Αλάτι και Πιπέρι - Κωνσταντίνος Σύρμος

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Αλλάδι και πιπέρι Το πόκας που δίνει γεύση Αλλάδι και πιπέρι Πάμε εδώ σε μια δόση Αλλάδι και πιπέρι Πε-πε-πε Το πόκας που δίνει γεύση Αλλάδι και πιπέρι Πε-πε-πε Πάμε εδώ σε μια δόση Αλλάδι και πιπέρι Το πάγκας που δίνει γεύση Αλάτι και πιπέρι Πάμε εδώ σε μια δόση Αγαπητοί φίλες και φίλοι Σας καλωσορίζω σε ένα ακόμα podcast Αλάτι και Πιπέρι Στο μικρόφωνο όπως πάντα ο Φίλιππος Μαράκης Μας ακούτε μέσα από το kredanews.eu καθώς και μέσα από τις μεγαλύτερες podcast πλατφόρμες όπως είναι το Spotify και τα Apple Podcasts.

01:02 Σημερινό καλεσμένο έχω τον Κωνσταντίνο Σύρμο. Ο Κωνσταντίνος Σύρμος είναι συγγραφέας, ποιητής, στιχουργός, κοινωνικοπολιτικός, αρθρογράφος και συνειδητητής της ΆΜΚΕ akako.gr. Διώνει εκγενετής κινητική βλάβη και τοποθετείται δημόσια γύρω από τα δικαιώματα των ΑΜΕΑ ασκώντας κριτική στον επιφανειακό ακτιβισμό, τη λογική του συμβολικού δικαιωματισμού και τη σύνδεση της ανθρώπινης αξίας αποκλειστικά με την παραγωγικότητα.

01:35 Η δράση «Η Αναπηρία στη Βιτρίνα» που διοργανώνει η Amkeakako.gr με τον Εμπορικό Σύλλογο Ιρακλείου υπό την αιγίδα της περιφέρειας Κρήτης και των Δήμων Ιρακλείου και Μαλεβιζίου περιλαμβάνει τοποθέτηση 26 αναπηρικών αμαξιδίων σε βιτρίνες εμπορικών καταστημάτων στο Ιράκλειο και στο Γάζι, συνοδευόμενα από QR codes για ενημέρωση, καθώς και παράλληλες καλλιτεχνικές παρεβάσεις όπως χορούς, θεατρικά παιχνίδια, ζωγραφική.

02:02 Παράλληλα, στην ποιητική ανθολογία «Άφθαρτης τύχη για αφθαρτά σώματα» που παρουσιάστηκε στο Πολύκεντρο του Δήμου Ιρακλείου, συμμετέχουν δημιουργοί που βιώνουν αναπηρία ή χρόνιες παθήσεις. Ένας από τους δημιουργούς συγγραφείς ήταν και ο Κωνσταντίνος. Κωνσταντίνε να σε καλωσορίσω στο σημερινό Αλάτι και Πιπέρι. Είναι ιδιαίτερη τιμή που σε έχω κοντά μου και θα μοιραστούμε αυτή την ωρίτσα μαζί.

02:31 Να'σαι καλά Φίλιππες, ευχαριστώ και εγώ για την πρόσκληση. Κωνσταντίνε είσαι συγγραφέας, ποιητής, στιχουργός, αρθρογράφος και συνειδητης όπως είπα της Amke.gr Πώς συνδέονται αυτοί οι διαφορετικοί ρόλοι μέσα σου έτσι για να σε γνωρίσει και ο κόσμος Μάλλον δεν συνδέονται είναι δύο πτυχές απλά βέβαια θεωρώ ότι το γράψιμο και η τριβή με τον εαυτό σου σε οδηγεί σε κάποια έτσι βαθύτερα μονοπάτια που αυτά σε κάνουν να ζητάς και στα άλλα μονοπάτια της ζωής σου κάτι βαθύτερο και όχι επιφανειακό οπότε με οδήγησε αυτό ίσως και όσο αναφορά την αναπηρία και την κινητική μου βλάβη στο να αναζητήσω γιατί με κοιτάνε παράξενα ας πούμε και από εκεί να προκύψουν όλα.

03:32 Θεωρώ τεράστιο κοινωνικό ζήτημα αυτό το με κοιτάνε παράξενα που είπες, αλλά επειδή θα αναφερθούμε παρακάτω κράτα το σακρατούμενο και συνεχίζουμε. Στη συγγραφή και τη στιχουργική εμφανίζεσαι και με το καλλιτεχνικό ψευδόνιμο έρευος. τι εκφράζει αυτή η πλευρά σου αυτό ήταν κάτι παλιό βέβαια το βρήκα αλλά το έρευος που σημαίνει βαθύ σκότος είναι πάντα εκεί προφανώς και από εκεί για μένα είναι κάτι σαν ένα πηγάδι που ρίχνω πότε πότε τον κουβά σιγά σιγά το σηκώνω ακούγεται το τρίξιμο μας ξεκουφαίνει εσωτερικά εννοώ αλλά κάτι βγαίνει Έρευος λοιπόν. Πότε κατάλαβες Κωνσταντίνη ότι ο λόγος γραπτός και προφορικός θα πω είναι το κύριο μέσο σου για να ερμηνεύεις τον κόσμο και να τοποθετείς σε απέναντί του.

04:37 γιατί νομίζω ότι η γλώσσα ταυτοποιεί τις καταστάσεις και τις αναδεικνύει και όσο καλύτερα τη χειρίζεσαι, όσο καλύτερα τη μαθαίνεις, όσο καλύτερα την κατανοείς τόσο πιο εύκολα μπορείς να εκφράσεις και να διαφοροποιηθείς και να εκπαιδεύσεις και τους άλλους γύρω από κάτι τέτοιο, γύρω από τις ιδέες σου ας πούμε που σκέφτεσαι και θες να τις εκφράσεις.

05:10 Πώς κατά τη γνώμη σου επηρεάζει η γνώση της ψυχολογίας γενικότερα του Κωνσταντίνου και των γύρων σου στο πώς ουσιαστικά προσεγγίζεις τις κοινωνικές αγγυλώσεις γύρω από την αναπηρία σου. Κοίταξε, προφανώς πρέπει πρώτα να ψυχολογήσεις και να μάθεις τον περίγυρο και το κοινωνικό σου περιβάλλον. Βέβαια αυτό θα το κάνεις καλύτερα βιώνοντάς το και αυτό βιώνω από την πρώτη μέρα της γεννησής μου.

05:51 ένα περιβάλλον που με κυκλώνει και ανακυκλώνει στερεότυπα και αντιλήψεις και μέσα από αυτό έρχεται αυτό που είπαμε πριν, να σε βοηθήσει η σκέψη και η γλώσσα. πρώτα η σκέψη αλλά χρειάζεται τη γλώσσα για να τα μετατρέψεις αυτά σε ένα εργαλείο κατανόησης, ψυχολόγησης γιατί πρέπει να ψυχολογήσεις για να μπορέσεις να αντιμετωπίσεις και αυτό να μην σε καταβάλει, να μην σε πνίξει το στερεότυπο, να μην σε πλακώσει Οπότε πρακτικά η επόμενη ερώτηση μοιραία είναι βιώνεις την τετραπληγία εκ γενετής Ποιες είναι λοιπόν οι εσωτερικές και εξωτερικές προκλήσεις που διαμορφώνουν τη σημερινή σου νοοτροπία Οι εσωτερικές μου προκλήσεις είναι αυτές που νομίζω ότι ανήκουν στο παρελθόν και τις έχω ξεπεράσει και γι' αυτό μπορώ να αντιμετωπίσω και τις εξωτερικές.

07:04 Εξωτερικές είναι το βλέμμα του κοινού, του κόσμου, είναι η αντιμετώπιση των ανθρώπων γύρω μου, είναι το πώς με ταυτοποιούν και με προερμηνεύουν κατά μία έννοια, στο τι μπορώ να κάνω, στο τι θέλω, γιατί είμαι ικανός και ο τρόπος δηλαδή που με βιδώνουν, να το πω έτσι, σε μία θέση. Δηλαδή θα έλεγα ότι για ένα άτομο με αναπηρία, αν μιλάμε για κινητική αναπηρία ας πούμε, προκειμένο, η καθήλωση είναι η θέση που τον τοποθετούν οι άλλοι.

07:57 Μεγαλώνοντας, πόσο δύσκολο σου ήταν για να φτάσεις στο σημείο να αντιμετωπίζεις τα πράγματα έτσι όπως με περιγράφεις τώρα. φαντάζομαι ότι δεν ήταν εύκολο δηλαδή ξεκινώντας από την παιδική ηλικία και πάει λέγοντας και θα ήθελα να μου πεις και αν το δούλεψες και το κατάφερες να το ξεπεράσεις στο επίπεδο που το έχεις ξεπεράσει μόνος ή αν είχες βοήθεια και ποια βοήθεια ήταν αυτή δεν είναι εύκολο να το ξεπεράσεις κάποιοι άνθρωποι, οι περισσότεροι άνθρωποι μάλλον μπορεί να μην το ξεπερνάνε και ποτέ και Όχι και όμως νομίζω ότι επειδή η δική μου βλάβη είναι εγγενετής, είχα εγγενετής και μία οπτική, ένα σκεπτικό, το οποίο με έβγαζε γρήγορα έξω από αυτό, δηλαδή από τη στεναχώρια ας πούμε, μετά γινόταν ένα άλλο γεγονός και ξέφευγε το μυαλό μου.

09:02 Δηλαδή θέλω να πω ότι ήταν και λίγο στην ιδιοσυγκρασία μου. Αλλά επειδή ήμουν και παραμένω ένα πολύ κοινωνικό άτομο και επικοινωνιακό, νομίζω ότι αυτό με βοήθησε κυρίως, αν θες τώρα που το αποκρισταλώνω μετά την ερώτησή σου, γιατί όταν επικοινωνείς με τον άλλον, όταν θέλεις να επικοινωνήσεις, και το βλέπω και σήμερα ακόμα πιο έντονα προφανώς, ξαφνικά το αλληλούτο βλέμμα μένει στη σκέψη και σε αυτό που λες και το υπόλοιπο ομαλοποιείται στο μυαλό του και στα μάτια του.

09:39 Δηλαδή δεν βλέπει πλέον έναν άνθρωπο που είναι σαν μαξίδιο, που μπορεί να έχει μικρότερα άκρα. Βλέπει μια σκέψη που να του αναπτύσσει μια ιδέα ας πούμε, μια άποψη. Και πάει λέγοντας. Κεφάλαιο akako.gr, η ΆΜΚΕ και το όραμα γύρω από αυτή. Ποια ανάγκη λοιπόν γέννησε τη δημιουργία της Akako.gr και ποιος είναι ο κεντρικός της στόχος Γεννήθηκε το Akako.gr καταρχήν ως blog γιατί δεν έβρισκα ποτέ να διαβάσω αυτά που ήθελα Αρχικά θες να πεις στον κόσμο τι είναι το Akako.gr Το akako.gr, καλά που με ρώτησες γιατί είμαι πολύ κακός στο προμόσιμο.

10:34 Λοιπόν, το akako.gr είναι μία άμκε, μία αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία. Την έχουμε ιδρύσει μαζί με τον Φώτη Κανταρτζόγλου, ο οποίος είναι ο συνειδητης. Βασικά αυτό είναι ως πόσταση. Από εκεί και πέρα όμως το άκακο και δεν και τυχαίο το όνομά του που σημαίνει μη κακό δηλαδή, δεν είναι τόσο πλό. Έρχεται και γεννήθηκε από την ανάγκη μου και από τη μελέτη μου πάνω στα δικαιώματα των αναπήρων και τη θέλησή μου να εκφράσω έναν άλλο τρόπο και εκπαιδευτικό και δράσεων και έκφρασης της βλάβης, της νευροδιαφορετικότητας.

11:27 Γιατί για μένα πρέπει όλα να τα αναδεικνύουμε. Επειδή εγώ δηλαδή έχω κινητικές βλάβες, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να νοιάζομαι για τις υπόλοιπες αναπηρίες ή διαφορετικότητες κτλ. Φυσικά. με όπλο θα έλεγα τα ψηφιακά μέσα όπου και μπορώ να πω ότι κινητοποιείται και κινεί το akako.gr πώς θα αξιοποιείται η αλήθεια είναι αυτά τα ψηφιακά μέσα και τις ενημορικές καμπάνιες αν θέλετε για να αλλάξετε στερεότυπα δεκαετιών Εντάξει, προσπαθούμε και με την τεχνολογία προφανώς όπως με το QR code τώρα στην αφήσα που ανέφερες, θα τα πούμε και σε λίγο για την αναπηρία στη βιτρίνα.

12:20 Και νομίζω ότι η τεχνολογία και η AI γενικώς μπορεί να δώσει κάποια πράγματα και διεξόδους σε άτομα με αναπηρία. Για αυτό το λόγο σε ρώτησα, γιατί δεν ξέρω αν συμφωνείς και εσύ, αλλά η τεχνολογία είναι και η βασική σου διέξοδος και η αεπικοινωνία και την αμεσότητα την οποία μπορεί να σου παρέχει μιλώντας για το ίντερνετ και πάλι λέγοντας.

12:50 Σε σχέση με παλιότερα και ακόμη περισσότερο όσο προχωράνε. Απλώς εδώ θέλω να διευκρινίσω και να γίνει σαφές, γιατί ξέρω πολύ καλά πως σκέφτεται το μυαλό του μέσου ατόμου που δεν ζει μια βλάβη, μια νευροδιαφερετικότητα ή οτιδήποτε άλλο, ότι δεν θα έλεγα λέξη διέξοδος, είναι ένας διαφορετικός τρόπος. Όπως κινούμε με ένα διαφορετικό τρόπο όντας χρήστης αμαξιδίου, έτσι λόγω των συνθήκων κινούμε επικοινωνιακά ψηφιακά πολύ έντονα ας πούμε.

13:36 Ή και μέσω τηλεφώνου ή και με οτιδήποτε μου επιτρέπει η τεχνολογία. Και να πούμε εδώ ότι πολλά πράγματα που ξεκίνησαν για τα άτομα με αναπηρία τεχνολογικά έχουν γίνει πλέον must για όλον τον κόσμο, έτσι, όπως οι υπότιτλοι, ας πούμε, όπως οι αισθητήρες στις πόρτες που ανοίγουν μόνες τους και άλλα πολλά. Οκ, ποιες είναι λοιπόν τελικά οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίζει το άκακο, γενικά μια άμκαι θα πω, στην περιφέρεια όταν διεκδικεί ουσιαστικές αλλαγές.

14:17 Εδώ τώρα είναι το μεγάλο πρόβλημα όλου του πλανήτη νομίζω η γραφειοκρατία σε όλα αυτά τα ζητήματα και θα έλεγα ότι χρειάζεται από τους ανθρώπους που συνεργαζόμαστε και μία ιδιαίτερη τόλμη γιατί αυτά που προτείνουμε είτε είναι εκπαιδευτική δράση είτε είναι μία καμπάνια είτε οτιδήποτε άλλο ξεφεύγουν από τα δεδομένα που ως τώρα συμβαίνουν, από τον τρόπο που άλλοι οργανισμοί αντιμετωπίζουν την αναπηρία, εκπαιδεύουν γύρω από αυτό που λέμε αναπηρία και διαμορφώνουν με αυτούς τους τρόπους κατεμέλανθασμένη άποψη στην κοινωνία για το τι είναι και τι μπορεί ένα άτομο με βλάβες και διαφορετικότητες.

15:18 Μια και έκανες αναφορά στην κοινωνία. Αν σε ρωτήσω τελικά, βρισκόμενη πλέον στο 2026, η κοινωνία έχει αποδεχθεί τα άτομα αμαία ή όχι. Δεν τα έχει αποδεχθεί και δεν μπορεί να τα αποδεχθεί όταν τα άτομα με αμαία αποτελούν μια ομάδα ανθρώπων που υποτίθεται ότι θέλει βοήθεια. Βοήθεια όμως με αυτόν τον όρο έτσι με αυτόν τον ρόλο μάλλον της αυτούν που είναι στην άκρη και πρέπει να τον βοηθήσουμε να έρθει μαζί μας.

16:00 Με αυτή την κακή έννοια η συμπερίληψη θα έλεγα. Αυτή η λέξη έχει αρχίσει να μου τη δίνει λίγο πρόβο. γιατί συμπερίληψη μπορεί να είναι να είμαστε σε ένα δωμάτιο και να είναι όλα τα παιδιά ας πούμε ή ενήλικες μαζί και το άτομο με την αναπηρία σε μια άκρη ας πούμε. Θα μπορούσε αυτό να είναι σε μια τάξη. Τώρα θα προτρέξω λίγο από αυτά που θα λέγαμε αλλά για να δεις κάτι σημαντικό για μένα.

16:32 Ήσουνα και εσύ στην παρουσίαση προχθές του βιβλίου που ανέφερες στην αρχή. θυμάσαι τον κύριο με το αμαξίδιο που μπήκε, δεν ξέρω αν το θυμάσαι, που πήγε να κάτσει στην γωνία γωνία εκεί που δεν ήταν θέση καθίσματος και έκανα ανόημα σε μια συνεργάτηδα και έβγαλε την καρέκλα από την πρώτη θέση για να μπει. Ένα πάρα πολύ απλό παράδειγμα αλλά ουσιαστικό. Δεν έχει αφομοιώσει η κοινωνία ακόμη τα άτομα μεα στην καθημερινότητα τουλάχιστον στο επίπεδο που θα έπρεπε.

17:13 Ως ένα βαθμό μπορώ να πω χωρίς την δική σου εμπειρία σίγουρα ότι έχουμε κάνει κάποια πτήματα μπροστά αλλά απέχουμε παρασάγκας από το να πούμε ότι έχουμε ενσωματώσει στην κοινωνία ως ισότιμα ακόμα αν θέλεις μέλη τα άτομα αμαία και ας το κάνουν κατά λάθος και όχι εσκαιμένα. Γιατί όταν δεν υπάρχουν παρκής ράμπες, όταν δεν σκέφτεται ο μέσος πολίτης το ότι ξέρεις κάτι δεν θα παρκάρω εδώ πέρα που είναι θέση αναπήρων αλλά θα παρκάρω γιατί έλα μωρέ 5 λεπτά θέλω να κατέβω.

17:52 όταν δεν έχει μπει καν στην νοοτροπία, στη σκέψη και στην κουλτούρα, αν θέλεις, της ίδιας της κοινωνίας, τότε νομίζω ότι έχουμε ακόμη πολύ δρόμο να διανύσουμε. Δεν ξέρω αν συμφωνείς αυτό. Συμφωνώ, αλλά κοίταξε για μένα που υπάρχει ένα πρόβλημα στο σκεπτικό γενικό, στη σύγκριση με παλαιότερες εποχές. Δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό.

18:16 Γιατί πρέπει να συγκρίνουμε με το τι υπάρχει στη σημερινή εποχή. δηλαδή δομικά εννοείς και δομικά και αντιληπτικά δηλαδή το ότι έχουμε κάποιες αντιλήψεις που μπορεί να υπήρχαν και το 1920 ας πούμε είναι ντροπή δομικά και πάλι είναι ντροπή το ότι έχουμε έλλειψη ακόμα και αν είναι καλύτερα τα πράγματα από το 1920 δεν μπορούμε να χαιρόμαστε γιατί τώρα έχουμε άλλα δεδομένα φυσικά νομίζω το ίδιο λέμε δεν διαφωνούμε και για μένα εδώ θέλω να φέρω να φέρω και τα άτομα με αναπηρία πρώτων ευθυνών τους, διότι έχουμε εκπαιδευτεί και πρέπει να ξεεκπαιδευτούμε από αυτές τις συμπεριφορές.

18:57 Όχι, να μην πάω στην άκρη, να πω βγάλτε μου την καρέκλα να καθίσω και να σου πω και ένα άλλο παράδειγμα που μου αρέσει πάρα πολύ να λέω. Όχι, δεν μου αρκεί η ράμπα στην είσοδο αυτής της αίθουσας. Θέλω να υπάρχει η ράμπα και στο πόντιουμ, στην εξέδρα. δεν είναι να μιλήσω εγώ προφανώς αλλά να ξέρω ότι μπορώ να ανέβω εκεί και να μιλήσω για τα δικαιώματά μου.

19:25 Ακριβώς όπως μπορώ να ανέβω και εγώ και ο κάθε πολίτης. Πάμε λοιπόν Κωνσταντίνε μου στη δράση η αναπηρία στη βιτρίνα αυτή την υπέροχη δράση που είχα και την τιμή να αποτελέσω ας πούμε μέρος, ένα γραναζάκι ως φωτογράφος και βιντεογράφος της δράσης αυτής. Είναι νομίζω για δεύτερη χρονιά, δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Είναι για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.

19:54 Καταρχήν σε ευχαριστούμε που είσαι ένα σημαντικό γρανάζι. Δεν ξέρω αν είναι σημαντικό, αλλά η τιμή είναι πραγματικά δική μου. Ως επίσημος φωτογράφος και βιντεογράφος, να πω εδώ, αν με επιτρέπεις ότι πρόκειται για μια θεωρώ εγώ σπουδαία δράση μας η οποία δεν συμβαίνει ούτε στην Ευρώπη στο βαθμό που συμβαίνει εδώ. Δηλαδή μπορεί να υπάρχει κάποια μέρα ίσως των αναπήρων που να συμβαίνει κάτι παρόμοιο.

20:27 αλλά το να μπαίνει για δύο εβδομάδες, να παραμένει σε κέρια σημεία του Ηρακλείου και του Γαζίου, σε mainstream εμπορικά καταστήματα. Αρχικά να πούμε για όσους δεν ξέρουν ότι οι 26 αναπηρικά μαξίδια ουσιαστικά τοποθετηθήκαν σε βιτρίνες καταστημάτων στο Ηράκλειο και στο Γάζιο. Σε βιτρίνες εμπορικών καταστημάτων. Σε βιτρίνες εμπορικών καταστημάτων ακριβώς.

20:54 Ναι, συνοδευόμενα από μία φύσα με QR code που οδηγεί σε ένα υλικό που αναφέρει τι είναι η αναπηρία, τι είναι η αόρατη αναπηρία, τεράστιο κεφάλαιο, πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε, πώς πρέπει να μιλάμε, κάποια βασικά πράγματα, λιτά, εύκολα να τα κατανοήσει οποιοςδήποτε μπει στον κόπο. Και για μένα το πολύ σπουδαίο είναι αυτής της δράσης, καταρχήν να πω και για κάποια κριτική που δεχόμαστε να πω κάποια πράγματα αν μου επιτρέπεις, ότι χρησιμοποιούμε το αμαξίδι ως ένα σύμβολο που είναι το παγκόσμιο σύμβολο της αναπηρίας και λόγω όγκου αν το θέλεις και λόγω αναγνωρισιμότητας.

21:48 Και ο σκοπός αυτής της δράσης είναι να φέρει την αναπηρία στο βλέμμα του κοινού. Να αρχίσει να εκπαιδεύει το βλέμμα του κοινού. Ακριβώς. Γιατί το κοινό δεν βλέπει άτομα με αναπηρία. Και όταν το κοινό αρχίσει να βλέπει, έστω για δύο εβδομάδες θα μου πει κάποιος το χρόνο, ναι, οι δύο μπορεί να γίνουν τρεις, πέρυσι πήραμε παράτητα στις τρεις, οι τρεις μπορούν να γίνουν ένα μήνα, θέλουμε πιο νωρίς του χρόνου να το πάμε και σε άλλες περιοχές της Ελλάδος και να βάλουμε το αμαξίδιο και την αναπηρία στο οπτικό πεδίο, εκεί που κάθε πόλη είναι το κέριο σημείο της, η αγορά, η εμπορική αγορά.

22:39 Και εγώ θα ρωτήσω το εξής, αναρωτιέμαι και λέω γιατί να μιλάμε για δύο ή τρεις εβδομάδες ή ένα. Όταν κάνουμε κουβέντα για το τελικά αν η ίδια η κοινωνία έχει ενσωματώσει τα άτομα με την οποιαδήποτε αναπηρία σε μια κούκλα, σε μια βιτρίνα. Για ποιο λόγο να μην υπάρχει μόνιμα και μία κούκλα στην εκάστοτε βιτρίνα πάνω σε αμαξίδιο.

23:10 Και να το πάω ακόμα ένα βήμα παρακάτω. Προσπαθούμε να δεχτούμε γενικότερα πλέον σαν κοινωνία να ενσωματώσουμε και να δεχτούμε και να εκπαιδευτούμε στο διαφορετικό. Κούκλες παιχνιδιών πλέον βγαίνουν στην παραγωγή με διαφορετικούς σωματότυπους σε σχέση με παλιά τα οποία είχαν το, δεν μπορώ να αναφέρω λόγω branding, η Google της συγκεκριμένη που όλοι φανταζόμαστε, η οποία έχει βγει και με παραπάνω κιλά και πάνω σε αμαξίδιο και πάει λέγοντας.

23:41 Δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο να μην μπούμε στη λογική και στην κουλτούρα μονίμως να υπάρχουν αμαξίδια στις βιτρίνες. Βέω τι μπορεί να σημαίνει αυτό. Φίλιππε, μακάρι να το καταφέρουμε αυτό και ας μην κάνουμε εμείς δράση. Ναι. Και ήθελα να σε ρωτήσω και αναφορικά με τη δράση πώς προέκυψε αυτή η ιδέα. Δική σου ήταν. Έλατε. Είναι από αυτό το πηγάδι που ανέφερα. Ναι, ναι, ναι.

24:10 Να πω εδώ ότι έψαχνα, είχα αυτή την ιδέα και μετά έψαξα να δω αν έχει γίνει. Βρήκα κάτι παρόμοιο που έχει μία χρονιά για δυο-τρεις μέρες, δεν θυμάμαι τώρα ακριβώς. Στη Γερμανία. Βέβαια, οφείλω να σου πω ότι το επόμενό μου τρελό θα το χαρακτηρίζα σχέδιο. Ας μου πάρουν την ιδέα γιατί είναι καλό να γίνει. Δεν με νοιάζει να το πω.

24:39 Είναι ότι είδα σε ένα ντοκιμαντέρ, πάλι στη Γερμανία, που βρήκανε μια εταιρεία που κατασκευάζει μανεκέν βιτρίνας και μέτρησαν σωματότυπους διαφορετικούς ατόμων με αναπηρία, όπως είναι και ο δικός μου, που δεν είναι συμβατός με αυτό που έχουμε ως εικόνα ανθρώπινο σώμα και κατασκεύασαν τέτοια μανεκέν φιτρίνας. Φοβερό, φοβερό.

25:02 Οπότε όποιος μας ακούει, κατασκευαστής, ειγλίτης ή δεν ξέρω τι, να επικοινωνήσει μαζί με το akako.gr. Θα ζητήσουμε και τα δικαιώματα της ιδέας. Την έχουμε καταγεγραμμένη τώρα. Εννοείται, εννοείται. Και να την πάω λοιπόν την κουβέντα ξανά με το παράδειγμα με την Google ας πούμε που έφερα πριν, Νίκη, το παράδειγμα που είπες τώρα για την πάσα που κάναμε στους κατασκευαστές που κάναμε τα μαραγκέν.

25:29 Ποιο είναι το βαθύτερο μήνυμα του να τοποθετείς ένα μαξίδιο στον χώρο όπου η κοινωνία συνηθίζει να προβάλλει καταναλωτικά αγαθά και πρότυπα ομορφιάς. Το μήνυμα είναι ότι Τα άτομα με κινητικές βλάβες Με διαφορετικότητα Τα άτομα με νανισμό Τα άτομα με Ζητήματα ψυχικής υγείας Και λοιπά και λοιπά Είναι και εκεί είναι όμορφα Όπως και αν είναι Με τον τρόπο το δικό τους που κινούνται Που σκέφτονται που αισθάνονται Είναι όλα όμορφα Έχοντας καλύψει φωτογραφικά τέλος πάντων τη δράση, είδα από κοντά τις αντιδράσεις των περαστικών και συνειδητοποίησα σε ένα πολύ μικρό βαθμό το πόσο μη έτοιμη, το πόσο ανέτοιμη είναι η κοινωνία το να δεχθεί γενικά το διαφορετικό θα πω, όσο και αν θέλει να το παρουσιάσει ότι ξέρεις κάτι είμαστε προοδευτικοί, αλλά όταν φτάνουμε στο κρίσιμο σημείο πάντα έχουμε κάτι που μας κρατάει, κάτι το οποίο σαν να έχουμε τα χαλινάρια και σαν να νομοτιζούμε σε μια συντηρητική κοινωνία ακόμα.

26:45 Έχοντας λοιπόν καλύψει φωτογραφικά αυτή τη δράση, είδα από κοντά κάποιες περίεργες αντιδράσεις περαστικών που δεν ήταν έτοιμοι να αντικρίσουν αυτό που εμείς δείχναμε. Εσύ τι ανατροφοδότησης έπραξες από τους καταστημαστάρχες και από την τοπική αγορά γενικότερα. Επήρχαν επιφυλάξεις. τουλάχιστον με αυτούς που συνεργαστήκαμε δεν υπήρχε καμία επιφύλαξη με άλλους που δεν συνεργαστήκατε να πω εδώ ότι θα μπορούσαμε να έχουμε παραπάνω δεν είχαμε όμως περισσότερες συμμετοχές εντάξει το καταλαβαίνω απόλυτα προσωπικά και ας μας πάρει πέντε χρόνια ας μας πάρει δέκα χρόνια εγώ θέλω να κάνω την αναπηρία στη βιτρίνα να γεμίσουμε την Ελλάδα με αναπηρία στη βιτρίνα και όλο και πιο πολλά καταστήματα να συμμετέχουν, όλο και πιο πολλοί να μας δανείζουν αμαξίδια και αυτό να γίνει μια αφορμή αυτής της μεγαλύτερης συζήτησης εις βάθος, αλλά εδώ θέλω να πω κάτι πολύ σημαντικό για μένα, το πιο σημαντικό από όλα.

27:55 Αυτή η συζήτηση πρέπει να κυβερνάται από τα άτομα με αναπηρία. Όχι να είναι οι κομπάρσοι στο παράθυρο, στο πάνελ και να λένε απλά την άποψή τους. Πρέπει να είναι συμμέτοχοι και κύριοι εκφραστές γιατί αυτοί ξέρουν καλύτερα. Αυτοί το βιώνουν. Αυτοί βιώνουν ακριβώς τα πάντα. Κωνσταντίνε πώς συνδέονται οι παράλληλες δράσεις τα QR codes, οι χορευτικές παρεμβάσεις όμορφες η ζωγραφική, τα καδράκια τα υπέροχα τα οποία είχατε στα καταστήματα με την ευαισθοποίηση για τα δικαιώματα των ΑΜΕΑ Νομίζω ότι στην πρώτη χρονιά μπήκαν απλά τα αμαξίδια δεν υπήρχε τίποτα άλλο συνοδευτικό εκτός την Αφίσσα προφανώς ενός event γύρω από αυτό Φέτος η ιδέα μου ήταν, επειδή βαριέμαι και εύκολα, να το εξελίξω και θέλω πάντα να εξελίξω ό,τι κάνω, να γίνουν κάποιες δράσεις, έστω λίγες, που να δίνουν ζωή σε αυτό το αμαξίδιο, στη βιθρίνα.

29:16 Και αν θέλεις να αναφερθούμε σε αυτά, τρία έχουμε ως τώρα. Έχει γίνει το ένα ήδη, το οποίο είχαμε τη χαρά να το φωτογραφήσεις και να το βιντεοσκοπήσεις. Μου επιτρέπεις να αναφερθώ σε αυτά, είναι η ώρα. Φυσικά, φυσικά, εννοείται. Λοιπόν ήταν στις 20 του μηνός οι Βιτρίνες Παίρνουν Ζωή όπου έγιναν χορευτικές παρεμβάσεις από τις χορεύτριες Γωγό Πετραλή, Σοφία Φιλίπου και Έλενα Βουλγαρίδη.

29:49 Εκπληκτικές παιδιά. Ναι ευχαριστούμε. Πραγματικά εκπληκτικές και η συνεργασία μας ήταν άψογη. Να πω εδώ γιατί συνδέονται, γιατί είναι σημαντικό να το αναφέρουμε, ότι το performance της Γογό Πετραλή αφορούσε τις κινητικές βλάβες, της Σοφίας Φιλίππου την ψυχική υγεία και της Έλενας Βουλγαρίδη τις αισθητηριακές βλάβες. Όλα αυτά συνέβησαν σε τέσσερα εμπορικά καταστήματα του Ηρακλείου το Avenue Shoes Stores & Accessories το Elisa Yeti Concept Store το Betina και το Enlefkos το οποίο και οι τρεις χορεύτριες ενώθηκαν αποδίδοντας θεωρώ με εκπληκτικό τρόπο το πως οι άνθρωποι όλοι είμαστε ένα απέναντι στην περιθυρεοποίηση και τον αποκλεισμό ανοίγοντας θεωρώ έτσι τη συζήτηση για το κοινωνικό βλέμμα την πρόσβαση και την ισότιμη συμμετοχή στην πόλη.

30:45 Η δεύτερη μας δράση που τρέχει παράλληλα με τα αμαξίδια είναι σε συγκεκριμένα καταστήματα που θα αναφέρω. Είναι η οικαστική συμμετοχή με το όνομα 12 Πολύχρωμες Φωνές η οικαστική συμμετοχή με το όνομα 12 Πολύχρωμες Φωνές το οποίο έγινε σε συνεργασία και κάτω από τη λομπρέλα της εθελοντικής ομάδας «Hair Autism» που εδρεύει στο Ιράκλειο, όπου παιδιά με αναπηρίες και νέοι ενήλικες καλλιτέχνες στο φάσμα του αυτισμού ζωγράφισαν για την αναπηρία στη βιτρίνα και οι ζωγραφιές τους τοποθετήθηκαν στις βιτρίνες εμπορικών κατεστημάτων.

31:25 Έξι από αυτές τις ζωγραφιές προέρχονται από το δεύτερο ειδικό νηπιαγωγείο Ιρακλείου, όπου διευθύντρια είναι η κυρία Νικολέτα Σαμαρά και την ευχαριστούμε, μέλος της χειρότης. Τα άλλα έξι έργα δημιουργήθηκαν από ενήλικες νέους νευροδιαφορετικούς ζωγράφους που έχουν συμμετάσχει στο παρελθόν και σε οικαστικές εκθέσεις. Είναι η Κατερίνα Ραπάνη, ο Στέφανος Φακιανάκης και ο Ιδωμενέας Μινάς Παπαδάκης.

31:51 Να πω εδώ ότι η υπεύθυνη και ψυχή της χαιρότης μου είναι η Αγγελική Μπαλταντζή, της οποία και ευχαριστούμε θερμά για την εργασία της και την υποστήριξη. Να αναφέρω έτσι τα καταστήματα γιατί αξίζει να περάσει και ο κόσμος. Φυσικά, φυσικά εννοείται. Και βέβαια τους ευχαριστήσουμε που τα φιλοξενούν. Είναι το Μίνι Μάντζιο στο Γάζι, το Βατσινάς και ΙΗ στο Γάζι, το Happy Home, συγγνώμη, Χαλκιαδάκη στο Γάζι και στο Ηράκλειο το Μπετίνα, το Avenue Shoes & Accessories, το Ενλευκό, το Elisa Yeti Concept Store, το Money D Clothing Bar, το Βέτο Καρίδης, το Beyond Move και δύο καταστήματα του Cosmosport στη 1821 και στη Δεδάλλου.

32:39 Τέλεια. Έχουμε και το τρίτο event που θα μπορεί να το παρακολουθείς ο Κόσμος αν θέλεις 29 Δεκάτου. 29 Οκτώβρη. Ναι, όπου η ομάδα θεατρικού παιχνιδιού Amothen, την οποία έχει ιδρύσει η Μαρία Μαρουλίτας Μιλνάκη, θα αποδώσει τη βιωματική θεατρική δράση «Καρέκλες αφηγούνται», που έχει σκοπό και αυτό την συνδέστηση του κοινού σε θέματα αναπηρίας, διαφορετικότητας και αποδοχής, στο κατάστημα Beyond Move.

33:07 Υπέροχα. Δεν θα ξαναμιλήσω μέχρι το τέλος, υπόσχομαι. Αυτό δεν το θέλουμε. Ήθελα να σε ρωτήσω αρχικά έτσι εντάχει Αλήθεια πώς ήταν η συνεργασία με τον Εμπορικό Σύλλογο και τους Δήμους και την Περιφέρεια Υπήρξε άμεση ανταπόκριση όταν το επικοινώνησες Οφείλω να πω ότι είμαι πραγματικά ευγνώμων στον Εμπορικό Σύλλογο και τον αναφέρω πάνω από όλους Γιατί και την πρώτη χρονιά με τον Πρόεδρο τον κύριο Μενέλα Σκουλούδη Αλλά και τον Γενικό Γραμματέα Θεοχάρη Παπαδάκη είχαμε μια φανταστική συνεργασία, ήταν αμέσως δεκτικοί σε αυτό και δεν θα λέω ότι ήταν εύκολο το έργο τους και για πρακτικούς λόγους, έτσι, αλλά αγκάλιασαν αυτή την προσπάθεια και φέτος σου λέει τι άλλο θα σκεφτεί αυτός, βρήκαμε τον πελά μας.

34:04 Όχι, δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Αγκάλιασαν και τις έξτρα δράσεις που κάναμε και τα events και νομίζω ότι έχουμε ήδη χτίσει, για μένα αυτό είναι πολύ σημαντικό, ότι αρχίζουμε να χτίζουμε συνεργασίες και με δημόσιους φορείς και με την Αντιδημαρχία Εθελοντισμού που πρόληθε η γνωνιμία με την κυρία Σμυρνιδάκη που ανέφερα, αλλά και με όλους τους άλλους.

34:27 Έχουμε μια συνεργασία έτσι και άλλους με την περιφέρεια Κρήτης, φυσικά και με το Δήμο Μαλεβιζείο που στο παρελθόν έχω κατέβει και στα κοινά. Δεν πήγε πολύ καλά αυτό, αλλά δεν πειράζει. Δεν έχει καμία σημασία. Πώς σχολιάζεις την αντίθεση ανάμεσα σε ένα αμαξίδιο που στέκεται στη βιτρίνα και έναν δρόμο ή μια είσοδο καταστήματος παραμένει μη προσβάσιμη.

34:55 για μένα αν και γι' αυτό δεχτήκαμε κριτική και πέρυσι για μένα αυτό είναι το πιο δυνατό μήνυμα γιατί η μη προσβάσιμη είσοδος δεν είναι πάντα ευθύνη του καταστηματάρχη υπάρχουν τρομερές γραφειοκρατίες εδώ με τα πεζοδρόμια με τα πάντα δεν μπορώ καν να τα σκέφτομαι και θέλουμε ακριβώς να αναδείξουμε αυτό ακριβώς ότι το αμαξίδιο μπορεί να είναι παρόν Παρόν, γιατί εκεί δεν μπορεί να είναι το άτομο με τριναπηρία.

35:29 Γιατί δεν του έχουμε δώσει τον τρόπο, ενώ έχει τον τρόπο μάλλον το ίδιο το άτομο. Και να πούμε εδώ, γιατί δεν πρέπει να το ξεχνάμε πάντα, πρόσβαση δεν είναι μόνο η ράμπα. Είναι τα ανάγλυφα σήματα για τα άτομα με τυφλότητα, είναι η ηχητική σήμανση, είναι ο φωτισμός, είναι πάρα πολλά πράγματα. Είναι οι τουαλέτες, δηλαδή δεν μιλάμε μόνο για ράμπα και κακώς έχει ταυτοποιηθεί η πρόσβαση με τη ράμπα μου.

36:06 Μιλάμε για τις οδεύσεις τυφλών που ξαφνικά μπορεί να σου φυτρώσει ένας τείχος. υπάρχει βιντεάκι στο Ηράκλειο υπάρχει ένας τείχος ξαφνικά μπροστά στην όνδευση τυφλών δυστυχώς δεν με παραξενέδει εγώ αυτό που θέλω να πω ρε παιδί μου είναι ότι μέσα από όλο αυτό ας βρούμε ένα τρόπο ότι η πρωτοβουλία τόσο αυτή όσο και παρόμοιες ενδεχομένως που ελπίζουμε να γίνουν στο μέλλον να μην αντιμετωπίζεται απλώς σε ένα συμβολικό event να αφήσει από τύπο μας την καθημερινότητα της πόλης και να γίνει ομοχλός που θα καταφέρει επιτέλους να ενσωματώσει ουσιαστικά τα άτομα αμαία μέσα στην κοινωνία.

36:58 Αλλάζουμε ενότητα να το πω έτσι και πάω στην ποιητική ανθολογία. Καταρχάς, όπως είπα και στο εισαγωγικό, ασχολούσαμε την ποιητή χρόνια και με την στιχουργία και θέλω να μας πεις ποια τραγούδια έχεις γράψει και σε ποιους καλλιτέχνες. Αλλά κυρίως θα μείνουμε στην ποιητική ανθολογία αφθαρτής τύχη και για αφθαρτά σώματα, στα οποία ήμουν στο event που φωτογράφησα, το υπέροχο event.

37:27 και αφού μας πεις έτσι λίγο από τη δουλειά σου θα ήθελα να μου πεις έτσι για το πρόσφατο αυτό στην πρόσφατη χωρίς εκδήλωση στο Πολύκεντρο του Δήμου Ιρακλείου και για την πολιτική ανθολογία αυτή την άφθαρτη στοίχη για αφθαρτά σώματα. Μίλησέ μας και για τη δική σου συμμετοχή. Ναι, να πούμε ότι έχει εκδοθεί από τις εκδόσεις Μετρονόμος Την έχει ανθολογήσει η Χριστίνα Λιναρδάκη.

38:01 Να πούμε καταρχάς τι είναι η άνθαρτη στίχη για αθαρτά σώματα. Ναι, είναι μία ανθολογία ποιημάτων όπου όλα τα ποιήματα τα έχουν γράψει είτε άτομα με βλάβες είτε άτομα με αναπηρίες. Να το πούμε μετά γιατί λέω συνέχεια βλάβες ή αναπηρίες. άτομα με χρόνιο πόνο που και αυτό είναι στην ίδια κατηγορία εντάσσεται και ας διαφεύγει είναι ουσιαστικά με εμφανής αναπηρία ή με μη εμφανή ακριβώς, όπως λέμε το αόρατη αναπηρία και είναι κάτι ακόμα πρωτοπόρο δεν ξέρω με καλούν τα πρωτοπόρα αυτό βέβαια είναι έμπνευση άλλων όπως το έκανε αυτό η κυρία Λιναρδάκη και την ευχαριστούμε που είχε αυτήν και μας ανθολόγησε για μένα είναι πάρα πολύ σημαντικό γιατί όπως είπα και στην παρουσίαση όπως είπα και στην παρουσίαση το πολύ σημαντικό είναι ότι ενώ βλέπεις μια συλλογή από μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων και λες α εντάξει αφορά αυτούς όπως διαπίστωσες και στην παρουσίαση κατάφερε τη συμπερίληψη χωρίς να κάνουμε τίποτα εμείς Θα μπορούσαν εκεί να έχουν έρθει άτομα με αναπηρία μόνο, συγγενείς τους κτλ.

39:28 Όμως διαπίστωσες και εσύ και τι ωραία συζήτηση έγινε πάνω στο ζήτημα και καταλάβαμε όλοι ότι δεν υπάρχουν αυτές οι διαχωριστικές γραμμές που νομίζαμε. Και αν θυμάσαι καλά εκείνο το παράδειγμα που είπα ότι ήταν αρκετοί άνθρωποι που φορούσαν γυαλιά και τους είπα ότι τα δικά σας γυαλιά είναι το αμαξίδιό σας. Και σηκώθηκε ένας κύριος, δεν θυμάμαι το όνομα του τώρα, και είπε συμφώνηση σε αυτό.

40:02 Ναι, φυσικά. Και πολύ εύστο. Και είναι τρομερό για την κοινωνία μας, αν μου επιτρέψεις αυτό, πως τα γυαλιά, επειδή είναι ένα βολικό αντικείμενο, που δεν ζητάει από κάποιον να κάνει μία άλλη παρέμβαση, γίνεται αποδεκτό και mainstream και μόδα ακόμα. Κωνσταντίνε, πόσο, να βρω την κατάλληλη λέξη, πόσο απελευθερωτικό είναι να μετατρέπεις το βίωμα της αναπηρίας ή της χρόνιας πάθησης σε λογοτεχνικό λόγο.

40:40 Κοίταξε σε αυτό δεν μπορώ να σου πω ότι έχω μεγάλη εμπειρία Γιατί δεν γράφω για την αναπηρία Αυτό που μπήκε που ανθολογηθήκε και άλλο ένα νομίζω Έχει μια καθαρή έτσι τέτοια έκφραση Προφανώς μπορεί να υπάρχει και σε άλλα μου γραπτά υπογείως Αυτό πήγα να σου πω πιστεύεις ότι η αναπηρία σου Η ιδιαιτερότητά σου, μου αρέσει καλύτερα να λέω, δεν επηρεάζει τη λογοτεχνία σου.

41:18 Μπορείς να το λες και οι κινητικές σου βλάβες. Γιατί εγώ δεν νιώθω ότι έχω κάποια ιδιαιτερότητα. Η ιδιαιτερότητά μου ας πούμε, θα σου απαντήσω, αν και μάλλον θα μου θυμίσεις γιατί μάλλον ξέρεις. Η ιδιαιτερότητά μου είναι για μένα ο τρόπος που γράφω. Ο τρόπος που σκέφτομαι. Ο τρόπος που μπορεί να αντιδρώ. να χρησιμοποιήσουμε λοιπόν τη λέξη διαφορετικότητα εντάξει όλοι είμαστε διαφορετικοί επίσης έχεις δίκιο ωραία πάμε στην ερώτηση η ερώτηση είναι η εξής επαναλαμβάνω πόσο απελευθερητικό σου είπα πριν είναι να μετατρέπεις το βίωμα της αναπηρίας ή της χρόνιας πάθησης σε λογοτεχνικό λόγο μου είπες ότι όχι όλα στα ποιήματα τέλος πάντων.

42:13 Θα σου πω δεν έχω από κάτι να απελευθερωθώ. Δηλαδή για μένα αυτό που ο άλλος βλέπει ως αναπηρία ως ανυμπόρια ως όπως θέλεις ό,τι λέξεις θέλεις να με βάλει για μένα είναι η ζωή μου. Είναι αυτό που με καθορίζει. Και με το βλέμμα στην κοινωνία και στο πώς κινείται και τι άνθρωποι υπάρχουν από όλα αυτά που ακούμε, με τρόμο σκέφτομαι ότι μπορεί να μουν κάποιος άλλος από αυτό που είμαι.

42:52 Πολύ ωραίο αυτό που λες. Εδώ όμως θέλω να βάλω μια παρένθεση και θα σου εξηγήσω τι εννοώ. Καλός ή κακός, εσύ γεννήθηκες και έμαθες να ζεις έτσι. Δεν ξέρω αν μπορούμε να κάνουμε την ίδια κουβέντα, Επίχε στους άλλους υπέροχους ομιλητές της δράσης, οι οποίοι απέκτησαν κατά τη διάρκεια της ζωής τους ένα συγκεκριμένο ορατό ή μη αναπηρία, όπως αναφέραμε πριν.

43:25 Και ενδεχομένως είχαν μάθει διαφορετικά και αναγκαστικά πήγαν σε μια άλλη λογική διαχείριση. Αυτό για μένα είναι υπήρχε παλιά μία σειρά που μιλούσε για το αμερικάνικο εμφύλιο νομίζω που λεγόταν η βόρεια ή η κοινότη υπάρχει γενικώς ένα μικρό debate σε αυτό πάντα αναρωτιούνται οι άνθρωποι τι είναι καλύτερο τι είναι πιο βατό το να είσαι γενετής ή να σου έχει συμβεί κάτι επίκτητο θεωρώ ότι το επίκτητο έχει την παγίδα ότι δεν μπορείς ποτέ να διαφύγεις από αυτό που ήσουν.

44:06 Ή μάλλον δεν μπορείς ποτέ εύκολα για να μην είμαστε απόλυτοι. Νομίζω ότι αυτό σε διαφεντεύει και σε κρατάει πίσω ακόμα και από το να αναπτύξεις τον δικαιωματικό σου λόγο. Συμφωνώ. Από την άλλη βέβαια να πούμε εδώ και με συγχωρείς είναι ότι θα σου πει ένα άτομο γενετής, όχι εγώ, ότι αυτό όμως το άτομο έχει ζήσει και μία άλλη κατάσταση.

44:35 Έχει την οπτική και την αίσθηση και τις μνήμες. Ενώ εγώ δεν την έχω. Όχι εγώ, το άτομο που τη λέει. Γι' αυτό ακριβώς σου είπα ότι μέσα σε παρένθεση μπορούμε να βάλουμε για το αν ισχύει το ίδιο και σε αυτούς οι οποίοι απέκτησαν κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Είναι σαν το, ξέρεις γιατί λένε, αν και εγώ δεν το αντιλαμβάνομαι έτσι, που λένε το μισό ποτήρι άδειο και το μισό γεμάτο.

45:02 Είναι να σκεφτείς ότι κάποιος έχει πιει αυτό το μισό ποτήρι, να σκεφτεί ότι α, μου μένει πολύ λίγο ή α, έχω να πιω άμα αντιψάσω. Είναι θέμα πώς το βλέπεις μέσα σου και πώς το έχεις δουλέψει. Ναι. Κωνσταντίνε, θεωρείς ότι η τέχνη που παράγεται από άτομα με αναπηρία λαμβάνει την καλλιτεχνική αναγνώριση που της αξίζει ή συχνά εγκλωβίζεται σε πλαίσια συμπόνιας όπως ας πούμε στην καθημερινότητα, σε άλλα, στα καθημερινά πράγματα όπως αναφέραμε πριν.

45:35 νομίζω ότι όλα έχουν να κάνουν και τώρα θα μιλήσω εντελώς πραγματιστικά και κοινικά ίσως με το προϊόν με το τι προϊόν αποδίδεις ο τρόπος που γράφεις δηλαδή μπορεί να προκαλέσει τη συμπόνια ή ο τρόπος που γράφεις μπορεί να προκαλέσει το δικαίωμα και τον πολιτικό λόγο μέσα στον ποιητικό λόγο θεωρώ ότι οι άνθρωποι με αναπηρία θα έπρεπε να ασχολούνται πιο πολύ με τις τέχνες στην Ελλάδα.

46:09 Χωρίς να θέλω να πω κάτι αρνητικό για τον αθλητισμό, βλέπω μια μόνιμη κλίση προς τον αθλητισμό και εγώ πιστεύω ότι έχουν πάρα πολλά να δώσουν δημιουργικά και να αγγίξουν μεγαλύτερα κοινά και πολίτες και πλευρές και πτυχές και να βγουν μπροστά έξω και να πω εδώ γενικώς ότι μπορείτε να μας καλείτε να μιλάμε και για άλλα πράγματα εκτός της αναπηρίας όχι σε εσένα φυσικά όπως άλλωστε είχαμε κάνει και το podcast το Face the Art που αναφερθήκαμε για το συγγραφικό σου έργο λοιπόν πάμε στο κομμάτι κοινωνία, προσβασιμότητα, μέλλον και πάει λέγοντας σε πρόσφατη τοποθέτησή σου, εκτός αν βρήκα πάλι λάθος την πληροφορία αυτή, όχι κανέναν άλλο θα...

47:07 δεν είμαστε νύφες για να μας σηκώσουν στα χέρια. Δικό μου είναι αυτό. Δικό σου είναι, ωραία. Λοιπόν, σε πρόσφατη τοποθέτησή σου ανέφερες τη φράση δεν είμαστε νύφες για να μας σηκώσουν στα χέρια. Τι συμπυκνώνει αυτή η αποστροφή από την κουλτούρα προσβασιμότητας στην Ελλάδα. Συμπυκνώνει τα πάντα, θα έλεγα. ότι δεν είμαστε νύφες για να μας σηκώνουν στα χέρια.

47:36 Είναι τόσο πετυχημένο που δεν μπορώ νομίζω να ξεφύγω από αυτό. Δηλαδή θέλω να πω ότι εγώ είμαι ένας χρήστης αμαξιδίου. Για να μπω κάπου θέλω την κατάλληλη υποστήριξη. Η υποστήριξη δεν είναι να με σηκώσουν σαν τη νύφη στα χέρια. Είναι να έχω σωστή ράμπα. να το πούμε και αυτό δεν αρκεί να κάνουμε μια ράμπα χρειάζεται να έχει τη σωστή κλίση το σωστό λήψος και για να γίνει απόλυτα σαφές όταν λέμε ράμπα και πρόσβαση και μιλάμε τώρα αποκλειστικά για τη ράμπα σημαίνει το άτομο με το αμαξίδιο είτε είναι χειροκίνητο είτε ηλεκτροκίνητο είτε ηλεκτρικό μάλλον να μπορεί να την διαβεί, να την περάσει να τη διασχίσει μόνο του Χωρίς βοηθεία Ακριβώς Ασκείς κριτική Αν θέλεις Απαντήσω λίγο πιο ολοκληρωμένα Θεωρώ ότι αυτή η φράση συμπυκνώνει Αυτό το μόνιμο Τη μόνιμη αίσθηση του κόσμου Ότι το ανάπηρο άτομο Χρειάζεται πάντα ένα δεκανίκι Κάποιον να το σηκώσει Κάποιον Αλλά κάποιον υπό την έννοια του φροντιστή, όχι του βοηθού, όχι της υποστήριξης.

49:01 Αυτό είναι για μένα μια πολύ σημαντική διάκριση και σε σχέση με τον προσωπικό βοηθό που τώρα ξεκινάει. Ασκείς κριτική στη σύνδεση της ανθρώπινης αξίας με την παραγωγικότητα. Πώς αυτή η αντίληψη περιθωριοποιεί τα άτομα με αναπηρία. Για μένα αυτό είναι κομβικό ζήτημα γιατί κατά βάση θεωρώ ότι όλα ξεκινάνε έχουν ένα υπόβαθρο ταξικό.

49:32 Αν εγώ παράξω κάτι που αποφέρει χρήματα θα μου ανοίγουν όλες οι πόρτες. Αν αυτό δώσει χρήματα σε άλλους θα μου ανοίγουν και οι άλλοι όλες τις πόρτες. αυτό μπορούμε να το δούμε με αφορμή όχι μόνο άτομα με αναπηρία να πούμε το πιο 38ο παράδειγμα στη χώρα μας τον Αντετοκούμπο ο οποίος όταν ταξικά ήταν σε πολύ χαμηλό επίπεδο ήταν εντάξει για να τον κυνηγάμε και να πουλάει μολύβια στη γειτονιά του ή για τον Καραλή τον άλλο αθλητή που πάλι δεχόταν μπούλινγκ στο σχολείο και όταν έγιναν μεγάλοι αστέρες και άλλαξε το ταξικό του στάτους είναι εξαφνικά σπουδαίοι και αποδεκτοί από όλους.

50:26 Να ξέρεις ότι το έχω θίξει αρκετές φορές αυτό το θέμα και το ζήτημα και έχω γράψει και άρθρο συγκεκριμένα για αυτούς τους δύο. Με συγχωρείς, συνέχισε. Αυτό το βλέπουμε και στην Αμερική το δίπολο. Παντού, παντού. Υπάρχει μένω μεγάλος ρατσισμός στην Αμερική και παράλληλα τρέβονται οι μαύροι παίχτες του μπάσκετ σαν θεοί ας πούμε.

50:48 Και λες τελικά τι γίνεται για το μαυράκι το παιδί που δεν είναι παίχτης του μπάσκετ και που γίνει στο σχολείο. Και γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό το να υπάρχει πρόσβαση στην εργασία στα άτομα με αναπηρία. Φυσικά. Ξαναγυρίζω στο κομμάτι προσβασιμότητας λοιπόν και θα ήθελα τη γνώμη σου να αναφερθούμε λίγο συγκεκριμένα για την πόλη μας και να μας πεις ποια κατά τη γνώμη σου είναι σε τι επίπεδο βρίσκεται αυτή τη στιγμή η προσβασιμότητα στην αυτόνομη μετακίνηση που θίξαμε πριν όσον αφορά στο Ηράκλειο.

51:32 στο Ηράκλειο αν μιλήσουμε για το κέντρο κέντρο ας πούμε μπορεί να πάει κάποιος με μαξίδιο παντού αλλά όχι όταν είναι να περάσει μια πόρτα να το πω χαρακτηριστικά προφανώς όλο το κέντρο μπορεί να μετακινηθεί υπάρχουν βέβαια ακόμα και εκείνα τα σημεία δεν ξέρω πως λέγεται αυτό το υλικό οι πέτρες κάτω που αναταράσσες το πλακώστρο που περισσότερο που είναι οτι χειρότερο για εμάς να το πούμε και αυτό και παράλληλα μπορείς να κάτσεις σε όποιο κατάστημα έχει εξωτερικά τραπέζια και στα περισσότερα δεν μπορείς να μπεις μέσα προφανώς και σε εμπορικά πολλά δεν το συζητάμε γενικώς για να περιηγηθεί στο Ηράκλειο αλλά νομίζω ότι δεν είναι μόνο το Ηράκλειο νομίζω ότι είναι Λέθα Αδικούσα θεωρώ την πόλη.

52:31 Νομίζω ότι παντού το βιώνουν αυτό. Έχω ακούσει από άλλα άτομα με αναπηρία για τη Θεσσαλονίκη ότι είναι η ισχυρότερη πόλη ας πούμε. Ακόμα και από ράμπες στα πεζοδρόμια. Είναι τεράστιο το πρόβλημα γιατί ακόμα και αυτά που γίνονται είναι λάθος. Όπως ανέφερα τις προβληματικές ράμπες. Ναι, ναι. Εντάξει, εδώ πιστεύω... Ας τη βγάλω τη λέξη εδώ, αλλά γενικότερα πιστεύω ότι πέραν το δομικό το οποίο αναφέρουμε τώρα υπάρχει ακόμη και θέμα κουλτούρας.

53:02 Και εδώ όμως είναι ταξικό. Φυσικά, φυσικά. Ένα κατάστημα δεν έχει καταλάβει ότι θα μπορεί να έχει πελάτη ένα άτομο με αναπηρέ και το περιβάλλον του. Γιατί δεν το βλέπει έξω. Και όπως σκληρά ίσως έχω αναφέρει, αλλά το πιστεύω, παλιά υπήρχαν οι πινακίδες που έλεγαν έξω οι μαύροι. μια τέτοια τέτοιας μορφής πιτακίδα είναι για μένα μια σκάλα έξω ή ανάπηρη έξω ή χρήστας απαξιδίου μάλλον για να το πω καλύτερα ή όσοι δεν μπορούν να κινηθούν με την ίδια άνεση τέλος πάντων το άνθρωπο πει κάποιος έξω και τα μπορά τα καρτουσάκια με μωρό οκ δεν είναι το ίδιο γιατί το σηκώνεις ακριβώς καμία σχέση κλείνοντας Ποιο είναι το επόμενο βήμα για τον Κωνσταντίνο Σύρμο, για την ΆΜΚΕ, ΑΚΑΚΟ.GR και τι συζητήσεις θα ήθελες να ανοίξουν τα επόμενα χρόνια.

54:03 Το επόμενο βήμα και για τον Κωνσταντίνο Σύρμο και για το akko.gr είναι ακόμη περισσότερη ανοιχτότητα και τρέλα στις ιδέες για να κινητοποιήσουμε τον κόσμο. τρέλα με την καλή έννοια πρωτοτυπία για να προσκαλέσουμε τον κόσμο ξέρεις μια άλλη πολύ μεγάλη επιτυχή της αναπηρίας στη Βιτρίνα είναι ότι δεν μπαίνεις στον πολίτη διδακτικά να του πεις τα κάνεις λάθος δεν μας υπολογίζεις κτλ απλά εσύ πας και κάθεσαι μπροστά του Δεν μπορεί πλέον να σε αγνοήσει.

54:54 Δεν ξέρω αν μου επιτρέπεις λίγα δευτερόλεπτα να αναφέρω και τα υπόλοιπα καταστήματα που συμμετέχουν στη Βαμπρία Σιβητρίνα και όσους άλλους μας έχουν βοηθήσει. Λοιπόν, είναι το 2C's, το Bahamas, το One Woman's Clothing, το Status, το Kendia, το Ειρήνη Βενιανάκη, το έτερο Happy Home Χαλκιαδάκης, Το 4 Εποχές, το ΜΕΝ, το Μενέλος Μόντα, το 3ο Κόσμο Σπορτ στη Λεωφόρο 62 Μαρτίνο, το Bubbles Toy Shop και το Street.

55:26 Να αναφέρω οφείλω και τα καταστήματα που μας δάνεισαν τα μαξίδια φυσικά, γιατί χωρίς αυτά δεν θα γινόταν τίποτα. Το Χάμεντ Χαλαμπαλάκης, την Αποστολή Αγάπης Ομάδα Λυγικής Ιρακλείου, το Μέντιστρο Κεφαλογιάννης, το Όρθο Βέιτ Σαγκαράκης Ορθοπαιδικά Κέντρα, το Υγεία Πατακός Ορθοπαιδικά και Αναπτυπιστικά Ήδη, το Vital Aid Ιατρικά Ήδη και Οξυγόνο Θεραπεία, το TRUST της Αφαντάκης, το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο και τη Μονάδη Αισότιμης Πρόσβασης, που έχουμε ξεκινήσει μια συνεργασία και θα κάνουμε και δράσεις.

56:04 Και να ευχαριστήσω ξεχωριστά που ουσιαστικά μας έκανα χορηγία κάποιες μεταφορές στην cargo taxi, την διατύπωση εκτυπώσεις και φυσικά να ευχαριστήσουμε την αγαπημένη μας και κοινή φίλη την Πόπη Δασκαλάκη η οποία τρέχει σε όλα τα πρακτικά και τέλος αλλά καθόλου τελευταίος τον Μινά Μιζεράκη των καταστημάτων Μιζεράκης Home ο οποίος μας βοήθησε πάρα πολύ στη συλλογία μαξιδίων, στον διαμοιρασμό πήρα λίγο χρόνο αλλά όφυλα να τα πω αυτά καλά έκανες και απαιτείται Χωρίς εγώ και αυτό δεν γίνεται τίποτα.

56:43 Και είναι πολύ σημαντικό, και κάποιο άλλο σκοπό τους ανέφερα, να δει και να ακούσει ο κόσμος πώς οι άλλοι άνθρωποι έχουν συνθέσει όλη αυτή η προσπάθεια. Δεν είναι ο Κωνσταντίνος Σύρμος και ο Φώτης Καταρτζόγλου και μια ιδέα. Είναι μια συλλογική προσπάθεια. Και από άτομα της πόλης που δεν είναι, θέλω να πω, άτομα μιας ομάδας.

57:09 απλά είναι άτομα που είναι στον χτύπο της πόλης στην καρδιά της πόλης Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Φίλιππε Πριν κλείσουμε δεν μας είπες τελικά ποια τραγούδια έχεις δώσει στους στίχους σου Δεν ξέρω αν ευχαριστήσα τον φωτογράφο μας τον Φίλιππο Λαμπράκη Μαράκη Άλλος Λαμπράκης Η τιμή είναι δική μου όπως θα βρει Ναι Κοίταξε είναι λίγο παλιά Βέβαια το 2012 βγήκαν αυτά.

57:40 Είναι από τη Φωτεινίδα άρα έχει τραγουδήσει. Ο Απόστολος Ρίζος έχει τραγουδήσει. Και ο Νίκος Ζούδιαρης. Να πω βέβαια ότι όπως θα καταλάβει ο κόσμος πραγματικά είμαι λίγο από το ένα έκρος στο άλλο. Τα τελευταία που έχω γράψει είναι μέταλλα αγγλικό. Με ενδιαφέρει να τα ακούσεις αυτά. Θα στα βάλω μετά. Και ένα Απόστολος Αποκαλύπτικ πάλι με αγγλικό στίχο.

58:07 Τέλεια. Κωνσταντίνε, σε ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ για το χρόνο σου και για την κουβοντούλα την όμορφη που κάναμε. Ήταν μεγάλη τιμή να ευχαριστήσω και όλους και όλες εσάς που ήσασταν μαζί μας σε ένα ακόμα επεισόδιο Αλάτι και Πιπέρι το οποίο το ακούτε όπως πάντα μέσα από το kretanews.eu καθώς και μέσα από τις μεγαλύτερες podcast πλατφόρμες από το Spotify και τα Apple Podcast. Αν σας αρέσει αυτή η προσπάθεια κάντε ένα like, ένα ένα share το podcast να τριγκάρουμε λίγο τον αλγόριθμο να μας βγάζει ψηλά και να μπορούμε να συνεχίσουμε να δημιουργούμε για να φτάνουμε στα αυτιά σας. Σας ευχαριστώ πάρα πάρα πάρα πολύ.

58:54 Εμείς θα λέμε το επόμενο Σάββατο. Είστε επανειδήν.