Αρβελέρ & Άλωση Κωνσταντινούπολης: 1204 + 1453, 3/3
Ελλάδα, ιστορία, λογοτεχνίαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
💥 Με αφορμή την Άλωση στις 29 Μαΐου μιλάμε για την άλωση όχι μόνο του 1453 αλλά και του 1204 μέσα από τα ποιήματα της κορυφαίας ιστορικού Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ.
💥 Στο τελευταίο μέρος, ταξιδεύουμε στο 1453, μιλάμε για τους θρύλους της Άλωσης και βλέπουμε τι συνέβη μετά...
💥 Ακούστε εδώ τα προηγούμενα επεισόδια!
Μέρος 1: https://pod.fo/e/41f7c1
Μέρος 2: https://pod.fo/e/420877
👉🏻 Βρείτε τα βιβλία μου εδώ: https://t.ly/kuKVJ
****
Δημιουργία, Σενάριο, Ηχοληψία, Μοντάζ, Αφήγηση: Ονούφριος Ντοβλέτης.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Την τελευταία εβδομάδα καταγράφεται μια έκλειψη σελήνης που φυσικά αρνεύεται ως κακός. Οιωνός στις 28 Μαΐου ο αυτοκράτορας πάει στην Αγία Σοφία για την τελευταία λειτουργία. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της εικοστής ογδόης Μαΐου, οι Τούρκοι ξεκινούν την τελική επίθεση χρησιμοποιώντας φυσικά και τα κανόνια που είχε φτιάξει ο Ούγγρους Ουρβανός. Επειδή ανέβαζαν πολύ υψηλές θερμοκρασίες, οι στρατιώτες έπρεπε να τα καλύπτουν με δέρματα ζώων και να τα αλείφουν με λάδι για να μην εκραγούν σε μία από τις βολές. Το μεγάλο κανόνι δεν άντεξε την πίεση και ανατινάχτηκε. Η έκρηξη σκότωσε ακαριαία τον ουανό Θεία δίκη, ανοησία ή μήπως άλλος; Ένας ακόμη μύθος που προστέθηκε στην άλωση του 1453; Ο έγκυος μεταλλός πάντως, εντελώς μάταια και μόνο για το χρήμα, όπως φαίνεται ενεπλάκη σε μία διαμάχη που ξεπερνούσε κατά. Τον ίδιο και δυστυχώς άλλαξε την ίδια την ιστορία. Μετά τον θάνατό του, ένας απεσταλμένος του βασιλιά της Ουγγαρίας δίνει συμβουλές στους Τούρκους για το πώς να χτυπάνε ποια αποτελεσματικά τα τείχη
πραγματικά. Δεν ξέρω τι ζόρι τράβηξαν τότε οι Ούγγροι με την πολιορκία. Ο στρατηγός του Ιουστινιάνη λέγεται ότι τραυματίζεται από βέλος και εγκαταλείπει τη μάχη. Πεθαίνει μάλλον λίγες εβδομάδες αργότερα στη Χίο. Αν και δεν νομίζω ότι σε αυτή την περίπτωση 700 άνθρωποι παραπάνω θα είχαν μπορέσει τελικά να στα. Τις 150 200.000 έστω και 100.000 των Τούρκων, μαζί με τα κανόνια κιόλας. Νομίζω ότι αποχώρησε, όμως έριξε το ηθικό των αμυνμένων. Ο ίδιος ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος πολεμάει κι αυτός φυσικά σαν απλός στρατιώτες.
Οι αρβελέρ γράφει στο ποίημα τελευταίες μέρες της Κωνσταντινούπολης νεκρός τώρα και ο Γενοβέζος ο ανδρίος του Στεινιάν μόνος φρουρός ο Κωνσταντίνος στα οικουμε τείχη από τη μια στην άλλη τρέχει πύλη και δεν φτάνει. Ο Κωνσταντίνος λοιπόν δεν φτάνει και εν τέλει πέφτει νεκρός. Σύμφωνα με την παράδοση κοντά στην πύλη του Αγίου Ρωμανού άφησε την τελευταία του πνοή ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Η μέρα ήταν φυσικά τρίτη 29/05/1453 μ χ. Εξού και το ομότιτλο ποιήμα της Αρβελέρ Ε. Άλλο η πόλη σου πεθαίνει η παναγιά μου συντρίμμια όλα τα Ιερά και τα παλάτια και εσύ αδιάφορη Μαδάρητα τα μάτια στη συμφορά.
Ακούς τα αν θυλητά μου πέρασε το θρόνο του Θεού φτάνει ο θίνος μάλλη το πρόσωπό του αλλού στρέφη και εκείνος. Όσο για εκείνο το στόλο από την Βενετία που περίμεναν τόσες μέρες έφτασε μόλις μέχρι το Αιγαίο, αφού είχε πλέον κατακτηθεί η πόλη. Όταν ολοκληρώθηκε η λεηλασία περίπου ο μεχμέντ μπήκε στην Αγία Σοφία, γιατί η μουσουλμανική προσευχή; Οι ίδιοι οι Τούρκοι γράφουν.
Ότι οι μουσουλμάνοι σκότωσαν τους παπάδες και το εσωτερικό της Αγίας Σοφίας βάφτηκε κόκκινο από το αίμα τους. Ο μαχμέτ ύστερα κάλεσε τον Λουκά Νοταρά και ζήτησε να μάθει τι απέγινε ο αυτοκράτορας. Οι στρατιώτες του του είπαν φυσικά ότι τον σκότωσαν, ψάχνοντας ανάμεσα στα δεκάδες πτώματα αναγνώρισαν τον Κωνσταντίνο από τους αυτοκρατορικούς αετούς της περικνημίδες του.
Έφεραν το κεφάλι τους τον μεχμέντ, ο οποίος ρώτησε τον Νοτορά αν αναγνωρίζει τον αυτοκράτορα. Και έτσι μπόρεσαν να αναγνωρίσουν ότι όντως ήταν ο Κωνσταντίνος. Ο μεχμέτ διέταξε μάλιστα να τον θάψουν με βασιλικές τιμές. Ο σουλτάνος ήθελε να αποδείξει ότι ο αυτοκράτορας ήταν πράγματι νεκρός, οπότε διέταξε να εκθέσουν το κεφάλι δημόσια στην περιοχή του Αυγουίου, κοντά στην Αγία Σοφία. Σύμφωνα με τις πηγές.
Έπειτα ο Μεχμέτ ζήτησε τον όμορφο νεαρό γιο του Νοταρά για το Χαρέμι για προσωπική χρήση και όταν ο νοταράς αρνήθηκε, ο σουλτάνος έγινε έξαλλος. Ο Λουκάς Νοταράς λοιπόν που είχε πει ότι είναι προτιμότερο να μπουν οι Τούρκοι στην πόλη παρά η Δυτική αποκεφαλίστηκε με την οικογένειά του στις 03/06/1453, λίγες μόλις μέρες μετά την άλωση.
Ανάμεσα σε αυτούς που αιχμαλωτίστηκαν ήταν και ο ιστοριογράφος Γεώργιος Φραντζής που έγραψε το χρονικό της άλωσης. Ο ίδιος έγινε υποκόμιος του Μεχνέτ, ενώ η κόρη και ο γιος του κατέληξαν στο Χαρέμι του σουλτάνου και πέθαναν σε ηλικία. 14 ετών ο ίδιος ο μεχμέτ που οι ήρωές του ήταν οι αρχαίοι Έλληνες, ο Αχιλλέας ο Αλέξανδρος λέγεται ότι αναφώνησε όταν είδε πλέον τι πόλη είχε μπροστά του και τι είχαν κάνει οι Τούρκοι. Τι πόλη παραδώσαμε στην λεηλασία και την καταστροφή; Ακόμη και πολύ μετά την άλωση, όταν οι Τούρκοι ήθελαν να πουν ότι κάποιος ήταν πάμπλωτος, έλεγαν ότι ήταν παρών στην λεηλασία της Κωνσταντινούπολης και φυσικά ο μεχμέτ μετέφερε την πρωτεύουσα από την γενέτειρα του, την Ανδριανούπολη στην πόλη του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου και εννοώ τον παλιό παλιό Κωνσταντίνου που έχει του 1353 και χρησιμοποίησε τον τίτλο του Καίσαρα των Ρωμαίων.
Δεν περιορίστηκε φυσικά στην Κωνσταντινούπολη τον Μυστρά και την Τραπεζούντα επέκτεινε αργότερα τα λάθη του σε Σερβία, Βοσνία, Αλβανία και Βλαχία, ενώ επιχείρησε εκστρατείας στην Ουγγαρία και την Ιταλία. Το 1480 ο Μεχμέτ πέθανε το επόμενο έτος. Το 1481, σε ηλικία 49 ετών, ήταν όσο και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος. Η πόλη ξεκίνησε με έναν Κωνσταντίνο, του οποίου η μητέρα λεγόταν Ελένη. Και τελείωσε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Η μητέρα του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου ήταν η Σέρβα Ελένη Δραση.
Οι. Τούρκοι, ιστορικοί στην σειρά ντοκιμαντέρ που έκαναν οι Τούρκοι σε συνεργασία με το Netflix. Μπορεί να χτυπιούνται ο μεχμέτ σε ηλικία μόλις 21 ετών, καταλήγει τη ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αλλά αυτό δεν ισχύει. Ο Μεχμέτ κατέλαβε τα αποκαΐδια της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Δεν υπήρχε αυτοκρατορία ουσιαστικά άσχετα που το λέμε ακόμα αυτοκρατορία και ότι η αυτοκρατορία κράτησε 1000 χρόνια.
Και φυσικά η σειρά κάνει και μία κατάφωρη ιστορική παραποίηση με την κατάκτηση λέει λέει. Κωνσταντινούπολη γίνεται η σταμπούλ αυτή με το ονομασία όμως θα γίνει μόλις πριν από 100 χρόνια. Έχετε υπόψιν σας ότι ούτε κατά την Τουρκία θα λεγόταν η Σταμπούλ; Η πόλη την λέγαμε Κωνσταντίνη το Istanbul έρχεται πριν από έναν αιώνα, Σίγουρα όχι πριν από 600 χρόνια όμως. Η τελική πτώση της Κωνσταντινούπολης 1123 χρόνια μετά την ίδρυση της, δεν είναι μόνο η απώλεια μιας πόλης, αλλά η κατάρρευση ενός ολόκληρου πνευματικού δημιουργήματος. Όπως έχει γράψει ο η σκοτεινή αιώνες, ο Μεσαίωνας είναι όντως σκοτεινή.
Μόνο αν κοιτάξουμε προς την Δυτική Ευρώπη. Αντίθετα η Ανατολή λαμποπούσε από το φως του Βυζαντίου, ενώ ο Καρλομάγνος δεν ήξερε καλά καλά να γράψει το όνομά του. Πολλοί βυζαντινοί αυτοκράτορες. Σαν λόγοι ακόμα και οι λαοί γνώριζαν τον όμηρο τόσο καλά όσο γνώριζαν και τους ψαλμούς. Οι κάτοικοι της Δύσης συνεχίζει για αιώνες, κρίνονταν για την ανοχή τους να θεοδικεία, δηλαδή έπιαναν με τα χέρια τους ένα καυτό σίδερο και αν δεν καίγοναν αυτό σήμερα ότι είναι αθώοι, είναι δυνατόν να μην καίγοναν όχι στην Ανατολή, συνεχίζει ο Ιουστινιανός. Παρότι είναι από τους λόγους της εποχής του να συντάξουν τον περίφημο ιουστινιάιο κώδικα που μέχρι σήμερα αποτελεί. Βάσει της νομοθεσίας στην ηπειρωτική Ευρώπη, μέσα από τον ναπολεόντιο κώδικα, οι βυζαντινοί κανόνες μεταφέρθηκαν στη Λατινική Αμερική, στον Καναδά και στις ΗΠΑ, όπου είναι ακόμα ζωντανή.
Ο. Ιουστινιανός, να πούμε ότι συμπλήρωσε τους νόμους αυτούς, αλλά αυτή τη φορά οι νόμοι ήταν πλέον γραμμένοι στα ελληνικά. Ήταν γύρω στο 535 πλέον, όταν η ανατολική ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εγκαταλείπει τα λατινικά, οι το ποίημά της τελεία και παύλα γράφει σταυρός. Εδώ τελειώνει η ένδοξη ιστορία. Έκτοτε οι πλέον κρατά αυτοκρατορία της παναγιάς Πολυαθής Ανθοφορία των Ασεβών έγινε παίρνει και λεία βάρκα τώρα στο πέλαγος ένα πολύ λικνίζεται με τα παλιά της μεγαλεία, ενώ σε δόξες και σε πάσης τα βιβλία από καιρό έβαλαν παύλα και τελεία.
Η διάσημη ιστορικός έλεγε ότι είμαστε ο μόνος λαός που δεν απελευθέρωσε την κοιτίδα του γένους την πόλη. Για αυτό άλλωστε λέει ότι η πόλη είναι σκλάβα στο ποίημα κωνσταντινού πολιτικό από την συλλογή ελληνικής συνέχεια. Να σας πω επίσης ότι έχει μία συλλογή αφιερωμένη αποκλειστικά στην πόλη. Έχει πει για το Βυζάντιο σε άλλο βιβλίο τώρα στο βιβλίο Από μένα αυτά.
Χωρίς τους δεν θα υπήρχε νεοελληνική ταυτότητα. Επιπλέον, δεδομένου ότι το Βυζάντιο στηρίζεται στην Αθήνα, στην Ρώμη και στην Ιερουσαλήμ, αποδεικνύεται ότι είναι η πρώτη ευρωπαϊκή αυτοκρατορία. Θα επικαλεστώ λέει τον Pol Balery για το τι είναι Ευρωπαίος, είναι αυτός που έχει υποστεί φιλοσοφικά την επίδραση της αρχαιοελληνικής ορθολογιστικής σκέψης που έχει ζήσει με την ιουδοχριστιανική πνευματικότητα και που έχει δεχτεί την επιρροή της ρωμαϊκής διοίκησης και των ρωμαϊκών θεσμών.
Αυτά τα 3 δηλαδή Αθήνα, Ρώμη, Ιερουσαλήμ είναι το Βυζάντιο. Αυτά λέει οι μεγάλοι ιστορικός. Και κατ επέκταση, όπως είπαμε, έτσι ορίζει και το ποιος είναι Ευρωπαίος. Το λέω αυτό γιατί έχουμε δει κατά καιρούς να μπαίνει η Τουρκία σε ευρωπαϊκούς θεσμούς ή να συζητιέται η ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτά ναι μεν είναι πολιτικά και οικονομικά πλέον πράγματα, αλλά στην ουσία αλλάζουν το τι είναι Ευρώπη και το τι είναι ευρωπαίος λειτουργία είναι κάπως πανταχού παρούσα σε διάφορα τέτοια πράγματα και μέχρι και τώρα αυτές τις μέρες που ηχογραφώ ήτανε το.
Στο μπάσκετ και είχε παίξει τώρα στην Ελλάδα ο Ολυμπιακός με τη φωνή του ελληνική με τουρκική ομάδα δηλαδή δεν έχει λογική, άμα είναι Ευρώπη, είναι Ευρώπη, μπαίνει αντίστοιχα ποτέ η Ελλάδα παράδειγμα, η Ιταλία σε κάτι μπορεί να έχει να κάνει με την Ασία με την Αφρική θα γίνει παναφρικανικό πρωτάθλημα, μπάσκετ ποδοσφαίρου και θα πάει να συμμετάσχει η Ελλάδα με το στανιό ντε και καλά βάλτε να είμαι και εγώ Αφρική γιατί είναι αυτή η ιστορία ότι ναι μα έχουμε.
Ευρωπαϊκό κομμάτι. Μα δεν πάει έτσι το έχω πει πάρα πολλές φορές και άλλες χώρες της Ευρώπης δεν είναι καν στην Ευρώπη. Ουσιαστικά άμα το δούμε αυστηρά, δηλαδή η Ισλανδία είναι στο διαόλου του μάνα, είναι ανάμεσα στην Αμερική και στην Ευρώπη, αλλά είναι Ευρώπη γιατί αυτό έχει να κάνει με αυτά τα πράγματα που είπαμε. Γράφεις άλλο ποίημα της λοιπόν έρβελέρ αιώνες, τώρα σκλάβα ή βασιλείς και συνηθίσαμε και εσείς και εμείς μάταιο λοιπόν να προσπαθήστε τις πύλες και την Κερκόπορτα να κλείσετε, αφού κανένας πια δεν απείγει την ριμαγμένη πόλη.
Των πύργων, οι Φρουροί στον ύπνο παραδοθήκαν όλοι και άφησαν μόνο ένα χρυσαΐτό μες στην Αγία Σοφία να ξαγρυπνά δίπλα στην δακρυσμένη Παναγιά που έχει στα γόνατά της Ξαπλωμένο ένα Χριστό όμοιο με το μαρμαρωμένο βασιλιά να λοιπόν και ο φίλος για τον μαρμαρωμένο βασιλιά, ο οποίος έχει εμπνεύσει φυσικά πολύ κόσμο και τον σταμάτησε σπανουδάκη που κυκλοφόρησε το 1998 τον υπέροχο μαρμαρωμένο βασιλιά σίγουρα από τις καλύτερες δουλειές του.
ο. Συνθέτης. Ο θλιμμένος και ηρωικός κωνσταντίνος είναι χαραγμένος στην καρδιά μου και τα 4 βήτα του σχέση με το ποίημα της Αρβελέρ έχει και η δήλωση του Σπανωδάκη, ο οποίος μιλάει επίσης για σκλαβιά. Αν είναι λέει Μεγαλοϊδεατισμός να στεναχωριέσαι για την σκλαβιά της Αγίας Σοφίας, να τιμάς τους ήρωες της χώρας σου και να ονειρεύεσαι τότε ναι, οι στίχοι φανερώνουν ένα μεγαλοϊδεατισμό. Αναφερόταν στο στίχο μες στην Αγιά Σοφιά θα βρεθούμε ξανά. Λειτουργία μελλοντική, οι Έλληνες μαζί. Σχετικά με τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, οι αρβελέρ συνήθιζε να λέει ότι έπρεπε να έχει αγιοποιηθεί, όπως λέω και εγώ. Για τους σειρούς του 21 έχω κάνει και ένα επεισόδιο για αυτό με την αρμπελέ και τον μεγάλο Κωνσταντίνο γιατί αγιοποιήθηκε αυτός ενώ είχε κάνει τόσες δολοφονίες γιατί πολύ απλά σταμάτησε την δίωξη του χριστιανισμού εν αντιθέσει με τον τελευταίο Κωνσταντίνο τον Παλαιολόγο, ο οποίος θεωρώ και εγώ ότι θα είχε μία λογική να είναι άγιος. Γιαυτό γράφει στο ποίημα
τελευταίες μέρες της Κωνσταντινούπολης Γιαγιά Ελένη ο Μεγαδούκας προτιμούσε Τούρκου να δει καφτάνι αδιάφορη για του Ενωτικού του Βασιλιά. Την τύχη περί η ΔΕΗ, οι μοναχοί των Τούρκων περίμεναν νίκη ποινή για τα αμαρτήματα μας λέγανε από τη Θεία δίκη και ας φώναζε ο Παλαιολόγος την πόλη δεν την δίνω την τελευταία μου πνοή σαν χριστιανό σου αφήνω.
Μιλάω τώρα εγώ εδώ η εγγονή της την ρωτάει κάτι δηλαδή είναι σαν αυτό να το συζητάει με την εγγονή της; Γιαγιά ο δάσκαλος μου είπε εσένα να ρωτήσω γιατί δεν κάναν άγιο τον τελευταίο Κωνσταντίνο. Και απαντάει η γιαγιά Ελένη κι εσύ μάθαινα λες μόνο όσα ο λαός πιστεύει πως ο μαρμαρωμένος βασιλιάς στην πόλη βασιλεύει. Το. Τραγούδι της Καλογριάς και ο θρύλος για τα μισοτιγανισμένα ψάρια αποτελούν επίσης αναπόσπαστο κομμάτι της λαϊκής παράδοσης σχετικά με την άλωση και δεν αναπότα με το σκεπτικό της Ελένης Γλύκατζερ για την συλλογική δυσεδαία και την ανάγκη του λαού να επεξεργαστεί το ιστορικό σοκ.
Καλόγρια τηγάνιζε ψαράκια στο τηγάνι και μια φωνή ψηλή φωνή από αναθιώτης λέγει. Ω Όταν τα ψάρια πεταχτούν και βγουν και ζωντανέψουν τότε και τους να μπει κι η πόλη θα τουρκέψει. Τα ψάρια πεταχτήκανε, τα ψάρια ζωντανέψαν. Με τα αλλαγοκάβάλα. Σύμφωνα με τον φίλο, μια καλόγρια ή ένας καλόγερος; Σε άλλες εκχές τηγάνιζε ψάρια δίπλα σε μία πηγή στο μοναστήρι της ζωοδόχου πηγής, το γνωστό Μπαλουκλή, όταν άκουσε τη φωνή ότι η πόλη θα τουκέψει μπαλούκ είναι το ψάρι, η άρνησή της να το πιστέψει συμβολίζει την αδυναμία φυσικά του βυζαντινού κόσμου να αποδεχτεί το τέλος του. Τα ψάρια μου ζωντάνεψαν και πετάχτηκαν στην πηγή. Ήταν και ζωδόχος, οπότε λογικό η υποστηρίζει και ισχύει βέβαια ότι η πραγματική πτώση είχε ξεκινήσει, όπως είπαμε από το 1204 και μάλιστα από ευρωπαίους και χριστιανούς, καλό είναι να τα συνειδητοποιούμε αυτά γιατί θεωρούμε την Ευρώπη φίλοι μας. Το 2453 ήταν απλώς η κατάληξη μιας μακράς παρακμής. Λοιπόν, την εποχή εκείνη, άλλωστε η άλλοτε τεράστια αυτοκρατορία, όπως είπαμε, είχε
περιοριστεί μόνο στην Κωνσταντινούπολη και στην Πελοπόννησο του Δεσποτάτου του Μυστρά. Όλα τα υπόλοιπα εδάφη γύρω τους τα είχαν ήδη καταλάβει οι Τούρκοι. Γιαυτό κιόλας ο μεχμέτ χτίζει το φρούριο αυτό τόσο κοντά στην Κωνσταντινούπολη. Γιατί ακριβώς το έξω από την Κωνσταντινούπολη δεν ανήκε πλέον στο Βυζαντιο. Η πόλη είχε λιγότερους από 50.000 κατοίκους, ενώ παλιότερα ξεπερνούσε το μισό εκατομμύριο.
Ωστόσο, η ιστορικός πρεσβεύει και μία πιο ψύχραιμη, ας πούμε, θεώρηση των πραγμάτων και θα δείτε από το παρακάτω ποίημα τι εννοώ; Υπάρχουν, οι πόλεις πάρουν, είναι ο τίτλος για τη δική του ο καθένας μιλά αυτοκρατορία μα με άλλο τρόπο. Ο καής λέει την ίδια ιστορία πάρθεν οι πόλεις πάρθεν από αντιπάλους του Χριστού από πολέμους του σταυρού και του Δικέφαλου αετού λέει ο ένας στα παιδιά σχεδόν θνητικά, ενώ ο άλλος τα δικά του λέει Θριαμβικά πήραν την πόλιν, πήραν την ατρόμητη Γαζί και κάναν την Αγιά Σοφιά δικό μας τέμενος τζαμί κάτι ψιθύρισε ο πρώτος για κάποιο βασιλιά που θα δείχνουν τον Τούρκο στην κόκκινη μηδέν. Όταν τη Σμύρνη κάψαμε είπε ο δεύτερος γελώντας τους Ξεριζώσαμε και ανέστη στέγη.
Τώρα ζητάνε κι ας λένε για παρηγοριά τα πλούτια τους, θρηνώντας πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας. Θα είναι αυτό λοιπόν που για τον έναν είναι η μόνη αλήθεια. Μένουνε για τον άλλον ψέμα και παραμύθια. Πώς λοιπόν τα παιδιά μας να μάθουμε στο σχολείο ότι μπορεί αλήθεια να λένε και οι 2; Αλήθεια λοιπόν να λένε και οι 2 λέει η Ελένη Γλύκατζ I Ρβελέρ. Δεν στέκεται μόνο στα γεγονότα της άλωσης, αλλά και στον τρόπο με τον οποίον οι 2 πλευρές, οι Έλληνες και οι Τούρκοι προσλαμβάνουν και διδάσκουν επίσης την κοινή τους ιστορία. Αυτό που για τον έναν είναι εθνική τραγωδία για τον άλλον είναι το θεμέλιο του κράτους του. Σκεφτείτε λοιπόν, σε τι έχει βασιστεί η Ελλάδα, σε τι η Τουρκία, σε Τι Αμερική, η Γερμανία και τα λοιπά; Γιαυτό Η αρβελέρ θέτει ένα καίριο ερώτημα για την εκπαίδευση. Πώς λοιπόν τα παιδιά μας να μάθουν στο σχολείο ότι μπορεί αλήθεια να λένε και οι; Το ποίημα υπονοεί ότι η τυφλή προσκόλληση σε μία μόνο πλευρά της ιστορίας συντηρεί το μίσους. Η πτώση του Κωνσταντινούπολης
δεν σήμερα το άμεσο τέλος του βυζαντινού κόσμου. Υπήρχαν ακόμα κάποιες πόλεις μετά την Κωνσταντινούπολη. Οι Τούρκοι πήραν την Αθήνα το 1456 από τους Ιταλούς. Το δεσποτά του Μωρέ ήταν πλέον η τελευταία ελεύθερης πιθαμή γης. Το κυβερνούσαν οι αδερφή Κωνσταντίνος, Δημήτριος και Θωμάς Παλαιολόγους, ο Δημήτρης και ο Θωμάς αντιπροσώπευαν τη διαχρονική κατάρα του Ελλην. Μου φυσικά την διχόνια.
Ο Δημήτρης, σε ηλικία 53 ετών του 460 Παραδεί τον Μυστρά στον Μεχμέτ τον δεύτερο στις 29 Μαΐου. Ακριβώς 7 χρόνια μετά την άλωση της πόλης, ο Σουλτάνος θα του παραχωρήσει έκταση στην Θράκη για να ζήσει εκεί και ο σουλτάνος θα παντρευτεί επίσης και την κόρη του. Δημητρίου την Ελένη γράφει λοιπόν, η άλλη Ελένη τώρα η γλύκατζιρλέρ με αυτό το αφιέρωμα το τελευταίο.
Που σχετίζεται με τα ποιήματα και τα λόγια της θεωρώ πως είπε ότι θα την αφήσουμε στην ησυχία της Πιαστράς 1460 μεν Ορθογραφίες κάποιος προπάπων μας παππούς έγραψε πίσω από τα εικονίσματα, ενθυμήσεις, γάμος παιδιών και εγκονιών, βαφτίσια και γεννήσεις θανατικά σεισμούς, εκλείψεις και καταποντισμούς και όποια άλλη είχε τότε βρει το γένος συμφορά.
Όπως αιχμαλωτής, η πάσα Ανατολή ρήμαξαν την πόλη Αλί και 3 Αλί Δεομεθάσου. Κύριε εμείς οι αμαρτωλοί. Φύλε τον Μοριά από την απειλή δέη μάτι, αφού στην τελευταία σειρά ένα άλλο χέρι έγραψε, διακρίνεται αμυδρά. Σήμερα οι Τούρκοι πάτησαν το Κάστρο του Μυστρά. Ο. Θωμάς παλαιολόγος διαφεύγει στην Ιταλία, όπου πεθαίνει το 1465, προσπαθώντας μάταια να πείσει την Δύση για μία νέα σταυροφορία.
Ο τάφος του είναι πού λέτε; Στον Άγιο Πέτρο. Το δεκαπενταύγουστο του 1461 οι Τούρκοι καταλαμβάνουν την Τραπεζούντα. Τότε ο μεχμέτ παντρεύεται και την Άννα Κομνηνή, την πριγκίπισσα της Τραπεζός. Το 1470 καταλαμβάνουν τη χαλκίδα και το 1499 την Ναύπακτο, ενώ το 1522 καταλαμβάνουν τη Ρόδο Ιωαννίτες Ιππότες. Το 1537 περίπου οι Τούρκοι καταλαμβάνουν ναύπλιο και Μονεμβασιά 1571 η Κύπρος στους Ιταλούς, πάλι συγκεκριμένα στους βενετούς και 1669. Ηράκλειο όταν οι Τούρκοι παίρνουν την Κρήτη από τους Ιταλούς και πάλι.
Η πολιορκία του Χάνδα όπως λεγόταν τότε το Ηράκλειο που ξεκινάει το 1645, ήταν οι μεγαλύτερες στην διάρκεια στην παγκόσμια ιστορία και κράτησε 21 χρόνια στην παράδοση μάλιστα της πόλης με τον Οθωμανό μεγάλο βεζίρη υπέγραψε ο φραντσέσκο μοροζίνη, αυτός που περίπου μία δεκαετία νωρίτερα είχε ανατινάξει τον Παρθενώνα. Και τα ψάρια που είπαμε ότι πήδηξαν από το τηγάνι στην πηγή τι απέγιναν; Λέγεται ότι τα ψάρια στην πηγή του μπαλουκλή παραμένουν μέχρι σήμερα μισοτιγανισμένα. Δηλαδή σκούρα από τη μία πλευρά και ανοιχτόχρωμα. Από την άλλη, η λαϊκή πίστη έλεγε ότι το τηγάνισμά τους θα ολοκληρωθεί μόνο όταν η πόλη γίνει ξανά ελληνική. Ψάρια πλέον όμως δεν υπάρχουν στην πηγή. Στο τελευταίο απόσπασμα από ποίημα που θα σας διαβάσω και με αυτό θα τελειώσουμε και θα σας αφήσω, έγραψε η Ελένη Γλύκατζ Αρβελέρ.
Έπεσε ο παλαιολόγος, λένε όμως πως θα αναστηθεί την λειτουργία που είχε αρχίσει να τελειώσει και σε όσους τον αδίκησαν συγχώρεση να δώσει. Πόσοι αιώνες και αν περάσουν το όνειρο, αυτό θα εκπληρωθεί. Κάποτε θα θελήσει η Παναγία το θαύμα της να κάνει ο άγγελος στον βασιλιά θα φέρει δάφνο στεφάνι και όταν με χρόνια με καιρούς δικά μας θα είναι πάλι η Αγιά Σοφιά στον Τρούλο της σταυρό χρυσό θα βάλει.
Εκπαιδευτές.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα