Το έγκλημα στον Λόφο του Φιλοπάππου
Αληθινά εγκλήματαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ο δημοσιογράφος Νίκος Τσέφλιος ερευνά και αφηγείται τη δολοφονία του 25χρονου Νίκου Μουστάκα, που άνοιξε μεγάλη συζήτηση για την ασφάλεια στο κέντρο της Αθήνας.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
ή σύντομα τουλάχιστον, αλλά εκείνο το καλοκαίρι αποφάσισε να κάνει τις διακοπές του στα ελληνικά νησιά. Πήγε στην Κρήτη και μετά στο Αγκίστρι, όπου γνώρισε μια κοπέλα από την Πορτογαλία, δύο χρόνια μικρότερη του. Λίγες ημέρες πριν από το 15 Αύγουστο του 2018 ήρθε στην Αθήνα. Ήταν ευκαιρία να δει τους γονείς του, στον Άγιο Στέφανο.
Ανήμερα της Παναγίας, συναντήθηκε με τη φίλη του και πήγαν μια ρομαντική βόλτα στο λόφο του Φιλοπάπου. Όμως αυτή η βόλτα έμελλε να καταλήξει σε τραγωδία. Είμαι ο Νίκος Τσέφλιος και αυτή είναι η ιστορία του 25χρονου Νίκου Μουστάκα που άνοιξε μεγάλη συζήτηση για την ασφάλεια γύρω από το κέντρο της Αθήνας και μάλιστα στην καρδιά της τουριστικής περίοδου.
Ο δημοσιογράφος Νίκος Τσέφλιος ερευνά και αφηγείται σκοτεινές υποθέσεις, διαβόητες δολοφονίες και ανεξιχνίαστα μυστήρια στο πλαίσιο της σειράς με αληθινά εγκλήματα που συγκλώνησαν την Ελλάδα από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα. Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο της σειράς ακολουθήστε μας στο Spotify και στα Apple Podcasts ή ακούστε μας μέσα από το Lifeo TV στο YouTube και στο LifeoGR.
Είναι τα podcast της LIFO 20 χρόνια τώρα στη LIFO μοιραζόμαστε ιστορίες που αξίζει να ακουστούν Το podcast που ακολουθεί είναι μια χορηγία της METLEN METLEN Φτιαγμένη από μέταλλο γεμάτη από ενέργεια Ο φίλος της, ο 25χρονος Νίκος Μουστάκας, ήταν εμόφυτος στη ρίζα του βράχου και όλα έδειχναν ότι είχε πέσει από ύψος 15 μέτρων.
Όταν έφτασαν οι διασώστες του ΕΚΑΒ για να τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο, ήταν ήδη νεκρός, αφού βρέθηκε στο κενό και χτύπησε στο έδαφος με το κεφάλι. Ήταν 15 Αύγουστος του 2018. Η Αθήνα πάγωσε στην καρδιά του καλοκαιριού. Μοναδικός άνθρωπος που μπορούσε να φωτίσει τα γεγονότα ήταν η νεαρή κοπέλα, που ήταν σε κατάσταση σοκ.
Όταν συνήλθε κάπως, άρχισε να περιγράφει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο Νίκος βρήκε τόσο τραγικό θάνατο. Μίλησε για τρεις νεαρούς με λαψούς άνδρες, που πλησιάσαν τον ζευγάρι με πρόσχημα ότι ήθελαν φωτιά. Ο Νίκος τους είπε ότι δεν καπνίζουν και εκείνοι έφυγαν. Όμως πριν περάσουν δύο λεπτά επέστρεψα στο σημείο Ο ένας από αυτούς, μικρότερο σε ηλικία όπως είπε, την ακινητοποίησε Και οι άλλοι δύο πλησίασαν τον Νίκο με εμφανή σκοπό να τον ληστέψουν Η κοπέλα δεν είδε τις τελευταίες στιγμές της ζωής του συντρόφου της Αυτός που την κρατούσε ακινητοποιημένη την είχε με γυρισμένη πλάτη, αρκετά μέτρα μακριά Άκουσε μόνο τον Νίκο να προσπαθεί ουσιαστικά να σώσει τη ζωή του Να πείσει τους ληστές να μην πειράξουν αυτόν και τη φίλη του, να αρκεστούν στο κινητό της τηλέφωνο και τα 60 ευρώ που είχε στην τσάντα της και να φύγουν.
Οι στιγμές που ακολούθησαν ήταν δραματικές. Έσπρωξαν τον Νίκο χωρίς ελέος ή έπεσε στην προσπαθία του να ξεφύγει. Ό,τι και να είχε γίνει, ένα πράγμα φαινόταν ξεκάθαρο από την αρχή. Μια ληστεία είχε οδηγήσει σε ένα φθικτό θάνατο και ο λόφος του φιλοπάπου είχε μετατραπεί σε σκηνή εγκλήματος. Ο Νίκος Μουστάκας ανήκε σε μια γενιά Ελλήνων που ενηλικιώθηκε μέσα στην οικονομική κρίση.
Μια γενιά που είδε τις ευκαιρίες να λιγοστεύουν και πολλούς νέους να παίρνουν το δρόμο της μετανάστευσης. Αποφάσισε να αναζητήσει το μέλλον του στη Σκωτία. Ζούσε τα τελευταία δύο χρόνια στη Γλασκόβη, όπου σπούδαζε διοίκηση επιχειρήσεων. Παράλληλα, εργαζόταν στο ξενοδοχείο Hilton, προσπαθώντας να στηρίξει οικονομικά τις σπουδές του και να αποκτήσει επαγγελματική εμπειρία.
Όσοι τον γνώριζαν, μιλούσαν για έναν άνθρωπο ευγενικό, ήρεμο και εργατικό. Δεν ήταν από εκείνους που προκαλούσαν εντάσεις ή αναζητούσαν περιπέτειες. προσπαθούσε να χτίσει το μέλλον του βήμα-βήμα. Η ζωή στη Σκωτία πήγαινε καλά. Είχε δημιουργήσει φιλίες, είχε βρει δουλειά και έκανε όνειρα. Μπορεί να ένιωθε μοναξιά, αλλά στην Ελλάδα δεν είχε μέλλον, έτσι έλεγε στους δικούς του που το ρωτούσαν κάθε τόσο πότε θα επέστρεφε μόνιμα κοντά τους.
Το καλοκαίρι ήρθε για διακοπές. Ήταν μια καλή ευκαιρία να δει και την οικογένειά του, τους γονείς και την αδελφή του, που σπούδαζε στην ιατρική. Πρώτα πήγε στην Κρήτη για δέκα μέρες και μετά με μια παρέα στο Αγγίστρι. Εκεί γνώρισε μια κοπέλα από την Πορτογαλία, δύο χρόνια μικρότερη, και ήταν ενθουσιασμένος. «Τέτοιο κορίτσι μια φορά στα δέκα χρόνια βρίσκει κανείς», είπε στον πατέρα του.
Ο λόφος του Φιλοπάπου έμοιαζε ιδανικό σημείο για μια ρομαντική βόλτα το βράδυ του 15 Αύγουστου. Η Αθήνα απλωνόταν φωτισμένη μπροστά τους. Η θέα προς την Ακρόπολη δημιουργούσε μια σχεδόν κινηματογραφική εικόνα. Όλα ήταν όμορφα, μέχρι τη στιγμή που εμφανίστηκαν οι τρεις μελαψιάνδρες. Ο θάνατος του Νίκου Μουστάκα και οι πληροφορίες για τον άγριο τρόπο που επήλθε προκάλεσαν σοκ.
Ένας νέος άνθρωπος είχε χάσει τη ζωή του μετά από επίθεση ληστών σε ένα από τα πιο γνωστά, τα πιο τουριστικά σημεία της Αθήνας, στην καρδιά του καλοκαιριού Το στοιχείο που προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση ήταν ότι η περιοχή είχε συνδεθεί και στο παρελθόν με περιστατικά ληστείων Πολλοί κάτοικοι κατήγγυλαν ότι το πρόβλημα ήταν γνωστό από καιρό Μόνο τους τελευταίους τρεις μήνες, η Υποδιεύση της Ασφαλείας Αθηνών είχε εξαρθρώσει τέσσερις συμμορίες αλλοδαπών που σκορπούσαν τον τρόμο στην περιοχή του Φιλοπάπου και τη Διονυσίου Αρεοπαγή του, συλλαμβάνοντας συνολικά 20 άτομα πακιστανικής καταγωγής που είχαν ήδη προφυλακιστεί.
Τα μέσα ενημέρωσης ανέδειξαν ως κυρίαρχο το θέμα της ασφάλειας στην περιοχή. Πώς είναι δυνατόν ένα τόσο κεντρικό σημείο της Αθήνας να θεωρείται επικίνδυνο μετά τη βύση του ήλιου. Η δολοφονία του Νίκου Μουστάκα μετατράπηκε στη υπόθεση με κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις. Όπως διαπίστωσε στο νεκροτομείο η ατροδικαστή Σουλτάν Αμαριανού, η εσωτερική αιμορραγία προκάλεσε το θάνατο του Νίκου Μουστάκα, ο οποίος δεν είχε άλλα τραύματα από μαχαίρι ή άλλο αντικείμενο.
Το βάρος των ερευνών έπεσε στις πλάτες του τμήματος ανθρωποκτονιών. Η πίεση της κοινής γνώμης για εξυχνίαση του εγκλήματος ήταν ασφικτική, καθώς η υπόθεση άνοιξε και μια δύσκολη δημόσια συζήτηση γύρω από την εγκληματικότητα, τη μεταναστευτική πολιτική και την κοινωνική ένταση. Και όπως συμβαίνει συχνά σε ανάλογες υποθέσεις, το έγκλημα ξεπέρασε τα όρια μιας απλής ποινικής υπόθεσης.
Έγινε σημείο αντιπαράθεσης. Αλλά πίσω από όλα αυτά υπήρχε μια οικογένεια που πενθούσε. Η μητέρα του Νίκου Μουστάκα έστειλε μια ιδιαίτερα φορτισμένη επιστολή με αποδέκτες τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, τους αρμόδιους υπουργούς και τον Δήμαρχο Αθηναίων. Έγραφε η λαμπρινή Μουστάκα με πόνο και οργή. «Κύριε Πρωθυπουργέ, γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα και πάντα ένιωθα περήφανη γι' αυτό.
Το μνημείο του Φιλοπάπου το είχα επισκεφθεί σε παλαιότερες εποχές, τότε που υπήρχε η δυνατότητα αλλά και η ασφάλεια να περιηγηθείς τον υπέροχο λόφο των μουσών και να θαυμάσεις από ψηλά περιμετρικά κάθε γωνιά της όμορφης πόλης μας. Ο γιος μου ο Νικόλας, γέννημα θρέμα και αυτός της Αθήνας, δεν είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί το μνημείο.
Είχε επισκεφθεί αρκετές φορές τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και τα μνημεία του Θησίου, αλλά οι περιηγήσεις του, νοτίως του αρχαιολογικού χώρου, είχαν περιοριστεί μέχρι τον πεζόδρομο που οδηγεί στον Άγιο Δημήτριο το Λουμπαρδιάρι. Στα 21 του χρόνια, ακολουθούντας και αυτός τους χιλιάδες συνομιλίκους του, που διωμένοι από την ίδια τους την πατρίδα έπαιρναν τον δρόμο της ξενιτιάς για ένα καλύτερο αύριο, εγκαταστάθηκε στη Σκωτία, όπου τον καλοδέχθηκαν, τον προστάτεψαν και τον γέμισαν με αυτοπεποίθηση και σιγουριά για το μέλλον.
«Η Σκωτία είναι το μέλλον», έλεγε, «η προοπτική». Δυστυχώς η Ελλάδα είναι μόνο για διακοπές. Τώρα λοιπόν δεν είναι ούτε για διακοπές. Πράγματι, αυτό το καλοκαίρι βρέθηκε στην Ελλάδα για διακοπές, μόνο που αυτή τη φορά είχε την ατυχία να ανεβεί στο λόφο του φιλοπάπου, θέλοντας να δείξει από ψηλά σε φίλοι του μια κοπέλα από την Πορτογαλία της ομορφιάς της πόλης που τόσο αγάπησε.
Λάθος του? Ναι, μοιραίο. Γιατί ο Νικόλας, απέχοντας για αρκετό καιρό από την ελληνική πραγματικότητα δεν γνώριζε την επικίνδυνότητα αυτού του χώρου η οποία δημιουργήθηκε και συντηρείται και με δική σας συνενοχή. Επισκεπτόμενοι μετά τον τραγικό χαμό του παιδιού μου το χώρο για να αποθέσω λίγα λουλούδια έγινα μάρκ της εικόνων που μόνο θλίψη, απογοήτευση αλλά και οργή με γέμισαν.
Επιπροσθέτως, αν και συνοδευόμουν από αρκετά συγγενικά μου πρόσωπα ένιωθα να πάσα στιγμή απειλούμενη από κάθε μορφή συγκληματική ενέργεια αν και ήταν μέρα μεσημέρι. Κύριε Πρωθυπουργέ, μήπως θα έπρεπε η πολιτεία αντί να διαθέτει τη μισή αστυνομική δύναμη προς φύλαξη του πολιτικού μας προσωπικού και των οικογενειών τους να διαθέτει ισχυρότερη αστυνομική δύναμη στον ευρύτερο αρχαιολογικό χώρο.
Μήπως θα έπρεπε η πολιτεία να διαθέσει κάποια κομβίλια από τα χρήματα των βαρέως φορολογουμένων πολιτών της, όχι μόνο στους κατά την κοινή γνώμη παχυλούς μισθούσας και στις σχέσεις για τα κούλουμα, αλλά και για να περιστοιχίσει με κυκλιδώματα ασφαλείας όλο αυτό το πλατό, το οποίο εμφανίζεται ως φαιόντα μάρι και καταλήγει σε αβύσους και στο οποίο μπορεί κάποιος να γλιστρίσει ανά πάσα στιγμή ακόμη και μη δεχόμενο στην επίθεση που δέχθηκε ο Νικόλας.
«Μήπως θα έπρεπε όλος αυτός ο χώρος πέριξ του μνημείου του φιλοπάπου να φωτίζεται παρκώς μονίμως και όχι μόνο να τον επισκέπτεται ο Ομπάμα» και κατέλεγε η λαμπρίνη μουστάκα. Το Νικόλα μου κύριε Πρωθυπουργέ τον καλοδέχθηκε η σκοτία προσφέροντάς του αξιοπρεπή και ασφαλή διαβίωση και τον τίμησε όπως και ο ίδιος τιμούσε με τη συμπεριφορά του τη χώρα καταγωγής του ως πρεσβευτής σε ξενοκράτος.
Το γιο μου κύριε Πρωθυπουργέ τον φιλοξένησε και τον προστάτυψε το βραχώδες και απόκριμνο αλλά παράλληλα προστατευμένο από την πολιτεία, κάστρο του ειδηβούργου και τον σκότωσε η ίδια του πατρίδα με τη δική σας συνενοχή και εγκληματική αμέλεια. Οι αστυνομικοί της ασφάλειας έριξαν όλο το βάρος στη δολοφονία του Νίκου Μουστάκα.
Έκαναν λεπτομερή εξερεύνηση του χώρου, από όπου περισσέλεξαν κάποια άδεια μπουκαλιά μπύρας και σπασμένα γυαλιά για να αναζητήσουν δακτυλικά αποτυπώματα. Εξέτασαν κάμερες ασφαλείας, πιθανές διαδρομές διαφυγής των δραστών Ανέτρεξαν σε παλαιότερα περιστατικά στην περιοχή Προσήκαγαν και ανέκριναν άλλοδαπούς σε σημασμένους για ανάλογα δικήματα στο κέντρο της πόλης και λίγο μακρύτερα Και σταδιακά, καθώς το δίκτυο πληροφοριοτών της ασφάλειας πήρε μπροστά άρχισε να σχηματίζεται μια εικόνα για τα πραγματικά περιστατικά αλλά και το σχέδιο διαφυγής των δολοφόνων Ήταν πια 23 Αυγούστου 2018 Είχαν περάσει 8 ημέρες από τη δολοφονία στο όλοφο του Φιλοπάπου Όταν οι πληροφορίες έδωσαν το τελευταίο στίγμα των δραστών Θα προσπαθούσαν να προσεγγίσουν τα σύνορα για να διαφύγουν προς Ασκόπια Όμως οι αστυνομικοί ήταν εκεί και πρόλαβαν να τους περάσουν χειροπέδες πριν να εγκαταλείψουν τη χώρα Ακούσε τις ανακοινώσεις της ασφάλειας από το Θεόδωρο Χρονόπουλο, εκπρόσωπο τύπου της ελληνικής αστυνομίας.
15 Αυγούστου 2018 το θύμα και 23 χρονιαλοδαπή φίλοι του έφτασαν στο λόφο του Φιλοπάπου και κάθισαν σε βραχώδη περιοχή Την 22 και 50 περίπου τους πλησίασαν δύο αλοδαπή ζητώντας τους σιγάρο Όταν το θύμα τους απάντησε ότι δεν είχε τα δύο άτομα αποχώρησαν επιστρέφοντας όμως στη συνέχεια μαζί με τρίτο άτομο απαιτώντας με την απειλή μαχαιριού και σπασμένου μπουκαλιού χρήματα και τα κινητά τους τηλέφωνα.
Το θύμα τους είπε ότι δεν είχε χρήματα και τότε ο ένας από τους τρεις αφαίρεσε από την τσάντα της 23χρονης κινητό τηλέφωνο καθώς και πορτοφόλι το οποίο πυρήχε το χρηματικό ποσό των 60 ευρώ περίπου, το διαβατήριό της και κάρτες ελληνικών και πορτογαλικών τραπεζών. Οι άλλοι δύο δράστες συνέχιζαν με την απειλή μαχαιριού να ζητούν χρήματα από τον 25χρονο, ο οποίος υπό την απειλή αυτή και προφανώς συνεπή αυτής βρέθηκε στον κρεμό με αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό του.
Στη συνέχεια οι δράστες τράπηκαν σε φυγή και 23 χρόνια κάλεσε την αστυνομία. Λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες, τον τόπο και τον τρόπο διάπραξης του εγκλήματος η έρευνα επικεντρώθηκε σε ένα κύκλο υπόπτων από τους οποίους από την πρόοδο της ερευνητικής διαδικασίας κατέστη δυνατή ταυτοποίηση των τριών δραστών. Ακόμη και οι κάτοικοι της ακριτικής περιοχής είχαν αντιληφθεί την έντονη αστυνομική παρουσία καθώς οι πληροφορίες ήταν σαφείς και αξιόπιστες.
Οι δύο Πακιστάνοι αμέσως μετά το έγκλημα πήγαν αυκικά στη Θήβα και από εκεί στη Θεσσαλονίκη. Τελικώς έφτασαν στην Ιδωμένη και προσπάθησαν μέσα από τα περάσματα των λαθρεμπόρων να μπουν στην γειτονική χώρα. Τις δύο πρώτες φορές δεν τα είχαν καταφέρει. Πήγαν νύχτα, αλλά βρέθηκαν κοντά σε συνοριοφύλακες. Φοβήθηκαν και επέστρεψαν.
Η τρίτη απόπειρα ήταν και η μοιραία για αυτούς. Ακούσε τι δήλωσε στον τηλεοπτικό σταθμό Α ο γραμματέας των συνοριοφυλάκων. Εδώ και μέρες είχαμε πληροφορίες από τους συναδέλφους μας από τα κλιμάκια της Αθήνας ότι οι δύο αυτοί οι Πακιστανοί επίκυται να βγουν από την περιοχή από ευζών συδωμένοι. Κινητοποιηθήκαμε άμεσα. βράδια έξω συνεχόμενα, ελέγχους, υπερορίες.
Οι δύο Πακιστάνοι, ηλικίας 28 και 17 χρόνων, μεταφέρθηκαν στην Αθήνα για τις ανακρίσεις. Ο εντοπισμός του τρίτου συνεργού τους, ενός 25χρονου Ιρακινού, ήταν πια θέμα χρόνου. Το βράδυ της ίδιας μέρας, συνελήθηκε αυτός στο κέντρο της Αθήνας, όπου κρυβόταν ανάμεσα σε εκατοντάδες ομοεθνείς του. Ο υποδιθυντής της Ασφάλειας Αττικής, ταξιάρχος Αθανάσιος Κοκαλάκης, περιέγραψε τον τρόπο που εξελίχθηκαν οι έρευνες.
Η συγκεκριμένη υπόθεση, πέραν από την κοινωνική απαξία της πράξης, παρουσίαζε στο πεδίο των ερευνών ιδιαίτερα μορφολογικά χαρακτηριστικά, κυρίως λόγω του τρόπου και των συνθήκων που διεπράχθη. Απαιτήθηκε, λοιπόν, συνδυασμένη επεξεργασία και ανάλυση των στοιχείων και των ερευνητικών δεδομένων της υπόθεσης, που μας οδήγησαν αρχικά στη σκιαγράφηση του προφίλ των εμπλεκομένων, στη συνέχεια στην ταυτοποίηση των στοιχείων τους και εν τέλει στον εντοπισμό τους.
Στο πλαίσιο αυτό, αξιοποιήσαμε πρωτίστως όλα τα στοιχεία από τις βάσεις δεδομένων της ελληνικής αστυνομίας, τα οποία σε συνδυασμό με πηγές και δίκτυα πληροφόρησης, όθησαν τις έρευνές μας σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Ο εντοπισμός των δύο δραστών στην ευρύτερη περιοχή της Ιδωμένης επιβεβαίωσε τον ορθό προσανατολισμό των ερευνών μας στις περιοχές αυτές, ενώ ο εντοπισμός του τρίτου δράστη στο κέντρο της Αθήνας ολοκλήρωσε τις έρευνές μας για την αναζήτηση των υπετήων του εγκλήματος.
τράβηξε φωτογραφίες, τη στιγμή που ο 17χρονος Πακιστανός άρπαζε την τσάντα της φίλης της, ενώ η Ρακινός την κρατούσε ακινητοποιημένη και ο 28χρονος συμπατριώτης του φιλούσε τσίλιες λίγα μέτρα μακριά. Τελικώς οι δράστες κατάφεραν να αρπάξουν την τσάντα της Γερμανίδας, η οποία λίγο αργότερα πέρασε το κατόφλι του αστυνομικού τμήματος Ακροπόλεως μαζί με τη φίλη της που κρατούσε το πολύτιμο υλικό.
Το νερό είχε μπει στα βλάκη. Μετά τη σύλληψη των τριών δραστών, κλήθηκε η πορτογαλίδα Φίλη του Νίκου Μουστάκα, η οποία αναγνώρισε, χωρίς καμία αμφιβολία όπως είπε, τους ανθρώπους που ευθύνονταν για το βίαιο θάνατό του. Μάλιστα, 28χρονος Πακιστάνος, τη στιγμή της σύλληψής του, φορούσε την ίδια μπλούζα, που φορούσε και το μοιραίο βράδυ του 15 Αύγουστου.
Η αστυνομία έδωσε στη δημοσιότητα τα στοιχεία και τις φωτογραφίες τους μετά από εισαγγελική διάταξη για να διαπιστωθεί από τυχόν μαρτυρίες εάν εμπλέκονταν και σε άλλες ληστρικές επιθέσεις Ενώ η οικογένεια Μουστάκα έστειλε ευχαριστήρια επιστολή στο τμήμα ανθρωποκτονιών για τη σύλληψη και παραπομπή των δολοφόνων στη δικαιοσύνη Η δημοσιογράφος Κάτια Νιάκαρη, που είχε παρακολουθήσει τις έρευνες της αστυνομίας και την εξιχνίαση της υπόθεσης, θυμάται.
Ο Νικόλας με τη σύντροφό του από την Πορτογαλέα, το μοναδικό άτομο που είδε την επίθεση από την αρχή μέχρι το τέλος, κάθισε στα βράχια κοντά σε ένα μονοπάτι. Τότε εμφανίστηκαν τρεις άνδρες. Τους πλησίασαν, ζήτησαν ένα τσιγάρο και μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα ξεκίνησε η φιάλτης. Άρχισαν να τραβούν την κοπέλα. Ο ένας την πήρε πιο πέρα ψάχνοντας την τσάντα της, ενώ οι άλλοι δύο επιτέθηκαν στον Νικόλα.
συνέχισαν να είναι βιαιοί. Ο νεαρός δεν είχε τίποτα πάνω του για να αμυνθεί όμως μες προξήματα προσπάθησε να προστατέψει την φίλη του και να απομακρυνθεί ενώ ταυτόχρονα δεχόταν και χτυπήματα. Αν και η σύντροφός του δεν είχε οπτική έπαφη μαζί του τον είδε όμως να πέφτει στο κενό. Πολίτες άκουσαν τις φωνές της και τελικά στο σημείο κλείθηκαν αστυνομικοί της άμεσης δράσης και αστανοφόρο.
Για να καταλάβετε, το παιδί προκειμένου να ανασυρθεί από το σημείο που είχε καταλήξει χρειάστηκε η επέμβαση της πυροσβεστικής καθώς ήταν ένα σημείο δύσβατο και δεν μπορούσαν να το προσεγγίσουν με ευκολία Η ληστεία και η πτώση του Νικόλα δεν ήταν δύο άσχετα μεταξύ τους γεγονότα δεν ήταν ένα απλό δυστύχημα Οι αστυνομικοί της ασφάλειας, μέσα από υλικό από κάμερες της ασφαλείας και καταθέσεις κατάλαβαν ότι βρίσκονταν μπροστά σε μία συμμορία που είχε κοινά χαρακτηριστικά στον τρόπο δράσης της.
Γρήγορα οδηγήθηκαν στη σύλληψη ενός 17χρονου Πακιστανού, ενός 25χρονου όμου εθνίτου και ενός 28χρονου Ιρακινού. Όσο για το ποινικό τους παρελθόν, πλούσιο. Η αστυνομική έρευνα αποκάλυψε πως η συμμορία βρούσε στην περιοχή του Φιλοπάπου και γύρω από την Ακρόπολη. πώς προσέγγιζαν ζευγάρια τη νύχτα, χρησιμοποιούσαν ακόμα και μαχαίρι και τους σάρπαζαν κινητά, χρήματα και κοσμήματα.
Μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει γνωστό ποιος από τους τρεις προκάλεσε την πτώση του Νικόλα αν ήταν άμεσο το σπρόξιμο ή αν ο νεαρός έχασε την ισορροπία του ενώ δεχόταν δίαιη λιώθηση, όμως αυτό δεν είχε ιδιαίτερη σημασία. Η επίθεση συνεχίστηκε σε ένα σημείο όπου υπήρχε άμεσους κίνδυνος πτώσης. Αυτό ήταν καθοριστικό για την ποινική αξιολόγηση της πράξης ως ανθρωποκτονία και όχι ως απλή ληστεία.
Η πιο σημαντική και σοκαριστική κατάθεση ήταν τη συντρόφου του Νικόλα. Σε ένα σημείο ανέφερε ότι τον είχαν πλάτη προς τον κρεμό και όταν ξανακοίταξε τον είδε να πέφτει στο κενό. Περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια την επίθεση που δέχτηκαν Από το πρώτο λεπτό Υποστηρίζοντας ότι κάποιος από τους τρεις Έσπασε ένα γυάλινο μπουκάλι Ενώ άλλος κρατούσε ένα μικρό μαχαίρι Ήδη διαφώναζε συνεχώς Όμως κανένας τους δεν πτωήθηκε Οι δράστες είχαν κρατήσει μέρος των κλοπημέων Ωστόσο κάποια δεν βρέθηκαν ποτέ Ευευτές η Λία Κασιδιάρη και Γιάννη Λαγό και άλλα 20 άτομα περίπου τους αποδοκίμασαν φωνάζοντας συνθήματα εναντίον τους.
Οι τρεις αλλοδαποί που δεν είχαν δικηγόρο να τους εκπροσωπήσει επιχείρησαν να αντικρούσουν την κατηγορία της ανθρωποκτονίας επισημένοντας πως σκοπός τους ήταν η ληστεία και όχι η δολοφονία του 25χρονου φοιτητή. «Πήγα για να κάνω ληστεία», ισχυρίστηκε ο 17χρονος Πακιστανός, όπως έλεγαν οι διαρροές, και πρόσθεσε ότι δεν είχε σκοπό να δολοφονήσει το θύμα, αλλά εκείνος γλίσθεσε και έπεσε στο κενό.
Ήταν το σενάριο που υποστήριξαν και οι τρεις κατηγορούμενοι. Η οικογένεια του αδικοχαμένου φοιτητή δήλωσε παράσταση πολιτικής αγωγής στην ανακριτική διαδικασία για του δικηγόρου της, Δήμητρη Τσοβόλα. Στις 6 Δεκεμβρίου 2018, και ενώ οι τρεις Πακιστάνοι ήταν πλέον προφυλακισμένοι, αναμένοντας τις δίκες τους, ενδεδειγμένων μέτρων όχι μόνο φύλαξης και προστασίας του αρχαιολογικού χώρου αλλά και εξάρθρωση των συμμοριών που δούσαν ανεξέλεγκτα. Γιατί το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη περίμενε πρώτα να χυθεί το αίμα του παιδιού μου για να επιθεωρήσει ο αρχηγός της Ελλάς τον λόφο του φιλοπάπου και να λάβει εκ των υστέρων επιπλέον μέτρα για την αποτελεσματική αστυνόμεση της περιοχής.
Φυσικά απαντήσεις δεν πήρε ποτέ. Τον Ιανουάριο του 2019, ο 17χρονος Πακιστάνος κάθισε στο εδόλου του Τρουμελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων, το οποίο συνεδρίασε και κλεισμένον των θυρών. Ο νεαρός Αλοδαπός αρνήθηκε να ζητήσει συγνώμη για τις πράξεις του, ακόμη και μετά τις υποδείξεις της Προέδρου του Δικαστηρίου, προκαλώντας την οργή των γονιών του Νίκου Μουστάκα, που ήρθαν για πρώτη φορά πρόσωπο με πρόσωπο με έναν εκ των κατηγορουμένων για τη δολφονία του παιδιού τους.
Ο νεαρός επανέλαβε στην απολογία του όλα όσα είχε πει και στην προανάκριση ότι σκοπός τους ήταν να κλέψουν και όχι να σκοτώσουν και πως ο ίδιος, τη στιγμή του φωνικού, έψαχνε την τσάντα της σύντροφου του θύματος. Στο δικαστήριο παρευρέθηκαν ως μάρτυρες και οι δύο νεαρές γερμανίδες οι οποίες είχαν πέσει θύματα ληστείας από την τριμελή συμμορία.
Η φωτογραφία που τράβηξε μια από αυτές την ώρα της ληστείας βοήθησε τις αρχές να ταυτοποιήσουν τους δράστες. Στις καταθέσεις τους μίλησαν για την ιδιαίτερη σκληρότητα των κατηγορουμένων. Τελικώς το δικαστήριο επέβαλε την ανώτατη ποινή που προβλέπεται για ανήλικο δράστη κάθριξη 10 ετών, καθώς δεν τον αναγνώρισε κανέναν αλλαφρυντικό.
Μετά το τέλος της δίκης η μητέρα του Νίκου Μουστάκα έκανε μια σύντομη δήλωση στους δημοσιογράφους. Αρνήθηκε να ζητήσει έστω και σήμερα μία συγνώμη. Αρνήθηκε να ζητήσει μολονότι του υπεδείχθη από την πρόεδρο. Αρνήθηκε. Γιατί για αυτόν προφανώς η συγνώμη έχει να κάνει όταν κάνουμε ένα λάθος. Και ο συνήγορος προς υποστήριξη της κατηγορίας, Δημήτρης Σοβόλας, πρόσθεσε σχολιάζοντας την υπερασπιστική γραμμή.
Ότι δίθε πήγαιναν για να ληστέψει και όχι για να δολοφονήσει. Ενώ στην ανάκριση είπε ότι ξέρανε ότι υπήρχε γκρεμός και αποδέχτηκαν αυτό. Η δημοσιογράφος του ΑΕΛΕΝΗ ΛΑΖΑΡΟΥ που είχε παρακολουθήσει τη δίκη θυμάται. Από όλες τις δικαστικές αίθουσες που έχω βρεθεί ως δημοσιογράφος, αυτή είναι μία από εκείνες που δεν ξέχασα ποτέ.
Αυτό που θυμάμαι περισσότερο δεν είναι οι νομικές λεπτομέρειες, είναι η ατμόσφαιρα μέσα στην αίθουσα, η σιωπή. Και κυρίως οι γονείς του Νίκου, που για πρώτη φορά βρίσκονταν πρόσωπο με πρόσωπο με έναν από τους ανθρώπους που κατηγορούνταν για τη δολοφονία του παιδιού τους. Εκείνο όμως που μου έχει μείνει χαραγμένο ήταν η στιγμή της συγνώμης ή καλύτερα η απουσία της. Στις δικαστικές αίθουσες είναι σχεδόν πάγια πρακτική οι συνήγοροι να συμβουλεύουν τους κατηγορούμενους να ζητούν μια συγνώμη ακόμη κι αν δεν την αισθάνονται πραγματικά.
Εκείνη την ημέρα όμως δεν υπόθηκε ούτε αυτή η τυπική λέξη. Παρά ότι ακόμη και η πρόεδρος του δικαστηρίου τον προέτρεψε να το κάνει, εκείνος αρνήθηκε. Θυμάμαι τη μητέρα του Νίκου να τον κοιτάζει με μία βουβή πίκρα. Δεν ύψωσε τη φωνή της, δεν ξέσπασε. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα πως δεν περίμενε να αλλάξει η απόφαση του δικαστηρίου, περίμενε μόνο να ακούσει μία ανθρώπινη λέξη.
Μία συγνώμη. Και αυτή η λέξη δεν υπόθηκε ποτέ. Στο πρόσωπό της έβλεπε στην απογοήτευση και μια σιωπηλή οργή, γιατί ακόμα και μετά το θάνατο του παιδιού της δεν υπήρχε η παραμικρή ένδειξη μεταμέλειας. Δεν θα ξεχάσω επίσης την κατάθεση της συντρόφου του Νίκου από την Πορτογαλία Με συγκλονιστική ψυχρεμία είχε περιγράψει πώς ο Νίκος είχε βρεθεί με την πλάτη στην άκρη του κρεμού Πίσω του υπήρχε κενό 20 μέτρων και όμως όπως κατέθεσε συνέχιζαν να τον σπρώχνουν Ήταν μια περιγραφή που πάγωσε την αίθουσα Όταν ανακοινώθηκε η απόφαση και επιβλήθηκε η ανώτατη ποινή που μπορούσε να επιβληθεί στον ανήλικο κατηγορούμενο 10 χρόνια κάθριξη, κανείς δεν πανηγύρισε.
Βγαίνοντας από το δικαστήριο είχα την αίσθηση ότι η δικαιοσύνη είχε κάνει το καθήκον της. Όμως εκείνη τη μέρα κατάλαβα, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ότι καμία δικαστική απόφαση δεν μπορεί να απαλύνει πραγματικά τον πόνο δύο γονιών που έχουν χάσει το παιδί τους. πως οι δυο τους είχαν ανθρωποκτόνο πρόθεση. «Οδήγησαν το παιδί μου στην άκρη του βράχου», είπε η μητέρα του.
«Εκείνος τους παρακαλούσε να ηρεμήσουν και θα τους έδινε ό,τι ήθελαν. Του τράβηξαν τις αλυσίδες και το σταυρό από το λαιμό και τον έσπρωξαν στο κενό». Ήταν τέτοια εφόρτηση στη δικαστική αίθουσα που δάκρυσε ακόμη και ο μεταφραστής, που είχε ορίσει το δικαστήριο για τις απολογίες των κατηγορουμένων. Όπως είπε ο ίδιος αργότερα, είχε χάσει και αυτός παιδί και δεν άντεξε Η δημοσιογράφος Αναλήτινα είχε καλύψει τη δίκη για το Σταρ Η εικόνα της μάνας μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου που κρατούσε σφιχτά στα χέρια της τη φωτογραφία του Νικόλα της του γιού της που δολοφονήθηκε ανήμερα τον 15 Αύγουστο του 2018 στον λόφο του Φιλοπάπου από τους τρεις αλλοδαπούς, είναι από τις εικόνες που δύσκολα μπορεί να ξεχάσει κάποιος Ήθελε να έχει το παλικάρι της μαζί της Να ακούσει ίσως και εκείνος την εδημιγορία Ίσως βαθιά μέσα της να πίστευε ότι οι κατηγορούμενοι έστω και εκείνη τη στιγμή Θα σήκωναν το βλέμμα για να δουν από ποιον στέρισαν τη ζωή Όμως εκείνοι δεν έκαναν καμία κίνηση
Παρέμειναν αμίλητοι και με σκημένα τα κεφάλια Το κλίμα μέσα στην αίθουσα του μικτουόρκου του δικαστηρίου ήταν βαρύ Και παρέμεινε βαρύ μέχρι το τέλος Ο γιος μου είχε μια στρωμένη ζωή στη σκοτία που γκρεμίστηκε μέσα σε λίγα λεπτά από τους κατηγορούμενους Πιστεύω ακράδαντα ότι είχαν πρόθεση να τον σκοτώσουν Ο Πακιστανός πήγαινε εκεί κάθε μέρα, τον ήξερε καλά το χώρο Τον έσυραν μέχρι τον γκρεμό και έπεσε το παιδί μου Είπε ο πατέρας του Αττιχουνέου στην κατάθεσή του Όταν κατέθετε η μητέρα του Νίκου Μουστάκα ένιωθε στα λόγια της να σου τρυπάνε την καρδιά Φρασίδηλους αποκάλεσε τους κατηγορούμενους που δεν μπορούσαν να την κοιτάξουν ούτε στα μάτια Ένα κλαράκι ήταν το παιδί μου που το πέταξαν από 25 μέτρα Εγώ μέχρι να πεθάνω είπε θα αναρωτιέμαι το εξής Γιατί δεν μπόρεσαν να ληστέψουν και έπρεπε να σκοτώσουν κιόλας Εκείνη τη στιγμή ακόμα και ο μεταφραστής των κατηγορουμένων δάκρυσε Η ακροαματική διαδικασία συνεχίστηκε με την κατάθεση του μοναδικού ανθρώπου που είχε βίωσει την τραγωδία
και είχε δει καθαρά τα πρόσωπα αυτών που στέρισαν τη ζωή του Νίκου. Η πορτογαλίδα φίλη του αναγνώρισε χωρίς καμία επιφύλαξη αυτούς που τους επιτέθηκαν το μοίρεο βράδυ στον φιλοπάπου. «Σταμάτησαν στην άκρη του γκρεμού για πέντε δευτερόλεπτα», είπε. «Εγώ φώναζα στον Νίκο και όταν ξανακοίταξα είδα τον Νίκο να πέφτει. Φοβήθηκα για τη ζωή μου όταν ήρθαν.
Ο Νίκος τους έλεγε δεν υπάρχει λόγος να το κάνετε αυτό Τους παρακαλούσε να μην τον σπρώχνουν προς τον κρεμό Αν ήθελαν θα μπορούσαν να τον έχουν κρατήσει να μην πέσει Ζητώ συγγνώμη από την οικογένεια Είπε στην απολογία του 29χρονος Πακιστάνος Πήγαμε να ληστέψουμε Δεν είχαμε σκοπό να σκοτώσουμε Ο νεαρός καθόταν κοντά στον κρεμό Πήγα κοντά του κρατώντας μαχαίρι Και αυτός γλίστρισε Ο 26χρονος Ιρακινός από την πλευρά του Ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν καν κοντά στον Νίκο Μουστάκα Αλλά μαζί με τον ανήλικο Είχα να κινητοποιήσει τη νεαρή φίλη του Εγώ με τον ανήλικο πήγαμε στην κοπέλα Και της πήραμε το κινητό Ο Πακιστανός είχε να λάβει τον άντρα Όσο έψαχνα την τσάντα της άκουσα τον Πακιστάνο να έρχεται και να μου φωνάζει «Πάμε να φύγουμε».
Δεν κατάλαβα γιατί ούτε είδα τι έγινε με τον νεαρό. Δεν γνωρίζω αν τον πέταξε στον κρεμό. Ήταν πιο εύκολο να πάω στην κοπέλα γιατί δεν αντιδρούσε. Ζητάω συγγνώμη. Δεν πιστεύω ακόμη ότι έγινε αυτό το πράγμα. Ποτέ δεν σχεδίασα κάτι τέτοιο. Πήγαμε να κλέψουμε, όχι να σκοτώσουμε. Δεν ξέρω πώς έγινε κάτι τέτοιο. «Φανταστείτε τις τραγικές στιγμές που βίωσε ο γιος μου στα τελευταία λεπτά της ζωής του από αυτούς και κυρίως από τον Ιρακινό αρχηγό, που έχει το θράσος να εψώνει τη φωνή του στο δικαστήριο», είπε τραγική η μάνα μετά την ολοκλήρωση των απολογιών.
«Να μας φέρει τον Νικόλα μας πίσω και αν τον φέρει από μένα είναι ελεύθερος. Εμείς ούτε γιορτές ούτε Χριστού για να θα ζήσουμε ξανά». Η εισαγγελέαση Σέντρας πρότεινε την ενοχή και των δύο κατά το κατηγορητήριο. Από την ακροαματική διαδικασία, την εξέταση των μαρτύρων, τις απολογίες των κατηγορουμένων, τα αναγνωστέα έγγραφα και κυρίως την ιατροδικαστική έκθεση, κατά τη γνώμη μου αποδείχθηκε ότι τέλεσαν ανθρωποκτονία από πρόθεση από κοινού.
Προέκυψε η βία ιόθηση του θύματος προς τον κρεμό και μάλιστα η όθησή του σε απόσταση 12 μέτρων από το σημείο που βρισκόταν αρχικά, καθώς τον είχαν πιάσει από τους ώμους, όπως είπε χαρακτηριστικά στην αγόρευσή της. Οι δικηγόροι των δύο κατηγορουμένων δεν ζήτησαν καν ελαφριντικά. Το δικαστήριο ευθυγραμμίστηκε με την εισαγγελική πρόταση και καταδίκασε τον 29χρονο Πακιστάνο σε ισόβια η ανθρωποκτονία του Νίκου Μουστάκα και επιπλέον κάθριξη 17 ετών και 6 μηνών για τα υπόλοιπα δικήματα και τον 26χρονο Ιρακινό σε εισόβια και κάθριξη 11 ετών και 6 μηνών.
Το Μάρτιο του 2020 έγινε στον τριμελές εφετίο ανηλίκων η δίκη του μικρότερου Πακιστανού σε δεύτερο βαθμό. Ο ίδιος κράτησε την ίδια υπερασπιστική γραμμή Ισχυρίστηκε ότι εκείνο το βράδυ πήγε για πρώτη φορά στο λόφο του φιλοπάπου Και ότι η μόνη εμπλοκή του ήταν πως κρατούσε ακινητοποιημένη την πορτογαλίδα φίλη του Μουστάκα Χωρίς να έχει οπτικό πεδίο στην άκρη του βράχου Τα λόγια του προκάλεσαν την έντονη αντίδραση της μάνας Η οποία έβγαλε το δημοσίευμα της εφημερίδας με τη φωτογραφία που τον έδειχνε να επιτίθεται στη Γερμανίδα του Ρίστρια και να την τραυματίζει με σπασμένο μπουκάλι.
Τελικώς το δικαστήριο μείωσε κατά δύο έτη την ποινή του και τον καταδίκασε σε κάθριξη 8 ετών. Ο λόφος του Φιλοπάπου παραμένει σήμερα ένα από τα πιο όμορφα σημεία της Αθήνας. Οι άνθρωποι συνεχίζουν να πηγαίνουν εκεί για βόλτα, για φωτογραφίες, για να δουν την Ακρόπολη φωτισμένη τη νύχτα. αλλά για πολλούς το σημείο αυτό θα είναι για πάντα συνδεδεμένο με τη δολοφονία του Νίκου Μουστάκα.
Ο δημοσιογράφος Νίκος Τσέφλιος ερευνά και αφηγείται σκοτεινές υποθέσεις, διαβόητες δολοφονίες και ανεξιχνία στα μυστήρια στο πλαίσιο της σειράς με αληθινά εγκλήματα που συγκλώνησαν την Ελλάδα από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα. Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο της σειράς ακολουθήστε μας στο Spotify και στα Apple Podcasts ή ακούστε μας μέσα από το Lifeo TV στο YouTube και στο LifeoGR
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
