Επ. 20: Χρόνος: όταν ο χρόνος γίνεται απειλή

Το “δεν έχω χρόνο” δεν είναι πάντα αντικειμενικό γεγονός.
Πολλές φορές είναι το σώμα σε συναγερμό: ο χρόνος δεν βιώνεται σαν μέτρηση — βιώνεται σαν απειλή.

Και όταν ο χρόνος είναι απειλή, δεν ζεις μέσα στον χρόνο. Τρέχεις μέσα του.

Σε αυτό το επεισόδιο το κάνουμε πολύ πρακτικό:

• πώς φαίνεται στο σώμα ο χρόνος-απειλή (ρηχή ανάσα, κλείσιμο, νους που τρέχει μπροστά)
• ποιο πρόγραμμα τον τροφοδοτεί (“αν δεν ελέγξω/αν δεν προλάβω, κάτι θα χαλάσει”)
• και πού ακριβώς είναι η Επιστροφή: μία ανάσα πριν το “τρέχω”.

Μέσα από σκηνές της καθημερινότητας μιας γυναίκας σήμερα:

• ξυπνάς και πιάνεις κινητό πριν υπάρξεις
• “μπορείς μέχρι αύριο;” και ο χρόνος γίνεται πανικός
• μητρότητα: ο χρόνος δεν αφήνει χώρο, και ο τόνος ανεβαίνει
• “δεν έχω χρόνο για μένα” (όταν η ξεκούραση μοιάζει απειλή)
• “δεν είναι η ώρα” (όταν ο χρόνος γίνεται άλλοθι).

Το κλειδί δεν είναι να φτιάξεις τον χρόνο.
Είναι να αλλάξει η βάση που κατοικεί το σώμα μέσα στον χρόνο.

Κλείνουμε με μια μικρή Επιστροφή στην ανάσα:
«Όχι για να την αλλάξεις. Απλώς για να τη συναντήσεις.»

Αν θέλεις να μπεις πιο μέσα:

Χώρος Παραμονής & Ενσωμάτωσης — Η Δημιουργός — 59€/μήνα
Για τη γυναίκα που επιλέγει παραμονή και ενσωμάτωση — μετατόπιση βάσης δημιουργίας, χωρίς πίεση.

Πληροφορίες- Εγγραφές ⁠εδώ⁠.