Σιωπηρή παραίτηση: όταν αρχίζουμε να αποσυρόμαστε από τη ζωή

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 η επαγγελματική αντιμετώπιση της Gen Z. Α, άλλο είναι αυτό. Το οποίο είναι πολύ ωραίο θέμα, γιατί βλέπω γύρω μου μεγαλύτερους, καλή ώρα, σαν και εμάς, να λένε που είναι η νέα γενιά, που δεν δουλεύει, που είναι άχρηστη, που είναι τυμπέλιδες, που δεν δίνουν τίποτα. Αυτό είναι απόρριψη. Αυτό, δεν θέλω να το ξανακούσω, αυτό είναι η σιωπηρή παρέτηση μιας γενιάς, της Gen Z και της επόμενης, οι οποίες έχουν απλώς ένα εντελώς τρόπο, εντελώς διαφορετικό τρόπο να αντιμετωπίζουν τα εργασιακά από το δικό μας.

01:01 Δεν σημαίνει ότι είναι άχρηστες οι γενιές επειδή δεν παίρνουν και τις γονείς που τις παίρναμε εμείς, γιατί εν πάση περιπτώσει και που τις πήραμε πριν που δεν είδαμε. Ναι, δεν κατάλαβα. Υπάρχει όμως και μια άλλη σιωπή υπαρέτηση, για αυτή που θα μιλήσουμε σήμερα, την αφήνουμε αυτήν εκκρεμότα για άλλη φορά, που είναι το πώς χωρίς να το καταλάβει κάποιος μπορεί να αρχίσει να παρατηρείται από τη ζωή από μια ηλικία και μετά.

01:26 Και χωρίς αυτό να είναι κατάθλιψη. Λοιπόν αυτό είναι το έχω παρατηρήσει με συνομή οικούς μου. Πρώτο σύμπτωμα είναι το να μην ξηρίζονται, κουρεύονται και πλένονται. Αυτό είναι το πρώτο σύμπτωμα. Δηλαδή που βλέπω άντρα 60 πλάς, 70 και είναι αξίριστος έχει να κουρευτεί και το μαλλί είναι άσπρο, 5 τούφες, χάλια και σκέφτομαι πω πω έχει παρατηθεί το λίος. Δεν τον ενδιαφέρει όχι το σεξ, δεν τον ενδιαφέρει ούτε η κοινωνικότητα.

01:54 Ναι. Και το αντίστοιχο οι γυναίκες πιο δύσκολα το κάνουν αυτό. Αλλά και με γυναίκα που είναι ακούρευτη, άπλετη, απεριθύτη. Με ρίζα. Όλο. Ναι που είναι υπάρχει ένα ολόκληρο look που ξέρεις ότι δεν ξυρίζει τα πόδια της πια εδώ και πολλά χρόνια. Που το καλοκαίρι που βλέπω πόδια χάλια νύχια, χτυπημένα και έφτα. Δεν το λέω σαν pedicure, manicure γιατί και εγώ δεν κάνω τέτοια.

02:25 Ως παρέτηση με πολύ βασικά πράγματα που τα κάνεις ρε παιδί μου το πρωί μηχανικά. Πλένεις εξακουπλές τα μούτρα σου. Τα δόντια σου. Κοιτάς, δεν ξέρω, δεν κοιτάς εγώ έχω πάρα πολλά φρύδια και κοιτάω το πρωί αν έχουν βγει καινούργια ή αν τα βγάλω. Αλλάζεις βρακή. Ξέρω εγώ, κάνεις αναντός. Βρακή, ναι, τελείως αλλάζεις οπωσδήποτε, κάνεις του όλα αυτά.

02:48 Αυτά είναι στοιχεία όταν δεν γίνονται και τα έχω προσέξει σε μεγάλες ηλικίες. Είχα διαβάσει και ένα άρθρο που έλεγε γιατί οι μεγάλοι άνθρωποι μυρίζουν. Ναι, κι εγώ το διάβασα. Και ότι υπάρχει τρόπος να το θεραπεύσεις. Υπάρχει να πλένεσαι πιο συχνά. Όχι, έχει και ένα. Έχει να κάνει με ορμόνες και με ουσίες που εκκρίνονται μετά τα εξήντα κτλ.

03:10 αλλά εάν πλένεις πιο συχνά το κατανικάς αυτό και φοράς ένα αποσμητικό, μια κολόνια δεν ξέρω τα ρούχα σου είναι καθαρά δεν σου έχει τύχει να μυρίζουν τα ρούχα του ανθρώπου δίπλα σου, ντουλαπίλα να μυρίζουν, ανθρωπίλα, υδροτήλα περνάω στον δρόμο ο ανθρώπος και μου μυρίζουν τα ρούχα τους που σημαίνει ότι δεν έχουν πληθεί, δεν έχουν αεριστεί και αυτό είναι ένα σημάδι του ότι παρετήσε ένα σημάδι ότι παραιτήσε και το σεξ και τη ζωή το οποίο όμως πρόσεξε σταδιακά οδηγεί σε έναν πρόορο θάνατο είναι πιστεύω ότι μετά αρρωσταίνεις ότι κάτι γίνεται ότι το αφήνεις το αφήνεις το αφήνεις διάβασα ένα που έτσι ήταν από αυτό το εμπνεύστηκα και όλους αυτό το πράγμα μια συγγραφέας η οποία λέγει για τη μάνα της πέθανε η μαμά της και λέει η μαμά μου δεν πέθανε σήμερα η μαμά μου ξεκίνησε να πεθαίνει 7 χρόνια πριν.

04:08 Άρχισε να πεθαίνει όταν σταμάτησε να κάνει την καθημερινή της βόλτα από δαράτη. Άρχισε να πεθαίνει όταν δεν έπαιρνε πια τηλέφωνο τις κολλητές της. Ναι, όλο αυτό. Άρχισε να πεθαίνει από τη στιγμή που έβλεπε μόνο σύριλ στη τηλεόραση. Άρχισε να πεθαίνει από το ότι που έπαψε να μαγειρεύει κάτι νόστιμο για τον εαυτό της και έτριγε παξιμάδια με ελαιές.

04:29 άρχισε να πεθαίνει και σιγά σιγά έλεγε όλα τα συμπτώματα όταν δεν ξαναπήγε στην αγορά να πάρει ένα καινούργιο φόρεμα άρχισε να πεθαίνει όταν δεν ξαναπήγε ακοματήριο άρχισε να πεθαίνει όταν έπαψε να πηγαίνει εκδρομές με το φιλικό της περιβάλλον όλα αυτά που είναι απόσυρση και βέβαια αρρώστηση και πέθανε όλα αυτά σήμερα είναι απόσυρση δεν είναι καλοπιστικά γιατί και εγώ το έχω ακούσει ότι δεν ήταν το ίδιο άρθρο, ότι όταν κάπιασε η μαμά που αγόραζε πάντα μια φορά τη βδομάδα λουλούδια από τη Λαϊκή και κατάλαβε η κόρη ότι η μαμά δεν είναι καλά, όταν σταμάτησε η μαμά να αγοράζει λουλούδια από τη Λαϊκή.

05:12 Τα λουλούδια από τη Λαϊκή κάνουν 4-5 ευρώ, δεν είναι ένα τεράστιο ποσό. Δηλαδή, αν αυτός αρέσει να κάνεις, μπορείς να το κάνεις. Το άλλο είναι που πάντα ρωτάνε σιλικιωμένους, όταν τους πας σε... εμείς πηγαίναμε με τη μαμά μας στο κέντρο Αλσχάιμερ στην Τροσοπούλου η πρώτη ρώτηση που σου κάνανε ήταν αν στρώνει το κρεβάτι της όταν ξυπνάει το πρωί Α, πολύ σημαντικό αυτό Εγώ δεν στρώνω το κρεβάτι μου γιατί πετιέμαι συνήθως και φεύγω έχω να κάνω πράγματα και θυμάμαι όταν μου το ρώτησαν μου είπα γιατί τι σημασία έχει μου λένε έχει σημασία αν έστρωνε το κρεβάτι το έστρωνε το κρεβάτι όλη τη ζωή το κρεβάτι το έστρωνε και μάλιστα με νοσοκομιακό που λένε το hospital corners με τέλειο τρόπο και όντως είχε σταματήσει να στρώνει το κρεβάτι της αυτό δηλαδή έχει σημασία αν ποτέ δεν έστρωνες το κρεβάτι σου δεν μετράει, αν όμως το έστρωνες πάντα και αρχίζεις και δεν το στρώνεις σημαίνει ότι υπαραιτήσεις και το αφήνεις θα σου πω ότι αυτό είναι και κάτι πάρα πολύ ύπουλο

06:12 που έρχεται σιγά σιγά δηλαδή τι παρατήρησα εγώ με εμένα, ας πούμε εγώ σε όλη τη ζωή που κάνω γυμναστική κάθε μέρα πάω γυμναστική μετά τη γυμναστική πετάω δηλαδή είναι ό,τι πιο σημαντικό πράγμα έχω στη ζωή μου, είναι ζωτικό πράγμα στη ζωή μου, απαραίτητο αδρεναλίνη, αναβαίνει σαν την ανάσα μου, σεροτονίνα και όμως αν βλέπω ότι κάτι περιόδους αναγκαστικά την κόβω γιατί έχω πάει ένα ταξίδι και λοιπόν όταν την κόβω, επειδή δεν έχω πάει ένα ταξίδι, μέσα μου θα κάτσω στον καναπέ και θα πω, ουφ δεν έχω και γυμναστική σήμερα, τι ευτυχία γιατί όσο να είναι κουράζεσαι στη γυμναστική Κάνε μία λιγότερη κουραστική γυμναστική. Δεν είναι αυτό. Ό,τι και να κάνεις και να βγεις έξω να περπατήσεις κάπως έχει ένα κόπο, αυτό το πράγμα που σου λέω κούραση, ένα κόπο. Δηλαδή είναι πολύ εύκολο κάποιες στιγμές αδιόρετο να παρετήσεις από πράγματα τα οποία σου προκαλούν έστω και λίγο κόπο. Ή το να βγεις να περπατήσεις. Θέλει και αυτό ένα κόπο.

07:08 Αυτό είναι σύμπτωμα του ότι μεγαλώνεις, ξέρεις. Ναι, αυτό σου λέω. Και πρέπει να το πολεμάς. Και πρέπει να το πολεμήσεις. Μπράβο, αυτό. Να πεις, οκ, ναι, ωραία είναι να κάτσω στον καραπέ και να λύνω στο βρόντι λεξαντί να περπατήσω. Κουράζομαι στη γυμναστική. Αλλά τελικά είναι πολύ πιο σημαντικό να σφίξω τα δόντια και να μην παραιτηθώ από τη ρουτίνα μου, από μια ρουτίνα η οποία μου κάνει καλό, δεν πάει σπιτός.

07:31 Ναι, γιατί μετά απαραίτησε... Αχ, δεν ξέρω. Είναι πολλά... Έχω δει ανθρώπους δικούς μου να παραιτούνται όταν πέρασαν μεγάλα θέματα υγείας και καταλαβαίνω ότι όταν πονάς, όταν δεν είσαι καλά, η λύση που βγαίνει κατευθείαν είναι η παρέτηση. Εντάξει, τώρα πονάω, δεν μπορώ να το κάνω. Απ' την άλλη Έχουμε μια θεατρική ομάδα τώρα, που μία από τις κυρίες που παίρνουν μέρος στη θεατρική ομάδα, ενώ κάναμε πρόβες, έκανε μια μαστεκτομή.

08:07 Και ξεκινάει και μια θεραπεία σήμερα. Και μας έλεγε ότι δεν θέλω, της είπαμε μήπως να σταματήσει τις πρόβες. Και λέει όχι δεν θέλω, γιατί αν σταματήσω τις πρόβες, επειδή αυτό είναι που μου αρέσει, που θέλω να κάνω, θα είναι σαν να παρετούμε και σαν να λέω ναι θα πεθάνω θα έρχομαι όσο μπορώ, θα είμαι χάλια θα με βοηθήσετε κι εσείς και το σάβμα σε αυτό που έκανε γιατί σκέφτηκα πού που αν ήμουν στη θέση θα έλεγα θα κάτσω στο σπίτι μου μάλιστα μας ήρθε και με την καινούργια περούκα για να δούμε την περούκα που θα φοράει και λέω τι δύναμια έχει μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση αυτό Είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτή την παρέτηση που λέμε η οποία αυτό εγώ θέλω να εστιάσω, ότι φέρνει το θάνατο σιγά σιγά.

08:52 Ναι, είναι μετά, κοίτα, αυτή η παρέτηση προκύπτει μετά τα 60, είναι βαθμιαία, σιγά σιγά αφήνεις πράγματα, ξεκινάς από το ότι δεν φοράω πια τακούνια, δεν φοράω πια φούστας ή φουστάνια, δεν είναι αυτό, τα οποία είναι βασικά και πρακτικές λύσεις, επειδή περπατάς πολύ, δεν θες να φοράς, ξέρεις. Αυτό είναι θετικό ρε παιδί μου, διευκολύνεις τη ζωή σου.

09:14 Ναι, αλλά όταν αυτό το τραβάς παραπάνω αρχίζει και μπαίνει παντού και είναι αυτό που λες δεν κοιτάω τι τρώω, δεν κοιτάω τι πίνω Ξέρεις, το αφήνεις, το αφήνεις όλο μαζί Το αφήνεις ή αφήνεις μικρά μικρά, μικρά, σιγά σιγά και μετά μαζεύονται όλα και γίνονται μια μεγάλη παρέτηση Πέρα από την προσωπική φροντίδα που είναι ένα βασικό ενδεκτικό στοιχείο είναι ότι παρετήσεις από τα χόμπι σου μπορεί να έκανες ένα χόμπι κάτι να είδε, να κεντούσες και να πεις, α εγώ τώρα το παρατάω γιατί δεν βλέπω καλά, ενώ φοράς γυαλιά εντάξει, δεν είναι το εγκαιβολικό, αλλά δεν πρέπει να το αφήσεις ή πρέπει να το αντικαταστήσεις να βρεις ένα άλλο χόμπι, αυτό σου λέω γιατί εγώ έχω χόμπι που το έχω παρατήσει και έχω βρει άλλα ότι να βρεις κάτι άλλο ή το να αρχίσεις σιγά σιγά να απομονώνεσαι από αγαπημένα σου δηλαδή εγώ έχω δει ανθρώπους να απομονούνται και από τα παιδιά τους με τη δικαιολογία δεν θέλουν να τους επιβαρύνουν.

10:10 Τρέχουν, έχουν δουλειές. Κατάλαβες. Και κρατιούνται στο περιθώριο. Τα παιδιά βέβαια άλλο που δεν θέλουν γιατί και αυτά ξανήγονται. Και χάνουν την επικοινωνία. Βέβαια το θέμα δεν είναι να κρατιέσαι από τα παιδιά σου. Αυτό το έχουμε πει πολλές φορές. Το θέμα κρατιέσαι από τους φίλους σου. Να μην χάσεις αυτό. το ραντεβού το Σαββατιάτικο το καφέ το απογευματινό όπου θα ερχόταν οι φίλοι σου δηλαδή αυτά πρέπει με έναν τρόπο με τίποτα και όταν δούμε ότι συμβαίνουν γύρω μας νομίζω ότι μπορούμε να πλώσουμε ένα χέρι σε αυτούς τους ανθρώπους στους δικούς μας στους φίλους μας στη μάνα μας, στον πατέρα μας προσπαθήστε όσο γίνεται επίσης το quite quitting συμβαίνει και στις δουλειές που βλέπεις ότι πια δεν θέλουν να κάνουν πολλά.

11:03 Δηλαδή, θα μου πεις μετά τα 60, πιο πολύ 67 βγαίνουν στην σύνταξη. Αλλά εγώ θαυμάζω τους ανθρώπους που συνεχίζουν να χτυπιούνται. Που λέμε, ξέρω εγώ, βλέπουμε ένα σκηνοθέτη που το ξέρουμε πολλά χρόνια και είναι πια μεγάλος, είναι πάνω από 80, που έρχεται στα πάρτι, έρχεται στις κοινωνικές εκδηλώσεις, καταρχήν κάνει και δουλεύει και όλας.

11:28 Αυτό ήθελα να σου πω. Βλέπεις ότι είναι ένας γέρος άνθρωπος ας πούμε. Έχει καμπουριάς. Ποιο όμως έχει τη ζωντάνια και την ενέργεια να έρθει στο πάρτι και να κάνει δουλειές. Αυτό που λες όμως είναι και κάτι το πιο σημαντικό να μην σταματήσεις να ονειρεύεσαι και να κάνεις πλάνα. Δηλαδή όταν πάψεις να ονειρεύεσαι να πάψεις να κάνεις σχέδια τότε νομίζω ότι χάνεις και την μπάλα.

11:56 Τότε νομίζω ότι είναι πολύ πικίνδυνο το στάδιο. Και βέβαια είναι και ένα άλλο που το έζησα εγώ μετά όταν έζησα τον Ντάνιελ στο χωριό που καταστραφήκαν τα σπίτια μας και ήταν μια απίστευτα τραυματική εμπειρία η οποία δεν θεραπεύεται, έχω να σου πω, κάπως απαλύναται αλλά αφήνει ανεξίτυλα σημάδια. Βλέπεις ότι μετά από ένα πολύ μεγάλο στρες, το οποίο θα μπορούσε να ήταν μια μεγάλη αρρώστια, αυτό που λες, αυτό που αυτόματα σου βγαίνει είναι η παρέτηση μετά.

12:27 Ναι, ότι δεν αντέχω πια. Δεν έχει τίποτα νόημα. Δεν έχει τίποτα νόημα. Δεν έχει τίποτα νόημα. Και εκεί νομίζω ότι χρειάζεσαι και βοήθεια. Δηλαδή χρειάζεσαι τη μανίνα να σε πάρει ένα τηλέφωνο και να της πεις, ξέρεις, δεν μπορώ, άσε με τώρα, θέλω να κοιμηθώ. Και η μανίνα να σου χτυπήσει το κουδούνι και να μπει μέσα και να σου πει Βάλε το καλτό και πάμε να πιούμε ένα καφέ.

12:48 Αυτό τα κάνουν οι φίλοι. Τα κάνουμε εμείς για τους φίλους μας και οι φίλοι και οι φίλες μας για εμάς. Αυτό είναι η... Και διάβαζα και ένα άρθρο το οποίο είναι φοβερό ότι συμβαίνει αυτό το πράγμα μετά τον πόλεμο. Τώρα που γίνεται ο πόλεμος του Ιράν υπάρχει μια τεράστια... Πάρα πολλοί άνθρωποι, ήταν ένα ψυχοαναλυτικό άρθρο που πηγαίνουν για ψυχοθεραπεία γιατί έχουν ένα μηδενισμό μέσα τους.

13:16 Ναι, ότι τίποτα δεν αξίζει. Τίποτα δεν αξίζει. Γιατί ο πόλεμος σε φέρνει αντιμέτωπο με το θάνατό σου και με μια αματεότητα, με ένα μηδενισμό. Άρα πολύ εύκολα χάνεις το ενδιαφέρον σου για τη δουλειά σου να πας μπροστά, να κάνεις μια εκδρομή να πας διακοπές, να βγεις από το σπίτι στην τελική. Δηλαδή μπορεί να επηρεαστούμε και το λέω γιατί μπορεί να επηρεαστούμε και από τέτοια γεγονότα.

13:40 Αυτό δεν συμβαίνει. Εγώ κάθε πρωί διαβάζω ειδήσεις στο λάπτοπ και μου συμβαίνει να λέω Πόπο ότι τι να αξίζει τον κόπο να κάνεις τίποτα. Τίποτα δεν μπορείς να κάνεις και να αλλάξεις αυτά τα πράγματα που συμβαίνουν και είναι τρομερά. Αυτό σε πιάνει μηδενισμός και τα λοιπά. Ναι, don't do it. Ναι, αλλά γιατί εκείνη την ώρα το μόνο που μπορείς να πεις για να γυρίσεις τη σελίδα είναι ότι ο κόσμος υπάρχει μετά από εκατομμύρια πολέμους, μετά από δισεκατομμύρια θανάτους, ο κόσμος υπάρχει και είμαστε μέσα στον κόσμο που υπάρχει.

14:13 Και ας επιλέξουμε να μείνουμε στον κόσμο που υπάρχει για όσο περισσότερο καιρό. Γιατί η ζωή έχει εκπλήξεις. Ευχάριστης. Άρα μη σκαλώνεις που μεγαλώνεις. Η ζωή συνεχίζεται.