Αγάπη χωρίς φόβο: Πώς η ομοφοβία, η αμφιφοβία και η τρανσφοβία πληγώνουν τις σχέσεις

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:01 Καλώς ήρθατε στο podcast Ανθρώπων Σχέσεις. Είμαι ο Ιωάννης Σιδηρόπουλος και εδώ εξερευνούμε τη ψυχολογία των σχέσεων, τις προκλήσεις της σύγχρονης ζωής και ανοίγουμε χώρο για σύνδεση με τον εαυτό μας και τους άλλους, με τη ψυχολογία ως οδηγό και την ποίηση ως γλώσσα. Καλωσορίσατε σε ένα ακόμη επεισόδιο του Ανθρώπων Σχέσεις.

00:33 Σήμερα, με αφορμή τη Διεθνή Υμέρα Κατά της Ομοφοβίας, της Αμφιφοβίας και της Τρανσφοβίας, θα μιλήσουμε για ένα θέμα βαθιά ανθρώπινο και βαθιά σχεσιακό. Το πώς ο φόβος, η προκατάληψη και η απόρριψη πληγώνουν τις σχέσεις. Όχι μόνο τις ερωτικές, αλλά και τη σχέση με τον εαυτό, την οικογένεια, τους φίλους, την ορατότητα και την ίδια την αίσθηση ότι αξίζεις να αγαπηθείς χωρίς να κρύβεσαι.

01:05 Γιατί η συγκεκριμένη Διεθνής ημέρα που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 17 Μαΐου δεν αφορά απλώς μια κοινωνική καμπάνια ή ένα σύνθημα. Αφορά ανθρώπους. Αφορά το παιδί που φοβάται να μιλήσει στους γονείς του, τον ενήλικα που μαθαίνει να λογοκρίνει τον εαυτό του για να μην χάσει την αποδοχή, τον άνθρωπο που αγαπά αλλά δεν ξέρει αν έχει το δικαίωμα να αγαπηθεί φανερά.

01:30 Και μας αφορά όλους. Γιατί ο τρόπος που μια κοινωνία φέρεται στους πιο ευάλωτους καθρεφτίζει το βάθος της ανθρωπιάς της. Πάμε να το δούμε μαζί. Τι σημαίνει πραγματικά η παγκόσμια ημέρα κατά της ομοφοβίας, αμφιφοβίας και τρασφοβίας Η ημέρα αυτή δεν αφορά απλώς μια επέτειο ένα hashtag ή μια συμβολική αναφορά στο ημερολόγιο Η ημέρα αυτή που η ορολογία της στα αγγλικά είναι η The Hobbit, η Διεθνής ημέρα δηλαδή κατά της ομοφοβίας, αμφιφοβίας και τρανσφοβίας, υπάρχει για να μας υπενθυμίζει ότι οι διακρίσεις απέναντι στα ΛΟΑΤΚΙ πλάσα άτομα δεν είναι θεωρητικές.

02:23 Επηρεάζουν ζωές, σώματα, ψυχές, οικογένειες, φιλίες και ερωτικές σχέσεις. Η 17η Μαΐου έχει ιστορική σημασία, γιατί συνδέεται με την απόφαση του 1990 να αφαιρεθεί η ομοφιλοφιλία από τη λίστα των ψυχικών διαταραχών, ενώ το 2026 το παγκόσμιο θέμα είναι at the heart of democracy, στην καρδιά της δημοκρατίας, ακριβώς για να τονίσει ότι η ισότητα, η ελευθερία και η δικαιοσύνη δεν είναι περιφερειακά αιτήματα, αλλά βρίσκονται στον πυρήνα μιας πραγματικά δημοκρατικής κοινωνίας.

03:01 Και αυτό είναι πολύ σημαντικό να το πούμε από την αρχή. Όταν μιλάμε για ομοφοβία, αμφιφοβία και τρανσφοβία δεν μιλάμε μόνο για απόψεις Μιλάμε για κοινωνικές τάσεις, για προκαταλήψεις, για ακύρωση, για αποκλεισμό, για χλεβασμό, για φόβο Και για συνθήκες που κάνουν έναν άνθρωπο να νιώθει ότι για να γίνει αποδεκτός πρέπει να μικρύνει, να κρυφτεί ή να αποσιωπήσει ένα βασικό κομμάτι του εαυτού του και όταν αυτό συμβαίνει, δεν μένει έξω από τις σχέσεις, μπαίνει μέσα τους.

03:36 Μπαίνει στη σχέση με τον εαυτό, μπαίνει στη σχέση με την οικογένεια, μπαίνει στη φιλία, μπαίνει στον έρωτα. Μπαίνει στην καθημερινή αίσθηση του αν έχεις δικαίωμα να είσαι ανοιχτός, ασφαλής και ορατός. Γι' αυτό και το σημερινό επεισόδιο δεν είναι απλώς ένα κοινωνικό επεισόδιο, είναι βαθιά επεισόδιο σχέσεων. Γιατί τι σημαίνει να μεγαλώνεις φοβούμενος ότι αν πεις ποιος είσαι μπορεί να χάσεις την αποδοχή Τι σημαίνει να αγαπάς κάποιον αλλά να νιώθεις ότι αυτή η αγάπη πρέπει να παραμείνει αόρατη Τι σημαίνει να φοβάσαι όχι μόνο την απόρριψη αλλά και τη γελιοποίηση, την αμφισβήτηση ή τον κίνδυνο και τι σημαίνει για μια κοινωνία, για μια οικογένεια, για μια παρέα, για μια σχέση όταν η διαφορετικότητα δεν αντιμετωπίζεται ως ανθρώπινη πραγματικότητα αλλά ως κάτι που πρέπει να διορθωθεί, να κρυφτεί ή να αντέξει σιωπηλά.

04:36 Αυτό είναι το κεντρικό σημείο της παγκόσμιας ημέρας αυτής. Ότι η βία δεν είναι μονοσωματική. Υπάρχει και η βία της ντροπής, η βία της σιωπής, η βία της διαρκούς προσαρμογής η βία του να μαθαίνεις να ζεις με την αίσθηση ότι η αγάπη σου, η ταυτότητά σου ή το σώμα σου μπορεί να γίνουν αιτία απόλυας ασφάλειας και ίσως γι' αυτό η σημερινή ημέρα μας αφορά όλους γιατί δεν αφορά μόνο τα ΛΟΑΤΚΙ πλάσσα άτομα αφορά και τον τρόπο που σχετιζόμαστε ως κοινωνία αφορά το αν μπορούμε να δημιουργούμε σχέσεις μέσα στις οποίες ο άλλος δεν χρειάζεται να κρύβεται για να χωρέσει. Αφορά το να αντιλαμβανόμαστε ότι όταν πληγώνεται ο πιο ευάλωτος πληγώνεται και η ποιότητα της κοινής μας ανθρωπιάς.

05:26 Και ίσως η πιο ουσιαστική φράση αυτής της πρώτης ενότητας είναι η εξής. Η 17η Μαΐου δεν μας καλεί απλώς να ανεχτούμε τη διαφορετικότητα. Μας καλεί να δούμε πως ο φόβος, η προκατάληψη και η ακύρωση μπορούν να εισβάλλουν στις πιο βαθιές ανθρώπινες σχέσεις και να τις πληγώσουν. Και πάμε να περάσουμε στην επόμενη ενότητα σε ένα βασικό θέμα.

06:00 Στη σχέση με τον εαυτό. Πριν ένας άνθρωπος φοβηθεί την απόρριψη των άλλων, πολλές φορές έχει ήδη μάθει να φοβάται τον ίδιο του τον εαυτό. Και ίσως εδώ βρίσκεται ένα από τα πιο βαθιά τραύματα που αφήνουν η ομοφοβία, η αμφιφοβία και η τρανσφοβία. Δεν μένουν μόνο έξω, στο κοινωνικό βλέμμα, στα σχόλια, στις διακρίσεις ή στις αντιδράσεις των άλλων.

06:21 Πολύ συχνά περνούν προς τα μέσα. Γίνονται εσωτερική ντροπή, εσωτερική λογοκρισία, εσωτερικός φόβος. Και όταν ένας άνθρωπος μεγαλώνει, ακούγοντας άμεσα ή έμεσα ότι αυτό που είναι ή αυτό που νιώθει είναι λάθος, υπερβολή, φάση, ντροπή, αμαρτία, πρόβλημα ή κάτι που πρέπει να κρυφτεί, τότε δεν τραυματίζεται μόνο η σχέση του με τον κόσμο, τραυματίζεται και η σχέση του με τον εαυτό του.

06:52 Πάμε να το δούμε ένα-ένα. Πρώτον, η ντροπή μπαίνει πολύ νωρίς. Πολλές φορές η εσωτερικευμένη ντροπή δεν γεννιέται από ένα μόνο μεγάλο γεγονός, γεννιέται από χιλιάδες μικρά μηνύματα, από ένα βλέμμα, ένα αστείο, από μία λέξη που χρησιμοποιείται σαν προσβολή, από μία φράση τύπου «αυτά δεν είναι φυσιολογικά», από την αίσθηση ότι κάποια πράγματα δεν πρέπει να λέγονται, από τη σιωπή γύρω από «ό,τι δεν χωρά στο κανονικό».

07:21 Και έτσι ο άνθρωπος μπορεί να αρχίσει να μαθαίνει πολύ νωρίς ότι για να είναι ασφαλής πρέπει να κρύβει κομμάτια του εαυτού του. Δεύτερον, η αυτολογοκρισία γίνεται τρόπος επιβίωσης. Όταν κάποιος δεν νιώθει ότι υπάρχει χώρος να υπάρξει ανοιχτά, αρχίζει να αυτολογοκρίνεται. Προσέχει πώς μιλά, προσέχει πώς κινείται, προσέχει τι λέει για τον εαυτό του, προσέχει πού νιώθει, πού εκφράζεται, πού φαίνεται.

07:50 Μαθαίνει να μετρά τον εαυτό του για να μην εκτεθεί. Αυτό είναι πολύ βαρύ ψυχικά γιατί ο άνθρωπος δεν ζει πια αυθόρμητα, ζει επιτηρώντας τον εαυτό του. και όταν αυτό κρατά χρόνια, η επιτήρηση γίνεται σχεδόν δεύτερη φύση. Τρίτον, η απόρριψη μετατρέπεται σε εσωτερική σύγκρουση. Ένα από τα πιο επώδυνα σημεία είναι ότι πολλές φορές ο άνθρωπος δεν έχει απέναντί του μόνο την εξωτερική απόρριψη, έχει και μια εσωτερική μάχη.

08:20 Από τη μία αυτό που είναι, από την άλλη αυτό που έχει μάθει ότι θα έπρεπε να είναι. Από τη μία η επιθυμία να υπάρξει αληθινά, από την άλλη ο φόβος ότι η αλήθεια του θα του κοστίσει αγάπη, αποδοχή ή ασφάλεια. Και αυτή η εσωτερική σύγκρουση κουράζει βαθιά, γιατί ο άνθρωπος δεν νιώθει μόνο ότι παλεύει με τον κόσμο, παλεύει και μέσα του.

08:44 Και τέταρτον, πριν έρθει η αποδοχή των άλλων, χρειάζεται συχνά να ξαναχτιστεί η σχέση με τον εαυτό. Αυτό είναι πολύ ουσιαστικό. Για πολλούς ΛΟΑΤΚΙ πλάς ανθρώπους το πρόβλημα δεν είναι μόνο αν θα τους δεχτούν οι άλλοι. Είναι ότι έχουν χρειαστεί πρώτα να δουλέψουν βαθιά για να μπορέσουν να δεχτούν οι ίδιοι τον εαυτό τους χωρίς ντροπή.

09:05 Να πιστέψουν ότι δεν είναι λάθος, ότι δεν είναι λιγότεροι, ότι δεν είναι υπερβολικοί, ότι δεν χρειάζεται να μικρύνουν για να αξίζουν αγάπη. και αυτή η εσωτερική δουλειά είναι πολύ μεγάλη γιατί σημαίνει να ξεμάθεις φόβους που ίσως σε συνοδεύουν χρόνια. Άρα πώς επηρεάζουν η ομοφοβία, η αμφιφοβία και η τρανσφοβία τη σχέση με τον εαυτό τη φορτίζουν με ντροπή, αυτολογοκρισία, φόβο και εσωτερική σύγκρουση κάνουν τον άνθρωπο να μην έχει να διαχειριστεί μόνο το ποιος είναι αλλά και το αν έχει δικαίωμα να υπάρξει ανοιχτά ως αυτό που είναι.

09:45 Και ίσως η φράση μας εδώ είναι η εξής. Πριν ένας άνθρωπος φοβηθεί ότι ο κόσμος δεν θα τον αποδεχτεί, πολλές φορές έχει ήδη μάθει να φοβάται μήπως απορρίψει ο ίδιος τον εαυτό του. Και ας περάσουμε στη σχέση με την οικογένεια Η οικογένεια μπορεί να γίνει ο πρώτος χώρος ασφάλειας αλλά μπορεί να γίνει και ο πρώτος χώρος φόβου και αυτό είναι ένα από τα πιο βαθιά και πιο ευαίσθητα σημεία του σημερινού θέματος.

10:28 Γιατί για πολλούς ΛΟΑΤΚΙ πλάς ανθρώπους το ερώτημα δεν είναι μόνο θα με αποδεχτεί η κοινωνία, είναι πρώτα απ' όλα θα με αντέξουν οι δικοί μου, θα με δουν, θα με ακούσουν, θα με αγαπήσουν όπως είμαι ή θα χρειαστεί να κρύψω κάτι βασικό για να μην χάσω τη θέση μου μέσα στην οικογένεια. Και αυτό έχει τεράστιο ψυχικό βάρος.

10:51 Πάμε να τα δούμε ένα-ένα. Πρώτον, η οικογένεια μπορεί να γίνει χώρος σιωπής Πολλές φορές το πρώτο τραύμα δεν είναι μια ανοιχτή σύγκρουση, είναι η σιωπή Το ότι κάτι δεν λέγεται, το ότι κάτι υπονοείται αλλά δεν κατανομάζεται Το ότι ο άνθρωπος καταλαβαίνει πολύ νωρίς πως υπάρχουν κομμάτια του εαυτού του που δεν χωρούν εύκολα στο οικογενειακό πλαίσιο Και έτσι αρχίζει να ζει διπλά Αλλά σκέφτεται, αλλά νιώθει, αλλά λέει, αλλά κρύβει Αυτή λοιπόν η διπλή ζωή είναι φθαρτική, κουραστική, εξουθενωτική γιατί η οικογένεια που θα μπορούσε να είναι χώρος ανάσας γίνεται χώρος επιτήρησης του εαυτού.

11:34 Δεύτερον, το coming out δεν είναι υποχρέωση. Αυτό είναι πολύ σημαντικό να υποθεί με καθαρότητα. Το coming out δεν είναι χρέος. Το να μιλήσεις δηλαδή, το να πεις ποιος είσαι. Να πεις την αλήθεια για τη σεξουαλική σου ταυτότητα. Δεν είναι τεστ ειλικρίνειας το coming out Δεν είναι απόδειξη θάρρους που όλοι οφείλουν να περάσουν με τον ίδιο τρόπο και στον ίδιο χρόνο Ένας άνθρωπος δεν χρωστά να αποκαλυφθεί αν δεν είναι ασφαλής Δεν χρωστά να μιλήσει αν φοβάται ότι θα χάσει στέγη, προστασία, αποδοχή ή ακόμα και σωματική ασφάλεια Δεν χρωστά να εκτεθεί για να ηρεμήσουν οι άλλοι ή για να υπάρξει μια ψεύτικη καθαρότητα Αυτό που χρειάζεται είναι σεβασμό στο ρυθμό, στην ετοιμότητα και κυρίως στην ασφάλεια του κάθε ανθρώπου.

12:25 Τρίτον, η απόρριψη από την οικογένεια αφήνει πολύ βαθύ αποτύπωμα. Όταν η οικογένεια αντιδρά με ακύρωση, γελιοποίηση, πίεση, άρνηση ή βία, το τραύμα είναι πολύ βαθύ. Γιατί δεν μιλάμε για έναν τυχαίο άνθρωπο, μιλάμε για το αρχικό σύστημα δεσμού. Το μήνυμα τότε δεν είναι μόνο διαφωνώ μαζί σου Το μήνυμα που συχνά ακούγεται βαθύτερα είναι Αν είσαι αληθινά αυτός που είσαι Κινδυνεύεις να χάσεις την αγάπη και τη θέση σου εδώ Και αυτό μπορεί να περάσει μετά σε όλη τη ζωή του ανθρώπου Στον φόβο απόρριψης, στη δυσκολία εμπιστοσύνης Στην ανάγκη να κρύβεται Ή στο αίσθημα ότι πρέπει συνεχώς να αποδεικνύει πως αξίζει να αγαπηθεί Και τέταρτον, υπάρχουν όμως και οικογένειες που μαθαίνουν Είναι επίσης σημαντικό να αφήσουμε χώρο και για κάτι ακόμη Δεν αντιδρούν όλες οι οικογένειες με τον ίδιο τρόπο και δεν μένουν όλες στάσιμες Υπάρχουν γονείς που στην αρχή δεν καταλαβαίνουν, φοβούνται, περδεύονται ή αντιδρούν άσχημα Αλλά με τον χρόνο την αγάπη και την επίγνωση μπορούν να μετακινηθούν

13:37 Να μάθουν, να ακούσουν, να αλλάξουν, να αγκαλιάσουν Αυτό δεν σβήνει πάντα το πόνο της πρώτης αντίδρασης Μπορεί όμως να ανοίξει έναν δρόμο αποκατάστασης Και αυτό έχει μεγάλη σημασία γιατί δείχνει ότι η οικογένεια δεν είναι μόνο τόπος πληγής Μπορεί να γίνει και τόπος μεταμόρφωσης Όταν υπάρχει πραγματική διάθεση να μπει η αγάπη πάνω από την προκατάληψη Άρα τι σημαίνει η σχέση με την οικογένεια μέσα σε αυτό το θέμα Σημαίνει ότι η οικογένεια μπορεί να γίνει είτε το πρώτο καταφύγιο Μπορεί να είναι ο τόπος όπου ένας άνθρωπος νιώθει ότι χωρά όπως είναι ή ο τόπος όπου μαθαίνει ότι πρέπει να κρύβεται για να μην χάσει την αγάπη.

14:21 Και η φράση μας εδώ είναι η εξής. Η οικογένεια έχει τη δύναμη να γίνει ο πρώτος χώρος ασφάλειας αλλά και ο πρώτος χώρος όπου ένας άνθρωπος μαθαίνει να φοβάται ότι η αλήθεια του μπορεί να του κοστίσει την αγάπη. Και πάμε να περάσουμε τώρα στις φιλίες και στην επιλεγμένη οικογένεια Όταν η οικογένεια δεν είναι ασφαλής, όταν η κοινωνία σε κοιτά με καχυποψία ή όταν έχεις μάθει να κρύβεις κομμάτια του εαυτού σου για να μην χάσεις αποδοχή τότε οι φιλίες μπορούν να γίνουν κάτι πολύ περισσότερο από παρέα Μπορούν να γίνουν χώρος επιβίωσης, χώρος ανακούφησης χώρος όπου ο άνθρωπος δεν χρειάζεται να εξηγεί συνεχώς την ύπαρξή του Και γι' αυτό για πολλούς λατ και πλάς ανθρώπους οι φίλοι γίνονται συχνά και η επιλεγμένη οικογένεια Αυτό δεν είναι καθόλου μικρό γιατί όταν ένας άνθρωπος δεν νιώθει ότι χωρά ολοκληρωμένα στο αρχικό του περιβάλλον το να βρεθεί έστω ένας άλλος άνθρωπος που να του λέει με λόγια και κυρίως με τη στάση του δεν χρειάζεται να μικρίνεις για να χωρέσεις δίπλα μου

15:26 μπορεί να γίνει βαθιά θεραπευτικό Η κοινωνική στήριξη από φίλους και από ένα περιβάλλον που αποδέχεται συνδέεται με καλύτερα αποτελέσματα ψυχικής υγείας. Σε έρευνα του Trevor Project για trans και non-binary νέους και νέες ανθρώπους και έγχρωμους, τα υψηλά επίπεδα στήριξης από φίλους και η αίσθηση ότι ζεις σε μια κοινότητα που σε αποδέχεται, συσχετίστηκαν με χαμηλότερες πιθανότητες προώρου αυτοκτονικού ιδεασμού, ενώ η στήριξη από φίλους, οικογένεια και κοινότητα συνδέθηκε και με χαμηλότερα ποσοστά κατάθλιψης.

16:00 Πάμε να τα δούμε ένα-ένα. Πρώτον, οι φίλοι γίνονται χώρος αλήθειας. Σε πολλές περιπτώσεις οι φίλοι είναι οι πρώτοι άνθρωποι στους οποίους ένα λοάκι πλάς άτομο μπορεί να μιλήσει ανοιχτά. πριν από την οικογένεια, πριν από την κοινωνία, πριν ακόμη ίσως νιώσει και ο ίδιος πλήρως έτοιμος να πει ξεκάθαρα ποιος είναι. Και αυτό έχει τεράστια σημασία, γιατί η φιλία τότε δεν είναι απλώς μοίρασμα χρόνου, είναι το πρώτο πεδίο που ο άνθρωπος δοκιμάζει αν η αλήθεια του μπορεί να αντέξει στο φως χωρίς να τιμωρηθεί.

16:30 Δεύτερον, η επιλεγμένη οικογένεια δεν αναγκαθιστά απλώς, επανορθώνει. Η έννοια της επιλεγμένης οικογένειας είναι πολύ ουσιαστική εδώ. Δεν σημαίνει πάντα ότι οι βιολογικοί δεσμοι χάνονται, σημαίνει όμως ότι μερικές φορές η βαθύτερη αίσθηση αποδοχής, προστασίας και αναγνώρισης έρχεται από ανθρώπους που δεν συνδέονται με συγγένεια αλλά με συνειδητή παρουσία.

16:54 Αυτοί οι άνθρωποι δεν γίνονται σημαντικοί μόνο επειδή είναι καλοί φίλοι Γίνονται σημαντικοί επειδή προσφέρουν κάτι που ίσως έλλειψε Χώρο, σεβασμό, καθησυχαστική παρουσία, ογλώσσα χωρίς χλαβασμό Και μια σχέση όπου δεν χρειάζεται να είσαι λιγότερος για να αγαπηθείς Τρίτον, η φιλία μπορεί να γίνει αντίβαρο στην τροπή Όταν ένας άνθρωπος έχει μάθει να ντρέπεται, να φοβάται, να αυτολογοκρίνεται ή να περιμένει την απόρριψη τότε μια ασφαλής φιλία μπορεί να λειτουργήσει σαν αντίβαρο Όχι μαγικά, όχι επειδή σβήνει όλα τα τραύματα, αλλά επειδή αρχίζει να δημιουργεί μια άλλη εμπειρία ότι υπάρχει και σχέση χωρίς φόβο, υπάρχει και αποδοχή χωρίς όρους, υπάρχει και εκείτητα χωρίς εξευτελισμό ή αμφισβήτηση και πολλές φορές ακριβώς έτσι ξεκινά να αλλάζει η σχέση με τον εαυτό.

17:50 Και τέταρτον, να είσαι φίλος δεν σημαίνει να ανέχεσαι, σημαίνει να στέκεσαι. Εδώ είναι και το πιο ουσιαστικό σημείο αυτής της ενότητας. Η αληθινή φιλία δεν χρειάζεται να είναι τέλεια, να ξέρει πάντα τις σωστές λέξεις ή να έχει διαβάσει τα πάντα. Χρειάζεται όμως να είναι ασφαλής, να μην γελιοποιεί, να μην αφισβητεί, να μην πιέζει, να μην κάνει αστεία που πληγώνουν, να μην ζητά από τον άλλο να εξηγήσει την ύπαρξή του για να γίνει αποδεκτός.

18:21 Η Trevor Project τονίζει σε οδηγό υποστήριξης ότι οι βασικές μορφές στήριξης είναι να αποδέχεσαι ότι τα συναισθήματα του άλλου είναι αληθινά, να τον παίρνεις στα σοβαρά και να τον συνδέεις με ασφαλείς πόρους όταν χρειάζεται. Άρα, τι σημαίνουν οι φιλίες και οι επιλεγμένοι οικογένειες σε αυτό το θέμα? σημαίνουν ότι πολλές φορές η θεραπεία δεν ξεκινά πρώτα από τη μεγάλη κοινωνική αλλαγή, ξεκινά από έναν άνθρωπο που στέκεται σωστά, από μια φιλία που δεν ζητά από τον άλλο να κρυφτεί, από μια σχέση όπου η αλήθεια του δεν αντιμετωπίζεται ως βάρος, αλλά ως κομμάτι της ανθρώπινης παρουσίας του.

19:01 Και ίσως η φράση μας εδώ είναι η εξής. Μερικές φορές δεν μας σώζει μόνο η αγάπη που γεννηθήκαμε μέσα της, μας σώζει και η αγάπη που βρήκαμε αργότερα σε ανθρώπους που μας είπαν ότι δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε για να ανήκουμε. ή η αμφιφοβία μπαίνουν μέσα σε αυτό το πεδίο, δεν πληγώνουν μόνο το δικαίωμα κάποιου να υπάρχει.

20:15 Πληγώνουν και το δικαίωμά του να αγαπά χωρίς φόβο. Πάμε να τα δούμε να ένα. Πρώτον, όταν η αγάπη δεν μπορεί να είναι ορατή. Ένα από τα πιο επώδυνα στοιχεία είναι ότι πολλά ΛΟΑΤΚΙΠΛΑΣ άτομα δεν έχουν πάντα την πολυτέλεια να ζήσουν τη σχέση τους με την ίδια αυτονόητη ορατότητα που θεωρούν δεδομένοι άλλοι άνθρωποι. Το να κρατηθούν χέρι-χέρι, το να συστηθούν ανοιχτά ως ζευγάρι, το να μιλήσουν για τις σχέσεις τους χωρίς να μετράνε το περιβάλλον, το να μην πρέπει να αποφασίζουν κάθε φορά αν ένας χώρος είναι ασφαλής ή όχι.

20:51 Η έρευνα της FRA δείχνει ότι πολλά ΛΟΑΤΚΙΠΛΑΣ άτομα στην Ευρώπη εξακολουθούν να αποφεύγουν συχνά να κρατιούνται χέρι-χέρι δημόσια με σύντροφο του ίδιου φίλου από φόβο επίθεσης, απειλής ή παρενόχλησης. Και αυτό έχει μεγάλη σημασία για τις σχέσεις, γιατί η αγάπη δεν πληγώνεται μόνο όταν λείπει το συνέστημα. Πληγώνεται και όταν υπάρχει συνέστημα, αλλά ο κόσμος γύρω το μετατρέπει σε κίνδυνο.

21:18 Δεύτερον, η κρυφή σχέση φθείρει αλλιώς. Όταν μια σχέση πρέπει να μείνει κρυφή ή μισοκρυφή, το βάρος δεν είναι μόνο εξωτερικό, μπαίνει μέσα στη δυναμική του ζευγαριού. Ποιος ξέρει, πού μπορούμε να εμφανιστούμε, τι λέμε στους άλλους, πόσο ανοιχτοί μπορούμε να είμαστε, πότε πρέπει να κάνουμε πίσω για να μην φανεί. Αυτό κουράζει βαθιά, γιατί η σχέση αναγκάζεται να οργανώνεται όχι μόνο γύρω από την αγάπη της, αλλά και γύρω από τη διαχείριση του φόβου.

21:47 Τρίτον, η ομοφοβία, η αμφιφοβία και η τρανσφοβία μπαίνουν και μέσα στη σχέση. πάντα μόνο απ' έξω, μερικές φορές παρνούν και μέσα στη σχέση με τη μορφή εσωτερικευμένου φόβου ντροπής ή εμφιβολίας ή ακόμη και εσωτερικευμένης ομοφοβίας στα ίδια ΛΟΑΤΚΙ πλάσ' άτομα. Ένας άνθρωπος μπορεί να αγαπά και ταυτόχρονα φοβάται να ονοματίσει καθαρά αυτή την αγάπη. Μπορεί να θέλει σύνδεση αλλά να δυσκολεύεται να την αντέξει δημόσια.

22:16 Μπορεί να αισθάνεται επιθυμία αλλά να κουβαλά πάνω της ντροπή Αυτό κάνει τις σχέσεις πιο σύνθετες γιατί ο αγώνας δεν είναι μόνο απέναντι στον εξωκόσμιο Είναι συχνά και απέναντι σε όσα ο ίδιος ο άνθρωπος έχει εσωτερικεύσει για τον εαυτό του Τέταρτον, η αμφιφοβία έχει τη δική της πληγή μέσα στις σχέσεις Εδώ χρειάζεται δική αναφορά Τα bisexual άτομα συχνά αντιμετωπίζουν μια ιδιαίτερη μορφή ακύρωσης το ότι μπερδεύονται, ότι δεν έχουν αποφασίσει, ότι είναι αναποφάσιστα ή λιγότερο αξιόπιστες στις σχέσεις.

22:51 Η Stonewall επισημαίνει ότι οι αμφιφιλόφιλοι άνθρωποι συχνά ακούνε μύθους πως η σεξουαλικότητά τους είναι φάση ή σύγχυση και ότι τέτοιες αντιλήψεις επηρεάζουν την ψυχική υγεία και την καθημερινή εμπειρία τους. Αυτό δεν είναι καθόλου μικρό μέσα σε μια σχέση. Γιατί όταν η ταυτότητά σου αμφισβητείται συνεχώς, τότε πρέπει να παλεύεις όχι μόνο για να αγαπήσεις, αλλά και για να σε πιστέψουν.

23:15 Και πέμπτον, η τρανςφοβία αγγίζει πολύ βαθιά την ασφάλεια του σώματος και της αποδοχής. Για τα τρανς άτομα, οι ερωτικές σχέσεις μπορεί να φορτίζονται με πολύ ιδιαίτερους φόβους. Φόβο απόρριψης, φόβο φετιχοποίησης, φόβο βίας, φόβο ότι ο άλλος δεν θα αντέξει την αλήθεια της ταυτότητάς του ή θα την αφισβητήσει. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας σημειώνει ότι ο στιγματισμός, η διακρίσης και η έλλειψη αποδοχής συνδέονται με σημαντική ψυχική επιβάρυνση για trans και gender diverse άτομα.

23:48 Άρα εδώ η ερωτική σχέση δεν είναι μόνο τόπος επιθυμίας, γίνεται και τόπος όπου δοκιμάζεται πολύ βαθιά το αν ο άλλος μπορεί να δει, να σεβαστεί και να αντέξει τον άνθρωπο ολόκληρο. Άρα πώς πληγώνουν τις ερωτικές σχέσεις η ομοφοβία, η αμφιφοβία και η τρανσφοβία? Της πληγώνουν όταν μετατρέπουν την αγάπη σε κάτι που πρέπει να κρυφτεί, να αποδειχθεί, να απολογηθεί ή να φοβηθεί Της πληγώνουν όταν κάνουν την οικειότητα να μοιάζει λιγότερο ασφαλής, λιγότερο αυτονόητη και περισσότερο επισφαλής από όσο θα έπρεπε να είναι Και ίσως η πιο ουσιαστική φράση είναι η εξής Η αγάπη δεν πληγώνεται μόνο όταν δύο άνθρωποι δεν αγαπιούνται πληγώνεται και όταν δύο άνθρωποι αγαπιούνται αλλά ο κόσμος γύρω τους κάνει αυτή την αγάπη να μοιάζει επικίνδυνη.

24:42 Και πάμε να δούμε επιμέρους την αμφιφοβία και την τρανσφοβία μέσα στις σχέσεις. Εδώ χρειάζεται να σταθούμε με ιδιαίτερη προσοχή γιατί όταν μιλάμε γενικά για ομοφοβία πολλές φορές χάνονται δύο πολύ συγκεκριμένες εμπειρίες. Η εμπειρία της αμφιφοβίας και η εμπειρία της τρανσφοβίας. Κι όμως αυτές οι μορφές προκατάληψης έχουν δικές τους ιδιαίτερες πληγές μέσα στις σχέσεις ακριβώς επειδή συχνά συνοδεύονται από ακύρωση, δυσπιστία και αμφισβήτηση της ίδιας της πραγματικότητας του ανθρώπου.

25:11 Όπως είδαμε και πριν, η Stonewell σημειώνει ότι πάρα πολλά μπάλια άτομα συχνά αντιμετωπίζουν μύθους για τη σεξουαλικότητά τους Ότι είναι μια φάση, ότι είναι μια σύγχυση και ότι δεν είναι αξιόπριστα άτομα Ενώ για τα trans άτομα, η trans actual αναδεικνύει ότι η τρανσφοβία επηρεάζει άμεσα την ασφάλεια, την αξιοπρέπεια και τη δυνατότητα να ζουν ανοιχτά και με σεβασμό Πάμε να δούμε ένα-ένα Η αμφιφοβία συχνά λέει στον άνθρωπο ότι δεν είναι αληθινός Ένα από τα πιο επόδυνα στοιχεία της εμφοβίας είναι ότι δεν απορρίπτει μόνο, ακυρώνει Λέει στο άτομο άμεσα ή έμεσα ότι αυτό που είναι δεν είναι αρκετά σαφές, αρκετά στεθερό ή αρκετά πραγματικό Έτσι ένα bisexual άτομο μπορεί να ακούει μπερδεύεται, περνάει φάση, ότι δεν έχει αποφασίσει ότι αργά ή γρήγορα θα διαλέξει πλευρά ή ότι είναι λιγότερο αξιόπιστο σε μια σχέση Αυτό λοιπόν δημιουργεί μια πολύ ιδιαίτερη πλήγη μέσα στις σχέσεις γιατί ο άνθρωπος δεν έχει να παλέψει μόνο για να αγαπήσει έχει να παλέψει και για να τον πιστέψουν

26:13 Δεύτερον, η αμφιφοβία γεννά δυσπιστία μέσα στο ίδιο το σχεσιακό πλαίσιο Σε ερωτικές σχέσεις αυτό μπορεί να εμφανιστεί ως διαρκής καχυποψία σαν ο άλλος να αντιμετωπίζει την bisexual ταυτότητα όχι ως αλήθεια αλλά ως απειλή ή απόδειξη ότι κάτι δεν είναι σταθερό Και έτσι η σχέση μπορεί να γεμίσει με περισσότερη αμφιβολία, περισσότερη ανάγκη εξήγησης ή επιβεβαίωσης, περισσότερη πίεση να αποδείξεις ότι δεσμεύεσαι ή την αίσθηση ότι δεν σου επιτρέπεται να υπάρχεις σύνθετα αλλά πρέπει να απλοποιηθείς για να γίνεις αποδεκτός.

26:48 Αυτό είναι βαθιά άδικο γιατί ζητά από τον άνθρωπο να μικρύνει την αλήθεια του για να νιώσει ασφαλής ο άλλος. Τρίτον, η τρανσφοβία αγγίζει την ίδια τη δυνατότητα να σε δουν όπως είσαι Η τρανσφοβία μέσα στις σχέσεις είναι συχνά ακόμη πιο βίαιη στο επίπεδο της ταυτότητας Γιατί δεν αφισβητεί μόνο επιλογές ή συμπεριφορές, αφισβητεί το ποιος είσαι Ένα τρανς άτομο μπορεί να φοβάται ότι ο άλλος δεν θα το δει πραγματικά Ότι θα το φετιχοποιήσει, ότι θα το απορρίψει μόλις μάθει περισσότερα ότι θα του μιλήσει με λάθος όνομα ή λάθος αντωνυμίες, ότι θα το υποτιμήσει, θα το εκθέσει ή θα το κάνει να νιώσει λιγότερο αληθινό.

27:31 Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υπογραμμίζει ότι ο στιγματισμός και οι διακρίσεις απέναντι σε τρανς και gender diverse άτομα έχουν σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία και την ευημερία τους. Τέταρτον, για τα τρανς άτομα η σχέση δεν είναι μόνο θέμα οικειότητας αλλά και ασφάλειας. Αυτό είναι πολύ κρίσιμο Για πολλούς ανθρώπους μια σχέση είναι κυρίως χώρος συναισθηματικής σύνδεσης Για πολλά τρανς άτομα είναι και χώρος όπου δοκιμάζεται η σωματική, κοινωνική και ψυχική ασφάλεια Θα με δει ο άλλος με σεβασμό?

28:04 Θα με κατονομάσει σωστά? Θα μπορώ να υπάρξω χωρίς να αισθάνομαι ότι απολογούμε? Θα αντέξει την αλήθεια μου ή θα αρχίσει να την αφισβητεί? Η Trans Actual περιγράφει πως η τρανσφοβία έχει επιπτώσει στην καθημερινότητα, στη δημόσια ασφάλεια και στη δυνατότητα των τρανς αντόμων να υπάρχουν και να δουλεύουν με αξιοπρέπεια. Άρα μέσα στις σχέσεις η αποδοχή δεν είναι απλώς ευγένεια, είναι συνθήκη αξιοπρέπειας.

28:31 Και πέμπτον, και στις δύο περιπτώσεις, η πληγή είναι ότι ο άνθρωπος αναγκάζεται να εξηγεί τον εαυτό του αντί να τον ζει. Αυτό είναι ίσως το πιο βαθύ σημείο αυτής της ενότητας Και η αμφιφοβία και η τρανσφοβία βάζουν συχνά τον άνθρωπο σε μια θέση Όπου δεν του επιτρέπεται απλώς να υπάρχει Πρέπει να εξηγεί, να αποδεικνύει, να καθησυχάζει, να διορθώνει Να αντέχει ρωτήσεις, αμφισβήτηση ή προβολές Και αυτό κουράζει βαθιά τις σχέσεις Γιατί η σχέση πάβει να είναι μόνο χώρος αγάπης και γίνεται χώρος συνεχούς διαπραγμάτευσης της ίδιας σου της αλήθειας.

29:07 Άρα, τι φέρνουν ειδικά η αμφιφοβία και η τρανσφοβία μέσα στις σχέσεις? Φέρνουν ακύρωση, δυσπιστία, φόβο, ανάγκη διαρκούς απόδειξης και αμφισβήτηση της ίδιας της ταυτότητας του ανθρώπου. Και αυτό σημαίνει ότι η σχέση δεν δυσκολεύεται μόνο εξωτερικά, δυσκολεύεται και στον πιο βασικό της πυρήνα, στο αν ο ένας άνθρωπος μπορεί να δει τον άλλον αληθινά και με σεβασμό.

29:31 Και η φράση που θα κρατήσουμε είναι η εξής. Το πιο βαθύ τραύμα της αμφιφοβίας και της τρανσφοβίας μέσα στις σχέσεις είναι ότι δεν πληγώνουν μόνο την αποδοχή, πληγώνουν το δικαίωμα του ανθρώπου να γίνει πιστευτός όταν λέει ποιος είναι. Τι σημαίνει λοιπόν να είσαι σύμμαχος? Όταν μιλάμε για το τι σημαίνει να είσαι σύμμαχος, είναι σημαντικό να μην το δούμε σαν τίτλο, σαν ταυτότητα ή σαν δημόσια εικόνα.

30:09 Σύμμαχος δεν είναι αυτός που απλώς δηλώνει ότι δεν έχει πρόβλημα. Σύμμαχος είναι αυτός που μέσα στις σχέσεις του, στη γλώσσα του και στη στάση του κάνει τον άλλον να νιώθει πιο ασφαλής, πιο ορατός και πιο σεβαστός. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί οι σχέσεις δεν αλλάζουν μόνο από μεγάλες πολιτικές αποφάσεις ή από δημόσια συνθήματα Αλλάζουν και από το πώς στέκεται ο ένας άνθρωπος απέναντι στον άλλον στην καθημερινή ζωή Πάμε να τα δούμε ένα-ένα Πρώτον, σύμμαχος σημαίνει πρώτα απ' όλα να ακούς Δεν χρειάζεται να ξέρεις τα πάντα για να σταθείς σωστά χρειάζεται πρώτα να ακούς χωρίς να ηρωνεύεσαι, χωρίς να αφισβητείς χωρίς να προσπαθείς αμέσως να εξηγήσεις στον άλλον την εμπειρία του Πολύ συχνά αυτό που πληγώνει δεν είναι μόνο η ανοιχτή απόρρεψη είναι και η υποτίμηση Έλα μωρέ δεν είναι τόσο σοβαρό υπερβάλλεις, μην το παίρνεις όλα τόσο προσωπικά επειδή σε κορόιδεψαν ήταν ένα αστείο και ούτω κατεξής Η Travel Project σε οδηγώ για το πως μπορούμε να στηρίξουμε

31:16 Δεύτερον, σύμμαχος δεν σημαίνει να πιέζεις κάποιον να αποκαλυφθεί. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Δεν είναι υποστηρικτικό να λες «πες το επιτέλους», «μην κρύβεσαι», «αν θες να είσαι ειλικρινής, βγες ανοιχτά». Ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στον χρόνο, στο ρυθμό και στην ασφαλειά του. Το να σέβεσαι ότι κάποιος μπορεί να μην είναι έτοιμος ή να μην είναι ασφαλής να αποκαλυφθεί είναι μέρος της συμμαχίας.

31:51 Η υποστήριξη δεν είναι πίεση προς εξομολόγηση. Είναι δημιουργία ασφαλούς χώρου. Τρίτον, σύμμαχος σημαίνει να μην γελιοποιείς και να μην αστιεύεσαι εις βάρος της αξιοπρέπειας. Πολλές φορές η βλάβη περνά μέσα από χιούμορ, υπενιγμούς ή αθώα πειράγματα που στην πραγματικότητα αναπαράγουν χλεβασμό, στερεότυπα και ντροπή. Το να είσαι σύμμαγο σημαίνει ότι δεν συμμετέχεις σε αυτό.

32:19 Δεν γελάς για να μην χαλάσεις το κλίμα. Δεν σοπαίνεις όταν κάποιος άλλος γελιοποιείται. Δεν αφήνεις την πλάκα να γίνει κανονικοποίηση της υποτίμησης. αποτίμησης. Γιατί πολύ συχνά η καθημερινή απαξίωση δεν έρχεται μόνο μέσα από μεγάλες πράξεις, έρχεται μέσα από μικρές επαναλαμβανόμενες στιγμές όπου ο άλλος καταλαβαίνει ότι δεν είναι πραγματικά ασφαλής.

32:42 Τέταρτον, σύμμαχο σημαίνει σεβασμό στη γλώσσα, στο όνομα, στην ταυτότητα, στη σχέση. Εδώ η συμμαχία γίνεται πολύ συγκεκριμένη. Σημαίνει να σέβεσαι το όνομα που σου λέει ο άλλος, Τις αντωνυμίες του, τη σχέση του, τον τρόπο που αυτό προσδιορίζεται, να μην μπαίνεις στη θέση του δικαστή, του ποιος είναι ή ποιος θα έπρεπε να είναι.

33:06 Η σωστή γλώσσα δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι τρόπος να λες στον άλλον «σε βλέπω όπως θέλεις» και δικαιούσε να σε βλέπουν. Και πέμπτον, σύμμαχο σημαίνει να κάνεις χώρο, όχι να πρωταγωνιστείς. Αυτό επίσης χρειάζεται να υποθεί. Η συμμαχία δεν είναι για να γίνεις ο καλός, ο ευαισθητοποιημένος, ο ειδικός. Είναι να κάνεις χώρο για να υπάρχει ο άλλος χωρίς να πρέπει να σε καθησυχάζει, να σε εκπαιδεύει ασταμάτητα ή να σου εξηγεί την αξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.

33:40 Μερικές φορές το πιο σωστό που μπορεί να κάνει ένας σύμμαχος είναι να πει «Είμαι εδώ, σε ακούω, σε πιστεύω, θέλω να μάθω από εσένα χωρίς υπερβολή». ένας ασφαλής άνθρωπος ή ένας ασφαλής κύκλος. Και η φράση μας εδώ είναι η εξής. Σύμμαχος δεν είναι αυτός που απλώς λέει ότι αποδέχεται. Είναι αυτός δίπλα στον οποίο ο άλλος δεν χρειάζεται να φοβάται για να υπάρξει.

34:42 Φτάνοντας λοιπόν στο τέλος αυτού του επεισοδίου, ίσως το πιο ουσιαστικό που χρειάζεται να μείνει είναι κάτι πολύ απλό αλλά πολύ βαθύ. καμία αγάπη δεν ανθίζει μέσα στον φόβο δεν ανθίζει όταν πρέπει να κρύβεται δεν ανθίζει όταν πρέπει να απολογείται δεν ανθίζει όταν μαθαίνει να μη κραίνει για να γίνει ανεκτή δεν ανθίζει όταν η ορατότητα γίνεται κίνδυνος και η αλήθεια του ανθρώπου μοιάζει με βάρος που πρέπει να διαχειριστούν οι άλλοι γιατί η αγάπη για να μπορέσει να γίνει σχέση χρειάζεται κάτι πολύ βασικό ασφάλεια Πάμε να τα δούμε να ένα Πρώτον, η αγάπη χρειάζεται χώρο για να υπάρξει ανοιχτά Όταν ένας άνθρωπος δεν ξέρει αν έχει δικαίωμα να πει ποιος είναι να αγαπήσει αυτόν που αγαπά να εκφραστεί χωρίς χλεβασμό ή να ζήσει τη σχέση του χωρίς φόβο τότε η αγάπη δεν πάβει να υπάρχει αλλά αναγκάζεται να ζει περιορισμένη Και μια αγάπη που περιορίζεται διαρκώς από φόβο, σιωπή και κοινωνική απειλή δεν μπορεί να αναπνεύσει ελεύθερα Μπορεί να επιβιώνει, μπορεί να αντιστέκεται, μπορεί να παλεύει

35:51 Αλλά δεν είναι δίκαιο να ζητάμε από την αγάπη να αντέχει μόνιμα εκεί όπου θα έπρεπε απλώς να ανθίζει Δεύτερον, ο φόβος δεν πληγώνει μόνο τα άτομα, πληγώνει και την ίδια τη δυνατότητα του δεσμού Αυτό είναι πολύ σημαντικό Η ομοφοβία, η αμφιφοβία και η τρανσφοβία δεν τραυματίζουν μόνο ατομικά, τραυματίζουν και σχεσιακά Πληγώνουν το πώς ένας άνθρωπος σχετίζεται με τον εαυτό του το πώς εμπιστεύεται, το πώς αφήνεται στην οικειότητα το πώς τολμά να αγαπήσει, το πώς αντέχει να γίνει ορατός μέσα σε μια σχέση Άρα ο φόβος δεν είναι μόνο εξωτερικός εχθρός Μπαίνει μέσα στον ίδιο το δεσμό και τον φθείρει από μέσα Τρίτον, μια κοινωνία που δεν επιτρέπει την αγάπη χωρίς φόβο πληγώνει τη δημοκρατία της Αυτό δείχνει και πολύ ουσιαστικά με το φετινό θέμα της Ιντα Χόμπιτ της Παγκόσμιας Υμέρες κατά της Ομοφοβίας, Τρανσφοβίας και Εμφοβίας με τον τίτλο At the Heart of Democracy στην καρδιά της δημοκρατίας γιατί η δημοκρατία δεν κρίνεται μόνο από τους νόμους ή από τις επίσημες διακήρυξεις

36:58 κρίνεται και από το αν οι άνθρωποι μπορούν να ζουν ανοιχτά με αξιοπρέπεια χωρίς να χρειάζεται να κρύβουν βασικά κομμάτια του εαυτού τους για να προστατευθούν. Και όταν μια κοινωνία δεν μπορεί να εξασφαλίσει ούτε το δικαίωμα στην αγάπη χωρίς φόβο, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο των ΛΟΑΤΚΙ πλάς ανθρώπων. Είναι πρόβλημα της ίδιας της κοινωνίας και του ανθρωπισμού της.

37:21 Για τέταρτον, η πιο ανθρώπινη στάση είναι να δημιουργούμε σχέσεις όπου ο άλλος δεν χρειάζεται να κρύβεται. Ίσως εδώ βρίσκεται η καρδιά όλου του επεισοδίου. Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να λέμε ότι σεβόμαστε τη διαφορετικότητα. Το ζητούμενο είναι να μπορούμε να δημιουργούμε σχέσεις, φιλίες, οικογένειες, έρωτες και κοινωνικούς χώρους όπου ο άλλος δεν χρειάζεται να κόβει κομμάτια από τον εαυτό του για να γίνει αποδεκτός.

37:48 Γιατί ο άνθρωπος δεν ανθίζει εκεί που απλώς ανέχεται τον εαυτό του. Ανθίζει εκεί όπου νιώθει ότι μπορεί να υπάρξει ολόκληρος. Άρα τι κρατάμε τελικά Ότι η αγάπη δεν μπορεί να γίνει πραγματικά ελεύθερη όταν ζει κάτω από το βάρος της ντροπής Της απόκρυψης, της αμφισβήτησης ή της κοινωνικής απειλής Και ότι ο πιο ουσιαστικός αγώνας δεν είναι μόνο να γίνουν ανεκτοί κάποιοι άνθρωποι Αλλά να μπορούν να αγαπούν και να αγαπιούνται χωρίς φόβο Και η πιο ουσιαστική μας φράση είναι η εξής καμία αγάπη δεν θα έπρεπε να ζητά άδεια για να υπάρχει και καμία αγάπη δεν μπορεί να ανθίσει αληθινά εκεί όπου πρώτα πρέπει να φοβάται.

38:42 Και τώρα θα περάσουμε στην ενότητα της ποίησης. όπου κάποιος θα μπορεί επιτέλους να υπάρχει ελεύθερα. Από όσα έκαμα και από όσα είπα, να μη ζητήσουν να βρουν ποιος ήμουν. Εμπόδιο στέκονταν και μεταμόρφωνε τις πράξεις και τον τρόπο της ζωής μου. Εμπόδιο στέκονταν και σταματούσε με πολλές φορές που πήγαινα να πω. Οι πιο απαρατήρητες μου πράξεις και τα γραψήματά μου τα πιο σκεπασμένα Από εκεί μονάχα θα με νιώσουν Αλλά ίσως δεν αξίζει να καταβληθεί τόση φροντίς και τόσο σκόπος να με μάθω Κατόπι στην τελειωτέρα κοινωνία κανένας άλλος καμωμένος σαν εμένα Που βέβαια θα φανεί και ελεύθερα θα κάμει Ελπίζεις ότι κάποτε σε μια πιο όρημη και πιο δίκαιη κοινωνία ένας άνθρωπος σαν εσένα θα μπορέσει να υπάρξει ελεύθερα.

41:02 Το ποίημα ανοίγει με μια φράση βαθιά επόδυνη. Από όσα έκαμα και από όσα είπα, να μη ζητήσουν να βρουν ποιος ήμουν. Εδώ ο ποιητής μιλά για μια ζωή που δεν μπόρεσε να φάνει καθαρά. Για μια ύπαρξη που δεν μπόρεσε να εκφραστεί ολόκληρη μέσα από τις πράξεις και τα λόγια της. Αυτό συνδέεται πολύ ουσιαστικά με το σημερινό επεισόδιο γιατί η ομοφοβία, η αμφιφοβία και η τρανσφοβία συχνά κάνουν ακριβώς αυτό.

41:27 Δεν αφήνουν τον άνθρωπο να υπάρξει ανοιχτά αλλά τον οθούν να ζει μερικός φανερός και μερικός κρυμμένος. Ο στίχος «εμπόδιο στέκονταν και μεταμόρφωνε τις πράξεις και τον τρόπο της ζωής μου» είναι ίσως από τους πιο δυνατούς για το θέμα μας. Δεν λέει μόνο ότι υπήρχε δυσκολία. Λέει ότι υπήρχε ένα εμπόδιο που παραμόρφωνε την ίδια τη ζωή Αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί οι διακρίσεις δεν τραυματίζουν μόνο εξωτερικά Δεν αφορούν μόνο τι θα πει ο κόσμος Επηρεάζουν τον τρόπο που κινείσαι, που μιλάς, που ζεις, που επιτρέπεις τον εαυτό σου να φανεί Εδώ κάνω μια ερμηνευτική σύνδεση του πείματος με το θέμα του επεισοδίου Αλλά στηρίζεται καθαρά στο ίδιο το λεξιλόγιο και στη δομή του πείματος Πολύ ουσιαστικό είναι και το σημείο εμπόδιο στέκονταν και σταματούσε με πολλές φορές που πήγαινα να πω Αυτό αγγίζει ακριβώς το βίωμα της αυτολογοκρισίας που συζητήσαμε νωρίτερα Ο άνθρωπος δεν σωπαίνει πάντα επειδή δεν έχει τι να πει Σωπαίνει γιατί έχει μάθει ότι η αλήθεια του μπορεί να έχει κόστος

42:32 Άρα εδώ το ποίημα γίνεται σχεδόν ποιήση της κοινωνικής σιωπής της ντροπής και του φόβου που σταματά έναν άνθρωπο εκείνη τη στιγμή ακριβώς που πάει να μιλήσει. Εξαιρετικά σημαντική είναι και η φράση «Τα γραψήματά μου τα πιο σκεπασμένα από εκεί μονάχα θα με νιώσουν». Εδώ υπάρχει μια πολύ βαθιά αλήθεια. Όταν κάποιος δεν μπορεί να υπάρξει ανοιχτά αφήνει ίχνη του εαυτού του στα πιο καλυμμένα σημεία.

42:59 Υπενικτικά, σκεπασμένα, σε μισόλογα, σε όσα δεν μπορούν να υποθούν καθαρά. Και αυτό είναι πολύ κοντά στο βίωμα πολλών λαάτικη πλάς ανθρώπων που έμαθαν να μιλούν μέσα από υπενιγμούς, σιωπές, διπλή γλώσσα ή κρυφά λόγια. Όχι γιατί αυτό είναι η φυσική τους επιλογή, αλλά γιατί αυτό επέτρεπε το περιβάλλον τους. Το τέλος του ποίηματος είναι γι' αυτό το επεισόδιο συγκλονιστικό.

43:24 Κατόπι στην τελειωτέρα κοινωνία Κανένας άλλος σκαμωμένος σαν εμένα Βέβαια θα φανεί και ελεύθερα θα κάμει Εδώ ο Καβάφης δεν μιλά μόνο για τον εαυτό του Μιλά σχεδόν προφητικά για έναν μελλοντικό άνθρωπο Που δεν θα χρειάστηκε να κρύφτει όπως εκείνος Για μια κοινωνία πιο όρημη, πιο ανοιχτή, πιο δίκαιη Και γι' αυτό το ποίημα δεν είναι τόσο δυνατά Με την παγκόσμια ημέρα αυτή γιατί η ημέρα αυτή ακριβώς αυτό ζητά.

43:55 Όχι απλώς ανοχή, αλλά μια κοινωνία όπου κάποιος θα μπορεί να φαίνεται και να ζει ελεύθερα, χωρίς φόβο. Ίσως τελικά αυτό να είναι και ένα από τα πιο βαθιά σημεία του σημερινού μας θέματος. Ότι δεν πληγώνει μόνο η ανοιχτή απόρριψη. Πληγώνει και το να μαθαίνεις να ζεις κρυμμένος, να μεταμορφώνεις τις πράξεις σου, να σταματάς τον εαυτό σου τη στιγμή που πάει να μιλήσει, να αφήνεις την αλήθεια σου μόνο σε όσα είναι πιο σκεπασμένα.

44:26 Και ίσως η πιο δυνατή ελπίδα του ποίηματος να κρύβεται ακριβώς εκεί, στην ιδέα ότι κάποτε, σε μια τελειωτέρα κοινωνία, κανείς δεν θα χρειάζεται να κρύβεται για να υπάρξει, κανείς δεν θα χρειάζεται να φοβάται για να αγαπηθεί. Έχω νιώσει ποτέ ότι για να μείνω ασφαλής μέσα σε μια σχέση, σε μια οικογένεια, σε μια παρέα πρέπει να κρύψω κάτι ουσιαστικό από αυτό που είμαι Στις δικές μου σχέσεις δημιουργώ χώρο που άλλος μπορεί να υπάρξει ανοιχτά και με αξιοπρέπεια ή κουβαλώ έστω και ασυνείδητα στερεότυπα και φόβους που να τον κάνουν να μικραίνει Και τελικά μπορώ να φανταστώ μια μορφή αγάπης, φιλίας και ανθρώπινης συνύπαρξης όπου κανείς δεν χρειάζεται να φοβάται για να αγαπηθεί Με αφορμή αυτή την παγκόσμια ημέρα και την 17η του Μαΐου η οποία δεν μας καλεί μόνο να μιλήσουμε για δικαιώματα, έννοιες και κοινωνικές τάσεις αλλά μας καλεί να μιλήσουμε για ανθρώπους, για ζωές και για σχέσεις γιατί η ομοφοβία, η αμφιφοβία και η τρανσφοβία δεν μένουν ποτέ μόνο στο επίπεδο μιας ιδεολογίας ή μιας άποψης

46:41 Μπαίνουν μέσα στο σώμα του ανθρώπου, μπαίνουν στον τρόπο που κοιτά τον εαυτό του, στον τρόπο που σοπαίνει, στον τρόπο που φοβάται, στον τρόπο που αγαπά, στον τρόπο που μαθαίνει να μικραίνει για να προστατευτεί. Και ίσως αυτό να είναι ένα από τα πιο βαθιά τραύματα του φόβου και της προκατάληψης, ότι δεν πληγώνουν μόνο την ελευθερία, πληγώνουν και τη δυνατότητα του ανθρώπου να σχετίζεται χωρίς ντροπή.

47:07 γιατί όταν ένας άνθρωπος μεγαλώνει μαθαίνοντας ότι πρέπει να κρύβει κάτι από αυτό που είναι τότε δεν πληγώνεται μόνο η κοινωνική του θέση πληγώνεται και η σχέση με τον εαυτό του πληγώνεται και η σχέση με την οικογένεια, με τη φιλία, με τον έρωτα με την οικειότητα, με την ίδια την ιδέα ότι δικαιούται να αγαπηθεί ολόκληρος και γι' αυτό το σημερινό επεισόδιο δεν είναι απλώς ένα επεισόδιο για τη διαφορετικότητα Είναι ένα επεισόδιο στο οποίο δεν χωρούν τα πέλλες Γιατί είναι ένα επεισόδιο για την αγάπη και την ασφάλεια Για το τι συμβαίνει όταν ο άνθρωπος αναγκάζεται να διαλέξει Ανάμεσα στην αλήθεια του και στην αποδοχή Για το τι συμβαίνει όταν η κοινωνία, η οικογένεια ή το περιβάλλον Δεν αφήνουν χώρο να ανθίσει μια ζωή χωρίς φόβο Αλλά αν υπάρχει κάτι ουσιαστικό που αξίζει να κρατήσουμε από σήμερα είναι το εξής Καμία αγάπη δεν ανθίζει μέσα στον φόβο Δεν ανθίζει όταν πρέπει να κρύβεται Δεν ανθίζει όταν γελιοποιείται Όταν αμφισβητείται Δεν ανθίζει όταν ζητά άδεια για να υπάρξει

48:13 Η αγάπη χρειάζεται χώρο, ορατότητα, αξιοπρέπεια Και χρειάζεται τη δυνατότητα να λες Αυτός είμαι, χωρίς να απειλείται η θέση σου στον κόσμο και ίσως εκεί ακριβώς κρίνεται και η ανθρωπιά μιας κοινωνίας όχι μόνο στο αν αντέχει τη διαφορετικότητα θεωρητικά αλλά στο αν μπορεί να δημιουργεί σχέσεις, οικογένειες, φιλίες και κοινότητες όπου άλλως δεν χρειάζεται να φοβάται για να υπάρχει Σε ευχαριστώ που ήσουν μαζί μου σε αυτό το επεισόδιο του ανθρώπων σχέσεις και πριν κλείσουμε ίσως να πάρετε μαζί σας αυτή τη σκέψη Δεν αρκεί να λέμε ότι η αγάπη είναι δικαίωμα.

48:55 Χρειάζεται να χτίζουμε έναν κόσμο όπου η αγάπη δεν θα πληρώνει τίμημα για να είναι ορατή. Γιατί στο τέλος, το ερώτημα δεν είναι μόνο αν αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα, το ερώτημα είναι αν μπορούμε να δημιουργήσουμε σχέσεις όπου κανείς δεν χρειάζεται να κρύβεται για να αγαπηθεί.