Αλάτι και Πιπέρι - Καταδυτικός Τουρισμός
Αλάτι και ΠιπέριΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σε ένα solo επεισόδιο αυτή τη βδομάδα ο Φίλιππος Μαράκης μας μιλάει για τον Καταδυτικό Τουρισμό. Όντας εκπαιδευτής καταδύσεων και ιδιοκτήτης καταδυτικού κέντρου, μας εξηγεί γιατί μια παγκόσμια βιομηχανία δισεκατομμυρίων ευρώ, παραμένει στην Ελλάδα ένας «κοιμώμενος γίγαντας» Παρουσιάζει και αναλύει τα σκληρά δεδομένα της παγκόσμιας αγοράς και το προφίλ του καταδυτικού τουρίστα. Συγκρίνει την Ελληνική πραγματικότητα με πετυχημένα παραδείγματα του εξωτερικού. Αναδεικνύει τα αγκάθια, της γραφειοκρατίας και τα εμπόδια που βάζουμε μόνοι μας, ενω προτείνει ρεαλιστικές λύσεις για να αλλάξει το παιχνίδι και να αποκτήσουμε τουρισμό 12 μήνες το χρόνο.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Αλάτι και πιπέρι Το πάγκας που δίνει γεύση Αλάτι και πιπέρι Πάμε εδώ σε μια δόση Στο μικρόφωνο, όπως πάντα, ο Φίλιππος Μαράκης. Μικρό το σημερινό επεισόδιο, όντας solo και όχι κάποια συνέντευξη. Σήμερα θα μιλήσουμε για κάτι που προσωπικά με πονάει πολύ. Και λέω προσωπικά γιατί ως εκπαιδευτής καταδύσεων αλλά και ιδιοκτήτης καταδυτικού κέντρου τα βλέπω εκ των έσω.
Βλέπω τις δυνατότητες που έχει η χώρα μας σε αυτή την εναλλακτική πηγή τουρισμού και πώς τις αφήνει ανεκμετάλλευτες. Θα βουτήξουμε λοιπόν στα βαθιά. Θα μιλήσουμε για τον καταδυτικό τουρισμό. Σκεφτείτε λίγο τη χώρα μας. Έχουμε πάνω από 15.000 χιλιόμετρα ακτογραμμής Έχουμε καταγάλανα, κρυστάλλινα νερά, χιλιάδες ναυάγια που κουβαλούν ιστορία αιώνων Υποθαλάσσια σπήλαια, απίστευτους γεωλογικούς σχηματισμούς Αλλά και μια ιστορία που φτάνει μέχρι την αρχαιότητα Και όμως αν ρωτήσετε έναν Ευρωπαίο ή ένα Αμερικανό που θέλει να ταξιδέψει αποκλειστικά για να κάνει καταδύσεις τι θα σας απαντήσει πέραν των γνωστών κοραλιογεννών περιοχών όπως για παράδειγμα την Αίγυπτο και την Ερυθρά Θάλασσα ή την Ιδονησία.
Θα σας πει Μάλτα, θα σας πει Κροατία, ίσως και Ισπανία. Ελλάδα, Σπανίος. Και λέω Σπανίος γιατί πριν κάποια χρόνια δεν θα τη σκεφτόταν καν, οπότε κάτι είναι και αυτό. Η Ελλάδα λοιπόν με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ανατολική Μεσόγειο που βρίσκεται σε αυτό το χάρτη. παραμένει ένας φτωχός συγγενής δυστυχώς. Ένας κοιμόμενος γίγαντας θα πω που αρνείται να ξυπνήσει και θα εξηγήσω παρακάτω τι εννοώ.
Σήμερα λοιπόν θέλω να αναλύσουμε ακριβώς αυτό. Γιατί χάνουμε αυτό το τρένο. Ποια είναι τα πραγματικά νούμερα αυτής της αγοράς σε παγκόσμιο επίπεδο. Τι συμβαίνει στην εγχώρια πραγματικότητα. Ποια είναι τα εμπόδια που βάζουμε μόνιμα στα πόδια μας και το κυριότερο πώς μπορούμε να αλλάξουμε το παιχνίδι. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από τα σκληρά δεδομένα, γιατί είμαι της λογικής σαν άνθρωπος ότι οι αριθμοί λένε πάντα την αλήθεια.
Αν μια γλώσσα μπορούμε να την μιλάμε από κοινού σε όλο τον κόσμο, αυτή είναι τα μαθηματικά. Τα μαθηματικά, καλός ή κακός, δεν λένε ποτέ ψέματα. Μέρος λοιπόν των μαθηματικών είναι και η στατιστική. Αυτή τη στιγμή λοιπόν σε παγκόσμιο επίπεδο, Η αγορά του καταδυτικού τουρισμού δεν είναι απλά ένα μικρό εναλλακτικό χόμπι. Είναι μια βιομηχανία δισεκατομμυρίων.
Υπολογίζεται ότι η παγκόσμια αγορά καταδύσεων ξεπερνά τα 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως και ο ρυθμός ανάπτυξής της τρέχει με ένα σταθερό 9 με 10% κάθε χρόνο. Πράγμα που ουσιαστικά μιλάμε ότι μέχρι το 2030 θα αναφερόμαστε σε μια αγορά που θα κοντεύει σχεδόν να διπλασιαστεί. Υπάρχουν πάνω από 50 εκατομμύρια πιστοποιημένοι δίτες σε όλο τον πλανήτη.
Μόνο στη Γερμανία θα σας πω ενδεικτικά που είναι και μια δυνατή αγορά σε αυτό το τομέα, όσο και να σας φαίνεται παράξενο βέβαια. Φανταστείτε ότι οι Γερμανοί και οι Γάλλοι αποτελούν το 70 με 80% των πελατών μας στο καταδυτικό κέντρο κάθε χρόνο. Και φαντάζομαι και όλων των συναδέλφων. Και μιλάμε για έναν χώρο που δεν φημίζεται για τις τροπικές της θάλασσας.
υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 3 εκατομμύρια ενεργοί δίτες ξαναλέω στην Γερμανία δεν έχω υπολογίσει τον αριθμό των Γάλλων μιλάω μόνο για την Γερμανία που έχω και διαθέσιμα τα στατιστικά δεδομένα αυτή τη στιγμή κοινώς άνθρωποι, υποψήφιοι τουρίστες που κάθε χρόνο ψάχνουν που θα ταξιδέψουν για να καταδιθούν πάμε να δούμε όμως ποιος είναι ο καταδιετικός τουρίστας και γιατί μας ενδιαφέρει τόσο πολύ Ο Δήτης αρχικά να πω ότι δεν είναι ο κλασικός τουρίστας του all inclusive Δεν είναι ο ταξιδιώτης που θα έρθει, θα κλείσει σε ένα φέρετρο, θα φάει από το μπουφέ Και δεν θα αφήσει ούτε ένα ευρώ στην τοπική οικονομία Και σταθείτε σε αυτό γιατί ακούμε και γκρινιάζουν κάθε χρόνο οι τοπικοί φορείς, να πω, οι επιχειρηματίες Ότι έχουμε τουρισμό σε νούμερα αλλά τελικά δεν αφήνουν χρήματα στον τόπο Το 90% λοιπόν των διτών τουριστών διαθέτει πρώτον υψηλό εισοδηματικό επίπεδο.
Ο καταδιετικός τουρισμός απαιτεί εξειδικευμένο εξοπλισμό, πιστοποιήσεις, μετακινήσεις με σκάφη. Ο μέσος δίτης έχει υπολογιστεί ότι έχει την οικονομική άνεση να ξοδέψει στατιστικά 3 έως 5 φορές περισσότερα χρήματα την ημέρα σε σχέση με τον μέσο τουρίστα του All Inclusive. Δεύτερον, δεν έχουν σεζόν, δεν υπάρχει εποχικότητα και αυτό είναι το κλειδί.
Ο δίτης δεν νοιάζεται αν είναι Αύγουστος με 40 βαθμούς, ίσα ίσα θα πω ότι μπορεί και να προτιμάει την Άνοιξη ή το Φθινόπορο ακόμη και το χειμώνα. Θα μου πεις καλά χειμώνα ο άλλος επιλέγει να πάει για καταδύσεις, θα εξηγήσω τι θέλω να πω και αρχικά να πω ότι ο δίτης τουρίστας αυτό που ψάχνει πρωτίστως είναι ενδεχομένως, αν μιλάμε για κορελγινούς υφάλους, να δει τα χρώματα, τα ψάρια κτλ.
Τον ενδιαφέρει να δει τα ναυάγια, τον ενδιαφέρει να δει τα σπήλαια, τον ενδιαφέρει να έχει ηρεμία. Και να πω εδώ, για να λύσω, να απαντήσω μάλλον σε αυτή την πιθανή ερώτηση που θα θέτετε στον εαυτό σας, ότι ένας γνωστός καταδυτικός περιορισμός είναι η Ισλανδία, όσο και αν δεν το ξέρετε. λόγω της γεωλογικής μοναδικότητας και της ζιάβιας των νερών και μιλάμε για θερμοκρασίες κοντά στους 0 βαθμούς έτσι και όμως χιλιάδες δίτες ονειρεύονται να καταδυθούν κάποια στιγμή στο ρήγμα Σίλφρα όπου αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή καταδυτικά σημεία του κόσμου μπορεί κανείς ουσιαστικά να καταδυθεί ακριβώς ανάμεσα στην Αμερικανική και την Ευρωπαϊκή Ήπειρο και να τις αγγίξει με τα δύο του χέρια, είναι πάνω στο ρήγμα.
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ο Δήτης είναι ο ιδανικός τουρίστας για την περίφημη επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου για την οποία όλοι οι υπουργοί τουρισμού βγάζουν λόγους κάθε χρόνο αλλά τελικά δεν γίνεται τίποτα. Και για να μην αναφέρομαι μόνο στον καταδυτικό τουρισμό υπάρχουν πολλές εναλλακτικές πηγές τουρισμού που θα μπορούσαν να επιμηκύνουν τουλάχιστον την τουριστική σεζόν και του τουριστική περίοδο.
Τρίτον, σεβασμός των περιβάλλων. Η πλειοψηφία των διτών είναι από τους πιο ευαισθητοποιημένους ταξιδιώτες όσον αφορά την οικολογία. Φανταστείτε ότι πολλά καταδυτικά κέντρα ανά τον κόσμο διοργανώνουν οικολογικές δράσεις τραβώντας πελάτες, τραβώντας τουρίστες για αυτό το λόγο, όπως ας πούμε υποθαλάσσιους καθαρισμούς. Και ερχόμαστε τώρα στα δικά μας, έτσι, στην Ελλάδα.
Τι κάνουμε εμείς Θα απαντήσω πολύ απλά, σχεδόν τίποτα Ο καταδυτικός τουρισμός στη χώρα μας Αντιπροσωπεύει ένα Απειροελάχιστο ποσοστό Των συνολικών τουριστικών εσόδων δυστυχώς Ας κάνουμε μια σύγκριση Που πονάει και που έχω γράψει και σε άρθρο μου Στο κρέτα νιους παλιότερα Αναφέρομαι για τη Μάλτα Η Μάλτα φανταστείτε είναι ένα νησάκι Στη μέση της Μεσογείου Με μέγεθος 6 φορές μικρότερο από το νομό Ηρακλείου, όχι από την Κρήτη.
Δεν έχει ούτε κατά διάνοια την ακτογραμμή της Κρήτης, πόσο μάλιστα αυτή της Ελλάδας. Κι όμως, η Μάλτα αποτελεί έναν από τους κορυφαίους κατά δυτικούς προορισμούς στον κόσμο. Και για να σας προλάβω, αναφέρομαι στη Μάλτα, όπου η Μάλτα στον οριζόντιο άξονα, αν μπορώ να το πω, πάνω στην Ιδρώγιο, είναι περίπου στο ίδιο ύψος εκεί που είναι και η Κρήτη, Απλά κάτω από την Ιταλία. Θέλω να πω ότι είναι ένας μεσογειακός προορισμός και δεν έχει κοραϊλιγινείς υφάλους ή τροπικά ψάρια.
Επειδή έχω καταδεθεί στη Μάλτα μπορώ να σας πω εγγυημένο ότι δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα από άποψη βιοπικιλότητας μιλώντας πάντα η χώρα μας. Η Μάλτα όμως έκτισε ολόκληρη τουριστική βιομηχανία γύρω από την κατάδυση. Πώς πόντισε αποσυρμένα απλοία για να δημιουργήσει τεχνητούς υφάλους και ναυάγια Απλοποίησε στο έπακρο τις διαδικασίες και τις αδειοδοτήσεις για τα καταδυτικά κέντρα και πάρκα Έτσι το οποίο θα αναφερθώ παρακάτω Δημιούργησε ένα ξεκάθαρο ασφαλές και προστατευμένο περιβάλλον Και φυσικά έγινε στοχευμένο marketing σε όλη την Ευρώπη Αποτέλεσμα δεκάδες χιλιάδες δίτες κατακλείζουν τη Μάλτα 12 μήνες το χρόνο στην Ελλάδα τι κάνουν.
Πρώτον, κουβαλάμε ακόμα αγγυλώσεις δεκαετιών. Για πάρα πολλά χρόνια η κατάδυση στην Ελλάδα αντιμετωπιζόταν από το κράτος περίπου θα πω ως δυνητική εγκληματική δραστηριότητα. Και όσο και αν σας φαίνεται παράξενο αυτό, όσοι δεν είστε του επαγγέλματος δεν μπορείτε να το καταλάβετε. Φοβόταν το κράτος την αρχαιοκαπηλεία. Και έτσι αντί να προστατεύσει και να οργανώσει τις καταδύσεις απλά τις απαγόρευσε σχεδόν παντού.
Ναι, έγιναν κάποια βήματα τα τελευταία χρόνια, κυρίως με το νόμο 46-88-2020, αλλά η γραφειοκρατία παραμένει ένας τεράστιος σκόπελος. Για να δημιουργηθεί ένα καταδυτικό πάρκο στην Ελλάδα, χρειάζονται χρόνια εγκρίσεων από 10 διαφορετικά υπουργεία, λιμεναρχεία, αρχαιολογίες, περιφέρειες. Πρέπει απλά να σας πω για να καταλάβετε ότι πάνω από 10 χρόνια προσπαθεί το επιμελητήριο Ερακλήου που έχει αναλάβει να δημιουργήσει και τα καταδηδικά πάρκα στη Σταλίδα και στο Μονοναύτη να κάνει το πρώτο πάρκο και μόλις φέτος ξεκίνησε πιλωτικά να λειτουργεί το πάρκο στη Σταλίδα ενώ στο Μονοναύτη ακόμα δεν έχει υλοποιηθεί τίποτα.
Έχετε αναρωθεί πόσα οργανωμένα καταδηδικά πάρκα έχουμε αυτή τη στιγμή στη χώρα μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού να σας πω εγώ. Πόσες συντονισμένες ποντίσεις σκαφών έχουν γίνει για τη δημιουργία τεχνητών υφάλων Ελάχιστες Δεύτερον, υπεραλία και υποβάθμιση του βυθού Όταν δεν υπάρχουν θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές ή MPAs που να αστυνομεύονται πραγματικά ο βυθός απογυμνώνεται Ο δίτης θέλει να δει θαλάσσια ζωή αυτός είναι ο σκοπός έτσι να έχει να δει κάτι από ένα ναυάγιο από ένα σπήλαιο από θαλάσσια ζωή συνδυασμός όλων αυτών ο δίτης λοιπόν με τη λογική αυτή αν καταδύεται και βλέπει έναν άδειο βυθό καταστραμμένο από την παράνομη αλία από τα δίχτυα δεν ξέρω τι δεν θα ξανάρθει είναι πολύ απλό ή δεν θα έχεις το προϊό να το προβάλεις να το κάνεις θελκτικό για να σου έρθει ο δίτης και φυσικά δεν θα το προτείνεις σε κανέναν Τρίτον, η νοοτροπία του... πώς να το πω ας πούμε, ήλιος και θάλασσα Έλα να κάνεις διακοπούλες Η πολιτεία και οι μεγάλοι τουριστικοί φορείς έχουν κολλήσει στο μοντέλο Ιούνιος-Άυγουστος
Ελάτε, ξέρω εγώ, να φάτε χωριάτικη, να ξαπλώσετε στις ξαπλώστρα Αυτό είναι το που προβάλλουν και στις διεθνείς εκθέσεις Κύριοι, δεν βλέπετε ότι έχει κορεστεί πλέον ο συμβατικός τουρισμός Δεν υπάρχει μια οργανωμένη εθνική καμπάνια marketing που να απευθύνεται στις καταδυτικές κοινότητες του εξωτερικού που να απευθύνεται γενικότερα στις εναλλακτικές πηγές τουρισμού πέραν ελαχίστων εξαιρέσεων και αυτές σε όχι στο βαθμό που θα μπορούσαν να προβληθούν Ας αφήσουμε όμως την κρίνια έτσι και ας πάμε στην ουσία στις λύσεις να δούμε πως μπορούμε να πάμε μπροστά τελικά Τι πρέπει να γίνει που γίνεται σε αντίστοιχες χώρες του εξωτερικού που υπάρχουν πάνω στον καταδυτικό χάρτη.
Πρώτον, απλά πράγματα και δεδομένα. Δημιουργία εθνικού δικτύου καταδυτικών πάρκων. Πρέπει να πάρθει επιτέλους απόφαση σε κεντρικό επίπεδο. Αποσυρμένα σκάφη του πολεμικού ναυτικού, αεροσκάφη που δεν χρησιμοποιούνται. αφού καθαριστούν φυσικά πλήρως περιβαλλοντικά, να ποντιστούν σε στρατηγικά σημεία σε όλη την Ελλάδα, δημιουργώντας έτσι τεχνητούς υφάλους και δίνοντας ζωή στο βυθό, αλλά και φτιάχνοντας πόλους έλξης για τους δίτες τουρίστες.
Αυτό το πράγμα τελευταία το είδα και το έκανε, το κάνω συχνά με σχόλητες στην Τουρκία, η οποία επίσης πάει να αναπτυχθεί σε αυτό το κομμάτι. Δεύτερον, πραγματικές θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές, οι MPAs που είπα πριν Όπου εφαρμόστηκε η απαγόρευση αλείας σε συγκεκριμένες ζώνες, η φύση έκανε θαύματα μέσα σε λίγα μόλις χρόνια Και αν θέλετε να σας μιλήσω και ως εκθεολόγος που έχω σπουδάσει, πραγματικά δεν φαντάζεστε πόσο γρήγορα η θαλάσσια ζωή επιστρέφει και με πολλαπλάσιους ρυθμούς Αυτό ουσιαστικά προστατεύει το οικοσύστημα, στηρίζει τη βιοποικιλότητα και ταυτόχρονα δημιουργεί και ένα παράδεισο για τον καταδυτικό τουρισμό ένα πόλο έλξης για τον τουρίστα Τρίτον, ψηφιοποίηση και απλοποίηση Χρειάζεται ένας ενίος ψηφιακός χάρτης έτσι δουλεύουν τα προηγμένα κράτη που ασχολούνται με τον καταδυτικό τουρισμό ο ξένος δίτης ή το καταδυτικό κέντρο να μπορεί να μπει σε μια πλατφόρμα κάπου να βλέπει όλα τα προσβάσια με αναβάγια, τους καταδυτικούς τόπους τους κανόνες ασφαλείας από το ίδιο το κράτος
χωρίς να χρειάζεται να αποκωδικοποιήσει κανένα κυκαιόνα νομοθεσίας και όχι να μπαίνει σε αστείες πλατφόρμες που ενδεχομένως πάει το μυαλό σας τώρα των καταδυτικών οργανισμών όπου περνάνε τα καταδυτικά σημεία οι ίδιοι δίτες με λαθασμένες τοποθεσίες ή κατά προσέγγιση πολλές φορές. Κοινώς, θέλω να πω ότι πρέπει να υπάρξει θεμελιώδης οργάνωση σε όλο αυτό.
Το οργανωτικό κομμάτι είναι το α και το ω έτσι ώστε να μπορέσεις να προχωρήσεις το προϊόν γιατί το καλύτερο να έχουμε δώσει, αν δεν ξέρουμε πώς να το δουλέψουμε, θα πάει άπατο. Τέταρτον, συνεργασίας με την τοπική κοινωνία για off-season πακέτα. είπαμε, μιλάμε με συγχωρείτε για 12 μήνο τουρισμό πώς μπορούμε να το δομήσουμε σωστά για να γίνει αυτό πώς μπορούμε να το αναπτύξουμε φανταστείτε λοιπόν ένα νησί για παράδειγμα έτσι το Νοέμβριο ή ξέρω εγώ το Μάρτιο τα ξενοδοχεία είναι κλειστά, τα εστιατόρια υπολειτουργούν αν το καταδυτικό κέντρο λοιπόν στην εργαστή με 2-3 ξενοδοχεία με εστιατόρια, με καμιά ακτοπλογική εταιρεία Φτιάχνεις έτοιμα πακέτα, πήχε 5 μέρες για κατάδυση, διαμονή φαγητό και αρχίζεις και πουλάς.
Βγαίνεις στις εκθέσεις και πουλάς. Έτσι κρατάς την τοπική οικονομία ζωντανή όλο το χρόνο. Για να ανακεφαλαιώσουμε. Μιλάμε διαρκώς στη χώρα μας για βιώσιμη ανάπτυξη. Μιλάμε για ποιοτικό τουρισμό, για τουρίστες που δεν επιβαρύνουν τις υποδομές μας, που σέβονται τον τόπο, που αφήνουν χρήματα. και όμως τον θησαυρό που έχουμε στα πόδια μας ή για να είμαστε ακόμη πιο ακριβείς κάτω από τα πόδια μας από στο βυθό μας, τον προσπερνάμε τον αφήνουμε ανεκμετάλλευτο εξαιτίας της γραφειοκρατίας της έλλειψης συντονισμού και της πνευματικής τεμπελιάς θα πω, να δούμε πέρα από την κλασική ξαπλώστερα του Αυγούστου ο καταδυτικός τουρισμός δεν είναι παιδιά, δεν πρέπει να αποτελεί πολυτέλεια είναι σεβασμός στη θάλασσα είναι προστασία του περιβάλλοντος και είναι και μια τεράστια οικονομική ανάσα για τις νησιωτικές και παράκτειες περιοχές μας κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Είναι μια τεράστια ευκαιρία για να αναπτυχθεί δωδεκάμινος τουρισμός και αν όχι αν δεν θέλετε να μιλάμε για δωδεκάμινο
τουρισμό τουλάχιστον να επεκταθεί η σεζόν σε πρώτη φάση. Αντί λοιπόν κάθε χρόνο να κλαίμε τη μοίρα μας και να λέμε ότι Ξέρεις κάτι πήγε καλά δεν πήγε καλά φέτος ο τουρισμός, όχι έχουμε πτώσεις σε σχέση με πέρυσι, όχι φταίει η οικονομική κρίση, σίγουρα φυσικά φταίει και η οικονομική κρίση και πάρα πολλοί παράγοντες. Άρα τελικά αντί να μεμσημιρούμε πώς να κάνουμε κάτι παραπάνω.
Ας ξεκολλήσουμε λίγο από την πεπατημένη, ας ξεκολλήσουμε λίγο από τις κλασικές μορφές τουρισμού και ας πάμε λίγο να δούμε το θεματικό τουρισμό. τις εναλλακτικές πηγές τουρισμού. Έτσι μπορεί να είναι η ευκαιρία της χώρας μας για να κάνει το βήμα παραπάνω. Αυτά είχα να πω για αυτό το επεισόδιο. Αν σας άρεσε κάντε μια εγγραφή βάλτε έτσι ένα αστεράκι στο Spotify ή στα Apple Podcast και μοιραστείτε το με ένα φίλο σας.
Κατά τα άλλα kretanews.eu μπορείτε να βρείτε τόσο αυτό όσο και όλα τα προηγούμενα επεισόδια και να τα ακούσετε. Ραντεβού στο επόμενο επεισόδιο. Μέχρι τότε να βουτάτε στα βαθιά και να μην φοβάστε το αλάτι. Γεια σας!
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα