Εντός Ύλης - Ρόμπερτ Πεφάνης: Οι σχολές του Mediterranean College και οι δεξιότητες του μέλλοντος
Εντός ΎληςΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Το Newsbomb.gr, σε συνεργασία με την Career Gate, παρουσιάζει ένα επεισόδιο αφιερωμένο στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και την Αγορά Εργασίας, φανερώνοντας τον τρόπο με τον οποίο το Mediterranean College συμβάλλει ουσιαστικά στην προετοιμασία των φοιτητών και στη σύνδεση των σπουδών με τις σύγχρονες απαιτήσεις της αγοράς εργασίας.
Καλεσμένος είναι ο Ρόμπερτ Πεφάνης, Σύμβουλος Επικοινωνίας και Ανάπτυξης του Mediterranean College, ο οποίος μιλά για τη διαδρομή του από τον χώρο της δημοσιογραφίας και των ΜΜΕ προς την ανώτατη εκπαίδευση, καθώς και για τις αλλαγές που τον οδήγησαν σε αυτήν την επαγγελματική μετάβαση. Με πολυετή εμπειρία σε μεγάλους οργανισμούς, περιγράφει πώς η παράλληλη ενασχόλησή του με τη διδασκαλία, κατά τη διάρκεια της πορείας του στα ΜΜΕ, εξελίχθηκε σε μόνιμη επαγγελματική επιλογή.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Μας προλαβές. Οπότε Κωστή και Θανάση, χαίρομαι πολύ που είμαι μαζί σας. Θα κάνουμε μια πολύ ωραία συζήτηση. Η ατζέντα που μου στείλατε θεμάτων είναι πρόκληση, αλλά νομίζω ότι θα έχουμε πολλά ωραία συμπεράσματα. Σας ευχαριστώ και πάλι που με έχετε εδώ. Τιμή μας και χαρά μας. Ξεκινάμε πάντα τη συζήτηση ρωτώντας τους καλεσμένους μας πώς ξεκινήσανε, από εκεί που ξεκινήσανε, ποιοι ήταν οι λόγοι και πώς φτάσανε εκεί που είναι σήμερα.
Άρα θέλουμε να ακούσουμε λίγο για την διαδρομή σου. Την διαδρομή. Ωραία. Ας ξεκινήσουμε από την επαγγελματική. Ουσιαστικά το μεταπτυχιακό μου ήταν στη δημοσιογραφία και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Δούλεψα περίπου 20 χρόνια σε οργανισμούς μη μιέψινων στην Ελλάδα. Για πολλά χρόνια ήμουν στον οργανισμό Λαμπράκι. Είδα και τη γέννηση του ελληνικού ίντερνετ, το INGR, τα νέα GR και όλο το κατεξής.
Εν συνεχεία κάποια στιγμή μια επιφώτιση, επιφήτηση, με οδήγησε πριν από 15 χρόνια να στραφώ πλέον στο κομμάτι της ανώτατης εκπαίδευσης. Παράλληλα όμως αξίζει να το σημαίω στο δω, δουλεύοντας στα ΜΜΕ, τα απογέμματα πάντα επειδή είχαμε ταπτυχιακό και τότε ήταν πιο ελαστική, πήγαινα και δίδασκα σε κολέγια, επικοινωνία, marketing και ούτω καθεξής.
Άρα πάντα είχα μέσα το μικρόβιο της εκπαίδευσης και μ' άρεσε. Και κάποια στιγμή γύρω στα επικρίσεως, την οικονομική κρίση που περάσαμε, είπα γιατί να μην κάνω κάτι πραγματικά έτσι και αλλιώς οι αποτροχές όλων είχαν εκμηδενιστεί, δεν υπήρχαν ευκαιρίες, οπότε κάθισα και στα 40 μου σκέφτηκα ότι ξέρεις κάτι, είτε παραμείνω στα μήμευσο, είτε πάω full time στην εκπαίδευση, το οποίο και έκανα, πάνω κάτω τα ίδια πράγματα είναι.
Οπότε ας κάνω αυτό που πραγματικά μου αρέσει. Και έκανα πραγματικά αυτό που μου αρέσει. Και έτσι, όπως λένε, είναι γνωστόρητο ότι αν κάνεις αυτό που πραγματικά σου αρέσει δεν χρειάζεται να δουλέψεις ποτέ. Γιατί κάνεις αυτό που πραγματικά σου αρέσει. Καθημερινά. Είναι τρομηρό το πώς και οι εξωτερικοί παράγοντες και συνθήκες διαμορφώνουν και τη διαδρομή μας κατά την οποιαδήποτε φάση της επαγγελματικής μας πόριας.
Πράγματα τα οποία, στα οποία το λέμε συχνά σε παιδιά και σε γονείς, ότι υπάρχουν παράγοντες που δεν είναι εκτός του ελέγχου μας. Είναι οι τυχαίοι παράγοντες, είναι οι εξωτερικοί παράγοντες, είναι μια οικονομική κρίση που έκανε έναν άνθρωπο πετυχημένο σε ένα κλάδο να στρίψει προς έναν διαφορετικό, αξιοποιώντας όμως τις δεξιότητες που είχε στον χώρο που ήταν.
Πολύ σωστό. Και φυσικά και πόσο διαφορετική είναι η επιλογική πορεία ενός παιδιού στα 18 με την επαγγελματική του σταδιοδρομία στα 30, στα 40, στα 50 και την ανάγκη της διαβίου εκπαίδευσης που φυσικά θα συζητήσουμε στη συνέχεια. Έχουμε να πούμε πολλά. Πραγματικά. Ας μην το απαντήσω τώρα, αλλά έχουμε πολλά να πούμε για αυτό, πραγματικά.
Ωραία, ας ξεκινήσουμε λίγο με το Mediterranean College. Από το 1977, σωστά. Του χρόνου συμπληρώνουμε 50 χρόνια. 50 χρόνια πραγματικά. Ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά που έχουν καθιερώσει τον συγκεκριμένο εκπαιδευτικό οργανισμό στο χώρο. Πολύ ωραία ερώτηση. Καταρχήν, ένας οργανισμός που υπάρχει για 50 χρόνια θα πει ότι πολύ απλά κάνει κάτι σωστά.
Και το κάνει με αυξανόμενη αν θέλετε τάση. Και πράγματι από το 1997 που ξεκίνησε ως, ιδρύθηκε ως το πρώτο αγγλόφωνο κολέγιο στην Ελλάδα. έχουν γίνει, έχουμε περάσει πολλά στάδια, έχουμε εξελιχθεί, έχουμε αν θέλετε οριμάσει και νομίζω πλέον και αυτό αποδεικνύεται με την στρατηγική συνεργασία που έχουμε με το University of Derby εδώ και 16 χρόνια, έχουμε φτάσει ένα πολύ υψηλό επίπεδο και ακαδημαϊκής ποιότητας και υποδομών και τη δυνατότητα να αν θέλετε να αγκαλιάζουμε τα παιδιά που εμπιστεύονται και έρχονται να σπουδάσουν σε εμάς.
Όλα τα συστατικά τα οποία έχουν υποστεί μια ορίμανση, αν θέλετε, 5-10 ετειών, είναι στην καλύτερη φάση τους αυτή τη στιγμή, πραγματικά. Και το Mediterranean College έχει 10 ακαδημαϊκές σχολές. Πολύ σωστά. Μεγάλο αριθμός τμήματων. Ποιες είναι οι επιλογές που προσφέρονται σε προγράμματα. Πολύ ωραία ερώτηση, Κωστή. Υπάρχουν πράγματι 10 σχολές, 10 schools όπως θα λένε στο University of Derby, από ψυχολογία, από ναυτιλία, από πληροφορική και AI και κυβερνή ασφάλεια μέχρι εκπαίδευση, μέχρι αθλητισμός.
10 διαφορετικές σχολές. Κάτω από κάθε σχολή υπάρχουν τουλάχιστον 4 με 5 προπτυχιακά και μεταπτυχιακά. Άρα δηλαδή ο φοιτητής που έρχεται να μας γνωρίσει στο Μετρήνιαν έχει πάρα πολλές επιλογές. και έχει επιλογές και αυτό αξίζει να το πω, οι οποίες είναι ίδιες ακριβώς με τις επιλογές που θα έχει αν πάει στο Ντάρμπι, στην Βρετανία, να σπουδάσει εκεί.
Δηλαδή ακολουθούμε ακριβώς το ίδιο πρόγραμμα, οι καθηγητές μας έχουν διαπίστευση από το Ντάρμπι, άρα δηλαδή είναι μια μεταφορά αν θέλετε των προγραμμάτων αυτών, τα πτυχία που δίδονται είναι από το University of Nτάρμπι, άρα σπουδάζουν στην Ελλάδα τα παιδιά ακριβώς το ίδιο πράγμα και καταλήγουν και παίρνουν το πτυχίο από το Πανεπιστημίο του Ντάρκλη.
Μεγάλος αριθμός σχολών, ακόμα μεγαλύτερος αριθμός τμήματων, μιας και αποτελούν ουσιαστικά τις επιλογές που προσφέρονται στα παιδιά. Τι διαλέγουν τα παιδιά όμως, που βλέπετε ουσιαστικά να οδηγούνται έτσι, να έχουμε και εμείς φυσικά την εικόνα ως σύμβουλοι επαγγελματικού προσανατολισμού. Λοιπόν, πριν ξεκινήσουμε και ας το πούμε για τους θεατές, μιλούσαμε λιγάκι για το πόσο τρέχουν οι εξελίξεις.
Λοιπόν, αγαπητοί, πραγματικά έχω παρατηρήσει, είμαι περίπου 15 χρόνια στο χώρο αυτόν, full time. Πριν από 15 χρόνια ήταν όλοι ακόμα στο business, marketing, finance, economics. Τώρα έχουμε δει τα τελευταία χρόνια και πολύ έντονα στροφή προς την ψυχολογία. Ακριβώς. δεν είναι επιστημονικό αυτό που θα σας πω αλλά περίπου ο ένας στους τέσσερις νέους φοιτητές μας επιλέγει ψυχολογία.
Να συμπληρώσω κάτι. Αυτό αφορά και τους μεγαλύτερους ηλικιακά. Λοιπόν, πολύ ωραία ερώτηση Θανάση για τον εξής λόγο. Θα το συνδέσουμε, θα μιλήσουμε για το πώς άνθρωποι ειδικά μεγαλύτεροι αλλάζουν καριέρα. Ακριβώς. Αλλά έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον ότι έρχονται για μεταπτυακά, γιατί μιλάμε για μεγαλύτερους οριμότερους φοιτητές, δηλαδή στα 28 στα 30 και στα 35 οι οποίοι μπορεί να έχουν σπουδάσει αρχιτεκτονική να είναι αρχιτέκτονες και να θέλουν να κάνουν master στην ψυχολογία η ψυχολογία είναι μαγνήτης είναι μαγνήτης και νομίζω ότι δουλεύει και εσωτερικά για τους φοιτητές διότι καταλαβαίνουν πώς να αντιμετωπίσουν τον κόσμο όπως είναι αλλά και είναι δεν θέλω να πω trend γιατί δεν ταιριάζει, γιατί είναι επιστήμη η ψυχολογία αλλά είναι κάτι πολύ hot αυτή τη στιγμή Είμαι και εγώ μέλος αυτής της τάσης θα έλεγα, εγώ όταν τελείωσα το πρώτο μου πτυχίο ήταν στις πολιτικές επιστήμες και οικονομικά, στο Πανεπιστήμιο του Ρόντο στον Καναδά, και έψανα και εγώ τι θα είναι αυτό που θα πω και με τράβηξε
μια διεπιστημονική σχολή στην Αγγλία που ήταν η συμπεριφορική οικονομική που είναι μια σύνθεση μια σύνθεση ψυχολογίας ψυχολογικής θεωρίας και όλο το φάσμα αυτό και πως αυτό καλύπτει μεγάλα κενά τις κλασικές οικονομικές θεωρίες που πράγματι είναι ο ρόλος του ανθρώπου μέσα στην οικονομετρία και μέσα στα θεωρήματα τα οποία πολλές φορές δεν βγάζουν το πραγματικό αποτέλεσμα το οποίο ενημερώνει και τις πολιτικές μας σε βάθος χρόνου Λοιπόν είναι φοβερό, ερασιτεχνικά έχω διαβασί Δεν έκανα οικονομικά Δεν σφόρασα οικονομικά στο πρώτο ψυχείο Έκανα marketing Αλλά διαβάζω πολύ και μου αρέσει ο κλάδος Γενικά ό,τι έχει να κάνει Όποια επιστήμη, όποια σχολή Αν θέλετε σκέψεις Έχει να κάνει με τον άνθρωπο Η ψυχολογία παραμονεύει Γιατί ουσιαστικά έχει να κάνει με συμπεριφορά Κουμπώνει παντού Αυτό που λες Κωστή Για εμάς τους μεγαλύτερους είναι και λίγο αποθυμένο Γιατί στις εποχές οι οποίες είχαν να κάνουν οι επιλογές που δουν όταν έδωσα εγώ το 99 ή το 2000 ότι η ψυχολογία δεν ήταν μια διαδεδομένη επιλογή
ενώ ήταν μια επιθυμητή επιλογή και πολλές φορές την απέφευγαν πολλοί υποψήφοι πηγαίνοντας στις κλασικές τετριμένες επιλογές π.χ. του οικονομίας πληροφορικής, των μηχανικών και το καθεξής. Ήταν ο άγνωσος χι τότε και δεν υπήρχε και προσφορά. Υπήρχαν δυο-τρία πανεπιστήμια. τώρα αν συζητήσουμε σε ένα χρόνο καλή ώρα καλά να είμαστε μπορεί να έχει αλλάξει, μπορεί να είναι κάτι άλλο που έχω μια υποψία επίσης βλέπω και μια και θα συνεχίσω πάνω στην ερώτηση που έχεις κάνει βλέπω ότι υπάρχει μεγάλη στροφή η ψυχολογία παραμένει πρώτη επιλογή αλλά υπάρχει και μεγάλη στροφή προς την πληροφορική με την έννοια όμως του AI με τον παρονομαστή του AI δηλαδή πως το χειρίζομαι, πως το δημιουργώ και αυτό που είπα και στην ένταξη της κυβέρνησης cybersecurity, κυβέρνηση ασφάλεια.
Άρα είναι ο δεύτερος κλάδος μετά την ψυχολογία. Το Mediterranean College πώς διαμορφώνει αυτά τα προγράμματα σύμφωνα φυσικά και με τον Darby έτσι ώστε να μετράνε για την αγορά εργασίας. Λοιπόν, πολύ επίκαιρη ερώτηση. Προφανώς αν πάμε 40-50 χρόνια πίσω, το curriculum δηλαδή η Ήλη παρέμενε ίδια για 10-15 χρόνια διότι δεν υπήρχαν αλλαγές έτσι, σε έβαινε σαν απαρισθήμιος, σπούδαζες φυσική και 10 χρόνια μετά αυτός που θα έμπαινε πάλι θα πάνω κάτω τα ίδια τώρα και λόγω της τεχνολογίας και λόγω του διαδικτύου έχουμε ασύλλητη πληθώρα πληροφορίας, άρα τι γίνεται κάθε χρόνο για να σας αρχίσω την ανάλυση του πώς σχεδιάζονται τα μαθήματα σε εισαγωγικά ανανεώνουμε την ύλη διότι αυτό που μπορεί να διδάσκουμε φέτος στην κυβέρνηση ασφάλειας να έχει αλλάξει του χρόνου.
Άρα είμαστε σε συνεργασία όπως πολύ σωστά είπες με τον Ντάρμπι και σε απόλυτη εναρμόνιση on the lookout που λέμε συσκεπτόμαστε, ανταλλάζουμε απόψεις και αλλάζουμε την ύλη όποτε χρειαστεί. Δεν είναι κανείς στατικό και προφανώς δεν είναι μόνο στο μετρενινό αυτό Το άλλο το κάνουμε πολύ έντονα. Όλα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα πλέον αναγκάζουν να δουλεύουν έτσι.
Αν χρειαστεί θα αλλάξετε κριζικά και ένα πρόγραμμα. Δηλαδή θα ακυρώσετε ένα για να δημιουργήσετε κάτι καινούργιο. Λοιπόν, έχουν υπάρξει ακυρώσεις προγραμμάτων. Γιατί προφανώς η αγορά εργασίας μας επηρεάζει τις επιλογές μας. Προφανώς. Να σας πω κάτι. Αν εξαιρέσεις τις σπουδές όπως αρχαιολογία ή ιστορία, οι οποίες εντάξει πρέπει να υπάρχουν και διαφωνώ γιατί υπάρχει ένας διάλογος τώρα που έχει ξεκινήσει ότι δεν χρειάζονται και να πάψουν να είναι επανεπιστήμιοι είναι ουσιαστικά η πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας πρέπει να υπάρχουν μπορεί να μην είναι άμεσα συνδεδεμένα με την αγορά εργασίας η αγορά εργασίας προφανώς ζητά άλλα επαγγέλματα τα οποία και θα τα συζητήσουμε μετά αλλά δεν μπορείς να μην τα έχεις γίνεσαι ορφανός πλέον δεν έχεις ούτε αρχή ούτε τέλος ως άνθρωπος εμπάνες περιπτώσει αλλά καταργούνται βεβαίως αναπτύσσονται άλλα προγράμματα βλέπουμε επίσης και οι φυστάμινα προγράμματα που διδάσκονται στο Πανεπιστήμιο του Ντάρμπι τα φέρνουμε στην Ελλάδα
διότι όταν αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει ζήτηση στην αγορά θέλω να σας πω επίσης και είναι ευκαιρία ότι έχουμε άψογη συνεργασία με τον επιχειρηματικό κόσμο Δηλαδή έχουμε ένα πάνελ, ας πούμε, 550 εταιρεών, στις οποίες έχουμε συνεχή επικοινωνία με πολλές μορφές, με μορφές πολύ απλές, όπως έρχονται άνθρωποι από τις εταιρείες αυτές και κάνουν guest lectures, διαλέξεις στα παιδιά μας, φυσικά βάσει του αντικειμένου εξειδίκευσης της συγκεκριμένης εταιρείας.
Εκπαιδευτικές εκτρομές, εργοστάσια σε εταιρείες τεχνολογίας και το καθεξής. και κάνουμε γιατί είναι πολύ έντονο και υπάρχει φοβερή ζήτηση career fairs δηλαδή συνδέουμε τα παιδιά κυρίως τα παιδιά τα οποία είναι στο τρίτο ή στο τέταρτο έτος και πρέπει να βρουν πλέον δουλειά να αποκατασταθούν τα συνδέουμε με career fairs με την αγορά του επιχειρήντου στην Ελλάδα της επιχειρήσης και πιάνουμε το μπαλμό, ξέρουμε τι ζητάνε δηλαδή υπάρχουν πολλές ζητήσεις και εγώ προσωπικά μιλάω με πολλά αστελέχη από τσιμίωματα HR των εταιριών και μου λένε, ξέρεις κάτι, δεν υπάρχει κόσμος για αυτή την ειδικότητα.
Και το μεταφέρω, αν είναι κάτι το οποίο φαίνεται να είναι σαφές και όντως θα συμβεί, το συζητάμε και με τον Τάρπη ακόμα και του λέμε ότι υπάρχει αυτή η ανάγκη στην Ελλάδα. Δηλαδή, όπως έλεγε και ο Ηράκλητος, τα πάντα ρίγει πλέον. τα πάντα ρίγε και στο προγραμματισμό των προγραμμάτων μας των μαθημάτων και των πτυχίων Και εσείς οι ειδικοί μέσα στο Mediterranean College τι βλέπετε για τις προοπτικές στην Ελλάδα Τις προοπτικές γενικότερα της Ελλάδας Τι λοιπόν και με τα προγράμματα που προσφέρετε Λοιπόν θα απαντήσω πηγαίνοντας για της παραδοσιακής οδού αρχικά είμαστε μια χώρα ευλογημένη δεν μιλάω τώρα για την διακυβέρνηση που έχει τα πάνω και τα κάτω οι καλές τιμές και οι καλές τιμές αλλά ζούμε σε φιλέτο αυτό είναι γεγονός πραγματικά έχω γυρίσει όπως πολλοί κόσμοι πλέον ταξιδεύει πάρα πολύ ο κόσμος είμαστε πολύ τυχεροί που ζούμε σε αυτή τη χώρα παραδοσιακά αλλά και διαρκώς αυξανόμενα είναι δύο κλάδοι μας τουρισμός, έχουμε σχολή τουρισμού Tourism and Hospitality
που υπάρχει σταθερή ζήτηση και αυξανόμενη προφανώς και ναυτιλία αυτοί είναι οι δύο πυλώνες και αν δεν κάνω λάθος είναι το 24% του ΑΕΠ το 20% μαζί από εκεί και πέρα η τρίτη ευκαιρία που διακρίνω και το βλέπουμε κιόλας και από την κίνηση των φοιτητών και της ευλογίας των φοιτητών είναι το κομμάτι της τεχνολογίας δηλαδή μπορούμε να αναπτύξουμε το έχουν κάνει πολλές χώρες ένα technology hub στην Ελλάδα μπορούμε διότι βλέπω σας μεταφέρω τώρα και εμπειρίες και γνώσεις δικές μου βλέπω πολλά παιδιά που τελειώνουν πληροφορική και AI και ούτω κατεξής μένουν στην Ελλάδα και δουλεύουν προφανώς online σε εταιρείες στο εξωτερικό υπάρχει φοβερή ζήτηση αλλά γιατί να μην μπορούμε να δημιουργήσουμε αφού υπάρχουν πολύ πραγματικά κύριοι υπάρχουν πολύ καλοί πληροφορικάροι για να το πω πολύ γενικά στην Ελλάδα έχουμε, δηλαδή όπως ήμασταν καλοί ναυτικοί πάντα και καλοί στη φιλοξενία υπάρχει αυτό, δηλαδή βλέπω να υπάρχει ανάπτυξη εκεί πέρα μεγάλη δεν θα σας μιλήσω για τη γεωργία
διότι δεν έχουμε προς το παρόν κάποια σχολή που να ασχολείται μπορεί αργότερα δεν ξέρω αλλά και πρέπει να σκεφτούμε ότι και η γεωργία διότι τα προϊόντα μας είναι εξαιρετικά απλώς υστερούμε πολύ δηλαδή αν δεις την Ολλανδία που είναι και μικρότερη σε έκταση και με τα προβληματικότητά και αυτό θα συμβεί και εγώ νομίζω ότι θα υπάρξει συζήτηση για αγροτικές σπουδές στο μέλλον όταν υπάρξει το πάντραμα της τεχνολογίας με την παραδοσιακή αγροτική παραγωγή δηλαδή αν πας τώρα δεν έχει σχέση αλλά είναι πολύ ενδιαφέρον και είναι και μια τάση που διαφαίνεται να πάει στην Ολλανδία όλες οι φάρμες που δεν νομίζω ότι υπάρχει χώρα που να έχει τόσο εξελίξει την παραγωγή είναι με AI, με drones, με...
Είναι πολύ προστατικά. Με ευθερικές παραγωγές, ακριβώς. Και μπορούμε να το κάνουμε και εμείς εδώ στην Ελλάδα πιστεύω. Το Mediterranean College διαχρονικά χαρακτηρίζεται από τη συνεργασία με Βρετανικά Πανεπιστήμια. Ανέκαθεν, ναι. Τι είναι αυτό το οποίο κερδίζει ο φοιτητής? Λοιπόν Αν η κοινή γνώση Λέει ότι η Βρετανία Και η Αμερική θα είναι πάντα Στην κορφή Του academia Δηλαδή της ακαδημαϊκής ζωής Του πλανήτη Αν δούμε δηλαδή όλα Τις ταξινομήσεις, τα rankings Από το 1930 που άρχισαν να υπάρχουν Μέχρι και σήμερα Στη δεκάδα βλέπεις τώρα μερικά κινέζικα Αυτό θα ήθελα να πω Έχεις περάσει η Κίνα Βλέπεις δηλαδή υπάρχουν βέβαια και πολλοί οργανισμοί που κάνουν ranking αλλά θυμάμαι σε έναν πολύ επικαιρόδοθημα με ποιος ήταν ήταν τρία κοινέζικα πανεπιστήμια στα κορυφαία 10 ή 20 το οποίο είναι καλό διότι η γνώση πρέπει να διαχείρεται έτσι προφανώς αλλά θα παρατηρήσουμε ότι η πρώτη πεντάδα είναι πάντα η Βρετανικά ή η Αμερικανικά πανεπιστήμια άρα συνεργαζόμαστε με το University of Derby
το οποίο μάλιστα για το 26 είναι top 10 πανεπιστήμιο όσο αφορά την ποιότητα εκπαίδευσης και την απασχολησιμότητα σύμφωνα με το Unicorn Pair είναι ένας οργανισμός που τα μελετά αυτά κάθε χρόνο. Παίρνουμε όλη αυτή την ακαδημαϊκή πειθαρχία που έχουν οι Βρετανοί. Είναι πολύ πειθαρχημένοι. Δηλαδή κάθε βλέπουμε τα προγράμματα που μας στέλνουν έχουν αρχή, μέση, τέλος. Δηλαδή είναι πολύ σαφές με learning outcomes.
Βλέπεις πραγματικά γιατί θα διδάξουμε στα παιδιά αυτά για να μπορούν να κάνουν αυτά δηλαδή είναι νομίζω έχουμε μια πολύ καλή αν θέλετε πρίκα αν μου επιτρέπετε από το πρετανικό σύστημα προφανώς είναι και η εξωστρέφεια διότι έρχονται καθηγητές κατά καιρούς πρετανοί ή online συνδέονται με τα παιδιά ή πηγαίνουν και παιδιά μια φορά το χρόνο στο campus στο ντάρμπι και παίρνουν και από εκεί και το παίρνουν ουσιαστικά τα παιδιά ένα πτυχίο βρετανικού πανεπιστημίου το οποίο είναι αναγνωρισμένο σε όλοι την υφή.
Υπάρχει μια εκπαιδευτική φιλοσοφία λοιπόν, βρετανική, η οποία έχει μεταφερθεί στο Mediterranean College μέσω των προγραμμάτων, μέσω των καθηγητών, μέσω όλων των διαδικασιών. Και Κωστή, αν μου επιτρέπετε και θα να έρθει να προσθέσω κάτι άλλο, η αγγλοσαξονική, δηλαδή πιάνει και την βρετανική και την αμερικάνική ακαδημαϊκή κουλτούρα, είναι πιο συμμετοχική.
Δηλαδή αν έκαθεν στην Ελλάδα ήμασταν πιο θεωρητικοί. Τα πανεπιστήμια μας ήταν περισσότερο σκεφτείτε ας πούμε αίθουσες με 200 άτομα και ένα καθηγητή να μιλάει καμία διάδραση μεταξύ των φοιτητών. Αντιθέτως οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί αλλά μιλάμε για τους Βρετανούς τώρα πιστεύουν ότι πρέπει να είναι self-motivated όπως λένε ο φοιτητής.
Δημόνως του πρέπει να να ψάχνει ακόμα περισσότερο από την ύλη που του δίνουν οι καθηγητές. Πρέπει να κάνει έρευνα, πρέπει να κάνει εργασίες, πρέπει να μάθει να δουλεύει σε ομάδες. Δηλαδή, παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στον πρετανικό και στον αμερικάνικο σύστημα τα soft skills που λέμε. Δηλαδή, δεν φτάνει μόνο να είσαι άριστος στη φυσική, στα οικονομικά, αλλά να μπορείς αυτά που ξέρεις να τα εφαρμόζεις στην πράξη.
Δηλαδή αν κάποιος ομιγέντου είναι μονόχνοτος και δύσκολος στη συνεργασία, πάει στράφη η γνώση. Άρα τα παιδιά, οι φοιτητές μας, μαθαίνουν πολύ τη διάδραση. Και τη διάδραση μέσα στην τάξη και με τους καθηγητές. Και γενικά προωθούμε, και ίσως είναι ευκαιρία να το πω τώρα, προωθούμε, αναπτύσσουμε τους φοιτητές σε πολλούς διαφορετικούς τομείς.
Θα πω δύο παραδείγματα σχετικά πρόσφατα. υπάρχει Team of Performing Arts θεατρικός όμιλος δηλαδή και μάλιστα ανέβαστηκαν από μία εβδομάδα ένα πολύ ωραίο έργο και είναι παιδιά από ψυχολογία από αρχιτεκτονική από τη σχολή μηχανικών και ούτω καθεξής και βλέπεις ότι έχουν βρει, ξέρεις, καμία φορά λένε θα φύγω από το μάθημα για να πάω να κάνω την πρόβα τη γαλτινική της φύση μετά έχουμε αναπτύξει ένα debate club κατά τα πρότυπα των Βρετανικών πανεπιστημίων το οποίο ξεκίνησε φέτος, πέρσι και αυτό συγκεντρώνει ενδιαφέρον. Δηλαδή προφανώς από την αρχαιότητα και είμαστε τυχεροί που ζούμε σε αυτή τη χώρα που έδωσε τόσα πολλά στην παιδεία και στην εκπαίδευση δεν πιθανεί ένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι ας πούμε επιτρέπει μονοχνωτός ή μονοκάναλος δηλαδή ταγμένος σε ένα πεδίο πρέπει να φροντίσει κάποιος και αυτό το κάνουμε, το κάνουν βέβαια και οι η παιδογή και οι δάσκες και ούτε ο καθεξής.
Αλλά νομίζω ότι τα παιδιά όταν μπαίνουν στο πανεπιστήμιο είναι πιο έρμα από βοτέ και δεκτικά στο να τους βοηθήσεις ακόμα περισσότερο να αναπτυχθούν. Άρα θεωρούμε ότι αυτή η συμβολή των ξένων εκπαιδευτικών οργανισμών προσφέρουν ουσιαστικά στη χώρα μας. Εγώ νομίζω βέβαια και ένα θέμα το οποίο έχει να κάνει και με το δημόσιο πανεπιστήμιο είναι και ο εξεταστικός χαρακτήρας που έχει, ο οποίος είναι μονοδιάστατος από τη δεύτερο βάθμα εκπαίδευση οι πανελλαδικές όπως όλοι γνωρίζουμε και φυσικά ακόμα και πριν το πανεπιστήμιο, ότι η λογική είναι ότι για να περάσει το μάθημα θα πας το Γενάρη, θα πας τον Ιούνι και αν δεν περάσει το Σεπτέμβριο και τελείωσε. Δεν λειτουργεί δηλαδή σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό η δυνατότητα να λειτουργήσει διαδραστικά η βαθμολογία ενός φίλου.
Η αίσθηση είναι, επειδή έχω πολλούς γνωστούς και στο ελληνικό πανεπιστήμιο, ότι αλλάζει σχετικά αυτό. Αλλάζει. Αλλά δεν είναι κάτι το οποίο δεν το είχαμε παραδοσιακά και είμαστε στις φάσεις μετά. Αν μου επιτρέπετε, αλλάζει περισσότερο στα ξενόγλωσσα προπτυχιακά προγράμματα που δημιουργούνται. Σωστό αυτό που λες. Όχι στα προγράμματα τα οποία προσφέρονται μέσα στις πανελλαδικές εξετάσεις γιατί εδώ και αν γυρίσουμε λίγο πίσω τη συζήτησή μας μένουμε ουσιαστικά προσκολλημένοι στα ίδια προγράμματα σπουδών δεν τα αλλάζουμε εντάξει μπορεί να αλλάζουμε βέβαια τα μαθήματα που υπάρχουν μέσα αλλά δεν αλλάζουμε ουσιαστικά την βάση της επιστήμης η οποία μπορεί να είναι διαχρονικά ίδια εδώ και 20-30 χρόνια Σωστά, σωστά Είμαι αισιοδόξος ότι και πρέπει και το κρατικό πανεπιστήμιο να είναι τα κατηθυντικά μελετημένα είναι.
Γιατί όλοι πρέπει να συνεργαστούμε για να είναι ποιοτική η εκπαίδευση. Προφανώς. Αν θέλουμε η Ελλάδα να πάει καλύτερα, προφανώς πρέπει να έχουμε παιδιά τα οποία θα πάρουν στα χέρια τους και τη διακυβέρνηση και το επιχείρημα. Έτσι, τα οποία να έχουν υψηλή ποιότητα μόρφωσης. Είναι δηλαδή πολύ αναγκαίο γι' αυτό. Γιατί το φέραμε τώρα στη τραπέζη, αυτή τη συζήτηση, μεταξύ ιδιωτικών και δημοσίων πανεπιστημίων, εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
Ο ιδιωτικός τομέας των χώρων της εκπαίδευσης έχει μια μακριά μεγάλη ιστορία. Προφανώς. Ποια είναι η συμβολή θα έλεγα και γιατί μια οικογένεια, ένας δημιουργικός φοιτητής να επιλέξει πρώτα ένα ιδιωτικό σχολείο συγκριτικά με ένα δημόσιο. Λοιπόν, αν ανατρέξουμε στην ανθρώπινη ιστορία θα δούμε ότι και από την αρχαιότητα ακόμα η γνώση είχε κάποιο κόστος.
Δηλαδή και αν πηγαίναμε αν ζήσαμε τον 5ο αιώνα προχριστού και πηγαίναμε να συναντήσουμε κάποιον από τους δασκάλους τους φιλοσόφους αμοιβόταν αυτός για να μιλήσει. Δηλαδή οι μαθητές που είχε και κάνανε βόλτες και συζητούσαν ειδικά το απόγευμα και λύνανε τα θέματα και ρωτούσαν τον φιλόσοφο οι γονείς των παιδιών τους πληρώνανε.
Δηλαδή υπήρχε πάντα αυτό προφανώς με τη δημιουργία των σύγχρονων κρατών το κράτος όπως και οφείλει μαζί με την περίθαλψη να παρέχει για το ΡΕΑΝ εκπαίδευση προφανώς διότι είναι βάση για ενός κράτους έτσι. Αλλά βλέπουμε ότι αφενός υπήρχε μια παράδοση στο να υπάρχει ιδιωτική πρωτοβουλία στην εκπαίδευση και μάλιστα συγχωρέστε με αν δεν θυμάμαι την ακριβή ημερομηνία το πρώτο πανεπιστήμιο στην ελεύθερη Ελλάδα ήταν ιδιωτικό το 1824 δεν θυμάμαι πολλά τώρα με πιάνετε και λίγο δεν τα θυμάμαι πολύ καλά αλλά το πρώτο πανεπιστήμιο που δεν αποκλείεται να ήταν στον Άκπιο ήταν από ιδιώτες δεν υπήρχε κρατικό τώρα προφανώς υπάρχει στην Ελλάδα και σε πολλές άλλες χώρες μια αν θέλετε κακή μάλλον λαθασμένη άποψη για την ιδιωτική παιδεία αν κοιτάξουμε απλά παραδείγματα έχουμε πριν πάμε στην τριτοβάθμια πριν πτάσουμε στην τριτοβάθμια δεν έχουμε τόσο πραγματικά κορυφαίας ποιότητας γυμνάσια και λίγια τα οποία είναι ιδιωτικά στην Ελλάδα δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί Έλληνες πρωτοπόροι
είτε είναι επιχειρηματίες είτε πολιτικοί είτε επιστήμονες έχουν τελειώσει αυτά αναφέρομαι στο Μοραϊτ στο κολέγιο δηλαδή πάντα υπήρχε μια πιο υπάρχει στον ιδιωτικό στην ιδιωτική εκπαίδευση μια αν θέλετε υψηλότερη προσήλωση στο να προσφέρεις αυτό που μπορείς δηλαδή τη γνώση πολύ καλύτερα είτε γιατί υπάρχουν ελεκτικοί μηχανισμοί πάντα στις ιδιωτικές επιγυρίσεις για να μιλήσουμε ευρύτερα υπάρχει έλεγχος το οποίο δυστυχώς δεν υπάρχει σε όλο το κρατικό φάσμα.
Δεν θέλω να το πάρουμε όλα τα κρατικά πανεπιστήμια διότι γνωρίζω ότι υπάρχουν και κρατικά πανεπιστήμια που είναι πρότυπα. Αλλά υπάρχει αυτό που λέμε monitoring. Δηλαδή υπάρχει ένα συμβόλαιο, ένα συμφωνητικό μεταξύ των ανθρώπων που προσφέρουν τη γνώση στα παιδιά στα ιδιωτικά κολεγία και πανεπιστήμια ότι πρέπει να γίνει αυτό.
Δηλαδή υπάρχουν, θα χρησιμοποιήσω μια έκφραση που τη λένε ειδικά η Νέα Γενιά, deliverables. Δηλαδή έρχεται το παιδί, υπάρχουν σαφέστατα δίδακτρα, τα οποία είναι πολύ λογικά αυτή τη στιγμή στην ελληνική ιδιωτική εκπαίδευση συγκριτικά με την Αγγλία. Δηλαδή να σας πω πολύ απλά ότι θέλει για ψυχολογία, θέλει ένα παιδί να κάνει bachelor ψυχολογίας στο Mediterranean στην Ελλάδα ακολουθώντας το πρόγραμμα του University of Derby, τα δίδακτρα είναι περίπου στο 40% χοντρικά από ό,τι να πήγαινε στην Βρετανία.
Δηλαδή είναι ακόμα προσιτή η εκπαίδευση και υπάρχει και μία κατηγορία, την οποία οφείλω να την αναφέρω, διότι είναι ένα περίπου 5 με 10% των φοιτητών που έρχονται, στρέφονται προς την ιδιωτική τριτοβάθμια, τα παιδιά που ίσως έχουν καταφέρει και μπήκανε με τις πανελλαδικές στη Φλόρινα ή στην Ξάντη, ναι, και η οικογένεια, η μέση ελληνική οικογένεια δεν αντέχει να δίνει 1500 ευρώ το μήνα. Οπότε υπέρσαν σε κάπου που δεν τους ταιριάζει, δεν το αγαπούσαν και πλέον βλέπουν την πραγματική τους επιλογή ως ιδανική σε έναν εκπαιδευτικό οργανισμό που στο δικό σας.
Και οφείλω να πω ότι στις εταιρείες, γιατί όπως σας είπα έχουμε μεγάλη σύνδεση με την επιχειρηματικότητα, με τις επιχειρήσεις, οι απόφοιτοί μας πρίσκουν τη δουλειά μέσα, τι να σας πω, σε τρεις με έξι μήνες. Βρίσκονται, δηλαδή, έχουμε πολύ υψηλό ποσοστό κάτι, έναν δείκτη, τον οποίο τον μετράνε πολλοί Βρετανοί και μας ρωτούν από το University of Derby από τους εκατό που αποφτήσαν.
Τι απορρόφηση. Και έχουμε, έχουμε γύρω στο 80% στο εξάμεινο από την... Πολύ υψηλό ποσοστό. Προσέξτε, στο αντικείμενο του. Το σημαντικότερο. Γιατί, πρακτικά, αυτό έχει νοηθεί και το νόημα της εισόδου σε ένα πανεπιστημιακό τμήμα. Το οποίο δυστυχώς δεν το βλέπουμε στα κρατικά, στο αποφύτως των κρατικών. Αναγκάζονται και κάνουν...
Εντελείωσες διαφορετικά από αυτό που έχουμε σπουδάσει. Η εκπαίδευση τελειώνει ποτέ όμως. Ποτέ. Και μη θα μην θα επικαλυστώ, Νέα Θανάση, ένα αρχαίο ρητό. Γυράσκω αείδητα σκόμενος. Όχι πλέον σε βάση αιτήσια, αλλά καθημερινά. Αν κάτσουμε ως παρατηρητές με καθαρό μυαλό και δούμε την πραγματικότητα η γνώση αλλάζει αυξάνεται καθημερινά ανέκαθην υπήρχαν βέβαια χώροι που έπρεπε να είσαι να παρακολουθήσεις τις εξελίξεις στη γιατρική ας πούμε και ακόμα όταν δεν υπήρχε αυτή η τεχνολογία να μπορείς να μιλήσεις με τον γιατρό της ειδικότητάς σου τον συνάδελφό σου δηλαδή που είναι στην άλλη άκρη του κόσμου ή ένα Ινστιτούτο γιατρικής και να σου πει ότι ξέρεις κάτι έχουμε αλλάξει ακόμα και τότε πηγαίναν οι γιατροί στο εξωτερικό για μετακπαιδεύσεις υπήρχαν λοιπόν παραδοσιακά επαγγέλματα τα οποία έπρεπε να είσαι πολύ κοντά στις εξελίξεις τώρα πλέον με την τεχνολογία που έχουμε μπορείς να και πρέπει οφείλεις να το κάνεις αυτό σε καθημερινή βάση ας δούμε χρονικά ένα παράδειγμα το οποίο είναι οικείο και πρόσφατο
για όλους μας την χρήση του AI στο χώρο εργασίας, στην εκπαίδευση. Δεν πάμε δύο-τρία χρόνια μακριά. Ξεκίνησε και ήταν κάποιος ο οποίος το σκάλιζε και το ήξερε και ξαφνικά εκεί πέρα από έναν πήγαμε στο 50% των υπάλληλων να το χρησιμοποιούν σε καθημερινή βάση. Δηλαδή βλέπουμε φοβερές εξελίξεις. Και υπάρχουν εξελίξεις στις οποίες οφείλεις να εμπλουτίζεις τη γνώση πάνω στο δικό σου πεδίο για να ακολουθείς τις εξελίξεις να μπορείς να είσαι καλύτερος σε αυτό που κάνεις αλλά υπάρχει και η άλλη όψη όπως χρησιμοποίησαμε το παράδειγμα με τον αρχιτέκτονα που θέλει να κάνει μεταπτυακό ψυχολογίας που επειδή ο κλάδος στον οποίο είσαι και μπορεί να πηγαίνεις καλά εκλείπει σιγά σιγά, σβήνει πρέπει να δεις πως θα ξεμάθω αυτά που ήξερα σε εισαγωγικά για να μάθω μια καινούρια τέχνη το οποίο αυτό θα το βλέπουμε δυστυχώς δυστυχώς με την έννοια ότι δημιουργεί και άγχος δηλαδή βλέπουμε ότι έχει ένα γκελ άσχημο στους εργαζόμενους δηλαδή διαβάζω και άρθρα από το εξωτερικό
ξέρετε αυτή η ανασφάλεια το ότι σήμερα είμαι στην βιομηχανία ξέρω εγώ τάδε και μπορεί σε δύο χρόνια να μην υπάρχει ή να πρέπει να σπουδάσω κάτι τελείως διαφορετικό δημιουργεί ένα άγχος γι' αυτό ο κόσμος ένας από τους παράγοντες λένε που ο κόσμος δεν είναι ψυχικά στις καλυτερές του που είναι γεγονός σε όλο τον ανεπτυγμενό κόσμο είναι αυτός, είναι ανασφάλεια και είναι ανασφάλεια δηλαδή εντάξει κάποιος που είναι 30 και σβήνει ο κλάδος στον οποίο βρίσκεται μπορεί κάλλιστα να πάει να κάνει ένα μεταπτυχιακό ή ένα δεύτερο μεταπτυχιακό ακόμα σε κάποιον άλλο κλάδο και θα τα καταφέρει, τι γίνεται όμως σε ανθρώπους που είναι 55 και 60 Ωραία, πάνω σε αυτό το Mediterranean College πώς υποστηρίζει τους εινήλικες που θέλουν να κάνουν μια συντροφή ή έχουν αυτή την ανάγκη που αναφέρεις Εκτός από τα προψηφιακά και τα μεταψηφιακά υπάρχει και ένα κομμάτι το οποίο λέγεται Mediterranean Professional Studies Το οποίο είναι ουσιαστικά επαγγελματικής φύσεως γνώσης, δηλαδή πιο αν μου επιτρέπετε hands-on
Είναι διάρκειες τα προγράμματα τριών μηνών, maximum έξι, έχουμε ένα mini MBA που είναι έξι μήνες όπου μπορεί συμπυκνωμένα ο όρημος εργαζόμενος να έρθει και να μάθει ίσως ή εις βάθος αυτόν τον τομέα στον οποίο ασχολείται ή να μάθει έναν καινούριο τομέα. Βλέπουμε ας πούμε ότι ένα πρώτο στάδιο για τους όρημους φοιτητές είναι να παρακολουθήσουν στο Mediterranean Professional Studies μαθήματα ψυχολογίας ή μίνι προγράμματα ψυχολογίας και μετά να συνεχίσουν με ένα μάστερ.
Αυτό θα το βλέπουμε Θα το βλέπουμε και Είναι πρόκληση Είναι η μεγαθυμένη πρόκληση Αλλά οφείλουμε Πρέπει να είμαστε Αν χρησιμοποιήσω την αγγλική λέξη Alert Δεν μπορείς να επαναπαυθείς Σε σχέση με τα μεταπτυχιακά Ποια παρουσιάζονται η μεγαλύτερη ζήτηση Λοιπόν πάλι Δεν διαφέρουμε πολύ Από των προπτυχιακών Δηλαδή ψυχολογία την ψυχολογία την επιλέγουν άνθρωποι που έχουν κάνει πρώτο πτυχίο ψυχολογίας και θέλουν, έχουμε 8 διαφορετικά μεταπτυχιακά ψυχολογίας σε διάφορες κατευθύνσεις και υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ήδη ένα background στην ψυχολογία μπορεί και να το εξασκούν κιόλας αλλά θέλουν την εξειδίκευση σε συγκεκριμένο τομέα. Υπάρχουν όπως σας είπα και άνθρωποι που μπορεί να εργάζονται στα τμήματα ανθρωπίνου δυναμικού και να θέλουν επειδή έχει να κάνει με τον άνθρωπο και τη συμπεριφορά του και έρχονται και σπουδάζουν και αυτοί με τα ψυχιακά ψυχολογίας.
Μεγάλη επίσης ζήτηση από όριμους προφανώς γιατί μιλάμε για με τα ψυχιακά έχουν και της πληροφορικής της σχολής πληροφορικής πάλι για το AI, για την κυβερνοασφάλεια για το προγραμματισμό επίσης για game development Να ρωτήσω μιας και αναφέρετε τη λέξη όριμους Πλέον η τάση ηλικιακά στα μεταπτυχιακά Στο Mediterranean College Ποια είναι δηλαδή είναι μετά το πτυχίο Όπως ήταν στο παρελθόν Όχι όχι Πολύ χοντρικά θα σας δώσω μια εικόνα Νομίζω ότι Η πλειοψηφία των φοιτών Που τελειώνει το πρώτο τους πτυχίο Ψήνονται Επαγγελματικά για 2-3 χρόνια Και μετά συνεχίζουν Δεν το βλέπουμε αυτό Και υπάρχει και μια σημαντική μια κρίσιμη μάζα η οποία είναι 30 και 35 και 40 οι οποίοι επιστρέφουν είτε λόγω αγάπης για ένα δικήμενο το οποίο δεν είχαν, δεν μπορούσαν να το σπουδάσουν αρχικά, να είναι αρχική επιλογή τους στα προπτυχιακά ή επειδή βλέπουν ακριβώς ότι αλλάζει ο κλάδος τους και πρέπει να στραφούν κάπου αλλού αλλά δεν είναι δηλαδή τελείωσα το αρχές του 90 πήρα το πρώτο μου πτυχίο και θυμάμαι ότι
επί το πλήστον πηγαίναν όλοι μετά από ένα χρόνο και κάναμε μεταπτυχιακό. Τα πακέτο. Τα πτυχιακό και τα ανέβλεπες. Οι τάσεις εποχής. Καταρχήν βλέπουμε και όντας πολύ κοντά στον επιχειρηματικό κόσμο βλέπουμε ότι δεν το αγοράζουν αυτό οι εταιρείες για να το πούμε πολύ απλά. Θέλουν κάποιον ψημένο με μεταπτυχιακό. Γι' αυτό και τα παιδιά, συγγνώμη που σας διακόπτω, είναι και πολύ νωρίτερα στην αγορά εργασίας σε σχέση με το παράλληλο. Δηλαδή, κάναμε το πρώτο πτυχίο, κάναμε μεταπτυχιακό, κάποιοι κάναν και δακτωρικό, φτάνανε στα 30 για να τελειώσουν.
Ναι, ναι, ναι, όλους, όλους. Και η πραγματική εμπειρία είναι... Και ήταν σημαντικό πρόβλημα αυτό, γιατί κάποιος ο οποίος είχε φτάσει στα 30 και δεν είχε εργαστεί σχεδόν ποτέ, είχε και άλλες απαιτήσεις μετά φυσικά που ήταν σεβαστό ήταν απόλυτα σεβαστό αυτό προφανώς ήταν και πρωτόγνωρη εργασία για κάποιον που δεν έχει δουλεύει στον τέαρ επειδή το είχαμε αυτό έντονα στην Ελλάδα στις δεκαετία 80 και το 90 ότι το παιδί να σπουδάσει να γίνει άριστος στις σπουδές χωρίς όμως να έχει βιδώσει μια βίδα αλλά καταρρίφθηκε για μια κοινωνία η οποία δεν είχε καν τη δυνατότητα να μπορέσει να μπει στην τρίτο βάθμια εκπαίδευση μια κοινωνία που ήταν σε άλλη βάση εκείνη την εποχή.
Σε άλλη βάση δεν υπήρχαν και προσφορά. Δηλαδή δεν υπήρχαν. Ναι, σαφές. Πολύ περιορισμένα. Άρα είναι λογικό να υπάρχει αυτή η έμονή. Θέλω να γυρίσω σε μια ερώτηση την οποία την ακούμε διαρκώς σχετικά με τα αιτιωτικά κολέγια. Τα επεγγελματικά δικαιώματα. Και να αναφέρουμε πάλι το πρόγραμμα της ψυχολογίας σε προπτυχιακό επίπεδο.
Πώς μετράνε στην Ελλάδα μέσω του Mediterranean College Υπάρχουν καταρχάς Ο νόμος Ο πιο πρόσφατος νόμος Για τα ιδιωτικά κολέγια Εξισώνει απόλυτα Επαγγελματικά δικαιώματα κρατικών Και ιδιωτικών Κολεγίων πανεπιστημίων Ο απόφυτος Bachelor ψυχολογίας Κάλιστα μπορεί να εργαστεί Με τις αναγνωρίσεις να εγγραφείς Τους αντίστοιχους επαγγελματικούς συλλόγους Δεν υπάρχει πλέον πρόβλημα υπήρχε μέχρι πριν από 4-5 χρόνια για κάποιους κλάδους αλλά η κυβέρνηση το ανεξικιάζει ένας φοιτητής ο οποίος τελειώνει ένα πρόγραμμα ψυχολογίας πρωτοπτυχιακό στο Mediterranean College μπορεί αντίστοιχα να ανοίξει ένα γραφείο και να μπορείς να υπογράφει ως ψυχολόγος όπως θα μπορούσε από το καποδυστριακό δημόσιο πανεπιστήμιο αυτό είναι σημαντικό να το αναφέρουμε γιατί υπάρχει και αυτή η αντίληψη ότι δεν γίνεται αυτό και δεν μπορεί κάποιος να ασκήσει ένα επάγγελμα μες του δικουολίγιου και πλέον φαίνεται ότι προσφέρεται αυτό είτε είναι μέσω της αναγνώρισης, μέσω του ΔΟΑΤΑΠ, μέσω των συνεργασιών
που υπάρχουν με πρετανικά πανεπιστήμια και τα συναγκαιματικά διόματα είναι πλήρως εξισωμένα αυτά τα δύο πλήρως εξίσωση δεν υπάρχει και πρέπει να το πούμε και αυτό δεν υπάρχει ακαδημαϊκή αναγνώριση τι θα πει αυτό Δηλαδή ένα παιδί που θα πάρει το πρώτο του πτυχίο από ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο ή κολέγιο μάλλον κολέγιο γιατί στα ιδιωτικά πανεπιστήμια ο 50-64 του πέρσι του πέμπτη το Άλεξ αυτό δεν μπορεί να κάνει ας πούμε μεταπτυακό σε κρατικό πανεπιστήμιο στην Ελλάδα.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό να δούμε ότι αφορά μόνο την Ελλάδα τα δημόσια πανεπιστήμια και όχι τα υπόλοιπα σε όλα τα υπόλοιπα μπορεί να κάνει κανονικά. Μπορεί να κάνει κανονικά, ναι. Ξεπεράστηκε αυτό με το νόμο το 1954 για τα ιδιωτικά, τα νη-πιπ-έψιλον όπως λέγονται πανεπιστήμια, τα οποία έχουν ήδη αρχίσει και δραστηριότητα.
Τα μη κρατικά. Τα μη κρατικά, που λέμε, ναι. Αλλά στα κολέγια έχουν απόλυτα επαγγελματικά δίκαιματα. Και πλέον κάνετε ένα βίτκαστ. Το χωρίς γραβάτα, σωστά. Όμως καλέστε. Χωράτε γραβάτα, όμως. Λοιπόν, θα σας πω τώρα ένα ντεσού που λέμε. Λοιπόν, τι είναι, καταρχήν πριν σας πω το περιστατικό αυτό, τι είναι το χωρίς γραβάτα.
Όπως σας είπα, επενδύουμε πολύ στην ανάπτυξη των φοιτητών, πολύ πλευρά. Αυτό που λέγαμε, δεν είναι μόνο να είσαι καλός στο αντικείμενό σου, να πένες άριστος βαθμούς και εργασίες και το καθεξής, αλλά πρέπει να μπορέσεις να είσαι ανταγωνιστικός με την καλή έννοια, να αναπτύσσουμε τα προτερήματα, το χαρακτήρα των παιδιών.
Λοιπόν, πριν από ενάμιση χρόνο ξεκινήσαμε, στήσαμε ένα στούντιο podcast και ξεκινήσαμε μια σειρά podcast που ήταν ουσιαστικά, εγώ ήμουν ο moderator και συνομιλούσαμε καθηγητές επί το πλήστον για το αντικείμενο τους και ό,τι καθεξής. Κάποια στιγμή έπεσε στο τραπέζι, γιατί είδαμε αργότερα άρχισα να φιλοξενώ και φοιτητές και Έλληνες αλλά και αλλοδαπούς διότι έχουμε και αρκετούς αλλοδαπούς φοιτητές και τους άρεσε αυτό και πάνω σε μια συζήτηση με τη διοίκηση είπαμε γιατί να μην δώσουμε το μικρόφωνο στα παιδιά. Οπότε το χωρίς γραβάτα τι είναι. Είναι ένα βίτκαστ το οποίο το διαχειρίζονται οι φοιτητές τους βοηθάμε όσο μπορούμε και όσο θέλουν στην επιλογή των προσώπων που φιλοξενούν είναι χωρίς γραβάτα ακριβώς και κάνω χαλάστρα σήμερα γιατί υποτίθεται ότι αποφεύγει τις τυπικότητες θα σας πω παραδείγματα και τα παιδιά προσκαλούν πολιτικούς, επιστήμονες, επιχειρηματίες ανθρώπους της ευκαιρότητας είχαν φιλοξενήσει τον Υπουργό Υγείας τον Άντων Γεωριάδη ο οποίος φτάνοντας
τον υποδέχτηκα στην είσοδο του κολεγίου και φτάνοντας μου λέει κύριε Πεφάνη μου λέει είπαμε χωρίς γραβάτα και ήταν κραπατώμενος και μου λέει περίμενε μου λέει πάω τη βγάζει την αφήνει μέσα στο αυτοκίνητο και ήταν ότως χωρίς γραβάτα έχουν έρθει πολιτικοί αρχηγοί και τα παιδιά τους μιλάνε πολύ ευθέως με σεβασμό προφανώς και βλέπεις ότι οι άνθρωποι όταν έχουν απέναντί τους νεολαία.
Ανοίγονται και τους αρέσει, το διασκεδάζουν. Και στους θεατές που δουν αυτό τους προτρέπω να μπουν στο site μας ή στο Spotify και να τα δουν τα επεισόδια αυτά. Γιατί πραγματικά βλέπεις ανθρώπους οι οποίοι για άλλους είναι πολύ ικανοί σε αυτό που κάνουν επιχειρηματίες, πολιτικούς και ολόκληρες. Για άλλους όχι. Αυτά είναι θέμα έτσι άποψης.
Αλλά τους βλέπεις ότι ανοίγονται πραγματικά. Δηλαδή χωρίς κραβάτα μιλάνε πολύ ελευθέρωτα Και είναι σημαντικό γιατί η νέα γενιά έχει άποψη πλέον Ναι ναι ναι Είναι πάντα έχει άποψη γιατί το λες πλέον Εγώ θεωρώ ότι τα πεντανέα παιδιά η ηλικία αυτή Περιν από 25 χρόνια ή 20 χρόνια Προφανώς είχαμε άποψη όλοι Αλλά ενώ τα παιδιά πλέον μπαίνουν Συμμετέχουν είναι πιο διαδραστική Όλη η διαδικασία είναι πιο διαδραστική η κοινωνία μας αλλά είναι και κάτι που τους αρέσει πραγματικά και η εικόνα και όλο αυτό είναι κάτι το οποίο είναι πιο μέσα στην καθημερινότητά τους θα σου πω πάνω σε αυτό κάτι Θανάση τα παιδιά βλέπω και νομίζω ότι ισχύει για όλους, τα παιδιά δηλαδή οι 18, οι 25 θέλουν να μιλήσουν θέλουν να πωστούν είναι πιο παραδοσιακό το να κάνεις ένα βίτκαστ διότι έχει συνομιλία έχει και debate δηλαδή μπορεί να συζητήσεις ένα θέμα και να έρθει σε σίγουρη εισαγωγικά με τον φιλοξενούμενο του Βίτγας. Αλλά τι γίνεται βλέπω ότι τα παιδιά τα οποία καθόντουσαν με τις ώρες τα κινητά τους και ανταλλάσσαν
απόψεις διότι δεν είναι μόνο γατάκια και σκυλάκια και το αυτοκίνητο και δες τι ωραίο που είναι αυτό το γουστούμι και όλα αυτά. Τα απλοποιώ λίγο. Αλλά μιλάνε τα παιδιά, ανταλλάσσουν απόψεις. Είδα ότι έλαψαν τα μάτια τους τώρα που συνομιλούν. Δεν τους λείπει νομίζω και έχουν άποψη. Είχα την λανθασμένη εντύπωση ότι μάλλον ήταν απολυτικοποιημένοι με την ευρία έννοια η νεολαία μας.
Δεν είναι όμως. Δεν είναι. Θέλουν να πούν πολλά πράγματα. Ίσως έχουν τα δικά τους παιδεία που είναι κυρίως στα social media προφανώς. Όπου συναλλάσσονται και ανταλλάσσουν τις απόψεις τους. αλλά εγώ πολύ χαίρομαι και ήδη έχουμε κλείσει και για μέχρι τον τέλειο Ιουλίου και από τους άλλους ομιλητές και από Σεπτέμβριο είναι από τα πράγματα που διασκεδάζουμε πολύ όλοι στο Σεπτέμβριο Είναι εξαιρετικό, πραγματικά είναι μια εξαιρετική δράση Άρα οι νέοι τι βλέπουνε τι βλέπουν γενικά τι είναι αυτό το οποίο αναζητούν στις σπουδές, στη ζωή, στο επάγγελμα τι είναι αυτό που βλέπετε έρχεστε και εμείς φυσικά, αλλά ερχόμαστε όλοι καθημερινά σε επαφή με χιλιάδες, με δεκάδες παιδιά, εκατοντάδες παιδιά. Σωστό.
Δεν είναι τώρα δεν θα αξιολογήσω επιστημονικά, θα σας μεταφέρω τις εμπειρίες μου μιλώντας με παιδιά στους διαδρόμους, μιλώντας σε παιδιά όταν μπαίνω κάνω κάποια lectures παρόλο που ουσιαστικά έχω administrative ρόλο και μιλάω με τα παιδιά, έρχομαι πολύ κοντά με τα παιδιά και τα παιδιά θέλουν να ακουστούν και θέλουν καθοδήγηση δυστυχώς αυτό που βλέπω είναι ότι λείπει τουλάχιστον όπως το προσλαμβάνω εγώ καθοδήγηση από το σπίτι δηλαδή φαίνεται οι ερωτήσεις που κάνουν τα παιδιά οι άποψεις τους σαν να μην έχουν ένα σαφές αφήγημα από το σπίτι για το τι θέλουν να κάνουν μπορεί να είναι και της ηλικίας που είναι ένα ότι ψάχνονται και οι ίδιοι και μπορεί καμιά φορά όπως όλοι μας όταν ήμασταν μικροί νομίζαμε ότι οι μεγαλύτεροι εντάξει μας λένε πράγματα αλλά δεν είναι έτσι εμείς φέρνουμε καλύτερα άρα το ένα πράγμα είναι αυτό είναι πολύ πιο προβληματισμένα από ό,τι αφήνουν να φανεί είναι πολύ προβληματισμένα έχουν σαφέστατα έφεση πολύ μεγαλύτερη στα νέα μέσα
στο AI και στα social media και ούτω καθεξής και στους νέους τρόπους επικοινωνίας αλλά έχουν ανασφάλεια δεν φοβούνται όπως φοβάται ένας 57χρονος και το τι θα ξημερώσει αύριο αλλά έχουν ανασφάλεια και έχει επίσης καταργηθεί το οποίο το έχουν δει και από τους γονείς τους και από τις οικογένειές τους κυρίως εν μέσω της οκτάετους κρίσεως που είχαμε ότι δεν υπάρχει αυτό που υπήρχε με τους παππούδες μας ότι έπαιρνες σε μια εταιρεία ή έκανες δική σου δουλειά και έπαιρνες σύνταξη από την ίδια εταιρεία δεν υπάρχει αυτό πλέον ξέρουν και το βλέπουν και από τις οικογένειές τους ο μπαμπάς ξεσαλλάζει κάθε δύο χρόνια δουλειά άρα ξέρουν ότι θα είναι ένας μάλιστα μου είχε πει το εξής το οποίο ήταν πολύ έτσι έξυπνο μου λέει πως είναι έχετε δει μου λέει τον Ταρζάν που πηδάει από κλαδί σε κλαδί κάπως έτσι λέει νιώθω και εγώ ότι πρέπει να βλέπω τις ευκαιρίες μπροστά μου και να τις αρπάζω γιατί δεν θα υπάρχει μου λέει ένας στρωτός δρόμους. Το φοβούν αυτό.
Τα παιδιά τα οποία τώρα τελειώνουν το σχολείο για εμάς, για μένα τουλάχιστον, είναι μια γενιά η οποία είναι σε εισαγωγικά έχει περάσει πολλά. Τι εννοώ πολλά. Βάζοντας ως αφετηρία το ότι έζησαν ως παιδιά την οικονομική κρίση και ότι η βίωση οικογένειας, το να μπορέσουν να ταπεξέλθουν στις σχολείες. Αν πάμε εκπαιδευτικά ότι είναι μια γενιά η οποία ήτανε μέσα στην πανδημία στις, για μένα, πιο κομβικές σχολικές χρονιές. Οπότε, πρακτικά, τώρα, αυτό φαίνεται και εκπαιδευτικά, αν μου επιτρέπετε, όσον αφορά τις επιδόσεις τις οποίες έχουν ή τις γνώσεις τις οποίες έχουν. Αφήσουμε τις επιδόσεις που είναι το τελευταίο στην όλη εξήωση. Και φυσικά, υπάρχει και μια γενικότερη κρίση όσον αφορά το πώς έχουμε, το τι τους δίνεται ως πρότυπα, ως αξίες συνολικά από την κοινωνία, φυσικά.
Άρα εδώ τα παιδιά Εμείς πρέπει να τα στηρίξουμε γενικά Είναι πολύ σημαντικό να μπορέσουμε να είμαστε δίπλα τους Και νομίζω ότι είστε ένας εκπαιδευτικός οργανισμός Είμαι σίγουρος δηλαδή Γιατί έχουμε συνεργασία, έχουμε επικοινωνία Η οποία πρακτικά είναι κυρίως δίπλα στα παιδιά Προφανώς Και πέραν Του επαγγέλματός μου Όλοι όσοι είμαστε σε αυτό το χώρο Άμεσα είτε έμεσα Πρέπει να προσέξουμε πολύ τη νέα γενιά γιατί είναι αυτοί που θα πάρουν τα εννέα στα χέρια τους και η κατάσταση όπως πολύ σωστά την απεικόνισες, την περιέγραψες είναι άσχημη.
Δεν υπάρχουν πρότυπα καταρχήν πλέον. Βλέπεις ότι ένα άλλο κομμάτι το οποίο αξίζει να το στήσουμε έστω για ένα λεπτό είναι ότι επειδή δεν υπάρχουν ή έχουν εκλείψει ή ίσως κάνουν μια προσωρινή πάυξη και θα επανέλθουν τα πρότυπα υιοθετούν κάποια από τα παιδιά δεν είναι μαζικό το πρότυπο του πλουτισμού το οποίο το βλέπεις αυτό στις νεολαίες όλου του κόσμου είναι το εύκολο χρήμα ο πλουτισμός χωρίς ουσία απλώς τα υλικά αγαθά προφανώς αντίδραση είναι αυτό είναι ίσως αντίδραση μπροστά σε αυτά που περάσανε και στη χώρα μας ιδιαίτερα αλλά δεν υπάρχει τίποτα πιο πολίτιμο για την υγιή ζωή μιας κοινωνίας, μιας χώρας και του πλανήτη από το να έχουμε μια νέα γενιά που είναι ομορφωμένη στέκεται στα πόδια της και έχει καθοδήγηση δηλαδή πρέπει να είμαστε δίπλα είτε ως γονείς, είτε ως συγγενείς είτε ως επαγγελματίες, καθηγητές πρέπει να είμαστε δίπλα εμείς θα φέρουμε την ευθύνη είναι ισολογική ευθύνη αν πάνε καλά τα πράγματα διότι το καταλήψαμε, πρέπει να είμαστε εκεί
Ωραία τώρα και με αυτό είναι η κατάλληλη στιγμή να μας δώσεις το όραμά σου το όραμά σου για την εκπαίδευση, το όραμά σου για το μέλλον ίσως για τον παιδιό και για το ίδιο το κολέγιο λοιπόν μικρός ήμουνα ονειροπόλος σε υπεροβολικό βαθμό και περίεργος, δηλαδή ρωτούσα ζάλισα τον κόσμο και στο σχολείο και τον παππού μου τον Έλληνα ο οποίος ουσιαστικά με μεγάλωσε και ήταν πολύ σπουδός άνθρωπος άνθρωπος των γραμμάτων τον ρώταγα γιατί γιατί και πιτσιρικά και στην εφηβεία νόμιζα ότι όταν φτάσω στην ηλικία που είμαι τώρα ότι θα είμαστε σε μια κοινωνία η οποία θα έχει ανθρώπους πολιτισμένους με πολύ συμπαγή μόρφωση ξέρεις και έχω προφανώς σαν παιδί τα έβλεπα αυτά και ως έφηβος αλλά το πίστευα πραγματικά Δηλαδή έλεγα κοίταξε να δεις υπάρχει ανάπτυξη παντού Τώρα στις δεκαετίες του 70 Αρχές της δεκαετίας του 80 έβλεπες ότι γίνονται πράγματα Και έλεγες ότι και ο ανθρώπινος παράγοντας Θα εξελιχθεί Δηλαδή είχα ως πρότυπο τον παππού μου Και έλεγα ότι όλοι θα είμαστε
Σαν τον παππού μου Δηλαδή πολύ ευγενικοί, πολιτισμένοι Διαψεύστηκα όμως Διαψεύστηκα διότι Η ζωή πραγματικά δεν είναι όπως την περιμένεις και πολύ περισσότερο ως μικρόπαιδι. Τέλος πάντων, το δεύτερο πράγμα που θέλω να πω είναι ότι πραγματικά, δεν θυμάμαι ποιος συγγραφέας το είχε γράψει, νομίζω ήταν Βρετανός συγγραφέας, όταν κλείνει ένα σχολείο, ανοίγει μια φυλακή.
Άρα δηλαδή, όλα συντελούν στο ότι η παιδεία, η εκπαίδευση, πρέπει να προφανώς να απορροφήσει το μεγαλύτερο ποσοστό που γίνεται προφανώς του προϋπολογισμού ενός κράτους και με καθοδήγηση δηλαδή ζηλεύω πραγματικά επειδή έχω και γνωστούς που δουλεύουν Έλληνες που έχουν μεταναστεύσει και δουλεύουν στη Σουηδία και στη Νορβηγία ζηλεύω πραγματικά κύριοι το δικό τους σύστημα όπως το περιγράφουν είναι πολύ μπροστά και η η νοοτροπία των παιδιών αυτών το οποίο δεν είναι μόνο αποτέλεσμα ιστορικών συγκυριών αλλά είναι και το τι τους διδάσκουν στο σχολείο είναι αυτό που θα ήθελα και για την Ελλάδα δηλαδή ποιότητα δυνατότητα, αλληλεγγύη που δυστυχώς δεν το έχουμε πολύ στην Ελλάδα, έτσι είναι Συμφωνούμε, συμβαδίζουμε Συμβαδίζουμε βεβαίως και μπορούμε να το κάνουμε θέλει πειθαρχία και θέλει και θυσία θέλει δηλαδή να πεις ότι θα ασχοληθώ με αυτό το πράγμα Εγώ πιστεύω ότι θέλει ένα πολιετές πλάνο αρχικά και να δούμε λίγο μπροστά.
Θέλει πλάνο αυτό που είπες. Και πολιετές βεβαίως. Να μην μπαίνουμε στη λογική να βλέπουμε μόνο μπροστά από δύο ή τρία χρόνια γιατί ουσιαστικά είναι αυτό το οποίο είναι το πρωθανοσύνο. Να τελειώσει ο κύκλος της κυβέρνησης μας. Ας το πούμε μετά. Κοιτάξτε για να το κλείσουμε αυτό. Πες ότι κάποιες κυβερνήσεις έχουν προσπαθήσει για την παιδεία λέω και έχουν βάλει πλάνο και έχουν κάνει τέτοιες κινήσεις εμείς έχουμε και την ατυχία να είμαστε σε ένα μέρος του κόσμου στο οποίο χρήματα που θα πρέπει να πηγαίνουν στην περίπτωση και στην παιδεία πηγαίνουν για αγορά αμυντικού εξοπλισμού δηλαδή τώρα θα πρέπει να αυξήσουμε τις δαφάνες όχι είναι μεγάλη συζήτηση αλλά καμιά φορά μπορεί να θέλεις πραγματικά να πας μπροστά και να μην σου το επιτρέπουν οι συνθήκες μεγάλη συζήτηση πάντως θέλω να σας ευχαριστήσω που με υποδεχτείχατε είμαι άνθρωπος πολύ αισιόδοξος και έχεις συνεδρήσει πάρα πολύ στο ότι δουλεύω με νέους ανθρώπους και εσείς είσαστε άνθρωποι με καθαρό βλέμμα
και με χαρά μέσα σας και εσείς σας χωρίζετε με την εκπαίδευση και την παιδεία εμείς εκπαίδευσουμε πραγματικά πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι είτε λέγεται ειδιωτικός, είτε λέγεται κρατικός. Ακριβώς. Είναι μια συνεργασία. Είναι μια συνεργασία. Ευχαριστούμε πάρα πολύ. Ευχαριστούμε πάρα πολύ. Ευχόμαστε να τα πούμε ξανά. Σας υπέρφερστο.
Ήταν λοιπόν ένα ακόμα επεισόδιο εντός ύλη στο μόνο podcast για τον επαγγελματικό προσανατολισμό την εκπαίδευση και την αγορά εργασίας. Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ που μας παρακολουθήσατε. Ανακαλύψτε περισσότερα podcast
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
