Ο Οδυσσέας χωρίς Ιθάκη: όταν το ταξίδι δεν τελειώνει
Ανατροπή στο ...χαρτίΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Κι αν η Οδύσσεια δεν ήταν ιστορία επιστροφής, αλλά ιστορία άρνησης του τέλους;
Σε αυτό το επεισόδιο της Ανατροπής στο Χαρτί διαβάζουμε τον Οδυσσέα αλλιώς: ως ήρωα του ταξιδιού, όχι της άφιξης.
Μιλάμε για την Ιθάκη ως ιδέα, για την Καλυψώ ως καθρέφτη, και για το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος που δεν χωράει στο τέλος που του έχουν γράψει.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
και να σκεφτούμε τις αναλλακτικές εξελίξεις στα αγαπημένα μας βιβλία. Καλώς ήρθατε σε άλλο ένα επεισόδιο του podcast Ανανθρωπής στο Χαρτί Για σήμερα θα κινηθούμε στους πιο κλασσικούς δρόμους της παγκόσμιες λογοτεχνίας και θα αναρωτηθούμε τι θα γινόταν αν η Οδύσσια δεν τελείωνε ποτέ τουλάχιστον με τον τρόπο που ξέρουμε Ωδίσσια Γιατί όσο προχωρά το ταξίδι κάτι γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο.
Ο Οδυσσέας αντέχει τα πάντα στον τρόπο. Αλλά η Ιθάκη μοιάζει περισσότερο με ιδέα παρά με ανάγκη. Και αν η πραγματική τραγουδία δεν ήταν το ταξίδι αλλά η στιγμή που πρέπει να σταματήσει. Ο Οδυσσέας θέλει να γυρίσει. Οι θεοί τον εμποδίζουν. Η Θάκη είναι λύτρωση. Αλλά το ίδιο το κείμενο μας προδίδει. Γιατί ως γνωστόν ο Οδυσσέας καθυστερεί.
αφηγείται ξανά και ξανά την ιστορία του θα βγει κανείς ότι απολαμβάνει τον ρόλο του περιπλανόμενου και κάθε φορά όπου μπορεί να μείνει, μένει ίσως χωρίς ιδιαίτερες τύψεις στην Κίρκη, στην Καλυψό, στους Θεάκες εκεί κανείς δεν πιστώνει ότι η επιστροφή δεν είναι ορμή μοιάζει περισσότερο να είναι υποχρέωση Πάμε να δούμε την πλέον χαρακτηριστική σκηνή Στην Καλυψό Εκεί όπου η πιο αποκαλυπτική σκηνή της Οδύσσιας Δεν είναι κάποια μάχη Είναι η στασιμότητα Στην ογηγία Οδυσσέας έχει αθανασία, ασφάλεια, έρωτα, ειρήνη Αυτά που λίγο πολύ θέλει ένας απλός άνθρωπος Κι όμως Οδυσσέας κάθεται στην ακτή και κοιτά τη θάλασσα Όχι επειδή υποφέρει, αλλά επειδή δεν είναι αυτός, δεν είναι ο εαυτός του Και εδώ γεννιέται το μεγάλο ερώτημα. Αν αφαιρέσεις τον δρόμο, τι μένει από τον Οδυσσέα.
Η καλύψη εδώ δεν είναι κάποιος πειρασμός. Λειτουργεί περισσότερο σαν καθρέφτης. Δείχνεις τον Οδυσσέα τι θα γίνει αν σταματήσει να ταξιδεύει. και αυτό τον τρομάζει περισσότερο από τον δρόμο περισσότερο από τον θάνατο συνεπής στον εαυτό του. Η Ιθάκη θα γινόταν ένας μύθος και όχι ένας τόπος παρηγοριάς. Αν το ταξίδι του Οδυσσέα ήταν η ταυτοδιτά του, τότε ο Οδυσσέας δεν είναι βασιλιάς.
Είναι φυγητής. Γιατί χωρίς το ταξίδι δεν θα έχει ιστορία να πει. δεν θα έχει κάποιο ιδιαίτερο ρόλο ίσως να μην έχει κάποιο λόγο ύπαρξης η επιστροφή ισοδυναμεί με σιωπή και τι θα γινόταν αν η Ιθάκη είναι απώλεια γιατί όταν τελειώνει η Οδύσσια αρχίζει η φθορά η καθημερινότητα ο ήρωας γίνεται σύζυγος πατέρας άρχοντας σταματά να είναι ο ταξιδιώτης που συμπεριπέτειες και αυτό ίσως να είναι το μεγαλύτερο τίμη Παρόμοιες μορφές στη λογοτεχνία συναντάμε στον Hemingway, στον γέρο και τη θάλασσα.
ένα βιβλίο που ο αγώνας ως λόγος ύπαρξης είναι πολύ μεγαλύτερος από την ίδια την νίκη στον Στόουνερ εκεί έχουμε μια ήσυχη αποδοχή αντί για περιπέτεια τα λέει κανείς ακριβώς το αντίθετο του Οδυσσέα και στον Λαβύρθο του Μπόρχες που είδαμε πριν από μερικά επεισόδια όπου εκεί δεν υπάρχει μάλλον έξοδος ως φιλοσοφία ζωής Όλοι συνομιλούν με έναν Οδυσσέα ο οποίος δεν θέλει να τελειώσει το ταξίδι Τι μας λέει σήμερα αυτού του είδους όμως η ανάγνωση.
Σε έναν κόσμο που απαιτεί στόχους, σε έναν κόσμο που απαιτεί επιτυχημένες ιστορίες, που απαιτεί ένα όμορφο τέλος ή ένα άσχημο τέλος αλλά σίγουρα ένα οριστικό τέλος. Μια Οδύσσια χωρίς αυτό το τέλος σίγουρα θα λέγει κάτι αιρετικό. ότι δεν είναι όλοι φτιαγμένοι για την άφηξη ότι κάποιοι είναι φτιαγμένοι για μια διαρκής κίνηση και αυτό δεν είναι αποτυχία είναι χαρακτήρας Μέχρι το επόμενο επεισόδιο να θυμάστε ότι μερικές φορές δεν φοβόμαστε να χαθούμε.
Φοβόμαστε να φτάσουμε. Ωραία!
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
