Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο Τάσος Βρεττός στο θρυλικό Tessera της Πειραιώς | Χίλιες και Μία Νύχτες #194

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

01:00 το Trees Dance στη Nitra Gallery, τα εγγένεια της οποίας πραγματοποιούνται στις 24 Σεπτεμβρίου. Κυρίες και κύριοι, ο Τάσος Βρετός. Καλώς ήρθες, Τάσο. Καλησπέρα, καλώς σας βρήκα. Το τιμόν είναι στα χέρια σου, οπότε ελπίζω να είσαι έτοιμος να μας πας μια βολτά στο χρόνο και στο χώρο, όπως μου αρέσει να λέω. Οπότε ξεκινάμε ευθύς αμέσως.

01:19 Μια φορά και έναν καιρό ήταν ο Τάσος Βρετός. Στο Club 4 στην Πυραιός πριν από αρκετά χρόνια όπου οργάνωσα ένα βράδυ το οποίο ουσιαστικά έδειξα με projections την εμπειρία μου, τη φωτογραφική μου εμπειρία από ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον οδηπορικό στα κλάδες Αθήνας το περίφημο backstage έτσι είχε βαφτίσει το συγκεκριμένο project δείχθηκε για αρκετά χρόνια μετά στο Φεστιβάλ Αθηνών πάλι με μορφές προβολών απλώς το βράδυ του 4 ήταν μια πραγματικά μοναδική εμπειρία γιατί κι εγώ το είδα ως θεατής εκείνο το βράδυ, ήταν κάτι το οποίο έγινε ουσιαστικά χωρίς καμιά προετοιμασία ή πρόβα άρα η εμπειρία, η δική μου ήταν η εμπειρία και οποιοδήποτε θεατή παρίστατο εκείνο το βράδυ στο τέσσερα το περίφημο τέσσερα Άρα ήταν διαφορετικό είναι μάλλον εντελώς διαφορετικό το να βλέπεις τα έργα σου να εκτίθενται από τη στιγμή που τα που τα δημιουργείς τα έργα από τη στιγμή που αποτυπώνεις αυτές τις εικόνες αυτό προσπαθώ να κατάλαβω πάντα αυτή η δουλειά ποτέ δεν τη φαντάστηκα

02:29 όταν ξεκίνησε αυτή την εμπειρία του οδηγορικού αυτό που σας περιγράφω 4-5 χρόνια πριν διχθεί στο 4 ήταν μια εμπειρία η οποία όπως και όλες οι εμπειρίες και οι διαδρομές φωτογραφικές ποτέ δεν υπάρχει στο μυαλό μου ότι θα εκτεθεί πρόκειται να γίνει κάτι το ίδιο αυτό καθε αυτό το έργο ωραίοι είμαι. Δηλαδή, θέλω να πω, δεν είναι κάτι που το κατευθύνω εγώ, είναι κάτι το οποίο προκύπτει μέσα από συγκυρίες και από συμπτώσεις.

02:59 Αυτό λοιπόν το project, ειδικά το συγκεκριμένο project, δεν θα σκεφτόμουν ποτέ να το δείξω σε εκθεσιακό χώρο με prints κτλ. Δηλαδή, η επιλογή του projections που είναι με κάποιο τρόπο πολύ κοντά στη λογική του performative όπως όλη αυτή εμπειρία βιωματικά ήταν έτσι, ταιριαζε πάρα πολύ στο συγκεκριμένο χώρο γιατί ουσιαστικά δείχτηκε με projections παράλληλα με το live, το performance της βαδιάς εκείνης με μουσικές που μου κάναν τη χάρη να χορογραφήσουν επιλογές δικές μου κατ' επέκταση ήταν ένα δώρο των ανθρώπων του χώρου και ένα δικό μου δώρο σε όλους αυτόν τον κόσμο ο οποίος ουσιαστικά έζησε την εμπειρία.

03:43 Τάσο φωτογραφίζεις δεκαετίες αν δεν απατούμε από τα τέλη των 70's, αρχές της 80's Λοιπόν φαντάζομαι ότι θα την έχουν κάνει εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες φορές μέχρι σήμερα αυτή την ερώτηση αλλά έχοντας απέναντί μου έναν φωτογράφο με τέτοια καταξιωμένη πορεία ήδη πίσω του δεν μπορώ παρά να στην κάνω κι εγώ Είναι φωτογενής πολύ η Αθήνα ή όχι Εγώ τη λατρεύω Τη λατρεύω γιατί έχει αυτό το δυσυπόστατο προφίλ ένα κομμάτι το οποίο είναι αρκετά cult, trash βρώμικο με την αριανή ας πούμε και ένα κομμάτι γαλάζιο με μάρμαρα θέλω να πω δηλαδή είναι μια πόλη πάρα πολύ ζωντανή είναι μια πόλη που για μένα πάντα ήταν ένας χώρος και ένα πεδίο αναζήτησης φωτογραφικών διαδρομών ένα μεγάλο άλλο κομμάτι το οποίο δεν θα συζητήσουμε σήμερα ήταν τεράστια εμπειρία επίσης είχα να επιλέξω ανάμεσα στο τέσσερα ή στους τόπους λατρείας για μια τετραετία μέσα στην Αθήνα σε υπόγεια και σε περίεργα γκαράζι σε διαμερίσματα πολυκατοικιών γύρω από το κέντρο είχα την εμπειρία να φωτογραφήσω λαντρευτικούς χώρους μεταναστών.

04:53 Για μένα αυτό ήταν ίσως το πιο σημαντικό σαν εμπειρία και αθρονοπολογικά πράγμα που έχω κάνει. Άρα στην πόλη αυτή που ζω αυτή η πόλη με εμπνέει σε αυτή η πόλη τρώω. Ακόμη και όταν δεν έχεις μια φωτογραφική μηχάνη πάνω σου όταν κυκλοφορείς μέσα στην πόλη για μια τυχαία δουλειά, για να πας στο περίπτερο. Είναι εύκολο να μην βλέπεις την καθημερινότητά σου, τη ζωή σου, σαν μέσα από ένα κλίστρο.

05:24 Δεν είμαι μανιακός το να κουβαλάω μια μηχανή. Αλλά καλώς ή κακώς, είναι τόσα πολλά τα χρόνια και τέτοιος ο εθισμός πια με το μέσο. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι βλέπεις πολύ πιο γρήγορα το μέσο άνθρωπο. Δηλαδή μέσα στο οπτικό σου πεδίο παρατηρείς πράγματα να συμβαίνουν χωρίς να έχεις εστιάσει σε αυτά πολύ περισσότερο από ένα κοινομάτι ας το πούμε.

05:47 Ναι, παρατηρώ συνέχεια, είναι αλήθεια. Πονάει το μάτι σου με αυτά που βλέπεις. Όχι, σου είπα, ακόμα και το άσχημο κομμάτι της, όπου και αυτό μπορεί να το εστιάσει κανείς, για μένα έχει ένα τεράστιο ενδιαφέρον. Και όχι μόνο φωτογραφικό, βιωματικό, οπτικό. Το αττικό φως είναι καλό για τους φωτογράφους ή τα καίει όλα. Το αττικό φως είναι δύσκολο.

06:08 Πολύ δύσκολο διαχειρίσεις. Τώρα πια το αττικό φως νομίζω ότι είναι λίγο παρελθόν πια με όλα αυτά τα οποία αλλάζουν στην εποχή που ζούμε με τις τεράστιες αλληλίες κλιματικές τέλος πάντων. Άρα το αττικό φως έχει ένα γκρι φίλτρο σχεδόν πάντα. Παρόλα θα είναι το δυνατό φως δεν είναι το κατάλληλο. Λοιπόν, αναρωτιέμαι το εξής.

06:27 Έχοντας τόσες δεκαετίες πια πίσω σου εντός πλαισίου στο μυαλό σου να κατευθυνθείς περισσότερο σε ένα αν θες πιο οικαστικό, παύλα εκθεσιακό τρόπο θέασης της δουλειάς σου. Ο λόγος που έγινε φωτογράφος ήταν μια έκθεση που έκανα. Άρα θέλω να πω δεν είναι κάτι το οποίο το αποφάσισα στην πορεία. Κάνω μια έκθεση ως απόλυτος ρεαστέχνης χωρίς βλέψη η σκοπό να γίνω επαγγελματίας. Άλλωστε την εποχή εκείνη τα μέσα στα οποία μπορούσε κανείς να δουλέψει ήταν ελάχιστα έκανα λοιπόν κάποια έκθεση στο φωτοχώρο το 1984-85 έχει προηγηθεί κάτι άλλο πια στο χαλάνριο λόγω εντοπιότητας θέλω να πω ότι από έκθεση μια έκθεση που ήταν η αιτία που ουσιαστικά ξεκίνησε μια επαγγελματική διαδρομή από εκεί και μετά γιατί υπάρχει αυτή η δυσυπόστατη πλευρά μου ή θέση μου απέναντι στη φωτογραφία είναι το δημιουργικό μου κομμάτι και είναι και το εφαρμοσμένο κομμάτι μόδα διαφήμιση, δισκογραφία που ουσιαστικά το ένα τροφοδούτουσε το άλλο ή το κομμάτι το αγορικό μου έδωσε τη δυνατότητα να κάνω τη δημιουργική μου δουλειά

07:41 με την απόλυτη ελευθερία του να κάνω ό,τι θέλω χωρίς να εξαρτώμαι ή να πρέπει να δείξω άρα όταν κάποιο project ορίμασε από μόνο το όπως είπα και πριν με κάποιο τρόπο έδειχνε το δρόμο στο να δείχνει. Είναι πάρα πολλά project που έχω και είναι ακόμα στο σερτάρι, οπότε το να πω. Έχω την αίσθηση πάντως ότι αν και ως φωτογράφος το ξέρω δηλαδή λόγω της δικής μου επαγγελματικής ιδιότητας, αν και ως φωτογράφος έχεις ένα διακριτό στυλ στο σε ότι έχει να κάνει με δισκογραφία, περιοδικά, όλα αυτά στο εκθεσιακό κομμάτι υπάρχει μια πιο πολυσχηδής κατάσταση. Δεν ξέρω αν συμφωνείς.

08:21 Απολύτως. Γιατί είναι πια ήταν από την αρχή με κάποιο τρόπο άτυπα συμφωνημένο μέσα μου ότι δεν... Η εποχή που ξεκίνησα να κάνω δημιουργική φωτογραφία επέττασε κεντικά στρίτα γιατί εποχή ξεκίνησε. Έπρεπε κανείς να ασχοληθεί με τη θεματική του για κάποια χρόνια. Εγώ μπορούσα να κάνω ταυτόχρονα πολλά διαφορετικά πράγματα.

08:45 Ενδιαφερόμουν πάντα να κοιτάζω. ήμουν πάντα πολύ περίεργος. Ουσιαστικά περίεργε ήταν. Και επίσης πιστεύω ότι σε μια δημιουργική δουλειά η συνεχής επανάληψη με κάποιο τρόπο ξεκινίζει ή σε βολεύει. Γιατί κάτι ανάμεσα στα δυο τέλος πάντων κατά επέκταση πάει να είναι πια δημιουργή κάτι νόμου. Δηλαδή η ευκολία του να παράγεις την ήδη και εκτιμένη γλώσσα σου είναι μια τεράστια παγίδα.

09:11 Τουλάχιστον πιστεύω ότι δεν παγιδεύτηκα ποτέ σε αυτό. Έχεις δει την τέχνη σου να αλλάζει μάλλον τα μέσα της τέχνης σου να αλλάζουν πολύ με όλες αυτές τις δεκαετίες. Η πιο σημαντική αλλαγή είναι από το φιλμ στο ψηφιακό μετά τα σμάρτφων όλη αυτή η τεχνολογία. Αυτό επί της αρχής κάνει καλό στη δουλειά σου ή την πλήκτη με κάποιο τρόπο.

09:35 Μπορεί να ακούγεται μπούμερ ερώτηση αυτή. Όχι, όχι. Προσαρμόζω με το AI το νέο πράγμα το οποίο είναι μια τεράστια αλλαγή. Φοβάμαι ότι θα καταργηθούν πολλά από αυτά τα οποία ξέρουμε ήδη το όφελος το οποίο θα προκύψει ή μη όφελος τέλος πάντων. Αυτό είναι μια συζήτηση από μόνη της δηλαδή. Όχι, εγώ ακολούθησα, δηλαδή όταν πια βγήκε η ψηφιακή τεχνολογία επαγγελματικά τουλάχιστον ήταν εξαιρετικά σημαντική γιατί βοήθησε πάρα πολύ ας πούμε σε πράγματα για να ξεκινήσω διαφορετικά πάντα φωτογράφιζα μέχρι και σήμερα σαν να φωτογραφίζω αναλογικά ενώ δεν είχα ποτέ στο μυαλό μου ότι αυτό πρέπει να το φτιάξω στο φωτοζωβά αυτό έχει να κάνει με το ότι έμαθα φωτογραφία με τον αναλογικό τρόπο άρα τήρησα αυτή τη στάση και μετά την αναλογική περίοδο παρόλα αυτά ήταν ένα μέσο το οποίο η αναλογική η ψηφιακή παρουσία στην εικόνα που βοήθησε πάρα πολύ επελευθέρωσε σε πολλά επίπεδα τη φωτογραφία την εχμαλώτησε στο ότι και νομίζω ότι το ΙΑ έχετε πια να το καταργήσει αυτό, στο κομμάτι

10:39 που πάντα έλεγα ότι η φωτογραφία πρεσβεύει ότι σε ένα θεατή μιας αναλογικής εικόνας, αυτό το οποίο ήταν η πρώτη θέαση της εικόνας ήταν μια στιγμή αλήθειας, δηλαδή έβλεπες μια φωτογραφία και λες αυτό συμβαίνει, συγκινήσω κνευριζώ σου να σου φτάνει αδιάφορο, πάντως σου δημιουργήσε μια προδιάθεση συναισθηματική. Το Photoshop άρχισε να αφισβητεί αυτό.

11:02 Δηλαδή μη μπάσκι είναι ψέμα, μπάσκι δεν είναι αλήθεια. Το AI νομίζω θα το καταργήσει. Οπότε θα δημιουργηθεί και μια άλλη πια συνθήκη θέασης της εικόνας κατά τη γνώμη μου. Δεν ξέρω με τι συναισθηματικά τέμπος ας πούμε. Είσαι αισιόδοξος όμως για το μέλλον του μέσου σου. Το μέσο πρέπει να επανεφεύρει τη νέα του ταυτότητα κατά τη νόμου.

11:26 Ή το μέσον, δεν θα θαλανε ποτέ ένα μήνος στο παρελθόν, ας πούμε, με αναλογική φωτογραφία. Όλα τα πράγματα που κάνω σε προσωπικό επίπεδο είναι όλα ψηφιακά. Χωρίς το αποτέλεσμα να έχει επεξεργασία ψηφιακή. Δηλαδή, ακόμα και η δουλειά με την οποία μιλήσαμε πριν στην Νίτρα είναι μια δουλειά που αν τη δει κανείς νομίζω ότι είναι φτιαγμένη με AI, είναι φτιαγμένη απολύτως αναλογικά.

11:50 Και το πιστήριος στο δίσπι, στο θέατ, είναι το ρογοαρχείο της κάμερας, όπως σε παλιόφιλ. Πες μου λίγο για αυτή την έκθεση στην Ήτρα. Τι έστει, γιατί λέγαμε πριν τόση ώρα μιλάμε με έναν τρόπο για την Αθήνα, αλλά εδώ βλέπουμε δέντρα. Μέσα από τη ματιά του κατακριωμένου Τάσου Βρετου. Τα δέντρα προκύπτουν, τη συγκεκριμένη δουλειά προκύπτει ως ας το πούμε έτσι εξέλιξη μιας προηγούμενης σχέσης με τα δέντρα που ήταν και η πρώτη φορά που ουσιαστικά ασχολήθηκαν με τη φύση ήταν μια έκθεση που γίνησε στο κτίριο Nobel στο Χαλάνδρη το θέμα της ήταν το ένιμα του δάσους το όνομά της μάλλον ήταν μια εμπειρία που αρχικά ξεκίνησε με το να φωτογραφίζω τα καμένα δέντρα της Αττικής τα οποία επισκέφθηκα όχι για να τα φωτογραφήσω απλώς να δω την εμπειρία σε ένα χώρο και κάνει πολύ μόδα αλλά κυρίως ήταν ο χώρος που λάτρευα ως φύση τον είχα βαθίσει και παράδεισο με κάποιο τρόπο τέλος πάντων είναι πάλι μεγάλη κουβέντα θα το πάω λίγο γρήγορα πρόκυψε ξαφνικά να φωτογραφίζω προκύπτει ξαφνικά να βρω έναν τρόπο να φωτογραφίζω

13:01 γιατί όταν πήγαμε τη μηχανή κάποιο βράδυ ας πούμε νυχτερινές όλες αυτές τις φωτογραφίες που σας περιγράφω έβλεπα κοινοτυπίες άρχισα λοιπόν να ψάχνω έναν τρόπο μια γραφή που θα δημιουργήσω με τα δέντρα μια διαδικασία διαλόγου όντως βρήκα ένα τρόπο τεχνικό που ενεργοποίησα τα δέντρα αυτά λίγο να κουνηθούν και να ζωντανέψουν που είχε πάρα πολύ ενδιαφέρον έφτιαξα ένα κόσμο φτιάξαμε ένα κόσμο πραγματικά τελείως φανταστικό και μετά την εμπειρία των καμένων βγήκα στα κανονικά δάση πάλι νύχτα γραφήθηκε όλη αυτή η εμπειρία.

13:38 Αυτή λοιπόν η εμπειρία, η έξοδος από τη νύχτα των δασών, με έβγαλε πια στη δουλειά της συγκεκριμένη, που είναι πολύ χρώμα, είναι φωτογραφημένα μέρα, είναι όλα φωτογραφημένα μέσα από το αυτοκίνητο, αν κινήσει όλα αυτά τα δέντρα. Άρα το τυχαίο στη συνάντησή μου με το κάθε ένα από αυτό που θα δει κανείς, είναι υπεραυξημένο σε ένα ποσοστό πάρα πολύ μεγάλο.

14:00 Δηλαδή θέλω να πω, δεν υπήρχε δεύτερο κλικ ήταν ένα κλικ μόνο δεν ότι στέκομαι απέναντι σε κάτι και το κοιτάω έτσι και αλλιώς το βλέπω να έρχεται από μπροστά με 80 χιλιόμετρα πένω από δίπλα του επίσης δεν οδηγώ, οδηγεί κάποιος άλλος πάντα αλλά πάρα πολλά ταξίδια στην Ελλάδα, πάρα πολλά ταξίδια είτε για δουλειά είτε για διασκέδαση ήμουν πάντα συνοδηγός προκειμένου να...

14:22 Και πώς ήξερες μάλλον τι σου κέντριζε την προσοχή ώστε να πεις, όπα τώρα θα φωτογραφήσω και πώς ήξερες μετά ότι αυτό που τράβηξες άκουσε τον κόπο. Αν όλα τα δέντρα που είχα τραβήξει η φωτογραφία ήταν πετυχημένη θα ήμουν αθέος. Χιλιάδες. Έχω χιλιάδες αλλά με πάρα πάρα πολύ κόπο. Πάρα πολύ δύσκολα αυτή η συνθήκη των ταχυτήτων ας πούμε και της μηχανής συμπράξανε στο αποτέλεσμα.

14:51 Ποτέ την ώρα του κλικ δεν ήξερα τι έχω βγάλει. είναι δεδομένο το που φαντάζεσαι αλλά αν το είχα βρει γιατί είχα πια δημιουργήσει αυτή τη τεχνική με την κίνηση της μηχανής μου τα διαφράγματα, τις ταχύτητες κτλ οπότε πάντα είχα ένα αποτέλεσμα θεωρητικά καλό ήθελα ένα πολύ καλύτερο αυτό πέτυχε αρκετές φορές και είναι κομμάτι της δουλειάς αυτής Πόσες φωτογραφίες θα δούμε στη Nitra Gallery γύρω στις 22-23 κάπου εκεί Με ποιο σκεπτικό κατέληξες αυτές είναι αυτές που σου κάνουν πιο σου ταιριάξαν περισσότερο η μία με την άλλη ώστε να παρουσιαστούν σε ένα σύνολο είχα τυπώσει καμιά πενηνταριά φωτογραφίες και επιλέξαμε με την αλίκη που έχει την καλέρη αυτό το υλικό το οποίο θα δούμε θα έλεγες ότι έχει και μια ξέρεις επειδή ζούμε και μια περίεργη σε μια περίεργη εποχή το είπες και εσύ πριν ότι ακόμη και το αττικό φως λύτεται πια λόγω κλιματικής αλλαγής έχει και μια τέτοια διάσταση Και η ιστορία με τα δέντρα ο λόγος για τον οποίο εγώ οδηγήθηκα στο να αυτογραφίζω το δέντρο

15:53 ήταν μια τεράστια διαμαρτυρία μου απέναντι σε αυτό το λέλα από το φωτιό και το πυρκαϊόν. Φυσικά, φυσικά και για μένα το δέντρο πια με όλη αυτή την εμπειρία και την κοντινότητα που έχω έρθει τα χρόνια είναι πια ένα απόλυτα έμβιον το αντιμετωπίζω πια σαν σκύλος, μιλάγαμε για σκυλιά πριν ο τρόπος με το αντιδρούν στη φωτιά ο τρόπος που επικοινωνούν με ταξίδια δηλαδή είναι τεράστια η συζήτηση φυσικά είναι μια διαμαρτυρία δεν βγαίνουμε πλακά στους δρόμους ευαισθητοποίησης οποιοςδήποτε θεατής μέσα από τις δύο συγκεκριμένες δουλειές μπορεί να πάρει πράγματα ή μηνύματα που δεν έχω κανένα λόγο να τα πω με λόγια φυσικά η δουλειά μου ήταν πάντα πιστεύω ότι είχε πάντα μια μορφής θέση απέναντι σε συμβαίνοντας κοινωνικά ή οικολογικά σήμερα στον κόσμο.

16:47 Οπότε αυτό είναι και το μήνυμα της τρέχου σας έκθεσης Αλλά όχι διδακτικά. Τα συγκεκριμένα δέντρα είναι χαρούμενα, είναι φωτεινά ευτυχισμένα, χορεύουν ουσιαστικά αν τα δει κανείς θα καταλάβει πως ο τίτλος συνδυάζεται μαζί του. Τα άλλα δέντρα ήταν δέντρα σπαράκτματα, τα καμένα ας πούμε και γροθιά στο στομάχι. Βέβαια. Η έκθεση λοιπόν ξεκινά στις 24 Σεπτεμβρίου στη Mitra Gallery που είναι στο ΜΕΤΣ.

17:17 Τρεις dance. Ερώτηση τώρα για να επιστρέψουμε στο αστικό τοπίο. Φύγαμε λίγο. Ναι, αλλά δεν είμαι πολύ φανατικός. Είναι άλλη μια κλεισέ ερώτηση σε φωτογράφους, αλλά είναι από αυτές τις ερωτήσεις που δεν γίνεται να τις κάνεις. Πονάει πολύ το μάτι σου με το Instagram. Θέλω να πω, γιατί τώρα όλοι νομίζουμε ότι είμαστε καταπληκτικοί φωτογράφοι.

17:39 Δεν πονάει κανένα μάτι ποτέ. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να φωτογραφίσει, ο καθένας έχει το δικαίωμα να έχει με ένα κινητό και άλλα μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι. Η φωτογραφία μπορεί να πονάει αυτή καθεαυτή, αλλά απ' την άλλη εγώ πιστεύω ότι όλη αυτή η υπεπληροφορία, η υπερπαραγωγή φωτογραφίας μόνο για καλό της ουσιαστικό καλό της φωτογραφίας μπορεί να είναι δηλαδή μέχρι να πονέσουν τα μάτια πολλών έτσι ώστε να γίνει οι απαιτήσεις αισθητικές να ανέβουν παραπάνω σε κουράζει που είναι πλέον όλοι έχουμε συνηθίσει πια έχει εκπαιδευτεί το μάτι μας στις οριζόντιες φωτογράφεις στις κάθετες φωτογράφεις όλα τα προσωπικά project μου πια είναι όλα από το 2000 και μετά είναι οριζόντια οριζόντια Αρνούμε να φωτογραφίζω κάθετα έχοντας και πολλές φορές γυρνώντας στη μηχανή κάθετα η φωτογραφία έχει ενδιαφέρον με τη μαλλιά μου λογική γιατί έχω φωτογραφήσει σαφώς και εγώ κάθετα θεωρώ το οριζόντιο είναι κανονική οπτική το κάθετο είναι εντυπωσιακό ας πούμε Αν σε ευχόταν ένα νέο παιδί

18:42 και σου λέγε κύριε φωτογράφε καταξιωμένε θέλω να μπω στο χώρο υπάρχει ένας ας πούμε δεκάλογος ένα top 3 πραγμάτων που θεωρεί ο Τάσος Βρετός ότι πρέπει ή δεν πρέπει με τίποτα να έχει μια φωτογραφία Εγώ θα επαναλαμβανόμενα για μια ώρα τη λέξη πειθαρχία Πειθαρχία δηλαδή Πειθαρχία στη δουλειά ότι παίρνεις μια μηχανή και φωτογραφίζεις φωτογραφίζεις, ξαναφωτογραφίζεις ξαναφωτογραφίζεις, τα υπόλοιπα πια τεχνικά δεν έχει κανείς να χρειαστεί να μάθει κάτι ενώ πώς θα φωτίσει με φωτόμετρα και τα λοιπά και τα λοιπά. Η τεχνολογία σου δίνει τη δυνατότητα να κάνεις πολύ εύκολα να φωτίσεις πολύ εύκολα.

19:26 Από εκεί πέρα τη θεραπεία στο να δεις τη φωτογραφία σαν να είσαι επαγγελματίας αθλητής που πρέπει να προπονήσεις τρεις φορές την εβδομάδα, σου πω παραπάνω. Αυτό είναι ό,τι πει η θεραπεία. Σε επίπεδο χρόνου που δίνεις το αντικείμενο στο μέσο. Όσο χρόνο του δίνεις σε αυτό το πράγμα θα επιστρέψει. Δεν υπάρχουν μυστικά άλλα.

19:43 Τα υπόλοιπα όλα πολύ εύκολα κανείς μπορεί να τα μάθει μιλώντας πέντε λεπτά με έναν ο οποίος το κατευθύνει, ας πούμε. Αλλά αυτό που λέω σε νέα παιδιά, γιατί έχει τύχει να ερωτηθώ πολλές φορές, είναι αυτή η λέξη που σου περιγράφω. Και είναι και μια λέξη που λέω στον εαυτό μου όλα αυτά τα χρόνια που δουλεύω, ας πω. Ώστε να διατηρήσεις και με έναν τρόπο και τον ενθουσιασμό σου για αυτή τη δουλειά.

20:03 Να μην ξεχνάς ότι πρέπει να είσαι πιθαχημένοι. Φυσικά. Θα ξεχάσω όταν έκανα τους τόπους λατρείας που έπρεπε τελείως φορές την εβδομάδα να κατεβαίνω σε κάποιο τζαμί ή σε κάποιο ναό στην Αθήνα. Τελείωνα πέντε ή ώρα έξι την επαγγελματική μου δουλειά και ήμουν ακόμα άτια. Το μόνο που ήθελα να κάνω ένα μπάνιο και να ξαπλώσω.

20:22 και με τράβηγα από τα μαλλιά και με πήγαινα στο χει χώρο το λατρευτικό. Σε πληροφόρο με το οποίο έμπαινα μέσα ήταν σαν να βρισκόμουν ξαφνικά στον παράδεισο. Γι' αυτό λέω, πειθαργούσα και εγώ γιατί είναι κάτι το οποίο το έχω πια πραγματικά σε πρώτο επίπεδο που έχω να πω σε κάποιον ο οποίος θέλει να κάνει φωτογραφία. Αν σου λέγει ένας συνάδελφός από το εξωτερικό ότι δεν έχω έρθει στην Αθήνα στείλε μου έτσι δύο τρία κλικ σου για να καταλάβω τι έστει Αθήνα. Τι θα του φωτογράφησες Σίγουρα το κομμάτι το τράσεις και το κίτς της πόλης δηλαδή δεν του φωτογράφησα την Ακρόπολη σίγουρα αν τη φωτογράφησα πολύ πειραγμένα δεν με ρωτάς πόσο αυτή την Αθήνα η οποία λίγο κρύβεται δεν είναι σε πρώτη οπτική φανερή Ασπρόμαυρο ή χρώμα Χρώμα Επίσης χρώμα κάνω μόνο Πολύ λίγες δουλειές ασπρόμαυρος αλλά κυρίως χρώμα Επειδή θεωρώ ότι είναι πιο αληθινό Πιο ομό και πιο δύσκολο Θα σας μου ευχαριστώ πάρα πολύ Ραντεβού στην Ήτρα Γκάλερι για αυτή τη φανταστική Που προμηνύει η έκθεση

21:36 Εγώ ευχαριστώ για τη φιλοξενία Ραντεβού στην έκθεση Μην ξεχνάτε ότι για να μην χάνετε επεισόδιο αρκεί να βρείτε και να κάνετε στη σειρά podcast 1000 και 1 νύχτες σε Spotify, Apple Podcast και Google Podcast. Ραντεβού την ίδια ώρα, στο ίδιο μέρος, την άλλη Πέμπτη.