#566 - Αυτοπεποίθηση, Αυτοεκτίμηση & Ελαστικότητα, 10 Χρόνια Μετά - Κατερίνα Χλωροκώστα
GiatiOxiΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Λοιπόν, είμαι ενθουσιασμένη, είμαι σχεδόν συγκινημένη, θα συγκινηθώ είμαι σίγουρη, γιατί αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση δέκα χρόνια μετά και έχω τη χαρά και την τιμή και το προνόμενο να έχω στο γιατί όχι, δεν θα συγκινηθώ. Λοιπόν, θα συγκινηθώ και εγώ τώρα. Κατερίνα Χλωροκώστο, δραματοθεραπεύτρια, is in the house. Τι να πω.
Πες, πες. Εγώ καταρχήν ένα μεγάλο ευχαριστώ, είναι δική μου τιμή δέσποινα, γιατί 10 χρόνια πριν ήταν, θυμάμαι σαν χθες το πρώτο τηλεφώνημα που έλαβα και την πρώτη επικοινωνία που είχαμε και την πρώτη φορά που ήρθα σε αυτό το στούντιο που ήταν όλα στην αρχή. Και τύπες. Ήταν άλλο. Ναι. Τύπες από μέσα σου όταν σε πήρα τηλέφωνο πρώτη φορά.
Παίρνεις, αμό, που με εξιτρύπωσε, ποια είναι αυτή τώρα εντύπησα που ξαφνικά παίρνει τηλέφωνο και ξέρεις λέει διάφορα, γιατί ήσουν ένας χήμαρος, χημαρόδης όπως είσαι, είσαι η Δέσποινα και ήταν πάρα πολύ εντυπωσιακό αυτό. ήρθες, ήρθα ήρθα δέσποινα γιατί την πρώτη φορά που ήρθα ήρθα γιατί ήρθα να σε γνωρίσω ήταν η επαφή μας πάρα πολύ ωραία τηλεφωνικά μου μίλησες πάρα πολύ όμορφα, πολύ ευγενικά παρόλο χυμαρόδης και νουσιώδης είχες αυτή την ένταση υποβάστης αλλαγές κάναμε και ήρθα για να γνωριστούμε την πρώτη φορά ήρθα να δω τι είναι αυτό και μετά συνέχισα να έρχομαι γιατί μετά ήταν είναι η σύνδεσή μας, γιατί ένιωθα ασφάλεια.
Αυτή την πρώτη φορά που ήρθα, έκανα κάτι το οποίο δεν το είχα ξανακάνει. Μου είπες να κάνουμε ένα podcast και εγώ δεν μπορούσα να καταλάβω τι μου έλεγες. Δεν ήξερα τι είναι το podcast. Και καταλάβαινα ότι ήταν κάτι πρωτοποριακό, αλλά δεν ήξερα. Έψαξα στο ίντερνετ, δηλαδή προσπάθησα να αντιμετωπωθώ, για να έρθω να κάνουμε τι εδώ, δεν να μην κάνω τι να είναι, μη λέω τι να είναι.
και ένιωσα τεράστια ασφάλεια δηλαδή έκανα κάτι που δεν ήξερα με έναν άνθρωπο που δεν ήξερα και ένιωσα τεράστια ασφάλεια και τεράστια φροντίδα το καλύτερο κοπλιμένο που μπορεί να μου κάνουν οι καλεσμένοι και οι καλεσμένες είναι ότι ήρθαν και θα έρθουν γιατί νιώθουν ασφάλεια ισχύει αυτό τουλάχιστον για μένα ισχύει και ισχύει τώρα πια είναι τόσο είναι comfort πολύ χαίρομαι καταρχάς να σας πω ότι αυτό το επεισόδιο το ηχογραφήσαμε πάλι τέλη Οκτώβρη και για διάφορους λόγους εγώ δεν ήθελα να βγει δικούς μου, η Κατερίνα ήταν καταπληκτική και ευχαριστώ πάρα πολύ την Κατερίνα που και το δέχτηκε και περίμενε και τα λοιπά το ίδιο θέμα και τώρα νομίζω και καλύτερα γιατί συμπεύτη ούτε να το είχα σκεφτεί ότι καλύτερα να γίνει το Μάιο γιατί το ίδιο θέμα είναι το πρώτο το πρώτο επεισόδιο του Γιατί Όχι και μετά από δέκα χρόνια έχω άλλα πράγματα να πω για την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμηση όπως και η Κατερίνα φαντάζομαι για τον εαυτό της τι έχει συμπεί τα τελευταία δέκα χρόνια
πότε έχει αλλάξει και πως και όλοι αλλάζουμε άποψη για το τι είναι αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση να κάνω ένα checking in για μένα να σας πω ήταν μια δύσκολη χρονιά είχα διάφορα θέματα υγείας διαχειρίσιμα όλα και περαστικά όλα και πιο βασικό ήταν το θέμα του όμου μου πρέπει να θέλω να το πω στο μικρόφωνο στους φυσικοθεραπευτές που πηγαίνω και λέγεται φύσιο του έχουν και στον εύος μου τα παιδιά έχουν και στην τριανδρία εγώ πηγαίνω στο φύσιο του, του ευός μου ο Πασχάλης ο Βαγγέλης που είναι ο βασανιστής μου κάθε μέρα εκεί αυτός με ακούει και η Γρηγορία όχι και τόσο γιατί έχουμε μια διαφωνία για τον Μάικλ Τζάξον τέλος πάντων τελευταία και δεν μπορώ. Διανύω περίοδο παιδιά, έχω δει την ταινία Εδώ τελειώνω για το σφίσιο του, θα επανέλθω Έχω δει την ταινία εδώ και δέκα μέρες Την έχω δει δύο φορές μέσα σε μία εβδομάδα Η ταινία δεν είναι καλή Δεν είναι καλή η ταινία Την είδες δύο φορές για να...
Όχι την είδα δύο φορές, σκέφτομαι να πάω και σήμερα τρίτη φορά, μια ταινία που δεν είναι καλή δεν είναι εντάξειά του Για να δω αυτό το μαγικό πλάσμα Δηλαδή πηγαίνω για τα τελευταία πέντε λεπτά Σας λέω πάτε να δείτε την ταινία Για τα τελευταία πέντε λεπτά Και λέω σε όλη την ταινία Αυτό πάλι Τι αυτοπεποίθηση Αυτό το πλάσμα Είχε αλήθεια Δεν είχε Φαινόταν να είναι τόσο έντονα Δεν είχε Αλλά έχει μία Αυτοπεποίθηση που πηγάζει από το το να είναι πιστός στο όραμά του και είναι αυτός ο κόντρα ρόλος που είχε και ο Φρέντι Μέρκυρι που είναι εκτός σκηνής ντροπαλή και στη σκηνή πάνω μεταμορφώνονται ναι αυτό είναι πολύ σπουδαίο λοιπόν αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση Ναι, ναι, ναι. Να πούμε ότι έχει μεγάλη διαφορά και η εποχή. Δηλαδή την πρώτη φορά που την κάναμε την εκπομπή ήταν οκτώμιος και είχαμε τώρα μπροστά μας ένα χειμώνα.
Σωστό. Άστα να πάνε, ενώ τώρα έχουμε ένα καλοκαίρι. Τι ωραία. Αμάλλη αυτοπεποίθηση θα μιλήσουμε τώρα. Είναι και εποχιακό ρε παιδιά, είναι εποχιακό. Εννοείται, όλα παίζουν ρόλο. Είμαι αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση. τώρα είναι και μια εποχή δεν είναι μόνο εποχή είναι αρκετός καιρός αυτός που βλέπουμε στα social media influencers life coaches εισαγωγικά και αυτά και τριστρόποι και αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση και δεν ακριβώς έτσι τα πράγματα θέλω να πω είναι λίγο θέλω να το δούμε λίγο πιο από πάνω λίγο μια πιο με το βλέμμα του ξέρεις το bird's eye τέλος πάντων νομίζω δεν μπορεί κάποιος να σκεφτεί για την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτήμηση εκτός ενόλου εκτός κατάλαβες τι θέλω να πω ναι νομίζω πως κατάλαβα νομίζω πως κατάλαβα για μένα για να το πούμε έτσι όσο πιο απλά γίνεται η αυτοεκτήμηση είναι η βάση είναι το είναι είναι το δέντρο και αυτοπεποίθηση είναι το κάνω είναι το μπορώ είναι τα φύλλα του δέντρου που είναι τα διανθίσματα δηλαδή είναι όλα αυτά
που κάνει ένας άνθρωπος μέσα στη ζωή του και τη διανθίζει και διανθίζει και διανθίζει τον εαυτό του μάλλον, όχι τη ζωή του. Δηλαδή κάνει τον εαυτό το πιο ισχυρό, αποκτά δεξιότητες, αποκτά γνώσεις αλλά το είναι είναι ο χορμός και χτίζεται βήμα-βήμα από την απαρχή της ύπαρξής του. Ναι, ναι και είναι και δυναμικό έτσι. Και για μένα το συγκλονιστικό είναι ότι το ότι κάποιος έχει αυτοπεποίθηση δεν σημαίνει ότι έχει και αυτοεκτίμηση. Όχι, όχι.
σε καμία περίπτωση, πολύ συχνά τα συγχαίω με αυτά τα δύο. Όχι, μπορεί ένας άνθρωπος πραγματικά να έχει πολύ μεγάλη αυτοπεποίθηση με μια δεξιότητα που έχει, με μια ικανότητα που έχει, αλλά να μην εκτιμά καθόλου καλά τον εαυτό του, να μην έχει καθόλου καλή βάση. Δηλαδή το ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι καλά και το ξέρουμε και είναι πολύ σημαντικό αυτό, δεν σημαίνει ότι εκτιμούμε σωστά και τον εαυτό μας και ότι έχουμε αυτή την ισχυρή βάση, αυτόν τον ωραίο κορμό, που μας είναι πάρα πολύ χρήσιμος για να κάνουμε, για να εξελιχθούμε.
Το αντίθετο, κάποιος που έχει αυτοεκτήμηση θα έχει αυτοπεποίθηση. Όχι πάλι απαραίτητα. Αυτό δεν είναι το ένα σωστό και καλά πόρια του άλλου. Δηλαδή, αυτός που έχει πολύ καλή εκτήμηση αυτού, σίγουρα έχει πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να αποκτήσει αυτοπεποίθηση, αν όμως κάνει τι, αν δουλέψει τον εαυτό του. δηλαδή σκέφτομαι ότι για αυτές τις δύο φοβερές έννοιες έχουν μιλήσει πολύ σπουδαίοι άνθρωποι για παράδειγμα ο Ρότζερς αυτό που έχει πει είναι ότι υπάρχει το ιδεατό δηλαδή ο εαυτός μας ο ιδεατός έτσι πως τον σκεφτόμαστε έτσι πως θα θέλαμε να είναι και υπάρχει και το πραγματικό η πραγματικότητά μας, ποια είναι η πραγματικότητά μας το ιδεατό είναι να κάνω όνειρα και να ονειρεύουμε να σκέφτομαι εκείνο ή να θέλω το άλλο για τον εαυτό.
Το πραγματικό είναι αυτό το ρεαλιστικό. Όταν αυτά τα δύο συγκλίνουν, όταν ευθυγραμμίζονται, τότε ο άνθρωπος έχει πάρα πολλές πιθανότητες να κάνει πράγματα πολύ σημαντικά στη ζωή του ή να φτάσει σε αυτό που θεωρείται σπουδαίο, την αυτοπραγμάτωση. Βέβαια αυτό για να γίνει θέλει πάρα πολύ σκληρή δουλειά. δηλαδή το να ευθυγραμμιστούν αυτό που θέλω με αυτό που είμαι θέλει πάρα πολύ σκληρή δουλειά όταν λέω σκληρή δουλειά εννοώ δουλειά με τον εαυτό μου επίγνωση, πολύ καλή επίγνωση για να μην υπάρχει για να μην ανακόλλουθα αυτά και βέβαια δεν σημαίνει ότι κάποτε θα τα φτάσω, θα φτάσω το ιδεατό σημαίνει όμως ότι δεν θα σταματήσω να προσπαθώ να το φτάσω νομίζω πως αυτό είναι το ζητούμενο να καταλάβουμε οι άνθρωποι, ότι δεν θα εγκαταλείψουμε τον εαυτό μας για να παλέψουμε, για να φτάσουμε σε αυτό που θεωρούμε ιδεατό για εμάς.
Αυτό για μένα είναι ένα κομμάτι της αυτοπραγμάτωσης, ότι δεν με εγκατέλειψα, ας πούμε. Εσύ πότε θεωρείς ότι... Μάλλον όχι. Τι θεωρείς ότι σου έδωσε αυτοπεποίθηση και έκανες την πρώτη φορά που πήγες να κάνεις ψυχοθεραπεία ως θεραπεύτρια. Το θυμάσαι την πρώτη φορά? Και βέβαια ξεχνιούνται αυτές οι τραγωδίες. Καταρχήν αυτό που θυμάμαι είναι ότι είχα ένα ενθουσιασμό.
Πώς είναι τα νέα παιδιά που έχουν ένα τρέλα ενθουσιασμό. μια άγνοια η άγνοια της νιώτης αυτό ήταν πάρα πολύ σημαντικό στοιχείο όμως γιατί μου δίνε όχι της νιώτης hold your thought του προτάρει γιατί το σημαντικό είναι να βάζεις τον εαυτό σου σε συνθήκες ακόμα και αν είσαι 60 να κάνεις πράγματα για πρώτη φορά να είναι πρώτη φορά την έχεις σωστή ιδιορθώση οπότε καταρχήν ήταν η άγνοια το ότι εγώ πάω να κάνω τώρα και ο ενθουσιασμός Μας είσαι όμως πριν είπες τώρα Κοίταξε ήμουν περισσότερο ενθουσιασμένη παρά φοβισμένη Αυτό είναι το τρομακτικό που αυτό πια δεν ισχύει δηλαδή όσο μεγαλώνω και αποκτώ εμπειρία είναι όταν πάω να κάνω κάτι καινούριο είναι περισσότερο η διστακτικότητα και ο φόβος παρά αυτό πάμε να το κάνουμε Βέβαια στην πρώτη μου ομάδα αυτό που θυμάμαι πάρα πολύ και είναι πολύ σημαντικό να υποθεί είναι ότι εγώ νιώθα πολύ μεγάλη ασφάλεια και πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη για αυτόν εαυτό μου. Γιατί.
Το πλαίσιο στο οποίο εργαζόμουν. Υπήρχε ένα πλαίσιο, ήξερα πως οτιδήποτε και αν γίνει δεν είμαι μόνη μου ότι θα έχω βοήθεια, ότι αν συμβεί κάτι θα φωνάξω κάποιον έχω κατεύθυνση, έχω υποπτία δηλαδή ήταν πάρα πολύ σημαντικό το ότι υπήρχε ένα πλαίσιο που ήξερα ότι θα με βοηθήσει και θα με στηρίξει και θα με εκπαιδεύσει. Εγώ νομίζω αυτό που λες τώρα είναι και το μυστικό της αυτοπεποίθησης.
Ότι να ξέρεις ποιο είναι το χειρότερο σενάριο που μπορείς να ζήσεις. Αυτό. Εγώ μπορώ μετά να ζήσω με αυτό το χειρότερο σενάριο. Μπορώ. Άμα μπορώ βουρ. Έτσι είναι. Έτσι είναι. Και νομίζω πως αυτό δίνει και μια απάντηση σε σχέση με την γονεϊκότητα. Ας πούμε το πώς μεγαλώνουν τα παιδιά. Δηλαδή μπορεί ένα παιδί να μεγαλώσει με την ασφάλεια ότι ό,τι και να γίνει εδώ θα βρούμε την άκρη, ότι υπάρχει...
Πλαμπή. Μπράβο. Ή το δίκτυο ασφαλείας. Υπάρχουν οι γονείς να με οριοθετήσουν, να με πλαισιώσουν, να μου δείξουν, να μου μάθουν και νιώθω ασφάλεια για να κάνω τα ανοίγματα μου. Πάρα πολύ σημαντικό και αυτό. Και άμα δεν υπάρχει αυτό το πλαίσιο για το παιδί τώρα που είπες... Δεν υπάρχει τώρα αυτό το πλαίσιο για το παιδί. Δυστυχώς το παιδί θα βρει μόνο του το πλαίσιο του. Δηλαδή όσα εμείς, όσα ο γονιός μάλλον δεν θα καταφέρει για τους χιλόγους να μάθει στο παιδί του, θα του τα μάθει η ζωή.
Και η ζωή εντάξει, έχει τον τρόπο της να μας μαθαίνει πράγματα και δεν γίνεται κατανοητό οι γονείς να τα μπορέσουν να τα καταφέρουν όλα τέλεια και δεν υπάρχει η τέλεια γονέικο. Δεν υπάρχει, δεν υπάρχει. Πρόσφατα διάβασα ένα άρθρο σήμερα το πρωί που μου φάνηκε τόσο αστείο όπου έλεγε ότι τα παιδιά που μεγάλωσαν τη δεκαετία του 60 και του 70 ότι έγιναν πιο ισχυροποιήθηκαν επειδή έζησαν σε περίοδο σε μια κατάσταση μεγάλωσαν, σε κατάσταση παραμέλησης Πώς είναι το gentle parenting τώρα, το ακριβώς ότι είδατε Εντάξει τώρα, εγώ δεν θέλω να πω παραμέληση μέληση. Γιατί εγώ στην δικαστήρια του 1980. Τα ξεκοινωνίες ήταν εκεί ρε παιδί μου.
Γι' αυτό. Εκεί ήταν οι γονείς. Αλλά ήταν διαφορετικά εκεί. Με έναν άλλον τρόπο. Εντάξει. Παιδιά και αυτό ήταν το καλό σενάριο. Γιατί τώρα νομίζω σήμερα θα πω πολλές φορές τη φράση Μάικλ Τζάξον. Γιατί ο συγκεκριμένος μεγάλωσε με έναν φοβερά αυταρχικό και κακοποιητή γονιό που έχει φάει πολύ ξύλο. Και είναι από τα πέντε του πάνω στην σκηνή έτσι δηλαδή αυτό του δώσε μια αυτοπεποίθηση και μια κρίση δηλαδή εδώ ο τύπος έχει γράψει το Billie Jean και το τι να πω τα τραγούδια είναι και μιλάμε τώρα εμένα αυτό που με ξεπερνάει στο Michael Jackson είναι ότι είναι αυτοδίδακτος και στην μουσική και στο να γράφει στίχους, μουσική, να ενορχιστρώνει και στο να χορεύει στο να χορεύει το είναι αυτό το δίδακτο, θα τρελαθώ, αλήθεια θα τρελαθώ και δημιούργησε νέο κύμα, όχι απλά τώρα για μένα είναι ο Μπετόβενο ο Μότσαρτ και ο Μάικλ Τζάξον παιδιά δηλαδή δεν ε όχι, είναι και ο Φρέντι και ο Φρέντι και ο Φρέντι ναι, ναι, οκ ναι, οκ ξέρεις τι Εμένα μου δώσε την αυτοπεποίθηση για να κάνω την πρώτη εκπομπή του «Γιατί όχι»
Μάλλον θα πω, δεν μπορούσα να κάνω Ήμουν σε μια στιγμή στη ζωή μου που άμα δεν το είχα κάνει θα είχα βγάλει αυτοάνοσο Τόσο απλά σας το λέω Ήταν σαν εσωτερική ανάγκη λοιπόν Ήταν εσωτερική, θάσκαγα ρε παιδί μου, πώς να σου πω, θάσκαγα Και έγινε μετά από πέντε χρόνια σπίτι-μπιτζάμα. Σκεφτείτε λίγο πώς αντιδρούσαν οι γύροι μου όταν έλεγα ότι θα κάνω αυτό podcast το 2016.
Έτσι. Ήταν άγνωστη λέξη το podcast. Ναι, ναι, ναι. Και άγνωστη λέξη το podcast. Και εγώ δεν έκανα τίποτα εκείνη την περίοδο. εγώ όμως μέσα μου ήξερα αλλά δεν είχα την αυτοπεποίθηση είχα την αυτοπεποίθηση να πάω να μπω σε εκείνο το στούντιο που νίκιασα του κύριου Παναγιώτη Παναγιώτης Πάπας να το πω και αυτός, την Ξηροκρίνη κάνω όμως για αυτούς και αυτές που έχετε ακούσει το πρώτο επεισόδιο από την ανασφάλειά μου το αντιμετωπίζω σαν να είναι το εκατοστό επεισόδιο ούτε συστήνω με τίποτα σαν να είναι τώρα δεν φαίνεται μου έχουν πει πολλοί ότι δεν φαίνεται όχι δεν φαίνεται ότι αυτός δεν το έχει ξανακάνει ακούγεται σαν να το έχει ξανακάνει αλλά δεν συστήνω με και δεν συστήνω με και για αλλά δεν έχω συζητηθεί και ποτέ βλέπεις το όνομά μου από κάτω στο αυτό το πια είσαι αυτό τώρα ακούτε γιατί όχι και είμαι αυτή this is not who I am οπότε θα γίνει έτσι δηλαδή είναι αυτοπεποίθηση τελικά για εκείνο το πρώτο επεισόδιο ξαναλήλωχη για το σύνολο της εκπομπής ήταν ότι δεν μπορούσα να κάνω κι αλλιώς
κάπως έτσι θα το πω και είχα και εμπιστοσύνη στο οποίο το απάντησα μεταγενέστερα νομίζω μου την έδωσε το γεγονός ότι στην Βαρκελόνη με αυτόν τη διόδοξη στα ισπανικά και εγώ και για ένα εξάμεινο παιδιά κάθε μέρα φρόντιζα να πάω για καφέ, για side-sync δεν ξέρω, για οτιδήποτε με κάποιον, ισπανόφωνο και του λέγα κάθε φορά, πριν ξεκινήσω, γιατί καταλάβαινα ότι όταν είσαι πέρα και μαζί και με τα αγκαλιά λίγο, άλλος καταλαβαίνει τι θέλεις να πεις και καμιά φορά κάποιοι και κάποιες, λίγο νιώθουν άβολα να σε διορθώσουν, και έλεγα εγώ στην αρχή Λοιπόν, θέλω να ξέρεις ότι εγώ μαθαίνω Ισπανικά, δεν θέλω να ντραπίζαμε διορθώσεις, διότι όσο μεγαλώνεις κιόλας ντρεπόμαστε να μας διορθώσουν.
Δεν μιλάω Ισπανικά, δεν έχει κανένα λόγο να ντρέπομαι. Και αυτό που μιλάω κιόλας είναι ήδη επίτευγμα. Οπότε με διορθώνανε. Διαγερνούσα στο σπίτι με ένα κεφάλι καζάνια, αλλά θέλω να πω το γεγονός ότι καθόμουν και έφαζα μια συζήτηση για οποιοδήποτε θέμα μπορούσα να βγάλω εγώ μπορούσα να βγάλω θέμα και την ποπ κουλτούρα το ίδιο εφάρμοζα και στο επεισόδιο έρχεται εδώ πέρα ένας άγνωστος το άλκοπι με τον μπορεί να μου δώσουν γιατί όχι οι ακροατές αυτή τη φορά και οι ακροάτριες είναι ότι δες πού είναι αυτοί όλοι φίλοι σου μετά γίνονται φίλοι μου αλλά την πρώτη φορά που θα έρθει κάποιος το 90% των φορών Τον έχω γνωρίσει πέντε λεπτά πριν Δεν ξέρω πώς γίνεται Αλλά είσαι δέσποινα Ναι ναι Ναι ναι Να ρωτήσω τώρα Πες πες πες Τι ήταν αυτό που σε έκανε να αποφασίσεις να κάνεις αυτό Δηλαδή υπάρχουν ένα σωρό πράγματα Να κάνεις Ήτανε έπαθα επιφήτηση Είναι Δεν ξέρω τώρα μα πιστεύει κάποιος αυτά Μου ήρθε Τον Ιανουάριο του 2016 παιδιά με διαπέρασε ηλεκτρικό ρεύμα και το είδα
μπροστά μου στη μορφή που είναι τώρα στη μορφή που είναι τώρα μετά από πόσες εκπομπές δηλαδή τότε και τώρα πόσες εκπομπές μετά λοιπόν έχουν ηχογραφηθεί αυτή τη στιγμή που μιλάμε θα βγει και σύντομα η εκπομπή είναι δημοσιευμένες 563 εκπομπές καμιά 20 όπως και οι δικιά μας έχουν ηχογραφηθεί και δεν έχουν βγει ποτέ για διαφορετικούς λόγους κάθε μία οπότε έχω ηχογραφήσει περίπου 600 επεισόδια απίστευτο ναι το θέμα είναι όμως και εδώ θέλω να βάλω για την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμηση γι' αυτό είπα ότι είναι μέσα σε ένα πλαίσιο τι γίνεται στην πορεία της ζωής κάποιου όταν αυτή η αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμηση δεχτεί χτυπήματα και πληγές με διάφορους τρόπους δηλαδή εμένα τότε ας πούμε ήταν τόσο πολύ το φλεγόμενη επισημία να το βγάλω από μέσα μου γιατί έλεγα το χρωστάω στον εαυτό μου έχω πει πολλές φορές την ατάκα λοιπόν τι σε νοιάζει ρε εγώ θέλω να αποτύχω με τους δικούς μου όρους Γιατί αυτό θα με κάνει να κοιμάμαι καλά τον βράδυ Παιδιά, το χειρότερο πράγμα
Από το να αποτύχεις Είναι το να αποτύχεις Από τη γνώμη κάποιου άλλου Δηλαδή, με αποτύχεις Γιατί το έκανες όπως εσύ θέλεις Ουκ, πικρό το ποτήρι παρακάτω Αλλά αν πεις Ναι, δεν το κάνω έτσι, το κάνω όπως η Κατερίνα Και αποτύχεις Είναι χειρότερο παιδιά Είναι πολύ χειρότερο Οπότε, για να απαντήσω με τα πλήγματα η αλήθεια είναι πως ναι γιατί η ζωή είναι γεμάτη ανατροπές και μπορεί πραγματικά ένας άνθρωπος να έχει όλα τα χέγια την ασφάλεια και κάτι να γίνει ένα θέμα υγείας και θα γίνει ή πράγματα που αφορούν την εργασία μια απόλυση ακριβώς ένα θέμα υγείας της οικογένειάς ακριβώς μια απόλυα και και το άσχημο δυστυχώς είμαι σε αυτό το σκοτεινό αυτή τη βδομάδα και πολλοί και πολλές από εμάς και με τις δύο αυτοκτονίες τώρα μην τρελαθούμε ας πούμε, δύο κορίτσες και αυτοκτόνησαν 17 χρονών την τρίτη το άσχημο που θα πει να ζεις στην Ελλάδα γεμάτη αδικίες αυτή την αίσθηση αυτό το να ζεις στην Ελλάδα το να ζεις σε ένα σε ένα πλαίσιο που δεν σου δίνει ασφάλεια θα έλεγα εγώ
που δεν σε ανταμείβει ναι και αυτό οι millennials είναι μία γενιά και λίγο τζενζή είναι μία γενιά η οποία τους είπανε και είμαστε η πιο μορφωμένη γενιά που έχει υπάρξει στην Ελλάδα που τους είπανε γιάβασε αυτό προσπάθησε και θα ανταμευθείς Και δεν υπάρχει αυτό. Δυστυχώς. Άρα νομίζω αυτοπεποίθηση, αυτοεκτήμηση μαζί με...
θέλει κι άλλα το κοκτέιλ. Ο Ρότζερς το είπε αυτό, ότι πάρα πολύ σημαντικό συστατικό είναι η ενίσχυση, η θετική ενίσχυση. Δηλαδή το αν μεγαλώνουμε ανθρώπους μέσα από την θετική ενίσχυση, σιγά σιγά αυτό γίνεται, ενσωματώνεται και ασχίζουν και το βιώνουν. Δηλαδή οτιδήποτε το ζεις θετικά το βιώνεις από ένα οτιδήποτε σκέφτεσαι θετικά από ένα σημείο και μετά οι νευρώνες σου δεν μπορούν να αντιληφθούν τη διαφορά αν αυτό είναι αληθινό ή αν αυτό είναι ψεύτικο εφόσον λοιπόν το λες άρα είναι σαν να υπάρχει είναι αυτό το το πείραμα, όχι το το παράδειγμα με το λεμόνι, νομίζω το έχουμε ξαναπεί και αυτό κάπως εξηγεί της κρίσης άγχους, αλλά για παράδειγμα όταν σκεφτόμαστε ότι έχουμε στα χέρια μας ένα λεμόνι και ότι το βάζουμε στο στόμα μας αν το ονειρευόμαστε, αν το σκεφτόμαστε αυτόματα γεμίζει το στόμα μας γεμίζει το στόμα μας με σάλιο το σώμα ανταποκρίνεται δηλαδή σε κάτι που δεν υπάρχει σε κάτι που είναι φάντασμα με αυτόν τον τρόπο λοιπόν ανταποκρίνεται το σώμα μας
και στις σκέψεις μας αυτό ουσιαστικά είπε και ο Ρότζερ με αποτέλεσμα οτιδήποτε σκεφτόμαστε από ένα σημείο και μετά είναι σαν να το ζούμε Οπότε είναι πάρα πολύ σημαντικό να σκεφτόμαστε θετικά. Έτσι λοιπόν με τη θετική ενίσχυση, μεγαλώνοντας παιδιά μέσα από τη θετική ενίσχυση, ενισχύουμε, είναι σαν να τους δίνουμε πολλές βιταμίνες όταν είναι μικρά και όσο περισσότερο με περισσότερη καλή υγεία μεγαλώνει ένα παιδί, τόσο το ανοσοπητικό του ας πούμε γίνεται και πιο ισχυρό.
Εκεί είναι που η αυτοεκτήμηση είναι τελικά που παίζει το βασικό ρόλο σε σχέση με την αυτοπεποίθηση. Και για να πάμε πίσω, είναι αυτό που λέγαμε πριν ότι αν έχεις εσύ πολύ ισχυρή, καλή αυτοεκτήμηση, μεγάλουσες δηλαδή με αυτόν τον τρόπο, σου δόθηκαν όλα αυτά τα ωραία προνόμια, τα συναισθηματικά από την οικογένειά σου ή από τους δασκάλους σου.
γιατί είπαμε ότι χρειάζεται ένα χωριό για να μεγαλώσει ένα παιδί. Δεν είναι μόνο οι γονείς, είναι οι συγγενείς, είναι οι δάσκαλοι, είναι οι προπονητές, όλοι οι άνθρωποι που περιτριγύρουν ένα παιδί. Και παρόλα αυτά συμβαίνει κάτι στη ζωή, μια τρομερή ανατροπή. Τι γίνεται. Εδώ λοιπόν θα χρησιμοποιήσω ένα άλλο παράδειγμα, όπου ένας καθηγητής παίρνει ένα χαρτονόμισμα και ρωτάει τους μαθητές ποιοι το θέλετε και απαντούν όλοι.
Το τσαλακώνει, το πατάει, το πετάει κάτω και λέει ποιοι το θέλουν και πάντων πάλι όλοι. Και αυτό είναι το μήνυμα, ότι ό,τι και αν σου συμβεί στη ζωή δεν χάνεται η αξία σου. Η αξία σου δεν μειώνεται. Γιατί άμα έχεις και αυτογνωσία και ξέρεις για ποιο λόγο γίνονται τα πράγματα και συλλογικά ξέρεις για ποιο λόγο γίνονται τα πράγματα τότε θα δώσεις και λύσεις δηλαδή εγώ δεν έχω χειρότερο να ακούω μια ιστορία επιτυχίας δεν υπάρχει κάτι το οποίο λειτουργεί πιο αποθετικά από το να ακούω γιατί δεν υπάρχει αυτό παιδιά δεν τελειώνει καταρχάς ποτέ λέει πολλά αλλά δεν λέει και τίποτα ακριβώς και συνήθως είναι ένα οριοποιημένο μια οριοποιημένη ιστορία μπροστά μας το οποίο αν σε πετύχει σε φάση δύσκολη και εκεί με τη λεγόμενη σύγκριση θα πεις μα τώρα αυτός πως τα κατάφερε και εγώ είμαι ακόμα εκεί και αυτό είναι επί λίγα με τη δική σου και αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση έτσι είναι, είναι σημαντικό να μην συγκρινόμαστε γιατί η ιστορία του καθενός είναι πολύ διαφορετική.
Και αν αποφασίσουμε να συγκριθούμε, γιατί βομβαρδιζόμαστε από όλες αυτές τις ιστορίες γύρω μας, αν αποφασίσουμε να συγκριθούμε, είναι πάλι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε πώς πρέπει να το κάνουμε αυτό, το ποιο είναι το απόσταγμα που πρέπει να κρατήσουμε και τι είναι το άχρηστο που πρέπει να πειτάξουμε. Το οποίο δεν ξέρω και κατά πόσο είναι πολύ εύκολο με τα social media να μην συγκριθείς έτσι, με έναν κόσμο στο κινητό σου.
τόσο ιδεατό ακριβώς ακριβώς δηλαδή να πεις εγώ που που χωράω σε όλο αυτό το οριοποιημένο πράγμα που όλοι είναι οι καλύτεροι, οι ομορφότεροι οι εξυπνότεροι οι πιο αστείοι οι πιο πετυχημένοι εγώ που είμαι το βλέπεις και στο και με σίγουρο το βλέπεις και στο βέβαια και αν αυτό ισχύει για έναν άνθρωπο ενήλικα, για μας σκέψου πόσο τραυματικό και πόσο τρομακτικό είναι για τις ηλικίες όπου οι άνθρωποι είναι τόσο ευάλωτοι και πλάς όλο αυτό όταν πας να διεκδικήσεις πράγματα, καταστάσεις δουλειές, εμπειρίες περιπέτειες για τον εαυτό σου σε δωμάτια που δεν έχει περπατήσει κανείς από την οικογένειά σου και σε δωμάτια που όχι μόνο δεν έχει περπατήσει κανείς από την οικογένειά σου πας ας πούμε για μια δουλειά και βλέπεις γύρω σου μόνο άντρες να εκεί πως κάποιος συνδέεται με τον εαυτό για να πει ναι αλλά όλοι κάπως ξεκινάνε και δεν έχουμε και όλοι οι άνθρωποι την ίδια φετηρία καλός ή κακός Δηλαδή εντάξει, υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζεται να πασχίσουν πολύ περισσότερο γιατί έχουν διαφορετική αφετηρία. Άνθρωποι που θα πρέπει να αποδεχτούν, γι' αυτό και τα πρώτα αυτά, η δημιουργία, πώς να το πω, το να δημιουργήσεις όλο αυτό το πλαίσιο μες στο οποίο θα νιώθεις ασφάλει με τον εαυτό σου θέλει πολύ δουλειά.
γιατί θα πρέπει όλα να ξεκινήσουν καταρχήν από την αυτοαποδοχή. Αυτή είμαι. Ακριβώς. Αποδοχή. Είναι αυτό που είπε οι έξι πυλώνες της αυτοπεποίθησης που είπε ο Μπράντεν, ο Ναθάνιελ μου φαίνεται το λένε στο μικρό του, ο Μπράντεν που είπε αυτό, το ότι οι πυλώνες ξεκινούν έτσι, ότι το πρώτο και πολύ σημαντικό κομμάτι είναι η αποδοχή, το να αποδεχτώ ποιος είμαι και το δεύτερο είναι να πάρω την ευθύνη αυτού που είμαι που είναι επίσης πάρα πολύ σημαντικό και έπειτα το να μπω στη διαδικασία να διεκδικήσω για τον εαυτό μου αφού αποδεχτώ ποιος είμαι αφού αναλάβω την ευθύνη αυτό που είμαι μετά να διεκδικήσω για τον εαυτό μου γιατί μου αξίζει κράτα κράτα γιατί μου αξίζει αυτό και θα το δώσω εγώ στον εαυτό μου και θα το προσπαθήσω γιατί πρέπει να κοιμάμαι καλά το βράδυ και να μην με κέει πολύ σωστά που σημαίνει τι για να μπορέσω να φτάσω εκεί να φτάσω μετά στην στοχοθεσία ας πούμε και μετά στην ακεραιότητα στην προσωπική αυτοπραγμάτωση θα πρέπει κατασκευά να ξέρω ποιος είμαι
ποιες είναι οι δυνατότητες μου ποιες είναι οι ικανότητες μου ποια είναι τα προσόντα μου ποιοι είναι οι περιορισμοί μου να εξελίξω τον εαυτό μου να τον φροντίσω γιατί ο εαυτός μου θα έχει διαφορές και ιδιαίτεροτητες από τον έναν τον άλλο κάποια έχουμε περισσότερες κάποια έχουμε λιγότερες πρέπει να το αποδεχτώ αυτό αντί να συγκρούομαι δηλαδή συνέχεια με τον εαυτό μου γιατί δεν είσαι έτσι γιατί δεν μπορείς αυτό σαν κι αυτήν αντί να συγκρούομαι με τον εαυτό μου γιατί μπορεί ένας άνθρωπος εμείς τώρα να λέμε ένας άνθρωπος να έχει μια σοβαρή ιδιαίτερότητα μια σοβαρή ένα θέμα υγείας που να τον περιορίζει.
Θα πρέπει, τώρα αυτή η λέξη είναι πολύ δύσκολη, αλλά είναι πολύ σημαντικό το να αποδεχτεί. Το πρώτο στάδιο, το πρώτο κομμάτι είναι πάρα πολύ σημαντικό το να μπορέσουμε να αποδεχτούμε και έχει θέλει η επίγνωση του ποιος είμαι και να αποδεχτώ αυτό που είμαι. Είναι πάρα πολύ σημαντικό. Δηλαδή, τα βήματα είναι πάρα πολύ περιορισμένα αν δεν μπορεί ένας άνθρωπος να αποδεχτεί την πραγματικότητά του, δυστυχώς.
Ποιο είναι το έκτο αυτό τα έξι πίλερς που λες Οι έξι πιλώνες Είπες τους τρεις Ο πρώτος πιλώνας είναι η συνειδητή ζωή, επίγνωση δηλαδή το αποφασίζω να κάνω μια συνειδητή ζωή Ο δεύτερος πιλώνας είναι η επιθυνότητα μάλλον η ευθύνη αυτευθύνη του εαυτού μου Ο τρίτος πιλώνας είναι συγγνώμη, ο δεύτερος πιλώνας είναι αποδοχή Ο τρίτος πυλώνας είναι η υπευθυνότητα Το ότι αναλαμβάνω την ευθύνη Αυτό που είμαι Ο τέταρτος πυλώνας είναι η διεκδίκηση Το ότι διεκδικώ αυτό που θέλω να είμαι Ο πέμπτος είναι η στοχοθεσία Δηλαδή βάζω τους στόχους και είμαι Δεν ονειρεύομαι πια Αλλά κάνω ένα πλάνο Και είμαι τυπικός Δεν προδίδω το στόχο μου Εφόσον τον έχω βάλει και ο τελευταίος είναι η προσωπική ακεραιότητα το ότι αποφασίζω να ζήσω τη ζωή μου με βάση αυτό ότι είμαι ακέραιος ως προς το κοινωνικό κομμάτι ως προς το προσωπικό κομμάτι ως προς τις αξίες που έχω δώσει δομήσει και πυρικό για τον εαυτό μου ωραία τα λέει αυτός βεβαίως έτσι είναι έτσι είναι δηλαδή τα πράγματα θέλουν και χρόνο και δουλειά
το οποίο δεν τελειώνει ποτέ όχι και είναι και το μαγικό αυτό και αυτό το οποίο δεν βλέπουμε δηλαδή εμείς μπορεί να δούμε κάποιον να μην πάω σε αθλητές και να πω πιο έτσι απλά πράγματα να δούμε κάποιον να δίνει μία ομιλία ας πούμε αυτό που δεν θα δεις αυτό που έχει προηγηθεί για να δώσει αυτή την ομιλία δεν θα δεις την άπειρη πρόβα δεν θα δεις ότι αυτός ο άνθρωπος έχει αποφασίσει να κοιμάται σωστά, να τρέβεται σωστά και ξέρεις τη Δέσποινα, αυτό που λες είναι πάρα πολύ σημαντικό και είναι πολύ σημαντικό να πούμε τι ότι στα social media για παράδειγμα όλος αυτός ο μόχθος περνιέται πάρα πολύ γρήγορα αυτά τα βιντεάκια που είναι πολύ γρήγορα και με αυτό το θόρυβο που όλα γίνονται πολύ γρήγορα και να το το αποτέλεσμα και λες α καλέ τι ωραία Και εγώ μπορώ.
Ναι, ναι, ναι. Έτσι είναι. Ή ξέρω εγώ βλέπουμε την προσπάθεια ενός αθλητή, μπορεί να μας την δείξει και τον δείχνει. Αλλά μέσα σε 30-40 δευτερόλεπτα θα δούμε από το μηδέν πώς έφτασε αυτός ο άνθρωπος στο 10. Αυτά τα 30 δευτερόλεπτα έτσι κατοχυρώνται μες στο μυαλό μας, έτσι καταγράφονται ως κάτι που μπορώ να το κάνω πολύ εύκολο.
Και δεν αφιβάλλουμε ότι μπορούμε να κάνουμε πράγματα. Ωστόσο δεν είναι καθόλου εύκολο. Είναι πολύ σημαντικό να μην υποτιμούμε, δηλαδή στο κομμάτι της επίγνωσης. Είναι σπουδαίο να αντιληφθούμε ότι εδώ θέλει κόπο όλο αυτό, θέλει μόχθο και αυτό το κόπο και το μόχθο έχουμε εκπαιδευτεί να τα μην τα βλέπουμε, να τα αποφεύγουμε ή να τα προσπερνάμε πολύ γρήγορα.
Με αποτέλεσμα τα παιδιά τώρα, η νέα γενιά πάρα πολύ εύκολα να θέλει να φτάσει στο αποτέλεσμα με το λιγότερο δυνατό κόπο. Και αυτό είναι πλήγμα για έναν άνθρωπο να μην αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει ένα μεσοδιάστημα το οποίο έχει κόπο, ο οποίος αυτός κόπος έχει πολύ σπουδαία πληροφόρηση, πολύ σπουδαία εκπαίδευση. Είναι το ταξίδι του Καβάφη.
Δεν υπάρχει το ποίημα. Αλλά δεν υπάρχει. Είναι το ταξίδι λοιπόν. Εμείς στη σημερινή εποχή τα παιδιά εκπαιδεύονται στο να αποφεύγουν το ταξίδι για να φτάσουν στον προορισμό. Και αυτό είναι τρομερή απώλεια. Ναι, ναι. Νομίζω την πρώτη φορά που μίλησα δημοσίως για το γιατί όχι που δεν έχω μίλησει και πολλές φορές η αλήθεια είναι, αλλά αυτό και το θυμάμαι.
Η πρώτη ερώτηση που δέχτηκα ήταν από κάτι πολύ μικρά παιδάκια. 16-17. και εν τω μεταξύ έχω τέλος πάντων, δεν πω γιατί δεν μιλώ μου πως ήταν και με ρωτάνε λεφτά βγάζεις λοιπόν αν το έκανα αυτό για να βγάλει λεφτά θα το είχα σταματήσει πολλά χρόνια πριν κάπως τα πράγματα θέλουν χρόνο και δουλειά και αν με ρωτήσει κάποιος γιατί τελικά συνέχισα στο γιατί όχι όχι γιατί το συνεχίσεις, τώρα το γιατί όχι υπάρχει από μόνο δεν το συζητάω αλλά στα πολύ δύσκολα το συνέχισα τελικά γιατί μία τρίτη βράδυ που είμαι πολύ στεναχωρημένη γιατί έχει συμβεί αυτό, έχει πολύ παρασκήνωτο γιατί όχι δεν ξέρω αν θα τα πω ποτέ στο μικρόφωνο ή θα τα χράψω στο βιβλίο ήμουνα σε απόγονωση ο τέρμαρ, τεφ τέρμαρ παιδί μου τι να κάνουμε τώρα αυτό ήταν εγώ την Τετάρτη το πρωί, την Πέμπτη το πρωί μια Πέμπτη πρωί ξύπνησα και έψαξα στο επόμενο θέμα έτσι αθόρυβα με τον κοινόν αυτό μου λέω αθόρυβα έτσι κάπως δεν το χρωστάς πουθενά μόνο στον εαυτό σου πάλι αυτές τις στιγμές που δεν βλέπει κανείς
πολύ εσωτερικές και τις βαρετές η ζωή δεν είναι επιτυχία και τυχεροκρότημα είναι αλλά είναι και μπορεί να είναι και αυτό αλλά μετά μια τρίτη πρωί σε ξυπνάς το πρωί και πάλι το ίδιο έτσι έτσι Πολύ σπουδαίο αυτό που λες. Και εδώ είναι η επιμονή στην ανταπόδοση. Δηλαδή αυτό το κάνω για να μου δώσει δόξα, χρήμα, αυτοπραγμάτωση.
το ότι επιμένω μόνο ότι η αυτοπραγμάτωση έρχεται μόνο μέσα από την οικονομική άνεση και αυτό είναι ένα μήνυμα τρομερής απώλειας για την εποχή μας, το πόσο εστιασμένοι είμαστε στην εικόνα και στην οικονομική άνεση και να μπούμε λοιπόν εδώ ότι όλα αυτά που λέμε είναι πολύ ωραία, ακούγονται ωραία, αλλά είναι σημαντικά, δηλαδή αυτοπεποίθηση, αυτοεκτήμηση είναι σημαντικά όταν οι βασικές ανάγκες του ανθρώπου είναι καλυμμένες, δηλαδή σύμφωνα με την πυραμίδα του Μάσλου, το πρώτο κομμάτι που είναι πολύ σημαντικό για έναν άνθρωπο είναι η επιβίωση.
Χαίρομαι που το λες αυτό. Επειδή μιλήσαμε για τα χρήματα πριν, να το, ότι όταν η επιβίωση είναι καλυμμένη, δηλαδή όταν έχω να φάω, όταν έχω μια στέγη κάπου να κοιμηθώ. Και δεν έχω κατάθλιψη επίσης. Επίσης. Μπράβο, τότε μπορώ να πάω στο επόμενο στάδιο. Το επόμενο στάδιο ποιο είναι, σύμφωνα με την πυραμίδα λοιπόν του Μάσλο, είναι αφού έχω να φάω να πιω στέγημα από το κεφάλι μου, θέλω να νιώσω ασφάλεια, να νιώσω ότι δεν κινδυνεύω.
Το επόμενο στάδιο, αφού νιώσω και ασφάλεια, αφού νιώσω ότι είμαι σε ένα ασφαλές περιβάλλον, θέλω να νιώσω αγάπη, να νιώσω συναισθήματα. Δηλαδή δεν μπορεί ένας άνθρωπος που πεινάει να διεκδικήσει συναισθήματα, δεν το σκέφτεται. Θέλει να επιβιώσει. Το τέταρτο στάδιο είναι αφού νιώθω και αγαπητός, νιώθω και αποδεκτός, νιώθω κοινωνικά ενταγμένος, που είναι πάρα πολύ σημαντικό επίσης, μετά είναι το να εξελίξω τον εαυτό μου.
Εκεί θέλουμε οι άνθρωποι να εξελιχθούμε, να κάνουμε άλλα πράγματα, να φτάσουμε ψηλά ή ξέρω εγώ να αποκτήσουμε αυτά που θέλουμε. να εξελίξουμε τον εαυτό μας, να τον μορφώσουμε, να τον εκπαιδεύσουμε. Και βέβαια το τελευταίο στάδιο, αφού το καταφέρω και αυτό, είναι μετά η αυτοπραγμάτωση. Να βρω ποιος είμαι, να βρω τι θέλω, να ανακαλύψω τις ανάγκες μου.
Δηλαδή η αυτοεκτήμηση είναι κάτι το οποίο είναι και λίγο... Όχι κάτι, δεν θα το πω, θα το πω λάθος. Έχει και μια πολυτέλεια εννοώ αυτό. Την πολυτέλεια της ασφάλειας. το ότι εδώ, δηλαδή ένας άνθρωπος που ψάχνει την αυτοπραγμάτωση, είναι ένας άνθρωπος που έχει φροντισμένα, φροντισμένες τις υπόλοιπες ανάγκες. Είναι πρανόμιο.
Ναι, θα μπορούσα να το πω και έτσι. Είναι ένα κοκτέιλ τα πράγματα. Είναι και η αυτοπεποίθηση, είναι και η αυτοεκτίμηση, είναι η αυτογνωσία. Είναι το resilience που δεν συμφωνώ καθόλου με τη μετάφραση στα ελληνικά ανθεκτικότητα, γιατί ανθεκτικό είναι κάτι σκληρό. το resilience είναι αυτό που κάνει bounce back που είναι σαν ελαστικό που έχει προσαρμοστικότητα μήπως ελαστικότητα ελαστικότητα ναι έχεις δίκιο ελαστικότητα που μπορεί εμπάσχευε πτώση που δεν χρειάζεται να σπάσει αυτό συνεχίζεις αυτό που σε κάνει να συνεχίζεις όπως οι κερασχές στο βάρος του χιονιού που λέει στο τζούντο πως ανακάλυψε αυτός που ανακάλυψε που δημιούργησε το τζούντο ήταν ένας άνθρωπος, δεν ξέρω πώς τον λένε ένας άνθρωπος ο οποίος έκανε πολεμικές τέχνες και ένα χειμώνα λέει έκανε βόλτα στον κήπο του σπιτιού του και είδε ότι οι κερασιές ήταν φορτωμένες τόσο με τόσο πολύ χιόνι κάποια δέντρα είχαν σπάσει από το φορτωμένο χιόνι σε αντίθεση με τις κερασιές που δεν είχε σπάσει καμία γιατί είδε ότι το χιόνι
τις είχε πώς το λένε τα κλαδιά τους είχαν γύρι προς τη γη και ανακάλυψε ότι δεν σπάσανε επειδή μπορούν να λυγίζουν έχουν ευληγισία πρώτη φορά το ακούω αυτό αυτό να είσαι ελαστικός για να μην σπάς τελικά για να μην σπάς να μπορούμε να λυγίζουμε για να μην σπάμε πρόσφατα αυτό το είδα σε ένα πρόσφατο ταξίδι στην Τίνο είδα αυτό πάνω στο Βόλακα που είναι ένα χωριό δεν υπάρχει ο Βόλακας Είναι μαγική.
Τι μαγικό πράγμα είναι αυτό. Σαν ένα σεληνιακό τοπίο. Εκεί δεν ξέρω αν είχες παρατηρήσει τα μένυρ του Βελίξη. Εκεί λοιπόν έχει τα δέντρα όλα. Εγώ συγκλονίστηκα με τα δέντρα. Τα οποία όλα έχουν μια ροπή. Δηλαδή όλα τα δέντρα. Πώς φυσάει ο άνεμος. Τα μένυρ τα θυμάμαι. Είναι σαν ένα δέντρο που το φυσάει ο άνεμος και παίρνει μια ροπή.
Γέρνη λυγίζει επειδή το λυγίζει ο άνεμος, αλλά όταν σταματάει ο άνεμος να φυσάει, αυτό παραμένει λυγισμένο. Όλα τα δέντρα λοιπόν στο βόλακα είναι έτσι, λυγισμένα με μια ροπή σαν να βλέπεις, είναι πάρα πολύ εντυπωσιακό. Και είναι αυτό ακριβώς, λυγίζουν για να μην σπάουν. Πολύ σπουδαίο. Παιδιά, η ζωή είναι δύσκολη. Δέσποινα, το είπαμε νομίζω και την άλλη φορά, το λέμε και κάθε φορά.
Η ζωή είναι και δύσκολη Αλλά είναι και πολύ ωραία δέσποινα Ναι, συμφωνώ Έχει και τη μαγεία Είναι δύσκολο κι ειδικά στην Ελλάδα Είναι ακόμα πιο δύσκολο Είναι πολύ πλοκή Η ζωή στην Ελλάδα είναι πολύ πλοκή Και είναι σημαντικό αυτό να το λέμε Και για τα νέα παιδιά που μπορεί να Ακούνε τώρα τέλος πάντων Μπορεί να είναι και πολύ δύσκολη η ζωή Αλλά μπορεί να είναι και πολύ μαγική Αλλά μπορεί να είναι και πολύ μαγική Ναι, συμφωνώ Είναι δύσκολο, είναι άσχημη στην Ελλάδα Μην γελάς Δηλαδή εντάξει Εντάξει Από πού να το πιάσει κανείς τώρα από πού να το πρωτοπιάσει Ίσως να μιλάμε για την Ελλάδα επειδή ξέρουμε την Ελλάδα Ίσως αν ζούσαμε και στο εξωτερικό μπορεί να μην ήταν τώρα Εμένα μου κάνε πολύ μου μίλησε μέσα μου ιστορία ενός αλόγου πριν κάναν δύο εβδομάδες Golden Tempo νομίζω λέγεται το άλογο το οποίο είναι το άλογο το οποίο κέρδισε τις υποδρομίες στην Αμερική της πιο διάσημες στο Κεντάκι και έκανε τίτλους γιατί ήταν η πρώτη γυναίκα προπονήτρια η οποία σπούδωσε ιατρική
και το εγκατέλειψε γιατί αυτό την γεμίζει γιατί είναι εντυπωσιακός ο συγκεκριμένος αγώνας ο οποίος υπάρχει κυρίως στο TikTok εμφανίστηκε πολύ αυτός ο αγώνας. Παιδιά σας μιλάω να βλέπω ένα άλογο υποδρομίας και να κλαίω να μου το έλεγε κάποιος δεν το πίστευα. Τώρα θα κλάψω. Δεν θα κλάψω όχι λοιπόν. Και ξεκινάνε παιδιά τώρα να τρέχουν τα άλογα και είπε αυτή βγήκε μετά ότι αυτή είπε στον υπέα της νομίζω από το Πορτορίκο ή από την Κωνσταϊκά δεν θυμάμαι από εκεί όμως ότι άμα ξεκινάς και δεις, sorry κατά πράγματα άστον να τρέξει και δείχνει το άλογο το οποίο πάει δεξιά και απλά καλπάζει μόνο του φοράει και αυτά, φοράει και έχει παροπίδες και απλά καλπάζει μόνο του και δεν βλέπει κανέναν και τριμμάτισε πρώτα θα σου το δείξω μετά είσαι συγκινητός ο πολύ δέσποινας αυτό για πες και σε ρώτησα πριν Και τα πήγαινα και καλά.
Τα θέλεις τα χαρτομάτιλα. Ξέρεις τι, εγώ όσες φορές παραπατάω, συμβολικά μιλώντας, συγκρίνομαι. Και όταν συνηθιτά από δέσποινα, αυτή είσαι, αυτό κάνεις, με τον τρόπο που το κάνεις το γιατί όχι, με αυτούς που καλείς, εάν είναι να πάει εδώ που έχει φτάσει και παρακάτω, θα γίνει έτσι. και παιδιά αλλάζει όλο μετά και θα ρίξει και μπαίνει ένας κωφτής και απλά δημιουργώ και η δημιουργία είναι αυτή και έχω βεβαιωθεί και πολύ ωραία τέλος πάντων, κατάλαβες το κάνω για τη χαρά της δημιουργίας εγώ μου επιτρέπεις να βάλω και μια άλλη λέξη δίπλα στη δημιουργία η δράση είναι μια λέξη που αγαπάω Η δράση είναι πολύ συστατικό για να καταπολεμήσει το άγχος.
Έτσι, πράγμα. Ακριβώς. Πριν δηλαδή ξεκινήσει οτιδήποτε αυτό το άγχος που έχουμε όλη αυτή την πίεση που νιώθουμε, με το που βλέπεις ότι το άλογο, γιατί να πούμε να χρησιμοποιήσουμε τώρα και το παράδειγμα των αλόγων, ότι τα άλογα που τρέχουν στις ποδονομίες είναι τρομερά αγχωτικό όλο αυτό που ζουν. Δηλαδή πάρα πολλά άλογα καταραίουν.
Για τα ίδια τους. Ναι, καταραίουν. βέβαια το πάρουν με φάρμακα και όλα αυτά, αλλά είναι τρομερά αγχωτικό. Και βλέπεις πάρα πολλά άλογα την ώρα λίγο πριν που μπουν εκεί, δεν ξέρω πώς τα λένε, δυσκολεύονται, αντιστέκονται και με το που δοθεί το σύμπηρο και αρχίζουν και τρέχουν, είναι η δράση. Μπαίνοντας λοιπόν σε δράση, ένας άνθρωπος αυτό το λέμε πολύ συχνά και στις κρίσεις άγχους, Η κρίση άγχους είναι πριν αρχίσουμε να μπαίνουμε σε δράση.
Είναι δηλαδή η απειλή που νιώθουμε αν είμαστε ακινητοποιημένοι. Αν είναι την ώρα που νιώθουμε την απειλή, που νιώθουμε το άγχος, που νιώθουμε την ένταση, σηκωθούμε και κάνουμε κάτι, πάμε να κάνουμε τη δουλειά μας, βγούμε από το σπίτι. Το πρώτο μικρό βήμα που μπορεί κάποιος να σκεφτεί. Βγαίνουμε από το φόβο. Το αντίδωτο στο φόβο είναι πάντα η δράση.
το να κρατούμε τον εαυτό μας σε κίνηση σε γρήγορση είτε σωματική είτε συναισθηματική Ναι, ναι, ναι Ωραία τα είπαμε Ωραία τα είπαμε Στην προηγούμενη εκπομπή όμως είπες και για τον Ντάμπο να το πεις λίγο πάλι την οποία δεν μπορώ να τη δω την ταινία δεν μπορώ να τη δω γιατί βλέπω το απόσπασμα βλέπω το απόσπασμα Ξέρετε ποιο απόσπασμα Μόλις με τη μαμά εκεί Αχ δεν μπορώ, δεν μπορώ Δεν μπορώ Δεν είμαι έτοιμη εγώ για αυτό το πράγμα. Μπορώ να δω ταινία με τους μεγαλύτερους δολοφόνους, μπορώ.
Συναισθηματικά είναι πολύ δύσκολη η σκηνή. Είναι πολύ δύσκολη η σκηνή. Αυτή και η σκηνή που πέθανε η... Τέλος πάντων... Αχ, δεν μπορώ. Ναι, ναι, ναι. Είναι δύσκολη η σκηνή. Λοιπόν, να πω ότι για μένα το καρτούν που θεωρώ ότι αντιπροσωπεύει αυτό που συζητάμε σήμερα, δηλαδή το αυτοπεποίθηση, αυτοεκτήμηση και όλα αυτά είναι ο Ντάμπο ο οποίος καημενούλης Ντάμπο γεννήθηκε με μια ιδιαιτερότητα αυτά τα τεράστια αυτιά όπου έγινε περίγελος όλων για τα αυτιά ήταν στο τσίρκο ας πούμε ήταν πραγματικά τσίρκο με την έννοια ότι έρχονταν όλοι να δουν τα αυτιά και να γελάσουν και ο Ντάμπο χρησιμοποιούταν όσο περίγελος μέχρι που ο Ντάμπο αντιλήφθηκε τι μπορεί να κάνει με αυτά τα αυτιά.
Μέσα σε μια στιγμή φόβου αντιλήφθηκε ότι με αυτά τα αυτιά που μέχρι σήμερα χθες ήταν το βάρος του και η πηγή του πόνου του αντιλήφθηκε ότι μπορεί να πετάει. Και εκεί αυτό τον έκανε να νιώσει και να είναι και να γίνει αυτός που έτσι πρέπει να γίνει τελικά. Αντιλήφθηκε ότι αυτό το ξεχωριστό του στοιχείο ξαφνικά δεν ήταν.
Σταμάτησε να είναι βάρος και έγινε προνόμιο. Και νομίζω πως είναι πάρα πολύ ωραία ιστορία και να την χρησιμοποιούμε και με τα παιδιά ότι αυτό που βλέπω σήμερα σαν αυτό που με μπλοκάρει που με δυσκολεύει στη ζωή πώς θα μπορούσα να το χρησιμοποιήσω να γίνει το προνόμιο μου να γίνει αυτό που με κάνει ξεχωριστό σε αυτή τη ζωή Ο Γκυγέρμου Δελιτόρο που για μένα είναι κορυφαίος όχι μόνο σκηνοθέτης μ' αρέσει πολύ και σαν άνθρωπος ο Γκυγέρμου Δελιτόρο λέει ότι το μειονέκτημα για δυναμία σου είναι μία virtue αξία που δεν έχεις καταλάβει ακριβώς είναι μία αξία που εσύ δεν έχεις καταλάβει τι, δες το λίγο από τώρα με αφορμή αυτό που λες θυμήθηκα πάλι τον breastfeed, τον αγαπημένο μου πύλης της φωτιάς όπου έχει μια όπως στις πύλες φωτιάς ο Πρέσβιτ μιλάει για την μάχη των τερμοπυλών και περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο οι Σπαρτιάτες παράτασαν το στρατό για να πάει στη μάχη. Έλεγε λοιπόν ότι παρατάσουν τα καλάμια δίπλα στα κοντάρια δηλαδή το καλάμι είναι ένας άπειρος πολεμιστής, ο οποίος μπαίνει δίπλα στο κοντάρι,
δίπλα σε έναν ισχυρό πολεμιστή. Και ενώ ήταν οι πιο δυνατοί στρατιωτικοί μηχανοί της εποχής, θα μπορούσαν να βάλουν στο στρατοπαρατάξιο στρατό στη μάχη μόνο τους παλιούς, τους έμπειρους στρατιώτες τους. Ωστόσο, θεωρούσαν ότι μια αδυναμία, από τη στιγμή που τη γνωρίζεις, πάβει να είναι αδυναμία. Ναι, ναι, ναι. Γιατί, αν το σκεφτείς πιο λογικά, αν δηλαδή εγώ έχω έναν άνθρωπο που τρέχει, έχει ένα γόνατο το οποίο είναι ευάλωτο, δεν το ξέρει θα το διαλύσει μια μέρα.
Αν το γνωρίζει θα δουλέψει σε περιφερειακούς μισθούς, θα ξέρει τι να κάνει με αυτή την αδυναμία. Οπότε, γι' αυτό ξαναγυρίζουμε πάλι σε όλα αυτά τα μαγικά στον Μπράντε, που είπε τι, ποιο είναι αυτοαποδοχή. αυτογνωσία, να ξέρω ποιος είμαι να ξέρω τις δυνατότητές μου και αν ξέρω, ξέρω άρα τις αδυναμίες μου δεν τις κρύβω, δεν τις κουκουλώνω τις αποδέχομαι και δουλεύω πάνω σε αυτές έτσι ώστε να μην με μπλοκάρ ποτέ 600 επεισόδια γιατί όχι και όλα τελειώνουν με την αυτογνωσία ό,τι κι αν έχουμε πιάσει μάθε ποια είσαι και σε ποιο κόσμο ζεις άμα ξέρεις ποια είσαι και για ποιο λόγο γίνονται τα πράγματα που γίνονται η ζωή είναι ένα τσίκ όχι ένα τσίκ ψέμα τα λέω, πολύ πιο διαχειρίσουμε και υποφερθεί έτσι υποφερθεί και να πούμε και εδώ κλείνοντας ότι αυτό γιατί πολύ συχνά συναντάμε ανθρώπους που λένε τώρα αυτά είναι για τους νέους ανθρώπους και ότι εμείς μεγαλώσαμε και ότι αυτή η εξέλιξη η βουτιά προς τα μέσα η αυτοανακάλυψη δεν τελειώνει ποτέ και το λέμε πολύ θετικά αυτό
δεν τελειώνει ποτέ και δεν σταματά ποτέ δηλαδή ο άνθρωπος μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του οι νευρώνες του μαζεύουν πληροφορίες μαθαίνει εγώ ξέρεις τι εφαρμόζω εδώ και 2-3 χρόνια σκέφτομαι ας πούμε πέρυσι Μάιο του 25 κάτι που έχει συμβεί κάτι που έκανα, κάτι που αποφάσισα λοιπόν έτσι και βρω κάτι για το οποίο τώρα ντρέπομαι, λέω μπράβο σημαίνει ότι εξελίχθηκες ναι όταν λέω καλά τώρα έκανες εκείνο, βγήκες με αυτό τόλμησες και τώρα ντρέπομαι για αυτό, για μένα είναι δείγμα ότι εξελίχθηκα έτσι είναι, πολύ σωστά έτσι είναι, δέσποινα Δηλαδή και μπράβο μου ας πούμε.
Και το ότι έχεις το κουράγιο να δεις το λάθος σου και να κρίνεις τον εαυτό σου. Όχι με την έννοια της κρατικής αλλά να μπορείς να βλέπεις ξεκάθαρα να μην σε ταχταρίζεις. Είναι ένας ψυχολόγος νομίζω είναι αυτός. Ασχολείται πολύ με το με το masculinity ο day real τον λένε. Σας έχει δώσει με έναν ωραίο ορισμό της αυτοεκτήμησης νομίζω.
θυμάμαι το δεύτερο μισό στα αγγλικά and hold yourself in high regard το να σφάλεις να κάνεις λάθη και τελικά βλακίες και τα λοιπά και παρόλα αυτά να συνεχίζεις να κρατάς τον εαυτό σου ότι ξέρεις τα θα λάσω εσάς εκεί αλλά καλή ημέρα παιδί μου έτσι είναι τι να κάνω με φρική αυτό το απόφθεγμα που λέει εντάξει έκανες λάθος δεν πειράζει κοιμήσου και με το καλό αύριο θα κάνεις μεγαλύτερα λάθη. Αυτό!
Αυτό. Έχει η μέρα και αύριο θα κάνεις. Αυτό είναι τέτοιο. Δεν ξέρω ποιος το είπε αυτό. Μαγικό και αυτό είναι. Fail again to Beckett. Μπράβο. Fail again, fail better. Μπράβο. Ναι. Από αύριο λοιπόν μεγαλύτερα και ωραιότερα λάθη. Και άλλα. Παιδιά, παιδιά. Δόξα τω Θεώ. Άλλο. Μην κάνουμε το ίδιο. Να το κάνουμε το ίδιο πέντε φορές.
εγώ σας δίνω και 7 φορές μετά να κάνουμε κανένα άλλο το είπανε και οι τέτοιοι οι αρχαίοι μου πρόγονοι το δείς εξαμπαρτή το δεύτερο, δύο δίνανε όχι παραπάνω μετά να κάνουμε κανένα άλλο γιατί η ζωή είναι μικρή έτσι να το πούμε και αυτό μόνο δική μας και εμείς ζείτε μια ζωή μάλλον ζείτε μια ζωή που να κοιμάστε το βράδυ καλά, να μην σας καίει ιστορίες που δεν είπατε ποτέ και που δεν βγάλατε ποτέ γιατί για μένα ορισμός της κόλασης είναι το να όταν πεθάνεις αυτός που είσαι συναντήσει τον εαυτό που θα γινότανε και κάπως το δυναμικό μας εγώ πιστεύω μας ψιθυρίζει για το τι μας τι κάνει να κάνουμε αλλά είναι επιψήφιρο αυτό και επειδή δεν θα βρουν οι άνθρωποι υποστηρικτικό ότι μπορείς, μπορείς, μπορείς είσαι καλή, μπορείς αυτό πρέπει να το παίξεις εσύ το ρόλο αυτό ξέρεις τη Δέσποινα τώρα με αφορμή αυτό που λες σκέφτομαι ότι όταν θέλουμε να κάνουμε κάτι όταν σκεφτόμαστε να κάνουμε μια αλλαγή όταν σκεφτόμαστε να κάνουμε κάτι που μας βγάζει από αυτή τη ζώνη ασφάλειας που λέμε
η πρώτη φωνή που έρχεται συνήθως λέμε άκου τις φωνές που έρχονται άκου την πρώτη φωνή που σου λέει η πρώτη φωνή που έρχεται είναι πάντα η φωνή του φόβου είναι η φωνή που σοφεί να μας συνετίσει ότι δε δε δε και είναι σημαντικό να την ακούσουμε δε δε δε δε δε αλλά να την ακούσουμε γιατί για να καταστρώσουμε ένα σχέδιο πως θα μας κάνουμε να νιώσουμε ασφάλεια για να μπορέσουμε να το κάνουμε αυτό που θέλουμε όχι για να το αποφύγουμε αλλά για να το κάνουμε δε δε δε που νιώθουμε λοιπόν εκεί είναι ότι νιώθω ανασφάλει. Ωραία, τι θα κάνω για αυτή την ανασφάλεια όχι θα αλλάξω δρόμο αλλά τι θα κάνω για να κάνω τον εαυτό μου να νιώσει λιγότερο φόβο ή να μπορεί να ξεπεράσει το φόβο του, αλλά αυτό που είναι να γίνει θα γίνει.
Νομίζω έτσι θα τελειώσουμε. Ναι, με αυτά νομίζω θα τελειώσουμε. Έτσι θα τελειώσουμε. Κατέρινε Χλιονοκώστα. Κόμμα μία. να πω το όνομά σου να ξέρουμε ποια είσαι δέσποινα κανά ακολούν κυρίες και κύριοι το κορίτσι αυτό το τρελό λοιπόν το ευσυγκίνητο είμαι και ευσυγκίνητη τι να κάνω είσαι ευσυγκίνητη όποιος μου είπε οι άλλοι κάνουν ερωτήσεις εσύ μπαίνεις στη μάχη εγώ μπαίνω στη μάχη δεν νοιάζει πως είμαι καίει ρε παιδί μου πως να σου πω κάθε επεισόδιο είναι πως το λένε είναι ευκαιρία αυτοβελτίωσης πάμε και αν αυτό να υποθεί και το άλλο έτσι είναι λοιπόν Κατερίνα σε ευχαριστώ πάρα πολύ εγώ σε ευχαριστώ θέλω να στείλετε ερωτήσεις για μένα και το γιατί όχι και θα απαντηθεί και θα σας το πω και θα κάνω επεισόδιο επαιτειακό ερωτήσεις Q&A θα περιμένουμε ευχαριστούμε πάρα πολύ Φιλιά πολλά
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
