Κρίμα. Νόμιζα. Έπρεπε.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 να χρησιμοποιώ, το αποφεύγω. Συγκεκριμένα είναι τρεις. Κρίμα, νόμιζα και έπρεπε. Και αν αναρωτιέσαι, όχι, δεν πάω να ακυρώσω την ελληνική γλώσσα, αλλά άκουσέ με πριν βιαστείς να καταλήξεις σε κάποιο συμπέρασμα. Λοιπόν, να σου εξηγήσω γιατί. Πάμε με την πρώτη λέξη. Κρίμα. Τι εννοείς ακριβώς όταν λες κρίμα. Παράδειγμα που μπορεί να σου το έχουν πει.

01:00 «Α, κρίμα που δεν ήρθες για μπάνιο, περάσαμε τέλεια!» «Τι ωραία! Ευχαριστώ πάρα πολύ για την ενημέρωση!» Δηλαδή, όχι μόνο δεν πήγα για μπάνιο, τώρα πρέπει να αισθάνομαι και άσχημα που δεν πήγα. Και ξέρεις τι με ενοχλεί περισσότερο? Ότι αυτό το κρίμα συνοδεύεται συνήθως από μια λεπτομερέστατη περιγραφή όλων των υπέροχων πραγμάτων που έχασα.

01:24 «Αχ, κρίμα, κρίμα που δεν ήρθες!» Μιλάμε είχε τέλεια θάλασσα, δεν φύσουσε καθόλου, βρήκαμε ξαπλώστες μπροστά μπροστά, τρελή κολοφαρδία. Ούτε εξαίρεσαι γινόταν κανένας πανικός, τόσο όσο. Και μετά πήγαμε και σε μια ταβέρνα από πάνω και φάγαμε ένα χταποδάκι. Δεν έχεις ξαναφάει τέτοιο. Πραγματικά κρίμα. Καταρχάς δεν τρώω πλέον χταπόδι, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.

01:50 Στο θέμα μας. Πάμε με τα γεγονότα. Πέρασες φανταστικά και εγώ δεν ήρθα. Αλλάζουν τα γεγονότα? Όχι. Τι ακριβώς δηλαδή πρέπει να κάνω εγώ τώρα. Και προφανώς, ειλικρινά, χαίρομαι που πέρασες ωραία. Όμως αυτό το κρίμα που πας και μου κοτσάρεις στο τέλος, τι ακριβώς εξυπηρετεί. Και όχι μόνο μία φορά. Κρίμα και κρίμα και κρίμα.

02:17 Τρεις φορές. Τις μέτρησα. Γιατί ξέρεις κάτι. Δεν σημαίνει πως αν μου το πεις θα νιώσω τύψεις και την επόμενη φορά θα έρθω στα σίγουρα Μπορεί και πάλι να μην έρθω Και επίσης είναι τελείως διαφορετικό να μου πεις Θα ήθελα πολύ να ήσουν και εσύ εκεί, μου έλειψε η παρέα σου Και άλλο να μου πεις αυτό το κρίμα από πίσω του Εν ολίγησε η χητό, μαλακία έκανες Εσύ έχασες γιατί εμείς περάσαμε φανταστικά Και αυτό το κρίμα επίσης συνήθως ξέρεις με τι συνοδεύεται Με το έπρεπε «Έπρεπε να είχες έρθει».

02:52 Μια από τα ίδια δηλαδή. «Ε, δεν ήρθα. Τώρα τι έπρεπε και τι δεν έπρεπε, too little too late». Μπορεί βέβαια να μου πεις ότι υπεραναλύω τρεις αθώες λεξούλες. Δεν αποκλείεται. Αλλά τώρα που το ξεκινήσαμε, θα το πάμε μέχρι τέλους. Έπρεπε, λοιπόν. Θέλω να σκεφτείς πόσο συχνά χρησιμοποιούμε αυτό το «έπρεπε». «Έπρεπε να με έχεις ρωτήσει πριν μου πάρεις καφέ».

03:15 «Επίπε να έχεις φύγει νωρίτερα για να μην μπέσεις στην κίνηση». «Επίπε να έχεις πάρει ομπρέλα». «Επίπε να μου το είχες πει». «Επίπε να το είχες καταλάβει». Α, αυτό το τελευταίο μου αρέσει πάρα πολύ. «Επίπε να το είχα καταλάβει». Πώς ακριβώς, από τα συφραζόμενα, από το βλέμμα σου, να είχα κάνει μια πρόχειρη ανάγνωση τα ρο.

03:38 Και πρόσεξε, δεν είναι ότι αυτά που λέμε είναι απαραίτητα λάθος. Μπορεί πράγματι να έπρεπε να είχα φύγει νωρίτερα. Μπορεί πράγματι να έπρεπε να είχα πάρει ομπρέλα. Αλλά τώρα που βρίσκομαι κολλημένη στην κίνηση και έχω γίνει μουσκέμα, τι ακριβώς προσφέρει η υπόδειξή σου. Οπότε, αν έχεις καμιά πρόταση που μπορεί να αλλάξει τα γεγονότα, ευχαρίστως να την ακούσω.

04:01 Διαφορετικά, το εμπεδώσαμε. Πάμε παρακάτω. Και φυσικά αυτό το έπρεπε έχει και ένα ενοχλητικό αδερφάκι. Το δεν. Δεν έπρεπε. Α, ακόμα καλύτερο, πιο δυνατό. Τι εννοώ. Το έπρεπε, όπως το σκέφτομαι, έχει ένα, δεν ξέρω πώς να το πω, λίγο έτσι πιο γλυκό τόνο. Έχει μια αθώα έκφραση στενοχώριας, που μεταξύ μας μπορεί και να κρύβει μια βολική μετατόπιση ευθύνης.

04:44 Π.χ. «Αχ, έπρεπε να μου είχες πει ότι αυτοί που κάθονται δίπλα μας είναι οι γονείς αυτής που θάβω τόση ώρα». Δηλαδή φταίω εγώ που δεν σε προειδοποίησα. Όχι εσύ που όπου σταθείς και όπου βρεθείς περνάς τον κόσμο από γενναίες 14. Συγγνώμη κιόλας που δεν σου έδωσα πρώτα το γενεολογικό δέντρο των παρευρισκομένων. Το δεν έπρεπε όμως Έχει μια άλλη αρχοντιά Το δεν πάει παρέα με το σηκωμένο δάχτυλο Ενίοτε και το φρύδι Δεν έπρεπε να του μιλήσεις έτσι Δεν έπρεπε να του το πεις Δεν έπρεπε να στείλεις μήνυμα τη στιγμή που είσαι στο τέταρτο gin tonic και σε έχουν πιάσει τα υπαρξιακά σου Ευχαριστώ πολύ πραγματικά Γιατί τώρα έστειλα Τι να κάνουμε Να γυρίσουμε πίσω το χρόνο Γιατί ξέρεις, όταν εγώ έχω ήδη μετανιώσει για το μήνυμα, έχω βαρέσει το κεφάλι μου στον τοίχο και προσπαθώ να συνέλθω, τι ακριβώς μου προσφέρεις επισημένοντάς μου ότι δεν έπρεπε να το στείλω.

05:44 Και εννοείται ότι συνήθως αυτό το «δεν έπρεπε» συνοδεύεται και από ένα συγκεκριμένο ύφος. Ξέρεις ποιο. Εκείνο το «ελαφρώς απογοητευμένο», σαν να περίμενε ο άλλος περισσότερο από εσένα και μόλις τον διέψευσες. Συγγνώμη που σε απογοήτευσα. Θα προσπαθήσω να σταθώ αντάξια των προσδοκιών σου την επόμενη φορά που θα κάνω κάτι το οποίο έχεις ήδη αποφασίσει ότι δεν έπρεπε να κάνω.

06:08 Και επιπλέον να σου πω και το εξής. Δεν σου ζήτησα να κάνεις την αποτίμηση της κατάστασης. Γιατί μάντεψε. Την έχω κάνει ήδη. Έχω βγάλει μάλιστα και πόρισμα. Και δεν είναι και τόσο υπέρ μου. Και σκέφτομαι ότι μερικές φορές μπερδεύουμε την επισήμανση του αυτονόητου με τη βοήθεια. Γιατί όταν ο άλλος έχει ήδη καταλάβει ότι έκανε μαλακία το να του επισημάνεις ότι έκανε μαλακία δεν προσφέρει κάτι ιδιαίτερα χρήσιμο στη συζήτηση.

06:38 Εκτός βέβαια αν αισθάνεσαι την ανάγκη να καταγραφεί επισήμως ότι εσύ στη θέση του δεν θα την είχες κάνει. Πράγμα που μεταξύ μας δεν μπορούμε κιόλας να το γνωρίζουμε. Και πάμε και για την τρίτη λέξη. Νόμιζα ότι δεν ήθελες να σου κρατήσω φαγητό. Νόμιζα. Α, νόμιζες. Sorry, εντάξει ρε. Αφού νόμιζες πάω πάσω, θα μείνω νηστική.

07:01 Νόμιζα ότι δεν θα σε πείραζε. Νόμιζα ότι το ήξερες. Νόμιζα ότι δεν ήθελες να έρθεις. Τι ακριβώς πάει να πει νόμιζα. Μήπως... Λέω εγώ τώρα, ρίχνω έτσι μια τρελή ιδέα. Αντί να νομίζεις, να με ρωτάς ας πούμε. Ωραία ώρα σου, περιμένεις, περνάει μισή ώρα, τρία τέταρτα, παίρνεις τηλέφωνα, δεν απαντάει, σου έχουν γίνει τα νεύρα κρόσια, είσαι έτοιμος να φύγεις και στις οχτώ εμφανίζεται ο άλλος χαλαρός σαν να μην τρέχει τίποτα.

08:04 Και όταν του επισημαίνεις ότι περιμένεις μία ώρα, σου λέει «Α, εγώ νόμιζα ότι είπαμε οχτώ». «Εφτά είπαμε», του λες, «σου το έχω γράψει και σε μήνυμα». «Α ναι, νόμιζα 8. Πώς κάνεις έτσι» «Σόρι, σόρι, αφού νόμιζες 8, αλλάζει το πράγμα» «Να κάτσω άλλη μία ώρα να περιμένω, μήπως στο μεταξύ νομίσεις και 9» Και εντάξει, προφανώς όλοι μπορεί να βρεθούμε σε αυτή τη θέση.

08:30 Το θέμα δεν είναι ότι νόμιζες κάτι διαφορετικό. Το θέμα είναι όταν χρησιμοποιείς το «νόμιζα» σαν αρκή από μόνο του για να δικαιολογήσει ό,τι συνέβη. γιατί άλλο να πεις νόμιζα ότι είπαμε στις 8, συγγνώμη, έκανα λάθος και άλλο να τα βάζεις και με τον άλλο που τσαντίστηκε επειδή τον έστησες μία ώρα. Και έτσι όπως τα λέω τώρα όλα αυτά σκέφτομαι πόσο εύκολα μπορούμε να δημιουργήσουμε νοχές στον άλλο να του υποδείξουμε τι θα έπρεπε να είχε κάνει ή να χρησιμοποιήσουμε τις δικές μας υποθέσεις για να δικαιολογήσουμε τις πράξεις μας και μάλιστα χωρίς να υπάρχει απαραίτητα κακή πρόθεση.

09:11 Γιατί δεν πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος που σου λέει «Α, κρίμα που δεν ήρθες, έχει οργανώσει σόνικεντε ολόκληρη επιχείρηση ψυχολογικής χειραγώγησης για να σου δημιουργήσει ενοχές» μπορεί απλώς να σου λέει «Κρίμα που δεν ήρθες». Και αυτό να εννοεί. Αλλά να ρωτιέμαι πόσο συχνά σκεφτόμαστε τι πραγματικά λέμε στον άλλο όταν χρησιμοποιούμε αυτές τις εκφράσεις.

09:33 και κυρίως για ποιο λόγο το λέμε. Για να τον βοηθήσουμε, για να επικοινωνήσουμε κάτι ουσιαστικό ή μήπως απλώς για να εκφράσουμε την άποψή μας, να δικαιολογήσουμε τον εαυτό μας ή να επισημάνουμε ότι εμείς θα είχαμε κάνει κάτι διαφορετικά. Και μετά από όλα αυτά να σου πω που καταλήγω. Ότι πράγματι θα ήταν παράλογο να ζυγίζουμε κάθε λέξη μας με το σταγονόμετρο και να ψάχνουμε διαρκώς κάτι να μας ενοχλήσει σε όσα λένε οι άλλοι.

10:07 Προφανώς ό,τι λέω εδώ το λέω με μία μικρή έως πολύ μεγάλη δόση υπερβολής. Γιατί αυτό που θέλω να πω είναι ότι τελικά δεν είναι τόσο οι λέξεις που έχουν σημασία όσο οι συμπεριφορές και οι προθέσεις που κρύβονται πίσω τους. Και τώρα που το σκέφτομαι και το λέω συνειδητοποιώ ότι πέρασα τόση ώρα κατηγορώντας τρεις λέξεις για συμπεριφορές ανθρώπων.

10:38 Κρίμα. Νόμιζα ότι έπρεπε. Τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο.