Άμα σ'αρέσει

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 αφού μεγάλο μέρος όσων συμβαίνουν τα αντιλαμβάνεσαι μέσα από τους ήχους, τις αισθήσεις και φυσικά τη φαντασία σου. Και πραγματικά ήταν μία από τις πιο ενδιαφέρουσες θεατρικές εμπειρίες που έχω ζήσει. Ήταν πρωτότυπη, ατμοσφαιρική, με εξαιρετικές ερμηνείες. Μόνο που υπήρχε ένα μικρό πρόβλημα. Ή μάλλον υπήρχε ένα πρόβλημα που καθόταν ακριβώς από πίσω μου.

01:00 Φυσικάλαβες, ήταν μια κοπέλα η οποία προφανώς είχε έρθει με την εντύπωση ότι παρακολουθούσε μόνη της την παράσταση και της είχε ανατεθεί και το καθήκον του ζωντανού σχολιασμού. Τι ήθελα να πω. Ήδη από την αρχή, μόλις είχαμε καθίσει και δεν είχε ξεκινήσει ακόμα η παράσταση, έκανε χιούμορ, αστιάκια, γελάκια και να σου πω την αλήθεια, υπέθεσα ότι όπως συμβαίνει τις περισσότερες φορές, ήταν αυτό που λέμε ο γελοτοποιός της παρέας που ξέρεις σχολιάζει και κράζει και προσθέτει έτσι έναν ελαφρύ τόνο στην καθημερινότητα.

01:37 Είναι ο άνθρωπος που λες «Α, να πάρουμε και τον Τάδε να έρθει να γελάσουμε» και χαχαχά και χουχουχου και όπως ήταν φυσιολογικό επίσης υπέθεσα ότι θα το βουλώσει μόλις ξεκινήσει η παράσταση. Ε, δεν το βούλωσε. Ούτε δευτερόλεπτο όμως. και όσο οι ηθοποιοί προσπαθούσαν να δημιουργήσουν μια πολύ συγκεκριμένη ατμόσφαιρα που δεν μπορώ να φανταστώ πόσο δύσκολο μπορεί να είναι αυτό γιατί εδώ μιλάμε για μια βιωματική παράσταση εκείνη από την πλευρά της προσπαθούσε να δημιουργήσει δικό της περιεχόμενο για τη δική της παρέα σχόλια, παρατηρήσεις, ό,τι της ερχόταν στο μυαλό έπρεπε οπωσδήποτε να το μοιραστεί και σαν να μην έφτανε αυτό, τα σχόλια της δεν ήταν απλώς ενοχλητικά ήταν και απαξιωτικά για όσα προσπαθούσαν να δημιουργήσουν οι άνθρωποι με την ψυχή τους πάνω στη σκηνή.

02:31 Και ξέρεις ποιο είναι το θέμα. Ότι η συγκεκριμένη παράσταση βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην ακοή σου. Δηλαδή, από όλες τις παραστάσεις στις οποίες θα μπορούσε να μιλάει κάποιος, είχε διαλέξει μία όπου το να ακούς είναι περίπου όλο το νόημα. Όχι ότι θα ενοχλούσε λιγότερο φυσικά σε μία παραδοσιακή, ας πούμε, παράσταση. και να σου πω εδώ ότι οι δυσαρές και τον γύρο της ήταν εμφανείς.

02:57 Φαντάσου ακόμα και η παρέα της έδειχνε να νιώθει άβολα. Της έλεγε ο φίλος της για παράδειγμα που ήταν δίπλα «έλα, έλα, σταμάτα». Παρ' όλα αυτά εκείνη το χαβά της συνέχιζε ακάθεκτη. Και κάπου εκεί άρχισα να εκνευρίζομαι περισσότερο με την αδιαφορία της παρά με τον ίδιο το θόρυβο που μου αποσπούσε την προσοχή. γιατί άλλο είναι ρε παιδί μου να μην έχεις αντίληψη ότι ενοχλείς που προσωπική μου άποψη πράγμα δύνατο εκτός και αν έχεις κάποιο άλλο είδους θέμα και άλλο να καταλαβαίνεις ή τουλάχιστον να σου δίνεται κάθε ευκαιρία να το καταλάβεις και να συνεχίζεις να μην τρέχει τίποτα σαν να είσαι η βασίλισσα του κόσμου και σου ανήκει δικαιωματικά το προνόμιο να κάνεις ό,τι γουστάρεις και αναρωτιέμαι, αλήθεια, τι ακριβώς σκέφτεται κανείς εκείνη τη στιγμή.

03:48 Βασικά να το και τι πόσο αλλιώς σκέφτεται. Δεν ξέρω. Ίσως πιστεύει ότι όλοι οι υπόλοιποι έχουμε έρθει για να απολαύσουμε τη δική του προσωπικότητα. ότι μπορεί να υπάρχει κάποιος μέσα στην αίθουσα που να ενδιαφέρεται περισσότερο για το σχόλιο του παρά για την ίδια την παράσταση ή μήπως ότι από τη στιγμή που πλήρωσε η εισιτήριο μπορεί να κάνει και ό,τι θέλει.

04:23 Γιατί ξέρεις, αν ισχύει το τελευταίο ε να ενημερώσουμε ρε παιδί μου και τους υπόλοιπους θεατές να ξέρουν ότι το εισιτήριο περιλαμβάνει και το δικαίωμα να συμμετέχουν στο έργο χωρίς να έχουν περάσει καν από αντισιών. γιατί από ό,τι φαίνεται τελικά δεν μας έφταναν μόνο τα κινητά που βαράνε κατάσχετα ή τα κρατς και κρούτς από κάθε είδους σνακ παρένθεση για περισσότερες πληροφορίες σε παραπέμπω στο επεισόδιο μου περί ιδιοτροπίας κλείνω την παρένθεση τώρα που λες έχουμε να αντιμετωπίσουμε και τους αυτόκλητους διασκεδαστές που ήρθαν να κάνουν χαβαλέ στην πλάτη μας και σκέφτομαι ότι τελικά αυτό που με ενόχλησε περισσότερο δεν ήταν ότι εκείνη ήθελε να περάσει καλά.

05:03 Ήταν ότι για να περάσει καλά εκείνη έπρεπε προφανώς να προσαρμοστούμε όλοι οι υπόλοιποι. Και κάπως έτσι, από μία θεατρική παράσταση, άρχισα να σκέφτομαι κάτι πολύ ευρύτερο. Πόσο εύκολα θεωρούμε αυτονόητο ότι ο τρόπος που θέλουμε εμείς να ζούμε μία εμπειρία πρέπει να γίνεται ανεκτός και από όλους τους άλλους. Ειδικά όταν αυτός ο τρόπος γίνεται εις βάρος των άλλων.

05:30 Γιατί είναι κάτι που έχω παρατηρήσει πολλές φορές και φαντάζομαι και εσύ το ίδιο. Είναι ο άνθρωπος στο αεροπλάνο που κάθεται από πίσω σου και κλωτσάει συνεχώς το κάθισμά σου, λες και προσπαθεί να διαπιστώσει αν λειτουργεί ο μηχανισμός εκτείναξης. Είναι εκείνος που παρακολουθεί βίντεο στο κινητό του χωρίς ακουστικά φυσικά, επειδή προφανώς θεωρεί ότι η υπόλοιπη παραλία ενδιαφέρεται εξίσου για το ριλ που μόλις του εμφανίστηκε.

05:56 Αλήθεια τώρα μεταξύ μας έχω σκεφτεί ότι είναι τρομερή η business ιδέα να πουλάς ακουστικά στην παραλία Προσωπικά μιλώντας θα τα αγόραζα όσο όσο για να τα προσφέρω με την αγάπη μου στον κάθε κάφρο της διπλανής ξαπλώστρας Είναι η παρέα στο εστιατόριο που μιλάει τόσο δυνατά Ώστε μέχρι να τελειώσει το φαγητό σου έχεις μάθει ποιος χώρισε, ποιος απατάει ποιον Και γιατί η Μαρία δεν έπρεπε να έχει γυρίσει στον Κώστα Και το χειρότερο είναι ότι δεν μπορείς ούτε να παρέμβεις Παρόλο που έχεις πλέον διαμορφώσει άποψη Και βέβαια είναι και εκείνος που όταν του επισημάνεις ότι εινοχλεί Σε κοιτάζει με ένα ύφος σαν να του ζήτησες να παραχωρήσει τα ανθρώπινα δικαιώματά του Γιατί σου λέει αυτός έτσι είναι, άμα σ' αρέσει Ε, λοιπόν δεν μου αρέσει, τι θα κάνουμε τώρα Γιατί από αντίληψη δεν παίζει, από λόγια δεν παίρνεις και να έρθουμε στα χέρια δεν νομίζω ότι με συμφέρει.

06:55 Ωστόσο κάπως δεν πρέπει να συμβιώσουμε αρμονικά χωρίς κανένας να νιώθει ρηγμένος. Και ξέρεις, νομίζω ότι αυτή η φράση, το «άμα σ' αρέσει» έχει αποκτήσει μια περίεργη ασυλία θα έλεγα. Τη χρησιμοποιούμε μερικές φορές σαν να είναι επιχείρημα που κλείνει κάθε συζήτηση Είμαι αυθόρμητος, είμαι εκδηλωτικός, είμαι έντονος, τα λέω έξω από τα δόντια Δεν καταπιέζομαι, δεν με νοιάζει τι σκέφτονται οι άλλοι Και πολύ ωραία όλα αυτά Μέχρι τη στιγμή όμως που ο αυθορμητισμός σου αρχίζει να γίνεται υποχρεωτική εμπειρία για τους υπόλοιπους γιατί το ότι εσύ έχεις αποφασίσει να εκφράζεσαι ελεύθερα δεν σημαίνει ότι οι γύρω σου έχουν υπογράψει συμβόλαιο να σε ανέχονται γιατί κάπου έχουμε μπερδέψει το κάνω αυτό που θέλω με το κάνω ό,τι μου κατέβει.

08:00 Το να κάνεις αυτό που θέλεις είναι δικαίωμά σου. Το να απαιτήσεις όμως να υποστούν όλοι οι υπόλοιποι τις συνέπειες αυτό που θέλεις είναι λίγο διαφορετικό, δεν συμφωνείς? και δεν ξέρω πότε ακριβώς αρχίσαμε να μπερδεύουμε τόσο εύκολα αυτά τα δύο. Γιατί νιώθω ότι τελευταία τουλάχιστον κυκλοφορούν αρκετά έντονα μηνύματα του τύπου «Α, να είσαι ο εαυτός σου!

08:23 Μη σε νοιάζει για τους άλλους! Κάνε αυτό που σε ευχαριστεί! Μην καταπιέζεσαι! Και μαζί σου μια χαρά! Το τελευταίο που θέλω είναι ο άλλος να καταπιέζεται ή να μην ευχαριστιέται. Όμως μισό λεπτό γιατί σου έχω νέα. Έχω κι εγώ έναν εαυτό, όπως και ο διπλανός μου. Και αν αφήσουμε όλοι τους εαυτούς μας λάσκα, φαντάζεσαι τι έχει να γίνει.

08:46 Χάος. Ωραία που θα περάσουμε. Γιατί άλλο το να είσαι ο εαυτός σου, κι άλλο το κάνε ότι σου κατέβει κι όποιον πάρει ο χάρος. Ή και το χάος, στην προκειμένη περίπτωση. Και εδώ είναι που θέλω να σταθώ σε κάτι ακόμη, γιατί το βρίσκω εξίσου ενδιαφέρον. Θέλουμε να μας εξυπηρετούν σωστά, να μας αντιμετωπίζουν με ευγένεια έξω ενώ στην αγορά Να σέβονται το χρόνο μας, τις ανάγκες μας, τις προτιμήσεις μας Και πολύ σωστά τα θέλουμε όλα αυτά Ειδικά στον χώρο των υπηρεσιών που έχω περάσει μεγάλο μέρος του επαγγελματός μου Μιλάμε διαρκώς για την εμπειρία του πελάτη Για το πώς μια επιχείρηση μπορεί να προσφέρει την καλύτερη δυνατή εμπειρία Πώς μπορεί να ξεπεράσει τις προσδοκίες του πώς μπορεί να τον κάνει να αισθανθείς σημαντικός.

09:32 Όχι όμως τόσο σημαντικός, ώστε να θεωρεί ότι όλοι οι υπόλοιποι είναι διακοσμητικά στοιχεία του περιβάλλοντος. Γιατί υπάρχει και κάτι που συχνά το ξεχνάμε. Η εμπειρία μας δεν διαμορφώνεται μόνο από εκείνους που μας εξυπηρετούν. Διαμορφώνεται και από τους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω μας. Αμέ! Μπορεί ένα εστιατόριο να έχει καταπληκτικό φαγητό, άψογο προσωπικό και υπέροχη ατμόσφαιρα αλλά αν στον διπλανό τραπέζι κάποιος αποφασίσει ότι θα περάσει τη βραδιά του φωνάζοντας η δική σου εμπειρία δεν αλλάζει.

10:04 Και το ίδιο ακριβώς συνέβη και στο θέατρο. Η παράσταση ήταν εξαιρετική. Οι αγιθοποί έκαναν υπέροχα τη δουλειά τους. Κι όμως, ένας άνθρωπος από το κοινό κατάφερε να επηρεάσει την εμπειρία άλλων θεατών χωρίς αυτό να έχει καμία σχέση με την ποιότητα της ίδιας της παράστασης. Και το χειρότερο για μένα είναι ότι αυτό συνέβη σε βάρος όχι μόνο των θεατών αλλά και των ανθρώπων που βρίσκονται εκεί για να παρουσιάσουν τη δουλειά τους.

10:33 Και εδώ θέλω να κάνω και μια μικρή διευκρίνηση γιατί δεν πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος που ενοχλεί τους άλλους είναι απαραίτητα εγωκεντρικός ή ότι το κάνει οι πίτηδες. Όλοι μπορούμε να είμαστε αφηρημένοι, απρόσεκτοι, να παρασυρθούμε με κάποιο τρόπο από τον ενθουσιασμό μας. Και για να είμαι δίκαιη, δεν αποκλείεται κάποιες στιγμές να το έχω κάνει κι εγώ χωρίς να το έχω καταλάβει.

10:57 Και επίσης να σου πω κάτι. Μου αρέσουν οι άνθρωποι που έχουν προσωπικότητα, που είναι αυθόρμητοι, που γελάνε δυνατά και δεν φοβούνται τόσο να εκφραστούν. Άλλωστε φαντάζεσαι τι βαρετός που θέτων ο κόσμος αν ήμασταν όλοι αθόρυβοι και προβλέψιμοι. Όμως εδώ δεν μιλάμε για το να είσαι αυθόρμητος αλλά για το να κάνεις ό,τι σου κατέβει αδιαφορώντας για το αν χαλάς τη διάθεση την ηρεμία ή την εμπειρία των άλλων Και ξέρεις, θεωρώ ότι δεν χρειάζεται να είσαι και υπόδειγμα καλής συμπεριφοράς για να καταλάβεις τη διαφορά Και μετά από όλα αυτά να σου πω που καταλήγω ότι αναρωτιέμαι μήπως τελικά όλο αυτό το «έτσι είμαι εγώ και άμα σ' αρέσει»

11:42 δεν έχει να κάνει τόσο με την ανάγκη να είσαι ο εαυτός σου, όσο με την ανάγκη να ασχολούνται οι άλλοι μαζί σου. Γιατί αν το καλώς σκεφτείς, τι νόημα έχει να δώσεις ολόκληρη παράσταση αν δεν υπάρχει κανείς να σε παρακολουθήσει. Οπότε, την επόμενη φορά που θα αποφασίσεις ότι όλοι πρέπει να υποστούμε το προσωπικό σου σοου, προτείνω να το συνεχίσεις στο Φουαγέ.

12:10 αλλά εκεί να ξέρεις δεν θα έχεις κοινό ε, τι να κάνουμε άμα σ' αρέσει τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο