Πώς αφήνεις τα παιδιά σου να φύγουν επιτέλους

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Είχα διαβάσει ένα βιβλίο που είχε συγκλονίσει τότε την ύπαρξή μου, «Έρμανέσαι», συντάρτο συντάρτα ήταν. Ναι, και εγώ το είχα διαβάσει τότε. Ποιο ήταν, δεν θυμάμαι, γιατί ήταν όλα. Οπότε, σε ένα όμως από όλα αυτά, έλεγε ότι το παιδί είναι το βέλος και εσύ είσαι το τόξο και πρέπει να τεντώσεις το τόξο για να φύγει το βέλος, δηλαδή ότι το ετοιμάζεις, το παιδί το μεγαλώνεις για να το εκτοξεύσεις, να μπορέσεις να αναπτυχθεί, να ανθίσει, να ζήσει μόνο του.

01:02 Αυτό βέβαια είναι κάτι το οποίο στην ελληνική οικογένεια, μάλλον στις νότιες οικογένειες είναι λίγο... Και Ιταλία και Ισπανία. Μεσογειακές οικογένειες υπάρχει ένα σύμπλεγμα εκεί. Γιατί είναι ότι και στις αυτές τις οικογένειες και στην Ελλάδα που μιλάμε, το παιδί εξαρτάται πάρα πολύ οικονομικά από τους γονιούς. και με όλα αυτά που γίνανε και τώρα τα τελευταία χρόνια αντί να πάει η κοινωνία μπροστά δηλαδή να σηκώσει το παιδί να φύγει να κάνει την καριέρα του, να έχει λεφτά να έχει ένα σπίτι κτλ πλέον δεν μπορεί είναι πάρα πολλά τα παιδιά το οποίο είναι αναγκαστικά Μένουν με τους γονείς γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν το νίκιο Αν το νίκιο είναι 600-700 ευρώ το μήνα τι πρέπει να βγάζει το 20χρονο παιδί για να πληρώσει 25χρονο σου λέω ότι πήγε και στρατό για να πληρώσει αυτό το ενίκιο συν τα έξοδα του πρέπει να βγάζει πάνω από 1500 που δεν βγάζει κανείς 1500 και πάνω δεν φτάνουν τα 1500 δεν φτάνουν ούτε αλλά σου λέω έστω ότι βγάζει 1500 και κάνει και μαύρα και ξέρω εγώ με ρογάματα

01:59 άσε με είναι ναι αλλά θα φύγουμε από το θέμα τώρα όχι μες το θέμα είμαστε έχω διάβασα ένα άρθρο που διαβάζω ότι μου πέφτει στα μπροστά στα μάτια μου εννοείται που έλεγε ότι στην Αμερική το 11% των παιδιών εν υλικών παιδιών δηλαδή πάνω από 25 δεν μιλάνε με τους γονείς δεν έχουν καμία επικοινωνία με τους γονείς και το 18% των παιδιών σε όλο τον κόσμο δεν μιλάνε με τον έναν από τους δύο γονιούς δηλαδή στις μονογονικές οικογένειες στο γονείο που έφυγε δεν έχουν καμία επικοινωνία δεν έχουν ότι έχουν κόψει τις γέφυρες αυτό ισχύει και για τη δικιά μας στην κοινωνία γιατί οι κοινωνίες είναι διαφορετικές σε αυτό το θέμα Ναι αυτό στην Αμερική είναι το 11% το 18% λέει ότι είναι στο πρώτο κόσμο ας πούμε στο πολιτισμένο κόσμο δεν ξέρω βάζει σίγουρα βάζει και την Ελλάδα μέσα γιατί δεν είμαστε στο πρώτο κόσμο είμαστε στον 1,5 κόσμο Όχι είμαστε στον Ουγκάντα κόσμο αλλά βάση περιπτώσει Ναι Κοίτα να δεις υπάρχει όμως και αυτή η δοξασία η οποία ακόμα επιβιώνει δεν επιβιώνει σε εμάς

03:10 σε εσένα και σε εμένα, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που το πιστεύουν ακόμη ή μάλλον υπάρχει μέσα τους επειδή το άκουσαν όταν ήταν μικροί ή το βίωσαν όταν ήταν μικροί. Δηλαδή, εγώ όταν ήμουν μικρή στην επαρχία, όλοι ζούσαν με τους παππούδες. Ε, καλά, ναι. Γιατί, γιατί... Ή ζούσε στο από κάτω η γυλιά. Γιατί δεν πετάμε τους γέρους στη χωματερή, κατάλαβες αυτό.

03:32 Δηλαδή, ότι τα παιδιά τα μεγαλώνεις για να σε φροντίσουν όταν θα το χρειαστείς. Αυτό είναι το πρώτο και το σημαντικότερο λάθος. Εγώ είχα κάνει ένα ρεπορτάζ στον ταχυδρόμο το 87-88. Ποιος κρατάει το παιδί. Και είχαν βγει το συμπέρασμα μετά από ρεπορτάζ και έρευνα ήταν ότι το κρατάνε η γιαγιά και ο παππούς οι οποίοι μένουν ή πολύ κοντά ή στο ίδιο σπίτι.

03:55 Αυτό που λες. Δεν ισχύει πια. Καταρχήν γιατί η γιαγιά και ο παππούς είμαστε εμείς και δουλεύουμε και δεν μπορούμε να κρατήσουμε. Σου είχα πει την άλλη φορά ότι μια φίλη που ο γιος της είναι 35 Το άγχος της είναι μήπως κάνει παιδί Γιατί αν κάνει παιδί ο γιος Θα πρέπει αυτή να αφήσει τη δουλειά της Να κοιτάει το μωρό του γιού της Έχουμε και κοινές φίλες Μια κοινή φίλη που άφησε τα πάντα Για να μια δραστήρια υπέρ της γυναίκας Για να κάνει τη γιαγιά Θέλω να πω ότι Δεν ξέρω πια αν αυτό το μοντέλο Όμως δημιουργείς το σύμπλεγμα Δηλαδή εφόσον σε φρόντισα θα με φροντίσεις και μετά θα φροντίσω εγώ εσένα και γίνεται μια αλυσίδα εξάρτησης η οποία είναι εντελώς λάθος.

04:38 Δηλαδή το βασικό είναι από την ώρα που θα γεννήσεις τα παιδιά να καλλιεργήσεις μέσα σου ότι δεν είναι αρετή το να σε φροντίσουν τα παιδιά σου. Πω που είναι φρικτό τι λες τώρα. Ναι και ότι δεν τα μεγαλώνεις για αυτό το λόγο. και όταν μου το λένε φίλοι που δεν έχουν παιδιά μου λένε εσύ έχεις και παιδιά θα σε κοιτάξουν δεν θέλω να με κοιτάξουν εγώ δεν θέλω να τα παιδιά μου να μου αλλάζουν ευραγγύη δεν μπορώ να το σκεφτώ ας πούμε και ξέρω ότι και η μαμά μας δεν το ήθελε ούτε ο παπάς μας κανείς δεν το θέλει το πως το αφήνεις βέβαια να φύγει είναι ένα θέμα όταν είναι αυτή η οικονομική δυσκολία που δεν μπορεί να νοικιάσει σπίτι ή πρέπει να νοικιάσει μαζί με άλλους δύο φίλους του ή δύο φίλους του ή να υπάρχει ένα διαμέρισμα στην οικογένεια το οποίο θα πάρει και θα μένει εκεί και αυτό το βλέπω, έχω φίλους στον Καναδά που είναι η μία είναι Ιταλίδα και ένας Έλληνας που έχουν ακριβώς αυτό το μοντέλο, ζουν στον Καναδά και είναι το μοντέλο της ελληνικής οικογένειας

05:38 ότι το παιδί είναι 32 και μένει ακόμη στο σπίτι και ναι όταν παντρευτεί θα πάει να μείνει κάπου αλλού αλλά δίπλα, ιδίως Ιταλί θα πάει να μείνει στο διπλανό σπίτι για να μαγειρεύει η μαμά και να στέλνει φαΐ και αυτό βλέπω ας πούμε ότι δεν αλλάζει στην Αμερική υπήρχε που δεν υπάρχουν δεσμοί οικογένειες, φεύγει το παιδί και τα λύωσε ας πούμε και σου λέω το 11% δεν μιλάνε καν με τους γονείς και δεν ξέρω αν είναι πολιτισμικό, κουλτούρας ή γονιδιακό ή ιστορικά εδρεωμένο ξέρεις, εδρεώθηκε μέσα από πολλές γενιές πριν από εμάς Είναι, εδρεώθηκε πολλές γεννές και ό,τι εδρεώθηκε πολλές γεννές το έχουμε σαν σπέρμα μέσα μας.

06:22 Το κουβαλάμε στο κυτταρό μας. Το θέμα είναι πώς το δουλεύουμε και πώς το εξελίσσουμε. Είναι σημαντικό να καταλάβεις ότι η γονεϊκότητα έχει στάδια. Έχει και τέλος. Έχει στάδια και ποια είναι η στιγμή που πρέπει να κάνεις πίσω. Αυτό νομίζω ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο. καταλαβαίνω τη δυσκολία του γιατί βλέπω και την κολλητή μου τη Φίλη που μένει με το γιο της λόγω αυτό που είπαμε λόγω της κρίσης της κοινωνίας που υπάρχει σήμερα αναγκαστικά μένουν μαζί τι γίνεται όμως όταν δεν υπάρχει μια διακοπή γιατί και πολλά παιδιά δεν φεύγουν για σπουδές σπουδάζουν στην ίδια πόλη οπότε δεν υπάρχει ένα διάστημα όπου να σταματήσουν να ζουν αυτοί οι άνθρωποι μαζί για να ξαναβρεθούν όπου θα βρεθούν ενδεχομένως λίγο διαφορετικά, αλλά υπάρχει μια συνέχεια, το παιδί δεν έχει φύγει ποτέ από την οικογένεια, τότε είναι πάρα πολύ δύσκολο και για τους δύο να συναντήσουν την ηλικία που είναι τώρα το παιδί.

07:24 Κατάλαβες? Ναι, ναι, βέβαια. Δηλαδή έχει τα αντανακλαστικά του όταν ήταν το παιδί πέντε χρονών. Μαμά θα μου το πλύνεις αυτό. Μαμά θα μου το πλύνεις, μαμά θα μου μαγειρέψεις, τηλέφωνα τι μαγείρεψες σήμερα, γιατί δεν έχει φαΐ, τι θα φάω εγώ το οποίο είναι ας πούμε στην ίδια ηλικία με το γιο μου αλλά επειδή εμείς χωρίσαμε πάρα πολύ νωρίς μου φαίνεται αδιανόητο αυτό το πράγμα αδιανόητο δηλαδή όχι μόνο δεν ξέρω τι τρώει δεν ξέρω αν τρώει, ούτε μου απασχολεί ούτε μου γυρεύω, ούτε ασχολούμαι με αυτό με τη θρέψη πια δηλαδή έχω πάψει από τα 18 να είμαι τροφός ναι, όχι εγώ το έχω κόμι αλλά μια φορά τη βδομάδα μια φορά τη βδομάδα στέλνω μήνυμα δεν έρχεται έρχεται δυο φορές το μήνα το έχουμε κόψει δηλαδή αλλά ναι δεν θες το χειρότερο που μπορεί να συμβεί το καταλαβαίνω όσο μεγαλούν τα παιδιά μου τώρα ο μικρός που είναι στο εξωτερικό και σπουδάζει μου έστειλε χθες ένα μήνυμα του στέλνω κάθε βράδυ καληνύχτα και τα λοιπά και μου στήλε ένα μήνυμα θα σε πάρω να μιλήσουμε

08:27 γιατί μου έλειψες και την ώρα που το διάβασα συγκινήθηκα μεν αλλά από την άλλη λέω όπα δεν είναι καλό αυτό δεν είναι καλό ένα παιδί να του λείπει η μαμά του με την έννοια ότι η μαμά σου θα σου λείπει όλης της ζωής σε διάφορες φάσεις και όσο η μαμά σου γερνάει και μεγαλώνει θα σου λείπει όλο και πιο πολύ αλλά είναι καλό σε αυτές τις ηλικίες 18 με 28 να μην αισθάνεται το παιδί ότι του λείπει η μαμά του με ανησυχή δηλαδή αυτό με ανησυχή το γιατί σου λείπει μαμά σου δεν έχεις φίλους, δεν έχεις φίλες δεν έχεις γκόμενες, γκόμενους ξέρω εγώ και τώρα θίξει και ένα άλλο σημαντικό ότι όλο αυτό, αυτή την προσκόλληση τη θρέφει και την ισχύει και το ίδιο το παιδί μπορεί να είναι βόλεμα μπορεί να είναι συνήθεια μπορεί να είναι φόβος του να αντιμετωπίσει μόνο του διάφορα πράγματα μπορεί να είναι έτσι, τίποτα από μόνο του να γίνεται αυτό θέλει δουλειά Δηλαδή δεν είναι δυνατό Και αυτό όταν βλέπει η μάνα κυρίως Γιατί για τις παταρέτες δεν μπορώ να σου πω Δεν ξέρω πως λειτουργούν ακριβώς

09:34 Αλλά όταν βλέπει η μάνα ότι Αυτό το μου λείπει συγκινείται Κατάλαβες Είναι τελείως γκομενικό Οπότε σε αυτόν που σου λέει Σ' αγαπώ είναι δύσκολο Να του πεις ξέρεις κάτι Ας πάρουμε μια απόσταση Δεν το λες ποτέ Και είπα ότι από τη μία συγκινήθηκα από την άλλη είπα όπα τι είναι τώρα αυτό δεν συνέχισα τα μηνύματα ότι γιατί δεν έχεις αλλά όταν μιλήσουμε θα το ρωτήσω τι γίνεται έγινε κάτι μάλλον με κάποια γκόμενα γιατί συνήθως σκέφτονται τη μαμά τους τα παιδιά σε αυτή την ηλικία 18 όταν μαλώσουν με τον γκομενάκι αλλιώς δεν τη σκέφτονται ή όταν θέλουν λεφτά μπορείς να μου στείλεις 100 ευρώ 50, 20, τι έχεις 10 10, πόσα μπορείς να μου στείλεις ένα είναι αυτό επίσης είναι το να μην αισθάνεσαι ότι το παιδί σου είναι διαβίου ιδιοκτησία ο τρόπος που μεγαλώνεις άβουλα παιδιά τα οποία έχουν ένα γονιό που είναι φυλακας άγγελος ο οποίος ασχολείται με το πάντα του λένε όλα τα προβλήματα μένουν μαζί αυτό που μου είχε πει κάποτε μία να της λέω ας τον αφήγει ήμαρτον είναι 30 χρονών

10:49 και μου λέει άσε με θέλω να έχω το κεφάλι μου ήσυχο και τι εννοείς το κεφάλι σου Δηλαδή θέλω να έχω το κεφάλι μου ήσυχο, δηλαδή να ξέρω τι τρώει αυτά που ανησυχώνουν οι μανάδες. Αν γύρισε το βράδυ, τι ώρα γύρισε, αν ήρθε καλά, αν ήταν πιωμένος, αν πήρνε ναρκωτικά, αν δεν ξέρω εγώ τι. Και επειδή εσύ και ελέγχεις, το έχεις ας πούμε στα πόδια σου, δημιουργείς ένα άβουλο πλάσμα το οποίο εξίσαι.

11:15 Αυτό υπάρχει επίσης και το άλλο, το πιο ύπουλο ακόμα, ότι εμείς είμαστε πάρα πολύ κοντά γιατί είμαστε φίλοι. και αυτό είναι πολύ υπουλό γιατί η χειραγώγηση η πρόσβαση στα μυστικά τους δεν είναι κάτι το οποίο είναι θεμητό το είχε πει κάποτε ο Νότης Φακενάκης ο τραγουδιστής σε μια συνέντευξη είχε πει ότι δεν είμαι φίλος με τα παιδιά μου είμαι ο μπαμπάς τους άλλο φίλος και άλλο γονιός και μου είχε κάνει εντύπωση το σκέφτηκα ότι ναι ρε παιδί μου τώρα μιλάω με το μεγάλο μου γιο γιατί είναι σε μια δουλειά σχετική και συζητάμε για πράγματα της δουλειάς και έχουμε μια επικοινωνία αλλά δεν είμαι εγώ η κολλητή του και ούτε θέλω να είμαι και αν ήμουν η κολλητή του θα ανησυχούσα πάρα πολύ που δεν έχει μια άλλη κολλητή και έχει τη μαμά του και η εμπιστοσύνη στον εαυτό τους υποκαθίσταται από την εμπιστοσύνη στους γονιούς αυτό είναι το χειρότερο, το γονέα ξέρω και εγώ είναι και ότι δεν έχεις δουλέψει ενδεχομένως αυτό που λέμε την άδεια φωλιά Εσύ, ο γονιός Δεν την έχεις δουλέψει

12:21 Δηλαδή αυτή την ερήμωση που αισθάνεσαι Και την απομετάξει Το οποίο δεν είναι και εύκολο για όλες τις γυναίκες Το καταλαβαίνω Αλλά δεν μπορείς να το συνεχίζεις Έχω μία γνωστή Όχι φίλη Που πάει το καλοκαίρι διακοπές ένα μήνα Με τον 21 χρον Ο γιος της τώρα είναι 21-22 Και αυτό συμβαίνει Είναι single parent Δηλαδή μονογονική οικογένεια αλλά αυτό συμβαίνει χρόνια που το ακούω ότι έχουν πάει ξέρω χωρίς την Κέρκυρα ένα μήνα και μου φαίνεται τραγικό ότι αυτό το παιδί που είναι 22 χρονών πάει διακοπές το καλοκαίρι με την μαμά του που σημαίνει ότι δεν θα μεθύσει δεν θα γκομενήσει δεν θα κάνει άσχετους πίδους δεξιά αριστερά από αυτούς που το σημαίνει και γελάσει κλαις μετά δεν θα έχει την εμπειρία του νεανικού τρελού καλοκαιριού την οποία έχουμε όλοι δεν θα γυρίσει 7 το πρωί δίρλα και αυτά είναι απαραίτητα πράγματα αυτά πρέπει να τα κάνει ο άνθρωπος στη ζωή του κάποτε. Ναι γιατί καμιά φορά είναι τέλειο να μην έχεις καλές σχέσεις με τους γονείς. Εγώ δεν το θεωρώ αρνητικό αυτό

13:25 να είσαι μαλώσει με τη μαμά του και να μην πηγαίνει κοπές το θεωρώ ευεργετικό να μην έχεις καλές σχέσεις με τους γονείς δηλαδή όταν βλέπω κάθε γιορτή της μαμάς και του μπαμπά που τα κατεβατά τα χιλιάδες όλες τις υπέροχες ο μπαμπάς μου καλύτερος του κόσμου ο μάμου μου καλύτερος του κόσμου όλο αυτό το πράγμα μέσα μου ενδόμηχε με στεναχωρεί τι είναι αυτό, αν είναι αλήθεια τι είναι αυτό, κατάλαβες και γιατί μόνο εγώ έχω πρόβλημα με τους γονείς μου που δεν σημαίνει ότι έχεις κακές σχέσεις, τους αγαπάς ρε παιδί μου αλλά δεν μπορώ να μην τους ξεπερνάς οι γονείς πρέπει να ξεπεραστούν, κάποια στιγμή πρέπει όλα τα παιδιά να φτύσουν τους γονείς τους να πούν ότι δεν είναι καλό άτομο ή ξέρω ότι είναι καλό άτομο αλλά δεν το θέλω στο σπίτι, μέσα στα πόδια μου Μα για τήραση, αυτό είναι φοβερό γιατί φοβούνται περισσότερο οι γονείς την εφηβεία, γιατί τη φοβούνται την εφηβεία το σκέφτηκες ποτέ για την επανάσταση, την απόρριψη γιατί είναι η εποχή που τα παιδιά τους θα τους απορρίψουν

14:24 στην ουσία δεν φοβούνται ότι το παιδί θα έχει ένα πρόβλημα φοβούνται ότι οι ίδιοι Το λέω και σε όλους τώρα που έχουν μικρά παιδιά και μου λένε αχ και θα έρθει η εφηβεία και θα τρελαθούν. Όχι, δεν τρελαίνονται τα παιδιά η εφηβεία. Εξαρτάται από το πώς εσύ θα είσαι απέναντι στο παιδί. Αν δεχτείς την αποκαθήλωσή σου μπροστά στο παιδί και κοιτώντας στα μάτια δεν υπάρχει περίπτωση το παιδί να τρελαθεί στην εφηβεία.

14:56 Ναι, ότι είναι δεν τα ξέρω όλα, δεν είμαι για το πιο σπουδαίο πραγματικά δεν είμαι, μπορώ να σε βοηθήσω αν θες, αν δεν θες δεν θα σε βοηθήσω μπορώ και να μην σε βοηθήσω γιατί δεν ξέρω αυτό το πρόβλημα πες το, ό,τι θες, αν χρειαστείς κάτι ο παππές μας έλεγε η δουλειά του γονιού είναι να κάνει πιο εύκολη τη ζωή του παιδιού του και μου έχει μείνει πάντα αυτό το έλεγε ότι αυτή είναι η δουλειά μου να κάνω πιο εύκολη τη ζωή του παιδιού έκανε κάτι πρακτικά πράγματα πήγαινε στη Λαϊκή και μας έπαιρνε κολοκυθάκια Αυτό ήθελα να σου πω ότι αυτό μεταφράζεται και με την καλή έννοια και με την κακή έννοια Ναι, δεν την έκανε την κακή καθόλου δεν ανακατευόταν καθόλου, δηλαδή αν του έλεγες έχω ένα πρόβλημα να φύγω ή να μείνω στον Κωστόπουλος μετά να...

15:32 Μου λέει δεν ξέρω, αυτή είναι η δική σου ζωή είναι ό,τι νομίζεις, δεν νομίζεις εσύ κάτι Τέλειος, ωραίος Και αυτό κουλουθώ και εγώ Σαν παράδειγμα Προσπαθώ δηλαδή γιατί Θέλω να πω ότι πέρασα όμως το διάστημα 15 με 25 Που είχα απορρίψει και τον μπαμπά μου τον πολύ σοφό 15 με 25 Είναι απαραίτητο Δεν γίνεται χωρίς αυτό το στάδιο Θα τον ξαναβρεις μετά Και τώρα το σκέφτομαι και για τα μικρότερα παιδιά μου Ότι ναι δεν πειράζει Συμβαίνει αυτό στη ζωή Γι' αυτό λέγαμε το άλλο podcast που είχαμε κάνει ότι είναι σημαντικό είτε έχεις παιδιά είτε δεν έχεις να έχεις υποστηρικτικό περιβάλλον και φίλους και φίλες συγγενείς με τους οποίους μπορείς να επικοινωνείς και να μην περιμένεις όλο το feedback το συναισθηματικό από το παιδί σου γιατί το παιδί σου θα πάψει να το δίνει μετά τα 15 έχει αλλού να δώσει συνέστημα έτσι έτσι ακριβώς είναι σε ένα μόνο πόνο και πρέπει να τον δεχτείς και να τον αποδεχτείς και να ζήσεις στο εικά αυτόν τον πόνο διότι μετά θα έρθει και κάτι άλλο

16:34 από το πόσο καλύτερα θα τον αντιμετωπίσεις εξαρτάται και πόσο καλύτερη σχέση θα αναπτύξεις στο μέλλον Επίσης, αν ρωτήσεις σε έναν γονιό πότε είναι έτοιμο το παιδί να φύγει για το δικό του το παιδί υπάρχει ποτέ περίπτωση να σου πει τότε δεν υπάρχει αυτό κανένας γονιός να το ρωτήσεις, πότε θα είναι έτοιμο το παιδί σου να φύγει Σωστά, ναι Είναι μια ερώτηση που δεν μπορεί να την απαντήσει με μια άλλη φιλενάδα η οποία πάθανε πανικό στην ιδέα ότι δεν θα του πλένει τα ρούχα Παναγία μου που είναι αυτό που έφυγες έπειτα έλως να πάψω να πλένω τόσα ρούχα τρομακτικό αυτό όμως τι είναι ότι πρέπει για να φύγει όταν φύγει το παιδί σου όταν το αφήσεις να φύγει πρέπει να αλλάξει και η δικιά σου η ζωή η δικιά σου η καθημερινότητα η επαφή σου με τον κόσμο η κοινωνικότητά σου οι δραστηριότητες σου και όλο αυτό δεν είναι έτοιμοι οι άνθρωποι για αυτή την αλλαγή οι γονείς, εννοώ, οι άνθρωποι γονείς ξέρεις συνήθως είναι συμπίπτη το παιδί να φεύγει από το σπίτι με το γονιό να παίρνει σύνταξη

17:40 που είναι καταστροφή για το γονιό γιατί ξαφνικά δεν έχει να πλένει τα χίλια ρούχα, ούτε να μαγειρεύει τα οχτώ φαγιά και δεν έχει και δουλειά, το έχω δει δηλαδή να συμβαίνει σε φίλες και εκεί είναι κρασάρι ο γονιός γιατί Το παιδί μου χρειάζεται Το παιδί πια δεν τον χρειάζεται Δεν έχει και τη δουλειά Έχει φύγει από τη δουλειά Και είναι άσθεν να πάει στο διάολο Αυτό είναι ένα Όταν συμπίπτουν αυτά τα δύο Είναι του τρελού Και το άλλο ένα συμπίπτη που το έχω δει Είναι όταν συμπίπτει η κλιμακτήριος Με την εφηβία του παιδιού Δηλαδή η μαμά έχει κλιμακτήριο Και το παιδί περνάει εφηβία Και είναι μέσα σε ένα σπίτι που σκοτώνονται το θυμάμαι μια φίλη μου που ήταν πολύ αρμονικό σπίτι ήταν η κόρη της και αυτή που κλαίγανε και οι δύο συνέχεια φωνάζανε, πετάγανε πράγματα πήγαινα και έλεγα να βάλω τσάι στο αυτό και το σπάσα το φλιτζάνι αυτό προχθές γιατί είχα θυμώσει πάρα πολύ και το άλλο το είχε σπάσει η κόρη της είχανε ένα λάκ σπάγανε και από κάτι εντάξει να σου πω δεν ξέρω που να είναι και υγιές αυτό το πράγμα

18:41 γιατί βλέπεις και τις άλλες τις δεμένες οικογένειες Εγώ δεν τις πιστεύω αυτές Είναι ένας κόμπος, ένας εντυπωσιασμός Όπου τα παιδιά φοβούνται να φύγουν Γιατί η ελευθερία είναι τρομακτική Γιατί οι γονείς από δίπλα Τα κάνουν να πιστεύουν Ότι ναι, ότως έτσι είναι Ο κόσμος είναι κακός εκεί έξω Και μόνο εγώ μπορώ να σε συμβουλέψω Μόνο εγώ μπορώ να σε προστατέψω Που στην ουσία είναι μια άρρωστη σχέση Με σένα και το ρόλο σου αγωνιού Δηλαδή πρέπει σαν γονείς από την ώρα που τα γεννάμε αυτά τα παιδιά να καλλιεργούμε μέσα μας κάθε στιγμή κάθε λεπτό την αίσθηση της φυγής ότι δεν με χρειάζεσαι να βλέπουμε αυτή την πόρτα ανοιχτή ότι εγώ τώρα το μεγαλώνω για να φύγει όχι για να μου μείνει μέχρι να γεράσουμε μαζί αυτό είναι το σημαντικότερο αλλά αυτό ξέρεις τι δεν είναι και κάτι δύσκολο εγώ το έκανα από πάντα γιατί σαν άνθρωπος είχα και πολλά πράγματα να κάνω και η γονεϊκότητα ήταν ένας ένας από τους ρόλους ένας ρόλος, ένα στάδιο της ζωής μου το οποίο ήθελα να τελειώνει και όλες

19:47 αρκετά γρήγορα γιατί είχα και πάρα πολλά πράγματα να κάνω τα οποία περίμεναν οπότε αν το βάλεις απλά το βάζεις στην αρχή στο μυαλό σου και αυτό λειτουργεί μόνο του μετά δεν χρειάζεται να κάνεις πάρα πολλά πράγματα το ένα βασικό που χρειάζεται να κάνεις είναι να υπάρχει δική σου ανεξάρτητη ζωή από το παιδί αυτό είναι το σημαντικό για το life που λέμε να έχεις προσωπική ζωή να σε ενδιαφέρει να έχεις σχέση και όχι να λες αυτό που εγώ τώρα χώρισα δεν μπορώ το παιδί είναι μικρό όχι δεν τελειώνει η ζωή σου και δεν αφορά η συναισθηματική σεξουαλική ζωή σου το παιδί και δεν πρέπει αυτά τα δύο να τα μπερδεύεις πρέπει να συνεχίσεις τη ζωή σου να συνεχίσεις να ονειρεύεσαι να θες να ταξιδέψεις να έχεις φίλους, να θες να βγεις να πας ταξίδια να μάθεις πράγματα καινούργια που δεν τα ήξερες να δουλέψεις, να κάνεις projects δεν ξέρω, οτιδήποτε κάνει καλό στον καθένα και χαίρεται και αυτά να μην τα συνδέσουμε το παιδί να έχεις εσύ μια έντονη και πάρα πολύ στέρεη προσωπική ζωή

20:51 όπου δεν χωράει μέσα το παιδί να μην ταυτίζεσαι να μην γίνεται αυτό το melting ανάμεσα σε εσένα και στη ζωή του παιδιού σου ότι είμαστε εμείς οι δύο, είμαστε ένα και όταν το πού και αυτό να το λένε Εδώ δεν είμαστε με τους γκόμενους αγάπη μου Με τα παιδιά θα είμαστε Για όνομα του Θεού πια Έλα Μη σκαλώνεις που μεγαλώνει Είναι ένα ωραίο που διάβασα που λέει ότι για να κρατήσουμε τα παιδιά μας Πρέπει να τα αφήνουμε να φύγουν Ο Στίνγκ το έχει πει αυτό Ο Στίνγκ το έχει πει Ναι το τριβούδι Αυτό τέλειο Νομίζω ότι είναι το πραγματικά Και το άλλο το να καμαρώνεις Τα παιδιά σου Ακόμα και όταν δεν συμφωνείς μαζί τους Να καμαρώνεις στο πέταγμά τους αυτά που καταφέρνουν πρέπει να είσαι πάντα περήφανος για τα παιδιά σου να καμαρώνεις το ότι κάνουν πράγματα ανεξάρτητα από σένα και ενδεχομένως αντίθετα από αυτά που θα έκανες εσύ ναι για όνομα αν θες να κάνουν αυτά που έκανες και εσύ ήταν ένα podcast της Athens Voice ακολουθήστε μας στο Spotify, στο Apple Podcast στο YouTube και στο Athens Voice.gr