Από τη Σιωπή στην Αποδοχή
ΑβυσσοςΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σε αυτό το επεισόδιο, επιστρέφουμε στην Αμερική του 1993 — την εποχή που ο στρατός έγινεπεδίο μάχης όχι για εδάφη, αλλά για ταυτότητες. 🇺🇸🎖️
Η πολιτική “Don’t Ask, Don’t Tell” υποσχόταν ισορροπία: οι ομοφυλόφιλοι στρατιώτες μπορούσαν να υπηρετούν, αρκεί να μην μιλούσαν γι’ αυτό. Όμως η σιωπή είχε τίμημα. Χιλιάδες αποτάχθηκαν, άλλοι ζούσαν διπλή ζωή, και η ελευθερία που υποσχέθηκε το μέτρο μετατράπηκε σε φόβο και ντροπή.
Χρειάστηκαν σχεδόν δύο δεκαετίες, αγώνες και αποκαλύψεις για να καταργηθεί.
Μα τα ερωτήματα μένουν: πόση αλήθεια μπορεί να αντέξει ένας θεσμός — κι ως πότε η αξιοπρέπεια θα θεωρείται απειλή;
#DontAskDontTell #Άβυσσος #LGBTQHistory #HumanRights #ΑμερικανικήΙστορία #Podcast 🎙️🕯️🪖
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
από τους πολλούς Αμερικανούς ναύτες που απόψε έχουν έξοδο. Κατευθύνεται προς τα μπαρ και τα κλαμπ αυτής της μικρής Ιαπωνικής πόλης. Για μήνες έχει δεχθεί αδυσόπιτο εκφοβισμό και παρενόχληση από τους ναύτες του πλοίου λόγω της υποτιθέμενης ομοφυλοφιλίας του. Ο Άλαν δεν έχει ποτέ επιβεβαιώσει τις υποψίες τους μέχρι πριν από ένα μήνα.
Απελπισμένος να σταματήσει το μπούλινγκ Αποκάλυψε στον καπετάνιο του πλοίου ότι είναι ομοφυλόφιλος Επειδή οι ομοφυλόφιλοι άνδρες δεν επιτρέπεται να υπηρετούν Ο καπετάνιος δεν είχε άλλη επιλογή από το να ξεκινήσει τη διαδικασία αποστράτευσης του Όμως δεν τον ενόχλησε Αντίθετα ανυπομονούσε για μια νέα αρχή Προς το παρόν είναι ευτυχής που έχει βρει ανθρώπους που τον αποδέχονται εδώ στην Ιαπωνία Καθώς περνάει μπροστά από ένα πάρκο, κοιτάζει το ρολόι του.
Πάει να συναντήσει τρεις γκέι καλλιτέχνες από την Καλιφόρνια, τους οποίους γνώρισε πριν λίγες ημέρες. Έχει ακόμα μερικά λεπτά μέχρι το ραντεβού του, οπότε μπαίνει στο πάρκο και κατευθύνεται προς τη δημόσια τουαλέτα. Σπρώχνει την πόρτα των ανδρικών και βλέπει ότι είναι άδεια. Πλησιάζει σε ένα ουρητήριο και καθώς αρχίζει να ξεκουμπώνει το φερμουάρ του, ακούει βήματα.
Η πόρτα ανοίγει και ένας άντρας μπαίνει μέσα. Ο Άλαν κοιτάζει πάνω από τον ώμο του. Ο άντρας του ρίχνει μια μπουνιά στο κεφάλι. Ψοριάζεται στο πάτωμα και ο άντρας το βγαίνει από τα μαλλιά. Ο Άλαν αντιστέκεται και τον παγκώνει. Ο άντρας κουρδιάζει από τον πόνο. Τότε ο Άλαν αντιλαμβάνεται ότι κι άλλος ένας άντρας είναι μαζί του στη τουαλέτα.
Ελπίζει ότι θα τον βοηθήσει, όμως δεν κάνει τίποτα. Αντίθετα, τον πλωτσάει στο κεφάλι. Μετά από τέσσερα χρόνια στο πολεμικό ναυτικό, ο Άλαν δολοφονείται από δύο συναδέλφους του. Η δολοφονία του θα κάνει το κράτος να αναθεωρήσει τους κανόνες για την ομοφιλοφιλία στο στρατό. και η έντονη δημόσια πίεση θα οδηγήσει σε έναν συμβιβασμό που δεν θα λύσει πραγματικά το πρόβλημα.
Κοιτάζουμε την Άβυσσο για τον Άλαν Σίτλερ. Έχει πιει πολύ μπύρα και αποφασίζει να χρησιμοποιήσει τη δημόσια τουαλέτα του πάρκου πριν επιστρέψει στη μονάδα του. Κάθος πλησιάζει ακούει μια άνδρικη φωνή να τραγουδάει. Υποθέτει πως είναι κάποιος με χρυσμένο στρατιώτης. Αλλά όταν πλησιάζει, παγώνει. Ο άντρας που τραγουδάει κλωτσάει έναν άλλο στο πάτωμα της τουαλέτας.
«Έμα παντού, το θύμα δεν κινείται». Ετοιμάζεται να μπει μέσα για να τον σταματήσει, όταν ένας άλλος άντρας εμφανίζεται και λέει στο δράστη να φύγουν τραβώντας τον από τον ώμο. Αυτός τον σπρώχνει και συνεχίζει να χτυπάει τον ανυπεράσπιστο άντρα. Ο ναύτης θέλει να επέμβει, αλλά ξέρει ότι δεν μπορεί να τα βάλει μόνος του και με τους δύο.
Τρέχει μέχρι την είσοδο του πάρκου, όπου πριν λίγα λεπτά έχει δει στρατιώτες σε περιπολία. Όταν φωνάζει για βοήθεια, εκείνοι πετάγονται από το παγκάκι και τον ακολουθούν. Όταν φτάνουν, μπαίνουν με τα όπλα τους στην τουαλέτα. Όλα είναι ήσυχα. Οι δράστες έχουν εξαφανιστεί. Ο Ναύτης ακολουθεί τους στρατιώτες και ιδιάζει στη θέα του παραμορφωμένου θύματος.
Είναι προφανές πως χρειάζεται άμεσα ιατρική βοήθεια. Βοηθάει τους στρατιώτες να βάλουν τον μπουφάν του κάτω από τον τραυματία και το χρησιμοποιούν σαν φορείο για να το μεταφέρουν στο ασθενοφόρο Καθώς οι διασώστες του δίνουν τις πρώτες βοήθειες ένας διαβάζει την ταυτότητα που βρήκε πάνω του Ο ναύτης συνειδητοποιεί ποιος είναι το θύμα Ο Άλαντ Σίτλερ είναι στο ίδιο πλοίο με αυτόν Τον είχαν χτυπήσει τόσο άγρια που δεν τον αναγνώρισε.
Λίγες ώρες αργότερα μαθαίνει ότι ο Άλαν υπέκυψε στα τραυματά του. Είναι πλέον αυτόπτης μάρτυρας μιας δολοφονίας. Επτά μήνες αργότερα καλείται να ξαναζήσει εκείνη τη φρικτή νύχτα στο δικαστήριο. Κατά τη διάρκεια της δίκης των δύο δραστών, αρνείται να περιγράψει τη φρίκη του φόνου, όσο η μητέρα του Άλλαν βρίσκεται παρούσα.
Ο γιατροδικαστής όμως συγκρίνει τα τραύματα του Άλλαν με εκείνα που προκαλούνται από τροχαίο. Οι εισαγγελείς περιγράφουν τους δύο κατηγορούμενους ως ψυχοπαθείς, που σκότωσαν τον Άλλαν απλά επειδή ήταν γκέι. Οι δημοσιογράφοι εστιάζουν στη βαραβαρότητα του ομοφοβικού εγκλήματος και σύντομα ο θάνατος έχει νηστοφώ στη μεταχείριση νομοφιλόφιλων στρατιωτών στις ενόπλες δυνάμεις.
Αν και η βία καταδικάζεται από όλους, το θέμα των νομοφιλόφιλων προκαλεί έντονες αντιδράσεις σε όλο το πολιτικό φάσμα. Πολλοί συμφωνούν με τους κανονισμούς. Άλλοι πιστεύουν ότι γκέι άντρες έχουν ίσα δικαιώματα στο να επηρετούν την πατρίδα τους. Υποστηρίζουν ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός δεν επηρεάζει την απόδοση. Το 1993 η κυβέρνηση του πρόεδρου Μπιλτ Κλίντον, αντιδρώντας τη δίκη των δραστών, διατάζει την άρση της απαγόρευσης για τους ομοφυλόφιλους στους ένοπλες δυνάμεις.
Ωστόσο, συναντάει αντίσταση από νότια τους εξωματικούς και πολιτικούς αντιπάλους στο Κογκρέσο. Οι δύο πλευρές καταλήγουν σε έναν άγραφο κανόνα που ουσιαστικά λέει ότι αν δε ρωτήσεις, δεν θα μάθεις. Πλέον οι γκέι στρατητικοί εξακολουθούν τυπικά να μην επιτρέπονται, αλλά απαγορεύεται και η διερεύνηση της σεξουαλικότητάς τους.
Όμως οι υπέρμαχοι των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων συνεχίζουν να πετούν ελευθερία και ίσα δικαιώματα. Πριν όμως γίνει οποιαδήποτε αλλαγή, θα έρθουν να αντιμέτωπη με νομικές μάχες και μια ακόμη φρικτή δολοφονία ενός γκέι στρατιώτη. τους κανονισμούς και κρατούσε τη σεξουαλικότητά του μυστική. Μέσα σε δύο μήνες καλείται ενώπιον στο ερευνητικό πειθαρχικό συμβουλείο.
Τα στοιχεία εναντίον του είναι ένα προφίλ σε σάτι γνωριμιών που δηλώνει ότι είναι ομοφυλόφιλος. Μετά από μεσήτομη ακρόαση του λένε ότι απαλλάσσεται των καθηκόντων του. Αρνείται όμως να αποδεχτεί την απόφαση. Αυτό θα σήμαινε την απώλεια των οικονομικών παροχών που δικαιούνται μετά από τόσα χρόνια στη θάλασσα. Ανταυτού θα κινηθεί νομικά.
Ο δικηγόρος του υποστηρίζει ότι η αποστράτευση είναι παράνομη. Δεν αμπισβητεί ότι ο Μακβέι είναι γκέι, αλλά τονίζει ότι το πολεμικό ναυτικό δεν ακολούθησε τη διαδικασία του αν δεν ρωτήσεις δεν θα μάθεις. Η έρευνα βασίστηκε σε ιδιωτικό διαδικτυακό προφίλ άσχετο με την εργασία του. Ο δικαστής, μετά την εξέταση της υπόθεσης, αποφασίζει υπέρ του Μακβέη.
Στην απόφαση του κατακρίνει την έρευνα του ναυτικού ως αποστολή εξόντωσης και διατάζει την αποζημίωση του Μακβέη. Ωστόσο, παρότι κερδίζει τη δίκη, πρέπει και πάλι να αποστρατευτεί, αφού πλέον γνωρίζουν ότι είναι γκέι. Η υπόθεση αναδεικνύει το βασικό ελάττωμα του άγραφου κανόνα. Οι ομοφυλόφιλοι στρατιώτες εξακολουθούν να μην έχουν νομικό δικαίωμα στις ένοπλες δυνάμεις.
Ένα χρόνο μετά την αποστρατευσή του, το θέμα επανέρχεται. Το 1999, ένας στρατιώτης δολοφονείται στον ύπνο του μερόπαλο του μπέιζμπολ από στην αδελφό του. Η ψυχρή προμελετημένη φύση της δολοφονίας αναζωπυρώνει τη συζήτηση. Η έρευνα αποκαλύπτει ότι ο άντρας δεχόταν ομοφοβική παρενόχληση για μήνες, αλλά οι ανώτεροι του δεν έκαναν σχεδόν τίποτα, φοβούμενοι ότι θα υποχρεωθούν να την ερευνήσουν βάσει στον κανονισμό.
Έτσι προτίμησαν να γνωρίσουν την κακοποίηση μέχρι που ήταν πια αργά. Μετά τη δολοφονία του Άλαν Σίντλερ, αυτός ο θάνατος είναι ο δεύτερος φόνος γκέι στρατιώτη από συναδέλφους του μέσα σε 7 χρόνια. Αυτό οθεί τον Υπουργό Άμυνες να αναθεωρήσει. Οι μελέτες του Πεντάγωνου δείχνουν ότι η πρόσληψη γκέι ατόμων δεν θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στο στρατό.
Ωστόσο, θα χρειαστεί πάνω από μια δεκαετία πολιτικών διαπραγματεύσεων μέχρι να ψηφιστεί από το Κογκρέσο. Τελικά, το Σεπτέμβριο του 2011, ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα θα επιτρέψει σε γκέι άνδρες να υπηρετούν στο στρατό. Η ομοφιλοφιλία δεν αποτελεί πλέον λόγο αποστράτευσης. Ένας εξωματικός ανοίγει την κάμερα του υπολογιστή του και καλεί την οικογένειά του.
Τους τελευταίους έξι μήνες χρησιμοποιεί την κάμερα ως ημερολόγια για τη ζωή του στις ενόπλες δυνάμεις ως γκέι άντρας. Ανεβάζει τα βίντεο στο διαδίκτυο, αλλά πότε δεν δείχνει τον πρόσωπό του και κρατάει τον λογαριασμό του ανώνυμο. Αυτό όμως θα αλλάξει σήμερα. Ο νόμος καταργείται και οι γκέι επιτρέπεται να επιρρετούν στο στρατό.
Ο άντρας αποφασίζει να δείξει το πρόσωπό του και να αποκαλύψει δημόσια τη σεξουαλικότητά του. Οι πρώτοι που θέλουν να το μάθουν είναι η οικογένειά του. Ο πατέρας του απαντάει στο τηλέφωνο και τιμάζει να μιλήσει. «Μπορώ να σου πω κάτι», του λέει. «Ναι». «Μ' αγαπάς» «Φυσικά». «Θα μ' αγαπάς πάντα, ό,τι κι αν γίνει». «Ναι, πάντα».
«Τότε θέλω να ξέρεις πως είμαι γκέι. «Είμαι πάντα και θα είμαι για πάντα». Ο πατέρας του τον διαβεβαιώνει ότι τον αγαπάει το ίδιο. Αφού τελειώνει η συνομιλία, ανεβάζει το βίντεο της εξομολόγησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μέσα σε λίγα λεπτά, η συγκινητική στιγμή μεταξύ πατέρα και γιού κινείται viral. Πολλοί άλλοι στρατιώτες ακολουθούν το παράδειγμά του και μιλούν ανοιχτά για τη σεξουαλικότητά του.
Ωστόσο, δεν είναι όλες τις αντιδράσεις θετικές. Η διχασμένη αντίδραση δείχνει πως υπάρχει ακόμα δρόμος να διανύσουμε. Κοιτάζοντας πίσω, βλέπουμε ανθρώπους που πλήρωσαν το τίμημα της αλήθειας τους με βία απόρριψη ακόμα και με τη ζωή τους. Άνθρωποι πως ο Άλαντ Σίντλερ που δεν πρόλαβαν να δουν έναν κόσμο στον οποίο η ύπαρξή τους δεν είναι πρόβλημα.
Ο κόσμος έχει κάνει βήματα. νομοθεσίες άλλαξαν, τείχοι έπεσαν, φωνές ακούστηκαν. Όμως η αποδοχή δεν είναι μόνο νομικό ζήτημα. Είναι ζήτημα καρδιάς, παιδείας και καθημερινής συμπεριφοράς. Για τους γκέι ανθρώπους και για κάθε άνθρωπο που τολμάει να είναι ο εαυτός του ο δρόμος προς την ελευθερία δεν είναι μόνο προσωπικός αλλά συλλογικός.
Και όσο μακρύς κι αν είναι δεν αξίζει τίποτα λιγότερο από το να τον διανύσουμε μαζί με αλήθεια, αξιοπρέπεια και αγάπη.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα