες με τους παίκτες.

32:27 πλησιάζουμε προς το τέλος αλλά θέλω να πω για το ένα το κομμάτι το οποίο δεν είχα σκεφτεί ποτέ πριν φύγω και αυτό είναι ότι μιλώντας σε μία άλλη γλώσσα δεν είσαι ποτέ ο ίδιος άνθρωπος και τι σημαίνει αυτό μιλάω αγγλικά ρε παιδί μου συνέχεια μιλάω αγγλικά κάθε μέρα μιλάω αγγλικά σε δουλειά και μιλάω νομίζω καλά αγγλικά εντάξει δεν είμαι ο καλύτερος που υπάρχει αλλά δουλεύω, διοικώ μια ομάδα, κάνω παρουσιάσεις, τα κάνω όλα σε αγγλικά και δεν έχω κάνει ένα πρόβλημα σε αυτό.

33:03 Όμως έχω καταλάβει ότι δεν είναι το ίδιο με το να μιλάω ελληνικά. Δηλαδή εκφράζομαι πολύ καλύτερα, αστειεύομαι πολύ καλύτερα και είναι σημαντικό αυτό γιατί στα ελληνικά μπορώ να πω, Ξέρω ακριβώς πώς να χρησιμοποιήσω τις λέξεις Ξέρω ακριβώς πώς να κάνω χιούμορ με τη σωστή λέξη Ποια είναι η λέξη που θα μπορέσει να προκαλέσει ένα συνέστημα σε κάποιον Ή να κάνεις ένα λογοπαίγνιο Το οποίο όλο αυτό σε κάνει και βγάζεις μια διαφορετική εκδοχή του εαυτού σου Με τα αγγλικά καλώς ή κακώς, όσο καλά και να μιλάω Νομίζω ότι έχω μια πιο επίπεδη εκδοχή του εαυτού μου Δεν είμαι ακριβώς ο ίδιος. Και για εμένα το μεγάλο μου το πολύ σημαντικό για πράγμα στη ζωή είναι το χιούμορ.

34:00 Θεωρώ ότι το χιούμορ είναι πολύ σημαντικό ρε παιδί μου και πρέπει να το χρησιμοποιούμε και δείχνει πραγματικά για εμένα τουλάχιστον το ποιος είμαι και το πώς συνδέομαι με άλλους ανθρώπους. Αυτό δεν είναι τόσο εύκολο να το βγάλω μιλώντας στα αγγλικά. Και αν το σκεφτώ, και όχι αν το σκεφτώ και αυτός είναι και ο λόγος που έχω αποφασίσει σε αυτό το podcast να είναι στα ελληνικά.

34:23 Γιατί θέλω να ξεδιπλώσω τις σκέψεις μου και μου είναι πολύ πιο εύκολο να ξεδιπλώσω τις σκέψεις μου στα ελληνικά παρά στα εγγλικά. Να πω ακόμα και χωρίς σενάριο, ακόμα και έχοντας ένα κομμάτι χαρτί με δέκα πράγματα που θέλω να σου πω σήμερα και να μιλήσω για αυτά τόση ώρα. και έχω σκεφτεί πολλές φορές ότι μιλώντας τα αγγλικά θα μπορούσα να τραβήξω πολύ μεγαλύτερο κοινό θα ήταν διαφορετικά και θα μπορούσε ας πούμε πολύ περισσότερος κόσμος να ταυτιστεί μαζί μου όμως το σημαντικό για εμένα δεν είναι αυτό το σημαντικό για εμένα είναι να βγάλω τις σκέψεις μου και χωρίς μετάφραση να πω αυτά που έχω σε μυαλό μου και αυτό που έχω σε μυαλό μου είναι ότι υπάρχει κάτι το οποίο δεν σου λέει κανείς όταν πρόκειται να μεταναστεύσεις.

35:22 Αυτό είναι ότι αφήνεις πίσω σου ένα κομμάτι του εαυτού σου. Μη μιλώντας τη γλώσσα σου, μη μπορώντας να εκφραστείς στη μητρική σου γλώσσα, πραγματικά αφήνεις πίσω ένα κομμάτι του εαυτού σου. Γίνεσαι ένας άλλος άνθρωπος. Και φτάνω στο δέκατο, το οποίο είναι το πιο απλό από όλα. ήταν ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί. Και δεν το λέω για τα λεφτά, αν και ναι, εντάξει, οικονομικά ήταν σαφώς η καλύτερη απόφαση που έχω πάρει ποτέ στη ζωή μου, αλλά στο τέλος της ημέρας δεν είναι μόνο αυτό.

36:01 Και νομίζω ίσως δεν είναι καν το φασικό, έτσι, τα οικονομικά. Μετά από ένα σημείο βλέπεις ότι υπάρχουν πολύ περισσότερα πράγματα. Ερχόμενος στην Ολλανδία πήρα εικόνες που δεν θα τις είχα. Πήρα μία νοοτροπία την οποία δεν θα είχα. πήρα ένα εντελώς διαφορετικό τρόπο να βλέπω τα πράγματα να μιλάω στη καθημερινότητά μου, να καταλαβαίνω τους ανθρώπους το οποίο αν παρέμενα στην Ελλάδα δεν θα το είχα και για εμένα η Ολλανδία, συγκεκριμένα η Ολλανδία νομίζω έχει κάτι αρκετά σπάνιο ρε παιδί μου που δύσκολα βρίσκεις σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες αυτό είναι ότι συνδυάζει όλη την ελευθερία που έχουμε στις νότιες χώρες με την οργάνωση που έχουν οι βόρειες χώρες.

36:47 Και αυτό είναι πάρα πολύ ωραίο, γιατί από τη μία έχεις τη χαλαρότητα, έχεις ανωχή, έχεις αυτό που όλοι θέλουν να ζήσουν με τους άλλους, αλλά ταυτόχρονα δουλεύουν όλα τα πράγματα όπως πρέπει. Τα τρένα φεύγουν στην ώρα τους, το κράτος δουλεύει, ξέρεις τι δικαιώματα έχεις, υπάρχει συγκεκριμένο σύστημα το οποίο ξέρεις ότι λειτουργεί.

37:09 Και όλος αυτός ο συνδυασμός δεν είναι καθόλου εύκολος. Δηλαδή νομίζω ότι πολύ λίγες χώρες τον έχουν καταφέρει. Βλέπεις ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε την οργάνωση, αλλά έχουμε όλη αυτή τη χαλαρότητα, την ανοχή, τον κόσμο. Ή σε βόρειες χώρες βλέπεις ότι έχουν την οργάνωση, αλλά ο κόσμος είναι λίγο πιο δύστροπος. Και υπάρχει κάτι ακόμα για την Ολλανδία, το οποίο δένει με όσα έλεγα πριν.

37:33 Η Ολλανδία είναι μια χώρα η οποία έχει πάρα πολλούς μετανάστες. και όλο αυτό είναι σημαντικό γιατί σε κάνει να νιώθεις λιγότερο ξένος από ό,τι θα ένιωθες αλλού. Γιατί ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος. Μπαίνεις σε ένα meeting ρε παιδί μου, πας σε μια παιδική χαρά, πας σε ένα σούπερ μάρκετ και υπάρχουν άνθρωποι από παντού. Και όταν λέμε από παντού, από παντού.

37:57 Και το να είσαι ξένος εδώ είναι κατά κάποιο τρόπο φυσιολογικό και αυτό σε κάνει να μην νιώθεις τόσο ξένος σε αυτή τη χώρα. Σε κάνει να νιώθεις λίγο καλύτερα, ρε παιδί μου. Λοιπόν, αυτά ήταν 10 πράγματα και αν θέλεις να κρατήσεις μόνο ένα πράγμα από όλο αυτό το επεισόδιο θα ήθελα να είναι το εξής. Θεωρώ ότι το να φύγεις σου δίνει πάρα πολλά πράγματα αλλά δεν στα δίνει αυτόματα.

38:27 Θα πρέπει να είναι ανοιχτό το μυαλό σου και θα πρέπει να ανοίξεις και εσύ για να τα πάρεις. Και εμένα, ας πούμε, σε αυτό το κομμάτι τα πήγα μέτρη, γιατί κάποιες φορές μου πήρε χρόνο μέχρι να καταλάβω τη διαφορετικότητα και να την αποδεχτώ. Οπότε, αν αποφασίζεις να φύγεις, θα έλεγα από την πρώτη κιόλας μέρα να μάθεις τη γλώσσα.

38:54 Να βγεις και να βρεις ανθρώπους από τη χώρα και να βγεις μαζί τους, ακόμα κι αν βαριέσαι, ρε παιδί μου. μην κλειστείς στο σπίτι νιώθοντας ότι εντάξει δεν πειράζει είμαι οκ έχω την οικογένειά μου εδώ δεν χρειάζομαι κανέναν άλλον και στο λέω γιατί το έκανα και εγώ αυτό το λάθος αν σου άρεσε λοιπόν αυτό το επεισόδιο αν ζεις και εσύ έξω ή αναγνώρισες κάτι δικό σου μέσα σε αυτό στείλα μου δυο λόγια μπορείς να μπεις στο unfoldingideas.gr υπάρχει φόρμα επικοινωνίας μπορείς να μου γράψεις εκεί πέρα ό,τι θέλεις μπορείς να με ακολουθήσεις σε οποιοδήποτε από τα social networks θα βρεις όλα τα links στο unfoldingideas.gr και τις σημειώσεις του επεισοδίου στο unfoldingideas.gr κάθε τους έξι και αυτό που θέλω να πω είναι ότι άμα σου άρεσε το επεισόδιο αυτό και θεωρείς ότι κάποιος άλλος θα βρει αξία μέσα από αυτό το επεισόδιο τότε θα ήταν πολύ μεγάλη μου τιμή να του το στείλεις ή να το κοινοποιήσεις σε οποιαδήποτε από τα κοινωνικά δίκτυα χρησιμοποιείς λοιπόν, σε ευχαριστώ πάρα πολύ

39:58 που με άκουσες. Μέχρι την επόμενη φορά σου εύχομαι να είσαι καλά και να περνάς υπέροχα. Γεια χαρά!