Ep.88 | Mr Bean: Ο άνθρωπος που έκανε την καταστροφή τέχνη

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Μουσική Καλώς ορίσατε στο 28ο επεισόδιο της σειράς podcast 10 λεπτά νοσταλγία. Είμαι ο Άντωνης Κατσαρός και κάθε εβδομάδα θυμάμαι και σας θυμίζω, νοσταλγούμε δηλαδή, ανθρώπους, αντικείμενα, συνήθειες, ταινίες, παιχνίδια και γενικότερα στίγμες από τα χρόνια που πέρασαν τις δεκαετίες του 80, του 90 και λίγο του 2000. Λαμβάνω κάποια πολύ ωραία σχόλια παιδιά και σας ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτά και μέσα από τα social media και κάτω από τα επεισόδια αφήνετε τα σχόλιά σας και παλιότερα επεισόδια και όλας.

01:05 γενικότερα δημιουργείται ένα ωραίο κλίμα που μου αρέσει πάρα πολύ. Θέλω να σας ευχαριστήσω που είσαστε εδώ στην παρέα η οποία μεγαλώνει και μεγαλώνει. Έχουμε ξεπεράσει τους 650 φίλους αυτή τη στιγμή που ακούνε αυτή την προσπάθεια. Και συνεχίζουμε έτσι, συνεχίζουμε σταθερά. Λοιπόν, σήμερα θα θυμηθούμε έναν άνθρωπο που κατάφερε κάτι που μάλλον ήταν αδύνατο ή μας φαινόταν αδύνατο.

01:37 Έγινε ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους τηλεοπτικούς χαρακτήρες στον κόσμο χωρίς να χρειάζεται σχεδόν να μιλήσει. Φορούσε ένα καφέ σακάκι, μία κόκκινη γραβάτα, είχε ένα μικρό πράσινο μίνι και ένα αρκουδάκι που λεγόταν Τέντι. Και εκείνο το πρόσωπο με ένα σήκωμα του φρυδιού, με ένα περίεργο χαμόγελο αμέσως σε έκανε να καταλάβεις ότι κάτι πολύ κακό επρόκειτο να συμβεί.

02:10 Σήμερα λοιπόν θυμόμαστε τον Mr. Bean. Η αλήθεια είναι ότι τόσο καιρό που κάνω τα επεισόδια δεν μου πέρασε ποτέ από το μυαλό να ασχολήθω με τον Mr. Bean. Ο βασικός λόγος είναι ότι θεωρώ ότι αυτή η σειρά είναι πολύ πρόσφατη ότι δεν είναι καν μέσα στη δεκαετία του 2000 ότι επειδή την βλέπουμε ακόμα, την παρακολουθούμε ακόμα μπορεί να την είχε σε κάποιο κανάλι στην τηλεόραση είναι ακόμα τρέχει αυτή η σειρά Όχι δεν είναι έτσι Η σειρά προβλήθηκε για πρώτη φορά την 1η Ιανουαρίου του 1990 Ξαφνιάστηκα πάρα πολύ όταν είδα την ημερομηνία του πρώτου επεισοδίου και ο λόγος είναι αυτός που σας είπα επειδή τη βλέπουμε ακόμα νιώθουμε ότι είναι καινούρια σειρά ότι δεν είναι κάτι τόσο παλιό και όμως την 1η Ιανουαρίου λοιπόν του 90 οι τηλεθεατές του Βρετανικού ITV είδαν για πρώτη φορά εκείνον τον παράξενο τύπο να κάθεται σε μια αίθουσα εξετάσεων χωρίς να ξέρει τις απαντήσεις προσπαθούσε να αντιγράψει από τον διπλανό του και να χρησιμοποιεί κάθε πιθανό και απίθανο τέχνασμα

03:26 και όταν τελικά ανακαλύπτει ότι υπάρχει και δεύτερο εξεταστικό χαρτί με θέμα που γνωρίζει ήταν ήδη πολύ αργά. Μερικά λεπτά αργότερα τον βλέπουμε στην παραλία να προσπαθεί να αλλάξει, να βγάλει δηλαδή το μαγιό του χωρίς να βγάλει το παντελόνι του και μετά στην εκκλησία να προσπαθεί απελπισμένα να μείνει ξύπνιος. Η συνταγή είχε ήδη βρεθεί. Πήρε κάτι εντελώς καθημερινό, μια εξέταση, μια επίσκεψη στην εκκλησία, ένα γεύμα, ένα ραντεβού, ένα ταξίδι, μια επίσκεψη στον οδοντίατρο και βάλε μέσα σε αυτά τον Mr. Bean, δεν χρειαζόσουν κάτι άλλο.

04:09 γιατί ο Μίστερ Μπιν μπορούσε να μετατρέψει ακόμα και την πιο απλή ανθρώπινη δραστηριότητα σε καταστροφή. Ο άνθρωπος πίσω από αυτόν ήταν φυσικά ο Ρόου Ανάπκινσον. Και το περίεργο είναι ότι ο χαρακτήρας δεν γεννήθηκε ξαφνικά το 1990. Οι ρίζες του υπήρχαν πολύ νωρίτερα από τα χρόνια του Άκισον στο Πανεπιστήμιο. Η βασική ιδέα ήταν ένας ενήλικας που αντιμετώπιζε τον κόσμο περίπου όπως ένα παιδί.

04:41 Εγωιστής, ανυπόμονος, περίεργος, αποφασισμένος να πάρει αυτό που θέλει και εντελώς αδιάφορος για το χάος που αφήνει πίσω του. Αυτό είναι ίσως το πρώτο πράγμα που ξεχνάμε σήμερα για τον Μίστερ Μπίν. Δεν ήταν ακριβώς ο γλυκούλης, αδέξιος τύπος που θυμόμαστε. Ήταν πολλές φορές απέσιος. Έκλεβε, έσπροχνε, έκανε ζαβολιές, προσπαθούσε να κερδίσει με κάθε τρόπο.

05:07 Έβλεπε κάποιον να έχει κάτι καλύτερο από αυτόν και αμέσως ζήλευε. Ήταν ουσιαστικά ένα μικρό παιδί εγκλωβισμένο στο σώμα ενός ενήλικα. Και ακριβώς γι' αυτό λειτουργούσε. Γιατί έκανε αυτά που κάποια στιγμή όλοι σκεφτήκαμε να κάνουμε. Αλλά γνωρίζαμε πολύ καλά ότι δεν επιτρέπεται. Και μετά υπήρχε και ο Τέντι, ένα απλό καφέ αρκουδάκι Για τον Μπίν όμως ήταν φίλος, σύντροφος και οικογένεια Του μιλούσε, τον έβαζε για ύπνο, τον έπαιρνε μαζί του στα ταξίδια Και κάπως έτσι ένα εντελώς συνηθισμένο λούτρινο παιχνιδάκι έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα αντικείμενα της τηλεόρασης των 90's Όπως αναγνωρίσιμο βεβαίως έγινε και το αυτοκίνητο Το μικρό πράσινο μήνυ με τη μαύρη πόρτα Και φυσικά η αιώνια αντιπαλότητα με εκείνο το γαλάζιο τρίτροχο Ρέλιαντ.

06:02 Δεν χρειάζονταν να υπάρχει λόγος. Αν εμφανιζόταν το τρίτροχο αυτοκίνητο, ο Μπίν θα έβρισκε κάποιο τρόπο να το αναποδογυρίσει ή να το στείλει εκτός δρόμου. Ήταν ένας επαναλαμβανόμενος παραλογισμός που κανείς δεν χρειαζόταν να εξηγήσει. Ακριβώς όπως πολλά πράγματα στον κόσμο του Μίστερ Μπίν. Και ύστερα υπήρχαν οι σκηνές, εκείνες που τις θυμάσαι ακόμα και αν έχεις να δεις επεισόδιο εδώ και 20 χρόνια.

06:31 Ο Mr. Bean στην πισίνα για παράδειγμα, που ανεβαίνει στο ψηλότερο βατήρα, κοιτάζει κάτω, μετανιώνει, προσπαθεί να επιστρέψει και τελικά κρεμιέται από την άκρη με τα χέρια του μέχρι που κάποιος του πατάει τα δάχτυλα. Ή ο μίστερ μπίν στο πάρκο να φτιάχνει σάντουιτς Μόνο που φυσικά δεν μπορεί απλώς να ανοίξει δύο φέτες ψωμί και να βάλει κάτι μέσα Πρέπει να κόψει το ψωμί με ψαλίδι, να πλύνει το μαρούλι, να στεγνώσει με τον τρόπο που μόνο ο ίδιος θα μπορούσε να σκεφτεί Να μετατρέψει ένα απλό γεύμα σε ολόκληρη βιομηχανική διαδικασία Ή ο Μίστερ Μπίν στον οδοντίατρο που ξυπνάει αργά, ντύνεται μέσα στο αυτοκίνητο ενώ οδηγεί, φτάνει στο ιατρείο και φυσικά μέσα σε λίγα λεπτά έχει καταφέρει να αναισθητοποιήσει τον ίδιο το γιατρό.

07:19 Ή τα Χριστούγεννα, παίζει με τη Φάτνη μέσα στο κατάστημα σαν να είναι παιδί, οργανώνει ολόκληρη ιστορία με τα μικρά αγαλματάκια και αργότερα ετοιμάζει και μια γαλοπούλα μέχρι που καταφέρνει να βάλει ολόκληρο το κεφάλι του μέσα της. Υπάρχει όμως μια σκηνή που ίσως περιγράφει καλύτερα από όλες τι ακριβώς ήταν ο Μίστερ Μπιν Όταν αγοράζει μια πολυθρόνα και πρέπει να τη μεταφέρει στο σπίτι αλλά δεν χωράει σωστά στο αυτοκίνητο Ο φυσιολογικός άνθρωπος θα έβρισκε κάποιον άλλον τρόπο Ο Μπιν όχι Βάζει την πολυθρόνα στην οροφή του Μίνι, κάθεται πάνω της και οδηγάει το αυτοκίνητο από την οροφή χρησιμοποιώντας σκηνιά και μια σφουγγαρίστρα Είναι εντελώς παράλογο Αλλά την ίδια στιγμή Μέσα στον κόσμο του Mr. Bean Μοιάζει απολύτως λογικό Αυτό ήταν ίσως το μεγαλύτερο μυστικό της σειράς Ο Bean δεν μιλούσε σχεδόν καθόλου Δεν χρειάζονταν μετάφραση Για να καταλάβεις το αστείο Ούτε να είσαι Βρετανός Δεν χρειάζονταν να καταλαβαίνεις κάποιο λογοπέχνιο Έβλεπες έναν άνθρωπο

08:24 Που προσπαθεί να βρει έναν τρόπο να αλλάξει ρούχα στην παραλία χωρίς να γδυθεί και καταλάβαινες αμέσως. Έβλεπες το βλέμμα του όταν κάποιος είχε κάτι που ήθελε και καταλάβαινες αμέσως. Η κωμωδία ήταν στο σώμα, στο πρόσωπο, στην πάυση πριν από την καταστροφή. Στον τρόπο που ο Ρώαν Ατκίλσον μπορούσε να κοιτάξει απλώς ένα αντικείμενο και να σε κάνει να καταλάβεις ακριβώς τι σκεφτόταν.

08:51 Γι' αυτό και ο Μίστερ Μπιν μπορούσε να ταξιδέψει παντού. Στην Αγγλία, στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στην Ασία, στην Αμερική, οπουδήποτε. Δεν χρειάζονταν υπότιτλους για να γελάσεις. Και υπάρχει κάτι ακόμα πιο εντυπωσιακό. Όταν θυμόμαστε σήμερα τον Μίστερ Μπιν έχουμε την αίσθηση ότι υπήρχαν δεκάδες ή εκατοντάδες επεισόδια. Δεν υπήρχαν.

09:14 Η αρχική τηλεοτική σειρά αποτελείται μόλις από 14 κανονικά επεισόδια. 14! Και όμως η παρουσία του χαρακτήρα στη μνήμη μας είναι δυσανάλογα μεγαλύτερη. Ίσως επειδή τα επεισόδια επαναλαμβάνονταν συνέχεια ή ίσως επειδή οι ίδιες οι σκηνές έμεναν στο μυαλό. Ίσως επειδή ακολούθησαν ταινίες και αργότερα η σειρά κινωμένων σχεδίων. Ίσως όμως και επειδή ο χαρακτήρας ήταν τόσο απλός που δεν γερνάει εύκολα.

09:44 Δεν είχε επάγγελμα που έπρεπε να γνωρίζουμε, δεν είχε κάποια περίπλοκη ιστορία, δεν χρειάζονταν να ξέρουμε τι είχε συμβεί στο προηγούμενο επεισόδιο. Ο Μίστερ Μπιν απλώς υπήρχε. Ζούσε μόνος του, είχε το τέντι, είχε το μίνι, υπήρχε και η Ήρμα, η δύστιχη γυναίκα που προσπαθούσε κατά καιρούς να έχει κάτι που μοιάζει με σχέση μαζί του και μετά ερχόταν η καθημερινότητα.

10:10 Αυτό ήταν όλο. Το 1997 ο χαρακτήρας πέρασε στον κινηματογράφο με την ταινία Bean. Δέκα χρόνια αργότερα επέστρεψε με το Mr. Bean's Holiday. Ενδιάμεσα είχε ήδη μετατραπεί σε χαρακτήρα κινουμένων σχεδίων. Και μία δημιουργία που ξεκίνησε από τη Βρετανική τηλεόραση στις αρχές του 1990 κατάφερε να επιβιώσει σε διαφορετικές γενιές.

10:34 Αλλά για εμάς που τον γνωρίσαμε τότε υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να μεταφερθεί ακριβώς. Η πρώτη φορά που είδες τον Μίστερ Μπιν. Γιατί δεν ήξερες τι ήταν αυτό που παρακολουθούσες. Δεν έμοιαζε με τις άλλες κωμωδίες. Δεν περίμενες την ατάκα. Περίμενες απλά να δεις τι θα κάνει. Και το καλύτερο ήταν ότι συνήθως έβρισκε τη χειρότερη δυνατή λύση στο πιο απλό πρόβλημα.

10:59 36 χρόνια μετά την πρώτη του εμφάνιση ο Μίστερ Μπίν εξακολουθεί να είναι αναγνωρίσιμος σχεδόν με μια ματιά το καφέ του το σαχάκι, η γραβάτα του, το μίνι του, ο Τέντι και φυσικά εκείνη η έκφραση Ίσως τελικά αυτό να είναι και το μεγαλύτερο επίτευγμα του Ρόου Ανάτ Κιντσόν δημιούργησε ένα χαρακτήρα που δεν χρειαζόταν σχεδόν καθόλου λέξεις και παρόλα αυτά όλοι καταλαβαίναμε ακριβώς τι ήθελε να μας πει Και κάπως έτσι ένας παράξενος άντρας με ένα αρκουδάκι και ένα μικρό πράσινο αυτοκίνητο έγινε κομμάτι των δικών μας 90's Και κάθε φορά που το ξαναβλέπουμε και προσπαθεί να λύσει ένα απλό πρόβλημα με τον πιο περίπλοκο τρόπο που υπάρχει ξέρουμε ήδη τι θα συμβεί Καταστροφή και γέλιο, πολύ γέλιο, χωρίς να χρειάζεται να πει σχεδόν κουβέντα Αυτό ήταν λοιπόν το 8ο επεισόδιο της σειράς podcast 10 λεπτά νοσταλγία Μέχρι την επόμενη φορά να είστε όλοι πολύ πολύ καλά