Skip to content
PodBase
3o ΘΕΜΑ: «Στα Τέμπη οδήγησαν οι ιδιωτικοποιήσεις» - Μιλούν πρώην μηχανοδηγός και επιζών του εγκλήματος

3o ΘΕΜΑ: «Στα Τέμπη οδήγησαν οι ιδιωτικοποιήσεις» - Μιλούν πρώην μηχανοδηγός και επιζών του εγκλήματος

3ο Θέμα
Φεβρουάριος 27, 2026 01:19:25 Επεισόδιο 17
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Με την Ηλιάνα Ζερβού & τη Νεκταρία Ψαράκη

3 χρόνια συμπληρώνονται από το σιδηροδρομικό έγκλημα στα Τέμπη. Στην εκπομπή 3ο ΘΕΜΑ αυτής της εβδομάδας κάνουμε μία ανασκόπηση όλων όσων οδήγησαν στο έγκλημα. Στο πρώτο ημίωρο της εκπομπής φιλοξενούμε τον πρώην μηχανοδηγό της Hellenic Train, Άρη Σταμάτη, ο οποίος για πέντε ολόκληρα χρόνια εκτελούσε το ίδιο μοιραίο δρομολόγιο. Περιγράφει μία κατάσταση η οποία θα έπρεπε να ανήκει στη δεκαετία του '50: μόνιμα κόκκινοι σηματοδότες, ανυπαρξία τηλεδιοίκησης, επικοινωνία αποκλειστικά με ασυρμάτους από στόμα σε στόμα, σιδηροδρομικό δίκτυο σε εγκατάλειψη, τρένα - σαπάκια, «τυφλά σημεία», όπως π.χ. στη σήραγγα των Τεμπών. Όπως λέει και ο ίδιος, τη μεγαλύτερη ευθύνη για αυτή την κατάσταση την έχουν οι ιδιωτικοποιήσεις, οι οποίες στο βωμό των κερδών οδήγησαν στην υποβάθμιση της ποιότητας και της ασφάλειας των μεταφορών, και τέλος στο έγκλημα. Ακόμα και μετά το έγκλημα, η κατάσταση βελτιώθηκε ελάχιστα. Αποτέλεσμα ήταν ο Άρης με τη λήξη της σύμβασής του να αποχωρήσει από τη Hellenic Train. Όταν δε, μαζί με άλλους μηχανοδηγούς ξεκαθάρισαν ότι δεν πρόκειται να εκτελέσουν κανένα δρομολόγιο αν δεν λυθούν πρώτα τα προβλήματα ασφαλείας, η αντίδραση της Hellenic Train, όπως καταγγέλλει, ήταν να ψυχιατρικοποιήσει το ζήτημα, και «να μας στείλει όλους σε ψυχίατρο». 

Στη συνέχεια μιλάμε με τον Αντώνη Αντωνίου, επιζώντα του εγκλήματος των Τεμπών. Ο Αντώνης, καθόταν στο 4ο βαγόνι της μοιραίας αμαξοστοιχίας. Τα τραύματά του ήταν πολλαπλά, με αποτέλεσμα να καταφέρει να αποκατασταθεί μετά από έναν ολόκληρο χρόνο. Ο Αντώνης αναφέρει για τον εαυτό του ότι πριν το έγκλημα, ήταν ένα παιδί «απολιτίκ». Μετά την αποκατάσταση της υγείας του, αποφάσισε να ψάξει, να βρει τι έφταιξε. «Και είδα τη μεγάλη εικόνα», λέει. «Δεν γίνεται να μην καταλήξεις στο ότι ευθύνονται οι ιδιωτικοποιήσεις...», λέει, και σχολιάζει πως πρόκειται για ένα συμπέρασμα δύσκολο: «διότι έρχεσαι σε σύγκρουση και ρήξη με τον εαυτό σου. Συνειδητοποιείς ότι έχεις κάνει λάθος. Όταν μιλάς για ιδιωτικοποιήσεις, κάνεις το ζήτημα πολιτικό», λέει εξηγώντας ότι όταν συνειδητοποιείς ότι ένα ζήτημα έχει πολιτική ρίζα, τότε χρειάζεται πολιτική δράση για να αλλάξει: «και δεν το έκανες πριν. Ευθύνεσαι για αυτό που έχει συμβεί. Πρέπει να αλλάξεις πράγματα που θεωρούσες δεδομένα όπως η ανάθεση. Το ότι θα έρθουν εκλογές π.χ. το 2027, θα ψηφίσεις κάτι καλύτερο και απλώς θα τα κάνει όλα καλά». 

Ο Αντώνης, προς το τέλος της συνέντευξης, καλείται να σχολιάσει και τη συζήτηση για το περίφημο «κόμμα Καρυστιανού», και το πώς οι ακροδεξιές απόψεις που αναπαρήγαγε η ίδια, έκαναν αρκετό κόσμο να πει πως «μπήκε ταφόπλακα στο κίνημα των Τεμπών». 

«Η κ. Καρυστιανού, ό,τι και αν αποφασίσει να κάνει, εγώ για το παιδί της θα γίνω χαλί να με πατήσει. Αν θέλει να βγω το Σάββατο να κάνω κωλοτούμπες, θα βγω να κάνω κωλοτούμπες. Ως πολιτικός, είναι ένας πολιτικός. Δεν είναι το πρώτο ούτε το τελευταίο που θα κατέβει στις εκλογές. Δεν είναι το πρώτο κόμμα που θεωρεί ότι για τα Τέμπη φταίει η διαφθορά και όχι το ότι έχουμε ξεπουλήσει τα πάντα. Το γεγονός ότι δεν το υιοθετώ δε σημαίνει ότι αποστασιοποιούμαι απο την κ. Καρυστιανού ως συγγενή. Όταν και αν έρθει η ώρα να ζυγίσουμε το πολιτικό σκηνικό θα είναι κάτι ξεχωριστό (...). Οι αναφορές ότι μπήκε ταφόπλακα στο κίνημα των Τεμπών, είναι πιο πολύ καλό νέο, παρά κακό. Από την άποψη ότι μπήκε ταφόπλακα στο κίνημα που έχει συνδέσει μία υπόθεση με μία προσωπικότητα. Πλέον όποιος κατεβαίνει, καταλαβαίνω ότι κατεβαίνει γιατί γνωρίζει, ή θέλει να μάθει από πίσω τι έφταιγε».

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

επαιτειακό θέμα στην εκπομπή που υπόσχεται να μαθαίνετε όλα τα τρίτα τέταρτα θέματα της επικαιρότητας πρώτη πρώτες πρώτα απέναντι μου είναι η Νεκταρία Ψαράκη απέναντι μου η Λία Ναζερβού και σήμερα λοιπόν έχουμε έτσι ένα επαιτειακό θέμα το Σάββατο συμπληρώνονται τα τρία χρόνια από το έγκλημα των τεμπών η αλήθεια είναι ότι αυτά τα τρία χρόνια έχουμε περάσει πολλές φάσεις Πολλές φάσεις συζήτησης, πολλές πολιτικές ανακατατάξεις θα λέγαμε Τις οποίες βέβαια δεν τις έχουμε δει Ακόμα στα προσχέδια είναι οι πολιτικές ανακατατάξεις που θα προέκυπταν από τα τέμπη Η μόνη πολιτική εξέλιξη, πραγματική πολιτική εξέλιξη που υπήρξε Ήταν η επανεκλογή της νέας δημοκρατίας, μην το ξεχνάμε αυτό Είμαστε σε μια φάση που έχει μεταφερθεί η συζήτηση από την ώρα της ανατροπής ξαφνικά στον ύπνο Θυμόμαστε όλοι ότι όταν ένα εκατομμύριο άτομα βγήκαν στο δρόμο Είμασταν έτοιμοι να αποτινάξουμε το ζυγό της Ν.Δ.

Ξαφνικά όμως όλοι ξαναφορέσαμε έτσι ωραία τη θηλιά Γενικά φαίνεται έτσι ότι υπάρχουν ups and downs στο πόσο συζητάμε για τα τέμπη Ανάλογα με διάφορες εξελίξεις που προκύπτουν Ας πούμε, ναι, εκείνη η κινητοποίηση που είδαμε, που ήταν η μεγαλύτερη ίσως στη σύγχρονη ιστορία της χώρας, προέκυψε να πούμε και μετά από τα αιχητικά που βγήκανε, που ακούσαμε όλοι δυστυχώς, ανθρώπους οι οποίοι φαίνεται ότι είχαν επιβιώσει της σύγκρουσης και φαίνεται ότι αυτό προκάλεσε πολύ μεγάλο σοκ στην κοινωνία και εγώ θεωρώ, δεν ξέρω αν συμφωνείς Νεκταρίδα, ότι έπαιξε ρόλο στο πόσο κόσμος κινητοποιήθηκε στην περσική επέτειο.

Μα αυτό που λες αυτή τη στιγμή είναι για αυτό που με πληγώνει προσωπικά. Δηλαδή επειδή γενικά στο ΠΡΕΣ έχουμε προσπαθήσει και ευλογώ τα γένια μας αυτή τη στιγμή αλλά θα συμφωνήσω απόλυτα με τον Πουλή ότι έχουμε διαχειριστεί το έγκλημα των τεμπών ιδιαιτέρως αξιοπρεπώς θα λέγαμε. Έχοντας λοιπόν πλήρη επίγνωση ότι ένα πολιτικό σύνθημα ενδεχομένως να μην βγάλει ανθρώπους στο δρόμο Ενώ αντιθέτως μια συζήτηση περί εκρήξεων, ξυλωλίων, λαθρεμπορίων, μυστικών πλεκτανών Μπορεί να εξοργήσει και να βγάλει τον κόσμο στο δρόμο Μπορείς να λέμε ότι δεν υπάρχουν τέτοιες εκφάνσεις Φυσικά και υπάρχουν Φυσικά και υπάρχουν, αλλά άλλο το αν υπάρχουν και άλλο το πόσο εστιάζουμε σε αυτές.

Ενώ υπάρχουν ξεκάθαρα πολιτικά διακυβεύματα τα οποία τα έχουμε αφήσει κάπως στο περιθώριο της κουβέντας. Σωστά. Ταυτόχρονα γνωρίζουμε ότι μετά από το μεγαλύτερο, το μεγαλύτερο δεν είναι γιατί ακολούθησε η πύλος, αφού είμαστε σε μια φάση τέτοιου εξευτελισμού και ζόφου. Το μεγαλύτερο που είχε κυρίως σε Έλληνες. Ναι, πρέπει να μετράμε νεκρούς για να μετρήσουμε τα εγκλήματα του κράτους, αν είναι μικρά ή μεγάλα.

Εν πάση περιπτώσει, φτάνουμε λοιπόν σε ένα σημείο που πραγματικά πρέπει να ζυγίσουμε με ποιο τρόπο θα μας ταρακουνήσει το διακύβευμα ενός εγκλήματος. Είναι πάρα πολύ σημαντικό και το έχουμε πει και άλλες φορές, να έχουμε μια σαφή πολιτική τοποθέτηση. Διότι αυτό που θα μας ταρακουνήσει θα καθορίσει και το πολιτικό μέλλον το οποίο θα διαδεχθεί Βέβαια δεν το διαχειριστήκαμε καθόλου καλά Επιλέξαμε να μείνουμε σε μια συζήτηση η οποία δεν είχε πολιτικό πρόσημο Επιλέξαμε να μείνουμε σε μια συζήτηση η οποία μας έφερε και στην πάρα πολύ δύσκολη θέση εκείνη η ώρα και να το πούμε Επειδή δεν ξέραμε ακριβώς τι πάμε να συζητήσουμε Δεν ξέραμε ακριβώς ποιο είναι το πρόβλημά μας το λαθρευγόριο Σιδηρόδρομο, μια ενεξηγητή έκρηξη φτάνουμε στο σημείο να είμαστε έκθετοι στα μάτια του εχθρού μας και να υπάρχει και κοινή επιχειρηματολογία πολλές φορές με τον εχθρό μας και επειδή εδώ πέρα όμως είναι το The Press Project και δεν πρόκειται να ακούσετε τίποτα για μυστικούς βενζινοπόλες

και βαγόνια μυστηριώδη και εξαφανισμένα πράγματα κλπ σήμερα θα ακούσετε μια συζήτηση για τις ιδιωτικοποιήσεις με όποια πλευρά και να το προσεγγίσουμε αυτό σήμερα θα ακούσετε τους ανθρώπους που πρωταγωνίστησαν σε αυτή την ιστορία και από τη μία πλευρά και από την άλλη πλευρά και θα προσπαθήσουμε έτσι να δώσουμε σύμφωνα με τις δικές μας προσλαμβάνουσες τις πραγματικές αιτιάσεις του εγκλήματος των τεμπών για να το πιάσουμε με τη σωστή βάση Γενικά, ναι, εμείς θα επιμείνουμε στο να κάνουμε αυτή τη βαρετή Πολύ βαρετή θα λέγαμε Είναι αρκετά βαρετή σημασία ακριβώς για αυτό που είπες και για το τι έρχεται μετά. Γιατί όταν καταλήγουμε να συζητάμε μόνο για τη διαφθορά ουσιαστικά μιλάμε για ένα σενάριο που η καλύτερη έκβαση του θα είναι το να μπουν κάποια πολιτικά πρόσωπα στη φυλακή το οποίο δεν το έχουμε δει και από εκεί και πέρα εννοείς από αρχή κόσμου δεν το έχουμε δει με τον Τζοχαντζό που τα έκανες κατά ακόμα να καταλάβω πως αλλά μπήκε αυτός μόνο μόνο στην πυφλακή. Γενικά είναι κάτι που

θα είναι, δεν ξέρω, να μείνει ο Σιδηρόδρομος ιδιωτικοποιημένος και να έχουμε πάλι το κέρδος έναντι της ανθρώπινης ζωής ή θα μιλήσουμε για τις ιδιωτικοποιήσεις και άρα θα έχουμε αίτημα το οποίο θα έχει να κάνει με έναν έλεγχο του Σιδηροδρόμου από τους εργαζομένους του που τον ξέρουν καλύτερα και ήταν αυτοί που φωνάζανε εξ αρχής ότι το έκλειμα των τεμπών είναι προδιαγραμμένο ότι θα συμβεί.

Και πλήν του ότι θα μπουν φυλακοί οι διεδοτικοποίησες και λοιπά, υπάρχει και κάτι άλλο το οποίο εμένα μου φαίνεται πολύ πιο ρεαλιστικό, διότι αυτό βιώνουμε. Προχωράμε τη χάραξη του πολιτικού μας μέλλοντος με το σύνθημα «Χέρια καθαρά», ένα σύνθημα το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί αμυγός από τα ακροδεξιά στόματα. και βλέπουμε ότι η αλήθεια είναι ότι αυτή την ντροπή παίρνει δηλαδή ας πούμε από τα τέμπη αναδείθηκε ως πολιτικό πρόσωπο η Μαριέ Καριστιανού κίνημα πολιτών ακούμε κόμμα δεν έχουμε δει έχουμε δει όμως ακριβώς ποια θα είναι η προσέγγιση αυτού του κόμματος με αναφορές για εισβολής αναφερόμενη σε μετανάστες για αναχρονιστικές θέσεις όπως στο παράδειγμα των αμβλώσεων που εκεί ξεκίνησε να ανοίγει τα χαρτιά της, για την κρίση των ημείων, η κουβέντα στρέφεται προς τα εκεί και πώς να πάρουμε πρέφα ότι αυτό είναι το πολιτικό περιεχόμενο της Μαρίας Καριστιανού όταν δεν μιλάμε ποτέ πολιτικά.

Που εννοείται ότι πρέπει να κάνουμε εδώ πέρα τον disclaimer ότι η Μαρία Καριστιανού έχει κάθε δικαίωμα να διεκδικήσει κάποια πολιτική θέση ειδικά έτσι όπως φαίνεται να εξελίσσεται η συγκάλυψη στην περίπτωση των τεμπών μου φαίνεται και απόλυτα λογικό να διεκδικήσει η ίδια να θέσει τους όρους της Απόλυτα λογικό, μη σου πω κιόλας, εμένα θα μου αρκούσε αυτό Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι από τη στιγμή που επιλέγει να λάβει ρόλους πολιτικού προσώπου θα κριθεί και για τις θέσεις που θα πει στον δημόσιο διάλογο Και προσωπικά θα κρινόταν και πολύ λιγότερο αυστηρά Αν έμενε στη στόχευση ότι επιθυμώ κάθαρση, επιθυμώ δικαιοσύνη για το παιδί μου Δεν τη βρήκα αλλιώς, μπαίνω στη βουλή για να τη βρω μαζί με κόσμο Αυτό θα κρινόταν από μένα πολύ λιγότερο αυστηρά Σε σχέση με το να ανέβω κατεβάζει γιατί αυτό έκανε Μητέρες έγκυες που κόπηκαν στα δυο από το λιμηνικό και παιδιά Και να μην ήταν παιδιά μες στη βάρκα πάλι το ίδιο θα έλεγα ως εισβολής.

Λοιπόν, να ανατρέξουμε λιγάκι πίσω. Να φτάσουμε... Να πιάσουμε λίγο την εποχή πριν τη μέρα του εγκλήματος των τεμπών. Τότε που οι εργαζόμενοι στο σιδηρόδρομο ουρλιαζαν και φώναζαν για τις καθημερινές συνθήκες τις οποίες αντιμετωπίζουν και τότε το θέμα δεν ήταν αρκετά σεξι. Αυτή τη φράση την είχε χρησιμοποιήσει ο Γιώργος Λιάγκας να θυμίσω όταν έβγαιναν οι μηχανοδηγοί και έλεγαν μας σας στέλναμε τα δελτία τύπου μας και τα εξώδικα τότε με την αποστομωτική απάντηση του μηχανοδηγού στην κυρία Ζαράφογλου τη δημοσιογράφου όταν ρώτησε αυτά γιατί δεν τα λέγατε φυσικά και τα λέγαμε μιλάμε για μια εποχή στην οποία τα προβλήματα ήταν καθημερινά να συνδεθούμε λιγάκι βασικά δεν χρειάζεται να κάνουμε κανένα break όχι εδώ είναι μαζί μας τον έχουμε στη γραμμή μας Καλησπέρα στη συζήτησή μας τον Άρη Σταμάτη, πρώην μηχανοδοχηγότης Hellenic Train Χαίρετε Άρη Χαίρετε και ευχαριστούμε που είστε μαζί μας Εγώ ευχαριστώ Για εμάς έχει πάρα πολύ μεγάλη αξία έτσι να...

Όταν μιλάμε για προδιαγραμμένο έγκλημα έχει σημασία να συζητήσουμε πώς αυτό προδιαγράφει Ακριβώς Ποια ήταν αυτά τα προβλήματα που βλέπατε καθημερινά και υποψιαζόσασταν ότι κάποια στιγμή θα γίνει και αυτό το μεγάλο, γιατί μικρά υπήρχανε, δεν τα ακούγαμε όσο τα ακούμε τώρα, γιατί τώρα κάθε τι μικρό που γίνεται, επειδή έχουμε αυτό το συλλογικό τραύμα των τεμπών, γίνεται είδηση.

Σωστά. Τότε δεν γινόταν, αλλά υπήρχε σε μικρότερη κλίμακα ότι ναι, έχει προβλήματα ο συντηρόδρομος. Ποια ήταν αυτά και πώς μας προβλήθηκε. Να γνωριστούμε βέβαια λίγο. Άρη, πόσα χρόνια ήσουν αμήχαν οδηγός. Εγώ ήμουν 5 χρόνια ακριβώς Από τον Ιούλιο του 19 μέχρι τον Ιούλιο του 24 Ωραία Και ποια δρομολόγια εκτελούσες Όλα τα δρομολόγια στη Βόρεια Ελλάδα Αλλά και το Θεσσαλονίκη Αθήνα Και τα εμπορικά και τα επιβατικά Και εμπορικά και επιβατικά Άρα αυτή τη διαδρομή Τη συγκεκριμένη διαδρομή Που κατέληξαν οι διαδρομοί θανάτου Την έχεις κάνει αρκετές φορές Πάρα πολλές Και πολύ κοντά σε κοινό διάστημα Σε πολύ κοντά έλεξε εκείνο το διάστημα.

Πάμε να μας πεις λοιπόν τι έβλεπες όσο καιρό το εκτελούσε το δρομολόγιο. Αυτά που βλέπαμε όλοι δεν είναι κάτι προσωπική μου εκτίμηση. Όλοι λέγαμε ότι όπως είπε η Ιλιάνα, μικρά-μικρά συμβάντα προειδοποιούν για το μεγάλο. Όπως? Χαρακτηριστικά είναι τον Ιανουάριο του 1922, αν το θυμάστε, υπάρχει και αυτογραφία πλέον. Έγινε μια σύγκρουση στη Γεβαδιά με μια ακινητοποιημένη αμαρξητική λόγω χιονιού με μια μηχανική βοηθείας.

Ήταν ένα περιστατικό που δεν διερευνηθήκε όσο θα έπρεπε. Ήταν ένα χρόνο πριν ακριβώς. Ίσως αν είχε διερευνηθεί όπως θα έπρεπε να είχε αποτραπεί το επόμενο. Εσείς ως συνδικαλιστές είχατε ζητήσει περαιτέρω διερεύνηση του περιστατικού. Εγώ δεν ήμουν συγκαλιστής, ήμουν απλό μέρος του σωματεύου. Νομίζω είχα γίνει όλες οι απαραίτητες ενεργές, δεν θυμάμαι ακριβώς, αλλά δεν διερευγήθηκε όσο θα έπρεπε.

Πώς φτάσαμε στο σημείο να συγκρουστούν, να συγκρουστεί τότε η ακινητοποιημένη αμαξοστοιχεία και πώς φτάσαμε στο σημείο να συγκρουστούν και τα τρένα στα τέμπη, δηλαδή τι έπρεπε να υπάρχει και δεν υπήρχε Και δεν υπήρχε και το βλέπατε καθημερινά. Δεν υπήρχαν τα συστήματα ασφαλείας. Είναι κάτι γνωστό. Δεν θα λέω κάτι πλέον γνωστό σε όλους.

Εμείς πηγαίναμε με κόκκινο αυτό που ακούτε στη συνέχεια. Στο μεγαλύτερο μέρος της διευρωμίας ήταν σβεστά φανάρια και κόκκινο. Και εκεί λειτουργώσαμε με τον γενικό κανονισμό κίνησης, αυτό που ακούτε ο κανονισμός. που απογείται. Αυτό είναι καθαρά επαφή στην τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ σταθμάτων, όπου λέει ο ένας σταθμάτης, ο άλλος τη γραμμή είναι δεύτερη και εμείς ακολουθούσαμε την αντίστοιχη διαδικασία.

Δεν εμπλέκεται κάποιο σύστημα που επιβλέπει αυτή τη διαδικασία. Δεν υπήρχε κανείς καθόλου φωτοσήμανση. Υπήρχε σε πολύ μικρά τμήματα τα οποία ήταν σποραδικά δηλαδή έφυγες από ένα τμήμα μικρό που είχε υποσήμανση ας πούμε εδώ στη Θεσσαλονίκη εντός του αστικού ιστού ας πούμε μόλις έβγαινες κάποια χιλιόμετρα προς τη Σύνδο πάλι ήταν με το γενικό κανονισμό εκεί μετά όταν ξανά φταίνες κάπου προς την Αθήνα πάλι υπήρχε κάποιο μικρό κομμάτι που λειτουργούσε Οπότε πρέπει να έχεις τον σταθμάρχη στο τηλέφωνο να σου λέει είναι ανοιχτός ο δρόμος, φεύγεις είναι κλειστός, δεν φεύγεις Ναι, όχι στο τηλέφωνο, στο να στέλνω στο ραδιοτηλέφωνο Τι γινότανε με αυτά τα περίφημα κλειδιά Τα κλειδιά είναι ο μηχανισμός αλλαγής κατεύθυνσης στο ζητήρο δρόμου Αυτά όταν δεν υπάρχει τηλεχειρισμός είτε τη διοίκηση είτε τοπικός χειρισμός από τον εκάστος σταθμό τα χειρίζονται καιροκύλοι τα εκκληδούν.

Είναι μια άλλη δικότητα του σύγκρινου δρόμου. Τι θέλετε συγκεκριμένα για τα κοιλιά. Οπότε πρακτικά ο σταθμάρχης πώς ενημερωνόταν ότι εσύ έρχεσαι έτσι ώστε να σου αλλάξει την πορεία για να μην συγκρουστείς με το διερχόμενο τρένο από την απέναντι πλευρά. Έπρεπε πάλι να ενημερώσεις από τον ασύρματο. Είχε ενημερωθεί από τον προηγούμενο σταθμό.

Εκεί που ερχόμουν. Και φυσικά όταν πλησίαζα και εγώ δηλώναμε την παρουσία μας ότι ερχόμαστε στο σταθμό και αν υπήρχε κάποια αλλαγή μας ενημέρωσε. Οπότε ήταν μια επικοινωνία. Δηλαδή την ώρα που εσείς κινούσασταν το γεγονός ότι εσείς έρχεστε ήταν από στόμα σε στόμα. και ευθύνη ενός ανθρώπου το αν θα αλλάξει σωστά την πορεία, αν θα ενημερώσει για το κοκκινοσυμματοδότη και λοιπά.

Ας πούμε τριών ανθρώπων. Τριών ανθρώπων. Που εμπλέκονται κάθε φορά. Δεν είναι ενός ανθρώπου. Στο 1950 αυτό ήταν μια ασφαλή συνθήκη, ότι εμπλέκονταν πάνω από ένας άνθρωπος. Το 1950 εννοείς. Ναι, έπρεπε να στοχίσουν τρεις άνθρωποι που έγινε στο Βοδοξαρά. Τη δεκαετία του 2000 είχαμε καλά και είχαμε πανεπιχώρο δυστύχημα. Αλλά όσο προχωράμε τα συστήματα δεν μπορεί το ίδιο να είναι η ίδια ασφαλής διαδικασία.

Γι' αυτό τα πληρώσαμε άλλωστε. Άλλα προβλήματα σχετικά με την κατάσταση των γραμμών ή την κατάσταση των ίδιων των τρένων είχατε παρατηρήσει. πάρα πολλά προβλήματα και στο τροχαίο υπό και σε κινητήρες μονάδες αλλά και στα λαγόνια των επιβατών δηλαδή σχεδόν καθημερινά πτώσεις δέντρων όπως και τώρα αυτά είναι στην γραμμή πτώσεις δέντρων οι οποίες προκαλούσαν και διευκοπή ρευματοδότησης οι οποίες μιλήσαν προκαλούσαν και μονοδρομήσεις να κινούνται τα τρένα σε μονή γραμμή δηλαδή αν ο ένας κλάδος έβγαινε εκτός δεν είχε ρημοτοδότηση δεν μπορούσε να περάσει ηλεκτρικό τρένο οπότε γινόταν μονοδρόμιση όπως έγινε εκείνο το βράδυ πριν τη Λάρισα είχαν πέσει καλώδια και είχε γίνει και εκεί μου η γραμμή από Αλεοφάρσαβος Λάρισα οπότε ήταν ένας τρόπος που έτσι και λιγούσαν σε επικαταστάσεις τέτοιες ανάγκες να κινούνται τα τρένα Στην ίδια γραμμή.

Ναι. Στην ίδια γραμμή, ναι. Ήταν υπολοισίσμα. Λόγω αυτών των λαμβών. Αυτό προβλέπεται. Ναι. Εγχειριδιακά δηλαδή μπορεί να γίνει. Ναι, μπορεί να γίνει, αλλά... Κανονικά υπάρχουν και τα συσταίωνα. Φαντάζομαι πρέπει να λυθεί σύντομα. Και αυτό, ναι. Πόσο άμεσα γινόντουσαν οι επισκευές σε αυτά τα προβλήματα ώστε να σταματήσει να ισχύει η μονοδρόμηση.

Η επισκευή μπορεί να γινόταν άμεσα. Το θέμα ήταν ότι τα δέντρα ακόμα δεν νομίζουν να έχουν κουπί. Τα οποία προκαλούσαν τη στρώση. Οπότε την επόμενη ημέρα ή με τον επόμενο αέρα, με την επόμενη καταιγίδα, πάλι συνέβαινε το ίδιο. Συνέβαινε το ίδιο. Οπότε είμαστε σε μια κατάσταση που χρησιμοποιείται η μονοδρόμηση την ώρα που δεν έχεις το σύστημα ασφαλείας.

οπότε κινούνται επίτηδες μπορεί να το προβλέπει το εγχειρίδιο αλλά χωρίς το κατάλληλο σύστημα να βλέπεις τα τρένα είναι πάλι μια κατάσταση που ο ένας ο μηχανοδηγός μιλάει με τον σταθμάρχη του και ο άλλος με τον άλλο σταθμάρχη του οπότε είναι δύο τρένα μονοδρομημένα με έξι άτομα, τρεις και τρεις ο καθένας στο τηλέφωνο, αυτό συζητάμε κάπως σχηματικά είναι μάλιστα άρα εσείς εκπλαγήκατε όταν Μάθατε για το τραγικό έγκλημα στα ΤΕΜΠΗ που έγινε στις 28 Φλεβάριου.

Εγώ προσωπικά δεν είμαι εξεπλάγη, μπορώ να πω, αλλά έγινε ένα από τα χειρότερα σενάρια που μπορούσε να γίνει. Δηλαδή, η σύγκρουση με το πηγαιόμενο τοπική είναι ένα από τα χειρότερα σενάρια. αλλά και τα εξώδικα και εναγκαινώσεις των σωματείων το περιέγραφαν. Καρακτηριστικά ένα λίγες μέρες πριν έλεγε το τραγικό δυστύχημα που έρχεται.

Νομίζω ότι της ΔΕΣΚ ήταν. Αλλά και τον Μηχανοδηγό που ήταν τον Οκτώβριο το ίδιο έλεγε, μίλαγε για την ασφάλεια της συγκροτηίας. Δηλαδή ήταν κάτι που συζητιόταν και γραφόταν επίσημα. και φτάνουμε σε εκείνη τη μέρα επειδή γνωρίζουμε και ποιες ήταν οι δράσεις της διοίκησης σε όλα αυτά τα εξώδικα και τις διαμαρτυρίες το παραλείπουμε λιγάκι σαν ιστορικό θέλουμε να μας δώσεις λιγάκι το κλίμα της επόμενης ημέρας δηλαδή έχετε χάσει συναδέλφους σας ο Σιδηρόδρομος σταματά προσωρινά τη λειτουργία του και μετά πρέπει να ξαναπιάσετε τη μόνη υπό αυτή την κατάσταση τι κλίμα επικρατούσε υπήρχαν αντιδράσεις δεν θέλουμε να εργαστούμε σε αυτή την κατάσταση υπήρχαν φόβοι, διαμαρτυρίες η στάση της Χελινκτρή ποια ήταν χαλαρώστε όλα καλά θα πάνε αφαντή να μας δώσεις λιγάκι το κλίμα εκείνης της εποχής της επόμενης ημέρας εννοούμε από αυτά που συζητούσαμε τότε και το είπε ο Μαρτίος γιατί γίνονταν συχνά συνεδρέψεις Η εικόνα της ΧΕΛΕΙΚ3 ήταν εικόνα διάγευσης.

Κανένας υπεύθυνος για κανένα τομέα. Για το άλλο που ρώτησες, εγώ προσωπικά ήμουν ένα από τα άτομα που διδάσαμε ότι θέλουμε να εργαστούμε ξανά όταν μπουν σε λειτουργία τα συστήματα επικοινωνίας και ασφαλείας. Ήμασταν κάποια λίγα άτομα, τα οποία η απάντηση της εταιρείας ήταν να μας στείλει στον ψυχή έντρο. Τι εννοείς? Ναι.

Μας έστειλαν για ψυχιατρική εξέταση. Γιατί? Και με κανονιγούς και συνοδούς. Με τι? Πώς? Με κάποιο mail, επεστασίπη. Τι? Ναι, δεν υπήρχε δικαιολογία. Υπήρχε μόνο ότι έχει κανονιστεί η επίσκεψη και ήταν μετά αφού δηλώσαμε ότι δεν επιθυμούμε να εργαστούμε σε αυτό το δίκτυο. Μόνο όπου υπάρχει τελευταίες. Ναι Ας πούμε Ναι Όχι γιατί δουλεύω με κανονικά Πώς αντιδράσατε σε αυτό εσείς Δεν έγινε κάποια αντίδραση Μα ήταν λίγα άτομα Δεν πήρε τόσο Έκταση Τέλος πάντων Μετά από κάποιο σημείο Αυτό έγινε το καλοκαίρι Μπήκαν τα συστήματα Δούλεψαν για κάποιο διάστημα Όχι όλα Βγήκε φωτοσύμμανση σε όλο το μπήκος της Ραμπίες περίπου Αν θυμάμαι καλά με τον Τάνιλ βέβαια μετά καταστράφηκε το Σεπτέμβριο του 1923 οπότε εκεί ξεκινήσαμε και εμείς έγιναν κάποιες βελτιώσεις και ξεκίνησαμε και εμείς τα δρομολόγια και έγιξε κάπου σαθόριμα αυτό Όταν λες ότι μπήκαν τα συστήματα τι εννοείς, πιάσεις μόνο η φωτοσύμανση και βελτιώθηκε σε κάποια σημεία το σύστημα επικοινωνίας Δηλαδή Αν θυμάμαι καλά, στα τούνελ βελτιώθηκε

γιατί τα τούνελ δεν υπήρχε καθόλου επικοινωνία στα τούνελ. Ούτε με τηλέφωνο, ούτε με ραδιοτηλέφωνο, ούτε με τίποτα. Ούτε με ασύρματο εννοείς. Όχι. Άρα σε τούνελ από τείχη δεν είχε γίνει κάποιο... Τα τούνελ του Τεμπών και του Πλαδαμώνα. Τα άλλα δύο μεγάλα που είναι πιο κάτω προς τη στερεά Ελλάδα, γίνονται ολόκληροι. Οκ.

Οπότε επανέρχεται η φωτοσύμμανση. Η οποία πλέον είναι σωστή, δηλαδή πράσινο σημαίνει προχωράω, κόκκινο σημαίνει σταματάω. Ναι, αλλά καταστρέφεται με τον Τάνιελ και μετά τον Τάνιελ ξαναέφτιαξε ή είμαστε τώρα σε σημείο πριν του Τάνιελ. Από όσο ξέρω αυτή τη στιγμή είναι υποκαταστηθεί. Όχι στην περιοχή της Αγίας, όλη η γραμμή.

Δηλαδή είναι εις εργοταξιακή κατάσταση. Οπότε δεν έχει υποκατασταθεί καν αυτής μια. Ναι. Εσύ πώς αποφασίζεις να φύγεις Εγώ αποφασίζω να φύγω καιρό πριν αλλά φεύγω ακριβώς τα πέντε χρόνια λόγω ρήτρας που είχαμε εμείς με κανονική Τα τρένα ξεκίνησαν μετά τα τέμπη και γυρνάω και στην προηγούμενη ερώτηση με τις ίδιες ακριβώς συνθήκες όπως ήταν πριν Δεν άλλαξε κάτι δηλαδή Γι' αυτό και δεν θέλαμε κάποιοι να συμμετέχουν σε αυτό.

Ο εύκολος όχος ήταν πάλι ο εργαζόμενος. Ο κανονισμός που θα τον ακούσετε και ο Σεβαγγέλιο από κάποιους συνδυατροπικούς έχει πολλές ασάφες. Είναι μια μετάφραση από τον παλιό κανονισμό, από το 1950. ας πούμε. Έχει πολλά κενά, γι' αυτό και τώρα από ό,τι γνωρίζω ξαναγράφεται. Καινούριος. Και επίσης αυτός ο κανονισμός ήταν για παράδειγμα γραμμένος σαν η Τουρκία με 2.200 υπαγείλους όχι με 700 που ήταν όλο εκείνο το διάρκεια, αλλά και πριν και μετά.

Γιατί δεν έγιναν πολλοί. Και έτσι και έτσι έγιναν. Ακόμα και τώρα είναι γύρω στους 700 εργαζομένους. Τώρα δεν ξέρω, ίσως είναι λίγο παραπάνω, αλλά δεν νομίζω να είναι πάνω από 1.000-1.200. Επειδή την αναφέραμε και την υποστελέχωση κάπως σε εκείνη την περίοδο, μπορείς να μας δώσεις μία εικόνα του τι σήμαινε στην πράξη αυτή η υποστελέχωση για εσάς.

Ήταν η υπερεργασία. Ποια ήταν τα βασικά προβλήματα που προέκυπταν από το ότι δεν υπήρχε το προσωπικό. Για μας τυχερή τρέν είχαν γίνει κάποιες προσδίκτυες όπως η δική μου σειρά ας πούμε το 19 και μετά το 21 ξανά και το 22 αν θυμάμαι ωστόσο υπήρχαν έγεψεις γιατί είχαν συνεξουδηθεί πάρα πολύ είχαν φύγει πολλοί με μετατάξεις ένα ζήτημα που συζητιόταν συνέχεια και την εποχή του 2010-2011 έμπειρε προσωπικό που έφυγε σε νοσοκομεία, σε μουσεία και σε άλλες ειδικότητες.

Υπήρχε μια εντατικοποίηση της εργασίας με αρκετές υπερορίες λόγω και των τζιμιών που λέγαμε πριν και των βλαμπών. Όλα αυτά δηλαδή έχουν καθυστερήσει. Δεν μπορείς να πας, να σχολάσεις. Καλά θυμόμαστε τα τρένα κινητοποιημένα πόσες ώρες να προέρχονται να μαζέψουν ένα δέντρο και να αποκατασταθεί το ηλεκτροδότηση. Ακόμα τα βλέπουμε.

Εκεί είναι και προσωπικό. το οποίο υπερβαίνει τις συχνά τις 8-9 ώρες. Και μηχανοδηγεί και συνοδεύει. Δεν μπορούν να φύγουν από εκεί, δεν μπορούν να φύσουν στην τέμαξη. Και στον ουσία, από ό,τι ξέρω και έχουμε δει και τα νούμερα, υπήρχαν άνθρωποι που δούλευαν χωρίς λεφό επί ένα και δύο μήνες. Δεν έχω τα ακριβή στοιχεία, αλλά θυμάμαι ότι βλέπουμε και τα ίδια άτομα κάθε μέρα.

Δηλαδή αυτό δεν μπορεί να μου πει κάποιος ότι δεν γινόταν, γιατί τους έβλεπα. Άρη, επειδή από ό,τι καταλαβαίνουμε, επομένως είναι μια κατάσταση στην οποία μπορεί να έχουν αποκατασταθεί κάποια ζητήματα στους σηματοδότες, οι οποίοι ακόμα είναι υποκατασκευοί, έτσι. Η τηλεειδίκηση έχει μπει, αυτό που λέμε τηλεειδίκηση, τηλεειδίκηση. Έχει γίνει αυτό?

Δούλεψε η τηλεδιοίκηση Στη Λάριστα συγκεκριμένα Αν μιλάμε για το σημείο Και πριν παραιτηθώ εγώ Λειτουργήσε με προβλήματα Αναφέρεσαι στον τοπικό χειρισμό Ή στην τηλεδιοίκηση Όχι, στην τηλεδιοίκηση Δούλεψε η τηλεδιοίκηση Όταν λέμε τηλεδιοίκηση Δεν σημαίνει μία τηλεδιοίκηση Ενιαία σε όλες τις γραμμές Ένα κοινό συνδέον. όλου. Δηλαδή αυτά που βλέπουν οι επιμέλους συντηρητικοί, πρέπει να απεικονίζουν οι κοινικοί.

Πώς πάει αυτό? Αυτό δεν ξέρω αν έχει. Αλλά τώρα ακούω έτσι και γι' όσο είναι υποκατασκευή στη μισή Ελλάδα, πιστεύω ότι δεν υπάρχει. Δεν έχουμε ζωή τη λειτουργία. Τότε δεν λειτουργούσε σίγουρα. Άρα, εσύ με την... Τότε γινόταν και αυτό τηλεφωνικά. Δηλαδή ο κεντρικός χειριστής ο ρυθμιστής στην Καρόλου έπαιρε τηλέφωνο τους αυμάρχες έναν έναν τι ώρα έφυγε η τρένα, τι ώρα έφτασε σε κάθε σταθμό όλη η Ελλάδα.

Μάλιστα. Άρα εσύ με την εμπειρία που έχεις και με την επικοινωνία που ίσως έχεις διατηρήσει με ανθρώπους που συνεχίζουν να εργάζονται στο σιδηρόδρομο τι εικόνα έχεις είναι κάπως πιο ασφαλής ο σιδηρόδρομος ή είναι στην κατάσταση που ήταν πριν τρία χρόνια. Και αν δεν είναι στην κατάσταση που ήταν πριν τρία χρόνια, είναι ασφαλής.

Έχει αρκετά μειωμένο αριθμό δρομολογίου λόγω και των έργων. Αυτό που μόνο του προσδίδει μια ασφάλεια. Όσο και αν ακούγεται... Μετά και είναι λιγότεροι, άρα λιγότερες πιθανότητες. Μαρυσή, τώρα αυτό που λες είναι αυτό που λέγαμε όταν έπεσε το FIAR Αθηνών. που σου λένε αν δεν πετάξουν αεροπλάνα δεν θα συγκρουθούν αεροπλάνα.

Ήταν αυτό. Κάπως έτσι. Αλλά η χωρητικότητα είναι μέρος του προβλήματος. Δηλαδή όσο αυξάνει την χωρητικότητα ενός διπλίου τόσο αυξάνει και τα κέντρα. Τόσο πιο πολλά τρένα και κεφάλαιο φορών. Οπότε όσο πιο πολύ πιέζεις το συστήμα να χωρέσει περισσότερες αμαξιστικίες τόσο πιο και χωρίς συστήματα θα σου πει που ήρες χάρης να έχεις κάποιο συμβάν, κάποιο δυστύχιο.

Κάποτε άλλο δεν νομίζω ότι έχω αλλάξει πολλά πράγματα από αυτά που μαθαίνω. Δηλαδή αυτό που σώζει την κατάσταση πιστεύω ότι είναι ο μικρός αριθμός αμαξιχειών. Πολλές γραμμές δεν υπάρχουν καν όπως η Καλαμπάκα, ο Βόλος. Αυτές οι γραμμές έχουν καταστραφεί από το Τάγιλ και είναι ακόμα και αυτά νομίζω σε λιγοτερξιακή κατάσταση.

Μάλιστα. Μια χαρά. Ναι, πες η Λέα να μου. Εγώ θα ήθελα να σε ρωτήσω. Μας περιέγραψες τέλος πάντων μια κατάσταση στον Σιδηρόδρομο που ήταν τραγική τότε. Θέλω να σε ρωτήσω, τι πιστεύεις ότι έφταιγε για αυτή την κατάσταση που ήταν τότε ο Σιδηρόδρομος και άρα τι ήταν αυτό που έφταιγε και στο τι καταλήξαμε να έχουμε ένα τέτοιο έγκλημα.

με τόσους νεκρούς και τραυματίες. Πιστεύω ότι όλη αυτή η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, πέρα από το ότι είχε λέει η Τρέικου, πέρα σε σεβιότητα, και αυτή η κατάσταση με τις συμβάσεις στα έργα του ΣΕΠ, όπου στον άξονα Αθήνα-Θεσσαλονίκη μπορεί να έχουμε τρία διαφορετικά συστήματα φωτοσύνης, το οποίο ήταν ένα πρόβλημα ή πρόφαση, δεν ξέρω, για τις καθυστερήσεις εκτέλεσης των συμβάσεων, ότι τα συστήματα αυτά δεν συνεργαζόνται μεταξύ τους.

Υπάρχουν και πιο κατάγια άνθρωποι να τα πούν αυτά, αλλά τα μάθαμε κι εμείς συζητώντας. Οπότε αυτό δημιουργούσε τις παρατάσεις, όπως ξέρουμε, την 7-17, και περισσότερα κρήματα και αποζημιώσεις, και τα έργα δεν γινόταν. Όχι. Και τότε μου γίνει πρόταση να μείνω σε κάποια άλλη θέση, όχι μεγάλωδος. Δεν δέχτηκα. Καλή ερώτηση.

Νομίζω αυτό που είπατε στην αρχή, δεν θυμάμαι για το ανέφερε, ότι αν περάσεις στον έλεγχο του εργαζομένου, της κοινωνίας όπως θέλει το επίθετο, αυτόν δηλαδή τον ανθρώπι που ξέρουν τα προβλήματα και νοιάζονται για την ασφάλεια, πραγματικά, ίσως τότε ναι να ξαναπήγαινε. σε κάποιο τέτοιο μέσο. Δηλαδή, υπάρχουν συζήτησεις εκεί που είπες πριν για το FIR και σε αυτό που είπες στην ακόμα πιο αρχή, ότι δεν ήταν το θέμα τόσο δημοφιλές για τα τρένα.

Ωραία. Και τώρα που είναι δημοφιλές το FIR και έγινε αυτό ένα από αυτά που προειδοποιούσαν οι ελεκτές, και εμείς τι κάνουμε Τι πρέπει να κάνουμε Ρε Άρη Αυτή είναι άγιη συζήτηση Τι να κάνεις Να κλείσεις με αυτό αν θες Τι πρέπει να κάνουμε Πρέπει να πάρουμε τον έλεγχο της ζωής μας Πρέπει να συμμετέχουμε για αρχή γιατί δεν συμμετέχουμε στα σωματεία στους συλλόγους Όπως βλέπουμε είναι οι μόνοι άνθρωποι που ξέρουν ακριβώς τι συμβαίνει και ενδιαφέρουν.

Ας συγχύσουμε από αυτό. Ας γραφτεί ο καθένας στο σωματείο του και να συζητάει τα προβλήματα στον χώρο δουλειάς του, στην καθημερινότητά του. Και δεν είναι μόνο αυτοί που ξέρουν, είναι και αυτοί που παίζουν το κεφάλι τους κορώνα γράμματα κάθε μέρα να κάνουν αυτά τα δρομολόγια που ξέρουν πόσο επικίνδυνα μπορούν να γίνουν.

Ναι, γιατί σκεφτείτε και αυτός που είναι στον αέρα κάθε μέρα χιλιάδες πόδια πάνω από το έδαφος και ξέρουν ότι ανα πάσα στιγμή θα χάσουν την επικοινωνία με τον πύργο ελέγχου Ας ξεκινήσουμε με το να ζούμε συλλογικά με αυτό θα σε αφήσουμε Άρη στα μάτια Σε ευχαριστούμε πάρα πάρα πολύ Να είστε καλά, εγώ ευχαριστώ Εντάξει τώρα πώς γίνεται κάθε φορά σε κάθε συζήτηση να καταλήγουμε πάντα εκεί συλλογικές διαδικασίες να μη συνομπάρει ο κόσμος στο συνδικαλισμό και το σωματείο του τουλάχιστον να ξέρουμε και όλες ότι συναστρεφόμαστε με ανθρώπους που έχουμε κοινή στόχευση Η αλήθεια είναι ότι τα τέμπη είναι κραυγαλαίο παράδειγμα του πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα να διατηρούνται τα συνδικαλιστικά δικαιώματα να ακούγονται αυτές οι φωνές, να ανταποκρίνεται η διοίκηση στις διαμαρτυρίες αυτών των ανθρώπων.

Παρ' όλα αυτά δεν ξέρω αν έχει πει αυτό το συμπέρασμα γενικά από αυτό που συνέβη στα ΤΕΜΠΗ, αλλά εμείς εδώ θα είμαστε και θα το επαναλαμβάνουμε. Το τραγικό είναι ότι έχουν περάσει τρία ολόκληρα χρόνια και εδώ πέρα η κατάσταση παραμένει ακριβώς όπως ήταν, με μικρές διορθώσεις οι οποίες μας ξεκολλάνε από τα συστήματα ασφαλείας που χρησιμοποιούσαμε το 1950 δηλαδή τουλάχιστον έχουμε φεγγει από εκεί λοιπόν εγώ δεν θα κάνω διάλειμμα σήμερα τα κάνω όλα ταυτόχρονα τι θα κάνεις αφού η κάμερα είναι χαμηλωμένη τι λες αγάπη έτσι νομίζεις ότι είναι χαμηλωμένη θα παρακαλέσω τον καλεσμένο μας να χαμηλώσει το μικρόφωνο του μόνος του Δεν έχουμε να τον ρετουσάρουμε Δεν έχουμε καμία παρέα Να το φέρει και λίγο πιο κοντά του Να το τραβήξει, δεν θέλω να φοβάται ο καλεσμένος μας Εδώ και λίγο πιο χαμηλά το μικρόφωνο του Και είναι έτοιμος, λίγο πιο χαμηλά εννοώ εκεί Λοιπόν και Τώρα Κάτσε τώρα με έπιασες και εμένα πρωιτή μας Ποιο μικρόφωνο σηκώνω Κάτσε να το δούμε Για να δούμε, για να κάνω ένα τεστ

Αυτός είσαι Τι αυτός είσαι Α, ωραία, ναι είμαστε Αυτός είσαι Ωραία Και κυρίες και κύριοι έχουμε την πάρα πολύ μεγάλη χαρά Είναι μαζί μας σήμερα ο Αντώνης Αντωνίου Είναι επιζών του εγκλήματος Τον Τεμπών Νομίζω αυτό προσδιορίζεσαι και με άλλους τρόπους Είναι και κάπως συνάδελφος έτσι Ναι αυτό Για πες με τι ασχολείσαι Αντώνη Εντάξει Καλά τώρα δεν ξεκινάμε καλά Με τι ασχολούμαι Είμαι προγραμματιστής το πρωί, αρθρογράφος το βράδυ.

Πού αρθρογραφείς, Αντώνη? Αρθρογραφώ σε ένα συνεργατικό μέσο στο Diantold. Πολύ ωραία. Με τους καλούς συναδέλφους σου. Ναι, ναι, φυσικά. Με το οποίο γνωρίστηκα επειδή έχουν γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ για τα τέμπη και με είχαν καλέσει σε μία προβολή και μετά μπλέξαμε. Πώς σου φάνηκε η συζήτηση με τον Άρη Σταμάτη? Είναι ένας άνθρωπος που σέβομαι πάρα πολύ Γιατί είναι πολύ στοχευμένος πάντα Και γιατί αυτό που μάθαμε εμείς Δια της βίας Της μπροστισβίας Εκείνος το είχε μάθει Φαίνεται από μόνος Είναι κάτι που το έχει δουλέψει Δηλαδή ότι θα ακούσεις τον Άρη πάντα να λέει Ότι ήμασταν λίγοι Αλλά τον Άρη δεν τον απασχολεί Ο Άρης θέλει να είναι καλά με τον εαυτό του Ξέρει πως θέλει να ζήσει τη ζωή του Και το έχει προχωρήσει έτσι Είναι πολύ δύσκολο αυτό Είναι μάχη με τον εαυτό σου Να ξεκινήσουμε λιγάκι από Θα ξεκινήσω μάλλον από την προηγούμενη μέρα Είχες ακούσει ότι έχει προβλήμα τόσο ιδερόδρομος Όχι Ήξερες ότι διαμαρτύρεται Ας πούμε κάποιος κόσμος που παίρνει κάθε μέρα το τρένο

Γιατί δουλεύει εκεί Ένιωθες ασφαλής όταν έμπαινες σε αυτό το τρένο Ναι, ναι, ναι Εντελώς, εντελώς Και είναι το πρώτο πράγμα που είχα να μου προσάψω αφού βγήκα από το νοσοκομείο, ότι όποτε γίνονταν απεργία, εγώ έλεγα, εντάξει, πώς θα κατέβω μία τώρα. Αυτό, αυτό ήταν το πρόβλημά μου. Οπότε, μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια, έχουν αλλάξει πάρα πολλά στη νοοτροπία μου, στο μυαλό μου.

Είναι πολλά τα οποία μου χρεώνω καθημερινά. Οπότε, την προηγούμενη μέρα, απλά είχα κολλήσει ένα ρεπό γιατί δούλευα προγραμματιστής. Είχα κολλήσει λοιπόν ένα ρεπό γιατί ήταν τρίμηρο της αποκριάς και είπα ότι θα φύγω τρίτη βράδυ για να πάω τετάρτη πρωί για δουλειά. Αυτό τίποτα. Πού επιβιβάστηκες? Στο βαγόνι Β4, στη μέση του βαγονιού.

Σε ποιο σταθμό? Α, ορίστε, πολύ καλή πάσα. Κανονικά εγώ έπρεπε να το τρέναν πολλά μία. παρόλα αυτά ο Πουραστιακός περίπου στον καιρό της πανδημίας διαλύθηκε υπήρχαν τα βαγόνια μόνο διακοσμητικά γλαστρούλες οπότε εγώ επιβεβάστηκα στο Λιανοκλάδι κατευθείαν κανονικά έπαιρνα τον Πουραστιακό ήταν τρεις στασούλες Λαμία-Λιανοκλάδι, Λιανοκλάδι-Θεσσαλονίκη έπρεπε να έχουμε φύγει για 9 και 18 αν θυμάμαι καλά νομίζω ότι έτσι έλεγε το εισιτήριο γιατί πάνε και τρία χρόνια, νομίζω ότι φύγαμε μετά τις 10 τελικά.

Και τι θυμάσαι μετά? Κοίταξε, η τραγική ηρωνία είναι ότι δεν ζήσαμε κάτι. Το εξαιρετικό εκείνη τη μέρα. Το εξαιρετικό από την άποψη ότι δεν ζήσαμε κάποια εξαίρεση. Δηλαδή, εγώ θυμάμαι από τότε που εισήγαγε η Hellenic Train τα λευκά βέλη, που όπως έχω ξαναπεί από τη φράση αυτή μόνο το λευκό είναι αλήθεια και αυτό καμιά φορά δεν ισχύει υπήρξαν πάρα πολλές καθυστερήσεις θυμάμαι κιόλας ότι κάποια στιγμή δεν είχαν ούτε βαγόνια έκλεινα πάντα ή βαγόνι τρία ή βαγόνι τέσσερα μπαίνω στο τρία βλέπω κουπέ λέω ήρθα στα πρώτα πάω πιο πίσω βλέπω κουπέ και λέει δεν είχαμε βαγόνια σήμερα μπες στο πιο κουστάρι Τέλος πάνω, για να μην είμαι ακρηγορό, γιατί ήμουν πολύ εύκολο Εκείνη τη μέρα λοιπόν δεν ζήσαμε κάτι ιδιαίτερο Καθυστέρηση πάνω στην καθυστέρηση, κάποια στάση για να αλλάξουμε μεγανή Κάποια στάση στη μέση του πουθενά Μια αναγγελία ας πούμε ότι θα καθυστερήσουμε κι άλλο κάποια στιγμή μέσα στο δρομολόγιο Τίποτα του ιδιαίτερο Και όσο περνάει ο καιρός Θυμάμαι χαρακτηριστικά, όχι πολύ ώρα πριν τη σύγκρουση,

ότι κάποια στιγμή το τρένο νόμιζα ότι θα πετάξει. Ήγαινε πολύ πιο γρήγορα από ό,τι πήγαινε κανονικά. Αλλά απλά θυμάμαι ότι ήταν το ίδιο αίσθημα που ένιωθα και άλλες φορές με το τρένο, αλλά για πολύ μικρότερα χρονικά διαστήματα. Και ανακάλυψα κιόλας ότι ίσχυε τελικά, πήγαινε με 160 κάποια στιγμή το τρένο. και στιγμή τον τρένο.

Αυτά για αρχή, θα τα πάμε σιγά σιγά. Γίνεται η σύγκρουση. Εσύ έχασες τις αισθήσεις σου. Ναι. Σωστά. Σωστά, σωστά. Εγώ καθόμουνα έτσι όπως είναι ακριβώς η μέση του βαγονιού που έχει κάποια γυάλινα διαχωριστικά καθόμουνα στην σειρά ακριβώς μπροστά από την τελευταία πριν το διαχωριστικό. Σύμφωνα με τη φορά του βαγονιού. Οπότε με το που φρενάρει το τρένο και το β4 πάει και κολλάει πάνω στο β3 εγώ χτύπησα μπροστά στο κάθισμα του μπροστινού μου και από τη μέση του βαγονιού βρέθηκα μπροστά μπροστά μπροστά στις πόρτες οπότε εγώ έμεινα ανέστητος με το πρώτο χτύπημα δηλαδή με το που φρενάραμε και βρήκα μπροστά αυτό ήταν για εμένα ήμουν ανέστητος, είναι πολύ δύσκολο να το προσδιορίσω αλλά επειδή ταξίδευα με μια φίλη μου αυτό που έχουμε στο νου μας βλέποντας τι ώρα μπήκα εγώ στο καβ, τι ώρα έφτασα στο νοσοκομείο ήμουνα κανένα μισά ώρα ανέστητος και ύστερα με βρήκανε γιατί με είχαν πλακώσει τα πάντα από σκευές, συντρίμια και με βρήκανε από ένα παπούτσι που περίσευε όπως είχα πέσει πρώμητα

αυτό, μετά με ξυπνήσανε ένας από τους λόγους που είμαστε εδώ αυτή τη στιγμή και ένας από τους λόγους που εγώ συζητάω κατά τον τρόπο που συζητάω και μιλάμε για το να ζούμε συλλογικά είναι γιατί αν δεν είχαν αποφασίσει εκείνη τη μέρα οι παιδιά από το ΒΤΑ4 και από τα πίσω βαγόνια να έρθουν μπροστά και να ψάξουν κόσμο να τον βοηθήσουν εμένα δεν ξέρω, μπορεί να είχα πεθάνει από τις αναθυμιάσεις να μην με είχε βγάλει κανένας από εκεί και ένας Θεός ξέρει που θα είχα καταλήξει.

Οπότε αυτό. Θυμάσαι μετά πώς βρέθηκες στο νοσοκομείο? Ναι, τα θυμάμαι όλα από εκείνη το σημείο και μετά Όταν ξύπνησα δεν ήμουν πάρα πολύ ζεστός γιατί προφανώς είχε πέσει όλο αυτό Οπότε τους πόνους στο σώμα μου τους κατάλαβα κατευθείαν Απλά για τα τυπικά να πω ότι είχα πολλαπλά κατάγματα γνάθου Κάποια κατάγματα στο πρόσωπο, είχα σπασμένο χέρι, σπασμένα πλευρά Τραγματικούς με την βοθώρα και σκιά στα δυο νευμόνια Και τα υπόλοιπα είναι τυπικά, κάτι σημάδια εδώ και εκεί που μου έχουν μείνει οπότε κατάλαβα τον πόνο κατευθείαν στο σώμα μου και κόλλωσα πολύ να πηδήξω από τα παράθυρα οπότε έκατσα 2-3 λεπτά ακόμα μέσα στο βαγόνι εκείνη τη στιγμή ήρθαν και σπάσανε τις πόρτες ή τις ανοίξανε, δεν ξέρω τα παιδιά από τα πίσω βαγόνια και από εκεί και πέρα τα θυμάμαι σχεδόν όλα γιατί δεν είχα καταλάβει ότι είχα σπάσει το χέρι μου κατεβαίνουμε από το βαγόνι, ύστερα μας έχουν πετάξει διασώστες καλώδια να τα τραβήξουμε, να ανέβουμε στην αερογέφυρα για να μπούμε στα ΕΚΑΒ

εγώ χρησιμοποιώ και τα δυο μου τα χέρια και από το βάρος από το φορτίο που έβαλα στο χέρι μου το σπασμένο μου αυρίσανε τα πάντα από τον πόνο για κανένα δεκάλεπτο οπότε η επόμενη σκηνή που θυμάμαι καθαρά είναι όλο αυτό το τοπίο που όσους επιζώντες θα ρωτήσεις θα σου πούν το ίδιο πράγμα είναι σαν ταινία όπως βλέπεις το Χόλιγου τώρα που έχει γίνει κάτι βαρύ κάποιο σεισμός, κάποια φωτιά και ανάμεσα στα εκάβα ας πούμε περιφέρεται κόσμος χαμένος αυτό έζησα και εγώ εγώ επειδή πραγματικά δεν μπορούσα να καταλάβω όχι μόνο ότι έχει πάει στραβά με μένα και πονάω και δεν μπορώ να αναπνεύσω και έχω δεν μπορούσα να καταλάβω πως στάζαμε μέχρι εκεί για μένα ήταν όλα θολά θυμάμαι μόνο μια φωτιά με το που κατεβαίνω και μετά να απομακρύνουμε από τη φωτιά.

Οπότε εγώ απλά είχα κάτσει, θυμάμαι, στις μπάρες, είχα βάλει και τα χέρια στις τσέπες γιατί είχε τρομερό κρυό και εμείς ήμασταν με τα ανοιξιάτικα και περιμέναμε να έρθει ένας άνθρωπος να αξιολογήσει την κατάσταση να πει τώρα πρέπει να φύγει, τώρα δεν μπορεί να φύγει. Ειδικά έφαγα αρκετά άκυρα από τους ιασόστες ότι υπάρχουν άλλοι που είναι ακόμα πιο σοβαρά από εμένα.

Ξέρω εγώ τώρα διαμιλισμένοι, σπασμένες μέσες, όλα αυτά Εγώ τουλάχιστον από ό,τι κατάλαβα, όσων είδα ότι στέκομαι όρθιος, όπως στεκόμουν μπορώ να φύγω αργότερα Πόσο καιρό ήταν στο νοσοκομείο? 24 μέρες, χειρουργήθηκα 22 Μαρτίου και πήρα εξιτήριο 24 Μαρτίου Και πόσο καιρό έκανες να αποκαταστάθεις εντελώς? Μας έχεις πει πριν ότι έκανες να φας 9 μήνες Επειδή η γνάθος του χειρουργείου που έπρεπε να έχω κάνει γενικά είναι επέμβαση ρουτίνας δεν είναι κάτι τρομερό Απλά έσπασε η γνάθος στη μέση κάτω από το σαγόνι και πάνω στο σημείο της άρθρωσης Αυτά τα χειρουργεία γίνονται είτε την πρώτη μέρα είτε πάνω στη βδομάδα Εγώ επειδή δεν θα άντυχε ο οργανισμός μου τη γενική αναισθησία το έκανα στις 22 μέρες Οπότε οι γιατροί ξανασπάσαν τα βαστά από την αρχή και μου βιδώσανε λάμεις κανονικά, δηλαδή με σιδηροκατασκευή.

Οι ακτινογραφίες μου είναι, τι να πω, είναι μπετά. Οπότε μετά είχα κλειστό το στόμα βιδωμένο με βίδες κανονικά για ένα μήνα και ύστερα μέχρι να φάω κανονικά έφτασε οκτώβρις. Οπότε είσαι σε μια κατάσταση που έχεις φοβερές περιπέτεις με την υγεία σου, θα λέγει κανείς. καλή δουλειά παρόλα αυτά ναι ναι ναι κάνω είναι τρομερή πότε πότε κάνεις στην άκρη όλο αυτό το πράγμα και μπαίνεις σε μια καταστάση και λες συγκρούσανε δύο τρένα κάποιος φταίει κάτι φταίει τι να είναι αυτό λοιπόν καταρχάς αυτή η ηλικία τώρα που είμαστε όλοι σε αυτό το δωμάτιο και όλες. Είναι λίγο αυτό το περίεργο πράγμα που σου έχουνε πουλήσει και ότι είναι τα καλύτερα χρόνια της ζωής σου.

Όταν χειροτερέψεις κατάσταση δεν ξέρω πώς θα είναι. Δεν αγοράζω. Ναι, εγώ δεν είμαι ο Θετώ προσωπικά. Φιλικά. Σου πουλάνε λοιπόν αυτό, οπότε σου λένε ότι αφού έζησες, σου παρουσιάζουν τη ζωή που σου πήραν σαν δώρο. Δηλαδή, ξέρεις, έχεις το δώρο της ζωής, μα το είχα από πριν. Οπότε σου παρουσιάζουν Το ότι έζησες σαν τύχη Σαν όλα αυτά Και σε προτρέπουν να τα αφήσεις πίσω σου Επειδή ήταν πολλοί στο κόσμο Από επιζώντες και από τους νεκρούς Σε αυτή την ηλικία που είμαστε Εμείς εδώ Λες γι' αυτό το motivational quote Τώρα εκτιμάω τη ζωή Ναι εγώ ρε παιδί μου Η δικιά μου Το δικό μου τώρα Εκτιμάω τη ζωή δεν άρεσε Ρε παιδιά Καθίστε δηλαδή τι κάναμε μέχρι τώρα Εγώ το έπαθα Είδα τη ζωή μου να περνάει μπροστά από τα μάτια μου Και λέω Πω πα δεν θα έφυγα τίποτα Τίποτα Πήγα πέρασα σε μια σχολή Κοίταγα την πάρτι μου Μπήκα σε μια δουλειά Στη δουλειά κοιτάω την πάρτι μου Δεν θα έφυγα τίποτα Πήγα τρία τρία ημέρα με τους μισθούς Και τέλος Και τι κατάλαβες ότι πρέπει να αφήσεις

Τι να σου πω ρε παιδί μου να ζήσεις λίγο σαν άνθρωπο. Δηλαδή δεν είμαστε άνθρωποι, είμαστε μηχανές. Εγώ αυτό εισέπραξα από τον εαυτό μου. Ισθάνθηκα εκείνον το βράδυ δεν νομίζω ότι έχω υπάρξει πιο άδειος, πιο δυστυχισμένος στη ζωή μου. Δηλαδή ερχόμενος από την ελληνική επαρχία έχεις μια συγκεκριμένη νοοτροπία και ιδεολογία μες στο κεφάλι σου, όπως την έχουν φυτέψει.

Εγώ δεν είμαι από μια οικογένεια ιδιαίτερα καλά οικονομικά Τα μνημόνια μας βαρέσαν στο κεφάλι, τα γνωστά Αυτό το πράγμα εμένα μου είχε καλλιεργήσει ότι ο καθένας τώρα είναι για τον εαυτό του Θα λύσει τα προβλήματά του Και το μόνο λοιπόν που είδα να καταφέρνω είναι ότι και στη δουλειά ακόμα Απέφευγα το πρόβλημα και το τρώγε ο επόμενος στη σειρά Από ό,τι πραγματικά δεν θα είχα βρει τίποτα Εγώ θα είχα ανέβει, θα είχα κάνει τι ήταν να κάνει, θα είχα πάρει τις προαγωγές μου και τα σχετικά, αλλά το τέλος αυτό...

Εμένα, εγώ πριν ήταν τέμπη, γυρνούσα το βράδυ μετά τη δουλειά άδειος. Τελώς. Δηλαδή κοιτούσα το ταβάνι και λέγαμε, εντάξει, σήμερα ήμουν χρήσιμος για μένα. Τελείω. Πόνεσε αυτό πολύ. Είναι συγκλονιστικό αυτό που λες. Είναι, είναι. Πονάει. Αλήθεια πονάει. Δεν μπορώ να το πω αλλιώς. και εμένα νομίζω ότι με πόνεσε διπλά γιατί είναι αυτό που σας είπα αν δεν υπήρχαν οι άνθρωποι εκείνη τη μέρα που κοιτάξανε και τρεις θέσεις παραπέρα εγώ δεν έχω ιδέα πως θα ήμουν σε τι κατάσταση θα ήμουν εδώ Ήσουν σε γενικές γραμμές ένα πολιτικοποιημένο παιδί Βαριά πολιτικ θα πω Ήμουνα μόνο στο σημείο που χαζοδιάβαζα αλλά όταν δεν κάνεις κάτι τη γνώση σου είσαι πολιτικ Δηλαδή όταν δεν κάνεις κάτι για αυτά που γνωρίζεις και που διαβάζεις Απλά το αφήνεις αυτό το πράγμα να διονύζεται Πώς κατέληξες Αυτό το χαλί Πολιτικ να το πω Πώς κατέληξες αυτός ο μπαχαλάκιας Όχι μπαχαλάκια δεν σε έλεγα ρε παιδί μου Εμείς έχει πει άλλος κόσμος γιατί έχω μουσια και μαλλιά Εντάξει τώρα ξέρουμε με την κριτήρια και ποιους λένε μπαχαλάκιδες

Μήπως σήκωσες και τη γροθιά σου να δεις τον Άδωνη δεν είχα αυτή την τύχη λοιπόν πως κατέληξα τώρα επειδή μακρυγόρησα και συγγνώμη πάμε λοιπόν λίγο πίσω εγώ κατάλαβα λίγο το πολιτικό σκέλος αφού πέρασα λοιπόν αυτή τη φάση που έπρεπε να λύσω τα προβλήματά μου το οποίο μέχρι ένα σημείο μου το δίνω την άποψη ότι όντως είχα είχες δουλειές είχα να μάθω να ξανατρώω εκτός όλων των άλλων που είχα Οπότε πάνω στον ένα χρόνο από τα τέμπη πηγαίνω στο γραφείο και δηλώνω ότι θα απεργήσω.

Εισπράττω μια παγωμάρα. Πρώτη σου φορά. Ναι. Εισπράττω μια παγωμάρα. Καλή έρχη. Ήταν καλό. Καθίστε τώρα, θα το χάσω. Εισπράττω λοιπόν μια παγωμάρα. Γιατί θα απεργήσεις. Και μετά... Τέμπη. Α, καλά λέει. Εντάξει. Οπότε, πριν εγώ ήμουν ο μόνος που απερίσσε από το γραφείο. Και κατεβαίνω κάτω. Για τα τέμπη έχω κλάψει μόνο μια μέρα.

Μέχρι τότε είχα κλάψει μόνο εκείνο το βράδυ, σε αυτή τη συνειδητοποίηση που σας είπα. Και τέλος. Κατεβαίνουμε λοιπόν, εγώ ζούσα στη Θεσσαλονίκη τότε. Φτάνει η πορεία στο νοσέ. Και με το που τον αντικρίζω, μου κόβονται τα πόδια από τη ρίζα. Δεν έχω ξανά κλάψει στη ζωή μου, Και εκείνη την ώρα που νιώθω τουλάχιστον ότι το βγάζω αυτό το πράγμα από μέσα μου, σκάνε κρότου λάμψη, σκάνε τακρυγόνα και λέω τι γίνεται εδώ.

Και μας πηγαίνουν έτσι από το Νωσέ μέχρι την Καμάρα, μια απόσταση κοντά στα 2,5-3 χιλιόμετρα. Και εκείνη την μέρα λέω πεθίστε. Ήτανε λίγο αυτή η παγωμάρα που είχα έτσι κι αλλιώς με την υπόθεση και εκείνη την μέρα λέω καθίστε τώρα να δούμε τι γίνεται. και τότε ήταν που πραγματικά την επόμενη μέρα που είδα ότι ο κόσμος απλά συνέχισε τη ζωή του, λέω δεν πάει έτσι.

Και ξεκίνησαν να ψάχνουν την υπόθεση. Το πολιτικ της κατάστασης έγινε γιατί δεν ξέρω, είναι τώρα η σκέψη του πολιτεχνήτου τώρα μουσκασική και αποφάσισα να κοιτάξω και το γύρω γύρω. Όταν βλέπεις λοιπόν ότι αυτό το πράγμα πρώτον ήταν προδιαγεγραμμένο από τα σωματεία, όταν βλέπεις ότι αυτό είναι μια πολιτική γενικότερη και εγώ έκανα και τη σύνδεση με το νοσοκομείο εκεί ήταν που με βάρεσε εμένα δηλαδή το πανεπιστημιακό στη Λάρισα αν και πανεπιστημιακό είναι τραγικά υποστελεχωμένο τραγικά υποχρηματοδοτημένο στο θάλαμό μου το αναφέρω απλά τίποτα άλλο στην κλινική που ήμουνα οι άνθρωποι τρία χρόνια μετά τα τέμπη δουλεύουν με πιεσόμετρα, οξύμετρα και θερμόμετρα που κάναμε δωρεά εμείς.

Οπότε, καταλαβαίνεις αυτό. Όταν αρχίσεις και κάνεις τις συνδέσεις, ότι η υποβάθμιση γίνεται παντού, απλά εμφανίζεται στην πρώτη στραβομάρα, καταλαβαίνεις ότι η ζωή σου από εδώ και πέρα έχει μπει σε αυτό το δρόμο. Σε αυτές τις ράγες θα πει κάποιος. Εκεί ήταν λοιπόν που πολιτικοποιήθηκα και είπα ότι εντάξει εδώ κάτι πάει στραβά.

Μετά σκάσανε και κάτι βιβλία περίεργα στα χέρια μου για κάτι επικοικρατίες και κάτι τέτοια και είδα λίγο τι γίνεται με την Αφρική. Αυτό είναι άλλη κουβέντα τέλος πάντων. Εκεί πάντως είναι που άρχισαν και κοιτούσαν τη μεγάλη εικόνα και είπα ότι όχι, εντάξει, απλά αυτό που γίνεται στην Ελλάδα ήταν η σειρά της. Η μεγάλη εικόνα πού σε οδήγησε, ποιος ευθυνόταν εν τέλει για το έγκλημα.

Αχ καλά για το έγκλημα ευθύνονται οι ιδιωτικοποιήσεις Τώρα ποιος ευθύνεται για τις ιδιωτικοποιήσεις Η Ευρώπη Η Ευρώπη λες Παρ' όλα αυτά έχουμε βάλει την Ευρώπη να Βρει τον κακό το λοϊκό Ναι ναι ναι Κοίταξε Δεν μπορώ να μιλήσω με απόλυτη σιγουρέ Για πράγματα που δεν έχω διαβάσει Στο 100% Αλλά Είναι μια κουβέντα που είχαμε Σε εκείνα τα ένσημα Που κολλάω ως δημοσιογράφος Όταν κοίταξα το έγκλημα αντίστοιχο, όχι δυστύχημα, στην Ισπανία το οποίο, να κάνω μια παρένθεση εδώ Να κάνεις μεγάλη παρένθεση Θα κάνω μια μεγάλη παρένθεση Ο κρατικός μηχανισμός ήταν πανέξυπνος στο πού άφησε να πάει ο δημόσιος διάλογος για την Ισπανία Δηλαδή πεθάνανε 40 άνθρωποι και εμείς μείναμε στο γεγονός ότι οι Ισπανοί μετά δώσαν αποζημιώσεις και δεν παζώσαν το χώρο.

Έχουν πεθάνει 40 άνθρωποι και εμείς λέμε ότι η Ισπανία είναι ένα κράτος υπόδειγμα και ότι ο Ισπανικός Ιδερόδρομος ας πούμε... Είναι αυτό που λέγαμε πριν έτσι. Είναι αυτό που λέγαμε πριν. Ότι έχει συμβεί αυτό το έγκλημα και εμείς εστιάζουμε τη συζήτησή μας στο δημόσιο διάλογο και εντελώς χωρίς δημοφιλή τρόπο εμείς, συνδυοτικοποιήσεις και όλοι οι άλλοι για τον πάζωμα Αυτό είναι που λέμε και για την κατασκευή της πραγματικότητας από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αν το σκεφτείς ότι γίνεται κάτι Είσαι ακόμα στη σχολή και φαίνεται Συζητάμε κάτι άλλο και άρα αυτό που έχει γίνει είναι σαν να μην υπάρχει αν δεν το συζητάμε σε αυτή την πραγματικότητα είναι σαν να μην γίνεται Τι διαπίστωσες βλέπονται στο παράγμα της Ισπανίας.

Θα τα πω πολύ συνοπτικά. Στην Ισπανία έγινε ακριβώς αυτό που έγινε με τον ελληνικό σιδηρόδρομο, απλά δύο χρόνια αργότερα. Μια κρατική εταιρεία έγινε εταιρεία δημοσίου δικαίου, έσπασε σε τρία-τέσσερα κομμάτια και κατά αυτόν τον τρόπο επιτράπηκε να μπουν μέσα οι ιδιώτες, ούτως ώστε να καταπολεμήσουν το κρατικό μονοπόλιο.

Στην μεταξύ το μόνο κρατικό μονοπόλιο που γουστάρουμε είναι το κρατικό μονοπόλιο της βίας. Πάμε παρακάτω. Οπότε κατά αυτόν τον τρόπο μπήκανε μέσα οι ιδιώτες, εντάξει προφανώς στη μέσα μπήκανε όλα αυτά τα ωραία και ξεκινήσαν οι σιδηροδρομικοί κατά τον ίδιο τρόπο που περιέγραφε ο Άρης πριν, όσα λεπτά μιλήγε, ξεκινήσαν να λένε ότι παιδιά προδιαγράφεται κάτι πολύ βαρύ.

Έτσι και έγινε λοιπόν, μιλούσαν για υποστελέχωση και για κακή συντήρηση. Αν μας θυμίζει κάτι, εντάξει, κάτι μου λέει. Και η τελευταία ομοιότητα μεταξύ Ισπανίας και Ελλάδας και Τεμπών ήταν ότι το ιδιωτικό τρένο το οποίο εκτροχιάστηκε και συγκρούστηκε με το κρατικό τρένο το έχουν οι Ιταλοί. Αυτά. Ίδια εταιρεία, ίδιες συνθήκες, υποβάθμιση.

Το κλασικό που λέμε πάντα, η υποβάθμιση μιας δημόσιας έδομης, παρουσίαση του ιδιωτικού δακτύλου ως το σωτήρα, εν τέλει περαιτέρω υποβάθμιση των υπηρεσιών και των ανθρώπων, Πλουτισμός για τον ιδιότη Και το έχουμε δει αυτό Όπως είπες πολύ σωστά Σε νοσοκομεία, σε τρένα Ήταν πολύ δύσκολο αυτό το συμπέρασμα Γιατί Καταρχάς έρχεσαι σε σύγκρουση Με τον εαυτό σου Και κατά δεύτερον πρέπει λίγο να Το κοιτάξεις στον καθρέφτη και να πεις Εδώ έχεις κάνει λάθος Γι' αυτό δεν γίνεται έτσι αυτή η συζήτηση Γιατί Θέλω να σε ρωτήσω και γι' αυτό για το πώς κρίνεις τον τρόπο που διεξάγεται τώρα ο διάλογος για τα τέμπη Αλλά και αφού εσύ έχεις κάνει ήδη αυτή την πνευματική διαδικασία και έχεις καταλήξει ότι ευθύνονται οι ιδιωτικοποιήσεις Θέλω να σε ρωτήσω γιατί θεωρείς ότι δεν το συζητάμε αυτό καθόλου με αυτούς τους όρους Είναι τεράστιο ζήτημα με πάρα πολλά σκέλη και το κάθε σκέλος έχει ένα σωρό παραμέτρους Το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό καταρχάς είναι ότι όταν μιλάς για ιδιωτικοποίηση

κάνεις το ζήτημα πολιτικό Το πρόβλημα και στην Ελλάδα, όχι μόνο στην Ελλάδα αυτό πρέπει να το κόψουμε λίγο εμείς είμαστε ξέρω εγώ απόπατος ή ξέρω εγώ τι το ζήτημα και στην Ελλάδα είναι ότι συγχαίουμε το πολιτικό με το κομματικό ότι όταν εμείς εδώ κάνουμε μια πολιτική συζήτηση στο τέλος της κουβέντας θα κάτσουμε για να πούμε παιδιά ψηφίστε τον τάδε ότι όλη αυτή η κουβέντα δεν γίνεται για να μπορέσουμε μέσα από το διάλογο ότι μέσα από το διάλογο προσπαθούμε να καταλήξουμε και εμείς σε κάποιο συμπέρασμα να βρούμε αυτά τα να μπαλώσουμε λίγο αυτά τα τυφλά σημεία που έχουμε καταλήγουμε πάντως ότι δεν έπρεπε να έχει βγει κάποιος άλλος αυτό είναι το πρώτο λάθος και το δεύτερο είναι αυτό που σου λέω όταν έχεις ζήσει τόσα χρόνια της ζωής σου στην ανάθεση και στο ότι π.χ. οι συνδικαλιστές που γκρινιάζουν όπως έλεγα και εγώ τελικά έχουν κάποιο δίκιο και λέω έχουν κάποιο δίκιο γιατί και το συνδικαλιστικό κίνημα το έχει αγοράσει η πολιτική αλλά και αυτό είναι κάτι που ήρθε μετά

είναι το έτοιμο και το ιατιατό δηλαδή οι συνδικαλιστές έχουν κερδίσει τρομερούς αγώνες το 8ωρο που μας κάνανε 13ωρο στους συνδικαλιστές του Σικάου ας πούμε το χρωστάμε οπότε πρέπει να έρθεις λοιπόν σε σύγκρουση και σε ευθεία ρήξη με τον εαυτό σου και το ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα θεωρώ και σε αυτές τις ηλικίες που είμαστε εμείς είναι ότι δεν είναι διαθέσιμο Δεν είναι διαθέσιμο το περιβάλλον σου, η οικία σου να έρθουν σε αυτή τη ρήξη.

Δηλαδή όταν μιλήσεις σε ένα οικογενειακό τραπέζι για παράδειγμα, είναι πολύ εύκολο να δεχτήσει ευθεία υπήθεση ρε παιδί μου. Επειδή πολιτικοποιείς το ζήτημα. Ναι, ναι, ναι. Ενώ θεωρούν ότι δεν είναι εκεί το θέμα. Ναι, ναι. Γιατί σου λέω, τώρα είναι άνθρωποι, τώρα πώς θα ξεβολέψεις έναν άνθρωπο στα 60, 70. Λες και ξανά λες πρέπει να κοιτάξεις τον εαυτό στο καθρέφτη Εννοείς Να συνειδητοποιήσεις ότι αυτό Έχει όλο μια πολιτική ρίζα Και μόνο με πολιτική δράση Ναι Πρέπει κάτι να κάνεις εν τέλει Και πρέπει να κοιτάξεις τον εαυτό στο καθρέφτη Γιατί δεν το έκανες πριν Ευθύνεσαι μέχρι ένα σημείο για αυτό που έχει συμβεί Και επίσης πρέπει να αλλάξεις Πολλά από τα πράγματα που θεωρούσες δεδομένα Είναι σου λέω θεωρώ Που τα κάβω πιο βολικά Ναι, η ανάθεση σου λέω Θα έρθουν οι εκλογές στις 27 Θα ψηφίσουμε κάποιον καλύτερο Θα κάνει όλα καλά Μεταξύ Αυτή η κουβέντα που κάνουμε αυτή τη στιγμή Είναι μη δημοφιλής, το έχουμε ξαναπεί Είναι βαρετή Και τα βαρετά δεν πουλάνε δυστυχώς

Θα δεις κάτι νούμερο που θα κάνεις Θα λιγότερα πριν πιστεύω ποτέ Λοιπόν Υπάρχει όμως αυτή η συζήτηση Δηλαδή Οι επιζώντες των τεμπών συναντιούνται Οι συγγενείς συναντιούνται Οι ιδιωτικοποιήσεις σε αυτές τις συζητήσεις Στις συναντήσεις, στο τρέξιμο, στην οργάνωση Υπάρχουν πουθενά Κάνανε τζιζ για πολύ καιρό Κάνανε τζιζ Γιατί κάνανε τζιζ όμως Γιατί σου λέω, έχουμε μπερδέψει Είναι συγκεχημένα μέσα στο μυαλό μας Το πολιτικό με το κομματικό Εγώ αν πάω να μιλήσω για ιδιωτικοποιήσεις Πάει να πει ότι μετά θα σας πω Κατεβαίνω με τον τάδε Ή ψηφίζεις ταυτόν Εμένα δεν με νοιάζει Δεν θεωρείς ότι είναι καθόλου Το ότι προσπαθείς να προσεγγίσεις Ένα μεγάλο ακροατήριο Για να έχεις Τη στήριξη τους στον αγώνα για Δικαστική δικαιοσύνη Μάλλον Οι πολιτικοί κουσουβέντες είναι Δικαστικές Ναι δηλαδή αυτόματα Το να μιλήσεις για ιδιωτικοποίηση Ιδεολογικοποιείς το θέμα Άρα Ευθύνεται και αυτό Σίγουρα. Ναι, ναι, ναι. Ήταν και το επόμενο που ήθελα να σας πω.

Θα το αφήσουμε λίγο προς το τέλος, αλλά θα κάνω μια νίξη πάνω σε αυτό. Όποιο κόμμα και να έκανε οποιουσδήποτε συγγενής, όποια ιδεολογία και να βάζει μπροστά, θα είχε ένα τεράστιο ακροατήριο και θα είχε κι άλλο τόσο κόσμο που θα ήταν απέναντι. Εννοείται, αυτό είναι δεδομένο. οπότε ναι όταν μιλάς για τις ιδιωτικοποιήσεις οι οποίες είτε μας αρέσει είτε όχι εμένα δεν μου αρέσει έχω ξαναπεί μακάρι να βγας άλλα συμπεράσματα πάνω στο διάβασμά μου τι μπορώ να πω είναι νεοφιλελεύθερη πολιτική όταν λοιπόν παρουσιάζεις μια νεοφιλελεύθερη πολιτική σαν τον Ιππέτιο σαν τον Ιππέτιο για τα τέμπη το ιδεολογικοποιείς και χάνεις πολύ κόσμο ο οποίος στεύει άλλα πράγματα για τον κόσμο και για το πώς βγαίνουν τα λεφτά και για το πώς ο άνθρωπος πάει μπροστά και πώς προοδεύει και ούτω καθεξής.

Οπότε θεωρώ ότι υπήρχε στην αρχή ειδικά και το λέω και εκ μέρους μου. Και εγώ είχα πάρα πολύ φόβο όσον αφορά το πώς θα το πάρει κανείς. Δηλαδή είμαστε συνέχεια ζούμε και με το φόβο της εργαλειοποίησης. Όλοι. Ό,τι και να κάνουμε, επιζώντε συγγενείς, ό,τι και να κάνουμε είναι εργαλειοποίηση. Υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην εργαλειοποίηση και στην αφορμή Ορμόμενος από αυτό θέλω να κάνω αυτό Δεν το κάνω επειδή μου δώσατε το βήμα Μακάρι να μην το έχω Θέλω να σε ρωτήσω Είναι και το σύνθημα σε πολύ μεγάλο βαθμό του κινήματος των τεμπών Εσύ τι θα μετέφραζες ως δικαιοσύνη μετά από όλο αυτό που έγινε και αν αυτό που εσύ μεταφράζεις ως δικαιοσύνη πιστεύεις ότι πρόκειται να έρθει Καλά Κοιτάξτε, η φυλακή είναι αυτονοητή αλλά θεωρώ ότι είναι και ένα θεωρώ ότι είναι ένα πολύ καλό πρώτο βήμα με τη φυλακή των υπετήων οι οποίοι είναι πάρα πολλοί δεν ξέρω πού θα τους χωρέσουμε Φτιάχνει καινούριος ο πλεύρης τώρα Πώς κάποιος το είχε πάθει έτσι που έφτιαχνε φυλακές

κάπου στο Μεξικό και τελικά πέθαινε ο ίδιος μας και φυλακίστηκε νομίζω ήταν ένας από τους μαφιόζους του Μεξικού Νιώθω ότι δεν μπορώ να σε βοηθήσω Φυλακή ποιοι όμως Κοίτα τώρα είναι τόσα τα είναι τόσα τα χρόνια της συνεχούς υποβάθμισης που υπάρχουν αλλού μεγαλύτερες και αλλού μικρότερες ευθύνες δεν μπορείς να μη στραφείς κατευθείαν στο Υπουργείο Μεταφορών αυτό είναι για αρχή δηλαδή δεν μπορείς δεν μπορείς την εφταετία αυτή που πέρασε να μην την κοιτάξεις όλοι στα μάτια σίγουρα τώρα εκεί που εγώ δεν είμαι έμπειρος καθόλου είναι το τι θα κάνεις με τους προηγούμενους.

Εγώ δεν θα τους άφηνα στο πυρόβλημα δεν το συζητάμε καν. Δηλαδή η υποβάθμιση του σιδηροδρόμου δεν έγινε από το 19 και μετά. Έχει μνημονιακές... Ναι, αυτό δεν έγινε από το 19 και μετά. Οπότε επί της ουσίας θα ξέπλαινες όλο αυτό το σύστημα των ιδιωτικοποιήσεων με το να φυλακίσεις μια κυβέρνηση. Γιατί θα έλεγες ότι εντάξει, σας έτυχε μια κακή κυβέρνηση πάμε στον επόμενο όλα καλά, δεν έχει τίποτα κατάλαβες τι θέλω να πω για μένα επίσης δικαιοσύνη θα ήταν καταρχάς όλα αυτά τα πράγματα που μας αφορούν να περάσουν στα χέρια μας να ξαναγαπήσει ο κόσμος τη δουλειά του καταρχάς, έτσι ζούμε για να δουλεύουμε αυτό δεν ξέρω αν θα αλλάξει ποτέ αλλά τουλάχιστον να του γουστάρουμε κιόλας αυτό που κάνουμε ρε παιδί μου δηλαδή είμαι σίγουρος ότι ο Άρησαν αν είχε δικαιοδοσία σε αυτό το πράγμα θα το γούσταρε, θα ασχολούταν την άσκηση, θα έκανε και διπλουβάρισια θα το γούσταρε για μένα επίσης τέλος αυτό είναι καθαρά εγωιστικό η δικαιοσύνη θα ήταν να περάσουν μερικά χρόνια, πολλά μάλλον

και να πάρω μια μέρα το τρένο και να κάνω την πολιτούλα μου όπως την έκανα κάποτε να κάνω το Αθήνα-Θεσσαλονίκη με το βιβλιαράκι μου Ναι, αυτό θα ήταν το τελικό, το τελευταίο κομμάτι στο παζλ. Αυτό θα σημαίνει ότι έχουν αποκατασταθεί όλα. Ναι. Νεκταρία. Έχουμε φύγει από τις παθογένειες της... Κάτι πριν αποδυσμεύσουμε τον Αντώνη.

Κάτι, μπορώ να τον έχω εδώ πριν να μιλάμε όλη μέρα. Σταμάτα. Λοιπόν, Αντώνη, εγώ θέλω να σε ρωτήσω το εξής. είμαι σε ένα δίλημα αυτή τη στιγμή να ρωτήσω αυτό που οφείλω ως δημοσιογράφος να ρωτήσω αυτό που πραγματικά με αφορά θα κάνω στην άκρη αυτό που πραγματικά με αφορά και θα ρωτήσω θα ρωτήσω αυτό που οφείλω ως δημοσιογράφος και αυτό που με αφορά σε ρωτήσω μετά λοιπόν μπροστάρισα τον τεμπών βρέθηκε η Μαρία Καριστιανού η οποία η Μαρία Καριστιανού η αλήθεια είναι ότι εδώ και τόσο καιρό μας προετοιμάζει για ένα κόμμα το οποίο το πρόσωπό της έχει πάρει την αγάπη από όλο αυτό το κίνημα των τεμπών το οποίο έχει συγκεντρώσει πάρα πολύ αλληλεγγύο κόσμο η Μαρία Καριστιανού έχει στηριχθεί από κόσμο είτε της αριστεράς είτε της δεξιάς δεν έχει καμία σημασία αν με ρωτάς η στήριξη πρέπει να παραμένει και πραγματικά δεν θα αλλάζαμε τίποτα από όλη αυτή τη στήριξη δεν είναι πρόεδρος του συλλόγου των τεμπών έχει χάσει το παιδί της, έχει τρέξει και δικαστικά την υπόθεση αρκετά.

Ίσως μόνο το πόσο στηριζόμαστε σε εκείνους να βάζουν τα αιτήματα. Αυτό θα έπρεπε να το αλλάξουμε. Σωστά. Αυτό θα το αλλάζαμε. Παρ' όλα αυτά βλέπουμε ότι τώρα όλη αυτή η αγάπη του κόσμου κάπως σαν να παίρνετε και να εξωτερικεύετε ως απάντηση σε ένα πολιτικό βήμα, το οποίο λέγεται ότι είναι ένα κίνημα πολιτών, το οποίο έρχεται να φέρει την κάθαρση, να φέρει την αλλαγή.

Παρόλα αυτά βλέπουμε αποστάσεις. Αποστάσεις από το σύλλογο των τεμπών. Τελικά το κίνημα πολιτών φαίνεται σαν ένας συνασπισμός προσωπικότητων της ακροδεξιάς, οι οποίες προσωπικότητες της ακροδεξιάς μάλλον δεν θα δοκιμήσουν, Συνεργασία της με την κρασία που ήταν από το κόμμα της Σενίκης Και λοιπά, γι' αυτό το λέω Κίνημα πολιτών Ποιο είναι αυτό το κίνημα πολιτών Έχουν να κάνουν οι επιζώντες Οι άνθρωποι με τους οποίους μιλάς Με αυτό το κίνημα πολιτών Έχετε αποστασιοποιηθεί κάπως πλέον Από αυτή την απόπειρα Της Μαρίας Καριστιανού Να φέρει, λέει Κάθαρση και δικαιοσύνη Αλλά τελικά ακούμε εισβολή, ας πούμε, οι μετανάστες Αυτό είναι η δικαιοσύνη και η κάθαρση ή η απαγόρευση των αυλώσεων ή τα ίμια.

Είναι αυτό το θέμα σας. Θέλω να μας πεις λίγα και πώς βλέπεις αυτή την κίνηση και αν θέλεις κι εσύ να δώσεις ένα μήνυμα. Ακούστηκε ότι οι κινήσεις της Καριστιανού έβαλαν και την ταφόπλακα στο κίνημα των τεμπών. Είναι σωστό αυτό. Γενικά σου έχω κάνει έτσι ένα χύμαρο ερωτήσεων. Ό,τι θέλεις απαντάς πάνω σε αυτό. Καλά θα πάω αυτό.

Τα σανανερώ Κολοτούμπες εγώ το Σάββατο θα κάνω κολοτούμπες. Τώρα, ως πολιτικός, είναι ένας πολιτικός. Δηλαδή δεν είναι το πρώτο κόμμα που θα κατέβει στις εκλογές του 1927, δεν είναι το τελευταίο, δεν είναι το πρώτο κόμμα που παρουσιάζει... Ακροδεξιές απόψεις ας πούμε. Ναι και δεν είναι το πρώτο κόμμα το οποίο θεωρεί ότι ξέρω εγώ για τα τέμπη φταίει διαφθορά και όχι το γεγονός ότι έχουμε ξεπουλήσει τα πάντα.

Το γεγονός ότι δεν το υιοθετώ δεν σημαίνει ότι αποστασιοποιούμε από τη Μαρία Καριστιανού ως ένα συγγενή. Τελείως, εγώ έχω αποφασίσει ότι τη ζωή μου σχεδόν όλη, όπως το έχω κάνει, θα την αφιερώσω σε αυτό. όταν και αν έρθει η ώρα να ζυγίσουμε και το πολιτικό σκηνικό θα είναι κάτι πολύ ξεχωριστό γιατί πολλοίς κόσμος από τα τέμπη όπως καταλάβατε τώρα που κάναμε την κουβέντα πολιτικοποιήθηκε μέσα από αυτά όταν λοιπόν ήρθε η ώρα να κάνουμε κουβέντα γενικότερα πολιτική και όχι πολιτική για τα τέμπη γιατί ένα κόμμα δεν μπορεί να παρουσιάσει μόνο πολιτικές θέσεις για τα τέμπη θα πρέπει να μιλήσει και για το μεταναστευτικό για τη δημόσια υγεία για την εκπαίδευση για το αν θα μπαίνουν μέσα αμάτ στο Απιθίτα και θα προσάγουν 200 άτομα όταν έρθει η ώρα να το συζητήσουμε εγώ θα μπω στην κουβέντα αυτό είναι σίγουρο αλλά για τώρα δεν έχω κάτι να χωρίσω με τον συγγενή που λέγεται Μαρία Καριστιανού εγώ είμαι εδώ οπότε γιατί τα λέω όλα αυτά δεν έχουμε, έχουμε αποστασιοποιηθεί

θεωρώ πολλοίς κόσμους από το κόμμα της αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουμε αποστασιοποιηθεί από την υπόθεση και νομίζω κιόλας ότι οι αναφορές το ότι μπήκε τα φόβλακα στο κίνημα των τεμπών είναι πιο πολύ καλονέο παρά κακό, από την άποψη ότι μπήκε τα φόβλακα σε αυτό το κίνημα που είχε συνδέσει μια προσωπικότητα με μια υπόθεση.

Πλέον όποιος κατεβαίνει, εγώ καταλαβαίνω ότι κατεβαίνει γιατί γνωρίζει ή θέλει να μάθει από πίσω τι ήταν αυτό που έφταιγε. Και μια κινητοποίηση στην οποία είναι μπλεγμένες διαφορετικές ιδεολογίες, διαφορετικά αιτήματα, διαφορετικές προσεγγίσεις. Τα οποία, κοίταξε, υπάρχουν φορές που είναι καλό ή ισχυρό, τέλος πάντων, όχι καλό, είναι αυτονόητο να γίνονται.

Δηλαδή, όντως, πέρσι με όποιο κόσμο κατέβηκε, όσος κόσμος και όποιος κόσμος κατέβηκε, κατάφερε να πιέσει καταστάσεις. Το ίδιο έγινε και με την απεργία πείνας του Πάνου, ας πούμε. Υπήρχε και κόσμος ο οποίος ξέχασε ότι είναι μετανάστες και κατέβηκε για τον λόγο του. Δεν μπορώ να χωνέψω αυτό που είπες. Τι εννοείς? Δεν έχω ακούσει κάτι ωραιότερο για τα τέμπη νομίζω.

Όταν είναι να μπήκε τα φόπλακά σε αυτό το κίνημα των τεμπών. Είναι σαν να ξεκαθαρίζει από όλοι τα τέμπη. Είναι αυτό που πιστεύω πάρα πολύ ωραίο. Κοίταξε υπήρχαν πάρα πολλές ξύλινες λέξεις που χρησιμοποιούνταν πάρα πολλά χρόνια και τις έκραζα. Αλλά σου λέω σιγά σιγά τις καταλαβαίνω. άσχετα αν χρησιμοποιούνται ξαναλέω από το ίδιο αυτό το σύστημα για να αποκτήσουν αυτό το ξύλινο νόημα η απεργία του Πάνου ήταν ένας ταξικός αγώνας ένας άνθρωπος με δυο αλλαξιές πήγε και κατέβηκε στο Σύνταγμα και αν δεν είχε την υποστήριξη του κόσμου και αν η κυβέρνηση δεν είχε καταλάβει ότι αν συμβεί κάτι στον Πάνο ένας Θεός ξέρει τι θα συνέβαινε το επόμενο πρωί καταλήξαμε εκεί που καταλήξαμε τώρα ξανά λέω ο κόσμος λοιπόν που κατέβηκε με βαριά καρδιά επειδή ο Πάνος δεν το λένε Αντωνίου αλλά το λένε Ρούτσι ήταν λιγότερος τώρα μπορούμε να πούμε ότι τι να σου πω απ' τη μία δεν θέλω εγώ δεν θέλω να να ξεχωρίζω κόσμο σε κάτι τόσο βαρύ αλλά έχοντας περάσει πλέον τρία χρόνια έχουμε αρχίσει και εμείς και καταλαβαίνουμε

και σαν πολίτες πλέον, όχι μόνο σαν άνθρωποι που έχουν εμπλακεί σε αυτό τι φταίει όσο η κουβέντα φεύγει μακριά από αυτό που πραγματικά φταίει και πηγαίνουμε σε άλλα πράγματα πάλι κάνουμε τρία σωστά βήματα και κάνουμε και άλλα δύο βήματα πίσω ας πούμε οπότε σιγά σιγά αυτό το πράγμα πρέπει να μεθοδεύεται πρέπει να φτάσουμε πλέον στην ουσία της υπόθεσης αν ο Σιδηρόδρομος ήταν σε κρατικά χέρια είναι πολύ πιθανό να μην είχε συμβεί να μην είχα εγώ αυτή τη στιγμή αυτό το βήμα που έχω να μην χρειαζόταν να έχουμε γνωριστεί ποτέ ή να γνωριζόμαστε στον Πάτμαν τυχαία, Νοφρέιδος νομίζω ότι αυτή ήταν μια πολύ ωραία φράση για να κλείσουμε αυτή την εκπομπή αν δεν θέλεις να προσθέσεις κάτι ακόμα μακάρι να είχαμε πολύ χρόνο ακόμα να τα λέμε αλλά έχουμε ξεφύγει από το χρόνο μας πάρα πολύ Σταμάτα Όχι παιδιά είμαστε οτιδήποτε από εδώ και πέρα θα κρατήσει ένα τέταρτο οπότε ας τα αφήσουμε είναι κρίμα 28 του μήνα ο καθένας ας κάνει αυτό που θεωρεί ότι χρωστάει στον εαυτό του

και στους υπόλοιπους δεν θα πω κατηβήτη δεν θα πω καταδήποτε ο καθένας ας κάνει αυτό που θεωρεί ότι χρουστάει στη συνείδησή του. Τι ώρα είναι η κινητοποίηση? Από τις 11 θα μαζεύεται ο κόσμος. Γνωρίζεις ότι 12 είναι, ας πούμε, τα καλέσματα. Κάνετε ό,τι καταλαβαίνετε. Εγώ θα πω κατεβείτε και ζητήστε ασφαλή σιδηρόδρομο. Εγώ θα πω βρείτε τα λίγο με τις συνειδήσεις σας και καμιά φορά όταν δεν βολεύεστε αφήστε το.

Ε, παιδί μου, καμιά φορά όταν αισθανόμαστε άσχημα είναι απόλυτα λογικό. Δηλαδή ο Άρης Ψυχιατρικοποιήσαν το γεγονός Ότι ο Άρης δεν ήθελε να μπει σε μια σκοντώστρα Κάποια πράγματα Κάποιες αντιδράσεις Που φαίνονται παράτερες ας πούμε Είναι απλά αντίδραση Στον άνθρωπο που υπάρχει ακόμα Με στη μηχανή που προσπαθούν να φτιάξουν από έξω Και κλείνοντας Εγώ θα πω Εκεί που ξεκινάτε να βαριέστε Τις υποθέσεις Είναι εκεί που σας χρειάζονται περισσότερο από ποτέ εκεί που ξεκινάτε να θεωρείτε ότι τα πράγματα καταλήγουν ξενέρωτα εκεί είναι που βρίσκεται η ουσία σιγά σιγά και εκεί που χρειάζεται περισσότερη επιμονή είτε είναι τέμπη είτε είναι πύλος, είτε είναι χείος είτε είναι νοβάρτης, καλά πήγε και αυτό Ωραία, λοιπόν Αντώνης Αντωνίου Ηλιάνα Ζερβού, Νεκτάρια Ψαράκη Τα λέμε την άλλη πέμπτη χωρίς τον Αντώνη Γεια σας

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00