Πού Οφείλεται η ΑΚΡΙΒΕΙΑ στα Προϊόντα; Η Αλήθεια από τον CEO της MyMarket & METRO (BusinessTalks236)
Business TalksΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στο BusinessTalks 236 έχουμε στην παρέα μας τον Αριστοτέλη Παντελιάδη, CEO της METRO και MyMarket. Συζητήσαμε για την ιστορία 50 χρόνων της εταιρείας, το επίπεδο των ελληνικών super market, αν είναι καρτέλ, πού οφείλεται η ακρίβεια στα προϊόντα και πώς θα μειωθούν, και πολλά ακόμα!
👉 Άνοιξε λογαριασμό Revolut Business και λάβε 200€ welcome bonus: https://www.revolut.com/el-GR/promo/welcome-bonus-brg
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Αν συνολόγουμασταν για τις τιμές, σαν κάθε καλό καρτέρ θα βγάζαμε πολλά λεφτά. Από τα 100 ευρώ που θα πληρώσετε όταν θα πάτε στο σούπερ μάρκετ. Στη τσέπη μας θα μείνουν 1,2 ως 1,3. Έχουμε λοιπόν πολύ μεγάλα έσοδα, αλλά η κερδοφορία είναι πάρα πολύ μικρή σε σχέση με το μέγεθος. Είστε CEO και πρόεδρος της Μετρό, μια της μεγαλύτερες αλυσίδες σούπερ μάρκετ στην Ελλάδα.
Κάνετε 0,5-0,5. Υπήρχαν δύο κομμάτια της εταιρείας από την αρχή. Το κλασικό σούπερ μάρκετ, μετά με το ονομάστηκε σε My Market και υπήρχε και το κομμάτι της χοντερικής, το οποίο παραμένει μετρό. Στο οποίο μάλιστα είμαστε ηγέτες της αγοράς. Ποιες ήταν οι δύο παραξενιές του, ότι έλεγε στον επαγγελματία θα έρθεις εσύ εδώ και θα μου πληρώσεις cash.
Γι' αυτό λέγεται cash and carry. Η ποιότητα της εξυπηρέτησης που παρέχουμε στον πελάτη είναι πολύ καλύτερη από αυτή του μέσου ευρωπαϊκού σούπερ μάρκετ. Είναι απόλυτη πραγματικότητα, διότι ή θα γίνεις καλύτερος ή θα πεθάνεις. Έχουμε μπλέξει τα τελευταία πέντε χρόνια σε έναν κικαιώνα. Είναι πολύ παραγοντικό το πρόβλημα και γι' αυτό και δεν λύνεται με ένα μαγικό ραβδί ή με μια απόφαση.
Οι τιμές δεν θα γυρίσουν πίσω. Ποια είναι η λύση? Συγγνώμη που σε διακόπτω, αλλά έχω να σου πω κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Αν σχεδιάζεις να κάνεις τη δική σου επιχείρηση, δεν είναι μόνο δεξιότητες αυτές που σου λείπουν, αλλά και η σωστή καθοδήγηση από ανθρώπους που το έχουν κάνει στην πράξη. Για αυτόν τον λόγο και εμείς δημιουργήσαμε το Business Academy, την πρώτη online εκπαιδευτική πλατφόρμα με επιχειρηματικά σεμινάρια από πραγματικούς Έλληνες επιχειρηματίες.
Στο Business Academy μπορείς να βρεις σεμινάρια που θα σε βοηθήσουν με τα πρώτα σου βήματα στο business, καθώς και να κάνεις live κλήσεις με συγητές, πραγματικούς επιχειρηματίες ή business coaches που θα μπορείς να τους ρωτάς live οποιαδήποτε απορία έχεις σχετικά με την επιχειρηματικότητα και να στην απαντάνε εκείνη τη στιγμή.
Μπορείς να μπεις στο thebusinessacademy.gr για να μάθεις περισσότερα ή απλά να κάνεις κλικ στο link που θα βρεις στην περιγραφή του βίντεο. Πάμε στο επεισόδιο. Γεια σας και καλώς ήρθατε σε ένα ακόμα Business Talks. Σήμερα έχουμε τη χαρά και την τιμή να είναι μαζί μας ο κύριος Αραστοτέλης Παντελιάδης. Καλησπέρα. Καλησπέρα και σε εσάς.
Κύριε Παντελιάδη, είστε CEO και πρόεδρος της Μετρό, μια από τις μεγαλύτερες αλυσίδες σπορ μάρκετ στην Ελλάδα. Αυτή τη στιγμή κάνετε τζίρο περίπου 1,5 δις. Και μπορώ να πω ότι η αποάποψη τζίρου σίγουρα μπορεί να είναι και η μεγαλύτερη εταιρεία που έχει έρθει ποτέ στο podcast. Από άποψη και ερδοφορίας δεν είμαι σίγουρος ότι έχουν έρθει πολύ μεγάλη αλλά από τζίρο πρέπει να είστε η νούμερο ένα που έχουν έρθει Ευχαριστούμε πάλι πολύ που αποδεχτήκατε την πρόσκληση. Θέλουμε να κάνουμε μια μεγάλη συζήτηση αλλά θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό να μάθει και ο κόσμος την πορεία του πώς ξεκινήσατε γιατί όλο αυτό ξεκίνησε από το μπαδένα σας με ένα απλό λιτό λαϊκό μπακάλικο ουσιαστικά και σήμερα είναι αυτό που είναι οπότε θεωρώ ότι έχετε να μας πείτε πολλά πράγματα και είναι και ευκαιρία γιατί γιορτάζουμε φέτος τα 50 χρόνια οπότε θα δούμε τι έγινε πριν 50 χρόνια ακριβώς θα κάνουμε ένα overview 50 χρόνια σε μια ώρα λοιπόν πριν από 50 χρόνια μια μικρή ομάδα μπακάλιδων
συνενώθηκε είδαν ότι μόνοι τους δεν μπορούν να τα καταφέρουν είχαν πέντε μαγαζιά και θέλησαν να συνενωθούν και να φτιάξουν μια αλυσίδα Σας θυμίζω ότι τότε, μιλάμε για το 1976, δεν υπήρχαν και πολλές αλυσίδες, ελάχιστες και πολύ μικρές ήταν στην ελληνική αγορά. Θέλησαν και αυτοί λοιπόν να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Και επειδή καταλάβαιναν ότι μόνοι τους δεν μπορούνε να το πάνε πολύ μακριά, δεν ήταν άνθρωποι που είχαν σπουδάσει, δεν ήταν άνθρωποι που ξέραν κάτι άλλο εκτός από τη δουλειά του Μπακάλι, που την κάναν καλά αλλά μέχρι εκεί αναζήτησαν έναν άνθρωπο έξω από τον κλάδο, σπουδαγμένο και έτυχε και βρήκαν τον πατέρα μου, ο οποίος εκείνο τον καιρό είχε μόλις ξεκινήσει μια εταιρεία εισαγωγών ήταν προμηθευτής τους από εκεί τον γνώρισαν και του είπαν έλα να ανταλλάξουμε μετοχές έτσι λοιπόν μπήκε, ανέλαβε, του δώσαν τη διοίκηση αυτής της μικρής, πολύ μικρής τότε εταιρείας και ξεκίνησε σιγά σιγά η ανάπτυξη, η δημιουργία τότε και η ανάπτυξη της Μετρό.
Ο πατέρας μου, επειδή είχε σπουδάσει στο εξωτερικό, είχε δει και το Κάσεν Κάρι, τι ήταν το Κάσεν Κάρι και τι είναι ακόμα. Είναι σαν ένα σούπερ μάρκετ που πουλάει σε επαγγελματίες όμως. Σε άλλα μικρά καταστήματα τροφίμων, σε εστιατόρια, σε μπαράκια, σε καφέ. Γενικά χοντρική. Ήταν ένα σούπερ μάρκετ χοντρικής. Τροφίμων κυρίως χοντρικής.
Αμέσως σχεδόν λοιπόν με τη δημιουργία της εταιρείας άνοιξε και ένα κασενκάρι. Στην πραγματικότητα πήρε την αποθήκη της εταιρείας και την άνοιξε στο κοινό, την σουλούποσε λίγο και έκανε και το κασενκάρι. Το οποίο ήταν κάτι εντελώς πρωτοποριακό για την Ελλάδα τότε και φυσικά η αρχή ήταν και πάρα πολύ δύσκολη. Αυτό έγινε με το που μπήκε ο πατέρας σας στα Μπακάλικα το 1976.
Ήταν 76. Τέλος του 76, το 77. Άρα ήταν σωστά μια από τις πρώτες κινήσεις που έκανα. Ήταν μια από τις πρώτες κινήσεις, ακριβώς. Μετά σιγά σιγά στην πορεία αυτά τα καταστήματα που είχαν τα μικρά σούπερ μάρκετ, ήταν τόσο μικρά που δεν έκανα για τη δουλειά και κλείσανε. Δεν υπάρχει εδώ και πάρα πολλά χρόνια, δεν υπάρχει κανένα από τα πρώτα πέντε.
Άνοιξαν άλλα καταστήματα και σιγά σιγά άρχισε λοιπόν η ανάπτυξη της εταιρείας. πολύ δύσκολα τότε δηλαδή κάθε φορά που αισθάνομαι ότι αντιμετωπίζω δυσκολίες στη δουλειά μου κάνω ένα βήμα πίσω και σκέφτομαι τι τραβήξανε όλοι οι άνθρωποι, όχι μόνο ο πατέρας μου όλοι οι άνθρωποι που ξεκινούσαν μια αντίστοιχη δουλειά στη δεκαετία του 70 χωρίς χρηματοδότηση γιατί όπως μου έλεγε χαρακτηριστικά Αριστοτέλη για να πάρεις δάνειο πρέπει να αποδείξεις ότι δεν το χρειάζεσαι σήμερα είναι τελείως διαφορετικά τα πράγματα χωρίς χρηματοδότηση, με πάρα πολύ δύσκολους νόμους με γραφειοκρατία πολλαπλάσια της σημερινής ένα περιβάλλον λοιπόν πραγματικά προβληματικό και ο πατέρας μου όπως και άλλοι αξιόλογοι συνάδελφοι τα κατάφεραν και σιγά σιγά ξεκίνησε η δημιουργία αλυσίδων Και μετά το μεγάλο σοκ ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 90 που ήρθε πολύ οργανωμένος ξένος ανταγωνισμός.
Είχε έρθει τότε Continent, είχε έρθει στη Χοντρική η Macro. Ευρωπαίοι ανταγωνιστές εξαιρετικά καλά οργανωμένοι με πολύ μεγάλα καταστήματα. καταστήματα 5, 6, 7 χιλιάδων τετραγωνικών όταν τα αντίστοιχα δικά μας ήταν τα Men's Supermarket στα 600-800 και τα 10 Senkari στα 1000 κάτι. Και αυτό ήταν ένα σοκ για όλο τον κλάδο.
Αλλά μας έμαθε κάτι πολύ σημαντικό ότι δεν είναι θεωρία πως ο ανταγωνισμός σε κάνει καλύτερο. Είναι απόλυτη πραγματικότητα διότι ή θα γίνεις καλύτερος ή θα πεθάνεις. και έτσι επειδή ο άνθρωπος είναι είδος που προσαρμόζεται μάθαμε, τρέξαμε, διορθώσαμε πολλά τα λάθη μας και η συντριπτική πλειοψηφία των εταιριών που υπήρχαν τότε αντέξανε τον ανταγωνισμό και γίνανε πολύ καλύτεροι και νομίζω ότι ο ξένος ανταγωνισμός που ήρθε τότε ωφέλισε και τον κλάδο και φυσικά και τον καταναλωτή τελικά διότι το σούπερ μάρκετ έγινε καλύτερο Πούλησε φθηνότερα και το έκανε σε έναν καλύτερο χώρο.
Επιβιώσαμε λοιπόν και από αυτό και συνεχίσαμε να αναπτυσσόμαστε και σήμερα είμαστε μια εταιρεία με παραπάνω από 11.000 ανθρώπους, με περίπου 1,7 δις τζίρο στην Χοντρική και στην Λιανική, με μια μικρή θηγατρική στην Κύπρο, έχουμε δύο καταστήματα Χοντρικής στην Κύπρο και συνεχίζουμε να παλεύουμε και να μαθαίνουμε και να εξελισσόμαστε.
Αν παρακολουθείς περιεχόμενο σχετικό με επιχειρήσεις ή οικονομικά, τότε θα έχεις δύο αμέτρητες πλατφόρμες οι οποίες σου επιτρέπουν να επενδύεις σε μετοχές με αποτέλεσμα να μην ξέρεις ποια να διαλέξεις. Θέλω λοιπόν να σου μιλήσω πολύ σύντομα για τη Wealthyhood, μια 100% ελληνική πλατφόρμα η οποία σου δίνει πρόσβαση σε χιλιάδες μετοχές και ETFs ξεκινώντας από 1 ευρώ και χωρίς προμήθειες.
Η Wealthhood, η οποία ήδη μετρά χιλιάδες χρήστες στον ΕΒ και την Ευρώπη, πέρα από το ότι θέλει να κάνει τις επενδύσεις προσβάσιμες, δεν υποστηρίζει το γρήγορο κέρδος. Καθώς όποιος υποστηρίζει αυτή τη λογική, στατιστικά χάνει χρήματα. Αντιθέτως, σκοπός της είναι να σου δώσει τα εργαλεία και τις γνώσεις για να χτίσεις το οικονομικό σου μέλλον μακροπρόθεσμα με ασφάλεια και σιγουριά.
Επιπλέον, μέσα στην εφαρμογή μπορείς να βρεις πολύ ποιοτικό εκπαιδευτικό περιεχόμενο καθώς και μέσα από τα εργαλεία που θα βρεις να χτίσεις το δικό σου επενδυτικό χαρτοφυλάκιο εύκολα και γρήγορα. Μπορείς επίσης να αυτοματοποιήσεις τις επενδύσεις σου καθώς και να λαμβάνεις επιτόκιο έως και 1,89% στα χρήματά σου για να τα βλέπεις να αποταμιεύονται γρήγορα.
Αν λοιπόν ψάχνεις μια εύκολη, έμπιστη και αδειοδοτημένη εφαρμογή για να επενδύσεις σε χιλιάδες μετοχές και ETFs χωρίς προμήθειες, τότε σου προτείνω να κάνεις εγγραφή στη Wealthhood με το link ή το κωδικό που θα βρεις στη περιγραφή του βίντεο και θα κερδίσεις και από μας μια εντελώς δεράνη μετοχή αξίας 20 ευρώ. Πάμε να συνεχίσουμε τώρα με το επεισόδιο.
Για να φτάσουμε μέχρι σήμερα και να κάνουμε όλα τα νούμερα που αναφέρετε τώρα Όλα αυτά ξεκίνησαν, πραγματικά όλη η πορεία 50 ετών ξεκίνησε από μια απόφαση Και αυτή η απόφαση ήταν το 1976 που ο πατέρας σας είπε ναι όταν τον κάλεσα το γκρουπ των Μπακάλιδων Και θέλω να ρωτήσω γιατί δεν ξέρω τώρα, ο κόσμος το έχει, ο καθένας το έχει διαφορετικά στο μυαλό του Το μπακάλικο είναι ένας συνοικιακό μαγαζί Της γειτονιάς Που συνήθως το είχε ένα άτομο Που έλεγε φρούτα και λαχανικά Στην κοινωνική αντίληψη Είναι κάτι Σχετικά σε χαμηλού prestige Έχει βγει χαρακτηριστικά Και η φράση ας πούμε Έλα Μαρή τώρα τι είμαστε μπακάλιδες Που μου ζητάς και δύο ευρώ να σου δώσω Δηλαδή ξεκάθαρα Έχει περάσει κοινωνικά αυτό ότι είναι χαμηλού prestige για την κοινωνία.
Δεν ξέρω αν υπήρχε και τότε ή αν υπάρχει τώρα, αλλά το λέω όλο αυτό γιατί. Τι οδήγησε στον πατέρα σας να πει το ναι, ενώ θεωρητικά για την κοινωνία είναι κάτι χαμηλού prestige αυτή η δουλειά. Κάτι είδε και του άρεσε. Νομίζω ότι είδε μια επιχειρηματική ευκαιρία. Και επειδή ούτε αυτός, αλλά ούτε και τα παιδιά του, εγώ με τον αδερφό μου, είμαστε άνθρωποι που ποτέ μας ενδιέφερε η ταμπέλα και το το πρεστίζ. Εγώ μάλιστα ως επάγγελμα δηλώνω μπακάλις ακριβώς για να προκαλέσω αυτή την αντίληψη. Γιατί ισχύει ακόμα και τώρα.
Θα το βάλουμε και στον Τίτλο. Ο πατέρας των μπακάλιων. Βεβαίως. Βεβαίως. Άρα δεν τον ενδιαφέρε καθόλου το τι θα πει ο κόσμος ή πόσο κύρος έχει αυτή η δουλειά. Τον ενδιαφέρε αν σε αυτή τη δουλειά έβλεπε μια επιχειρηματική ευκαιρία. Ήρθε το ρίσκο και ευτυχώς του βγήκε. Τέλειο. Πάντως μου κάνει εντύπωση το πόσο μπροστά είδανε αυτή η Μπακαλίδης και ο πατέρας για την εποχή τους.
Γιατί ακόμα και τώρα στην Ελλάδα δεν συνεργαζόμαστε καθόλου εύκολα. Υπάρχουν άπειρα περίπτερα Μπακαλίκα που πάνε όλοι μόνοι τους και είναι και ένας λόγος που δεν μεγαλώνει και η αγορά. Ενώ εκείνοι συσπηρώθηκαν και δημιούργησαν κάτι πάρα πολύ μεγάλο. Είναι αλήθεια αυτό. Γενικά έχουμε πολλά καλά χαρακτηριστικά σαν Έλληνες.
Είμαστε ο πιο έξυπνος λαός του κόσμου όπως λέμε. Έχουμε όμως και κακά. Και η συνεργασία δεν είναι εύκολα μέσα στο αίμα μας. Και βλέπουμε και πάρα πολλές συνεργατικές προσπάθειες οι οποίες στραβώνουν στην πορεία. Όταν τα πράγματα πάνε καλά όλα είναι εύκολα. ή πραγματικά κρίνασαι όμως όταν σε μια δυσκολία όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά και είναι γεγονός ότι δεν αρκεί να φτιάξεις ένα καλό συμφωνητικό μετόχον και να προσπαθήσεις να προβλέψεις κάθε περίπτωση αν δεν υπάρχει καλή διάθεση, αν δεν υπάρχει πλήρης εμπιστοσύνη ότι ναι έκανες ένα λάθος το κατάλαβα, αλλά σου έχω εμπιστοσύνη ξέρω ότι αγωνίζεσαι για τη δουλειά μας και ξέρω ότι έχεις την ικανότητα να το κάνεις. Αν αυτά διαραγούν λιγάκι, μετά το γυαλί σπάει. Και πολύ συχνά όντως συμβαίνει αυτό. Απ' την άλλη μεριά η πίεση, η ανάγκη, πολλές φορές οδηγεί ανθρώπους και εταιρείες να συνεργαστούν διότι βλέπουν ότι μέσα σε έναν διεθνή πλέον ανταγωνισμό είμαστε πάρα πολύ μικροί και είναι πολύ δύσκολο να τα καταφέρουμε μόνοι μας.
Αυτό το βλέπουμε και σήμερα. Πολλές φορές υπάρχει. νομίζω ότι το κλειδί είναι ξεκάθαρες εξηγήσεις εμπιστοσύνη όπως είπα αλλά ξεκάθαρες εξηγήσεις και πάντα και μια δυνατότητα πολιτισμένης αποχώρησης είναι λιγάκι σαν το γάμο αν δεις ότι δεν πάει άλλο το πράγμα καλό είναι να έχεις ένα πολιτισμένο διαζύγιο χωρίς καυγάδες μπορεί να συμβεί στη δουλειά αυτό και δεν είναι και κακό το να δυο συνεταίροι να τραβήξουν το δικό τους δρόμο εφόσον καταφέρουν και το κάνουν με τρόπο οργανωμένο και πολιτισμένο θα έλεγα ότι είναι μέσα στη δουλειά.
Και σε τελευταία ανάλυση και στη δική μας τη δουλειά κάποια στιγμή ο πατέρας μου εξαγόρασε τα μερίδια των υπόλοιπων συνεταίρων σταδιακά. Κάποιοι μεγάλωσαν, κάποιοι θέλησαν να φύγουν, κάποιοι εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία θεώρησαν ότι πήραν μια καλή τιμή και τελικά αυτό έγινε μια οικογενειακή επιχείρηση από μια συνεταιρική επιχείρηση.
Και μάλιστα με πολλούς συνεταίρες στην αρχή έτσι. Στην αρχή ήτανε, σύνολο ήτανε δεκάτομα οι συνεταίροι. Και αυτό έγινε όπως το περιγράφω πραγματικά πολιτισμένα, χωρίς να στενοχωρηθεί κανείς, σε μια διάρκεια του χρόνου, χωρίς να δημιουργήσει κανένα πρόβλημα. Άρα στο τέλος εσύ πότε ήταν που μπήκες Πραγματικά ενεργά μέσα στην επιχείρηση Χάνεται κάπου στο βάθος του χρόνου αυτό Το πρώτο ενδιαφέρον που μπορώ να πω εδώ Είναι ότι οι γονείς μου ποτέ Δεν με έσπρωξαν Στο να κάνω αυτή τη δουλειά Κάνα πολύ έξυπνο marketing προφανώς Αλλά εγώ δεν αισθάνθηκα ποτέ την πίεση Να μπω σε αυτή τη δουλειά Και ευτυχώς γιατί είμαι και λίγο αντιδραστικός Οπότε αν την αισθανόμουν μάλλον αυτή τη στιγμή μόνο μπακάλες δεν θα ήμουν έπιασε το marketing λοιπόν και πρώτη φορά ένα καλοκαίρι δούλεψα δύο εβδομάδες όταν τελείωσα την έκτη δημοτικού έκανα μια δουλειά με ένα, ήταν πολύ ενδιαφέρον δυστυχώς δεν έχω καμία φωτογραφία γιατί θα ήταν ιστορική, γιατί δούλεψα σε ένα τελείως τελείως πρωτόγωνο για τα σημερινά
δεδομένα, υπολογιστικό σύστημα το οποίο υπήρχε, το οποίο είχε δύο οθόνες και ήταν τόσο πολύτιμο που η δουλειά που έκανα ήταν για να είναι πολύ γρήγορες οι κυρίες που καταχωρούσαν γιατί ήταν τόσο πολύτιμες οι δύο οθόνες, εγώ να προετοιμάζω να παίρνω διάφορα στοιχεία από διάφορα έγγραφα να τα περνάω σε μια φόρμα που είχε ίδια εικόνα με την οθόνη ώστε αυτές να παίρνουν και να καταχωρούν πάρα πολύ γρήγορα.
Ήταν μια ειδικότητα η οποία πέθανε εδώ και πολλά χρόνια. Αυτή ήταν λοιπόν η πρώτη δουλειά που έκανα για πολύ λίγο διάστημα Μετά σιγά σιγά κάποια καλοκαίρια έμπαινα στη δουλειά και όταν πλέον έγινα φοιτητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, ας ο έτωτε, βρήκα την ευκαιρία και άρχισα και σε part-time σχέση, ασχολούμουνα με την εταιρεία, έκανα κάποια projects και μπήκα περισσότερο μέσα.
Και όταν τέλειωσα το Πανεπιστήμιο, ανέλαβα και κάποιες θέσεις πιο μόνιμες δούλεψα σε κατάστημα δούλεψα σε διάφορες θέσεις στα γραφεία και αυτό ήταν μια καταπληκτική ευκαιρία γιατί είδα αυτή τη δουλειά από πολλές διαφορετικές οπτικές γωνίες και επίσης πάρα πολύ σημαντικό από πολλά οργανωτικά επίπεδα αισθάνομαι πολύ τυχερός που δεν μπήκα κατευθείαν διευθυντής αλλά δούλεψα σε πολλές θέσεις δούλεψα παρέα με διάφορους ανθρώπους κατάλαβα πως σκέφτονται και αυτό είναι μια γνώση η οποία ακόμα και σήμερα πολλά χρόνια μετά μου είναι εξαιρετικά πολύτιμη εξαιρετικά χρήσιμη δεν θεωρητικολογώ μπορώ να καταλάβω πολλά πράγματα πως γίνονται στην πράξη μπορώ να καταλάβω πως μεγάλοι σχεδιασμοί θα λειτουργήσουν ή πολλές φορές δεν θα λειτουργήσουν στην καθημερινότητα και πώς τους αντιλαμβάνεται ο κάθε εργαζόμενος στην εταιρεία πώς τον αγγίζουν αυτόν και τι τον αγγίζει αυτόν και τι τον αφήνει απολύτως αδιάφορο.
Είναι σημαντικό που έχετε δει λίγο από πολλές θέσεις και πότε ήρθε η περίοδος που αναλάβατε και μια πιο διοικητική θέση με την έννοια ότι μπορείτε να παίρνετε αποφάσεις πρωτοβουλίες που πραγματικά θα καθόριζαν και την πορεία της εταιρείας και δεχομένως πιασαν και μερικές από τις πρώτες συνέργειες που κάνατε πιο στρατηγικά.
Κάτι το οποίο πρέπει να αναγνωρίσω και πρέπει να ευγνωμονώ τον πατέρα μου για αυτό είναι ότι είχε, ενώ ήταν ο δημιουργός της επιχείρησης και αυτό έχει μεγάλη σημασία, συνήθως οι άνθρωποι που έχουν δημιουργήσει την επιχείρηση που την ξέρουν απέξω και ανακαλωτά, που κάθε δουλειά κάποια στιγμή πέρασε από αυτούς αυτοί οι άνθρωποι είναι δύσκολο να αποκεντρώσουν πραγματικά αποφάσεις και είναι και ένα πρόβλημα που βλέπουμε στον επιχειρηματικό τομέα στην Ελλάδα και γι' αυτό πολλές φορές και οι επόμενες γενιές αποτυγχάνουν γιατί τους αφήνουν οι προηγούμενες λοιπόν στην περίπτωση του πατέρα μου είχε το πολύ ανοιχτό μυαλό να αφήνει αρμοδιότητες όχι μόνο σε εμένα και σε άλλους συνεργάτες του αλλά σε μένα που ήμουν όπως είναι φυσικό ο νεαρός που ήθελε να ανατρέψει τα πάντα σίγουρα θα του ήταν δύσκολο το έκανε όμως μου άφηνε μικρούς στην αρχή μεγαλύτερους αργότερα τομείς αρμοδιοτήτων στους οποίους μου άφηνε ελευθερία δράσης όχι πλήρης υπήρχαν πράγματα στα οποία έβαζε βέτο
και πιθανότατα έκανε πάρα πολύ καλά αλλά γενικά δεν αισθάνθηκα ποτέ ότι με έπνιξε το οποίο ανοίγω και πάλι μέχρι και σήμερα και σήμερα συνδυαίνεται πάρα πολύ και στα business schools και γενικά στα σεμινάρια ηγεσίας ότι είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει να κάνεις ηγέτης, το να εμπιστεύεται και να κάνει αυτό που λέμε το delegation στην ομάδα του, να μην είναι δηλαδή πολύ συγκεντρωτικός και το έκανε από τότε αυτό το πράγμα Το έκανε από τότε και ξαναλέω είναι πολύ δύσκολο να το κάνει ο δημιουργός μιας επιχείρησης Είναι πολύ πιο εύκολο για ένας τέλεχος Είναι πολύ πιο εύκολο για μένα που είμαι δεύτερη γενιά να το κάνω γιατί εγώ δεν τη δημιούργησα εγώ, ανδρώθηκα σε αυτό το περιβάλλον, είδα την ανάγκη της αποκέντρωσης γιατί τη βίωσα ο ίδιος, άρα μου είναι πολύ πιο εύκολο να το κάνω.
αλλά για τον κάθε ένα που δημιουργεί μια επιχείρηση δεν είναι καθόλου απλό και δεν είναι τυχαίο βέβαια ότι περνάνε σε δεύτερες και τρίτες γενιές οι επιχειρήσεις οι οποίες ακριβώς έχουν αυτούς τους εμπνευσμένους δημιουργούς που μπορούν και ξεπερνούν τον εαυτό τους και αφήνουν κάποια πράγματα να γίνονται γνωρίζοντας ότι αυτοί δεν θα τα έκαναν με αυτόν τον τρόπο γιατί άμα είναι ο άλλος να τα κάνει όπως θα τα έκανες και εσύ είναι εύκολο να αποκεντρώσεις. Η δυσκολία είναι να αφήσεις...
Να βρεις την πρώτη φορά πώς γίνεται. Δύσκολα. Νομίζω ότι κάποιες φορές πρέπει να έκλεινα τα μάτια και να έλεγε, Θεούλη μου, τι θα κάνει αυτός. Τι είπα, το έκανε τέλος πάντων. Και έτσι, σταδιακά, άρχισα να παίρνω, αφού πέρασα, όπως είπαμε, από διάφορες θέσεις, όταν ήρθα στα γραφεία σε πιο υπεύθυνες θέσεις άρχισα να παίρνω κάποιους τομείς αρμοδιότητας κομμάτι κομμάτι και σε αυτούς που έπαιρνα και πάλι σταδιακά μου άφηνε μεγαλύτερη ελευθερία αποφάσεων με άφησε με πολύ απλά λόγια να κάνω τα δικά μου λάθη γιατί δεν αρκούν τα βιβλία και τα μαθήματα και οι διδαχές καθένας μας πρέπει να κάνει τα δικά του λάθη για να μάθει έκανα και κάνω ακόμα και μαθαίνω εννοείται όπως νομίζω όλοι μας αλλά είχε επίσης τη σοφία ο πατέρας μου για κάθε λάθος που έκανα να μην έρθει μετά να μου το τρίψει στη μούρη γιατί και αυτό είναι ένα άλλο λάθος που κάνουμε πολλές φορές όλοι οι μάνατζερς εάν διαφωνήσουμε σε κάτι με έναν συνεργάτη μας και του πούμε κοίταξε εγώ διαφωνώ αλλά τέλος πάντων αν επιμένεις κάτω
και το κάνει και αποδειχθεί ότι εμείς είχαμε δίκιο και αυτός είχε άδικο εάν πάμε να του πούμε μετά ότι είδες τι λάθος έκανες αυτός ο άνθρωπος δεν θα ξαναπάρει ποτέ πρωτοβουλία μετά θα φοβάται συνεχώς καταρχάς θα με απολύσει δεύτερον θα με λιώσει δεν το έκανε λοιπόν αυτό πολύ ήπια και πολύ διακριτικά θα μου επεσήμανε κάθε λάθος το οποίο έκανε χωρίς να με απαξιώσει και τα λέω αυτά γιατί αυτά είναι μαθήματα και για μένα και νομίζω για τον καθένα πώς πρέπει εμείς να φερόμαστε γιατί ό,τι μας κάνουν αν είναι καλό πρέπει να το επαναλάβουμε να το υιοθετήσουμε σαν συμπεριφορά και αν είναι κακό προφανώς να μην το ξανακάνουμε Οτιδήποτε μας έχεις αναφέρει θεωρώ ότι υπάρχει κυριολεκτικά σε όλα τα σεμινάρια management και σωστής ηγεσίας και είναι πολύ ωραίο που το έκανε χωρίς να είναι αυτά τα πράγματα εξελιγμένα που τώρα είναι τώρα μου είναι εύκολο εμένα να το πω γιατί έχουμε στη διαθεσή μας 150 βιβλία Έχουν βγει 100 σεμινάρια.
Οι πρακτικές από τους καλύτερους σε όλο τον κόσμο πλέον είναι εύκολο τις βλέπεις στο YouTube. Αν όμως κοιτάξουμε τη χρονικότητα και το ότι στην Ελλάδα δεν είναι ότι ήμασταν ποτέ μια χώρα που βγάζαμε επιχειρηματικούς ηγέτες. Είναι καταπληκτικό το ότι το έκανε αυτό. Είναι σπουδαίο και είναι αλήθεια ότι είναι αλλιώς να το βιώνεις και αλλιώς να το διδάσκεσαι απλώς. Όταν το βιώνεις γράφει πολύ περισσότερο και πολύ πιο εύκολα.
Αλλά το έκανε και όπως λες εγώ μπήκα στη δουλειά στην ουσία όταν φοιτητής ήμουνα στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 80. Άρα πράγματι η θεωρία του management ήταν πολύ πολύ πιο πίσω από όσο είναι σήμερα. Ήταν πολύ πρωτοποριακός λοιπόν για την εποχή του και σε αυτό. Και πολύ καλά soft skills. Όλα συνδέονται με τα soft skills.
Είχε πολύ ενσυναίσθηση και μπορώ να πω ότι πάρα πολύ πολλοί άνθρωποι μέσα στη δουλειά τον έβλεπαν, τον συμβουλεύονταν, τον έβλεπαν σαν πατέρα τους. Θα έλεγα ότι με εμένα και τον αδερφό μου ήταν πιο σκληρός από ό,τι ήταν με τους συνεργάτες του και πιο απαιτητικός. Θα ήθελα να μιλήσουμε λίγο για το επιχειρηματικό μοντέλο.
Πώς ο Ρόλου θεωρείς ότι έπαιξε ότι με το που βγήκε στην αγορά η Μετρό ήταν πρακτικά B2B supermarket. Δηλαδή, δεν ήταν το παραδοσιακό μοντέλο του είμαι ένας απλός άνθρωπος, μπαίνω μέσα, αγοράζω ένα πράγμα και φεύγω. Ήτανε δεν μεν ήταν σούπερ μάρκετ που τα σούπερ μάρκετ είναι από μόνο τους κάτι που θεωρείται για νική, αλλά ήτανε μόνο για χονδορέμπορες, ουσιαστικά.
Υπήρχαν δύο κομμάτια της εταιρείας από την αρχή. Υπήρχε το κλασικό σούπερ μάρκετ το οποίο κάποια στιγμή λεγόταν και αυτό μετρό. Αυτό μετά καταργήθηκε στην πορεία. μετά μετονομάστηκε σε My Market κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 2000 επειδή είχαν γίνει αρκετά τα καταστήματα και για επιχειρησιακούς λόγους αυτό το κομμάτι μετονομάστηκε σε My Market και υπήρχε και το κομμάτι της χοντρικής το οποίο ήταν και παραμένει μετρό, στο οποίο μάλιστα είμαστε και οι ηγέτες της αγοράς και σήμερα.
Αυτό το κομμάτι λοιπόν στην αρχή επειδή όπως είπαμε δεν υπήρχε στην Ελλάδα ήταν ένα για τα ελληνικά δεδομένα πρωτοποριακό μοντέλο έλεγες στον πελάτη, στον επαγγελματία, θα έρθεις εσύ εδώ. Δεν θα σας τη λόγω. Δεν θα σας τη λόγω. Και θα μου πληρώσεις cash. Γι' αυτό λέγεται cash and carry. Ενώ ήταν όλοι οι πελάτες συνηθισμένοι σε πίστοση.
Αυτά τα δύο προφανώς ξένιζαν. Για να τα κάνει αυτά, προφανώς έδινε πολύ καλύτερες τιμές, είχε όλα τα προϊόντα κάτω από μια στέγη, είχε πολλά πλέον εκτίματα. αλλά ήταν λίγο παράξενο αδιανόητο να μιλήσεις εκείνη την εποχή έλα και πλήρωσε μη μετρητά έλα και πάρ' τα μόνο σου από τα ραχαία κουβάλισε τα μόνο σου όλα αυτά θα φορτώνουν εσένα θα κουραστείς θα ιδρώσεις, θα κουβαλήσεις με αντάλλαγμα κάποια πράγματα εκείνη την εποχή στην αρχή λοιπόν ήταν πολύ δύσκολο και γι' αυτό και ο Τζίρος που έκαναν αυτά τα καταστήματα στην αρχή ήταν εκπληκτικά μικρός.
Αν το μεταφράσουμε σήμερα σε ευρώ και υπολογίσουμε και τον πληθωρισμό ήταν γύρω στα 100 ευρώ. Το οποίο ήταν τραγικό. Και εδώ είναι ένα άλλο σημαντικό, μια σημαντική εκ των υστέρων κρινόμενη επιτυχία το ότι επέμεινε. Γιατί συνήθως σε έναν οργανισμό κάνεις ένα πείραμα και άμα δεν βγει το παρατάς. ευτυχώς λοιπόν η εταιρεία επέμεινε και σιγά σιγά οι πελάτες άρχισαν να βλέπουν τα πλεονεκτήματα αυτού του μοντέλου ένα άλλο πλεονέκτημα παραδείγματος χάρη είναι ότι δεν χρειάζεται να πάρει μεγάλες ποσότητες δεν χρειάζεται να πάρει κυβότιο, μπορεί να πάρει τεμάχια και όταν είσαι ένα μπαράκι και θέλεις να δουλέψεις 150 διαφορετικά ποτά δεν μπορείς να πάρεις ένα κυβότιο από το καθένα είναι μεγάλο πλεονέκτημα λοιπόν να τον αρθείς και να πάρεις ένα μπουκάλι από αυτό, δύο μπουκαλάκια από εκείνο και ό,τι σου τελειώσει την άλλη μέρα να αρθείς και να το αναπληρώσεις.
Σιγά σιγά άρχισαν να γίνονται αντιληπτά αυτά τα πλέον εκτήματα του μοντέλου από τους πελάτες και αυτή τη στιγμή τα καταστήματα όλα αυτά πάνε πολύ καλά, είναι πολύ καλά καθιερωμένα στις τοπικές αγορές. Θα σας δώσω ένα νούμερο πολύ εντυπωσιακό. έχουμε κάθε χρόνο πάνω από 100.000 διαφορετικούς επαγγελματίες πελάτες οι οποίοι επισκέπτονται μία ή πενήντα αλλά τουλάχιστον μία φορά ένα μετρό Κασενκάρι στην πράξη 100.000 πελάτες μια μικρή χώρα είμαστε, σημαίνει ότι κάθε κατάστημα αυτού του είδους είπαμε ένα μικρό μπακάλικο, ένα καφέ, ένα εστιατόριο, μια ταβέρνα ξέρει ότι υπάρχει το μετρό Κασενκάρι εκεί και είτε συχνότερα είτε αραιότερα θα το επισκεφτεί και θα ψωνίσει.
Αυτή είναι μια τεράστια επιτυχία. Και δεν έχει καμία σχέση με τον τρόπο που ξεκινήσαμε. Κάναμε πριν από έξι χρόνια το ίδιο ακριβώς ξεκίνημα στην Κύπρο. Στην Κύπρο δεν υπήρχε κανένα κατάστημα αυτής της μορφής. Η Κύπρος ήταν στην μορφή που ήταν η Ελλάδα παλιότερα. Όλες οι εταιρείες επισκέπτονταν απευθείας τα καταστήματα, τους πελάτες τους και τους πουλάγαν απευθείας.
Άρα το 2021 είναι το πρώτο ξεκίνημα στην Κύπρο. Ναι. Όπως λέμε χαρακτηριστικά, το λέμε στους Κύπρους αυτό για να προσέχουν, ξεκινήσαμε το πρώτο κατάστημα ένα μήνα πριν ξεκινήσει ο κορονοϊός, ξεκινήσαμε το δεύτερο κατάστημα πολύ πρόσφατα με το ξεκίνημα του πολέμου στο Ιράν και τους λέμε να προσέχουν πάρα πολύ όταν ανοίξουμε το τρίτο κατάστημα να ετοιμάζονται για το τι θα γίνει.
Αυτά ήταν μεγάλα προβλήματα, γιατί ο κορονοϊός όπως ξέρετε όπως θυμόμαστε όλοι έκλεισε όλη την αγορά του χωρέκα. Σεατόρια, ταβέρνες κλείσανε. Άρα ένα μεγάλο μέρος των πελατών των υποψήφιων πελατών του Κάσεγκάρη σταμάτησε να λειτουργεί. Ξεκινήσαμε στη χειρότερη περίοδο και όμως και εκεί σιγά σιγά όπως όταν άνοιξε η αγορά καθιερωθήκαμε καταφέραμε, τους πείσαμε για αυτό το μοντέλο και εκεί. Ξαναζήσαμε την ίδια ιστορία σε μικρότερο χρόνο γιατί είχαμε μάθει πως γίνεται και αυτή τη στιγμή το πρώτο κατάστημα της Κύπρου είναι πολύ ενδιαφέρον αν το βάλουμε σε μια λίστα ιεραρχήσουμε τους τζίρους σαν να ήταν κατάστημα στην Ελλάδα θα ήταν το νούμερο 2 ή νούμερο 3 κατάστημά μας.
Πάει πάρα πολύ καλά. Σε μια αγορά που πριν 6 χρόνια δεν είχε ακούσει, δεν ήξερε τι σημαίνει αυτό το μοντέλο καταστημάτων. Δεν είχε δικά πίσω αυτό το μοντέλο από όλες τις δεκαετίες που το έκανε η Μετρό στην Ελλάδα για να το αντιγράψει ας πούμε στην Κύπρο. Υπάρχουν και άλλα. Στην Κύπρο δεν δοκιμάστηκε. Είναι μια πιο μικρή αγορά.
Έχουν γίνει πολύ μεγάλες επενδύσεις σε σούπερ μάρκετ στην Κύπρο. Και μάλλον όλοι προτιμούσαν να πάνε στο κλασικό σούπερ μάρκετ. Ξέρετε ο Κύπρος έχει περισσότερα λεφτά από τον Έλληνα. το κατακεφαλή spending του Κύπριου είναι μεγαλύτερο. Ειδικά πλέον νομίζω έχει ανοίξει αρκετά και το gap το οικονομικό. Έχει ανοίξει έχουν επίσης αναλογικά πολύ τουρισμό άσχετα αν τώρα τα λιπορούνται με το λόγο του πολέμου αλλά θα το ξεπεράσουν αυτό οπότε γενικά υπάρχει χρήμα στην Κύπρο και γι' αυτό όλοι προτίμησαν να κατευθύνουν τις επενδύσεις στα σούπερ μάρκετ. Από εκεί και πέρα στο Το Κάσεν Κάρι δεν υπάρχει χώρος για πολλούς.
Και στην Ελλάδα ακόμα που έχουμε τόσο πολλές αλυσίδες σούπερ μάρκετ στα Κάσεν Κάρι υπάρχουν δύο μεγάλες, εμείς και άλλη μία και κάποιες μικρότερες αλυσίδες. Δεν χωράει πολλά καταστήματα ο κλάδος του Κάσεν Κάρι. Είναι και πολύ συγκεκριμένοι οι πελάτες. Ακριβώς. Δεν μπορεί να μεγαλώσει πολύ η αγορά. Είναι συγκεκριμένοι. Αν έχεις επιχείρηση στην Ελλάδα όπως εμείς τότε σίγουρα ξέρεις ότι η εμπειρία με τις τράπεζες μπορεί να γίνει λίγο πονεκέφαλος.
Από το άνοιγμα του λογαριασμού, μέχρι και τις καθημερινές συναλλαγές σου και οτιδήποτε άλλο, η πραγματικότητα είναι ότι η εμπειρία δεν είναι και η καλύτερη. Οπότε, μετά από τέσσερα χρόνια, αποφασίσαμε και εμείς να ανοίξουμε Revolut Business, το οποίο είναι κάτι που πραγματικά μας έλυσε τα χέρια. Πριν σου πω όμως περισσότερα, μπορείς να γίνεις και εσύ μέλος του Revolut Business με το link που θα βρεις στην περιγραφή του βίντεο ή με το QR code που εμφανίζεται τώρα στην οθόνη σου και θα λάβεις και ένα δώρο καλωσορίσματος αξίας 200 ευρώ.
Ένα λοιπόν από τα μεγαλύτερα πλονεκτήματα είναι σίγουρα η ευκολία ενεργοποίησης. Δεν χρειάζεται να επισκεφτείς κάποιο κατάστημα και να χάσεις τη μισή σου μέρα περιμένοντας σε κάποια ώρα, καθώς τα κάνεις όλα 100% online μέσα από την εφαρμογή και σε λίγα μόλις λεπτά αποκτάς όλα όσα χρειάζεσαι και την επιχειρηματική σου τραστεριότητα.
Στέλνεις χρήματα σε όλο το κόσμο πανεύκολα, πληρώνεις τιμολόγια, προμηθευτές, λογαριασμούς και οτιδήποτε άλλο θέλεις χωρίς χρόνες και προμήθειες, βγάζεις απευθείας δικό σου IBAN για να λαμβάνεις χρήματα, μετατρέπεις πάνω από 25 νομίσματα στη διατραπεζική ισοτιμία και φυσικά βγάζεις τη δική σου κάρτα όπως αυτή που έχω εδώ για να πληρώνεις online ή με φυσική παρουσία όπου θέλεις.
Αυτό που όμως πραγματικά έχεις όσοι εμένα είναι το πόσο εύκολα μπορείς να διαχειρίζεσαι τα έξοδά σου μέσα από το Revolut Business. Πριν, όλα τα λεφτά έμπαιναν σε έναν λογαριασμό και έπρεπε από αυτά να διαχωρίσεις όλα τα έξοδά σου σε FIPA, λογαριασμούς, ιστοδοσίες, άλλους φόρους κτλ. Με τη Revolut όμως μπορώ με ένα κλικ να δημιουργήσω ξεχωριστούς λογαριασμούς, να τους ονομάσω όπως θέλω και να έχουν όποιο νόμισμα θέλω εγώ και φυσικά ο καθένας με το δικό του IBAN για να οργανώνω πολύ καλύτερα τα έξοδα μου.
Έχω για παράδειγμα ένα ξεχωριστό λογαριασμό που έχω ονομάσει FIPA για να βάζω εκεί τον FIPA που λαμβάνω και να μην μπερδεύομαι και να τον χρησιμοποιώ σαν έσοδο. Υπάρχει επίσης η δυνατότητα να εκδώσεις πολλαπλές κάρτες για την ομάδα σου, και σε φυσική μορφή αλλά και σε digital, ώστε να έχει κάθε άτομο τη δική του κάρτα για τα εταιρικά έξοδα και εσύ να μπορείς να βλέπεις συναλλητικά τις κινήσεις για κάθε μία.
Αν θέλεις λοιπόν ένα τραπεζικό λογαριασμό για την επιχείρησή σου που πραγματικά θα σου λύσει τα χέρια, τότε γίνε μέλος του Revolut Business με το link που θα βρεις στη περιγραφή του βίντεο ή σκανάροντας το QR code στην οθόνη και θα λάβεις και ένα welcome bonus αξίας 200 ευρώ. Ο κλάδος του για νομπορείο από τότε όταν μπήκατε στην εταιρεία, όταν το θυμάσαι πώς έχει αλλάξει τα τελευταία με δεχομένως 30 χρόνια, δεν ξέρω.
Είτε από θέματα συνήθειας είτε από θέματα operations των ίδιων των καταστημάτων. Πώς έχετε βιώσει αυτή την εξέλιξη. Έχει αλλάξει απίστευτα. Φαντάζομαι. Απλώς επειδή είναι κάτι που το ζούμε από κοντά γιατί όλοι πάμε κάποια στιγμή στο σούπερ μάρκετ δεν αντιλαμβανόμαστε την αλλαγή του. Είναι σαν το μικρό παιδί που μεγαλώνει οι γονείς του δεν βλέπουν πως μεγαλώνει αυτοί που απ' έξω το καταλαβαίνουν έχουν αλλάξει τα πάντα.
Καταρχάς έχει αλλάξει το περιβάλλον του. Μέσα το ελληνικό σούπερ μάρκετ και δεν θα διαφημίσω μόνο τα My Market όλα τα σούπερ μάρκετ στην Ελλάδα έχουν πάρα πολύ καλό επίπεδο. Όποτε βρίσκομαι στο εξωτερικό έχω το βίτσιο φυσικά να μπω και σε ένα σε όποιο σούπερ μάρκετ εδώ μπροστά μου Νομίζω όλο το κάνω αυτό Συνήθως το επίπεδο των ελληνικών σούπερ μάρκετ είναι πολύ πολύ καλύτερο από το επίπεδο του μέσου γαλλικού, γερμανικού αγγλικού, ισπανικού ακόμα σούπερ μάρκετ γιατί εκεί δεν επενδύουν αρκετά χρήματα, δεν ανακαινίζουν τακτικά. Στην Ελλάδα κάθε 12-15 χρόνια τα πετάμε όλα και ξαναβάζουμε τον εξοπλισμό από την αρχή.
Αυτό στην πράξη σε ένα μέσο σούπερ μάρκετ σημαίνει μια επένδυση 2 εκατομμυρίων. Δεν είναι απλή υπόθεση. Αλλά το κάνουμε και κρατάμε τα μαγαζιά φρέσκα. Άρα ένα πράγμα είναι η ποιότητα, το περιβάλλον το οποίο έχουμε. Ένα δεύτερο πράγμα είναι η τεχνολογία που προφανώς έχει μπει. Σήμερα έχουμε οθόνες στα καταστήματα. Μιλάω για αυτά που βλέπει ο πελάτης.
Έχουμε ηλεκτρονικές ζυγαριές με οθόνες, βάζουμε σιγά-σιγά ηλεκτρονικά ταμπελάκια για να μην έχουμε λάθεις στιμές και να αλλάζουν εύκολα, βάζουμε αυτόματα ταμεία, self-checkout. Είναι πράγματα τα οποία προφανώς ήρθαν τα τελευταία χρόνια. Και πίσω από εκεί υπάρχει πάρα πολλή τεχνολογία που δεν τη βλέπει ο πελάτης, αλλά μας βοηθάει να κάνουμε τη δουλειά μας πολύ καλύτερα.
και βέβαια έχουμε κάνει τεράστια πρόοδο και με τους εργαζόμενους με πολλοί μεγάλα προγράμματα εκπαίδευσης εγώ θεωρώ ότι επειδή και ο Έλληνας το έχει στη φύση του είναι φιλότιμος η ποιότητα της εξυπηρέτησης που παρέχουμε στον πελάτη δεν είναι τέλεια, έχει πάρα πολύ από το να είναι τέλεια αλλά είναι πολύ καλύτερη από αυτή του μέσου ευρωπαϊκού σούπερ μάρκετ οι εργαζόμενοι εδώ δεν είναι αδιάφοροι όταν θα πας και θα ζητήσεις που είναι οι μουστάρδες που έλεγε κάπου το Λαζόπουλος κατά πάσα πιθανότητα θα σου πούνε κάπου εκεί κάτω πήγαινε βρέστη θα ασχοληθούν μαζί σου σοβαρά θα σε κοιτάξουν στα μάτια αυτονόητο δεν θα το κάνει ο Γερμανός εύκολα και αν έχουν και λίγο χρόνο θα σε πάρουν και θα σε οδηγήσουν εκεί θα σε πάνε πραγματικά με το χέρι αυτό που ακούγεται πάρα πολύ απλό Είναι εξαιρετικά σημαντικό.
Εμείς προσπαθούμε, ο στόχος μας είναι ο πελάτης να νιώθει άνετα μέσα στο μαγαζί. Και επειδή είπες κάτι πριν, ξεκινήσαμε από μπακάλικα που ήταν συνοικιακά. Ο χαρακτήρας του συνοικιακού στο My Market δεν έχει αλλάξει. Εμείς δεν έχουμε καταστημάτων 5.000 τετραγωνικών. Δεν είναι το μοντέλο στο οποίο επενδύουμε. Παραμένει όμως την αίσθηση του πελάτη ότι είναι κάτι της γειτονιάς.
Θέλουμε να είμαστε γειτονιάς. Να πω εύκολα και γρήγορα. Βέβαια. Και εγώ χαίρομαι όταν μπαίνω σε μαγαζί μας και βλέπω τον υπάλληλο του Manavikou να έχει ανοίξει κουβέντα με την πελάτησα και να μιλάνε για άσχετα πράγματα. Θα μου πεις είναι απώλεια παραγωγικότητας. Καθόλου. Καθόλου δεν με ενδιαφέρει αυτό. Είναι οικειότητα με τον πελάτη και χαίρομαι πάρα πολύ που βλέπω ότι ο πελάτης αισθάνεται την άνεση να κάτσει και να κουβεντιάσει για την ομάδα του, για τα παιδιά του που μπήκαν στο πανεπιστήμιο προχθές.
Αισθάνεται οικία στο κατάστημα. Αυτός είναι ο στόχος μας. Εμείς θέλουμε το κατάστημα να είναι ένας χώρος στον οποίο περνάει καλά. Δεν είναι απλώς η ανάγκη που τον κάνει να έρθει και να ψωνίσει. Γιατί αν το κάνεις μόνο από ανάγκη μπαίνεις και στο ηλεκτρονικό κατάστημα και κάνεις τη δουλειά σου. Εμείς θέλουμε να αισθάνεσαι ωραία μες στο κατάστημα.
Πότε πάρθηκε η απόφαση να γίνει και ένα δεύτερο μπραντ, το οποίο θα είναι αποκλειστικά για... Θα είναι σούπερ μάρκετ για νικής, γιατί έχει αποδεχτεί και στα νόμερα, αλλά πολύ σωστή επιλογή, ότι το μετρό είναι αυτό που είναι και πρέπει να παραμείνει αυτό που είναι, δεν πρέπει να χάσει τα αυτοτά του. Πρέπει να εξυπηρετεί μόνο επιχειρήσεις χονδουργής, που θέλουν χονδουργή.
Από την αρχή ήμασταν διχασμένοι προσωπικότητα. Ξεκινήσαμε από την πρώτη μέρα μας με τα μικρά τότε, πολύ μικρά τότε σούπερ μάρκετ και ταυτόχρονα με το Κασενκάρι. Τα αναπτύξαμε στην πορεία και τα δύο εντελώς χωριστά. και μάλιστα περάσαμε αρκετές δύσκολες στιγμές παλιότερα όταν έπρεπε να απαγορέψουμε σε πελάτες Λιανικής να ψωνίσουν από το Κασενκάρι γιατί όταν άνοιγε ένα καινούριο Κασενκάρι ερχόταν όλοι, ειδικά στην επαρχία ήταν το γεγονός, ερχόταν να μπουν και του λέγαμε λυπόμαστε πάρα πολύ αν δεν είστε επαγγελματίας δεν μπορείς να ψωνίσεις εδώ και είναι πολύ δύσκολο να διώξεις πελάτη πιστέψτε με. Το κάναμε όμως αυτό κρατήσαμε τελείως διαχωρισμένα τα δύο δίκτυα και αυτό έγινε και πιο εύκολο από τη στιγμή που αλλάξαν όνομα και ήταν My Market και Μετρό και σήμερα υπάρχουν και πολλές πόλεις και πέρα από την Αθήνα και μικρότερες πόλεις στην Ελλάδα στις οποίες έχουμε ένα Μετρό και ένα My Market δεν είναι μυστικό το ότι είμαστε η ίδια επιχείρηση αλλά είναι τελείως διαχωρισμένες
όλες οι λειτουργίες και είναι πάρα πολύ σαφές και στους πελάτες τι κάνει το ένα, τι κάνει το άλλο. Έχει, μισό, βάσει περισσότερο νόημα έτσι και αν θυμάμαι καλά το 2016 νομίζω εξαγοράστηκε και ότι είναι Ευερόπουλος. Οπότε θέλετε να μας πείτε και λίγο την εμπειρία από αυτό το acquisition την εξαγορά. Έλεγα πριν για την τόλμη και το ρίσκο που έπαιρνε ο πατέρας μου όταν με άφηνε να παίρνω αποφάσεις. Αυτό ήταν λοιπόν μια στιγμή που αφού ξεκινήσαμε είχα ξεκινήσει κάποιες κουβέντες με τον Νίκο τον Βερόπουλο, ο οποίος τότε ο Βερόπουλος ήταν σε πολύ κακή οικονομική κατάσταση έψαχνε λοιπόν κάποια εταιρεία να τον εξαγοράσει είχα κάνει κάποιες συζητήσεις και όταν άρχισε να φαίνεται ενδιαφέρον αυτό το project, πήγα και είπα στον πατέρα μου ότι αυτό είναι η δική μου δουλειά, δεν θα ανακατευτείς ήταν ένα μεγάλο ρίσκο για μας γιατί ο Βερόπουλος τότε ήταν λίγο μεγαλύτερος από αυτό που ήταν η Μετρό αυτό σημαίνει πολύ απλά ότι αν δεν πετύχαινε το project θα βυθιζόταν και η Μετρό.
Θα τα έπαιρνε όλα κάτω. Θα τα έπαιρνε όλα κάτω. Δεν θα υπήρχε περίπτωση να επιβιώσουμε. Και δεν ήταν μια ανθούσα εταιρεία. Ήταν πολύ προβληματική. Δεν είχε λεφτά. Οι προμηθευτές δεν τις πουλάγανε. Τα ράφια ήταν άδεια. Ο πελάτης ήταν απογοητευμένος και έφευγε. Οι εργαζόμενοι φοβόταν για το μέλλον και οι καλύτεροι αναζητούσαν δουλειά αλλού.
να έχει ένα πολύ σημαντικό δίκτυο καταστήματα σε όλη την Ελλάδα πολλά από αυτά πολύ καλά σημεία και έτσι πήραμε την απόφαση να βουτήξουμε στα βαθιά οι πολύ μεγάλες επιχειρηματικές αποφάσεις αφού βάλεις όλα τα νούμερα κάτω αφού καταλήξεις από ένα σημείο και πέρα σταματούν να είναι τεχνοκρατικές είναι στέκεσαι ψηλά στο βράχο κλείνεις τη μύτη και βουτάς και λες θα κολυμπήσω και κολυμπήσαμε και νομίζω ότι από αυτή τη συνδιαλλαγή κέρδισε και ο Βερόπουλος διότι έσωσε τις επιχειρήσεις του στα Βαλκάνια είχε στα Σκόπια και στο Βελιγράδι αλυσίδες σούπερ μάρκετ στις οποίες τις κράτησε και οι οποίες αναπτύχθηκαν και πήγαν πάρα πολύ καλά και μέχρι και σήμερα είναι πολύ υγιείς και κερδοφόρες και βέβαια και εμείς πήραμε ένα μεγάλο δίκτυο χρειάστηκε να κλείσουμε αρκετά μικρά και προβληματικά καταστήματα χρειάστηκε μια τεράστια επένδυση για να ανακαινήσουμε όλα τα καταστήματα που κρατήσαμε γύρω στα 150 καταστήματα ανακαινίστηκαν στην πάροδο λίγων ετών γιατί είχαν μείνει πίσω προφανώς αφού δεν υπήρχαν χρήματα δεν γινόταν επενδύσεις
χρειάστηκε να πληρώσουμε τους προμηθευτές χρωστούσε τότε πάνω από 100 εκατομμύρια σε προμηθευτές το κάναμε όλα αυτά θυμίζω ότι στην περίπτωση μας επειδή τυπικά δεν είχε πτωχεύσει ο Βερόπουλος, δεν είχε γίνει κανένα κούρεμα αλλά όλοι οι προμηθευτές πληρώθηκαν στο ακέραιο και το επόμενο πολύ μεγάλο στοίχημα ήταν οι δυο διαφορετικές εταιρικές κουλτούρες και νοοτροπίες άνθρωποι του Βερόπουλου, άνθρωποι της Μετρό ο κίνδυνος ήταν να μπούμε σαν κατακτητές να πούμε τα κάνατε θάλασσα, αποτύχατε ελάτε να σας δείξουμε πως γίνεται η δουλειά αυτό θα ήταν μεγάλο λάθος και προσπαθήσαμε, καλά το λέω εγώ το θέμα ήταν να το ξέρουν οι τότε 4.000 εργαζόμενοι δικοί μας το περάσαμε αυτό το μήνυμα αρχίσαμε να αναμειγνύουμε σταδιακά τον κόσμο τους εργαζόμενους να επενδύουμε πάρα πολύ στο να αισθανθούν όλοι ότι είμαστε μία εταιρεία και δεν υπάρχουν νικητές και χαμένοι, είμαστε μία εταιρεία και έχουμε ένα κοινό ρίσκο να πάρουμε ή θα αποτύχουμε όλοι μαζί και ευτυχώς όλα αυτά έγιναν πολύ καλά
είναι εντυπωσιακό και εδώ είναι τα καλά του Έλληνα ότι πάρα πολλοί άνθρωποι από την εταιρεία από την κάθε μία εταιρεία το πήραν πολύ ζεστά αυτό και στο δικό τους το ιεραρχικό επίπεδο και στη δική τους ευθύνη έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους με έδωσαν παραπάνω από αυτόν καλύτερο αυτό τους, κάνανε θαύματα γιατί ήθελε πάρα πολύ δουλειά αυτό αλλάξαν τα μπέλες, αλλάξαν τα μοιακά συστήματα αλλάξαν όλες τις διαδικασίες και αυτό έπρεπε να γίνει πολύ σύντομα και έγινε και ευτυχώς λοιπόν αυτό τελικά δούλεψε, μας βγήκε σε καλό μας μεγάλωσε πολύ, μας διπλασίασε σε μέγεθος και καταφέραμε σήμερα να φτάσουμε και να είμαστε αυτή η εταιρεία που είμαστε. Ήταν πολύ μεγάλο μάθημα, ήταν μια εκπληκτική εμπειρία είναι πολύ εύκολο να λες μετά πέτυχα, αλλά όταν το κάνεις δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι θα πετύχεις και από τη δική μου θέση ειδικά αυτό δεν επιτρεπόταν και να φαίνεται γιατί προφανώς αυτός που είναι πάνω και έχει την ευθύνη, αυτός στον οποίο όλοι κοιτάνε και περιμένουν το
νεύμα, πρέπει να δείχνει πολύ σίγουρος να δείχνεις πολύ σίγουρο λοιπόν αλλά στην πραγματικότητα να ξέρεις και να εκτιμάς και όλους τους κινδύνους και να ξέρεις ότι αν δεν τα κάνεις καλά και γρήγορα θα αποτύχει ευτυχώς τα κάναμε καλά και γρήγορα και πετύχαμε από τη στιγμή που μπήκε στο πλάνο να γίνει η εξαγορά μέχρι και τη στιγμή που νιώσατε συνολικά σαν οργανισμός ότι τώρα έχει περάσει ένα safe έχει περάσει μια περίοδος χ είμαστε κοντά σε αυτά που είχαμε υπολογίσει και ακόμα κι αν δεν έχει γίνει ακόμα η αποεπένδυση ξέρουμε ότι σίγουρα θα πάει καλά ποιο ήταν αυτό το διάστημα θα έλεγα ότι ήταν ένα δωδεκάμινο σχετικά γρήγορα γιατί γι' αυτό είπα όλα έγιναν πολύ γρήγορα άρα θα έδειχνε σύντομα αυτό το πράγμα πολύ γρήγορα αν θα πήγαινε καλά ή όχι όταν γίνανε οι πρώτες ανακαινήσεις πήραμε τα πιο τα μεγαλύτερα τα καλύτερα μαγαζιά και κάναμε την ανακένυση φυσικά τα γεμίσαμε αμέσως με προϊόντα κάναμε και λίγη διαφήμιση το στίχημα ήταν να ξαναφέρουμε πίσω τους πελάτες του βερόπουλου που είχαν απογοητευτεί
και φύγει. Άρα βγήκαμε και φωνάξαμε ότι αλλάξαμε είμαστε ξανά γεμάτοι ελάτε να μας δείτε κάναμε και τις πρώτες ανακαινήσεις όταν είδαμε λοιπόν ότι ο κόσμος ανταποκρινόταν και με ενδιαφέρον ήρθε ξανά για να δει τι ήταν αυτό και τι ήταν αυτό που αλλάξαμε και πώς έγινε ο Βερόπουλος. Όταν είδαμε ότι λειτουργεί, καταλάβαμε ότι αυτό θα δουλέψει.
Θα χρειαστεί όλες αυτές τις επενδύσεις και το χρόνο που είχαμε προγραμματίσει, αλλά θα δουλέψει. Γιατί το στίχημα τελικά είναι ο πελάτης. Όλα τα άλλα είναι μια απόφαση. Το να κάνεις ανακαίνηση είναι απλό. Σχεδιάζεις, επενδύεις, το κάνεις. Το στίχημα είναι αν θα έρθει ο πελάτης. Αφού ήρθε ο πελάτης λοιπόν, μπορούσαμε να ξέρουμε ότι θα δουλέψει το πράγμα, θα προχωρήσει.
Να ρωτήσω και κάτι στα πολύ πολύ πρακτικά τώρα, αλλά νομίζω ότι είναι και πολύ ωραίο σαν κάτι εκπαιδευτικό να μας το περιγράψεις ουσιαστικά. Σε μια τέτοια κατάσταση που έχουμε μια εταιρεία α και θέλει να εξαγοράσει μια άλλη εταιρεία, η οποία όμως είναι μεγαλύτερη από την α. Και στη δική σας περίπτωση. και μάλιστα η εταιρεία Β που θέλει να ξαγοράσει που είναι μεγαλύτερη έχει και χρέη σε τρίτους και φαντάζομαι έχει και operational διαχειριστικά χρέη τα οποία τρέχουν και πρέπει να γίνουν και ανακαινήσεις που είχατε σχεδιάσει που ήταν άλλα όπως μας είπατε 100 εκατομμύρια δηλαδή ήταν αν τα προσθέσουμε όλα είναι και μεγαλύτερο είναι και μεγαλύτερη η άλλη εταιρεία είναι και πολλά τα περιφερειακά χρέη που υπάρχουν Αυτό από άποψη κεφαλαίων Πώς μπαίνει σε εφαρμογή Χωρίς να Στάξει η ρευστότητα της ιταρίας που προχωράει Στην εξαγορά Γίνεται με μεγάλο δανεισμό Ας ξεκινήσουμε από ότι χρειάζονται πολλά χρήματα Στη δική μας την περίπτωση ήταν περίπου 300 εκατομμύρια ευρώ
Για να γίνουν όλα 300 εκατομμύρια Μέχρι εκείνη τη στιγμή Μέχρι τη στιγμή της εξαγοράς Η Μετρό είχε μηδενικό τραπεζικό δανεισμό και είχε και ένα καλό ταμείο το οποίο όμως προφανώς δεν ήταν 300 εκατομμύρια και δεν έφτανε για όλα αυτά τα κεφάλαια που θα χρειάζονταν το πρώτο πράγμα που κάναμε είναι ότι πριν ακόμα από την εξαγορά μιλήσαμε με τις τράπεζες για να δούμε να μιλήσουμε για τα δάνεια του Βερόπουλου τα οποία προφανώς είχαν και ένα πολύ ψηλό επιτόκιο γιατί ήταν πολύ ψηλού ρίσκου για τις τράπεζες άρα έπρεπε να επαναδιαπραγματευτούμε τα δάνεια και να μιλήσουμε και για ένα πολύ μεγάλο νέο δανεισμό.
Οι τράπεζες είχαν συμφέρον και λέω οι τράπεζες γιατί εμπλεκόταν σχεδόν όλες οι μεγάλες τράπεζες αυτό που λέμε σήμερα συστημικές είχαν δανείσει το Βερόπουλο είχαν και αυτές συμφέρον να πετύχει αυτή η δουλειά για να διασώσουν τα δικά τους δάνεια και για να δώσουν και καινούρια δάνεια. Άρα συνεργάστηκαν. Προφανώς έγινε μια δύσκολη και σκληρή διαπραγμάτευση Αλλά γενικά οι τράπεζες συνεργάστηκαν Καταλήξαμε λοιπόν σε μια συμφωνία Πρώτα με τις τράπεζες για το δανεισμό μας Και μετά με το Βερόπουλο Είχαμε μια συμφωνία πλαίσιο με το Βερόπουλο Αλλά πρώτα υπογράψαμε με τις τράπεζες Και μετά υπογράψαμε με το Βερόπουλο Σε αυτή την περίπτωση επειδή πρέπει να γίνει διπλή συμφωνία Με δύο διαφορετικές οντότητες Και μετά προχωράς ουσιαστικά στο κομμάτι του δανεισμού.
Έχεις κάνει θα λέγαμε μια προφορική συμφωνία με την εταιρεία που θες να εξαγοράσεις. Αλλά μετά μπαίνεις στη λεπτομέρεια συμφωνείς τα πάντα με τις τράπεζες και μετά τελειώνεις τη συμφωνία. Και μετά επανέρχεσαι για τα τέτοια. Ναι γιατί όταν χρειάζονται τόσα κεφάλαια δεν χρειάζονται όλες οι εξαγορές τόσα κεφάλαια αλλά στη δική μας την περίπτωση που χρειαζότανε τόσα κεφάλαια αν δεν τα έχεις και αν δεν τα έχεις απόλυτα διασφαλισμένα τότε η εξαγορά απλά δεν έχει νόημα θα αποτύχει 100% άρα λοιπόν πρώτα έπρεπε να είμαστε απόλυτα σίγουροι ότι έχουμε τη ρευστότητα για να κάνουμε όλες τις δουλειές γιατί αν παραδείγματος χάρη δεν είχαμε 300 εκατομμύρια και είχαμε τα μισά θα μισοπληρώναμε τους προμηθευτές θα γκρινιάζαν οι προμηθευτές θα κάναμε τις μισές επενδύσεις, δεν θα ανακαινίζαμε όλα τα καταστήματα, δεν θα έρχονταν όλοι οι πελάτες.
Θα μπλέκαμε σε ένα φαύλο κύκλο και τελικά το project θα έπεφτε στο κενό. Οπότε κάποια πράγματα είναι απόλυτα ή τα κάνεις ολόκληρα και σωστά ή μην τα κάνεις καθόλου, μην μπεις σε αυτή την ιστορία. Οπότε και εσάς το αρχικό οικονομικό πλάνο ήταν να γίνει απόλυτα και σωστά με τα αντίστοιχα projections στο τι μπορεί να σημαίνει αυτό και οικονομικά.
Ναι, ακριβώς. Νομίζω μεγάλο μάθημα. Σίγουρα, ναι. Σαν τρόπο σκέψης αυτό. Ναι. Και μεγάλο στοίχημα που εν τέλει βγήκε από ό,τι φαίνεται. Και αυτό, όταν πας στις τράπεζες δείχνεις και ένα πλάνο. Δεν πας και λες, γεια σας, είμαι πολύ ωραίος θέλω 300 εκατομμύρια. Λες, σκοπεύω να αγοράσω το αερόπιλο, τόσα καταστήματα θα κλείσω κάποια, θα κρατήσω κάποια άλλα, προβλέπω αυτή την ανάπτυξη τζίρου προβλέπω αυτή την κερδοφορία δεν είναι συμβόλαιο και μάλιστα η αλήθεια είναι για να με ειλικρινίσω ότι η κερδοφορία που προβλέπαμε δεν ήρθε τα πρώτα χρόνια άργησε πολύ να έρθει οι τράπεζες δεν είναι απόλυτες όταν βλέπουν ότι ένα πλάνο προχωράει μπορεί να μην το πιάνει στο 100% αλλά βλέπουν ότι εξελίσσεται ο μαλάκος ότι αυτό που έχεις στο μυαλό σου είναι κάτι που συμβαίνει Δουλεύει. Μπορεί να γίνει μετά από δύο χρόνια.
Ακριβώς. Μαλά γίνεται. Ακριβώς. Δεν μας έβαλαν ποτέ το μαχαίρι στο λαιμό. Εγώ δεν έχω παράπονο. Προφανώς κοιτάνε τους δείκτες. Προφανώς τους δίνει στοιχεία. Προφανώς πρέπει, αφού σε δανείζουν λεφτά, πρέπει να είναι και ήσυχοι ότι τα λεφτά τους είναι διασφαλισμένα. Αλλά στο βαθμό που αισθάνονται έτσι, υπάρχει μια ομαλή συνεργασία.
Θεωρείς ότι στο σύνολο θα έλεγε κανείς ότι ήταν περισσότερο διάσωση παρά εξαγορά γιατί μου θυμίζει λίγο τη κατάσταση με τον Μαρινόπουλο και τους Χλαβενίτη που πολλοί λέγανε ότι ήταν πιο πολύ διάσωση Εκεί υπήρχε βέβαια ένα βήμα παραπάνω είχε πτωχεύσει ο Μαρινόπουλος είχε πτωχεύσει, είχε γίνει κούρεμα είχαν μπει σε διαδικασίες πτωχευτικές ήταν λίγο διαφορετικά Ήταν εκεί που θα κατέληγε ο Βερόπουλος πολύ λίγο μετά.
Δεν υπήρχε χρόνος, αλλά δεν είχε κατάληξει. Τώρα, το να πεις τη λέξη διάσωση βάζει στον εαυτό σου στην θέση του διασώστη και του σωτήρα. Όχι, δεν κάναμε αυτή την κίνηση από αλτρουισμό. Την κάναμε γιατί ήταν μια επιχειρηματική κίνηση και γιατί θεωρήσαμε ότι τελικά μας ωφελεί. Παρεπιπτόντως πράγματι Σώσαμε μια επιχείρηση Σώσαμε τη δουλειά 4.500 ανθρώπων Και νομίζω Ότι κάναμε καλό και στην ελληνική Κοινωνία και οικονομία γιατί όλο αυτό Θα ήταν μια τεράστια αναταραχή Αν δεν πήγαινε καλά Αλλά θέλω να είμαι ειλικρινής Δεν το κάναμε ως ιεραπόστολοι Το κάναμε γιατί θέλαμε να κάνουμε μια επένδυση Και πιστέψαμε ότι αυτό θα δουλέψει Δεκτό νομίζω έτσι είναι το ζήτημα Να σε ρωτήσουμε για καρτέλ που λέει ο κόσμος, ότι όλα τα supermarkets είναι καρτέλ μεταξύ τους και συνανόονται τις τιμές.
Αν συνανόμασταν για τις τιμές, σαν κάθε καλό καρτέλ θα βγάζαμε πολλά λεφτά. Και οι τιμές θα ήταν οι ίδιες. Λοιπόν, πρώτα απ' όλα, και είναι πολύ σημαντικό και καλά κάνεις και το βάζεις αυτό, υπάρχει μια μεγάλη παρεξήγηση, ένα μεγάλο μπέρδεμα. Πολλοί άνθρωποι μπερδεύουν τα λεφτά τα οποία μπαίνουν στο ταμείο ενός supermarket και είναι πολλά.
είπαμε ότι εμείς κάνουμε 1,7 δις τζίρο και δεν είμαστε μεγαλύτεροι του κλάδου υπάρχουν πολύ μεγαλύτεροι από εμάς μπαίνουν πολλά λεφτά στο ταμείο αλλά τα μπερδεύουν με αυτά που μένουν στο τέλος ένα συγκλονιστικό νούμερο είναι ότι από τα 100 ευρώ που θα πληρώσετε όταν θα πάτε στο σούπερ μάρκετ τα 100 ευρώ που θα δώσετε στο ταμείο που έχουν μέσα και το ΦΠΑ τελικά στην τσέπη μας σαν καθαρή κερδοφορία θα μείνουν τα 1,2 ως 1,3 από αυτά.
Όλα τα άλλα θα πάνε για την πληρωμή των προϊόντων πρώτα απ' όλα και για την πληρωμή των διαφόρων εξόδων. Η μισθοδοσία είναι το μεγαλύτερο. Μην ξεχνάτε ότι από τη φύση της δουλειάς μας είμαστε πολύ μεγάλοι εργοδότες, χρειάζονται πολλοί άνθρωποι. Καλό είναι αυτό για να γίνει η δουλειά. Και αυτοί παίρνουν μισθό. Και αυτός ο μισθός τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί αρκετά και καλά κάνει και έχει αυξηθεί γιατί έχει αυξηθεί το κόστος ζωής πολύ αλλά κάθε ευρώ που αυξάνεται η μισθοδοσία σε 11.500 εργαζόμενους έχει σημαντική επίπτωση στο όλο κόστος αλλά ξαναλέω καλά κάνει και θα συνεχίσει να αυξάνεται, είναι απαραίτητο αυτό ταυτόχρονα υπάρχουν ένα σωρό άλλα κόστη τα super market είναι δυστυχώς πολύ μεγάλοι καταναλωτές ενέργειας παγκοσμίων γιατί έχουμε τα ψυγεία μέσα στο κατάστημα που απορροφούν πολλή ενέργεια, έχουμε προφανώς το φωτίσμο, έχουμε τη θέρμανση. Μόνο το πόσο μεγάλο είναι το κατάστημα από μόνο του που έπαιρναν πάρα πολλά ενέργεια. Ακριβώς. Και παρότι έχουμε κάνει
πάρα πολύ μεγάλες επενδύσεις στην εξοικονόμηση ενέργειας, έχουμε φωτοβολταϊκά, έχουμε, αλλάζουμε όλα τα ψυγεία, έχουμε διοξίδιο του άνθρακα, πολύ καινούριες τεχνολογίες. Παρόλα αυτά, μειώνουμε μεν την κατανάλωση, αλλά αυτή παραμένει τεράστια και δυστυχώς ξέρουμε όλοι πόσο έχει ανέβει η τιμή του ρεύματος τα τελευταία χρόνια.
Υπάρχουν τα μεταφορικά, που και αυτά έχουν ανέβει. Υπάρχουν τα ενοικία, γιατί δεν είναι όλα τα καταστήματα ιδιόκτητα, άρα είμαστε και εμείς θύματα της μεγάλης αύξησης των ενοικίων. Όλα αυτά είναι κόστιοι. Και όλα αυτά τελικά αφήνουν αυτό το 1,2 ευρώ στα 100. Έχουμε λοιπόν πολύ μεγάλα έσοδα, δεν υπάρχει αμφιβολία γι' αυτό αλλά η κερδοφορία του κλάδου των σούπερ μάρκετ είναι πάρα πολύ μικρή σε σχέση με το μέγεθος του.
Να πούμε εδώ τώρα και τώρα ότι όλο το επιχειρηματικό μοντέλο βασίζεται στο volume, στον όγκο στο να υπάρχει μεγάλος όγκος από αγορές ώστε αυτό το πολύ μικρό margin να έχει ένα νόημα στην διευθυντήση. Το κακό είναι ότι στην Ελλάδα το margin αυτό είναι περίπου το μισό από ό,τι είναι στον υπόλοιπο δυτικό κόσμο. Δηλαδή μία αλυσίδα σούπερ μάρκετ στην Ευρώπη ή στην Αμερική θεωρείται ομαλά υγιής, όχι τρελά κερδοφόρα. Αν έχει περίπου 3% επί του τζίρου της κερδοφορία στην Ελλάδα είμαστε στο μισό και κάτω από αυτό το νούμερο.
Και αυτό δεν είναι υγιές. Γιατί είμαστε εκεί και εδώ είναι η απάντηση στην ερώτησή σου ακριβώς γιατί όχι καρτέλ δεν είμαστε. Ο ανταγωνισμός στην Ελλάδα είναι πάρα πολύ δυνατός. Κυνηγάμε ο ένας τον άλλο στις τιμές. Κάθε αλυσίδα σούπερ μάρκετ, για να σας πω και μερικά από τα μυστικά της δουλειάς μας, έχει έναν άνθρωπο ή ένα μικρό τμήμα που η μόνη του δουλειά είναι να παρακολουθεί τις τιμές των άλλων σούπερ μάρκετ.
Παλιά το κάναμε επισκεπτόμαστε τα παράφια. Παλιά-παλιά επισκεπτόμασταν και γράφαμε. Το επόμενο δουλειά εξέλιξης ήταν... Μετά εξελιχθήκαμε, επισκεπτόμασταν, διαβάζαμε τον μπαρκότ, πληκτρολογούσαμε σε ένα φορητό τερματικό. Τώρα πλέον, επειδή υπάρχουν τα ηλεκτρονικά καταστήματα, μπορούμε να κάνουμε τη δουλειά από το γραφείο μας.
Η ουσία όμως της δουλειάς δεν έχει αλλάξει. Παρακολουθούμε σε πολύ τακτική βάση τις τιμές του ανταγωνισμού και κοιτάμε να μην ξεφεύγουμε και να προσαρμόσουμε τις δικές μας τιμές στις τιμές του ανταγωνισμού. και ιδιαίτερα στα βασικά προϊόντα και καμιά φορά μπορεί να δείτε ίδιες τιμές. Ένα γάλα ας πούμε που είναι τρομερά σημαντικό προϊόν και το οποίο το αγοράζει κανείς κάθε μέρα σχεδόν μπορεί να έχει ίδιες τιμές παντού.
Αυτό δεν είναι γιατί κάτσαμε και συμφωνήσαμε αλλά γιατί αν κάποιος κατεβάσει την τιμή θα τον ακολουθήσουν όλοι οι άλλοι γιατί παρακολουθούν την τιμή του και ξέρουν και ότι ο πελάτης παρακολουθεί την τιμή και δεν έχουμε τα περιθώρια να είμαστε ακριβότεροι. Άρα λοιπόν θα ακολουθήσουμε και ανάλογα με την πολιτική της η κάθε εταιρεία μπορεί να αποφασίσει ότι ακολουθώ τον φθηνότερο ακριβώς ή μπορεί να πει ότι εγώ θα ακολουθώ τον φθηνότερο και θα είμαι μέχρι δύο λεπτά πιο ακριβώς από αυτόν.
Άρα προσαρμόζει τις τιμές ανάλογα με την πολιτική της. Πάντως ο ανταγωνισμός είναι πραγματικά πολύ έντονος στην Ελλάδα και ταυτόχρονα έχουμε και τις πολύ ψηλές επενδύσεις γιατί όπως είπα όλοι μας κοιτάμε να ανακαινίζουμε τα καταστήματα, φτιάχνουμε ένα νέο κατάστημα σήμερα που φτιάχνουμε, κοστίζει μέσο όρο γύρω στα 8 με 10 εκατομμύρια.
Το να πάρεις ένα οικόπεδο, να χτίσεις ένα κτίριο, να το εξοπλίσεις, να το γεμίσεις με προϊόντα, αυτό είναι 8 με 10 εκατομμύρια επένδυση. Αυτά πρέπει να βγούνε κατά βάση από την κερδοφορία. δεν γίνεται να παίρνεις συνέχεια δάνεια και να μεγαλώνεις συνεχώς τον δανεισμό αυτό έχει ένα όριο άρα λοιπόν αν δείτε πόσα λεφτά μοιράζουν σαν μερίσματα η εταιρεία Supermarket δεν θα επενδύσετε σε αυτές δεν πρόκειται ποτέ να γίνεται πλούσι από τα μερίσματα των Supermarket και όχι μόνο στην Ελλάδα η αλήθεια είναι ότι στον ένα ή τον άλλο βαθμό επειδή είναι εντάσσεως κεφαλαίου αυτός ο κλάδος και στο εξωτερικό λίγο πολύ ισχύει το ίδιο όπως είπα όχι τόσο πιεσμένα όσο στην Ελλάδα αλλά γενικά δεν είναι τυχαίο ότι κανένα φαντ τόσα φαντ έχουν έρθει στην Ελλάδα τόσες εξαγορές έχουν κάνει κανένα δεν ενδιαφέρεται να επενδύσει σε σούπερ μάρκετ είναι πάρα πολύ μικρό το περιθώριο κέρδους δεν είμαστε η κότα με τα χρυσά αυγά δυστυχώς ούτε επειδή γενικά η ακρίβεια εντάξει είναι ένα γεγονός
Τι θα λέγατε όσους λένε ότι τα σούπερ μάρκετ ακριβώς πίνονται στα προϊόντα και έχουν υπερκέρδη και πίνουν το αίμα του λαού. Τι θα απαντάγατε. Πού όφελεται εν τέλει όντως η ακρίβεια στα προϊόντα. Καταρχάς η ακρίβεια είναι μια πραγματικότητα. Μην κρυβόμαστε. Περάσαμε μία τριετία, δυόμισι χρόνια ήταν, μετά τον κορονοϊό, στην οποία οι τιμές αυξήθηκαν ραγδαία.
μας θύμισε τις παλιές εποχές της Ελλάδας πριν το ευρώ που είχαμε πληθωρισμούς τρελούς. Αυξήθηκαν μέσα σε μια τριετία 25-30% οι τιμές. Αυτό είναι αδιανόητο. Γιατί συνέβη αυτό. Ήταν κατά βάση διεθνείς παράγοντες. Η μεγάλη ζήτηση που ήρθε μετά τον κορονοϊό χωρίς η προσφορά, η παραγωγή δηλαδή να προλάβει να ακολουθήσει δημιούργησε μια ανισορροπία.
Μετά ήρθε το Ουκρανικό, το οποίο έφερε ένα πανικό και μεγάλη αύξηση του κόστους ενέργειας. Ταυτόχρονα έχουμε επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης στην παραγωγή διαφόρων προϊόντων. Δηλαδή, στην Ελλάδα είδαμε τι έγινε με το ελαιόλαδο. Πριν από μέχρι πέρυσι, μέχρι την αρχή της χρονιάς πέρυσι, είχαμε μια μεγάλη πτώση της παραγωγής.
Και μεγάλη άφηση των τιμών. Αυτό τώρα έχει διορθωθεί. Έχει αποκατασταθεί η παραγωγή, έχουν διορθωθεί οι τιμές. Το είδαμε όμως σε διεθνές επίπεδο με τον καφέ, το είδαμε με το κακάο, και αυτό δεν είναι σκέτο κακάο, το κακάο είναι συστατικό εκατοντάδων προϊόντων. Επηρέασε πάρα πολλά. Το είχαμε δει με τους χυμούς, γιατί ο χυμός που πίνεται δεν είναι συνήθως φτιαγμένο στην Ελλάδα.
έρχεται από τη Βραζιλία σε παγκοκολόνες τεράστιο πρόβλημα παραγωγής πορτοκαλιών η Βραζιλία τεράστια αύξηση της τιμής του χυμού συνέβη σε πολλά προϊόντα στα περισσότερα από αυτά έχει διορθωθεί δεν έχει διορθωθεί παραδείγματος χάρη στο μοσχαρίσιο κρέας το οποίο και πάλι θέματα κλιματικής αλλαγής ταυτόχρονα έρχεται η Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία θέλει επειδή γενικά τα βόδια κάνουν κακό στο κλίμα είναι μια ιστορία τέλος πάντων κοιτάει η Ευρωπαϊκή Ένωση να μειώσει την παραγωγή βοδινού στην Ευρώπη αυτό όμως επειδή δεν μειώνει την κατανάλωση απλώς αυξάνεται στιγμές υπάρχουν άλλες χώρες οι οποίες μπαίνουν Μαρόκο, Τουρκία ζητάνε βοδινό κρέας από την Ευρώπη όλα αυτά επηρεάζουν τις τιμές έχουμε μπλέξει λοιπόν τα τελευταία πέντε χρόνια σε έναν κικαιώνα και μακριγόρησα αλλά θέλω να εξηγήσω ότι είναι πολυπαραγοντικό το πρόβλημα και γι' αυτό και δεν λύνεται με ένα μαγικό ραβδί ή με μια απόφαση τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα έρχονται απ' έξω εκτός από το ελαιόλαδο που ανέφερα
που ήταν ελληνικό θέμα, όλα τα άλλα έρχονται απ' έξω και γι' αυτό και πολύ δύσκολα μπορείς να τα επηρεάσεις στην Ελλάδα και γι' αυτό και ο πληθωρισμός των τροφίμων δεν ήταν μόνο ελληνικό φαινόμενο. Σε όλη την Ευρώπη ανέβηκε 25 με 30%. Ποια είναι η λύση σε αυτό? Δυστυχώς καταρχάς θεωρώ ότι το πρόβλημα του κόστους παραγωγής όχι μόνο στα τρόφιμα τα οικοδομικά υλικά έχουν ανέβει ακόμα περισσότερο είναι παγκόσμιο και δεν θα λυθεί εύκολα.
Οι τιμές δεν θα γυρίσουν πίσω. Ποια είναι η λύση? Πρώτο να σταματήσουν να ανεβαίνουν και ευτυχώς έχουν σταματήσει στα τρόφιμα, μάλιστα τον τελευταίο μήνα τώρα τα πρώτα στοιχεία του Ιουνίου ήταν πολύ καλά μετριάστηκε η άνοδος των τιμών αλλά για να καλύψουμε όλη αυτή την άνοδο που συνέβη τα προηγούμενα χρόνια μία λύση υπάρχει, η αύξηση των εισοδημάτων γι' αυτό και είπα πριν ότι η μισοδοσία ναι μεν μας πονάει αλλά καλά κάνει και αυξάνεται το κόστος της και πρέπει να συνεχίσει να αυξάνεται χρειάζεται οι μισθοί των εργαζομένων να αυξηθούν και να συνεχίσουν να αυξάνονται έτσι ώστε να καλυφθεί όλη αυτή η μεγάλη αύξηση του κόστου ζωής.
Για να αυξηθούν παραπάνω οι μισθοί των εργαζομένων πρέπει να μπορέσουμε να αυξήσουμε και την παραγωγικότητα που στην Ελλάδα είναι ένα τεράστιο ζήτημα γιατί είμαστε πολύ πίσω σε σχέση, σε σύγκριση με Ευρώπη πόσο μάλλον με Αμερική. Έχουμε πολύ μεγάλα περιθώρια εκεί. αυτό είναι το πρόβλημά μας και η ευκαιρία μας η μεγάλη. Τι θα πει παραγωγικότητα άλλη μεγάλη παρεξήγηση δεν σημαίνει ότι είναι ο προϊστάμενος με ένα μαστίγιο πάνω από τον εργαζόμενο και τον βαράει να δουλέψει περισσότερο δεν είναι αυτό παραγωγικότητα τουλάχιστον όχι στον 21ο αιώνα παραγωγικότητα σημαίνει επενδύσεις σε περισσότερη τεχνολογία περισσότερους αυτοματισμούς, σημαίνει καλύτερες διαδικασίες Διαδικασίες.
Δεν θεωρώ ότι ο Γερμανός είναι πολύ πιο έξυπνος και ικανός από τον Έλληνα. Είναι όμως πολύ πιο παραγωγικός. Γιατί έχει αυτά τα πράγματα. Έχει πολύ περισσότερη τεχνολογία και έχει και πολύ καλύτερες διαδικασίες για να κάνει τη δουλειά. Αυτό είναι μεγάλη πρόκληση. Και αυτό, για να είμαστε ειλικρινείς, δεν είναι πρόκληση των εργαζομένων.
Αυτό είναι πρόκληση των επιχειρήσεων. σε εμάς είναι η ευθύνη να αυξήσουμε την παραγωγικότητα. Αυτό πρέπει να κάνουμε λοιπόν τώρα και επενδύουμε οι υγιείς επιχειρήσεις στην Ελλάδα το κάνουν έτσι ώστε να μπορούμε να συνεχίσουμε να αυξάνουμε τους μισθούς. Είναι καλό το ότι υπάρχει ζήτηση αρκετή για διάφορα επαγγέλματα στην Ελλάδα αυτό από μόνο το οθεί τους μισθούς προς τα πάνω και αυτό κατά τη γνώμη μου είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα διορθώσουμε το τεράστιο πρόβλημα που δημιουργήθηκε της ακρίβειας και θα αποκαταστήσουμε το βιωτικό επίπεδο.
Γιατί σε τελευταία ανάλυση αυτός είναι ο στόχος μιας κοινωνίας. Τι να τα κάνεις, τα νούμερα σκέτα. Να τα βαλτιστοποιήσει όλο αυτό. Γιατί μην ξεχνάμε ότι ο δυτικοευρωπαίος ξοδεύει περίπου τα διπλάσια στο σούπερ μάρκετ από ό,τι ο Έλληνας. Και παρόλα αυτά οι τιμές σε απόλυτη τιμή των προϊόντων είναι σχεδόν παρόμοιες στα περισσότερα.
δεν είναι διπλάσιες σε καμία περίπτωση η Ελλάδα είναι φτηνότερη εδώ μου δίνεις την ευκαιρία να μιλήσω για έναν άλλο μύθο που πάει κάποιος στο εξωτερικό βλέπει μια δοντόκρεμα λέει αυτή εδώ στη Γερμανία είναι φτηνότερη άρα η Γερμανία είναι συνολικά φτηνότερη δεν βγαίνουν έτσι οι στατιστικές έχουμε στον κλάδο ένα εινστιτούτο που κάνει έρευνες και μελέτες και κοιτάει είναι μία από τις μελέτες που κάνει σε τακτική βάση κάθε τρεις μήνες παίρνει χιλιάδες τιμές από οχτώ χώρες της Ευρώπης φτηνές και ακριβές έχει μέσα βουλιαρία, έχει Ισπανία, Πορτογαλία που είναι φτηνές χώρες και τη συγκρίνει με την Ελλάδα σε ένα πολύ μεγάλο πακέτο αν θυμάμαι καλά 5.000 προϊόντα η Ελλάδα λοιπόν είναι σταθερά η φτηνότερη χώρα. Είναι σε όρους αγοραστικής δύναμης φτηνότερη από τη Γερμανία? Όχι.
Αυτό είναι που μας ενοχλεί. Βεβαίως. Αυτό μας ενοχλεί ακριβώς Και είναι αλήθεια αυτό Σε όρους αγοραστικής δύναμης η Ελλάδα είναι ακριβότερη από τη Γερμανία Δεν είναι ακριβότερη από όλες τις χώρες Αλλά από τις πλούσιες χώρες είναι ακριβότερη Αλλά είναι αυτό που είπα πριν Ότι δυστυχώς το ένα σκέλος από τα δύο Το κομμάτι του κόστους των προϊόντων Δεν το ορίζουμε εμείς Σε τελευταία ανάλυση στο σούπερ μάρκετ Δεν παράγει προϊόντα Ένας μεταπολιτής Αγοράζει και πουλάει.
Η τιμή στην οποία θα αγοράσει διαμορφώνεται από πολλούς παράγοντες αλλά δεν μπορεί να την καθορίσει το σούπερ μάρκετ. Εκτός σε κάποιο βαθμό από τα ιδιωτική σε οτικέτας προϊόντα όπου και πάλι θα απευθυνθεί σε πέντε βιομηχανίες θα διαλέξει τη φθηνότερη. Μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα έχει κι άλλο μια δυσκολία. Έχει αυτό που είπα πριν μια ιδιόμορφη γεωγραφία.
Είμαστε ακριβή χώρα από πλευράς logistics. Το να στείλεις ένα φορτηγό στη Ρόδο μπορεί να κοστίζει όσο και αν σας φανεί απίστευτο. Ο Ρόδος είναι εσύ, δεν έχει δρόμους. Πώς θα πάει φορτηγό. Θα πάει με το πλοίο. Λοιπόν, αυτό το πλοίο για τη Ρόδο μπορεί να κοστίζει λίγο λιγότερο από όσο θα έρθει ένα κοντέινερ από την Κίνα.
Όσο απίστευτο και αν φαίνεται. Για διάφορους λόγους. Όχι γιατί κανείς κερδοσκοπεί. γιατί η τουριστική σεζόν της Ρόδου κρατάει τέσσερις μήνες αυτά τα πλοία περιμένουν τέσσερις μήνες για να βγάλουν λεφτά τον υπόλοιπο χρόνο φυτοζωούν, μισοάδια ταξιδεύουν και αυτά, είναι ιδιαιτερότητες μέσα σε αυτή τη χώρα τα πάρα πολλά νησιά επίσης τα πολλά νησιά, οι δύσκολοι, πολλά βουνά επαρχία με πολύ αραιό πληθυσμό γιατί μαζευτήκαμε όλοι στην Αθήνα κατά κύριο λόγο και λίγο Θεσσαλονίκη άρα λοιπόν για να τροφοδοτήσεις τα μαγαζιά στην υπόλοιπη Ελλάδα θα περάσεις δύσκολους δρόμους θα πληρώσεις ακριβά διόδια τα διόδια ενός φορτηγού από Αθήνα για Πρέβεζα είναι πολλά λεφτά όλα αυτά τελικά συμβάλλουν στο κόστος. Ξέρετε υπάρχει έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια ένας μύθος ότι άμα πιέσεις με διάφορα μέτρα και νομοθετικά και περιοριστικά, πιέσεις τις τιμές τις θρημόξεις από εδώ, από εκεί αλλά ταυτόχρονα βάλεις και μερικούς φόρους από εδώ, αυξήσεις και τα κόστη από εκεί
δεν τρέχει τίποτα δεν δουλεύει έτσι στο τέλος, το λέω με κάθε ευκαιρία και το φωνάζω αυτό, στο τέλος κάθε κόστος θα μεταφερθεί στην τελική τιμή ή οι επιχειρήσεις θα κλείσουν δεν υπάρχει τρίτη λύση μακάρι να είχα ένα τσουβάλι λεφτά να ανοίγω εκεί να βγάζω λεφτά κάθε τόσο. Δεν υπάρχει αυτό. Αν συμπιέσεις υπερβολικά τις τιμές νομοθετικά θα κλείσεις τις επιχειρήσεις.
Αν αυξάνεις τα κόστη αυτά τα κόστη θα περάσουν στην κατανάλωση. Άρα ίσως και για να γυρίσουμε λίγο πίσω πώς θα μειώσουμε την ακρίβεια πρέπει να βρούμε τρόπους να μειώσουμε το κόστος το οποίο ελέγχουμε μέσα στη χώρα. Όταν έχεις ακριβό ρεύμα, όταν έχεις ψηλούς φόρους, όταν έχεις ψηλά διόδια, κάθε τι που έχει, όταν επιτρέπεις δημοτικούς φόρους, κάτι που δεν το ξέρει ο κόσμος. Μια αλλαγή στο νόμο επιτρέπεται στους δήμους να βάζουν δημοτικά τέλη στα σούπερ μάρκετ δέκα φορές μεγαλύτερα ανατετραγωνικό από ό,τι στα σπίτια.
Ανόδυνο φαίνεται, δεν το άκουσε κανένας. Μόνο για τη δική μου εταιρεία, μόνο πέρυσι αυτό σημαίνει κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες παραπάνω κόστος και επειδή αυτό συνεχίζεται φέτος περιμένουμε ακόμα μεγαλύτερη άνοδο αυτά δεν είναι λεφτά τα οποία βρέχουν πέφτουν από τον ουρανό κάποιος πρέπει να τα πληρώσει και επειδή όπως είπα δυστυχώς η κερδοφορία μας δεν είναι και τόσο ζηλευτή αν αυξάνουμε τα κόστη στο τέλος θα περάσουμε την κατανάλωση αν μειώσουμε τα κόστη αυτά θα αφαιρεθούν από την κατανάλωση.
Αν έχουμε τον ακριβότερο ΦΠΑ, έναν από τους ακριβότερους ΦΠΑ στην Ευρώπη αν έχουμε έναν από τους ακριβότερους φόρους καυσίμων στην Ευρώπη αυτά χτυπάνε στο κόστος. Και είναι και πραγματικά μεγάλο αν σκέφτεσαι ότι είναι το 1 τετάρτο της τιμής. Το 1 τετάρτο όλης της τιμής του προϊόντος είναι μεγάλο. Αριστοτέλη όλα αυτά τα χρόνια από όλα τα ups and downs που έχει περάσει από όλα όσα έχεις ζήσει, από όλους τους ανθρώπους που έχεις γνωρίσει ποια θα λέγεις ότι είναι η καλύτερη επιχειρηματική συμβουλή που είτε την έχεις ακούσει είτε την έχεις διαβάσει είτε σου έχουν δώσει.
Πολύ δύσκολη ερώτηση. Θα έλεγα τι έμαθα περισσότερο σε ένα επιχειρηματικό δίδαγμα ότι πρέπει να είσαι ανυπόμονος και ταυτόχρονα να έχεις υπομονή. Τώρα τι εξυπνάδα είπα. Τι εννοώ. Δυστυχώς όλα τα πράγματα, σε ένα μεγάλο οργανισμό τουλάχιστον, όπως είναι η Μετρό, παίρνουν περισσότερο χρόνο να υλοποιηθούν από όσο θα θέλες.
Παίρνουν πολύ χρόνο να υλοποιηθούν. Παίρνουν περισσότερο χρόνο από όσο θα πρέπει. Πρέπει να σχεδιαστούν καλά, πρέπει να εμπλέξουν πολλά τμήματα, πρέπει να συζητηθούν, να γίνουν αποδεκτά, να ξεκινούν να υλοποιούνται, να έχουν πεισογυρίσματα. Θα πάρει χρόνο. Πρέπει να έχεις υπομονή γι' αυτό. Αλλά ταυτόχρονα δεν πρέπει να σηκώσεις τα χέρια και να πεις έτσι δουλεύουν τα πράγματα, τι να κάνω.
Πρέπει να είσαι αρκετά ανυπόμονος ώστε να προσπαθείς, να πιέζεις, να βοηθάς, να συμπιεστεί αυτό το διάστημα όσο γίνεται περισσότερο. Ζηλεύω πολλές φορές μικρές και ευέλικτες εταιρείες γιατί δεν έχουν να αντιμετωπίσουν όλη αυτή τη γραφειοκρατία και τις διαδικασίες που έχουμε εμείς. Αλλά στο μέγεθός μας η γραφειοκρατία και οι διαδικασίες είναι καλώς ή κακώς απαραίτητες.
Το θέμα είναι να είναι καλά σχεδιασμένες αυτές οι διαδικασίες για να τρέχουμε γρήγορα. Αλλά δεν μπορεί ποτέ ένας μεγάλος οργανισμός να είναι τόσο γρήγορος και ευέλικτος όσο ένας μικρός. Αυτό, ξαναλέω, δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχθούμε τη μοίρα μας και να πούμε τι να κάνουμε όσο καιρό πάρει. Πόσο αντιλαμβάνεστε την αποτυχία Εμείς στην Ελλάδα δεν είμαστε καλοί στην αποδοχή της αποτυχίας και δεν εξαιρώ τον εαυτό μου καθόλου παρότι θεωρητικά θα σας πω το μάθημα αυτό που μαθαίνουμε στα βιβλία αυτό που οι Αμερικάνοι είναι πολύ καλοί και μας διδάσκουν ότι η αποτυχία είναι ένα εξαιρετικό μάθημα για να να σηκώνεσαι γρήγορα και να συνεχίζεις έτσι είναι έτσι πρέπει να είναι εμείς στην Ελλάδα και εγώ προσωπικά το ομολογώ δεν το καταφέρνουμε αρκετά καλά αυτό ενώ η αποτυχία θα έπρεπε να είναι ο καλύτερος δάσκαλος για εμάς είναι ένα βάρος και αν είναι μεγάλη αποτυχία είναι και κοινωνικό στίγμα δείτε πολύ απλά με το τι θα πούνε οι άλλοι ας πούμε και με το πώς θα με δύο κόσμος
σκεφτείτε ένα παράδειγμα επιχειρηματία που πτώχευσε στην Ελλάδα και μετά κατάφερε ξανά να κάνει μια καλή και με πετυχημένη επιχείρηση Δεν υπάρχει Steve Jobs στην Ελλάδα. Στην Αμερική είναι παράσημο το ότι απέτυχε και ξανατόλμησε. Στην Ελλάδα είναι στίγμα το ότι απέτυχες, τελείωσε, πέθανες. Αλλά αυτό δεν είναι μόνο οικονομικό, είναι νοοτροπία που την έχουμε και είναι λάθος μας. Και ξαναλέω πρώτα απ' όλα, εγώ το νιώθω, φοβάμαι να αποτύχω.
Προσπαθώ με κάθε τρόπο να αποφύγω την αποτυχία. Αυτό όμως μας κάνει πιο συντηρητικούς. Μας εμποδίζει να ρισκάρουμε. Το έχουμε συνολικά σαν κοινωνία, το βλέπουμε και στις επιχειρήσεις και πρέπει να προσπαθήσουμε να τα αλλάξουμε. Πρέπει να μάθουμε να αποτυγχάνουμε, να σηκωνόμαστε, να συνεχίζουμε, να ξαναπέφτουμε, μέχρι στο τέλος να πετύχουμε.
Όλες οι μεγάλες επιτυχίες έχουν ένα σκασμό αποτυχίες από πίσω τους. Και νομίζω είχε πει ο Bill Gates ότι έχω μάθει πάρα πολλά από τις αποτυχίες μου και πολύ λίγα από τις επιτυχίες μου. Έτσι είναι. Αρουσοτέλη, πώς αντιλαμβάνεσαι το χρήμα σαν έννοια? Πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση. Το χρήμα είναι σαν τη φωτιά. Μπορεί να σε κάψει ή να σε σώσει.
Σίγουρα το χρήμα κινεί τον κόσμο μας σήμερα. Έτσι έχουμε δομήσει τον κόσμο μας γύρω από το χρήμα και σε πάρα πολλές περιπτώσεις το έχουμε παρακάνει. Σε πολλές περιπτώσεις έχουμε κάνει το χρήμα αυτοσκοπό. Προφανώς είναι απαραίτητο για να ζήσεις αξιοπρεπώς, για να σπουδάσεις τα παιδιά σου, για να περάσεις καλά, για να φας, για να διασκεδάσεις.
Όμως από ένα σημείο και πέρα το να μαζεύουμε απλώς περισσότερα χρήματα για να μαζεύουμε περισσότερα χρήματα μπορεί να έχει πολύ επικίνδυνες και αρνητικές επιδράσεις. Και στη δουλειά μου, στην εταιρεία μου, το χρήμα είναι απολύτως απαραίτητο, γιατί χωρίς αυτό δεν μπορούμε να κάνουμε επενδύσεις, δεν μπορούμε να μεγαλώσουμε, δεν θα έχουμε αύριο.
Με την έννοια αυτή, εγώ βλέπω το χρήμα και την κερδοφορία χρήσιμη. Αν όμως ήθελα το χρήμα απλώς για να γίνουν οι μέτοχοι, πλούσιοι, να έχουμε περισσότερα λεφτά, να αγοράσουμε περισσότερα αυτοκίνητα, περισσότερα σπίτια, θα το θεωρήσα πολύ επικίνδυνο. Ο πειρασμός όμως είναι εκεί. Και βλέπω πάρα πολλούς ανθρώπους στη σημερινή κοινωνία να διαβρώνονται από το χρήμα.
Υπάρχει, η αλήθεια είναι, πάρα πολύ χρήμα σε κάποιους ανθρώπους, σε κάποιες οντότητες, επιχειρηματικές ή φυσικές. υπερβολικά πολύ χρήμα ίσως και αυτό γίνεται επικίνδυνο. Θα μπορούσαμε προφανώς να γράψουμε βιβλία και να μιλάμε ατέλειωτες ώρες για την χρησιμότητα, την αξία και την επικίνδυνότητα του χρήματος αλλά θα έλεγα ότι πρέπει να καταφέρουμε να ξαναθυμηθούμε εκείνη την πολύτιμη αρχαιοληνική έννοια του μέτρου στην χρήση του χρήματος να αποφύγουμε την επίδειξή του και να ξέρουμε ότι από ένα σημείο και πέρα από ένα σημείο οικονομικής επιτυχίας και πέρα δεν πρέπει, δεν χρειάζεται να ξοδεύουμε όσα μπορούμε αλλά όσα κρίνουμε σκόπιμο να ξοδέψουμε.
Νομίζω είναι ένα της πιο ολοκληρωμένης απαντής που μας έχουν δώσει. Κάνω συχνά αυτή την ερώτηση και μ' άρεσε που έβαλες όλο το μεγάλο thought process πίσω από την απάντηση. Μου προβληματίζει πραγματικά πολύ και στενοχωριέμαι πάρα πολύ με πολλά πράγματα που βλέπω και μην ξεχνάς ότι καθώς έχω παιδιά στην ηλικία των 20-22 ετών προσπαθώ πάρα πολύ να τους περάσω και κάποια μηνύματα που να μην είναι ούτε μιζέρια αλλά ούτε και άκρητη κατανάλωση Αυτή η υγιής ισορροπία να υπάρχει Αρθέ, λίγο πριν κλείσουμε, θέλω να σου κάνω και μια τελευταία ερώτηση που πάντα κάνουμε στο τέλος Αυτή είναι πιο δύσκολη συνήθως αλλά πιστεύω θα σου αρέσει και αυτή όπως σου άρεσαν και οι άλλες και είναι το τι συμβουλή θα έδινες στο νεότερο εαυτό σου αν γυρίζαμε στην περίοδο που άρχιζα να δουλεύω θα τον συμβούλευα να μην βιαστεί να εξελιχτεί να μείνει λίγο περισσότερο όπως είπα πέρασα κάποια διάφορες βασικές δουλειές και σε κατάστημα και σε αποθήκη και στα γραφεία θα τον συμβούλευα να μείνει περισσότερο
εκεί. Γιατί αν εξελιχθείς τη δουλειά δεν γυρίζεις ποτέ πίσω. Άρα η ευκαιρία να μάθεις και να κάνεις κάποια πράγματα στο βασικό επίπεδο υπάρχει μόνο στην αρχή. Δεν βιάστηκα πολύ να φύγω από εκεί αλλά έφυγα. Θα ήθελα να έχω μείνει κανένα χρόνο παραπάνω σε τέτοιες βασικές δουλειές. Αυτό θα ήταν μια πολύτιμη συμβουλή. Και μια συμβουλή που θα έδινα και στον τωρινό μου αυτό για να πρωτοτυπήσω λίγο αλλάζοντας την ερώτηση. Μια συμβουλή που τη δίνω αλλά δεν μπορώ να την τηρήσω είναι να καταφέρω να ελέγξω και να καθορίσω περισσότερο το χρόνο μου. Πολλές φορές λέω το μόνο πράγμα που μου λείπει. Αισθάνομαι πολύ καλά με τη δουλειά μου. Αισθάνομαι πολύ χαρούμενος με την οικογένειά μου. Είμαι πολύ καλά με τη ζωή μου. Και έχω αποτύχει σε ένα πράγμα. Στο να ορίσω το χρόνο μου.
και έχω καταλάβει πόσο ακριβώς και πολύτιμος είναι ο χρόνος πιο σημαντικός από το χρήμα ή τουλάχιστον όταν έχεις αρκετό χρήμα τότε αν ο χρόνος είναι χρήμα και είναι σημαντικός πότε μπορούμε να ξοδεύουμε χρήματα για να αποκτήσουμε περισσότερο χρόνο. Αν να κάνουμε αυτή την ανταλλαγή. Σε λίγα πράγματα γίνεται αλλά σε λίγα πράγματα.
Δεν γίνεται σε πολλά πράγματα αυτό. Και επειδή ακριβώς ο χρόνος είναι χρήμα στην πραγματικότητα είμαι πολύ φτωχός να ισορροπήσει τη ζωή του περισσότερο και να βρει περισσότερο χρόνο. Τέλεια. Επειδή αναγνωρίζουμε ότι ο χρόνος είναι πολύτιμος και πόσο μάλλον ανάλογα και το στάδιο που βρίσκεται κάθε ένας επαγγελματικά στην δουλειά του ακόμα πιο πολύτιμος, εσύ μας έχεις δώσει αρκετό από τον χρόνο σου και σίγουρα το εκτιμούμε, δεν το θεωρούμε δεδομένο και σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για την ωραία κουβέντα.
Θεωρώ ότι θα αρέσει πολύ και στον κόσμο. μας άρεσε πάρα πολύ, περάσαμε υπέροχα και θα ήθελα να σας ευχαριστήσω πάρα πολύ και για μένα ήταν μια ωραία εμπειρία και εγώ σας ευχαριστώ, κάναμε μια ωραία κουβέντα ελπίζω πράγματι να αρέσει και σε αυτούς που θα μας ακούσουν και θα μας δουν σίγουρα, σίγουρα, ευχαριστούμε θα πεις και στον κόσμο να κάνει μια εγγραφή στο κανάλι να πατήσει το κουμπί του το κόκκινο και να κάνει εγγραφή επειδή εδώ ήρθα δωρεάν δεν πλήρωσα τίποτα άμα δείτε καμία μετρό που θα μάθω όχι αστείω ευχαριστούμε πολύ και πάλι ευχαριστούμε πολύ και εσάς που παρακολουθήσατε μέχρι το τέλος και εννοείται να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ στη Wealthhood που μας βοηθάει και μας δίνει πρόσβαση σε χιλιάδες μετοχές και ETF για να περνήσουμε και εννοείται και ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Goofyberry που τόση ώρα που τα λέμε στην κουβέντα πίνουμε ένα ωραίο και δορεσό καφέ μέχρι το επόμενο επεισόδιο να είστε όλοι καλά και να χυμιγάτε τον όνειρά σας
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα