Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:01 Καλώς ήρθατε στο podcast Ανθρώπων Σχέσεις. Είμαι ο Ιωάννης Σιδηρόπουλος και εδώ εξερευνούμε τη ψυχολογία των σχέσεων, τις προκλήσεις της σύγχρονης ζωής και ανοίγουμε χώρο για σύνδεση με τον εαυτό μας και τους άλλους, με τη ψυχολογία ως οδηγό και την ποίηση ως γλώσσα. Γεια σας και καλώς ήρθατε σε ένα νέο επεισόδιο του Ανθρώπων Σχέσεις.

00:34 Σήμερα επιστρέφουμε με ένα επεισόδιο που για μένα έχει ιδιαίτερη σημασία. Η 18 Οκτωβρίου είναι η Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας. Και ίσως μέσα στο θόρυβο της καθημερινότητας, μέσα στις δυσκολίες που περνάμε, μέσα στις σχέσεις που δοκιμάζονται, να είναι μία από τις πιο αναγκαίες υπενθυμίσεις της εποχής μας. όχι επειδή η ψυχική υγεία αφορά μόνο όσους έχουν μια διάγνωση όχι επειδή είναι κάτι μακρινό, ειδικό ή ξένο από τη ζωή μας αλλά επειδή η ψυχική υγεία αφορά τον τρόπο που αντέχουμε που αγαπάμε, που σχετιζόμαστε, που δουλεύουμε, που πενθούμε που ζητάμε βοήθεια, που υπάρχουμε μέσα στον κόσμο Έχω αρκετό καιρό να ηγογραφήσω νέο επεισόδιο και πολλές φορές η ζωή μας αναγκάζει να σταματήσουμε όχι επειδή δεν έχουμε κάτι να πούμε αλλά επειδή συμβαίνουν πράγματα που αλλάζουν το ρυθμό μας την ενέργειά μας, την αντοχή μας.

01:37 Κάποιες παύσεις δεν είναι επιλογή, είναι ανάγκη. Είναι ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος προσπαθεί να σταθεί ξανά. Και ίσως αυτό να είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που χρειάζεται να πούμε σήμερα. Η ψυχική υγεία δεν είναι να είμαστε πάντα καλά. Δεν είναι να χαμογελάμε συνεχώς, να λειτουργούμε τέλεια, να μην λυγίζουμε, να μην φοβόμαστε, να μην θυμώνουμε, να μην χρειαζόμαστε κανέναν.

02:05 Ψυχική υγεία είναι να μπορούμε να αναγνωρίζουμε τι μας συμβαίνει, να μπορούμε να πούμε «δεν είμαι καλά» χωρίς να ντρεπόμαστε, να μπορούμε να ζητήσουμε βοήθεια χωρίς να αισθανόμαστε αποτυχημένοι, να μπορούμε να φροντίσουμε τον εαυτό μας πριν φτάσουμε στο σημείο να καταρρεύσουμε. Και επειδή αυτό το podcast γεννήθηκε από τη συνάντηση της ψυχολογίας με την ποίηση Σήμερα θα μιλήσουμε για την ψυχική υγεία όχι σαν ένα αφηρημένο όρο Αλλά σαν μια καθημερινή ανθρώπινη υπαρχωματικότητα Θα μιλήσουμε για τη σιωπή, για την πίεση, για τις σχέσεις Για την ανάγκη να ακουστεί η εμπειρία του ανθρώπου που πονάει Για τη φροντίδα που συχνά καθυστερούμε να δώσουμε στον εαυτό μας γιατί πολλές φορές δεν χρειάζεται ένας άνθρωπος να γίνει κομμάτια για να πάρουμε στα σοβαρά αυτό που περνά.

03:08 Η ψυχική υγεία δεν είναι πολυτέλεια. Για πολλά χρόνια η ψυχική υγεία αντιμετωπιζόταν σαν κάτι δευτερεύων, σαν να ήταν λιγότερο πραγματική από τη σωματική υγεία. Αν πονάει το σώμα θα το μάθουμε. Αν έχουμε πυρετό θα ξεκουραστούμε. Αν σπάσουμε ένα χέρι κανείς δεν θα μας πει σκέψου θετικά και θα περάσει. Όταν όμως πονάει η ψυχή, πολύ συχνά ακόμη ακούμε φράσεις όπως «έλα μην το σκέφτεσαι τόσο, υπάρχουν και χειρότερα, πρέπει να φανείς δυνατός ή δυνατή ή δυνατό, μη δίνεις τόση σημασία όλα είναι στο μυαλό σου και ναι πολλά πράγματα είναι στο μυαλό μας αλλά αυτό δεν τα κάνει λιγότερο αληθινά το άγχος η θλίψη, ο φόβος η εξάντληση, το πένθος η μοναξιά, η απόγνωση η δυσκολία να σηκωθείς το πρωί η αίσθηση ότι δεν αντέχεις άλλο δεν είναι δυναμία σε χαρακτήρα Είναι εμπειρίες που χρειάζονται χώρο, κατανόηση και συχνά υποστήριξη.

04:17 Η ψυχική υγεία δεν είναι προνόμιο για όσους έχουν χρόνο. Δεν είναι κάτι με το οποίο ασχολούμαστε μόνο όταν όλα τα άλλα είναι τακτοποιημένα. Είναι η βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η καθημερινή μας ζωή. Επηρεάζει τον τρόπο που κοιμόμαστε, που εργαζόμαστε, που τρώμε, που επικοινωνούμε, που αποφασίζουμε, που αγαπάμε. επηρεάζει την υπομονή μας, την μνήμη μας, τη δημιουργικότητά μας, την ικανότητά μας να συνδεόμαστε με τους άλλους.

04:50 Και όταν η ψυχική υγεία πιέζεται για πολύ καιρό, αυτό αρχίζει να φαίνεται παντού. Φαίνεται στις σχέσεις μας, στον τρόπο που απαντάμε, στην ευρεθιστότητα, στην ανάγκη μας να αποσυρθούμε, στο πώς ερμηνεύουμε τις προσπάθειες των άλλων, στο πόσο εύκολα πληγωνόμαστε ή κλεινόμαστε. Φαίνεται και στο σώμα Σε πονοκεφάλους, κόποση, ένταση, ταχυκαρδίες, αϊπνία, στομαχικές ενοχλήσεις Ο άνθρωπος δεν είναι κομμένος σε δύο ξεχωριστά κομμάτια, σώμα και ψυχή Όταν δεν βρίσκει λόγια, πολλές φορές βρίσκει σώμα Γι' αυτό η ψυχική υγεία δεν είναι πολυτέλεια Είναι ανάγκη Δεν είναι κάτι που το θυμόμαστε μία μέρα τον χρόνο Η Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας είναι μια αφορμή.

05:39 Όμως η αληθινή δουλειά γίνεται στις υπόλοιπες ημέρες. Στο αν θα επιτρέψουμε στον εαυτό μας να σταματήσει. Στο αν θα ακούσουμε έναν φίλο χωρίς να τον διορθώσουμε. Στο αν θα πούμε σε έναν άνθρωπο «Είμαι εδώ» και θα το εννοούμε. Να ακουστούν οι πραγματικές φωνές. Το φετινό Διεθνές Μήνυμα της Παγκόσμιας Υμέρες Ψυχικής Υγείας μιλά για τις βιωμένες εμπειρίες, για τις πραγματικές φωνές, για την ανάγκη να ακουστούν οι άνθρωποι που έχουν περάσει ή περνούν δυσκολίες ψυχικής υγείας.

06:20 Και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Γιατί συχνά μιλάμε για την ψυχική υγεία χωρίς να ακούμε πραγματικά τους ανθρώπους που τη βιώνουν ως καθημερινή δυσκολία. Μιλάμε για άγχος, αλλά δεν ακούμε τον άνθρωπο που ζει μία διαρκή εσωτερική ένταση. Μιλάμε για κατάθλεψη, αλλά δεν ακούμε τη σιωπή εκείνου που δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί όλα του φαίνονται βαριά.

06:42 Μιλάμε για πένθος, αλλά βιαζόμαστε να πούμε στον άλλο να προχωρήσει. Πολλές φορές θέλουμε να διορθώσουμε τον πόνο του άλλου επειδή δεν αντέχουμε να καθίσουμε δίπλα του. Όμως, ένας άνθρωπος που δυσκολεύεται δεν χρειάζεται πάντα μια γρήγορη συμβουλή Δεν χρειάζεται πάντα κάποιον να του πει τι θα έκανε στη θέση του Δεν χρειάζεται να ακούσει ότι πρέπει να είναι δυνατός Μερικές φορές χρειάζεται κάτι πολύ πιο απλό και πολύ πιο δύσκολο Να τον ακούσουμε χωρίς να τον μικρύνουμε Να του πούμε «Σε πιστεύω»

07:20 Καταλαβαίνω ότι αυτό για σένα είναι βαρύ Δεν χρειάζεται να το περάσεις μόνος σου, μόνη σου, μόνος σου Δεν έχω όλες τις απαντήσεις, αλλά μπορώ να μείνω εδώ μαζί σου Η ακρόαση είναι πράξη φροντίδας Και σε μια εποχή που όλοι μιλούν Η πραγματική ακρόαση, η ενεργητική ακρόαση όπως έχουμε αφιερώσει ένα ολόκληρο επεισόδιο για αυτή Έχει γίνει σχεδόν ριζοσπαστική Δεν ακούμε για να απαντήσουμε δεν ακούμε για να συγκρίνουμε δεν ακούμε για να αποδείξουμε ότι ο άλλος υπερβάλλει ακούμε για να δώσουμε χώρο σε μια εμπειρία να υπάρξει και αυτό έχει μεγάλη σημασία και στις σχέσεις μας γιατί πολλές σχέσεις δεν διαλύονται μόνο από την έλλειψη αγάπης διαλύονται από την έλλειψη ακρόασης από το αίσθημα ότι δεν με βλέπεις ότι δεν με πιστεύεις ότι κάθε φορά που προσπαθώ να σου πω πώς νιώθω εσύ αμήνεσαι, ηρονέδεσαι, αλλάζεις θέμα ή μου λες πως είμαι υπερβολικός.

08:24 Η ψυχική υγεία λοιπόν μέσα στις σχέσεις χρειάζεται χώρο για αλήθεια. Χρειάζεται να μπορούμε να πούμε με πιέζει αυτό, με ζορίζει εκείνο, δεν μπορώ να είμαι συνέχεια διαθέσιμος, διαθέσιμη, διαθέσιμο, χρειάζομαι υποστήριξη, αυτό που συνέβη με επηρεάζει περισσότερο από όσο δείχνω, δεν είμαι καλά αλλά προσπαθώ και ούτω καθεξής.

08:45 και χρειάζεται ο άλλος να μην μας κάνει να μετανιώσουμε που μιλήσαμε. Οι σχέσεις μπορούν να μας θεραπεύσουν, αλλά μπορούν και να μας τραυματίσουν. Στο ανθρώπων σχέσεις έχουμε μιλήσει πολλές φορές για την αγάπη, τα όρια, τον φόβο, εγκατάληψη, στη χειριστικότητα, την εμπεκογενειακή βία, τη συναισθηματική απόσυρση, τη μοναξιά, τη μητέρα, τη φιλία, τον χωρισμό, την απώλεια.

09:12 Όλα αυτά δεν είναι απλώς θέματα σχέσεων Είναι θέματα ψυχικής υγείας Γιατί ο τρόπος που σχετιζόμαστε επηρεάζει βαθιά τον τρόπο που νιώθουμε τον εαυτό μας Μια ασφαλή σχέση μπορεί να γίνει καταφύγιο Μπορεί να μας βοηθήσει να ηρεμήσουμε Να νιώσουμε ότι αξίζουμε Να εμπιστευτούμε ξανά Να μοιραστούμε πράγματα που φοβόμασταν να πούμε Μια δύσκολη ή κακοποιητική σχέση όμως μπορεί να μας κάνει να αμφιβάλλουμε για την πραγματικότητά μας, να νιώθουμε ότι περπατάμε συνεχώς πάνω σε ένα λεπτό σχοινί, να φοβόμαστε να μιλήσουμε, να ζητάμε συγνώμη για πράγματα που δεν φταίμε, να μικραίνουμε τον εαυτό μας για να χωρέσουμε στην ανασφάλεια ή στον έλεγχο του άλλου.

09:54 Δεν είναι όλες οι σχέσεις θεραπευτικές και δεν αρκεί να υπάρχει αγάπη ως λέξη αν δεν υπάρχει σεβασμός ως πράξη. Η ψυχική υγεία χρειάζεται σχέσεις όπου μπορούμε να αναπνέουμε Σχέσεις όπου δεν χρειάζεται να είμαστε τέλειοι για να μας αγαπούν Όπου το λάθος δεν γίνεται αφορμή εξευτελισμού Όπου το όχι δεν γίνεται απειλή Όπου η σιωπή δεν γίνεται τιμωρία Όπου η φροντίδα δεν χρησιμοποιείται ως χρέος Πολλοί άνθρωποι μένουν σε σχέσεις που τους εξαντλούν επειδή φοβούνται τη μοναξιά επειδή πιστεύουν ότι δεν θα βρουν κάτι άλλο επειδή έχουν μάθει ότι η αγάπη πρέπει να είναι αγώνας ένταση, αγωνία, απόδειξη Όμως η αγάπη δεν πρέπει να σε διαλύει για να αποδείξει ότι υπάρχει Μία σχέση μπορεί να έχει δυσκολίες μπορεί να έχει συγκρούσεις, μπορεί να χρειάζεται προσπάθεια αλλά δεν πρέπει να σε κάνει να χάνεις συστηματικά τη φωνή σου τον ύπνο σου, την αξιοπρέπειά σου την αίσθηση του ποιος είσαι Γι' αυτό όταν μιλάμε για ψυχική υγεία χρειάζεται να μιλάμε και για σχέσεις γιατί δεν θεραπευόμαστε μονατομικά

11:07 ζούμε μέσα σε δεσμούς σε οικογένειες, φιλίες, συντροφικές σχέσεις χώρους εργασίας, κοινότητες και κάθε ένας από αυτούς τους χώρους μπορεί είτε να μας στηρίξει είτε να μας φθείρει Η πίεση του να είμαστε πάντα καλά. Ζούμε σε μια εποχή όπου υπάρχει μια παράξενη αντίφαση. Από τη μία μιλάμε περισσότερο από ποτέ για ψυχική υγεία, από την άλλη η καθημερινότητα πολλών ανθρώπων γίνεται όλο και πιο πιεστική.

11:46 Οικονομική ανασφάλεια, μοναξιά, υπερκόπωση, κοινωνική σύγκριση, ανάγκη να είμαστε συνεχώς παραγωγικοί, συνεχώς διαθέσιμοι, συνεχώς λειτουργικοί. Σαν να μην επιτρέπεται να λυγίσουμε. σαν να πρέπει να συνεχίζουμε κανονικά ακόμη και όταν μέσα μας κάτι έχει σταματήσει. Και στα social media, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αυτό γίνεται ακόμη πιο έντονο.

12:09 Βλέπουμε αποσπάσματα ζώων, επιτυχίες, ταξίδια, σώματα, σχέσεις, χαμόγελα, επαγγελματικά βήματα και συχνά συγκρίνουμε το δικό μας εσωτερικό χάος με την επιμελημένη εικόνα του άλλου. Έτσι μπορεί να αρχίσουμε να πιστεύουμε ότι όλοι προχωρούν εκτός από εμάς. ότι όλοι αντέχουν καλύτερα, ότι όλοι ξέρουν τι κάνουν, ότι μόνο εμείς κουραζόμαστε, μπερδευόμαστε, φοβόμαστε.

12:35 Αλλά εικόνα δεν είναι η ζωή. Και κανείς δεν ξέρει τι κουβαλά ένας άνθρωπος πίσω από αυτό που δείχνει. Η ψυχική υγεία χρειάζεται να απομακρυνθεί από την ιδέα της τέλειας λειτουργικότητας. Δεν είμαστε μηχανές, δεν είμαστε σχεδιασμένοι να αποδίδουμε αδιάκοπα, δεν γίνεται να χάνουμε, να πενθούμε, να αχωνόμαστε, να εργαζόμαστε, να φροντίζουμε τους άλλους και ταυτόχρονα να περιμένουμε από τον εαυτό μας να είναι πάντα ήρεμος, ευγενικός, δημιουργικός και διαθέσιμος.

13:07 Μερικές φορές το πιο υγιές πράγμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να παραδεχτούμε ότι δεν μπορούμε άλλο με τον ίδιο τρόπο. Ότι χρειαζόμαστε ανάπαυση, ότι χρειαζόμαστε βοήθεια, ότι χρειαζόμαστε λιγότερη πίεση και περισσότερη αλήθεια. Και εδώ χρειάζεται προσοχή. Η αυτοφροντίδα δεν είναι εγωισμός, είναι η βάση για να μπορούμε να υπάρχουμε χωρίς να κατανολωνόμαστε ολοκληρωτικά.

14:51 μας. Αντίθετα πολλές φορές χρειάζεται μεγάλη δύναμη για να πούμε δεν μπορώ να το περάσω μόνος μου, χρειάζομαι να μιλήσω, χρειάζομαι υποστήριξη, αυτό που ζω είναι περισσότερο από όσο μπορώ να σηκώσω αυτή τη στιγμή. Η συμβουλευτική, η ψυχοθεραπεία, η ψυχιατρική υποστήριξη, οι ομάδες υποστήριξης, οι γραμμές βοήθειας δεν υπάρχουν μόνο για τις στιγμές απόλυτης κρίσης.

15:15 μπορούν να είναι χώροι πρόληψης, κατανόησης, επεξεργασίας και επανασύνδεσης με τον εαυτό. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να διαλυθούμε για να ζητήσουμε βοήθεια και δεν χρειάζεται να συγκρίνουμε τον πόνο μας με τον πόνο των άλλων για να αποφασίσουμε αν δικαιούμαστε υποστήριξη. Ο πόνος δεν είναι διαγωνισμός. Δεν χρειάζεται να αποδείξουμε ότι υποφέρουμε αρκετά για να μας πάρουν στα σοβαρά.

15:40 Αν κάτι μας βαραίνει, αν κάτι επαναλαμβάνεται, αν κάτι μας απομακρύνει από τον εαυτό μας Αν νιώθουμε ότι δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε όπως πριν, τότε αξίζει να το ακούσουμε Και αξίζει να το ακούσουν και οι άνθρωποι γύρω μας Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε φίλος πρέπει να γίνει θεραπευτής Οι φίλοι δεν αντικαθιστούν την απαγγελματική βοήθεια Μπορούν όμως να είναι γέφυρες Να πούν, νομίζω ότι χρειάζεσαι στήριξη Θέλεις να ψάξουμε μαζί που μπορείς να απευθυνθείς Δεν χρειάζεται να το κρατάς μόνος σου Και ούτω καθεξής Και αν είμαστε εμείς εκείνοι που δυσκολευόμαστε Μπορούμε να κάνουμε ένα πρώτο μικρό βήμα Να στείλουμε ένα μήνυμα Να ζητήσουμε ένα ραντεβού Να μιλήσουμε σε έναν άνθρωπο εμπιστοσύνης Να πούμε την αλήθεια μας με μια φράση Δεν είμαι καλά Αυτή η φράση μπορεί να είναι η αρχή μιας επιστροφής Τι μπορούμε να κρατήσουμε από αυτήν την ημέρα?

16:41 Η Παγκόσμια Υμέρα Ψυχικής Υγείας δεν είναι μια ημέρα για ωραία λόγια μόνο. Είναι μια πολύ σημαντική υπενθύμηση ότι πίσω από κάθε άνθρωπο υπάρχει μια εσωτερική ιστορία που δεν γνωρίζουμε ολόκληρη και δεν μπορούμε να κρίνουμε. Ο άνθρωπος που αργεί να απαντήσει μπορεί να μην αδιαφορεί, μπορεί να μην αντέχει. Ο άνθρωπος που αποσύρεται μπορεί να μην θέλει να σε πληγώσει Μπορεί να προσπαθεί να μαζέψει δυνάμεις Ο άνθρωπος που γελάει πολύ μπορεί να κουβαλάει κάτι που δεν λέει Ο άνθρωπος που φαίνεται δυνατός μπορεί να έχει ανάγκη να τον ρωτήσει κάποιος πώς είναι Χωρίς να δεχτεί το πρώτο «καλά» ως απάντηση Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ζούμε φοβισμένοι Ή να αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την ψυχική κατάσταση όλων γύρω μας Όχι Σημαίνει όμως ότι μπορούμε να γίνουμε λίγο πιο προσεκτικοί, λίγο πιο ανθρώπινοι, λίγο πιο διαθέσιμοι να ακούσουμε και να καταλάβουμε.

17:40 Ας κρατήσουμε μερικές απλές υπενθυμίσεις. Να μην βιαζόμαστε να κρίνουμε αυτό που δεν γνωρίζουμε. Να μην μικραίνουμε τον πόνο του άλλου επειδή δεν το καταλαβαίνουμε. Να μην θεωρούμε δύναμη μόνο τη σιωπή και την αντοχή. Να μην φοβόμαστε να ζητήσουμε βοήθεια. Να φροντίζουμε τις σχέσεις που μας κάνουν να νιώθουμε ασφαλείς Να απομακρυνόμαστε από εκείνες που μας καταστρέφουν Να ακούμε το σώμα μας όταν μας λέει ότι δεν αντέχει άλλο Να θυμόμαστε ότι η ψυχική υγεία δεν είναι ατομικό κατόρθωμα Είναι και κοινωνική ευθύνη Είναι και σχέση Είναι και περιβάλλον Είναι και φροντίδα και ίσως πάνω απ' όλα να κρατήσουμε αυτό.

18:32 Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να σπάσει ένας άνθρωπος ή να τον πάρουμε στα σοβαρά. Ας τον ακούσουμε νωρίτερα, ας τον πιστέψουμε νωρίτερα, ας του κάνουμε χώρο νωρίτερα, ας κάνουμε χώρο και στον εαυτό μας. Και τώρα θα περάσουμε στην ενότητα της ποίησης. που δεν βιάστηκε να φύγει. Από κάποιον που άκουσε χωρίς να διορθώσει.

20:04 Από κάποιον που είπε «Σε πιστεύω, είμαι εδώ, δεν χρειάζεται να το πεις σωστά, χρειάζεται απλώς να το πεις». Και θα κλείσω την ποιητική ενότητα με ένα δικό μου ποίημα, ανέκδοτο, το οποίο είναι μέρος μιας νέας ποιητικής συλλογής που ετοιμάζω και έχει τον τίτλο «Το μυαλό». Λαβύρινθος Ατέλειωτα μονοπάτια Αμέτρητες διαδρομές στα πιο απόκριμνα σημεία του Μας ορίζει Μας οδηγεί στα παιχνίδια του με δεξιότεχνία Η δικότητά του να τραβά την προσοχή μας Να την τσαλακώνει Ψέρνοντας τη άγαρμπα με δύναμη δεξιά και αριστερά Ασταμάτητος αν πάρει τη λάθος διαδρομή Σε ορίζει Κατηφορίζοντας τα σκοτεινά Να μην μπορείς να δεις καθαρά Να μην βλέπεις τη διέξοδο και του ξεφύγεις Τραβάει το σχοινί Να κάνει κόμπο το στομάχι Ανοίγει τις δεξαμενές Να τρέχουν τα μάτια σου Πλημμύρα το κεφάλι σου Μου χλιάσαν τα μπαούλα των αναμνήσεων Αυτά με τις καλές μνήμες μονάχα Εκείνα με τον πόνο και το χάος τα σήκωσε ψηλά να μην μου χλιάσουν Τέτοιο είναι το μυαλό σου καμιά φορά και έχει πείσμα

21:33 Δεν χαμπαριάζει και ας σε βλέπει να το παρακαλάς να αλλάξει ρότα Και έτσι σε μια πολύ σύντομη ανάλυση αυτού του ποίηματος Γιατί θέλω να σας αφήσω να έχετε τη δική σας εικόνα και τη δική σας ερμηνεία σε αυτό δείχνει τη μεγάλη δύναμη που πραγματικά έχει το μυαλό μας πολλές φορές παίρνοντας τηλεάθος για δρομή να μας φέρει θλίψη, να μας φέρει κατάθλιψη, να μας φέρει σκοτάδι.

22:06 Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε, ακόμα και στις δύσκολες στιγμές πάντα μπορούμε να ζητήσουμε βοήθεια. Πάντα μπορούμε να προσπαθήσουμε να κάνουμε ένα μικρό βήμα προς το φως και αν δεν μπορούμε μόνοι μας υπάρχει σίγουρα κάποιος γύρω μας που μπορεί να μας τραβήξει λίγο παραπάνω την κουρτίνα ώστε να φωτίσουμε ξανά. Υπάρχει κάτι που κουβαλάτε σιωπηλά επειδή φοβάστε ότι οι άλλοι δεν θα το αντέξουν Ποια σχέση στη ζωή σας σας κάνει να νιώθετε ασφαλής Ποια σχέση σας εξαντλεί περισσότερο από όσο θέλετε να παραδεχτείτε Σε ποιον άνθρωπο θα μπορούσατε να πείτε σήμερα ένα πιο αληθινό Είμαι εδώ και ποιο μικρό βήμα φροντίδας μπορείτε να κάνετε για τον εαυτό σας αυτή την εβδομάδα Μπορεί να είναι μια συζήτηση ένα όριο ένα ραντεβού μια πάυση ένας περίπατος Ένας ύπνος χωρίς ενοχή, ένα μήνυμα που λέει «δεν είμαι πολύ καλά, μπορούμε να μιλήσουμε».

24:21 Μικρά βήματα, αλλά πάντοτε αληθινά. Αυτό ήταν το σημερινό επεισόδιο του Ανθρώπων Σχέσεις για την Παγκόσμια Υμέρα Ψυχικής Υγείας Ένα επεισόδιο που για μένα έρχεται μετά από μια περίοδο παύσης και ίσως ακριβώς για αυτό να έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία γιατί δεν μπορούμε πάντα να συνεχίζουμε σαν να μην έχει συμβεί τίποτα.

24:57 Μερικές φορές χρειάζεται να σταματήσουμε, να πενθήσουμε, να φροντίσουμε, να ανασυνταχθούμε, να ξαναβρούμε τη φωνή μας. Και αυτό δεν μας κάνει λιγότερο συνεπής, μας κάνει ανθρώπους. Αν αυτό το επεισόδιο σας βρήκε σε μια δύσκολη στιγμή, θέλω να κρατήσετε κάτι απλό. Δεν χρειάζεται να το περάσετε μόνοι σας. Μιλήστε σε έναν άνθρωπο που εμπιστεύεστε Αναζητήστε επαγγελματική υποστήριξη αν νιώθετε ότι τη χρειάζεστε Και αν εσείς ή κάποιος κοντά σας βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο Απευθυνθείτε άμεσα στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης της περιοχής σας Η ψυχική υγεία δεν είναι αδυναμία Δεν είναι τροπή Δεν είναι κάτι που πρέπει να κρύβουμε μέχρι να γίνει αφόρητο Είναι μέρος της ανθρώπινης ζωής και οι ανθρώπινες σχέσεις όταν έχουν αλήθεια, σεβασμό και φροντίδα μπορούν να γίνουν ένας από τους πιο σημαντικούς χώρους που αρχίζουμε ξανά να στεκόμαστε.

26:02 Σας ευχαριστώ που ήσασταν μαζί μου. Να φροντίζετε τον εαυτό σας, να ακούτε τους ανθρώπους σας και να θυμάστε ότι πολλές φορές η πιο βαθιά πράξη αγάπης είναι να μείνουμε δίπλα σε έναν άνθρωπο χωρίς να του ζητάμε να κρύψει τον πόνο του. Γεια χαρά!