Κωνσταντινούπολη, Μελίνα Μερκούρη, απελάσεις Ελλήνων & Τοπκαπί 2/2

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Κανένας μας δεν θα έφυνε την πόλη για τίποτα στον κόσμο. Την πόλη, την είπανε πόλη, γιατί ήταν η πιο όμορφη πόλη του κόσμου. Είχαμε ξεκινήσει τον προηγούμενο επεισόδιο να λέμε για τις απελάσεις του 1964 των Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη και ότι παράλληλα γυρίζεται στην πόλη η ταινία Top Copy του Ζίλντα Σέν με τη Μελίνα Μερκούρη.

01:09 είναι ουσιαστικά η μεγάλη αντίφαση. Γιατί η Μερκούρη είναι μια γυναίκα, ήταν μια γυναίκα, που η ταθούτητά της ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την ελληνικότητα και μέσα από το ποτέ την Κυριακή, το οποίο θα ανέβαινε και στη Νέα Υόρκη ως μιούζικαλ και πρωταγωνιστούσε σε μια ταινία που εξυμνούσε την τουρκική μεγαλούπολη την ώρα που η πόλη ξεφορτωνόταν τον ελληνικό πληθυσμό της.

01:33 Πλέον η ταινία έχει και ιστορική αξία βέβαια, γιατί δείχνει εικόνες μιας Κωνσταντινούπολης αλλά και μιας Καβάλλας που πλέον δεν υπάρχουν. Η ταινία περιλαμβάνει για λίγο στην αρχή και την Καβάλλα η οποία είναι συγκλονιστική και δεν μπορώ να καταλάβω πώς την καταντήσαμε και αυτήν όπως και σχεδόν τα πάντα στην Ελλάδα. Στο βιβλίο στόσο ο Σίμσον που παίζει ο Οστίνοφ ζει στην Αθήνα.

01:59 Είπαμε ότι το βιβλίο διαφέρει αρκετά. Γύρω στις 40 σελίδες μάλιστα διαδραματίζονται στην Αθήνα. Θα είχε ενδιαφέρον ίσως να ξέρουμε γιατί στην Τενήλ επέλεξαν να μην δείξουν καθόλου μια τόσο αμβληματική ελληνική πόλη, όπως η Αθήνα, να μην δείξουν την Ακρόπολη κλπ. Ίσως επειδή είχε προηγηθεί το ποτέ την Κυριακή, νομίζω ότι αυτός μάλλον θα ήταν ο λόγος.

02:22 Ο συγγραφέας πάντως είχε χρησιμοποιήσει πάλι την Κωνσταντινόπολη και την Ελλάδα μαζί σε άλλο βιβλίο, μέχρι είχε χρησιμοποιήσει και την Ζημύρνη και αναφερόταν και στην Μικρασιατική Καταστροφή. Είναι το βιβλίο «Η Μάσκα του Δημήτριου» που θεωρείται ένα από τα καλύτερα αστυνομικά άλλων των εποχών. Αυτό το βιβλίο που σας λέω, στο οποίο βασίζεται η ταινία Topkapi, δεν θα έλεγα ότι είναι και το καλύτερο βιβλίο που μπορεί να διαβάσει κανείς.

02:48 δεν διαβάζεται δυσάρεστα, δεν είναι δύσκολο σίγουρα διαβάζεται πολύ γρήγορα και εύκολα αλλά δεν είναι και κάτι και ειδικά αν έχεις δει την ταινία νομίζω ότι η ταινία το καταστρέφει το βιβλίο γιατί το βιβλίο δεν είναι τόσο καλό Επίσης την ταινία δείχνει και τα πολιτισμικά στοιχεία της Τουρκίας μιας και βασικό κομμάτι της πλοκής είναι οι αγώνες πάλις με λάδι οι οποίοι από το 2010 αποτελούν μέρος της άειλης πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας.

03:21 Υπάλληλοι με λάδι. Δηλαδή, αλλιώς, μιλάμε Ιουνέσκο σε τρελά κέφια. Ιουνέσκο γενικώς να πούμε ότι έχει δώσει πολλή πράγμα στη Ιντουργία. Όχι μόνο από πλευράς μνημείων, αλλά και από πλευράς άειλης κληρονομιάς. Και γενικώς πράγματα που και εμείς τα έχουμε, τα δίνουν στην Τουρκία. Όπως για παράδειγμα ο καφές, ο οποίος δεν είναι τουρκικός, όμως είναι από την Αιθιοπία.

03:47 Στο βιβλίο πάντως αυτά με την παλή δεν υπάρχουν, ενώ η Κωνσταντινούπολη και τα μνημεία της έχουν πραγματικά δευτερεύοντα ρόλο. Το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου αναλώνεται σε συζητήσεις με αστυνομικούς και στην δίλα που έχει νοικιάσει η συμμορία. Η ληστεία αναφέρεται πρώτη φορά μόλις 50 σελίδες πριν το τέλος, ενώ το εγχειρίδιο δεν αναφέρεται ποτέ.

04:18 Όσο για την ίδια τη ληστεία, εκτός από το κομμάτι που ανεβαίνουν, όσο για την ίδια την πράξη της ληστείας εννοώ τώρα δηλαδή, εκτός από το κομμάτι του βιβλίου όπου ανεβαίνω στις στέγες και υπάρχει κάποια περιγραφή της προετοιμασίας του τι κάνουν δηλαδή δεν υπάρχει καμία περιγραφή του πώς γίνεται. Το καλύτερο κομμάτι του βιβλίου πάντως είναι το τέλος όπου περιγράφει την απόδραση των ληστών.

04:45 Άλλη μια διαφορά με την ταινία. Θεωρώ ότι η συγγραφέας όταν θα είδε την ταινία θα πρέπει να είπε Ναι αυτό τώρα κάτι μου θυμίζει από το βιβλίο μου αλλά είναι το βιβλίο που μάλλον θα έπρεπε να είχα γράψει. Η ταινία νομίζω έπρεπε χαλαρά να είχε πάρει και ένα Άουσκαρ για σκευασμένο σενάριο γιατί μου λέμε ότι απλώς βασίζεται σε μια ιδέα του βιβλίου και γίνεται μια πολύ ωραία ταινία.

05:11 Υπάρχει μια μεγάλη ειρωνία λοιπόν στο ότι ενώ η Μερκούρη αργότερα θα αγωνιζόταν για την ελευθερία της Ελλάδας από την Χούντα και για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα το 1964 βρέθηκε να παίζει σε μια ταινία για μια χώρα που εφάρμοζε πρακτικές εθνοκάθρασης. Ο Χατζηδάκης επίσης έχει γράψει τη μουσική της ταινίας. Εγώ προσωπικά αυτή τη μουσική άκουγα να σας πω όταν πήγα στο τοκ, γιατί πήγα μόνος μου.

05:37 Με τη μουσική του λοιπόν ο Χατζηδάκης δίνει την Κωνσταντινούπολη με έναν ήχο που παραπέμπει στην κοινή μεσογειακή παράδοση, μια ανάλαφρη ευχάριστη μουσική, την ίδια ώρα όμως που η Τουρκία διαλύει κάθε γέφυρα επικοινωνίας το 1964 αλλά και σήμερα εντάξει μη γεγονόμαστε οπότε βλέπετε ότι η ταινία που έχει και Μελίνα Μερκούριο και Χατζηράκη ήταν λεκετά ελληνική υπόθεση μιας και εκτός από Μάνο και Μελίνα η ταινία έχει επίσης Τίτο Βανδί και Δέσπο Διαμαντίδου σε δεύτερους ρόλους όλα αυτά γίνονται πως είπαμε στο top copy το ανάκτορο top copy το οποίο σημαίνει πύλη του κανονιού.

06:18 Καπή, όχι καπή όπως το λέμε γιατί θυμίζει τα καπή. Καπή είναι ένας όχι που δεν τον έχουμε ουσιαστικά στα ελληνικά. Σημαίνει πύλη. Όπως είπα νωρίτερα πρέπει να αναλογιστούμε ότι την εποχή της ελληνικής επανάστασης χιλιάδες αυτιά ή κεφάλια Ελλήνων από μέρη όπου οι Τούρκοι πραγματοποιούσαν σφαγές όπως η Χίος, για παράδειγμα, κατέληγαν παστομένα στο ανάκτορο.

06:43 πολλά από αυτά μάλιστα οι Σουλτάνοι τα επεδείκνυαν και σε ξένους πρέσβεις έτσι λίγο για να μην ξεχνάμε τι ακριβώς γινόταν εκεί και για να μην πηγαίνουμε σαν ανίδια οι τουρίστες γιατί τέτοια πράγματα προφανώς δεν θα σας πούν οι ξεναγιοί ειδικά οι Τούρκοι δεν τους συζητάμε ότι δεν θα τα πούν αυτά τα πράγματα αλλά ούτε και οι πληροφορίες του χώρου θα τον αφαιρούν αυτό πουθενά ειδικά στην Τουρκία όπως έχω πει και στο επεισόδιο για την Αρβελέρ και την Κωνσταντινούπολη, όλα αυτά τα πράγματα κάπως αποσχεπώνται.

07:14 Το τόπο καπή λοιπόν αντιπροσώπευε την Οθωμανική ισχύ και ήταν γεμάτο θησαυρούς και μυστικά. Το χαρέμι ήταν ο χώρος διαμονής του Σουλτάνου, της μητέας του Σουλτάνου, των γυναικών, των παιδιών και των αδερφών του Σουλτάνου, των υπηρετριών και των μαύρων ευνούχων που φύλασαν το χώρο. Τώρα που το θυμήθηκα να προσέχετε όταν περπατάτε σε αυτούς τους χώρους γιατί είναι καλτερή μια και μπορεί να στραμπουλήξετε κανένα πόδι. Εγώ παραλίγο να την πατήσω και επίσης μην κάνετε κανέναν κόπο γιατί κάποια στιγμή μου χρειάστηκε να μιλήσετε με φύλακες Δεν μιλάει κανείς Αγγλικά. Κανείς Στα Ραβικά η λέξη χαρέμι σημαίνει ιερός τόπος όπου δεν επιτρέπεται σε όλους οι είσοδος εξού και το χαράμι που λέμε στην Ελλάδα.

08:04 Η κεντρική ιδέα της ταινίας, η κλοπή του πολύτιμου αντικειμένου από έναν χώρο που προφανώς δεν επιτρέπεται σε όλους οι είσοδος αποκτά μια άλλη διάσταση αν σκεφτούμε τώρα πότε γίνεται. Στην ταινία οι ληστές είναι οι κακοί που προσπαθούν να πάρουν κάτι από το τουρκικό κράτος. Στην πραγματικότητα όμως το τουρκικό κράτος ήταν αυτό που πραγματοποιούσε μια τεράστια ληστεία περιουσιών.

08:28 Οι Έλληνες υποχρεώνονται να εγκαταλείψουν επιχειρήσεις που λειτουργούσαν για γενιές Καταθέσεις τους δεσμεύονται και οι ιδιοκτησίες τους περνούν σε κρατική διαχείριση για να καταλήξουν τελικά σε τουρκικά χέρια σε εξευτελιστικές τιμές Στην Ελλάδα, οι εφημερίδες της εποχής όπως η Ελευθερία και το Βήμα καταγράφουν με απόγνωση τις αφήξεις των απελαθέντων στο αεροδρόμιο του ελληνικού και στον σταθμό του Πειραιά Η ελληνική κυβέρνηση παρά τις διαμαρτυρίες των ΟΗΕ και τις εκκλήσεις στην διεθνή κοινότητα δεν καταφέρνει να σταματήσει την τουρκική αποφασιστικότητα και δεν κάνει γενικώς τον παραμικρό.

09:04 Οι πρόσφυγες μάλιστα αντιμετωπίζουν και προβλήματα με τις άδειες όταν έρχονται στην Ελλάδα. Έτσι ακόμη και τα παιδιά τους εδώ δεν είχαν υποικογότητα και αυτή η πολιτική της Ελλάδας μάλιστα φτάνει ως το 1981. Στην Θεσσαλονίκη, την οδό όπου βρίσκεται το τουρκικό προξενείο, η Ελλάδα μάλιστα, την είχε μετονομάσει από το 1930 σε Kemal Atatürk από Αποστόλου Παύλου.

09:31 30 με το σύμφωνο οφειλίας και Kemal Atatürk γιατί εκεί ζούσε ο Kemal Atatürk. Μετά τα στιμμένα γεγονότα του 1955 όμως, ευτυχώς τουλάχιστον μας έκοψε και της δώσαμε πάλι το παλιό της όνομα, οπότε λέγεται και τώρα Αποστόλου Παύλου. Είναι χαρακτηριστικό ότι η διεθνής κριτική για την ταινία Topkapi σε μεγάλα έντυπα του εξωτερικού όπως η New York Times εστιάζει αποκλειστικά στην κινηματογραφική αξία του έργου και τον εξωτισμό της πόλης αλλά αγνοεί παντελώς το δράμα που εκτελισσόταν στους δρόμους όπου γυρίστηκε Μάλιστα οι τουρκικές αρχές επέβλεψαν τα γυρίσματα γιατί ανησύχησαν μήπως όντως η ταινία δείξει πώς να διαρρήξει κάποιος το μουσείο Δεν είχαν να ανησυχήσουν για την εικόνα της Τουρκίας ακόμα Γιατί όλα ήταν με λιγάλα σε αυτήν την ταινία Η συγκλονιστική ταινία Express του Μεσονυχτίου Βλέπετε δεν είχε γυριστεί ακόμη Έγινε το 1978 και δυσφυμούσε αρκετά την Τουρκία Εκεί η Τουρκία έφρυξε Φανταστείτε κιόλας ότι το Express βγαίνει μόλις λίγα χρόνια μετά την εισβολή στην Κύπρο

10:38 Ωστόσο, η ίδια η δημιουργή ζείται σαν αργότερα συγνώμη από την Τουρκία Τι λέτε, Ρημεδία Νομίζω ότι και Έλληνες οφείλουμε να ζητήσουμε μάλλον μια συγνώμη που διαταράξαμε την υπέροχη Οθωμανική Αυτοκρατορία Να σας πω ότι κάποια από αυτά τα λόγια τα έγραψα σε μια καφετέρια με θέα την Αγία Σοφία, όπως σας είπα και ακούγοντας την δική μου μουσική Αυτό τώρα είναι λεπτομέρεια, αν το μεταξύ αν καθίσετε στις καφετέρειες όπου είναι η γέφυρα του Γαλατά ας πούμε ότι ο Γαλατάς είναι πίσω σας αν πάτε προς την αριστερή πλευρά που είναι προς τη μεγάλη προκυμαία στις πρώτες καφετέρειες κάποιες φορές αράζει ένα πολύ μεγάλο πλοίο το οποίο είναι και αισθιατόριο οπότε να ξέρετε ότι αν πάτε και βλέπετε έχει πολύ ωραία θέα και τα λοιπά μπορεί να μην κρατήσει για πολύ αυτό θα έρθει το πλοίο το λέω έτσι γιατί εγώ το εμπάτησα κάποια στιγμή Όπως σας έλεγα τώρα, άκουγα, γράφοντας όλα αυτά, άκουγα τη δική μου μουσική γενικώς γιατί ήθελα να ακούσω κάτι που να ταιριάζει με την ατμόσφαιρα

11:40 γιατί η πόλη έχει πραγματικά μεγάλη ατμόσφαιρα, εν αντιθέσει με την Αθήνα για παράδειγμα αλλά κάποιες στιγμές άκουγα και τη μουσική που έπαιζε το μαγαζί, θέλοντας και μη και παρότι λοιπόν έχω ζητήσει πολλές φορές από μαγαζιά τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία να παίζουν τοπική μουσική κάποια στιγμή έγραφα υπό τους ήχους της Σακύρα να είναι καλά η κοπέλα γιατί αυτή ήταν και καλή περίπτωση κιόλας Σακύρα είχε πολύ τραγικές μουσικές βέβαια να πούμε ότι η Σακύρα έχει και λιβανέζικη καταγωγή και αραβικό όνομα Σακύρα είναι από τη λέξη που έχει να κάνει με το ευχαριστώ γι' αυτό ας πούμε στα αραβικά το ευχαριστώ είναι Σούκραν είναι αυτές οι ρίζες τα τρία σύμφωνα ας πούμε με το Σουκουρού, Σακύρα, Σούκραν.

12:28 Οπότε πιάνει λίγο η Οθωμανική Αυτοκρατορία, λέμε τώρα η Σακύρα, αλλά έχει και σχέση με την Κολομβία, όπως τα Σμαράγδια. Οπότε λέμε τώρα κάπως ταιριάζει και με το θέμα. Οι απελάσεις του 1964 δημιούργησαν άλλη μία κατηγορία προσφύγων στην Ελλάδα. Μετά τους Μικρασιάτες και τους Πόντιους, τώρα είχαμε τους Κωνσταντινοπολίτες.

12:50 Η φράση «Μας έδιωξαν ως Έλληνες και μας υποδέχτηκαν ως Τούρκους» συμπυκνώνει την τραγωδία της διπλής αυτής απόρριψης και δείχνει ότι τελικά πραγματικά δεν είχαμε μάθει τίποτα. Γιατί αυτό γίνεται 40 και πλέον χρόνια μετά την Μικρασιατική καταστροφή. Γιατί η Ελλάδα ήταν ωραία όταν δεν σκεφτόμασταν στην πόλη. πιο όμορφη από αυτό που βρήκαμε εδώ ο Θεός να με συγχωρέσει δεν το δέχομαι δηλαδή ότι και πάλι λέγανε στον κόσμο ότι είναι Τούρκοι όπως ακριβώς δείχνει και η πολίτικη κουζίνα στην Κωνσταντινούπολη τώρα η αποχώρηση των Ελλήνων αφήνει ένα μεγάλο κενό στην οικονομική ζωή.

13:49 Μιλάμε για εκατοντάδες επιχειρήσεις. Φανταστείτε ότι πάνω από εκατό μεγάλες επιχειρήσεις και χιλιάδες μικρομάγαζα έκλεισαν. Η κοινωνική γεωγραφία της πόλης άλλαξε για πάντα επίσης. Γειτονιές όπως τα Τατάβλα, λέγονται Κορτουλούς, και το Πέραν, λέγεται Μπέιολου, άρχισαν να χάνουν τον πολυπολιτισμικό τους χαρακτήρα. υπήρχαν Έλληνες, υπήρχαν Αρμήνοι, Εβραίοι.

14:11 Οι Τούρκοι τον βρήκαν τον δρόμο τους όμως. Ήθελαν να τα κάνουν όλα Τούρκικα, να τα κρατήσουν όλα εκείνοι και το κατάφεραν. Και μπράβο και μαγιά τους. Η δημογραφική κατάρρευση της ελληνικής κοινότητας φυσικά ήταν ραγδαία. Μέσα σε λίγα χρόνια η κοινότητα από κυρίαρχο στοιχείο της πόλης μετατράπηκε σε μια μικρή μειονότητα που αγωνιζόταν για την επιβίωσή της.

14:36 Η ταινία Topkapi για τον απλό θεατή παραμένει μια ευχάριστη περιπέτεια σε μια πολύ μαγική. Θεωρείται μάλιστα αριστούργημα του είδους της. Φανταστείτε ότι είναι από τις αγαπημένες ταινίες του σύγχρονου σκηνοθέτη Κρίστοφερ Νόλαν που έχει κάνει την Οδύσσια και επίσης αυτή η ταινία του Topkapi ήταν η έμπνευση για τη σειρά επικίνδυνες αποστολές.

14:59 όπως έχει πει ο ίδιος ο δημιουργός της. Αν δείτε την αιρία του Ντασέν θα καταλάβετε γιατί και θα θυμηθείτε φυσικά τον Τόμ Κρούζ. Ίσως όμως να μην έπρεπε ο Ντασέν και η Μερκούρη να ασχολούνται με αυτήν την ιστορία μιας και τα Σεπτεμβριανά δεν απείχαν ούτε καν μια δεκαετία. Να πούμε και ότι πολύ κοντά, αλλά λίγο νωρίτερα γυρίστηκε ταινία στην Κωνσταντινόπολη και με την Αλίκη Βουγιουκλάκη.

15:25 Το Σαραλαρντάκι για Τζαννδάρ το 1963 ήταν η τουρκική εκδοχή της επιτυχίας Χτυποκάρδια στο Θανείο και ήταν βασισμένο σε Ουγγρικό θεατρικό έργο να πούμε αυτό. Γυρίστηκε ταυτόχρονα με την ελληνική ταινία όπου Βουγγυκλάκη τραγουδά στα τουρκικά. ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, ο οποίος ορχάν είχε μάλιστα και τίτλο ομορφιάς, ήταν εστεμένος και είχε παντρευτεί και 8 φορές.

16:33 Ήταν περιζήτητος γαμνός. Η ταινία προβλήθηκε στην Τουρκία, αλλά λόγω αυτών που συνέβησαν ήταν πολύ δύσκολο να την βρεις αργότερα. Γι' αυτό υπάρχουν μόνο πολύ λίγα πλάνα και πολύ κακός ήχος. Βέβαια τώρα να το πούμε ότι και Βουλιοκλάκη τώρα λίγα χρόνια μόλις μετά τα Σεπτεμβριανά πάει στην Κωνσταντινούπολη για ταινίες. Κάπου, όπα.

16:56 Μπορεί λοιπόν το Topkapi να είναι μια ευχάριστη περιπέτεια, αλλά για τον ιστορικό και για τον Κωνσταντινούπολη η ταινία είναι τεκμήρο μιας εποχής όπου η εικόνα χρησιμοποιήθηκε ακούσια για να σκιάσει μια καταστροφή. Η Μελένα Μερκούρη στην ταινία γελάει, φλερτάρει, απολαμβάνεται ζωή και φτάνει να προτείνεται για βραδίους τριξές φέρες Την ίδια στιγμή μια άλλη μελίνα, ας πούμε, μια ελληνίδα της πόλης, κρύβει τα οικογενειακά της κοσμήματα στις φόδες των ρούχων της, με την ελπίδα να σώσει κάτι από την λαϊλασία του τουρκικού κράτους.

17:31 Η ταινία του Ντασέν προσέφερε στην Τουρκία μια τουριστική προβολή ανυπολόγης της αξίας σε μια κρίσιμη στιγμή. Δημιουργήθηκε εικόνα μιας σύγχρονης, ασφαλούς και κυρίως γοητευτικής χώρας και μιας χώρας μάλιστα που φαίνονται να μιλάνε όλοι αγγλικά και δει το 60. Ναι όπως σας είπα, ούτε τώρα δεν μιλάνε. Ναι οι άνθρωποι δεν μιλάνε αγγλικά.

17:56 Πόσο μάλλον το 60. Ενδεχομένως όλο αυτό να βοήθησε στην απορρόφηση της, λέμε τώρα, διεθνούς κατακραυγής για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τώρα προφανώς αντιδρούμε πάρα πολύ περισσότερο σε σχέση με παλιότερα, οπότε θεωρώ ότι πολλά πράγματα που έκανε η Τουρκία και ήταν πολύ κολόφαρδη σε αυτό πέρασαν στα ψηλά γράμματα.

18:21 Σκεφτείτε μόνο, όπως το έχω πει και στα επεισόδια για την Eurovision ότι με το που κάνει την εσβολή στην Κύπρο η Τουρκία την βάζουν στην Eurovision. Το βιβλίο πάντως κράζει τα αξιοθέατα στην Τουρκία για την βρωμιά τους ενώ συγχρόνως εκθιάζει τα ελληνικά. Ίσως ο συγγραφέας σήμερα να απογοητευόταν λίγο από το πόσο χαζά έχει ζώμαστε εμείς τα μνήμια νομίζω.

18:45 Η ταινία πάντως τότε έκανε μια σχετική επιτυχία. Δεν είναι ότι έσπασε τα μνήμα, οπότε τουλάχιστον δεν είναι πολύ σίγουρο το πόσο μεγάλο αντίκτυπο είχε όντως εκείνη την εποχή. Ο Πίτερ Σέλες μάλιστα που δεν έπαιξε τελικά στο Παπκαπιό όπως είπαμε, είχε τρεις ταινίες στις 20 οι πιο επιτυχημένες της χρονιάς. ενώ συγχρόνως να πούμε ότι ήταν η χρονιά της Mary Poppins, του James Bond και του Zorba.

19:12 Ο Ντασέν πάντως είχε κάνει και άλλη ταινία με ληστεία, το Ριφιφί, που κυκλοφόρησε το 1955. Την χρονιά δηλαδή που έγιναν τα Σεπτεμβριάνα. Μόνο που δεν είχε σχέση με την Κωνσταντινούπολη ταινία. Ενώ επίσης Ριφιφί, όπως του Ζιλ Ντασέν και προφανώς αυτό σκεφτόμουν και εγώ όταν το άκουσα ότι θα γίνει αυτό, ρυφηφή ονομάστηκε και η πρόσφατη σειρά του Σωτήρη Τσαφούλια η οποία προφανώς έχει κανένα κάνει με ληστεία τραπέζις αυτή τη φορά και μιλάμε πάντως για μια τράπεζα που βρίσκεται κοντά στο σπίτι μου στην Αθήνα και αυτό που δείχνει με την τρύπα που λέει πως θα την αφήσουν και λέει τι θα γίνει θα την καλύψουν η λήφη είναι έτσι θα την αφήσουν την αφήσαν και γι' αυτό πρόσφατα είχε ανοίξει τρύπα στην Καλλιρουής Από την άλλη πλευρά τώρα η ελληνική καλλιτεχνική δημιουργία της εποχής Εμπειρασμένη από τον Χατζηδάκη και αργότερα από δημιουργούς όπως ο Τάσος Μπλουμέτης Και η Ευανθία Ρεμπούτσικα με την συγκλονιστική μουσική της που θα έπρεπε να έχει πάρει ο Όσκαρ Προσπάθησε να διασώσει τη μνήμη της πούλης μέσα από την νοσταλγία

20:59 η ταινία είναι ίσως ένα 30-40% στα τουρκικά. Δεν είναι αποκλειστικά στα ελληνικά οπότε τότε αυτό μάλλον έπαιξε ρόλο γιατί πλέον αυτό έχει αλλάξει στις κατηγορίες είναι απλώς ταινία που δεν είναι στα αγγλικά ας πούμε δεν είναι απαραίτητο να είναι το 90% όχι σε ελληνικά για να προταθεί για την Ελλάδα γιατί εδώ ήταν όντως δεν ήταν μοιρασμένα αλλά ήταν πάρα πολύ μεγάλο το ποσοστό των τουρκικών στην ταινία.

21:29 Η πόλη για τους Έλληνες και μόνο είναι συνδεδεμένη λοιπόν με δύο τραγωδίες, την άλωση του 1453 φυσικά και η άλλη τραγωδία είναι τα Σεπτεμβριανά με τα επακολουθά τους 500 χρόνια μετά την άλωση του 1453. Συγχρόνως όσο κάθομαι στην καφετέρια τα πλέπει για να ρίχνουν μπροστά μου και αν είδε τις τουρίστρες με φουσκωμένα χείλη βγάζουν φωτογραφίες.

21:59 Το πιστεύω ότι είναι καλύτερα να μην ξέρουμε τίποτα τελικά για όσα μπορεί να έχουν συμβεί σε έναν τόπο και απλώς να είμαστε ανίδεοι, να είμαστε μακάριοι. Και η χιδέα αμερικανική ραπ συνεχίζει να παίζει. Για πελάσεις δεν ήταν ένα τυχαίο επεισόδιο. Ήταν η τελική πράξη ενός δράματος που ξεκίνησε ήδη από το 1914, το 1922 και κορυφώθηκε το 1955.

22:25 Μετά τα Σεπτεμβριανά, ένας δημοσιογράφος ρώτησε τον Πατριάρχη «Μήπως είναι καιρός να φύγει το Πατριάρχη από την Κωνσταντινούπολη» «Γιατί» λέει ο Πατριάρχης «Μα έχετε μείνει ελάχιστοι εδώ» το απαντάει ο δημοσιογράφος «Πράγματι, μείναμε λίγοι» λέει ο Πατριάρχης «Όμως ξεχνάτε πόσα εκατομμύρια είναι πεθαμένοι κάτω από τα πόδια μας»

22:49 «Αυτούς δεν τους υπολογίζετε» μαζί με αυτούς είμαστε πάρα πολλοί. Λίγο πριν τελειώσουμε, σας είχα πει ότι θα σας αποκαλύψω ότι κρύβει το στυλέτο που πήγε να κλέψει η Μελίνα. Να πω φυσικά ότι όντως η Μελίνα αγαπούσε πολύ την Ελλάδα και μάλιστα είχε βγάλει και ένα βιογραφικό βιβλίο με τίτλο «Γεννήθηκα Ελληνίδα». Το επεισόδιο είχε φυσικά στόχο μόνο να μιλήσει για αυτήν την περίεργη αντίφαση η ίδια αντίφαση, όχι να κράξει τη Μερικούρη με κανέναν τρόπο δεν έκανε αυτό.

23:21 Και αυτοί, αλλά και ο Ντασέν πεθάναν Μάρτιο. Ο Ζιλ Ντασέν συγκεκριμένα 31 Μαρτίου οπότε λίγες μέρες πριν την ηχογράφηση αυτού του επεισοδίου οπότε κατά κάποιον τρόπο είναι και ένας φορός τιμής και προς αυτόν γιατί όντως δεν θεωρώ ότι υπήρχε κάτι σκεμμένο πίσω από αυτό σε καμία περίπτωση και να πω την ηρωνία που τους επεφύλασε η ζωή.

23:45 Αυτός ενώ ήταν Αμερικανός πέθανε στην χώρα της γυναίκας του, ενώ εκείνη ενώ ήταν Ελληνίδα πέθανε στην Αμερική, στην χώρα του άντρα της. Για χρόνια λοιπόν δεν ήξερε κανείς τι θα μπορούσε να είναι τόσο σημαντικό ώστε να πρέπει να κρυφτεί μέσα σε μια λαβή η οποία είναι ήδη γεμάτη πετράδια. Που έχει πετράδια, τι άλλο να υπάρχει σου λέει μέσα σε αυτό το στυλέ του πια.

24:10 τελικά ο κρυφός χώρος κάτω από το τέταρτο σμαράβδι σχεδιάστηκε για να φυλάσει την προσωπική σφραγίδα του Σουλτάνου το απόλυτο σύμβολο της υπογραφής και της δύναμής του όπως η σφραγίδα κρύφτηκε μέσα στην λαβή για να επικυρώνει αποφάσεις ζωής και θανάτου έτσι και η ιστορία των Ελλήνων της πόλης παραμένει σφραγισμένη κάτω από την σύγχρονη βιτρίνα της Κωνσταντινούπολης και περιμένει κάποιον να την ανοίξει και να την διαβάζει.

24:42 Η Κωνσταντινούπολη θα είναι πάντα η πόλη της καρδιάς μας, η πόλη των χιλιάδων απελαθέντων που άφησαν πίσω τους τα κλειδιά των σπιτιών τους και κράτησαν στην καρδιά τους μια πόλη που δεν τους ανήκε πια, αλλά που δεν μπορούσαν φυσικά να πάψουν να την αγαπούν.