Πώς έκαναν διακοπές οι αρχαίοι Έλληνες;
Ελλάδα, ιστορία, λογοτεχνίαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
🌞Απολαύστε ένα άκρως καλοκαιρινό επεισόδιο για τις διακοπές και τα ταξίδια στην αρχαιότητα! ⛵
* Έκαναν οι αρχαίοι μας πρόγονοι διακοπές;
* Ποιος θεός ήταν Μυγοδιώχτης;
* Μπορούσες να δεις κάπου το αυγό της Ωραίας Ελένης;
* Υπήρχαν ξενοδοχεία και παράπονα από τουρίστες πριν από χιλιάδες χρόνια;
* Πήγαιναν για τουρισμό στο εξωτερικό οι Έλληνες;
* Έβγαζαν ήχους τα αρχαία αγάλματα;
* Ποιοι ήταν οι σπουδαίοι ταξιδευτές;
👉🏻 Βρείτε τα βιβλία μου εδώ: https://t.ly/kuKVJ
****
Δημιουργία, Σενάριο, Ηχοληψία, Μοντάζ, Αφήγηση: Ονούφριος Ντοβλέτης.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Έκανα την αρχή μας. Πρόγονοι, διακοπές, ποιος θεός ήταν μυγοδιώκτης, πήγαιναν για τουρισμό στο εξωτερικό. Οι Έλληνες υπήρχαν ξενοδοχεία και παράπονα από τουρίστες πριν από χιλιάδες χρόνια. Ποιοι ήταν οι σπουδαίοι ταξίδευτές; Σήμερα θα ανακαλύψουμε την άγνωστη πλευρά του αρχίου τουρισμού. Είμαι ονούφρος. Το βλέτης συγγραφέας, ξεναγός και ηθοποιός.
Καλώς ήρθατε στο podcast Ελλάδα ιστορία, λογοτεχνία, καλή ακρόαση. Καλωσορίσατε λοιπόν σε ένα ακόμα επεισόδιο του podcast μου. Φυσικά οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν την έννοια των διακοπών για χαλάρωση, όπως τον έχουμε εμείς σήμερα να τις ξαπλώστρες και τις παραλίες, τις ομπρέλες και τα λοιπά και τα λοιπά. Η θάλασσα γιαυτούς ήταν εμπόριο, ψάρεμα, κίνδυνος, ταξίδευαν όμως μαζικά για συγκεκριμένους ιερούς λόγους, έναν λόγο τον οποίον ο ηρόδοτος των πέμπτου ανά προ Χριστού τον ονομάζει Θεωρίαν ο Ηρόδοτος ταξίδεψε στην Αίγυπτο στη Βαβυλώνα και σε όλη τη Μεσόγειο καθαρά από περιέργεια για να δει τα αξιοθέατα και να καταγράψει την ιστορία τους.
Ήταν Ο πρώτος επίσημος περιηγητής της ιστορίας. Η ίδια η λέξη της θεωρία κρύβει μέσα της αυτήν την ταξιδιωτική διάσταση. Ο θεωρώ ήταν επίσημος απεσταλμένος που ταξίδευε σε πανελλήνιες γιορτές και μαντεία, αλλά οι λέξεις σήμαινε κυριολεκτικά και αυτών που ταξιδεύει για να δει και να γνωρίσει άλλους τόπους και ανθρώπους από την ίδια ρίζα. Το ρήμα θεάω με Θεό με δηλαδή βλέπω γεννήθηκε και το θέατρο. Με άλλα λόγια, η έννοια του τουρίστα υπήρχε μέσα στην ελληνική γλώσσα πολύ πριν καν υπάρξει λέ. Τουρισμούς, οπότε η λέξη ελληνική θα ήταν θεωρία στην αρχαιότητα.
Φανταστείτε τώρα αυτό που κάνουν οι ταξιδιωτικές εκπομπές που βλέπουμε εικόνες κάποτε στην αρχαιότητα, απλώς το περιέγραφαν το μεγαλύτερο θερινό γεγονός του ελληνικού κόσμου ήταν φυσικά οι μεγάλες αθλητικές ερωτές, με κορυφαία γιορτή τους Ολυμπιακούς Αγώνες, προφανώς κάτι που δεν έχεις αλλάξει μέχρι και σήμερα. Χιλιάδες άνθρωποι ταξίδευαν όχι μόνο στον Ολυμπία όμως, αλλά και σε άλλους αρχαιολογικούς σήμερα αρχαιολογικούς χώρους όπου υπήρχαν τέτοιες γιορτές όπως οι δελφοί, η Κόρινθος και αλλού που. Αν όμως όλοι αυτοί τώρα ο φιλόσοφος Επίκτητος των πρώτων με δεύτερο αιώνα μετά Χριστόν, τώρα στις διατριβές που μας προσφέρει μία εξαιρετική περιγραφή και σε ένα από τα πιο γνωστά του αποσπάσματα, ρωτάει κάτι που ακούγεται σαν παράπονο ενός σημερινού θεατή; Εντάξει, στην Ολυμπία δεν υπάρχουν τέτοιες δυσκολίες δεν καίγες από τη ζέστη, δεν είναι στο πλήθος, δεν είναι δύσκολο να πλυθείς.
Δεν μουσκεύεις όταν βρέχει, δεν έχεις συνεντεύξεις, θόρυβο, φασαρία και 1000 τζουάλες, ενοχλήσεις και μη νομίζ. Μόνο έτσι υπέφεραν εκεί, σύμφωνα με τον παυσανία, ακόμα και ο ίδιος ο Δίας χρειάστηκε ειδική λατρεία γιαυτό Ζευς απόμοιος δηλαδή. Μήοδιόκτης ο Ηρακλής λέει, ο μύθος ήταν ο πρώτος που του θυσίασε στην Ολυμπία, ακριβώς επειδή οι μύγες γύρω από τις θυσίες και το πλήθος ήταν αφόρητες και οι ελλή συνέχισαν την παράδοση κάθε χρόνο.
Δηλαδή αν κάποιος αρχαίος επισκέπτης παραπονιιόταν για τις μύγες στην Ολυμπία. Είχε και έναν Θεό να απευθυνθεί. Δεν ξέρω τώρα πόσο λειτουργούσε, αλλά τελοσπάντων το είχαν σκεφτεί κι αυτό. Ο συγγραφέας ωκεανός τον δεύτερο αιώνα μετά Χριστόν στο έργο του Πέρί της Περιγρίν τελευταία περί της αυτοκτονίας του περιυρίχου, δηλαδή περιγράφει τις πάμπολλες δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι επισκέπτες στην Ολυμπία από την έλλειψη νερού μέχρι τον ασφυκτικό νοστισμό.
Ο απλός κόσμος δεν είχε καταλύματα, έστειλε πρόχειρες σκηνές στην ύπαιθρο ή κοιμόταν, όπου έβρισκε χώρο γύρω από το ιερό. Εμένα μου θυμίζει αυτή την ιστορία. Στην κατάσταση που έχω δει στην τήνο το δεκαπενταύγουστο με κόσμο να κοιμάται έξω βέβαια υπήρχαν και οι εξαιρέσεις για τους πλούσιους, κυρίως και τους διπλωμάτες, οι αρχαιολόγοι στην έχουν φέρει στο φως το λέων ιδεών, το οποίο κατασκευάστηκε τον τέταρτο αιώνα προ Χριστού, με χρηματοδότηση του Λεωνίδα από τη Νάξο ήταν το μεγαλύτερο κτήριο του ιερού, ένα πολυτελές συγκρότημα που χρησήυε ως ξενώνας και το ενδιαφέρον είναι ότι η πολυτέλεια του δεν σταμάτησε εκεί την περίοδο της ρωμαϊκής κατοχής.
Πιθανώς επί αυτοκράτορα Αδριανού, οπότε μιλάμε για τον δεύτερο αιώνα. Ο λεωνίδα ανακαινίζεται ολοκληρωτικά. Λίγο αργότερα μάλιστα, τον τρίτο αιώνα χτίστηκαν δίπλα του και δικές του θέρμες, δηλαδή δικά του λουτρά. Γύρω από αυτό το κτίριο οι έμποροι έστηναν πανηγύρια και πάγκους με φαγητό. Υπήρχαν θαυματοποιοί που έκαναν κόλπα και οι τουρίστες αγόραζαν αναμνηστικά. Για αυτό υπάρχουν και τα πάμπολλα αγαλματίδια που έχουν μικρογραφίες γνωστών μεγαλύτερων αγαλμάτων, τα οποία πλέον δεν τα έχω.
Έπειτα έχουμε τα ίσθμια και την κόρινθο. Η γιορτή αυτή προς τιμήν του Ποσειδώνα, γινόταν κάθε 2 χρόνια και τρα. Πλήθος κόσμου από όλη την Ελλάδα ανάλο σχεδόν με τους Ολυμπιακούς για τον Ποσειδώνα, για τον δεύτερο σημαντικό τον Θεό και εδώ βέβαια προκύπτει το ίδιο πρόβλημα που θα κινηθούν όλοι αυτοί και εδώ μπαίνει ένας απρόσμενος επισκέπτης όσο την Ελλάδα.
Ο Απόστολος Παύλος γύρω στο 51-52 μετά Χριστό από τον πρώτο αιώνα, ο Παύλος δεν ήταν φυσικά μόνο κήρυκας, ήταν και κοινοποιός στο επάγγελμα έφτιαχνε σκηνές και μαζί με το ζευγάρι Ακκίλλα και Πρίσκυλα με τους οποίους συνεργαζόταν στην κόρινθο, έζησε. Εκεί μαζί τους και κάποια στιγμή έφυγαν και πήγαν στην Έφεσο. Κάποιοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι η δουλειά του αυτή πήγαινε ιδιαίτερα καλά ακριβώς τέτοιες περιόδους, όταν χιλιάδες προσκυνητές κατέφταναν στα ίσμια και χρειάζονταν πρόχειρο κατάλυμα.
Δεν είναι λοιπόν απίθανα ο Παύλος να επωφελήθηκε και αυτός με τον δικό του τρόπο από τον αρχαίο τουρισμό και μάλιστα χρησιμοποιεί κιόλας παρομοιώσεις. Χρησιμοποιεί στοιχεία που γνώριζε ο κόσμος που είχαν να κάνουν με τους αγώνες, οπότε λέει για παράδειγμα ότι εμείς εν αντιθέσει με τους άλλους που τρέχουν σε αυτά τα αγωνίσματα, αγωνιζόμα. Και για παράδειγμα για ένα στέμμα που θα κρατήσει για πάντα που θα είναι αιώνιο και όχι για το στέμμα. Παράδειγμα των Ολυμπιακών που ήταν το κλαδί της ελιάς ή των Ισθμίων, το οποίο ήταν αγριοσέληνο. Εκτός από.
Τους αγώνες τώρα οι αρχή αγαπούσαν και τον ιαματικό τουρισμό, όταν είχαν προβλήματα υγείας, έκαναν φυσικά επισκέψεις στα ασκληπιεία, τα οποία λειτουργούσαν ως κέντρο θεραπείας αλλά και ως θέρετρα. Το πιο διάσημη ασκληπιού ήταν προφανώς της επιδαύρου. Εκεί, αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το Καταγωγιων ένα μεγάλο διώροφο κτίριο του τετάρτου άνω πάλι με 4 εσωτερικές αυλές και με περίπου 160 δωμάτια.
Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα ξενοδοχεία του αρχαίου κόσμου και όχι καταγωγή. Όπως λέμε σήμερα εμείς οι ασθενείς πήγαιναν εκεί για να βρουν την υγεία τους. Χρησιμοποιούσαν επίσης τα λουτρά, τα γυμναστήρια, χαλάρωναν ήχοι και υποτίθεται αύρα και εξού και η ονομασία επίδαυρος. Έβλεπαν την παράσταση στο περίφημο θέατρο. Το θέατρο ήταν απλώς μέρος της θεραπείας. Μην κοιτάτε που σήμερα έχουμε εμείς αναγάγει το θέατρο Επιβαύρου στο απόλυτο αρχαίο θέατρο. Το απόλυτο θέατρο ήταν του Διονύσου στην Ακρόπολη. Αν.
Πάλι τώρα ήθελαν αποκλειστικά κοσμικές διακοπές και λουτροθεραπεία. Ο προορισμός ήταν η Εύβοια. Ο ιστορικός Πλούταρχος τώρα στα συμποσιακά περιγράφει την εδιψώ με λόγια που θα μπορούσε να είναι από σημερινό ταξιδιωτικό οδηγό και είναι τρομερό ότι δεν έχει αλλάξει από την αρχαιότητα ότι οι διψός είναι ακόμα μέρος για λουτροθεραπεία ή διψός.
Εκεί που βρίσκονται τα λουτρά είναι από τη φύση της τόπος φτιαγμένος για κάθε λογής, ελεύθερη και ευγενική απόλαυση. Είναι στολισμένη μάλιστα με τόσο επιβλητικά κτίρια και τραπεζαρίες που θα την θεωρούσε κανείς τον κοινό τόπο συναιτία όλης της Ελλάδας. Στον βίο του Σίλα τώρα ο Πλούταρχος πάλι λέει ότι ο ρωμαίος στρατηγός Σιλάς, επιστρέφοντας το 83 προ Χριστού από έναν πόλεμο κατά του μιθριδάτη στον Πόντο, ταλαιπωρούνταν από βάγρα και ταξίδεψε στην εδιψώ ειδικά για να ανακουφιστεί με τα θερμά νερά της. Η διψός της Εύβοιας, όπου υπάρχουν θερμά λουτά φυσικά κατάλληλα για απολάβεις ελεύθερων ανθρώπων και εξοπλισμένα με κατοικίες και ανέσεις ζωής, έχει αναδειχθεί σε κοινότοπο κατοικίας για ολόκληρη την Ελλάδα, επειδή. Θέλουν πολλά πουλιά και χερσαία ζώα. Η θάλασσα δεν προσφέρει λιγότερα αγαθά στην αγορά, καθώς εκτρέφει ψάρια εκλεκτά και άφθονα σε καθαρά και βαθιά νερά κοντά στην ακτή.
Το μέρος μάλιστα ανθίζει περισσότερο την εποχή της άνοιξης που βρίσκεται σε ακμή, διότι πολλοί φτάνουν εκείνη την ώρα και αφού συναστρέφονται μεταξύ τους με αφθονία σε όλα περνούν το χρόνο τους με πολλές συζητήσεις για φιλοσοφικά θέματα μέσα στην ηρεμία. Ο θήλας, με αφορμή τον οποίο τα γράφει όλα αυτά, ο Πλούταρχος ήταν ο ρωμαίος στρατηγός που είχε καταστρέψει την Αθήνα ολοκληρωτικά το 86 προ Χριστού και είχε κάνει τέτοια σφαγή που λέγεται ότι το αίμα των ανθρώπων αίρε στους δρόμους της πόλης. Για να μην ξεχνιόμαστε λοιπόν για τους αγαπημένους Ρωμαίους, μερικών μερικών και να σας θυμίσω ότι έχω κάνει ολόκληρο αφιέρωμα για τους καλούς Ιταλούς και μιλάω για το τι έχει κάνει η λατρεμένη Ιταλία στην Ελλάδα από την αρχαιότητα μέχρι το σήμερα. Καθώς περνούν τα χρόνια τώρα ο τουρισμός. Αποκτάει και το δικό του βιβλίο το δεύτερο αναμετών ο γεωγράφος παυσανίας γράφει το έργο Ελλάδος Περιήγησης, ένα μνημειώδες έργο που αποτελείται από 10 βιβλία.
Ο παυσανίας ουσιαστικά φτιάχνει τον πρώτο ολοκληρωμένο ταξιδιωτικό οδηγό του κόσμου. Σημειώνει τις αποστάσεις, την κατάσταση που είχαν οι δρόμοι, τα τοπικά ιερά, τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής και δίνουν συμβουλή συμβουλές για το τι αξίζει να προσέξει ο επισκέπτης. Αποτελεί την πλουσιότερη αρχαία πηγή για την τοπογραφία, τα μνημεία, τα έργα τέχνης, τους θρύλους, καθώς και τα θρησκευτικά έθιμα της αρχαίας Ελλάδας δεν σημαίνει ότι έχει πάντα δίκιο, ότι είναι πάντα ακριβής, γιατί πολλές φορές και σήμερα ακόμα έναν ντόπιο να ρωτήσεις παράδειγμα ποιά εκκλησία είναι αυτή; Μπορεί να μην την ξέρει να σου πει κάτι άλλο. Τέτοια πράγματα συνέβαιναν και στον Παυσανία, λοιπόν κάλυψε. Ωστόσο, περιοχές όπως η Αττική, η Κόρινθος, η Λακωνία, η Μεσσηνία, η λεία, η αρχαία Αρκαδία, Βοιωτία και η φωτιά. Οι σύγχρονοι αρχαιολόγοι βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στις περιγραφές του για να μας κάψουν και να ταυτοποιήσουν αρχαία κτίρια και ιερές θέσεις, όπως η Ολυμπία και οι Δελφοί, αλλά όπως είπα υπάρχουν ανακρίβειες.
Για παράδειγμα, στο Σούνιο το είχανε πει κάτι άλλο και εκεί ο Παυσανίας αναφέρει λανθασμένες πληροφορίες για το χώρο. Εκτός από την Ελλάδα, όμως πέρασα και από την αντιόχεια, την Ιερουσαλήμ, την Ιταλία, την Αίγυπτο, την Τροία και περιγράφει τα ερείπια τόσο της Τροίας όσο και των Μυκηνών. Θα μας είχε διευκολύνει, θα έλεγα πολύ πιο πολύ αν είχε γράψει ξεκάθαρα πού είναι και η Ιθάκη που βέτος έχει την τιμητική της με την Οδύσσεια του Χριστού; Το έργο του εστιάζει κυρίως όμως στην ηπειρωτική Ελλάδα και την Πελοπόννησο και όχι στα αιώνια νησιά. Ο παυσανίας και ο Πλούτοχος όμως δεν ήταν οι μόνοι που έγραψαν ταξιδιωτικά βιβλία ο στράβων από την Αμάσια στον Πόντο, περίπου πρώτος αιώνας προ Χριστού, δηλαδή γύρω στο 60 προ Χριστού ας πούμε με 23 μετά Χριστόν δεν ήταν απλώς ένας ακόμη αρχαίος γεωγράφος στα. 7 βιβλία των γεωγραφικών του χώρισε όλο τον τότε γνωστό κόσμο και έμπλεξε την πολιτική ιστορία, την εθνογραφία, τα ήθη, τα έθιμα αλλά και απίθανες ιστορίες τύπου National Geographic της
αρχαιότητας. Στην. Αίγυπτο ο στράβων επισκέφτηκε την πόλη Αρσινόι ή αλλιώς Κροκοδειλόπολης που είναι το σημερινό φαγούμ και είδε από κοντά να ταίζουν έναν ιερό Κροκόδειλο, τον οποίο τον οποίον οι ντόπιοι, οι ντόπιοι ονόμαζαν Σούχ. Ο κροκόδειλος ήταν απόλυτα εξημερωμένος, υποτίθεται τέλος πάντων. Οι ιερείς του άνοιγαν το στόμα και του έβαζαν μέσα ψωμί κρέας και γλυκό κρασί που του πήγαιναν οι επισκέπτες. Αν κάνετε την κρουαζιέρα του Νλού, το οποίο φυσικά το προτείνω ανεπιφρέτα, μπορείτε να πάτε σε ένα χωριό Ωβίων όπου θα σας δείξουν ότι κάποιοι έχουν κροκόδου μέσα στα σπίτια τους. Βέβαια δεν τους έχουν έτσι εξημερωμένους, όπως λέει να είναι σαν τα γατάκια τα σκυλάκια αλλά τους έχουν στο σπίτι, ενώ θα δείτε και μουσείο στο ταξίδι αυτό για ταχευμένους κροκοδήλους, τα αρχενός από την αρχαιότητα. Επίσης στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αλεξάνδρειας. Τώρα όχι στο ταξίδι του Νείλου.
Υπάρχει και ένας ναός αφιερωμένος στον Κροκόδειλο, Πνέφερε από το φαγητό μου το όνομα αυτό πνέρος σημαίνει όμορφο πρόσωπο. Έχουμε αυτό το νέο αυτή η ρίζα είναι η ίδια η ρίζα που έχει και το όνομά μου, το ονούφριος γιατί το ονούφριος για όποιον δεν το έχει ακούσει το έχω πει κι αλλού είναι αρχαίο αιγυπτιακό όνομα που έχει να κάνει με την ομορφιά με την καλοσύνη, εξου και τα ονόματα την φερτάρει και την για τον κρουκόμπλο αυτό το μουσείο δεν πρέπει να το χάσετε αν το έχετε στην. Ωραία μιλάμε για το ελληνορωμαϊκό μουσείο και την ίδια την πολυαγαπημένη μου την Αλεξάνδρεια. Γιατί έχω πει και στο αφιέρωμα που έχω κάνει και για το μουσείο επεισόδιο για το ελληνορωμαϊκό μουσείο αλλά και για τον καβάφη και την Αλεξάνδρεια.
Το έχω πει εκεί ότι πολλές φορές τα γραφεία δεν την βάζουν την Αλεξάνδρεια. Για μένα όμως αξίζει όχι μόνο για το σπίτι του Καβάφη, αλλά φυσικά και την ίδια την πόλη που είναι παραβλάσσια. Είναι πάρα πολύ όμορφη, έχει τεράστια ακτογραμμή. Έχει κάποιους αρχαιολογικούς χώρους που αξίζουν, έχει το ελληνομαϊκό μουσείο Φυσικά που είναι φοβερό βιβλιοθήκη, γιατί όχι; Εντάξει, δεν είναι όμως το απόλυτο και έχει και τις κατακόμβες.
Δηλαδή αυτό είναι που αξίζει να το δείτε, αλλά το μουσείο κυρίως τέλος πάντων μη χάσετε και το αφιέρωμα που έχω κάνει. Ακούστε το για αυτό. Ο στραγονόμος λοιπόν δεν σταμάτησε εκεί σαυτά που αναφέρει για τους κροκοδήλους στο έργο του περιγράφει επίσης με τεράστια λεπτομέρεια πώς οι Ινδοί αιχμαλώτιζαν τώρα άγριους ελέφαντες χωρίς να τους σκοτώνουν να σκεφτούμε επίσης ότι σε ένα πολύ δύσκολη εποχή για ταξίδια ο στράβων όργωσε τον κόσμο, ταξίδεψε από τις ακτές του Εύξινου Πόντου μέχρι την Αρμενία και από τη Ρώμη μέχρι τα βάθη της Αιγύπτου έφτασε μέχρι τα σύνορα με την αδειοπία.
Ήξερε τι έγραφε Επειδή το είχε περπατήσει; Κυρίως κατά κύριο λόγο. Όσο για τον όμηρο τώρα ο στράβον τον φορούσε πατέρα της γεωγραφίας, αλλά πίστευε ακράδαντα ότι ο ποιητής δεν τα είχε δει όλα με τα μάτια του. Εντάξει τώρα αστικάκι να κάνουμε υποτίθεται ήταν και τυφλός. Οπότε πώς θα τα δει, αλλά έλεγε τέλος πάντων, τώρα ο stravon ότι ο όμηρος ήξερε γεωγραφία, αλλά όταν έγραφε για μακρινούς τόπους ή τέρατα, όπως ο πολύφημος και οι Λαιστρυγόνες, απλώς έλεγε παραμύθια για να ψυχαγωγήσει τον κόσμο σώπαρα στράβωνα να ήταν αλήθεια οι σειρήνες και ο πολύφημος δεν δίσταζε να τα βάλει με όσους παρεμύνευαν. Μάλιστα τα έπει και τα θεωρούσαν. Απόλυτους γεωγραφικούς χάρτες ωστόσο. Με βάση τα έπη ταυτίστηκαν κάποιοι τόποι, οπότε δεν ήταν εντελώς μπαρούφες αυτά που έγραφε και περιέγραφε ο όμηρος, ο οποίος να πούμε ότι είναι πανταχό παρών φέτος και όπως είπαμε είναι ο συγγραφέας της χρονιάς, έχει την τιμητική του το 2026 η κινηματογραφική μεταφορά της οδύσσειας από τον κρίστοφερ νόλαν να πούμε ότι
προκάλεσε τεράστια αύξηση της πωλήσεις των ομηρικών επών παγκοσμίως και ναναι καλά για αυτό ο άνθρωπος. Στην Αγγλία οι πωλήσεις σε έντυπη μορφή μάλιστα για την οδήγηση ακτοξεύθηκαν. Κατά 1400% μέχρι στιγμής ένα δεκαπενταύγουστος, ενώ στην Ελλάδα οι πωλήσεις οδήγησαν και ηλιάλας κατέγραψαν άλμα ως και 400% στα βιβλιοπωλεία.
Μην ξεχνάτε ότι τα έπι μπορείτε να τα βρείτε και σε μορφή podcast. Αν λέω τώρα κάποιος βαριέται να διαβάσει, εντάξει αυτά εγώ δεν τα έχω κάνει, μπορείτε να τα βρείτε όμως για παράδειγμα στο pod.gr εγώ. Έχω κάνει να πω 2 επεισόδια σχετικά με την οδύσσεια του Νόλαν και τη Μαύρη Ελένη και τα λοιπά και τα λοιπά. Μπορείτε να τα ακούσετε εδώ; Μιλάμε πάντως ο στράβων ήταν ένας φοβερός ταξιδευτής για να επιστρέψουμε σε αυτόν.
Δεν μπορώ καν να διανοηθώ. Πόση εντύπωση μπορεί να έκανε ένας τέτοιος άνθρωπος τότε, σε μία εποχή που ο τουρισμός ήταν κάτι μάλλον αδιανόητο εν τη θέση με σήμερα που και οι κουτσή Μαρία ΡΕ παιδί μου μπορεί να βρεθεί στην Ινδία ή στο Περού έτσι για πλάκα; Πώς όμως έμοιαζε οπτικά ένας αρχαίος Ταξιδευτής όπως σήμερα έχουμε, ας πούμε, το σανδάλι με την κάλτσα υπήρχαν πραγματισαριότητα. Η αρχαία τέχνη μας δίνει την ακριβή εικόνα μέσα από την αγγειογραφία.
Οι καλλιτέχνες Ζωγράφιζαν τον Οδοιπόρο, τον ταξιδευτή με πολύ συγκεκριμένα αντικείμενα, φορούσε τον πέτασο, Ο Πέτασ ήταν ένα πλατύγιο καπέλο που προσέφερε προστασία από τον ήλιο, προφανώς και την χλαμύδα, δηλαδή έναν ελαφρύ μανδύα και επίσης κρατούσε πάντα. Ταξιδιωτικό γραυδή αυτό το ραβδί δεν βοηθούσε μόνος του το περπάτημα.
Προφανώς ας πούμε, αν περνάς από ένα μονοπάτι που έχει πολλά φυτά να τα κάνεις πέρα, αλλά χρησιμοποιεί και για αυτοάμυνα όχι μόνο ενάντια στα ζώα και σήμερα άμα περπατήσεις κάπου εδώ στο χωριό της μητέρας μου που είμαι στην ουρανούπολη, για παράδειγμα στην χαλγη βγαίνεις έξω μία βόλτα το βράδυ και έχει τσακάλια, αλλά στην υπήρχαν και πολλοί κίνδυνοι όπως ληστές και δεν είναι καθόλου τυχαίο αυτό. Το ντύσιμο είναι ακριβώς η ίδια εμφάνιση που είχε ο προστάτης. Των ταξιδιωτών ο Ερμής απεικονιζόταν πάντα με τον πέτασο και τον ταξιδιωτικό μανδύα. Αυτά ακριβώς που φορούσε και ο θνητός οδοιπόρος Σταυροδρόμια μάλιστα έστηναν τις λεγόμενες ρεμές, δηλαδή στήλες με τη μορφή του Θεού, ακριβώς για να προστατεύουν τους δρόμους και όσους τους διάσχιζαν.
Με άλλα λόγια, ο αρχαίος τουρίστας δεν έμοιαζε απλώς με έναν τυχαίο περπατητή, έμοιαζε με μικρογραφία του ίδιου του Θεού που τον προστάτευε. Και φτάσαμε λοιπόν στην. Πληροφορία που σας υποσχέθηκα από την αρχή, ελπίζω να είστε ακόμα μέχρι εδώ μαζί μου και παρεπιπτόντως θαθελα να μου πείτε αν σας αρέσει το επεισόδιο γενικώς να μου λέτε να μου γράφετε στα σχόλια το οτιδήποτε γιατί το podcast έχει χιλιάδες ακροατές, αλλά δεν μου γράφετε πολλά σχόλια γενικώς.
Τι έκαναν οι αρχαίοι τουρίστες όταν επισκέπτονταν τώρα ένα διάσημο μνημείο; Ένα από τα κορυφαία αξιοθέατα εκτός Ελλάδας τώρα; Ήταν η κολοσσί του Μέμνωνα, όπως ονομάστηκαν στην θήβα της Αιγύπτου. Πρόκειται για 2 τεράστια πέτρινα αγάλματα από τα πάρα πολλά που έχει στην Αίγυπτο, ύψος περίπου 18 μέτρων, τα οποία παρίσταναν στην πραγματικότητα των Φαραώ Αμενχωτέ P τον τρίτο και κατασκευάστηκαν γύρω στο 1350 προ Χριστού. Μιλάμε τώρα για πριν της μυκύνες πάνω κάτω σε κάποια πράγματα πριν την πύλη των λεόντων, ας πούμε, η γη τους έχει άπειρα φοβερά μνημεία.
Δεν μπορώ να πω ότι θα χάσετε κάτι αν δεν δείτε αυτά τα συγκεκριμένα, αλλά τέλος πάντων αν τα δείτε ποτέ και έχετε ΑΚ. Οπότε να θυμάστε τώρα αυτό που θα σας πω το 27 προ Χριστού τώρα 1350 φτιάχνονται 27 προ Χριστού. Ένας σεισμός πλήττει τα αγάλματα όμως μόνο το ένα παθαίνει σοβαρή ζημιά και καταρρέει το επάνω κομμάτι του. Λίγο αργότερα το σπασμένο άγαλμα αρχίζει, λέει να βγάζει έναν παράξενο ήχο κάθε φορά που ανατέλλει ο ήλιος. Γιαυτό συνέβαινε πιθανώς επειδή η πέτρα, η οποία θερμαινόταν απότομα την αυγή, άφηναν να διαφεύγει η υγρασία που παγιδευόταν μέσα στις ρωγμές της θέλω. Ο ήχος αυτός έγινε θρύλος, χιλιάδες Έλληνες και Ρωμαίοι. Σύνταγων εκεί, ειδικά για να τον ακούσουν ο στράβων το περιέγραψε ως κάτι σαν χτύπημα ο βασανίας του παρομοίασε με σπασμένη χορδή λύρας.
Οι Έλληνες τώρα τον συνέδεσαν με τον Μέμνωνα με τον μυθικό γιο της ιούς υό ήταν η θεά της Αυγής και από κει έμεινε το όνομα ως τις μέρες μας. Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν πάνω στα πόδια των αγαλμάτων, ανακάλυψαν, ταύτισαν, τα διάβασαν, ας πούμε, περίπου 107 γράφ ity αλλαγμένα στα ελληνικά και στα λατινικά μεταξύ του 20 προ Χριστού και.
Το 1950 μετά Χριστόν, αυτά τα graffiti αποτελούν ένα αυθεντικό αρχαίο βιβλίο ταξιδιωτικών εντυπώσεων. Αυτό εννοούσα λοιπόν στην αρχή γράφετε, φυσικά, γίνονταν και γίνονται ακόμη σε μνημεία, όπως παραδείγματος χάριν στον ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο, όπου είχε χαράξει το όνομα του ο Λόρδος Βύρων άτακτο αγόρι πήγε και έβαλε το όνομά του πάνω στον αρχαίο κίοωνα, αλλά τέλος πάντων Άντε.
Θα τον συγχωρέσουμε τον αερο βύρωνα που αγαπούσα στην Ελλάδα; Λέμε τώρα οι τουρίστες τότε δεν έγραφα απλώς το όνομά τους, αλλά αφήνουν και αναλυτικές κριτικές. Tribatiso σου λέει τώρα εδώ πέρα η Ελληνίδα ποιήτρια. Τώρα η ιουλία Βάλ το πολύ ελληνικό όνομα ιουλία συνόδευε τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Ανδριανό και τη σύζυγό του την Έρμη της Σαββίνα που θα περνούσε πάρα πολύ καλά. Είμαι σίγουρος με τον Ανδριανό, ο οποίος δεν είχε μάτια. Για άλλον πέρα από τον αντίμνο, αλλά τέλος πάντων έχουνε πάει, σου λέει το Νοέμβριο του 130 μετά Χριστόν και τότε η Ιουλία Βάλ Χαράσει κάποια ποιήματα στα πόδια του αγάλματος για να εκφράσει τον θαυμασμό της.
Είμαι σίγουρος με το χεράκι της στα δασκάλει σε ένα ένα. Και σε κάποιο από αυτά, τέλος πάντων γράφει ο Αιγύπτιος μιλάει από την πέτρα της θήβας όταν τον ζεσταίνουν οι ακτίνες του ήλιου, όταν αντίκρισε τον ανδριανό τον Άρχοντα όλων πριν καν προλάβουν να τον αγγίξουν οι πρώτες ακτίδες της χάρισε φωνή. Η. Κυρία αυτή να πούμε ότι είχε έναν πολύ διάσημο αδερφό που τον ξέρουμε χάρη σε έναν λόφο στην Αθήνα σκέφτηκε κανείς μήπως φύλο παππού ήταν η αδερφή του φίλο Παπού; Άλλες πιο απλές επιγραφές από τα γράμματα καταγράφουν απλώς πόσες φορές κάποιος άκουσε τον ήχο, ενώ κάποιοι απογοητευμένοι επισκέπτες άφησαν παράπονα λέγοντας πως ήρθαν αλλά δεν άκουσαν τίποτα. Ο ήχος σταμάτησε οριστικά γύρω στο 200 μετά Χριστόν, όταν ο αυτοκράτορας Σεβίρος διέταξε την επισκευή του αγάλματος. Από τότε ο μέμνωνας σώπασε για πάντα. Εγώ πάντως που όπως σας είπα έχω δει τα αγάλματα. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα ήταν το μεγαλύτερο αξιοθέατο της Αιγύπτου το ΟΤΕ, ούτε μας ανέφερε και ο ξεναγός ποτέ τίποτα για όλη αυτή την ιστορία,
αλλά τέλος πάντων, εντάξει, δεν μπορώ να πω ότι μου γέμισα και πάρα πολύ το Μάτι να σας πω ένα πολύ αστείο, πολύ συνοπτικά μιας και μιλάμε και για διακοπές και για ξεναγήσεις. Μπορεί να το έχω πει κι αλλού. Υπήρχε ένα σημείο στους ναούς, στα αρχαιότητα, στην Αίγυπτο, όπου υποτίθεται γεννιόταν ο Θεός το οποίο λεγόταν. Μαμμίσει.
Είμαι σίγουρος ότι κάποια στιγμή κάποιοι Έλληνες κάποια ξενάγηση. Το προφανές που σκεφτήκατε και εσείς και από κει και πέρα ο άνθρωπος αυτός το έλεγε ότι αυτό είναι μία λέξη που προκύπτει από τα ελληνικά και του λέω βρε Μοχάμεντ, Είσαι σίγουρος το Μαμείς είναι από τα ελληνικά, γιατί δεν νομίζω παρότι του λέω μοιάζει με μία ελληνική λέξη Όχι όχι ναι, είμαι σίγουρος, εντάξει ναναι καλό άνθρωπος που δεν τόξα ποτέ.
Και σαν να μην έφταναν τα graffiti για τα οποία η σημερινή τουρίστες κράζουν συνεχώς την Αθήνα, οι αρχαίοι τουρίστες έπεφταν συχνά θύματα απάτης από τους ντόπιους. Οι οποίοι εκμεταλλεύοναν την αφέλιά τους σαν να μην άλλαξε τίποτα. Ο παυσανίας στα λακωνικά του. Το τρίτο βιβλίο της περιήγησης του περιγράφει ένα ιερό κοντά στη Σπάρτη στις Αμίκλες, όπου έδειχναν στους επισκέπτες κάτι εντυπωσιακό. Εκεί έχουν κρεμάσει από την στέγια να βγω δεμένο με κορδέλες και λένε πως είναι το περίφημο αυγό που σύμφωνα με το μύθο η γέννησε η Λήδα.
Μιλάμε για το μύθο που ο Δίας Ερωτεύτηκε τη Λήίδα, τη βασίλισσα της Σπάρτης και σύζυγο του Τυβάρο και για να την πλησιάσει πήρε τη μορφή κύκνου από αυτήν την Ένωση σε κάποιες εποχές. Την ίδια νύχτα τη λήδα κοιμήθηκε και με τον ίδιο της τον σύζυγο γεννήθηκα 2 αυγά, όπως έχουμε πει και στα επεισόδια για την οδύσσεια. Από το ένα βγήκαν οι κλυτεμνήστρα και ο κάστορας.
Δια του, την βάρειο και άρα αθλητή και από το άλλο η Ελένη και ο Πολυδέφτης δια του Δία και άρα αθάνατοι ήμίδι. Η πραγματική έμπνευση για τα δικά μου επεισόδια πάντως που έκανα για την Οδύσσεια δεν ήταν όντως η ταινία του Nulland, αλλά αυτή ακριβώς η ιστορία που σας ανέφερα τώρα με το αυγό. Όταν ετοίμαζα αυτό το επεισόδιο και να σας πω ότι την ιδέα για αυτό που ακούτε τώρα μου την έδωσε ο Ιωακείμ, ένας ακουκρατής του Podcast, οπότε μην ξεχνάτε και εσείς να μου στέλνετε καμιά ιδέα για θέματα σε άλλα μέρη. Τώρα επιτήδειοι έδειχναν στους τουρίστες τα δήθεν οστά ηρώων χάλκινα αντικείμενα ηρωικής προέλευσης. Και εισέπρατταν μεγάλα ποσά για αυτή την ξενάγηση. Γύρω στο 560 π χ.
Οι Σπαρτιάτες λέει βρήκαν και έθαψαν στην πόλη τους οστά που πίστευαν πως ανήκαν στον Ορέστη και αυτό φυσικά θεώρησαν ότι θα τους έδινε στρατιωτική υπεροχή. Δεν έμειναν πίσω ούτε οι Αθηναίοι ανέσυραν, λέει από την σκύρο γιγάντια οστά, τα οποία τα τασαν με τον Θησέα και φυσικά τα μετέφεραν θριαμβευτικά στην πόλη τους. Ακόμα και ο ίδιος ο Παυσανίας αναφέρει ότι στην Ολυμπία θηλασσόταν τεράστια πλάτη του πέλωπα που είχε δρήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες σήμερα.
Η ιστορική πιστεύουν πως αυτά ήταν πιθανότατα απολιθωμένα ως τα προϊστορικών ζώων της εποχής των παγετώνων που οι αρχαίοι, μη γνωρίζοντας τίποτα για δεινοσαύρους και τα λοιπά θα εξηγούσαν ως λείψανα των μυθικών τους ηρώων. Νομίζω ότι και εδώ σαν να μην άλλαξε τίποτα απολύτως και αυτό φυσικά μας θυμίζει. Νομίζω τα λείψανά των αγίων η τουριστική απάτη, τα graffiti και οι ταξιδιωτικές κριτικές έχουν τελικά νομίζω πολύ βαθιές ρίζες στην ανθρώπινη ιστορία.
Καλές βουτιές, καλό υπόλοιπο του καλοκαιριού και τα λέμε την επόμενη φορά. Είναι. Ο ονόφυρες το βλέτης συγγραφέας, ξεναγός και ηθοποιός αν σας άρεσε αυτό που ακούσατε; Διαδώστε το και μην ξεχάσετε να βαθμολογήσετε το podcast Σας ευχαριστώ πολύ για την ακρόαση.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα