Skip to content
PodBase
Επ.26: Η ταχύτητα ως πρόγραμμα επιβίωσης

Επ.26: Η ταχύτητα ως πρόγραμμα επιβίωσης

Η Επιστροφή της Δημιουργού
Ιούλιος 11, 2026 00:15:52 Σεζόν 3 Επεισόδιο 26
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Απαντάς πριν νιώσεις;
Λες “ναι” πριν προλάβεις να επιστρέψεις στο σώμα σου;
Τρέχεις να ανταποκριθείς, όχι επειδή το επέλεξες, αλλά επειδή κάτι μέσα σου κινείται πολύ γρήγορα;

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για την ταχύτητα ως πρόγραμμα επιβίωσης.

Η ταχύτητα δεν είναι πάντα παραγωγικότητα.
Δεν είναι πάντα δύναμη.
Δεν είναι πάντα “έτσι είμαι εγώ”.

Είναι μνήμη.

Το σώμα έχει μάθει ότι αν απαντήσει γρήγορα, αν προλάβει, αν είναι διαθέσιμο, αν δεν αφήσει κενό, τότε θα είναι ασφαλές.
Δεν θα κριθεί.
Δεν θα χάσει αγάπη.
Δεν θα απογοητεύσει.
Δεν θα φανεί ανεπαρκές.

Σε αυτό το επεισόδιο θα δεις πώς η ταχύτητα περνάει στην καθημερινότητα: στα μηνύματα, στη μητρότητα, στη δουλειά, στην επιχείρηση, στον τρόπο που λες “ναι” πριν νιώσεις αν είναι αληθινό.

Και θα επιστρέψουμε σε κάτι πολύ μικρό:
μία παύση πριν την απάντηση.

Γιατί αυτά τα δύο λεπτά δεν είναι μικρά.
Είναι άλλη βάση. Και όταν αλλάζει η βάση, αλλάζει η πραγματικότητα.

Αν νιώθεις ότι ήρθε η στιγμή να συναντήσεις τις λέξεις σου όχι μόνο ως σκέψη, αλλά ως πύλες επιστροφής στο Σώμα, μπορείς να αποκτήσεις το «Λέξις & Φωνή» στη συμβολική τιμή των 3,33€ εδώ

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Το ερώτημα είναι, από ποια βάση δημιουργεί, από μνήμη που κρατά ή από το σημείο 0, εκεί που η μνήμη δεν χρειάζεται πια να σε κρατά. Σε κάθε επεισόδιο θα φέρνω παραδείγματα και εξηγήσεις, όχι για να καταλάβεις περισσότερα, αλλά για να αναγνωρίσει το σώμα κάτι αληθινό. Και πριν πούμε στο θέμα, για λίγες στιγμές παρατήρησε πού είναι η ανάσα Όχι για να την αλλάξεις, απλώς για να τη συναντήσεις Πάμε Μείνει συντονισμένος, μείνει συντονισμένη.

Καλώς ώραζε λοιπόν στο πιθόντου 26. Θέλω σήμερα να ξεκινήσω με μια σκηνή που μπορεί να μοιάζει αρκετά απλή. Και είναι σημαντικό να είναι απλή γιατί μέσα από την απλότητα αυτή θα δούμε πώς κινείται το σώμα μας στην πραγματικότητα. Έρχεται ένα μήνυμα, έρχεται μια ερώτηση, μια απέτηση, ένα μπορείς, ένα στήλε μου αυτό, πότε θα το έχω, πότε θα έρθεις.

Και πριν προλάβεις να νιώσεις τι θέλεις πραγματικά, βλέπεις τον αυτόσπονο να έχει ήδη ξεκινήσει να απαντάει. Ή έχεις ήδη σηκωθεί να λύσεις κάτι, ή έχεις ήδη πει ναι, ή έχεις ήδη μπει σε μια δράση. Και αυτό στάσου λίγο να το παρατηρήσεις, γιατί στην πραγματικότητα όλη αυτή η αντίδραση δεν είναι η πραγματική επιλογή. Δεν έκανες όλα αυτά που έκανες επειδή πραγματικά το επέλεξες, αλλά επειδή κάτι μέσα σου κινήθηκε πολύ γρήγορα.

Ξανά υπήρχε μια εσωτερική εντολή. Τώρα, απάντα, μην δημιουργήσεις κενό, μην αφήσεις τον άλλο να περιμένει, μη φανείς αργή, μη φανείς ανεπαρκής. Ανταποκρίσου. Χρειάζονται τη βοήθειά σου. Και μετά, λίγο αργότερα, αρχίζεις και το νιώθεις. νιώθεις κούραση, εκνυμβισμό μπορεί να νιώθεις βάρος ένα γιατί είπα τώρα ναι, γιατί το πήρα όλα πάνω μου γιατί ανακατεύτηκα πάλι σήμερα λοιπόν μιλάμε ακριβώς γι' αυτό για την ταχύτητα ως πρόγραμμα επιβίωσης γιατί πολλές φορές δεν τρέχεις επειδή είναι πραγματικά επίγον και θέλω να το δεις αυτό δεν είναι πραγματικά επίγον σπάνια κάτι είναι πραγματικά επίγον και όσο πιο επίγον είναι κάτι τόσο πιο πολύ δυσκολεύει και η λύση του, τόσο πιο πολύ δυσκολεύει και η διάβια στη λύση και στην ανταπόκριση.

Δεν τρέχεις επειδή είναι πραγματικά επίγον. Τρέχεις επειδή το σώμα έχει μάθει ότι η ταχύτητα είναι ασφάλεια. Πιστεύει το σώμα ότι πρέπει να κινείται γρήγορα για να ανήκει, για να αξίζει, να αγαπιέται, να μην χάσει τον έλεγχο. Και εκεί η επιλογή δεν γίνεται από παρουσία. Η ανταπόκριση γίνεται από μήμη. Η κοινωνία μας λοιπόν Μας έχει μάθει να θαυμάζουμε την ταχύτητα Η γυναίκα που τα προλαβαίνει όλα Η γυναίκα που απαντά Η γυναίκα που κρατά πολλά Η γυναίκα που είναι διαθέσιμη Που μπορεί να λειτουργεί και μέσα σε πίεση Και θέλω να δεις κάτι ακόμα εδώ Αν είσαι από αυτές τις γυναίκες που λένε Ότι εγώ λειτουργώ καλύτερα κάτω από πίεση Και πως μπορεί να δημιουργώ συνθήκες με πίεση Ακριβώς για να λειτουργώ καλύτερα γιατί έτσι θεωρώ ότι συμβαίνει.

Πολλές φορές αυτό το ονομάζουμε δύναμη. Και μέσα στο σώμα είναι κάτι άλλο. Είναι μνήμη. Είναι μια μνήμη ότι αν αργήσω θα με κρίνουν, αν δεν ανταποκριθώ θα απογοητεύσω, αν αφήσω κενό θα χάσω αγάπη, αν δεν είμαι χρήσιμη δεν θα νοίκω, αν δεν προλάβω θα εκτεθώ. Και έτσι το σώμα μαθαίνει ότι η ασφάλεια βρίσκεται στην άμεση ανταπόκριση.

Ποια ανταπόκριση. Όποια ανταπόκριση. Πάντως, η ασφάλεια δεν νιώθει ότι βρίσκεται μέσα στην παρουσία, στην αλήθεια, ή στην καθαρή επιλογή. Βρίσκεται στην ταχύτητα. Και αυτό είναι σημαντικό να το δεις γιατί κάτω από αυτό υπάρχει επιλογή γιατί δεν ρωτάς πρώτα όταν σου ζητάνε κάτι τι θέλω, τι χωράω από που θέλω να απαντήσω πραγματικά αλλά απαντά πρώτα το σώμα και απαντά με βάση αυτό που έχει μάθει ως ασφαλές αυτό που θεωρεί ασφαλές επομένως δεν είναι επιλογή Και ακόμα και αν μέσα σου κάτι έχει ήδη κλείσει γιατί έκανες κάτι άλλο εκείνη τη στιγμή και ήθελες κάτι άλλο να δεις και όλο αυτό μπορεί να σε βγάζει από τη ροή της δικής σου, ανεμελιάσει, της δικής σου δημιουργίας, αν το δημιουργήμα σου είναι μια χαλαρή ημέρα όπου όλα είναι τακτοποιημένα.

Ακόμα και αν μέσα σου λοιπόν κάτι έχει ήδη κλείσει, η ταχύτητα που μπαίνει το σώμα σου δουλεύει σαν μηχανισμός του ανίκην. Ψάνα λέει το σώμα, βγες από τη ροή σου γιατί δεν είναι ασφαλές να είσαι μέσα της αυτοπεπιθυμής αυτή τη στιγμή γιατί αν απαντήσεις αυτή τη στιγμή γρήγορα είσαι καλή αν είσαι διαθέσιμη δεν θα χάσεις τη σχέση αν είσαι άμεση είσαι ασφαλής αλλά το κόστος είναι επειδή δεν είσαι μέσα της επιλογής σου και μετά να ρωτιέσαι γιατί δημιουργείς μια πραγματικότητα που δεν επιθυμείς γιατί δημιουργείται μια πραγματικότητα που δεν είναι αυτό που πραγματικά θα επέλεγες αν έρθουν παρούσα είσαι μέσα στο πρόγραμμα στη μητρότητα για παράδειγμα το παιδί λέει μαμά και εσύ είσαι ήδη γεμάτη και το σώμα σου δεν προλαβαίνει να νιώσει μπαίνεις σε μια ταχύτητα τι είναι πες μου γρήγορα τώρα όχι μην το κάνεις αυτό και πολλές φορές ο τόνος γίνει πριν την παρουσία δεν είναι επειδή δεν αγαπάς δεν είναι επειδή δεν θέλεις να σηκεί είναι επειδή το σώμα έχει μπει στην λειτουργία

να τελειώνουμε με αυτό το πρόβλημα να το περάσουμε να τελειώσει, να κλείσει, να σβήσει να μην υπάρχει και η ταχύτητα εδώ προσπαθεί να προστατεύεται τον δεν χωράω, δεν το χωράω αυτό το πρόβλημα δεν θέλω να υπάρχει εδώ κοντά μου δεν μπορώ να μείνω μαζί του, δεν το αντέχω και δημιουργεί απόσταση και μετά φυσικά έχω αντιτύψεις πως θα μπορούσα να το έχω αλλιώς διαχειριστεί γιατί το κάνω αυτό συνέχεια στη δουλειά ή στην επιχείρηση η ταχύτητα μοιάζει με επαγγελματισμό πολλές φορές το έχω, θα το κάνω, θα το στέλνω ναι μπορώ, φυσικά και μπορώ και μέσα σου υπάρχει ήδη βάρος η ταχύτητα εδώ προσπαθεί να προστατεύσει την εικόνα να μην φανείς αδύναμη να μην φανείς αργή, να μην φανείς ότι δεν μπορείς αλλά στο τέλος η δουλειά δεν βγαίνει από καθαρότητα και δεν είναι ότι δεν μπορείς βγαίνει από ανάγκη είναι αποδείξεις ότι ανταποκρίνησε.

Και πώς θα ήταν η καθημερινότητα αν ανταποκρινώσουν, βγάζοντας όμως από την εξίσωση αυτή την ανάγκη να αποδείξεις. Γιατί αυτό δεν είναι ηγεσία, είναι μνήμη. Δεν χρειάζεται λοιπόν να ψάξεις με το μυαλό από που ξεκίνησε όλο αυτό, χρειάζεται να το εντοπίσεις στη στιγμή που συμβαίνει, στην καθημερινότητα. Η ταχύτητα στο σώμα συνήθως φαίνεται με την ανάσα που ανεβαίνει ψηλά, το στήθος κλεινεί, ο νους πηγαίνει μπροστά απ' τη στιγμή, τα χέρια κινούνται πριν νιώσεις, υπάρχει μια ισοτερική λέξη τώρα, τώρα, τώρα, σαν να μην υπάρχει χρόνος να μείνεις.

Και αυτό είναι το σημείο, η ταχύτητα δεν σε αφήνει να κατοικήσεις. Τη δυνατότητά σου, την ηρεμία μέσα στη στιγμή, την οποιαδήποτε στιγμή, τη διάβια, την καθαρότητα, την πραγματική επιλογή, τον διαχωρισμό. Σε πετάει απλά μπροστά. Και όταν το σώμα πετάγεται μπροστά να λύσει, η επιλογή δεν έρχεται από παρουσία, έρχεται από μνήμη.

Πάμε τώρα σε μια μικρή επιστροφή. Νιώσε το σώμα σου εκεί που βρίσκεται, τα πόδια σου, τη λεκάνη σου, του σώμου σου, παρατηρήσει την ανάσα σου όχι να την αλλάξεις απλώς για να τη συναντήσεις και φέρεις στο νου μια σκηνή που συνήθως απαντάς γρήγορα ένα μήνυμα, ένα μπορείς ένα μαμά, ένα deadline μια χάρη μην ψάξεις ιστορία νιώσε μόνο πού ανεβαίνει αυτή η ταχύτητα μέσα στο σώμα να λύσω, να πω, να δράσω να πω ναι να τελειώνει τώρα που υπάρχει αυτό το τώρα και τώρα για μια ανάσα μην κάνεις τίποτα μείνε με αυτό που νιώθει το σώμα εκείνη τη στιγμή μείνε με αυτό που μέχρι σήμερα το σώμα προσπαθούσε να αποφύγει επιλέγοντας από μνήμη η ενσωμάτωση για αυτό το επεισόδιο είναι πολύ απλή για τις επόμενες μέρες διάλεξε μία στιγμή τη μέρα που θα αργήσεις με πρόθεση αργήσεις να απαντήσεις όχι πολύ λίγο θα διαλέξεις να αργήσεις με πρόθεση πριν απαντήσεις ένα μήνυμα πριν πεις ναι, πριν σηκωθείς από τον καναπέ, πριν πεις στη δράση, πριν πανικοβληθείς.

Πάρε δύο λεπτά και αν δεν χωράνε δύο λεπτά πάρε δύο αναπνοές και πες δεν χρειάζεται να απαντήσω γρήγορα για να ανασφαλείς. Αυτό δεν είναι τεχνική καθυστέρηση, είναι λίγη βάσης. Το σώμα αρχίζει να μαθαίνει μπορώ να υπάρχω και μέσα στο κενό. μπορώ να μην βιαστώ μπορώ να επιλέξω να ανταποκριθώ και θέλω να θυμάσαι αυτό αυτά τα δύο λεπτά δεν είναι μικρά είναι άλλη βάση και όταν αλλάζει η βάση αλλάζει η πραγματικότητα μπορεί να αρχίσεις να βλέπεις μικρά σημάδια λιγότερα ναι που σε αδειάζουν λιγότερος τόνος λιγότερη ενοχή μετά πιο καθαρές απαντήσεις πιο ήσυχος χρόνος ανάμεσα σε εσένα και τον κόσμο και θέλω να ρωτηθείς αν αυτό είναι μικρό γιατί είναι αϊβάση πριν κυρίσουμε θέλω να σου αφήσω κάτι που κρατάει μέσα του όλη τη φιλοσοφία της δημιουργού υπήρξε μια εποχή που η λέξη δεν ήταν απλώς επικοινωνία, ήταν πράξη Σε αρχαίους πολιτισμούς ο άνθρωπος δεν χρησιμοποιούσε τον λόγο μόνο για να περιγράψει τον κόσμο τον αναγνώριζε ως μέρος της δημιουργίας του Στην αρχαία Αίγυπτο η δημιουργία μιλόταν ως κάτι που γεννιέται πρώτα εσωτερικά και εκφέρεται

καρδιά, γλώσσα, φωνή και μετά μορφή Στην αρχαία ελληνική σκέψη ο λόγος δεν ήταν απλή ομιλία ήταν αρχή τάξης, νοήματος και μορφής Και αυτό σημαίνει κάτι απλό και την ίδια στιγμή βαθύ. Ο λόγος σου δεν είναι τυχαίος. Η φωνή σου δεν είναι απλός ήχος. Οι λέξεις σου δεν περιγράφουν απλώς τη ζωή σου. Συμμετέχουν στη δημιουργία της.

Αν θέλεις να μπεις λοιπόν πιο μέσα σε αυτό το πέρασμα υπάρχει το βιβλίο μου Λέξεις και Φωνή Επιστροφή στην Πλουσοφία της Δημιουργού Μπορείς να το βρεις με τη συμβολική τιμή των 3,33 ευρώ και το link είναι στην περιγραφή και στο site μου mariamisinteria.com Δεν υπάρχει κάτι να κάνεις, μόνο επιστρέφεις θα λέμε στο επόμενο επεισόδιο που αφορά την υπερανάλυση όταν ο νους τρέχει για να μην νιώσει την επόμενη εβδομάδα Με παρουσία και αγάπη Μαρία Και αυτό είναι αρκετό για σήμερα Άφησέ το να κάτσεις στο σώμα Αν θέλεις μια πρώτη είσοδο της δημιουργού στο σώμα το σημείο 0 είναι ο προθάλεμος της επιστροφής Και αν αυτό που άκουσες εδώ σε καλή για ενσωμάτωση της δημιουργού για μετατόπιση της βάσης από την οποία δημιουργείς τότε ο χώρος παραμονής και ενσωμάτωσης δημιουργός είναι εδώ για σένα Η δημιουργία ξεκινάει στο σώμα.

Δεν υπάρχει κάτι να κάνεις. Μόνο να επιστρέφεις.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00