Skip to content
PodBase
Εντός Ύλης - Αργυρίδης: Ψυχική υγεία, νέοι και η επιστήμη της Ψυχολογίας σε έναν κόσμο που αλλάζει

Εντός Ύλης - Αργυρίδης: Ψυχική υγεία, νέοι και η επιστήμη της Ψυχολογίας σε έναν κόσμο που αλλάζει

Εντός Ύλης
Ιούλιος 17, 2026 00:56:28 Επεισόδιο 29
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Καλεσμένος μας ο κ. Αργυρίδης, Καθηγητής Συμβουλευτικής Ψυχολογίας και Πρόεδρος του Τμήματος Ψυχολογίας του Neapolis University Pafos, ο οποίος μοιράζεται μαζί μας την πολύχρονη εμπειρία του από την εκπαίδευση, την έρευνα και την υποστήριξη ανθρώπων.

Μιλάμε για την προσωπική και ακαδημαϊκή του διαδρομή, για την επιλογή του να ακολουθήσει τον χώρο της Συμβουλευτικής Ψυχολογίας και για όσα εξακολουθούν να τον εμπνέουν στην επιστημονική του πορεία.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Ακούτε τα podcast του Newsbomb. Πάφος. Καλησπέρα. Γεια σας. Καλώς σας βρήκαμε. Καλησπέρα. Ευχαριστώ για την πρόσκληση. Είσαστε καλά. Μας ήρθατε από την Κύπρο. Πολύ καλά. Από την Κύπρο. Από την Κύπρο απευθείας. Μόλις κατέβηκα από το αεροπλάνο και ήρθα απευθείας εδώ και θα φύγω απευθείας. Απίστευες. Να επιστρέψουμε. Καταρχάς, τιμή μας. Μπορούμε να μιλάμε στον ελληνικό.

Αλλημάρια. Μάριος. Μας αρέσει πάντα να ξεκινάμε τη συζήτηση ρωτώντας λίγο για το παρελθόν των καλεσμένων μας. Να είστε. Θα θέλαμε Μάριε μας να μας πεις πέντε πράγματα για σένα το πώς ξεκίνησες και πώς έφτασες να είσαι στη θέση που είσαι σήμερα. Μάλιστα. Το ταξίδι μου ξεκίνησε με... Βασικά όλα μου τα πτυχία ήταν στις ΗΠΑ.

Άρα πήρα το πτυχίο μου στην ψυχολογία, με τα πτυχιακά στην Εφαρμοσμόη Πυροσυκλογία. Ήμουνα στο Πανεπιστήμιο της Νοτιού Αλαπά μας, μετά πήγα στο Πολιτιακό Πανεπιστήμιο του Τένεσσι και στο Πολιτιακό Πανεπιστήμιο της Φλόριδας. Αυτά ήταν τα τρία μου κέντρα, όλα στη Νοτιοανατολική Αμερική και κυρίως λόγω καιρού. Ήθελα να ταιριάζει ο καιρός με τα δεδομένα της Κέπρου.

Σωστά, δεν θα μπορούσα τέλος πάντων σε πολλούς και μακριούς χειμώνες. Σε καταλαβαίνει. Άρα δέκα χρόνια εκεί, ως ήθιστε, δηλαδή τέσσερα χρόνια το πτυχίο, δύο το μεταπτυχιακό και τέσσερα το ιδιακτορικό. Και επέστρεψα στην Κύπρο και μετά ήθελε το Πανεπιστήμιο να αναπτύξει ένα μεταπτυχιακό στη συμβουλευτική ψυχολογία και επειδή το ιδιακτορικό μου ήταν στη συμβουλευτική ψυχολογία προσλήφθηκα για να στήσω το συμβουλευτικό κέντρο του Πανεπιστήμιου όπου είναι ένα κέντρο που παρέχει δωρεάν υπηρεσίες σε ολόκληρη την κοινότητα και εκπαιδεύουμε εμείς τους νέους ψυχολόγους που αυτοί κατ' επέκταση βλέπουν όλα τα περιστατικά υπό την υποπτήρα μας και παράλληλα και το μεταπτυχιακό μας.

Πώς δεν έμεινες εκεί? Οι ανθρώποι είναι σχέσεις είναι η απάντησή μου. Δηλαδή επειδή μεγάλωσα σε χωριό Ήμουνα ήδη πολύ κοντά σε ανθρώπους Που δεν μπορούσα, θεωρούσα Διότι ξέρω αν μείνεις έμεινες Δηλαδή δεν ξέρω πάρα πολλούς που επέστρεψαν Εγώ είμαι ένας από αυτούς Έτσι ε 16 χρόνια στον Καναδά Ω, οκ Και επέστρεψα Άλλο και εγώ για ένας από τους λόγους Ήταν πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις Ήταν η κοινωνία που είναι αρκετά διαφορετική Σίγουρα Σίγουρα ο τρόπος που αλληλεπιδρά ο ένας με τον άλλον, κάπως πως είναι όλα οργανωμένα με έναν τρόπο που μπορεί να φανεί ωραίο σε έναν Έλληνα ή σε έναν άνθρωπο που είναι στην ανατολική πλευρά του κόσμου, αλλά αν είσαι ένας άνθρωπος που θεέτου αρέσει, ας πούμε, αυτή η καθημερινότητα που προσφέρει η Ελλάδα, το οργανωμένο χάος, όπως το λέω, τότε σίγουρα θα επιλέξεις να επιστρέψεις στην πλευρά μας.

Σε πάντα, αν συγκρίνουμε τις δύο υπήρους προφανώς και τα δεδομένα της ζωής στην Ελλάδα ή στην Κύπρο που έχει με αντίστοιχα τα βήματα που έχεις από το εξωτερικό. Το κομμάτι της ψυχικής υγείας στη χώρα μας σε σχέση με το χώρο τον οποίο μεριπηρέθηκες, πώς θα μπορούσες να το συγκρίνεις. Το θεωρώ ότι η μεγαλύτερη απόκληση βρίσκεται στο στίγμα.

Οκ. Ωραία, δηλαδή υπάρχει περισσότερο στίγμα εδώ στο να πάω στον ψυχολόγο. Ναι. Και αυτό είναι ίσως και ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα. ακόμα, δηλαδή έχει βελτιωθεί σαφώς, δηλαδή από το 2006 όταν ήρθε από την Αμερική σίγουρα έχει βελτιωθεί, αλλά έχει ακόμα δρόμο παράδειγμα πριν τρεις μήνες έτυχε να γνωρίσω μια καινούρια συνάδελφο μόλις είχε ανοίξει το γραφείο της, δεν την είχα εκπαιδεύσει εγώ αλλιώς δεν θα είχαμε αυτό το διάλογο μεταξύ μας και με ένα στόμφο και με μια μεγάλο ενθουσιασμό μου λέει κύριε Αργυρίδη άνοιξα το γραφείο μου και μου λέει και έχω και άλλη είσοδο και άλλη έξοδο και το έλεγε με ενθουσιασμό ότι έχει άλλη είσοδο και άλλη έξοδο και σου λέω ένα λεπτό και μου το λες αυτό με ύφος ότι είναι το τέλειος δηλαδή ο άλλος να νιώθει, αν σε δει κάποιος στο γραφείο του ψυχολόγου να περιμένεις είναι λάθος Είναι στίγμα, αυτό είναι το στίγμα της ψυχικής υγείας και ουέ και αλίμονο να το προωθούμε εμείς οι ψυχολόγοι.

Πάντως, για σχεδία, γυρίσαμε στο παρελθόν, γιατί συμφωνώ, εγώ περίπου στην ίδια ηλικία με σένα, οπότε καταλαβαίνω αυτή τη διαφορά σε σχέση με τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε. Η νέα γενιά, σε σχέση με τις παλιότερες γενιές, πώς αντιμετωπίζει τις συγκεκριμένες προκλήσεις στον χώρο της ψυχικής υγείας. είναι σίγουρα πολύ πιο ανοιχτοί και αυτό μας χαροποιεί ιδιαίτερα επειδή έχουν πρόσβαση και δεν το θεωρούν με τον ίδιο τρόπο.

Εξάλλου είναι από τα επαγγέλματα που πλέον ζητούν πάρα πολλοί νεαροί να σπουδάσουν. Η ζήτηση είναι μεγάλη, παγκόσμια. Άρα εμάς μας χαροποιεί το ότι θα ζητήσουν βοήθεια πιο εύκολα από ό,τι πιο παλιά και η ουσία παραμένει στο ότι οι ίδιοι πέραν του ότι δεν θα έχουν το κόλλημα της ψυχικής υγείας έχουν περισσότερη επαφή στο να εκφράσουν τα συναισθήματά τους να τα ονοματίσουν, να χρησιμοποιήσουν λέξεις όπως άγχος, ένταση, τραύμα το τραύμα παλιά ήταν μόνο σωματικό για να πεις τη λέξη τραύμα θα αναφερόσουν μόνο στη σωματική υγεία Πλέον ευτυχώς το χρησιμοποιούμε και για την ψυχική υγεία Το οποίο είναι απαραίτητο Ποια είναι τα βασικά προβλήματα που παρατηρείς εσύ στις νέες γενιές όσον αφορά την ψυχική υγεία Συγκριτικά με τις προηγούμενες γενιές Πώς έχει αλλάξει δηλαδή Έχει αλλάξει αλήθεια Και έχει αλλάξει σε αρκετά επίπεδα Και θεωρώ ότι ένα από τα κύρια επίπεδα Είναι το πόσο γρήγορα γίνονται τα πράγματα ωραία δηλαδή πόσο γρήγορα κινούνται οι πληροφορίες παλιά αν πέθαινε κάποιος

αν δεν το άκουγες στις ειδήσεις το βράδυ που δεν θα το άκουγες γιατί αν ήταν τρεις πόλεις παρακάτω δεν θα το μάθαινε σωστά τώρα αυτή η πληροφορία ράμεση και λόγω του διαδικτύου ακριβώς, άρα αναπόφευτα σε φέρνει σε επαφή με αυτή την με αυτή την πληροφορία ταυτόχρονα το μέτρο σύγκρισης σου πιο παλιά ήταν ο καθρέφτης για τον εαυτό σου και οι 50 συμμαθήτρες που είχες, 50 πολλούς λέω, και το σχολείο σου, η κοινότητα σου και σταματούσε εκεί.

Τώρα το μέτρο σύγκρισης σου είναι χιλιάδες εικόνες που βλέπεις καθημερινά, οι οποίες εικόνες κατά πάσα πιθανότητα καμία δεν είναι αληθής. Θα έχουν φίλτρα, θα έχουν... Μ' αρέσει πάρα πολύ μια εικόνα που την παρατηρώ και επειδή ασχολούμαι με το θέμα την παρατηρώ ακόμη περισσότερο μια παρέα να κάθεται και θα είναι όλοι στα κινητά τους σε κάποια στιγμή κάποιος θα δει ναι ναι ναι και κάποιος θα πει βγάλουμε μια selfie και κάνει ένα σε έτσι όλοι χαρούμενοι και βγάζουν τη φωτογραφία και μετά ξαφνικά επιστρέφουν πίσω σε εκείνο το δεν μιλάμε δεν επικοινωνάμε αλλά ένας που είναι μόνος σου στο σπίτι σκεφτείτε που νιώθει μια μοναξιά βαπ βγαίνει η φωτογραφία μπροστά του ωραία και νιώθει άσχημα γιατί κάποιοι άλλοι περνούν τέλεια άρα προφανώς οφείλεται στο γεγονός ότι όλοι προσπαθούμε να προπάρουμε την καλύτερη εικόνα του εαυτού μας είτε στο σώμα είτε στο πρόσωπο είτε στις διακοπές μας είτε στα λεφτά μας είτε επιτυχίες μας όλα είναι ιδεατά παρουσιάζεται και πως αυτό επηρεάζει την σχέση μας

με τη διατροφή και το σώμα. Και συγκεκριμένα όσον αφορά στο κομμάτι της ψυχολογικής διαταραχής. Είναι τεράστια η επίδραση, ερευνητικά με αυτό ασχολούμαι στην καθημερινότητά μου, η επίδραση όλων αυτών των εικόνων στη σχέση μας με τον εαυτό μας, στη σχέση μας με τους άλλους και στη σχέση μας με το φαγητό. Και σκεφτείτε ότι έχουμε ερευνητικά δεδομένα που υποστηρίζονται ξεκάθαρα πλέον από 5 μέχρι 80 ετών να σχολιάζουν το βάρος τους, την εικόνα του σώματος τους, τις ατέλειες τους και να ακούς από 5 χρονοπαιδάκι μέχρι 80 χρονών άτομο, υπερίληκα να αναφέρεται δεν θα το φάω αυτό γιατί θα χοντρίνω, δεν θα το κάνω εκείνο, δεν θα το κάνω αυτό.

Ωραία, άρα είναι τεράστιο το έυρος της επίδρασης που υπάρχει Δεν έχει βελτιωθεί όμως η κατάσταση γενικότερα Νομίζω σαν να αφορά την αποδοχή σε σχέση με το βάρος, σε σχέση με το ύψος, με οποιαδήποτε μπορούσε να επηρεάσει Χειροτερέψει Χειροτερέψει, ναι, επειδή το μέτρο σύγκρισης μας πολλαπλασιάστηκε Ωραία, δηλαδή η εικόνα τώρα είναι μετρήσιμη Ωραία σου μετράει Και σου λέει έχεις αυτές τις ατέλειες Η πλαστική χειρούργη Δουλειά τους εννοείται έχει Πολλαπλασιαστεί Και γίνεται σε όλα τα επίπεδα Και φυσικά και στην αυτοαξία μου Σαν άνθρωπος Διότι εκεί είναι το πρόβλημα Το πρόβλημα δεν είναι για παράδειγμα το διαδίκτυο Το πρόβλημα δεν είναι τα κοινωνικά μέσα Είναι το πως τα χρησιμοποιείς Αν τα χρησιμοποιείς για να συνδεθείς με ανθρώπους Που έχει καιρό να τους δεις αν τα χρησιμοποιείς για ενημέρωση όλα καλά όλα ωραία δεν μπορεί να το...

Να πούμε το ότι είναι και στη μένα ο λιγόριθμος που πείσουμε έναν τρόπο αναγκαστικά να σου τραβάει την προσοχή και ο πιο φυσικός τρόπος σύμφωνα με την απλή μας βιολογία να σου τραβάμε την προσοχή είναι με αρνητικά δεδομένα αυτό που σου δημιουργεί αυτό το αίσθημα είτε του θυμού είτε της στεναχώριας είναι αυτό το οποίο θα σε κρατήσει μέσα στην τεχνολογική μόρφη που λέγεται κινητό και social media.

Ήτε στη σύγκριση. Διότι εκεί είναι που αν πάμε αυτή τη στιγμή σε ένα εμπορικό κέντρο στην Αμερική ή εδώ στην Αθήνα. Και κοιτάξτε τα χρώματα του make-up που πουλιέται για παράδειγμα. Και να πάμε και στην Ινδία και να πάμε στο ίδιο πολυκατάστημα και να κοιτάξτε τα χρώματα του make-up που πουλιώνται. Θα δείτε ότι εκεί είναι πιο λευκά χρώματα. Εδώ είναι πιο σκούρα χρώματα. Διότι εκεί γιατί τους έπεισαν και μας έπεισαν ότι φίλε μου όπως είσαι δεν είναι αρκετό.

Πρέπει να το αλλάξεις. Ούτε το σκούρο ούτε το λευκό. Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Ωραία. Δηλαδή ο ένας πρέπει να σκουρίνει και ο άλλος πρέπει να λευκάνει. Σαν μικρός, ένα μικρό υπέρβαρο παιδί. Ήμουν υπέρβαρος όταν ήμουν 16-17 ετών. Το έχω πει πολλές φορές ότι δεν είχα έτσι δεχτεί μπούλινγκ. Δηλαδή το 1996 που εγώ ήμουν σε αυτή την ηλικία που ξεκίνησα φυσικά μια δίαιτα για λόγους υγείας προφανώς γιατί είναι τέλος διαφορετικό το δεκομάτιο της εικόνας με τις υγείας έτσι αυτό πρέπει να το παρουσιάσουμε.

Δεν είχα υποστεί μπούλινγκ από συμμαθητές εκείνη την εποχή. Βέβαια νομίζω ότι έχει να κάνει συνολικά με την συνολική εικόνα φυσικά και της παρέας του κύκλου. Προφανώς υπάρχουν πολύ μεγάλα πόστα αυτή τη στιγμή σε διάφορες μορφές, όχι μόνο στον πάρος και σε άλλες καταστάσεις, όποιες κυρίως τα παιδιά, και λέμε τα παιδιά γιατί τα παιδιά βιώνουν πολύ περισσότερο την πίεση και το τραύμα μέσα τους.

Φυσικά, φυσικά. Επηρεάζουν επομένως τα social στην όλη διαδικασία που έχουμε μπει. Επηρεάζουν. Επηρεάζουν σε πολλαπλά επίπεδα, έναν εκ των οποίων είναι αυτό που εγώ ασχολούμαι ερευνητικά, αλλά στην πραγματικότητα είναι και η καταθλίψη μέσα είναι και οι αγχώδεις διαταραχές μέσα είναι και οι υπαρξιακές ανησυχίες μέσα που είμαι, που πάω, γιατί ενδιαφέρω, πόσο ενδιαφέρω Ακόμα και το γνωστικό επίπεδο και οι επιδόσεις μας σε διαφορετικές εξετάσεις έχει μειωθεί από την εισαγωγή και διείσδυση την έντονη διείσδυση των social media στη ζωή μας και διάβαζα μια έρευνα πρόσφατα η οποία έλεγε και περηφανεύομαι γι' αυτό γιατί βρίσκομαι στη γενιά η οποία λένε, οι μιλένιαλες λοιπόν, είναι η τελευταία από τις πιο έξυπνες γενιές.

Γιατί? Γιατί όσον αφορά τις αποδόσεις έστω και στην κοινωνικοποίηση επίσης, στην ενσυναίσθηση, διαρκώς σε κάθε γενιά αυξανόταν. Δηλαδή γινόμασταν λίγο πιο έξυπνοι σε γνωστικό επίπεδο, λίγο καλύτερες επιδόσεις στις εξετάσεις, λίγο πιο μεγαλύτερη εμβάθυνση στην συναισθηματική επάρκεια. Και η Gen Z φαίνεται ότι ήταν η πρώτη γενιά, σύμφωνα με τα δεδομένα, η οποία άρχισε να πέφτει σιγά-σιγά.

Είναι η πρώτη φορά που έχει γίνει αυτό στην ιστορία από όταν ξεκινήσαμε να μετράμε αυτά τα δεδομένα. Πάντως εμείς ως ενήλικες, ως γονείς, ως εκπαιδευτικοί, ως σύμβουλοι, ως ψυχολόγοι, ή πώς θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε τα παιδιά ώστε να μπορέσουν ουσιαστικά να αγκαλιάσουν αρχικά τον εαυτό τους, που είναι πολύ σημαντικό, και πώς θα μπορούσαν ουσιαστικά να χρησιμοποιήσουν και σωστά και τα social.

Ξέρετε, θεωρώ ότι γίνεται κατά χρήση του όρου χωρίς να τον αγκαλιάζουμε σε όλο του το μεγαλείο της κριτικής σκέψης. Δηλαδή, τη λέμε συνέχεια, τη χρησιμοποιούμε πάρα πολύ συχνά τη λέξη, πρέπει να αναπτύξουμε την κριτική σκέψη στα παιδιά και λοιπά, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι το κάνουμε. Και εκπαιδευτικά, αν το δούμε, τουλάχιστον στις Ελλάδες, το εκπαιδευτικό μας σύστημα δεν το κάνουμε με τίποτα.

Διαβάστε όμως τα έγγραφα του Υπουργείου, αν λέει το Υπουργείο ότι το κάνει ή όχι. Όχι αν το ζητάει, αν το κάνει. Και τα έγγραφα γράφουν ότι το κάνει. Και της Κύπρου το Υπουργείο γράφει ότι το κάνει. Ωραία και βλέπεις όμως ότι στην πραγματικότητα δεν γίνεται τουλάχιστον όπως εμείς υποστηρίζουμε ότι πρέπει να γίνεται. Άρα αυτό είναι το πρώτο και το πιο σημαντικό.

Δηλαδή εγώ ήμουν με τα παιδιά μου στο αυτοκίνητο για παράδειγμα σωστά και βλέπουμε μια διαφήμιση στον αυτοκινητόδρομο με τρία τέλεια κορμιά, δύο θηλυκά και ένα αρσενικό, με τα μαγιό τους. Και γράφει η Λεζάντα, μαγιό για όλους. και μου λένε τα παιδιά μου παπά μα πως είναι για όλους αφού αυτά τα κορμιά τουλάχιστον εμείς δεν τα είδαμε στην παραλία σωστά τώρα σίγουρα κάπου υπάρχουν προφανώς τα παιδιά μου είναι σωστογραφία άρα τι γίνεται εδώ πως είναι μαγιό για όλους αφού αυτό που μου δείχνεις δεν είναι και άλλο κάτι πάει καλά με τις συζητήσεις μας διότι αυτό είναι ένα παράδειγμα του πώς και τι κάνουμε με τα παιδιά μας για να μπορούμε να τους ανεθαρρύνουμε όχι στο να μην τα χρησιμοποιούν είναι λάθος μεγάλο απλά την κάθε φωτογραφία που βλέπω να την κρίνω να την αξιολογήσω είναι αυτή αληθινή όταν βγαίνεις έξω και βλέπεις την παρέα σου βλέπεις αυτή την εικόνα που βλέπεις εδώ και πού είναι η αντίφαση και γιατί υπάρχει αυτή η αντίφαση.

Άρα εκεί θεωρώ ότι είναι ο πυρήνας... Η θεωρία στην ερευνητική σας διαδικασία που μας είπες... Μιλάω γεννά από τον πληθυντικό συνοδομή. Συγχωρείς Μάρικ. Που μας είπες ότι ασχεί σε καθημερινή βάση. Τι λέει για όλα αυτά. Πού βρίσκεται η θεωρία όσον αφορά την έρευνα στο κομμάτι της σύνδεσης της εικόνας με την ψυχή υγεία, της διατροφής.

Δώσε μας κάποια στοιχεία πάνω σε αυτό. Στην Κύπρο έχουμε τα πιο δύσκολα δεδομένα από σχεδόν ολόκληρη την Ευρώπη. Πώς το εννοείς? Στην Κύπρο υπάρχουν τα πιο ψηλά επίπεδα άγχος για την εμφάνιση. Απόλυτα στην Ευρώπη. Υπάρχουν τα πιο ψηλά επίπεδα επένδυσης στην εμφάνιση. με μέτρια επίπεδα ικανοποίησης για την εφάνιση. Δηλαδή εκεί που θα περίμενες ότι αφού ρε φίλε αγχώνεσαι τόσο για την εφάνιση, αφού επενδύεις τόσο στην εφάνιση, θα είχες και τα πιο ψηλά επίπεδα ικανοποίησης με την εφάνιση.

Ενώ είναι μέτρια. Η Ελλάδα από την άλλη έχει σχεδόν τα πιο χαμηλά επίπεδα επένδυσης στην εφάνιση. Και αν πάμε σε ένα οποιαδήποτε καφετέρια Εντάξει δεν θα ήμασταν τοπ αλλά θα ήμασταν σε ένα ικανοποιητικό σε ένα υψηλό επίπεδο σε σχέση με τις θέσεις. Είναι ενδιαφέρον το να βλέπεις τους αριθμούς πάντα διότι τα συγκρίνεις και και χθες μόλις τελείωσα την ανάλυση δεδομένων και έστειλα ένα άρθρο που με εξέπληξε και εμένα που η Ουγγαρία ξεπέρασε και την Κύπρο. Ενώ η Κύπρος κρατούσε και στην επένδυση και στο άγχος στην εφάνιση. Αλλά στην ικανοποίηση.

Στην ικανοποίηση πάλι μέτρια επίπεδα. Μήπως όμως αυτή η ανάγκη να θέλεις να βεβαιωθείς δεν σε ικανοποιεί ποτέ όμως. Αυτό είναι δεδομένο διότι η ανάγκη που θα το κίνητρο σου όταν είναι αυτές οι ιδεατές εικόνες ακριβώς επειδή είναι ιδεατές δεν θα τις φτάσεις ποτέ. Άρα πάντα αυτό είναι το μεγαλύτερο η μεγαλύτερη αρνητική παρενέργεια είναι αυτό το ότι είμαι πάντα έχω πάντα έλλειψη είμαι πάντα πιο λίγος, είμαι πάντα πιο μικρός είμαι πάντα πιο φτωχός άρα πάμε ουσιαστικά σε μια διαδικασία μεγαλύτερο άγχος, μεγαλύτερης χαμηλής αυτοεκκίνησης και γίνεται ένας φαύλος κύκλος Τι μπορούμε να κάνουμε γι' αυτό υπάρχουν κάποιες συμβουλές, κάποια quick tips τα quick tips αρχίζουν από την από μικρή ηλικία δηλαδή θεωρώ ότι πρόληψη σε αυτά τα πράγματα δεν υπάρχει από τη στιγμή που ένα παιδί θα κάτσει σε ένα τραπέζι και όλο και κάποιος θα σχολιάσει το είδος του φαγητού την ποσότητα του φαγητού όλο και κάποιος θα σχολιάσει κάποιον που έχασε βάρος με θαυμασμό όχι χαίρομαι

που βελτίωσε την υγεία του δεν θα κάνει αυτό γιατί αυτή η αναφορά δεν θα γίνει στην υγεία Ωραία, διότι εμείς σαν ψυχολόγοι ενώ του τομέα υπάρχει το λεπτό ιδεατό, άρα το λεπτό είναι και όμορφο. Υπάρχει το αθλητικό ιδεατό για τους άντρες, το γραμμωμένο με τους κοιλιακούς είναι το όμορφο. Και πολύ πιο πρόσφατα τελευταία 15 ετία η Κιμ Καρτασιόν φέρνει το hourglass ιδεατόν.

Υδεατών, ωραία, τα τρία ιδεατά που υπάρχουν. Πάντως εγώ τα τρικό δεν το ιδεατώ, δεν πιάνουμε τίποτα. Αυτό λέω ότι είναι ένα ιδεατό το οποίο... Τι μιας το χρονομήρα. Ενώ εμείς προωθούμε το υγιές ιδεατό. Εντάξει, πρέπει και να το υπορπάθουμε. Διότι να μπορείς, δεν σημαίνει φά τα πάντα. Μέσα σε όλα αυτά όμως, ποια είναι τα επίπεδα κατάθλιψης στην Ελλάδα, ποια είναι τα επίπεδα εκεί στην Κύπρο, αν θέλεις να μας πεις, όσο και άλλο και τον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας.

Σίγουρα η σύνδεση, η συσχέτιση μεταξύ των δύο υπάρχει όσο πιο ψηλά επίπεδα εσωτερήγευσης του λεπτού ιδέα του, για παράδειγμα, στις γυναίκες. Τόσο αυξάνεται η κατάθλιψη. Τόσο αυξάνεται η κατάθλιψη, το άγχος, η χαμηλή αυτοεκτήμηση. Δηλαδή αυτά τα στερεοτυπικά είναι γεγονός. Δηλαδή το στερεότυπο δεν είναι τυχαίο. το λάθος είναι να γενιγεύουμε τα στερεότυπα αλλά από κάπου βγαίνουν και πού βρισκόμαστε αν έχεις τα στοιχεία για την Κύπρο όσον αφορά την κατάθλιψη στην Ελλάδα και στην Κύπρο υπάρχει μια αυξητική τάση προς την κατάθλιψη και προς τις αγχώδεις διαταραχές και η αυξητική τάση φυσικά δεν είναι μόνο τα όσα αναφέρουμε τώρα είναι πολύ παραγωτικό φυσικά αυτό γιατί έχει να κάνει και με οικονομικούς παράγοντες έχει να κάνει με χθέματα εξοπλισίας Η κατάσταση σήμερα είναι πολύ πιο δύσκολη για τους νεαρούς.

Πάντως, να γυρίσω λίγο πίσω στη δική σου πορεία. Όταν επέλεξες, αν κατάλαβα καλά, το 96 την επιλογή σου σε σχέση με το κομμάτι της ψυχολογίας, τότε σε πρώτη φάση προβληματίστηκες για την επιλογή σε σχέση με την επαγγελματική σου σταδιοδρομία λόγω του στίγματος που υπήρχε στο να έρθει κάποιος να έρθει σε επαφή. Και να έρθει σε επαφή κυρίως για την διαδικασία.

γιατί η αλήθεια είναι ότι όταν έδωσα το 1999 εξετάσεις τα παιδιά τα οποία ενώ θέλανε να πάνε στο πεδίο της ψυχολογίας και γενικότερα στον χώρο της συνέστησης και της προσφοράς ήταν πολύ λιγότερα γιατί δεν έβλεπαν προοπτικές αντικειμενικά. Τώρα, προφανώς αυτό έχει αλλάξει όπως πολλοί σου στάνε. Το μεγαλύτερο ποσό των παιδιών, ένα μεγάλο ποσό των παιδιών επιθυμεί να πάει στα τμήματα ψυχολογίας και στα δημόσια πανεπιστήμια και φυσικά και στα μη κρατικά ιδιωτικά πανεπιστήματα που υπάρχουν.

Αυτό οφείλεται σε ένα μεγάλο ποσό, επειδή είχε αλλάξει και η νοοτροπία του κόσμου και κατά πόσο άλλαξε η νοοτροπία του κόσμου να επισκεφτεί τον ψυχολόγο. Η νοοτροπία του κόσμου σίγουρα άλλαξε στο ψάξιμο, αν μπορώ να το αποκαλέσω έτσι με μια λέξη. Οι άνθρωποι πλέον ψάχνονται περισσότερο και ενδοπροσωπικά και διαπροσωπικά, που ήταν και ο λόγος που αν και η αρχική αντίδραση του πατέρα μου στην ανακοίνωση για την ψυχολογία ήταν αρνητική, εγώ παρέμεινα στον δρόμο, ακριβώς επειδή πάντα ήμουνα περίεργος για την ανθρώπινη φύση και για τα συναισθήματα.

Και κατάλαβα και στην πορεία πως ο λάθος κάνουμε και στην καθημερινή μας ομιλία, συνομιλία, αρνητικά λέει και θετικά συναισθήματα. και τα διαχωρίζουμε. Ενώ ένας ψυχολόγος αλίμονο να χρησιμοποιεί θετικά και αρνητικά συναισθήματα. Υπάρχουν ευχάριστα και δυσάρεστα συναισθήματα, σίγουρα, αλλά δεν υπάρχουν θετικά και αρνητικά.

Γιατί τα αρνητικά, μόνο ήχος, αρνητικά συναισθήματα, σε κάνει να θέλεις να τα παραμερίσεις. Και εμείς ξέρουμε ότι τα μεγαλύτερα έργα τέχνης, τα μεγαλύτερα έργα μουσικής, τα μεγαλύτερα, βγήκαν από αρνητικά συναισθήματα. Αν ήταν τόσο αρνητικά δεν θα σου πρόσφεραν αυτή την παραγωγικότητα όλοι. Ωραία. Άρα η φύση μας είναι στο να αγκαλιάζουμε αυτά τα δυσάρεστα συναισθήματα, διότι από αυτά γινόμαστε μεγαλύτεροι, καλύτεροι, σοφότεροι και αυτό προωθούμε.

Ωραία. Και αυτό, δηλαδή, ο θυμός. Πάντα ήμουν περίεργος με το θυμό, με τη σιωπή, με την απόσυρση. γιατί ένας άνθρωπος τυρών που είναι 50 χρονών άνθρωπος μόλις λογομάχησε με κάποιον και κατέβασε τα μούτρα του λένε και λέει σκέψη τι γίνεται εδώ 50 χρονών άνθρωπος πως είναι δυνατόν να κατεβάσει τα μούτρα του ωραία και σε κάνει να προβληματίζεσαι και πάντα προβληματιζόμουν γιατί έβλεπε ότι δεν έχει ηλικία αυτό το πράγμα ωραία και μετά μαθαίνω από χρόνια σπουδών τέλος πάντων ότι ο άνθρωπος επιστρέφει πίσω στο μοτίβο του, στο γνώριμο του.

Άρα ο εγκέφαλος του θα πάει σε μια παιδική ηλικία που όταν κατέβαζε τα μούτρα του ο γονιός, ο φροντιστής του έλεγε, εντάξει αγάπη μου μην κάνεις έτσι. Και το κατεβάζει για να πιάσει εκείνη την αντίδραση. Μόνο που είναι 50 χρονών πλέον. Και λογικά δεν θα έχει. Και δεν παίρνει αυτό. Αλλά η αυτοματοποιημένη του αντίδραση είναι στα χέρια. Έχοντας την αυτογνωσία φαντάζομαι κάνοντας κάποια χρόνια θεραπεία πώς μπορείς να διαχειρίζεις αυτά τα συναισθήματα τα δυσάρεστα καλύτερα ποιο είναι το toolbox που μπορούμε να αξιοποιήσουμε μαθαίνοντας τα συναισθήματα όλα ευχάριστα και δυσάρεστα είναι εκεί για να μας επικοινωνήσουν κάτι ωραία, πάντα άρα η απλή απάντηση σε ένα πολύπλοκο ερώτημα είναι τι θέλει να μου πει αυτός ο θυμός, αυτός ο εκνευρισμός αυτή η θλίψη τι θέλει να μου μεταφέρει Ότι αυτή η απώλεια είναι σημαντική για εμένα, ωραία να την αγκαλιάσω την απώλεια. Ότι η συμπεριφορά αυτού του ανθρώπου είναι εκνευριστική για εμένα, ο θυμός είναι τεράστιο συναισθήμα, έχει από κάτω του δεκάδες πυρηνικά συναισθήματα.

Αν κάποιος σε προσβάλλει και εσύ κατά πάσα πιθανότητα θα έχεις το δευτερεύον συνέστημα της προσβολής που θα είναι του θυμού, άρα θα θυμώσεις, θα αρχίσεις να ουρλιάζεις στον απέναντι σου ενδεχομένως, ο άλλος θα βλέπει ότι εσύ θύμωσες αλλά δεν θύμωσες. Εσύ πρώτα προσβάλτηκες, πρώτα πληγώθηκες και απλά έμαθες να επικοινωνείς το θυμό σου με αυτόν τον τρόπο.

Μετά την πληγή. Ωραία, άρα αυτός ο θυμός τι συνέστημα είχε από κάτω να πάει να μου το διδάξει και πως μπορώ αυτό το συνέστημα το πιο πυρηνικό μου να πάω να το επικοινωνήσω στον άλλον και να του πω αρέ φίλε ξέρεις με πρόσβαλε αυτό που είπες Ωραία άρα αυτός είναι ο πιο κατάλληλος τρόπος να πάμε πίσω και να αγγίξουμε το πυρηνικό μας το συνέστημα που προσπαθεί να μας επικοινωνήσει κάτι Στο πανεπιστήμιο στο Πανεπιστήμιο Νεάπολης Πάφος.

Πες μας κάποια πράγματα που προσφέρονται στο τμήμα ψυχολογίας και πώς μπορούν αυτά να τα εκμεταλλευτούν τα παιδιά επαγγελματικά σε δεύτερο χρόνο. Στο Πανεπιστήμιο, επειδή έχω και την προεδρία του τμήματος φυσικά και τη γραμμή του τμήματος, πραγματικά είμαι πολύ περήφανος για το τμήμα μου και θεωρώ ότι έχουμε τρία πράγματα διότι πήγα και εγώ πίσω στις δικές μου τεσπούδες, όπου βρισκόμουν και σε πανεπιστήμιον των 10.000 φοιτητών, βρισκόμουν και σε πανεπιστήμιον των 45.000 φοιτητών.

Ωραία, και βλέπεις εκεί τη διαφορά. Σε ένα αμφιθέατρο όταν έχει 400 φοιτητές, σε συγκρίσιο όταν έχει 20 φοιτητές. Ωραία, όταν ξαφνικά έχεις όνομα. Δεν είσαι απλά ένας αριθμός. Όταν ξαφνικά ο καθηγητής, ο διδάσκων, έχει την πόρτα του ανοιχτή. Και μπορείς να μπεις μέσα, να χαιρετήσεις, να του ρωτήσεις πού μπορώ να είμαι βοηθητικός και μέσα από αυτή τη συνεργασία να έχω φοιτητές μου οι οποίοι ήταν στη Σουλάνκα δωρεάν τέσσερις φορές για μια βδομάδα κάθε φορά.

φοιτητές μου, μαζί μου πήγαν να πήγαν στην Ολλανδία να πήγαν στη Σουηδία και πολλαπλές φορές αυτό το πράγμα να έχω φοιτητές μου όπου εμείς θα κάνουμε ψυχοθεραπεία εμείς θα κάνουμε αξιολογήσεις για το για το δικαστήριο για παράδειγμα και να είμαι εγώ στο δωμάτιο και οι φοιτητές από πίσω και να με βλέπουν αυτές είναι ευκαιρίες που δεν τις έχεις σε μεγάλα πανεπιστήμια όσο μεγάλα και να είναι όσο τέλεια και να είναι συμφωνώ απόλυτα Εντάξει εγώ είμαι και ένας απόφετος ενός αντίστοιχου πανεπιστημίου για αυτό το λέω, το ξέρω ο Κωνσταντής για αυτό γελάει ενός μικρού πανεπιστημίου το οποίο στα δικά μου τα μάτια στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα αυτή τη στιγμή αδικείται στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου για πολλούς λόγους αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση αλλά πραγματικά επειδή έζησα σαν φοιτητής και ίσως δεν το εκτίμησα τόσο πολύ ως φοιτητής. Θέμα απόλυτα ελεγκρινής αυτό.

Το γεγονός ότι είχα τη δυνατότητα να κάνω μάθημα, να ήμασταν οκτώ φοιτητές και να κάνουμε ένα μάθημα επιλογής εντάξει τα υποχρεωτικά ήταν προφανώς μεγαλύτερα αλλά δεν ήταν τρακόσχοι και δεν τρακόσχοι πραγματικά μεγαλώνοντας μπορούσα να καταλάβω τη διαφορά του έχω επαφή με τον καθηγητή σε ένα πανεπιστήμιο. Αδιαπραγμάτευτο αυτό.

Γι' αυτό και η εντολή μου στους συναδέλφους είναι ανοιχτές πόρτες να τους ξέρετε με το όνομα ο καθένας τους έχει τον προσωπικό του σύμβουλο με τον οποίο συναντιόνται κάθε εξάμεινο πώς το πας και εντός πανεπιστήμιου και εκτός πανεπιστήμιου η ιεραρχία με τον προσωπικό σύμβουλο και αμέσως μετά τον πρόεδρο του τμήματος είναι ξεκάθαρη στους φοιτητές έχουν αυτή την πρόσβαση στα ερευνητικά μας εργαστήρια ερευνητικά μας ενδιαφέροντα με όποιο, γιατί είναι τόσα πολλά τα ερευνητικά ενδιαφέροντα του κάθε συναδέλφου που δεν υπάρχει περίπτωση ένας φίτης να μην ταιριάξει κάπου, να μην έχει κάτι που να του κάνει κλικ. Να κάνω μια ερώτηση που συχνά συναντάμε με παιδιά που ολοκληρώνουν το τμήμα ψυχολογίας. Ένα παιδί που θα το ολοκληρώσει σε οποιοδήποτε πανεπιστημιακό έντριμο, είναι έτοιμο να ασκήσει το επάγγελμα ή θα χρειαστεί προφανώς ένας χρόνος εκπαίδευσης, εποπτείας θέλουμε λίγο να το εξηγήσουμε αυτά τα παιδιά δηλαδή τελειώνω στα τέσσερα χρόνια τη σχολή και ανοίγω γραφείο

πολύ καλή ερώτηση θεωρώ ίσως να έχω άδικο αλλά η μοναδική χώρα που γνωρίζω η οποία δίνει άδεια εξάσκησης επαγγελματος με το πτυχίο είναι η Ελλάδα ενδιαφέρον είναι η μοναδική χώρα που γνωρίζω Με το προπτυχιακό σε τέσσερα χρόνια μπορείς να ανοίξεις γραφείο. Να πάρεις άδεια εξάσχησης μεγάλως. Σε όλες τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, και στην Αμερική δεν το συζητάμε, χρειάζονται μεταπτυχιακές σπουδές.

Οι οποίες να είναι τουλάχιστον δύο έτη με εποπτεία πρακτικής άσκησης. Ωραία, που υπάρχει και στο πτυχίο, την κάνουμε και εμείς και στο Νεάπολης και παντού και σε άλλα μέρη γίνεται, αλλά γίνεται σε πολύ περιορισμένο επίπεδο γιατί με τυχείο ακριβώς δεν μπορείς να κάνεις αυτό είναι και η εποπτεία που κάνουμε να σας δώσω ένα παράδειγμα ωραία διότι εγώ όταν μου ζητήθηκε από το πανεπιστήμιο να πάω στο πανεπιστήμιο τους είπα θέλω ένα τεράστιο ποσό σε λεφτά για να στήσω την εκπαίδευση όπως την έκανα εγώ στην Αμερική απλά συν δεκαέτη τεχνολογίας να τη βάλω. Και έτσι και έγινε.

Άρα οι φοιτητές μου είναι με την κάμερα έχουν και όλες οι συνεδρίες οπτικογραφούνται και δεν μπορεί η φοιτητής να πάει να ξαναδεί περιστατικό χωρίς να το δούμε εμείς. Αυτή η εποπτεία, δηλαδή σκεφτείτε να έχεις άμεση πρόσβαση σαν επόπτης και να διδάσκεις ζωντανά στο φοιτητή τι πρέπει να κάνει. Αυτό γίνεται στην Αμερική αντίστοιχα. Και στο Νεάπολους.

Και στο Νεάπολους τώρα. Σωστά. Άρα εγώ τους μεταπτυγιακούς με τις συμβουλευτικές ψυχολογίες. Ενώ στην Ελλάδα δεν γίνεται αυτό. Εκεί θέλω να κατάληξω. Δεν γίνεται. Στο πτυχίο στην Ελλάδα. Επειδή πολύ δύσκολα γίνεται αυτό. Στο πτυχίο σίγουρα δεν γίνεται. Το θέμα, ναι. Το ερώτημα βέβαια και το βάζω στην κουβέντα εγώ γιατί μιλάμε με πολλά παιδιά που έχουν ολοκληρώσει και πραγματικά αυτό που μου λένε ότι πλέον κάνουμε κάποια τρένινγκς, όπως είπε ο Κωστής, τα οποία είναι τριών ετών, δύο ετών, τα οποία πραγματικά μας βγάζουν έτοιμους, γιατί ενώ σου δίνει τη δυνατότητα να ανοίξεις ένα γραφείο, αν θέλεις να θεωρηθείς σωστός, εισαγωγικά έτσι, φυσικά τόσος ψυχολόγος, πρέπει να περιμένεις, πρέπει να επιμορφωθείς, πρέπει να μιλήσουμε για τις διεξόδους φυσικά που υπάρχουν στον χώρο της ψυχολογίας και τη διαφορετικότητα των κατευθύνσεων που προσφέρονται.

Σωστά. Και το σίγουρο είναι να μην πέσεις στην παγίδα αν αποφασίσεις το δρόμο του ψυχολογίου. Έχουμε ένα 18χρονο σήμερα που προσπαθεί να αποφασίσει τι να σπουδάσει, 17χρονο, 16χρονο, ωραία. Αν αποφασίσεις ψυχολογία, σημαίνει ότι αυτόματα επιλέγεις διαβίου μάθηση. Αυτόματα. Εξορισμού. Είναι τομέας ο οποίος εξέλιξεται σύνεχως και επειδή είσαι επιστήμονας επαγγελματίας γιατί το μοντέλο που ακολουθούμε είναι το επιστήμονα επαγγελματία που σημαίνει ότι ως επαγγελματίας δεν μπορείς να κάνεις κίνηση χωρίς την υποστήριξη της επιστήμης από πίσω σου. Άρα δεν μπορείς να πεις μου ήρθε να κάνω αυτό έμαθα από αυτόν τον καθηγητή μου αυτή την τεχνική μία τεχνική και την έβαλα με το περιστατικό μου. Γιατί?

Ωραία, με τους φοιτητές μου θα τους προκαλέσω και την ώρα που κάνουν εις ζωντανά ψυχοθεραπεία θα τους ρωτήσω γιατί έκανες αυτή την ερώτηση αυτή τη στιγμή που πας με αυτή την ερώτηση είναι ερώτηση περιέργειας ωραία διότι ήθελες να μάθεις κάτι εσύ ο ίδιος σαν Μάριος ή πραγματικά πας κάπου και κάνεις τις ερωτήσεις σου γύρω από το θέμα γιατί θέλεις να θίξεις κάτι στο περιστατικό σου να κάνω μια ερώτηση ως ένας άνθρωπος που δεν γνωρίζει από αυτή την πολύ ωραία περιγράφη που μας έδωσες Πρέπει να υπάρχει στο μυαλό του ψυχολόγου από πριν ο τελικός περιορισμός ή βγαίνεις στη διαδρομή?

Πολύ καλή ερώτηση και η απάντηση είναι και στα δύο. Διότι αν έρθει κάποιος με διαταραχή πανικού, έχει κρίσεις πανικού καθημερινές, 10 τη μέρα, 20 τη μέρα, τότε αναπόφευτα ένας από τους στόχους σου που πρέπει να είναι εξ αρχής να είναι να μειωθούν ή να εξαφανιστούν οι κρίσεις πανικού. Ωραία. Αυτό όμως τι σημαίνει ότι καθοδόν δεν υπάρχει περίπτωση να μην προσαρμοστείς και γιατί ο εγκέφαλος είναι τέλειος. Τέλειος. Ωραία. Δηλαδή τον μαθαίνουμε ακόμα. Η γνωστική ψυχολογία ευτυχώς υπάρχει.

οι καλύτεροι ψυχολόγοι ενδεχομένως να είναι και οι γνωστικοί ψυχολόγοι γιατί μας μαθαίνουν για τον εγκέφαλο γι' αυτό και ίσως να ήταν σημαντικό να σας το πω παιδιά ίσως να είμαστε και το μοναδικό επάγγελμα το οποίο μέσα στον τίτλο μας έχουμε μια λέξη στην οποία δεν πιστεύουμε καν στην ύπαρξη της ψυχολόγοι, ψυχοθεραπευτές δεν είδαμε ποτέ την ψυχή, ούτε την ερευνήσαμε ποτέ νοολόγιοι με τη νέα ελληνική νοολόγιοι έπρεπε να αποκαλούμαστε γιατί με το νου ασχολούμαστε ωραία πως είναι ο εγκέφαλος και πως καθορίζει τη συμπεριφορά μας τελείω παρένθεση αυτό ό,τι μπει μέσα στο σώμα πρέπει να βγει ό,τι μπει πρέπει να βγει εφάες θα βγει, ήπιες θα βγει ενέργεια πρέπει να βγει αν αγχωθείς και δεν το βγάλεις δεν το μεταβολήσεις με κάποιον τρόπο Ωραία. Λοιπόν, γίνεται κάτι άλλο. Αν χωθείς και δεν το μεταβολήσεις, και αχωθείς και αχωθείς και αχωθείς και δεν το μεταβολήσεις, το σώμα σου θα αρχίσει να σε επικοινωνεί.

Και θα σου λέει, ρε φίλε, κάνε κάτι, πρέπει να αφαιρέσεις την ένταση. Δεν ακούς, δεν ακούς. Α, είναι επειδή δεν κοιμηθήκα ψέσαι, είναι επειδή δεν, δεν, δεν, δεν, δεν. δίνεις χίγες δικαιολογίες και έρχεται ο εγκέφαλος μια μέρα και σου λέει φίλε δεν μ' ακούς πάρε με κρίση πανικού για να καταλάβεις να μην έχεις πιθανότητα να μην μ' ακούσεις τώρα οφείλεις να μ' ακούσεις άρα όταν έχω απέναντι μου κάποιον με κρίση πανικού φυσικά ο στόχος μου είναι και να μειώσει ή να εξαφανίσει της κρίσης πανικού αλλά θα πρέπει να δω από που ήρθαν όλες αυτές τι έχει αυτός ο άνθρωπος και τι σηκώνει μέσα του το οποίο να μην μπορεί να το μεταβολήσει και δεν ξέρει πώς να το μεταβολήσει και του βγαίνει σε κρίση πανικού.

Σπάνια θα μιλήσω για την κρίση πανικού σε περιστατικά μου με κρίση πανικού. Να μην πω ποτέ για να μην είμαι έτσι extreme αλλά σίγουρα σπάνια θα μιλήσω. Ελλά μιλώντας για τα υπόλοιπα βλέπεις ότι μια μέρα κάνουν κλικ από μόνοι τους. Ερ Μάριε, μα δεν μιλήσαμε για τις κρίσεις πανικού και απλά σταμάτησα να τις έχω. Να σε ρωτήσω, στο Πανεπιστήμιο ποια είναι η μέθοδος που διδάσκεται, είναι η συστημική, είναι η καολιόδιχευρο Ο λόγος που δεν έχουμε μία μέθοδο που διδάσκουμε Δηλαδή είμαστε 12 μελιδεπ, οι 5 είμαστε εφαρμοσμένοι που κάνουμε, είμαστε και οι ίδιοι ψυχοθεραπευτές και μας βλέπουν και οι φοιτητές και τους αποτρεύουμε είμαστε από πέντε διαφορετικές προσεγγίσεις εσκεμμένα και συνειδητά και γιατί όταν ο Φρόιτ είπε τα δικά του γεννήθηκε η ψυχανάλυση μετά όλοι οι μαθητές του Φρόιτ ένας ένας έφτιαχναν καινούρια γιατί είδαν ότι καλά αλλά όχι ολοκληρωμένα μετά έρχεται ένας ιερέας ο Καρλ Ρότζερς ο οποίος αναγνωρίζει την απόσταση μεταξύ θεραπευτή και θεραπευόμενο μέσα στο δωμάτιο

με τις σχολές που υπήρχαν και λέει μα τι είναι αυτό δεν γίνεται να μην έχει σχέση και αναπτύσσει την προσώπη και αντρική επειδή ο ίδιος δεν μπορούσε να σηκώσει σαν χαρακτήρας την ιδέα του να σε τόσο αποστασούει η μία από τον άλλο μετά έρχεται ο Μπέκ και λέει όχι οι σκέψεις είναι και ο Έλλης ο οποίος δεν μπορούσε να δεχτεί ότι μ'ανακούω τον άλλο να λέει πράγματα που δεν ισχύουν και εγώ απλά να κάθομαι και διότι εκπαιδεύτηκαν αυτοί σε διάφορες και είδαν ότι χαρακτηρολογικά δεν τους έβγαιναν δεν τέριαζαν με το χαρακτήρα του καθενός και έτσι γεννήθηκαν και οι διαφορετικές προσεγγίσεις άρα αλίμονο να έχω 15 μεταπτυχιακούς να εκπαιδεύσω 15 ψυχές 15 μοναδικές υπάρξεις και να πρέπει εγώ να τους πω κοιτάξτε θα είστε και για 15 ελληνωστικοσυμπεριφορικοί ωραία δηλαδή σώνει και καλά θα είσαστε το ένα που θα είμαι εγώ που εγώ το επέλεξα για δικούς μου λόγους σαν Μάριος επειδή είμαι ο πρόεδρος του τμήματος όχι να και οι πέντε δέστε που ταιριάζεται ο καθένας και χτίστε εκεί

εσύ που ταιριάζεσαι εγώ στην νεοψυχοδυναμική ταιριάζω στην μετά από την σύνδεση της έννοιας της ψυχανάλυσης, η καινούργια αν θέλετε ψυχοδυναμική έννοια του πυρήνα του φόβου της απόρριψης και της ανάγκης της αποδοχής. Άρα όλα περιστρέφονται γύρω από την ανάγκη της αποδοχής και του φόβου της απόρριψης. Και οι επιλογές που κάνουμε είναι για να αποφύγουμε την απόρριψη, προσπαθούμε να ελέγξουμε το περιβάλλον μας, για να έχουμε την αποδοχή και να αποφύγουμε την απόρριψη.

Πάντως στις επιλογές που κάνουν τα παιδιά τώρα, οι οποίες σε ένα βαθμό στην εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ενέχουν και την λογική της απορρίψης. Εμείς τι δεξιότητες, μάλλον τα παιδιά τι δεξιότητες πρέπει να έχουν προκειμένου να μπορέσουν να ακολουθήσουν την επιστήμη της ψυχολογίας και κατ' επέκταση το επάγγελμα του ψυχολόγου.

είναι πολύ καλή ερώτηση να το έχεις μιλήσει σίγουρα θεωρώ ότι λανθασμένα αν κάποιος νεαρός βλέπει ότι οι φίλοι του του αρέσει να του μιλούν τους αρέσει να του μιλούν να της μιλούν άρα έχω ενσυναίσθηση τους καταλαμβαίνω και λέμε κάνει και ψυχολόγος αυτός και εγώ λέω ναι σημαντικό σημαντικό να έχεις να ακούς πολύ προσεκτικά σημαντικό να καταλαβαίνεις είναι αρκετό σίγουρα όχι ίσως να είναι το πρώτο κομμάτι αλλά η ψυχολογία έχει έχει την έννοια του σεβασμού του ανθρώπου που έχω απέναντι μου έχει την έννοια της σοβαρής εκπαίδευσης γι' αυτό και τα προγράμματα μας είναι στημένα με τρόπο που μόλις βγει ο φοιτητής όχι να νιώθει επαρκής να γίνει ψυχοθεραπευτής αν επιλέξει δηλαδή έναν αφαρμοσμένο τομέα γιατί αν νιώθεις επαρκής μετά το μεταπτυχιακό σου έκανες δυο χιλιάδες ώρες πρακτικής άσκησης και πεις είμαι έτοιμος να ανοίξω γραφείο κάτι δεν πάει καλά σημαίνει δεν κατάλαβες ότι τον κάθε άνθρωπο που έχεις απέναντι σου έχεις τόση ευθύνη απέναντι του που με φέρνει και στο κομμάτι της ευθύνης

που είναι ακόμα κάτι που χρειάζεται να συνειδητοποιήσεις δηλαδή ότι ρε φίλε έχεις ευθύνη και αυτή η ευθύνη είναι βαριά και για να τη σηκώσεις θα πρέπει να έχεις και διοντολογία να ξέρεις και τα όρια σου να εκπαιδευτείς σωστά όλα αυτά είναι υπεράνω της του να είσαι καλός ακροατής του να έχεις ενσυναίσθηση καλά και αυτά σημαντικά χρήσιμα και τα χρειαζόμαστε αλλά δεν είναι αρκετά αυτά ενδεχομένως να σε κάνουν να κάνεις και λάθη ωραία που είμαστε υπέρ των λαθών δηλαδή στους φοιτητές μου τους λέω παιδιά έχετε τρία χρόνια μπροστά σας να κάνετε όσα λάθη θέλετε και μεγάλα και μικρά επειδή αν κάνετε λάθος ο μόνος που θα υποφέρει θα είμαι εγώ ο υπόπτης δηλαδή αν ένας φοιτητής μου κάνει λάθος και πάει δικαστήριο ωραία εγώ θα χάσω την αδιαξασχή σε επαγγελματός μου ο φοιτητής μου μια χαρά θα την έχει Άρα είναι η ευθύνη του επόπτη που υπογράφει, διότι αυτός έχει την ευθύνη.

Άρα τώρα είναι ο χρόνος να κάνεις, μην προσπαθείς να μου δείξεις ότι είσαι τέλειος θεραπευτής. Δείξε μου το πάθος σου, δείξε μου ότι αγαπάς αυτό που κάνεις. Μπες στο δωμάτιο με όλο τον ενθουσιασμό να βοηθήσεις, ναι. Αλλά μην προσπαθείς να μην κάνεις λάθη. Δηλαδή θα παρασυρθείς, θα παρασυρθείς από αυτή την τελειοθυρία και θα χάσεις στιγμές με το περιστατικό σου.

Θα υπάρχουν στιγμές που θα χρειαστεί να σπρώξεις και ο άλλος θα νιώσει άβολα και είναι ok να νιώσει άβολα. Βλέπεις πολλούς ενήλικες πλέον να επιστρέφουν σε ένα δεύτερο πεδίο σπουδών μέσα από το χώρο της ψυχολογίας. Γιατί όπως είπαμε και πριν, στο παρελθόν ήταν συσσαγωγικά διλάξει με το κόμμα της... Όχι μόνο το βλέπω, ίσως να είναι και, μπορεί να είναι και βλασφημία αυτό που λέω, Ίσως να είναι και οι αγαπημένοι μου φοιτητές.

Οι μεγαλύτεροι λογιακά. Οι οποίοι νομίζω ότι το target group αυτή θα είναι γύρω στο 30 με 35 σωστά. Δεν είναι το 22-23 δηλαδή. Κάτι πολύ διαφορετικό. Σκεφτείτε και θυμάμαι, το θυμηθήκα πολύ μετά, διότι πήγα από πτυχίο μεταπτυχιακό διδακτορικό απευθείας. Και κάθε φορά και επειδή είναι πολύ απαιτητικά τα πράγματα, χρειαζόνται πολλές συνεδέυξεις κλπ.

και στις συνεντεύξεις πάντα μου έκαναν την ερώτηση μα γιατί απευθείας γιατί από το πτυχίο θες να πας απευθείας στο μεταπτυχιακό γιατί δεν κάνεις έναν χρόνο να κάνεις κάτι άλλο και μου ακούγονται τότε στην Αμερική εγώ από την Κύπρο μου ακουγότανε πολύ κουφή η ερώτηση τι εννοείς, κάνω τι και τι θα κάνω και η απάντηση διότι είμαστε συνηθισμένοι ότι πας απευθείας και τα κάνεις όλοι το ένα πίσω από το άλλο ενώ τελικά είχαν δίκιο τελικά, ωραία, διότι βλέπω τώρα αυτοί που επέστρεψαν και τη μέρα του διδακτορικού μου είναι μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της ζωής μου τη μέρα της αποφοιτήσεως του διδακτορικού μου που φοιτούσε γιαγιά, κόρη και εγγονή με τα διδακτορικά τους την ίδια μέρα σκεφτείτε, τρεις γενναίες ωραία, με τα διδακτορικά τι πιο όμορφο πράγμα και εκεί καταλαβαίνεις, ωραία, και καταλαβαίνω και μέσα από τους φοιτητές μου ότι Ναι, εκείνοι που είναι πιο μεγαλύτεροι σε ηλικία είναι ορθό και πρέπον φέρνουν εμπειρίες ζωής, φέρνουν μια νορημότητα, φέρνουν μια οπτική που είναι πολύ διαφορετική.

Είναι πιο δύσκολο για εκείνους διότι στην υπόλοιπη την τάξη είναι οι πιο νεαροί. Άρα υπάρχει αυτή η απόκληση, νιώθουν και κάπως άβολα και βλέπω ότι υπάρχει μια αστάθεια μέχρι να συνειδητοποιήσουν και οι δύο πλευρές πόσο όφελος έχει μία από την άλλη. Και όταν γίνει αυτό, εκεί είναι που αρχίζει και γίνεται πιο ήρεμη η μάθηση, πιο ουσιαστική η μάθηση.

Αλλά θα περάσουμε μέσα από αυτή τα κύματα στην αρχή. Έχουμε τελειώσει πρώτο τοιχείο στο Νεάπολης Πάφος, έχουμε τελειώσει μετατυχιακό στο Χώρος Ψυχολογίας. Ποιες είναι οι πιθανές μου επιλογές, ποια είναι η σταδιοδρομία που μπορώ να ακολουθήσω, ποιες είναι οι επιλογές μου. Ευτυχώς η ψυχολογία είναι ένας τομέας τεράστιος, ευρύς Δηλαδή δεν υπάρχει πλέον επάγγελμα στο οποίο να μην κάνει χρήση κάποιον από τις θεωρίες της ψυχολογίας Καλή ώρα και αυτή τη στιγμή που είμαστε εδώ Φώτα, κάμερες, ωραία, δηλαδή από μόνο του το setting Ψυχολογία του χώρου Ναι, τελεία, θα είναι απειλητικό για κάποιους, κάποιους άλλους δεν θα τους ενδιαφέρει Επίσης, θα έχει να κάνει με τα ρεθίσματα που έχει μέσα του κάποιος.

Ωραία. Με έναν πάρεσες πολύ ξύπντος. Γι' αυτό με κοιτάει. Εγώ το λέω, μου αρέσει πάρα πολύ. Σωστά. Κάποιος άλλος, τη θέση σου, μπορεί να μην του φαίνεται, μπορεί να έμαθενε να το κρύβει πάρα πολύ, αλλά να λέει, δεν είναι important. Φυσικά, αν θέλω να σας πω τώρα, γιατί το έχω ψάξει λίγο, μιας και το συζητάμε το τελευταίο διάστημα, Μου αρέσει πολύ όμως γιατί κάνω και αυτό το οποίο μου αρέσει κιόλας.

Δεν ξέρω αν θα με βάζανε σε ένα πάνελ συζήτησης, τυχαίο παραδείγμα, για τα οικονομικά, να έχω όρεξη να κάτσω να μιλήσω. Ναι, πάλι, έχει να κάνει με τα ρεθίσματα που έχω μέσα. Να ξεκινάμε με το ότι που αρέσει να μιλάει. Καλά, αυτό έρχεται. Άρα αυτό από μόνο του ανοίγει πόρτες πάρα πολλές. Άρα υπάρχει η κλινική και η συμβουλευτική ψυχολογία που είναι το κλασικό που έχουμε μέσα στο μυαλό μας για τους ψυχολόγους.

Ωραία, δωμάτιο, ψυχοθεραπευτής, νοσοκομείο και κέντρο ψυχικής υγείας τέλος πάντων και έχεις το γραφείο σου, έχεις τα περιστατικά σου. Ταυτόχρονα όμως υπάρχει ένας τεράστιος άλλος κλάδος της ψυχολογίας. Ωραία, υπάρχει η σχολική ψυχολογία, να είσαι μέσα στα σχολεία. Η εκπαιδευτική ψυχολογία, ωραία, για τους εκπαιδευτικούς, τι κάνουν οι μέσα στην τάξη και πώς συνεπάρχουν με αυτή την απόκληση από τους μαθητές, ωραία, και πώς τους κρατούν στην τάξη και το ενδιαφέρον τους.

μετά υπάρχει γνωστική ψυχολογία είπαμε, ωραία, η νευροψυχολόγη για παράδειγμα η νευροψυχολογία, ο εγκέφαλος οι λειτουργίες του, ερευνητικά τι γίνεται στην καθημερινότητα τα MRI, πως τα ερμηνεύουν πως αλλάζουν τη συμπεριφορά ωραία, άρα τεράστιος κλάδος με πάρα πολύ μεγάλη κατεύθυνση είμαστε πίσω Κύπρος και Ελλάδα έχουμε χώρο για ανάπτυξη σε αυτό κυρίως λόγω απουσίας ερευνητικών κέντρων που να είναι τόσο πολλά που να χρησιμοποιούν αυτά τα δεδομένα.

Συνήθως είναι πιο ιατρικά αυτή τη στιγμή. Αλλά θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή που μιλούμε για παράδειγμα με το λίτο πρίτανή μας, βάλαμε τον προγραμματισμό, φτιάξαμε τον προγραμματισμό μέχρι το 2035. Το τμήμα ψυχολογίας, κύριε Αργυρίδη, τι, πού θέλεις να είναι το 2035. Απάντησέ μου στο ερώτημα μου. και έπρεπε να κάνω έναν προγραμματισμό.

Έχουμε την ιατρική σχολή που αρχίζει τώρα στο πανεπιστήμιο. Άρα αμέσως πρόσθεσα μεταψυχιακά και την ευρωψυχολογία έτσι ώστε αύριο να μπορούμε να είμαστε στην ιατρική σχολή οι δικοί μας οι ψυχολόγοι, όσοι επιλέξουν εκείνη την κατεύθυνση να πάνε προς τα εκεί επίσης. Να γυρίσω λιγοτερά. Ναι. Γιατί είμαστε και ένας βιβλίδικας εκπαίδευσης, αγοράς εργασίας φυσικά Και είχαμε και πριν από μερικές εβδομάδες έναν εξαιρετικό συνεργάτη, σχολικό ψυχολόγο Πώς μπορούμε να αγκαλιάσουμε τα παιδιά μέσα από το κομμάτι της σχολικής ψυχολογίας Στη χώρα μας στην Ελλάδα η σχολική ψυχολόγη είναι πολύ λίγη σε πλήθος Πώς θα μπορούσαμε να αγκαλιάσουμε όλο αυτό το εγχείρημα ώστε να μπορέσουμε ουσιαστικά να έχουμε σχολικούς ψυχολόγους ικανούς να βοηθήσουν πραγματικά τα παιδιά και όχι απλά να λέμε ότι έχουμε σε σχολεία μας έναν αριθμό.

Αυτό θα γίνει μόνο αν τα πανεπιστήμια αναγνωρίσουν αυτή την ανάγκη. Τα πανεπιστήμια προσφέρουν αυτό το πτυχίο, που είναι πιο δύσκολο να το προσφέρεις επειδή είναι εφαρμοσμένος κλάδος της ψυχολογίας, δεν είναι θεωρητικός, όπως η εκπαιδευτική ψυχολογία, η σχολική ψυχολογία εμπεριέχει πρακτική άσκηση. Για να έχεις πρακτική άσκηση, σημαίνει πρέπει να έχεις συνεργασίες με σχολεία στα οποία να μπορείς να μπεις μέσα, άρα χρειάζεται συνεργασία με το υπουργείο.

Άρα μπαίνει η πολιτεία και εκεί αρχίζουν τα προβλήματα. Ωραία. Αν καταφέρουμε να ξεπεράσουμε αυτό το εμπόδιο, αυτό θα γίνει πολύ πιο... Μήπως θα ήταν όμως το πρώτο βήμα για να μπορέσουμε να αναγνωρίσουμε και όλοι ως παιδιά σε πρώτη φάση και ως ενήλικες στη συνέχεια την ανάγκη της ψυχολογίας στη ζωή μας. Θα έπρεπε. Και αυτό φυσικά αρχίζει από παιδιά και πάει μέχρι τους υπερήγκες.

Όποιος αγκαλιάσει την ιδέα του ότι ρε χρειάζομαι να μάθω περισσότερο τον εαυτό μου. Ωραία δηλαδή ξέρω τον εαυτό μου. πολλοί θα απαντήσουν ναι κανείς δεν ξέρει καλύτερα τον εαυτό μου από εμένα λέγει κάποιος και εγώ λέω μπορεί να ισχύει αυτό μπορεί και να μην ισχύει αυτό είχα συνάδελφους στο πανεπιστήμιο όχι του τμήματός μου δεν θα πω που σε μια έτσι πιο ευάλωτη στιγμή μεταξύ μας του είπα ρε Πέτρο να τον ονομάσουμε πρόσεξε ότι κάθε φορά που κάποιος πάει να σου δώσει μια ανατροφοδότηση που δεν είναι τόσο όμορφη γίνεσαι πολύ επιθετικός και αμέσως βάζει τα χέρια εδώ μα εγώ και με κοιτάει με επιθετικό ύφος και λέω δώσε του χρόνο θα το πιάσει ότι μόλις το έκανε ακόμα και τώρα και περιμένω 3 δευτερόλεπτα 5 κλιμακώνει ακόμη περισσότερο πες μου και βάζει το δάχτυλο εδώ μα εγώ και του λέω προφανώς έκανα λάθος συγγνώμη που σε αναστάτωσα πραγματικά απολογούμαι και έφυγα και βλέπεις έναν άνθρωπο ο οποίος τώρα που είναι τα επίπεδα αυτογνωσίας αυτού του ανθρώπου

το κατάλαβε μετά τελείωσε εκεί μετά έφυγε από το πανεπιστήμιο και καταλαβαίνεις εκεί κάτι που έρχεται και αναιρία αυτή τη φράση που μόλις είπα ωραία Άρα η έννοια του εαυτού μας, γι' αυτό είπα ότι χρειαζόμαστε τα δυσάρεστα συναισθήματα. Τα χρειαζόμαστε γιατί αυτά θα μας μάθουν τον εαυτό μας. Να ξέρεις γιατί θύμωσες, να ξέρεις γιατί πληγώθηκες, γιατί λυπήθηκες.

Έχεις απόλυτα δίκιο. Θέλουμε το προσωπικό σου όραμα για το μέλλον της ψυχολογίας, της ψυχικής υγείας και ίσως και για το ίδιο το πανεπιστήμιο στο τμήμα στο οποίο γείσαι. Σε επίπεδο της ψυχολογίας πρώτα και κύρια θα ήθελα το στίγμα να μειωθεί Θεωρώ αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα κομμάτια της Το που οδεύουμε αυτή τη στιγμή να νιώσει οποιοςδήποτε όπως πονάει το χέρι Και θα πάει στο γιατρό και θα καταλάβει ότι πονάω και θα πάω πρώτον αν το μιλάμε πολύ πιο γρήγορα θα καταλάβει ότι πονάει ο ψυχισμός μου και να πάω να ζητήσω βοήθεια και μετά τόσο πιο εύκολα θα ζητήσει και βοήθεια αρκεί να το αναγνωρίσει και μετά να ζητήσει βοήθεια δηλαδή αυτό θεωρώ ότι θα είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα μας αν καταφέρουμε να φύγουμε αυτό το στίγμα από την έννοια του ψυχολόγου το δεύτερο έχει να κάνει με το να μεταφερθεί η ψυχολογία έξω από τα δωμάτια της ψυχοθεραπείας.

Δηλαδή να πάνε οι ψυχολόγοι στην κοινότητα να διαχυθεί η έννοια του ψυχολόγου, να φύγει δηλαδή πόσες φορές βρέθηκα σε καταστάσεις κοινωνικές και μου είπα δεν σου το χάω ότι είσαι ψυχολόγος. Δηλαδή δεν ξέρω τι περίμεναν Ωραία δηλαδή τι είχαν στο μυαλό τους Αλλά προφανώς είχαν κάποια ρεθίσματα Τα οποία δεν Είχαν κάτι διαφορετικό και θα θέλα Να μπορεί Ο ψυχολόγος να Να βρίσκεται στα χωριά Στις πιο μικρές κοινότητες Να μην είναι στίγμα Πάω πίσω στο πρώτο μου Ωραία Άρα θεωρώ ότι αυτά τα δύο είναι τα πιο Ουσιαστικά Ως προς το πανεπιστήμιο τώρα Θα έλεγα ότι θα χαιρόμουν πάρα πολύ να βλέπω τους φοιτητές μου, όπως ήδη τους βλέπω, να μπορούν να επηρεάζουν ανθρώπους.

Να μου στέλνουν emails μετά από χρόνια και να μου λένε «θυμάσαι όταν μου είπες το τάδε, έκανα το τάδε στο δωμάτιο» και είχαν αυτή την επίδραση. και μέσω μιας αλυσίδας την οποία εγώ δεν είχα υπόψη μου Ωραία, άρα αυτό το ανθρωποκεντρικό που έχουμε στο πανεπιστήμιο αυτή την άμεση πρόσβαση των φοιτητών αυτό το πιο... διότι εκπαιδεύουμε δεν θεωρώ ότι εκπαιδεύουμε επαγγελματίες Ωραία, αυτή δεν είναι η γραμμή του τμήματος μου στους συναδέλφους θεωρώ ότι εκπαιδεύουμε ανθρώπους να βρίσκονται δίπλα από ανθρώπους διότι είναι πιο ευάλωτος ο άνθρωπος και σε μια ευάλωτη στιγμή επιβάλλεται να είσαι δίπλα του όχι σαν δάσκαλος, όχι σαν μητέρα πατέρας αλλά ως κάποιος άνθρωπος να μπορείς να συνεπάρξεις μέσα στη σιωπή ξέρετε πόσο άβολη είναι η σιωπή το τρόπο που σας λέω για τις γέντες κάμερες που υπάρχουν στους φοιτητές να βλέπω το περιστατικό μου να ουλιάζει στο κλάμα ωραία εγώ από τη κάμερα τώρα ο φοιτητής μέσα στο δωμάτιο και να βλέπω τον φοιτητή που κάνει αυτή την κίνηση

διότι είναι έτοιμος να μιλήσει και να του λες εσύ μην πεις τίποτα προσπάθησε να σηκώσεις τον πόνο του άλλου με τη σιωπή σου είναι πολύ δύσκολο, ακούγεται πολύ εύκολο αλλά εκείνη την ώρα ουρλιάζει ο ψυχισμός σου πες κάτι να βοηθήσεις αυτόν τον άνθρωπο ενώ αν ανοίξεις το στόμα σου κατά πάσα πιθανότητα να κάνεις περισσότερο κακό παρακαλώ.

Ωραία. Άρα είναι πολύ σημαντικό να μάθεις πώς να διαχειρίζεσαι τη σιωπή. Και ο λόγος μετά που θα συζητήσω με το φοιτητή δεν θα συζητήσω καν το περιστατικό. Το πρώτο πράγμα που θα του πω είναι τι σε κάνει εσένα και νιώθεις άγολα στη σιωπή. Γιατί νιώθεις ότι πρέπει να σπάσεις τη σιωπή εκείνη τη στιγμή. Άρα θα πάω στο φοιτητή να βρω από πού έρχεται από μέσα του αυτή η ανασφάλεια του να αντέξει να σηκώσει τη σιώπη του άλλου ή τα δάκρυα του άλλου.

Διότι είναι καταχωρημένο μέσα στο μυαλό του ότι αν δεν πω κάτι δεν βοηθάω. Σωστά, από εκεί βγαίνει. Ενώ στην πραγματικότητα είναι ακριβώς το αντίθετο. Νομίζω ότι θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες. Πραγματικά. Και εύχομαι, όπως είπε και ο Κωστής πριν, να κάνουμε άλλη μια δεύτερη συζήτηση. Ναι, θα το θέλαμε. Εγώ είμαι ευθύς. Ειδική συζήτηση.

Είστε καλά. Ήταν ένα ακόμα podcast εντός ύλης. Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ που μας ακούσατε.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00