AI κοπέλες, ινφλουένσερς ρισκάρουν τη ζωή τους και το μάτσα γιατί είναι viral;
GRexpatLogueΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Οι expats πάνε Ιαπωνία! Η Μαριλένα μοιράζεται την εμπειρία της από το ταξίδι της στην Ιαπωνία. Τελικά είναι μια υπερσύγχρονη κοινωνία ή ένα δυστοπικό μέλλον;
💙Μην ξεχνάτε ότι μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας από δω, από το ινσταγκραμ @grexpatlogue, αλλά και από το YouTube!
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Το κέρι δεν έχουμε πια. Καλά, ψηλό έχουμε γιατί η θερμοκρασία είναι μια χαρά, αλλά έχει μαζί και την υγρασία. Και βροχή. Ναι, δεν είναι χαλά η μασόνα. Αυτά. Πού θα ταξιδέψουμε σήμερα λοιπόν. Σήμερα λοιπόν θα κάνουμε το εξής. Εγώ θα είμαι σε φάση που παίρνω την συνέντευξη. Και θα την παίρνω από σένα μου φαίνεται. Όχι, όχι. Θα τα πούμε όπως τα λέμε εμείς συνήθως.
Σήμερα λοιπόν θα μιλήσουμε για την Ιαπωνία, αλλά χωρίς να έχουμε κάποιον που να ζει εκεί. Θα σας τα πω εγώ που έζησα εκεί τρεις ολόκληρες εβδομάδες. Τέλεια! Θα δούμε έξπατ σε τουριστικό mode. Σε μια άλλη χώρα, σε μια άλλη ήπειρο, διαφορετική κουλτούρα εντελώς. και έτσι τις εντυπώσεις μου από αυτή τη σύντομη παραμονή εκεί.
Στην Ασία πρώτη φορά, ε. Αλλά ξέρεις τι, πριν αρχίσω να σου λέω εγώ τι είδα, θέλω να μου πεις εσύ τι πιστήκο να έχεις για την Ιαπωνία. Λοιπόν, κοίταξε να δεις τώρα. Εγώ ήξερα κάποια πράγματα, γιατί έχουν πάει αρκετοί. έχει γίνει αυτό που είπαμε στο στο reel μας που έχουμε κάνει και το quiz έχει γίνει πάρα πολύ viral αυτή και trendy αυτός ο πρόορισμος, θέλουν όλοι να πάνε όλοι σχεδόν οι influencers έχουν πάει οπότε ήξερα κάποια πράγματα του στυλ ότι είναι πολύ δύσκολο να τα μέσα μεταφοράς δεν καταλαβαίνεις το χριστό σου χάνεσαι χαμός εμείς ξέρω ότι είναι ένα πολλοπληθές μέρος οπότε στα μέσα μεταφοράς γίνεται πάλι χαμός.
Ήξερα επίσης ότι απαγορεύεται που δεν είναι το κάπισμα και έξω άσχετα. Τι άλλο ήξερα ρε παιδιά για αυτήν την... Ότι είναι πολύ υπερσύγχρονη. Είναι υπερσύγχρονη. ότι μπορεί να πας σε ένα εστιατόριο και να σου σερβίρει ένα ρομπότ ας πούμε. Αυτά. Ναι, οκ. Πάνω κάτω είχαμε την ίδια εικόνα. Εκεί που αυτό που εγώ είχα ακούσει και θα σου πω μετά πώς το έζησα στην πραγματικότητα ήταν έχουν το shinkansen στην Ιαπωνία, το bullet train, το πολύ γρήγορο τρένο.
Ναι, ναι. Οπότε προφανώς αυτό δεν είναι κάτι που περνάει στον ντούκου και αυτό που είχα ακούσει από πολλοί κόσμο και που πίστευα ότι θα συναντήσω είναι το πόσο γρήγορα και εύκολα μπορείς να μεταφερθείς τα μέσα μεταφοράς πόσο αποτελεσματικά εύκολα και γρήγορα είναι. Αυτό το ότι είναι υπερσύγχρονο ας πούμε. οπότε τώρα θα ξεκινήσω με αυτό θα αρχίσω από τα αρνητικά σε εισαγωγικά για να καταλήξω στα θετικά της εμπειρίας μου επειδή είχα μάλλον λάθος προσδοκίες από αυτό που είχα ακούσει με το bullet train το bullet train το ίδιο είναι εξαιρετικό όντως πάει με ταχύτητες που δεν διανοείς ότι κυκλοφορούν οι άνθρωποι και ενώ είναι πόλεις που στο χάρτη λες τεράστια απόσταση με μερικές ώρες επίσης έτυχε να περάσει bullet train στη δίπλα αγραμμή με βομάς να πηγαίνουμε προς τη μία κατάσταση και το άλλο προς την άλλη και η εικόνα που είχαμε με τα δύο τρένα να βλέπουμε από το παράθυρο το άλλο κράτησε δύο δευτερόλεπτα το πολύ εντωμεταξύ είναι τεράστια τρένα οπότε φαντάζεσαι με τι ταχύτητα πήγαιναν
ωστόσο Τόσο, στην καθημερινότητά τους οι μεταφορές για τον κόσμο που κινείται μέσα στην πόλη με μετρό, λεωφορείο κλπ. Ήταν αδιανόητα δύσκολες με την έννοια ότι είχε πάρα πολύ κόσμο. Προφανώς είναι μια χώρα με πληθυσμό, και οι πόλεις μεγάλης, το Κιώτα και το Τόκιο έχουν πληθυσμό που δεν διανοούμαστε για ευρωπαϊκές πόλεις ας πούμε.
αλλά και πάλι σε σχέση με αυτό το φλόλες που περίμενα στις μεταφορές, καμία σχέση. Μας έδιχαν διάφορα περιστατικά που μπήκαμε στο τρένα και το τρένο δεν έφυγε ποτέ γιατί έπρεπε να εισυγκυρηθεί, έπρεπε να πληθεί ή οτιδήποτε. Οπότε μας άλλαζαν τρένα, πλατφόρμες και λοιπά και όλα αυτά προφανώς στα Ιαπωνικά. Και εμείς ήμασταν τουρίστες και ψαχνόμασταν.
Σε αυτό θα επιστρέψω όμως στις θετικές μου εμπειρίες. Αφήνω έναν αστερίσκο εδώ. Οπότε ναι, επίσης ήταν πάντα πολύ γεμάτα τα μέσα. Σε βαθμό που έλεγες τώρα θα χωρέσω να μπω. Όχι να κάτσω, αν θα χωρέσω να μπω. Ή θα μπορέσω να βγω πριν κλείσουν οι πόρτες ας πούμε και κλειστώ μέσα. Αυτό το συνηθίζεις ποτέ ρε φίλε. Δεν ξέρω. Η καθημερινότητα ας πούμε για τον μέσο ή άπονα.
Μου φάνηκε βάρβαρη. Ναι. Και οι σταθμοί, να μιλήσουμε και για τους σταθμούς, οι σταθμοί είναι με δεύτερη πόλη μέσα στην πόλη. Θέλεις οδηγίες, θέλεις χάρτη, είναι πολύ δύσκολο να περιηγηθείς στο σταθμό σαν τρένον. Ειδικά σε συγκεκριμένες περιοχές, το να χαθείς είναι καθημερινότητα. Ειδικά για εμάς τους τουρίστες. Εσείς είχατε κάποια ειδική εφαρμογή για να βλέπετε ποια στάση είναι αυτή και πώς θα πάω και τέτοια.
Για τις τάσεις όχι, υποτίθεται, επίσης είχαμε ακούσει κάτι που δεν το βιώσαμε τόσο καλά, ότι το Google Maps λειτουργεί πολύ καλά και σου λέει και σε ποια πλατφόρμα να πας και από ποια έξοδο, να βγεις και όλα με λεπτομέρειες. Αυτό που όντως γινόταν ήταν ότι σου έλεγε σε ποιο βαγόνι να μπεις για να είσαι καλύτερα, πιο βολικά στην έξοδο που χρειάζεσαι.
Ωστόσο αν δεν γινόταν αυτό για τον οποιοδήποτε λόγο Μπορεί να είχε πολλοί κόσμο για να μην μπορούσε Ή να έφευγε και να έτρεχε σε όποιο βαγόνι ήταν μπροστά σου Μετά ήταν πολύ δύσκολο να περιηγηθείς όταν έφτανες Και το Google Maps λίγο χανόταν μέσα στο σταθμό Οπότε δεν ήταν όσο εύκολο το είχα στο μυαλό μου Είχατε σήμα Είχατε πάρει κάρτες Είχαμε σήμα, είχαμε eSIM είχαμε σήμα, αλλά νομίζω το Google Maps λίγο τα έπαιζε όταν δεν ήμασταν στην επιφάνεια της γης και ήμασταν στο, αν ήταν ας πούμε μετρό ή αν το τρένο ήταν κάτω από το επίπεδο Ναι, ναι. Εκεί λίγο δυσκολευόμασταν να βρούμε ακριβώς που είμαστε, δηλαδή δεν ήταν ότι δεν μπορούσε να μας τοποθετήσει ακριβώς το σημείο που ήμασταν στους χάρτες Αυτή ήταν η δύσκολη Οπότε καθημερινό ναι, μου φάνηκε δύσκολη για το μέσο η άπονα.
Επίσης, τώρα πάνω στην καθημερινότητα, θα πω ότι ερχόμενοι από μία δυτική ευρωπαϊκή χώρα, η κουλτούρα εξυπηρέτησης που έχουν, μου φάνηκε λίγο toxic. Toxic, γιατί? Toxic positivity. Positivity, τι πες! Μου φάνηκε ότι οι άνθρωποι ήταν αναγκασμένοι Να είναι σε όλες τις δουλειές, σε όλες τις βάρδες, ό,τι δουλειά και να έκαναν.
Ναι. Με το χαμόγελο στο χείδι πάνε ο φατέρ μας μπροστά. Όχι με το χαμόγελο, τύπου να είσαι ευγενικός. Ναι. Ένιωθα, ας πούμε, σαν να μπαίνω σε παιδικό σταθμό και είναι οι δασκάλοι στο παιδικό σταθμό που με αντιμετωπίζουν. Δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω ακριβώς, αλλά, ας πούμε, Ήμασταν στα Pokemon Centers, θα σου πω εγώ, που πήγαμε σε πολλά.
Οι υπάλληλοι στα Pokemon Centers κυκλοφορούσαν με αυτά τα σκουφάκια που κουνάνε, ας πούμε, τα αυτιά τους όταν τα τραβάς τις δύο τις πλευρές που κρέμουν. Α, ναι, ναι, ναι. Και ερχόντουσαν να μας μιλήσουν με παιδική Pokemon φωνή, ας πούμε, και να κουνάνε αυτά και μες στην τρελή χαρά. Και εγώ ήμουν λίγο, ξέρεις είμαι πάνω από 30.
μπορούμε και απλά να συνδιαλαβούμε αυτό μάλλον είναι το θύμρεση αυτό μάλλον ήταν το το πως τους είχαν πει ότι πρέπει να είμαστε σε αυτό το Pokémon Center όμως η αντιμετώπιση ήταν παρόμοια χωρίς το λούτρινο στο κεφάλι το καπελάκι σε σχεδόν όλα τα μαγαζιά πήγαινε σε εστιατόριο και η υποδοχή ήταν υπέρ μετρά δεν ξέρω μπορεί να είναι εγώ Αυτό γινόταν μόνο στους τουρές, εσύ και στους...
Δηλαδή, πώς είναι αυτή η... Αυτός ο τρόπος τους γενικά, ρε παιδί μου. Ξέρεις τι μου έβγαλε ότι υπάρχει κάποιος άνθρωπος, συνάδελφος εργοδότης κάτι, που πάει και τσεκάρει με πόσο ενθουσιασμό σερβίρει στον κόσμο. Αυτό μου έβγαλε που λέω... Αυτό ακριβώς είναι που μου έβγαλε το toxic positivity, δηλαδή. Είμαι πολύ υπέρ να είσαι ευγενικός με τους πελάτες και όλα αυτά και εγώ πελάτης ήμουν και το εκτιμώ αλλά δεν ξέρω αυτό μου έβγαζε ένα επίπεδο πάνω από αυτό που μου είναι ευχάριστο μου ήταν άβολος το επίπεδο που είναι όταν Αυτό και επίσης θεωρώ ότι δεν υπάρχει και work-life balance όπως το έχουμε στο μυαλό μας, ειδικά τώρα ζώντας εδώ, θεωρώ ότι οι άνθρωποι εκεί δουλεύουν όλη μέρα.
Δηλαδή έβλεπες ανθρώπους με τα λάπτοπ τους στα 3-7 η ώρα, 8 η ώρα το βράδυ, πηγαίναμε για δείπνο ας πούμε, ξέρω εγώ κατά τις 9, και ήταν οι άνθρωποι δίπλα μας σε meeting ή έκαναν δουλειά στο λάπτοπ τους, non-stop. Δηλαδή από το πρωί που βγαίναμε μέχρι το βράδυ που γυρνούσαμε βλέπουμε ανθρώπους που δούλευαν στα μέσα στα καφέ, στα εστιατόρια παντού. Εκείνη η χώρα που έχει και τις κάψουλες που είναι σαν κάψουλες είναι που πάνε εν μέσω της δουλειάς τους σε ένα break να πάρουν ένα νυπνάκο και μετά να γυρίσουν.
Αλλά είναι τύπου μια κουκετούλα, μπαίνουν μέσα και φεύγουν. Ναι, δεν θα μου έκανε εντύπωση. Μετά, επίσης που με σόκαρε, ήταν όλοι οι άνθρωποι πάρα πολύ, να το πω ηθισμένοι, στα κινητά και τις συσκευές τους. Αρχικά υπήρχε την πρώτη μέρα που μπήκαμε στο τρένο Υπήρχε στο Νομίζω στο σταθμό το Τόκιο Σήμανση που έλεγε Μην κοιτάτε το κινητό όταν μπαίνετε και βγαίνετε Υπάρχει κίνδυνος να πέσετε Και το κοιτάμε εμείς και λέμε Καλά τώρα ποιος μπαίνω βγαίνει ας πούμε Με το κινητό στα χέρια Όχι με το κινητό στα χέρια Γιατί όλοι στα χέρια το έχουν Μα αλλά κοιτώντας το ας πούμε Να μην βλέπεις που είναι το σκαλί και που είναι ο δρόμος Δύο μέρες εκεί και καταλάβαμε Γιατί υπήρχε η σήμανση Αλλά αυτό που πραγματικά με σώκαρε Ήταν που περπατούσαμε στους δρόμους Έξω από τα μέσα Γιατί στα μέσα λες πάει στο κομμάτι και εδώ γίνεται Ωστόσο να πω εδώ Εκεί ήταν το κεφάλι Σε σχέση με το σώμα Σε 90 μοίρες γωνία Γιατί ήταν τόσο εστιασμένοι στο κινητό Που τα είχαν κάτω Που έβλεπες ανθρώπους
Σε 90 μοίρες γωνία Κυριολεκτικά αλλά εκεί που σοκαρίστηκα ήταν που περπατούσαμε στους δρόμους με τις διαβάσεις και περνούσαν άνθρωποι που έβλεπαν βίντεο ή ταινίες στο κινητό τους ενώ περνούσαν τη διάβαση αυτό δεν το έχω ξανασυναντήσει γενικά το vibe μου βγάζε δυστοπικό επεισόδιο Black Mirror αν έχει κάποιος δει από εσάς Black Mirror ήταν πραγματικά αυτό ένιωθα ότι ζω σε ένα επεισόδιο του Black Mirror Και το τελευταίο από τα αρνητικά που έχω για σήμερα Αρνητικά, όχι αρνητικά Έχω ένα unpopular opinion Unpopular opinion για το οποίο θα διαφωνήσεις Και πολλοίς κόσμοι θα διαφωνήσουν μαζί μου Α, ξέρω τι θα πεις Το φαγητό το βρίσκω overhyped και overrated Είμαι ένα speak eater, είμαι λίγο δύσκολη στο φαγητό, ξεκάθαρα Είμαι Ας πούμε στο σούσι δεν τρελαίνομαι ειδικά αυτά που είναι με ομόψαρη Βρήκα το καλύτερο σούσι που έχω φάει, ναι Έφαγα vegan σούσι μόνο Γιατί στα δικά μου όγκους θα ήταν το πιο...
Μύριζε λιγότερο έντονα και μου άρεσε και σε γεύση και αυτά Αλλά δεν τρώω ούτε νούντλους, άρα ούτε ράμεν Αν δεν τρώς νούντλους και ράμεν, στην πραγματικότητα αυτό που σημαίνει είναι deep fried χοιρινό όλα deep fried πως τα λένε στα ελληνικά το deep fried αυτό το σεφριτέζα το τηγανιτό που το βουτάς μέσα στο καυτολάδι όχι που απλά το βάζεις ας πούμε στο τηγάνι με λίγο λάδι να βουτήξει ολόκληρο μέσα στο καυτολάδι σημαίνουν λοιπόν όλα τα deep fried πράγματα και το σουσί πόσο deep fried να φας έφαγα Έφαγα το καλύτερο deep fried καλαμάρι που έχω φάει.
Το καλύτερο τηγανιτό καλαμαράκι που έχω φάει στη ζωή μου το έχω φάει εκεί. Το έφαγα αυτό. Έφαγα τον κάτσου που είναι ας πούμε σε χοιρινό σνίτσελ. Πολύ ωραίο. Πόσο από αυτό να φας. Έφαγα deep fried κοτόπουλο. Οκ. Ένα απλό τηγανιτό deep fried κοτόπουλο. Έφαγα και από αυτό. Έφαγα σουσί τρεις φορές. Πόσο σουσί και πόσο deep fried να φας.
μετά οι επιλογές αυτές είναι. Δεν ξέρω, δεν ξέρω αν έχασα κάτι που δεν ήξερα, αλλά σε όλο το εστιατόριο που πήγαμε αυτά. Τι θέλεις σε deep fried όχι. Είχαν μέχρι και deep fried ολόκληρο σκόρδο. Ποιος παραγγέλνει deep fried ολόκληρο σκόρδο. Δεν μπορούσαμε. Κρεμμύδι. Μετά το στομάχι μας βέβαια δεν ξέρω τι θα έλεγε αλλά ναι.
Α και μελιτζάνα έφαγα πολύ ωραία και deep fried. σε... πως το λένε... τεμπούρα τα λένε τεμπούρα όλα τα deep fried έφαγα λοιπόν μελιτζάννα και κολοκυθάκι τεμπούρα πάρα πολύ ωραία και αυτά τα έφαγα και σε σουβλάκι ψητά και αυτά πολύ ωραία αλλά όσο και δεν ξέρω μετά από τρεις μέρες deep fried πραγμάτων ήμουν σε φάση να γυρίσουμε στην Ευρώπη να φάμε και κάτι άλλο δεν μπορώ άλλο και πες και σαλάτα δεν υπάρχει σαλάτα ναι το κόνσεπτ της σαλάτας Φέρνουν ας πούμε αν πάρεις Νούντλς ή όχι νούντλς Το άλλο Ράμεν Φέρνουν λίγο λάχανο Λίγο πίκλες Λίγο διάφορα Αλλά να το παραγγείλεις σαν πιάτο Να πω θέλω μια σαλάτα Μαρούλη ξέρω Καρότο Δεν υπάρχει στο κατάλογο Σε ένα μαγαζί το βρήκα και ήρθαν τρεις φορές και με ρώτησαν Αν θα παραγγείλω κάτι κυρίως Εμείς το κυρίως μου ήταν η σαλάτα Όταν είχα πια...
Γκόσιδια! ...αυτά τα ωριά μου με τα τηγανίτα. Ναι, οπότε αυτό. Ξέρω ότι διαφωνείται πολύ, εσύ ας πούμε διαφωνείς με αυτό το statement. Αλλά εμένα αυτή ήταν η... Αλλά εγώ τα τρώω όλα. Δηλαδή, μ' αρέσει πάρα πολύ το σουσί, μ' αρέσει το ράμαν, μ' αρέσει με τα νούδλες, το...εεε...αυτό, δεν ξέρω. Ωραία, πες ό,τι μπαίνεις. Το τωρέζι, δεν θυμάμαι τώρα πώς το λένε, αλλά αυτό το τριγωνικό που πουλάνε...
Ο Νιγκύρη, τα ο Νιγκύρη. Τα ο Νιγκύρη μου αρέσουν πάρα πολύ. Ωραία, ωραία, να σου πω κάτι. Ναι, το ακούω. 17 μέρες, 2 γεύματα τη μέρα. Πόσες φορές θα φας σούσι, πόσες φορές θα φας ο Νιγκύρη, πόσες φορές θα φας ράμιν και νότλους, πόσες φορές θα φας deep fried πράγματα. Κάθε μέρα ρε, όλη μέρα. Όχι, δεν μπορώ. Μου έχει λείψει και το ψάρι μου, έλα ψάρι, φούρν!
Δεν τρελαίνομαι, αλλά θα το φάω. Έφαγα πολλές φορές καλαμαράκι, έφαγα, πώς το λένε το άλλο, γαρίδα, γαρίδες τεμπούρα. Φτάχνει! Και αυτό ούτε γανιτό είναι. Ήταν γανιτό, θα το φας ή ομό, δεν υπάρχει άλλη λύση. Γκόνεις και με αυτό. Μάλιστα. Τι άλλο, αυτά είναι τα ριδικά που είχα να πω. Και τώρα θα πάω στα θετικά. Ήταν οι πιο ευγενικοί άνθρωποι που έχω συναναστρέφει ποτέ.
Για πάρα πολλούς λόγους, αλλά θα δώσω ένα παράδειγμα εδώ πέρα, το οποίο με συγκλώνησε. Εκεί και δύο παραδείγματα. Το πρώτο, το πιο light, είναι μια από τις πρώτες μας μέρες που ψάχναμε να βρούμε ένα σταθμό, όχι ένα σταθμό, είναι μια πλατφόρμα για να πάμε σε συγκεκριμένο προορισμό, τον οποίο δεν τον βρίσκαμε. και ρωτήσαμε μια κυρία η οποία μας λέει ναι, λέει, επειδή είναι προς την κατεύθυνσή μου έλατε μαζί μας και όταν φτάσουμε στην πλατφόρμα αυτή θα σας πω και πιάσαμε λίγο την κουβέντα δεν πολύ μιλούσε αγγλικά η κυρία αλλά προσπαθούσαμε βοήθεια δηλαδή την βρήκαμε την άκρη μας και πραγματικά μας πήγε μέχρι την πλατφόρμα μας είπε μπείτε εδώ, περίμενε να μπούμε και όλα σου λέει, φαίνονται και λίγο Φαίνονται και λίγο χαζούλες, δεν σας το περιμένουν εδώ.
Και μετά συνέχισε το δρόμο της. Αλλά το πιο συγκλονιστικό ήταν στο Τόκιο, που μπήκαμε σε ένα τρένο, να πάμε στον προορισμό μας τέλος πάντων, το σωστό τρένο στη σωστή πλατφόρμα, και εκεί που περιμένουμε να ξεκινήσει βγαίνει μια ανακοίνωση, στα Ιαπωνικά προφανώς. Οπότε βλέπεις ότι όλοι οι Ιάπωνες σαν κύμα σηκώνονται και φεύγουν από το τρένο και το μισό τουρένου ήταν τουρίστες, πάρα πολλοί τουρίστες, να το πούμε και αυτό.
Και όλοι οι τουρίστες, τα ζώμα ήταν σαν χαμένοι και λέμε εντάξει, για να βγαίνουν κάτι θα ξέρουν, ας βγούμε. Αλλά το τρένο έμενε εκεί. Προτείναμε πως να ξαναμπούμε. Και όπως είχαμε αυτό το δίλωμα να βγούμε, να βγούμε, τι να κάνουμε, πιάνω μια κοπέλα και της λέω, Τι έγινε, γιατί άδειασε το τρένο. Η κοπέλα όμως δεν μιλούσε αγγλικά.
Και μας λέει με ό,τι αγγλικά μπόρεσε να θυμηθεί, πάτε στην άλλη πλατφόρμα. Αλλά χωρίς κάποια εξήγηση, μας είπε μόνο αυτό. Και αρχίζει να ανεβαίνει τη σκάλα, προσπαθούμε κι εμείς να την ακολουθήσουμε, αλλά τη χάνουμε σε κάποια στιγμή, το τρένο έμεινε εκεί πέρα. Ε λέμε τώρα αφού τη χάσαμε και αυτό το τρένο είναι εδώ, κάποιο στιγμή θα φύγει, δεν θα φύγει.
Ας ξαναμπούμε στο τρένο. Μπαίνουμε ξανά στο τρένο και η κοπέλα από την άλλη πλατφόρμα μπαίνει στο σωστό τρένο, μας βλέπει, βγαίνει από το σωστό τρένο, τρέχει, ξανανεβαίνει στην δική μας πλατφόρμα και γράφει στο γεννητό της, στο Google Translate, στα Ιαπωνικά τι υπόθηκε για να μας το μεταφράσει στα Αγγλικά και μου το δείχνει.
Και μου γράφει ότι το τρένο, ας πούμε, θα πρέπει να πληθεί και ότι το τρένο που θα αναχωρήσει τώρα για τον προορισμό που θέλαμε είναι από την άλλη πλατφόρμα. Μου το δείχνει τελασπάτων, το βλέπουμε, το μεταφράζουμε. Αρχικά εδώ να πω ότι δεν μου έχει τύχει με διάνθρωπος που του ζήτησα οδηγίες και τον αγνόησα από άλλη πλατφόρμα μέσα ήδη από το σωστό τρένο σε ώρα εχμής.
Δηλαδή άφησε και τη θέση της και μετά δεν θα χωρούσαμε καν να μπούμε ίσως Να έρθει να μου πει Κάνε αυτό γιατί γίνεται αυτό Και μετά ο ντόποφι Μας λέει ακολουθήστε με Και μας πήρε Και αυτή ωριακά χέρι χέρι Να μας πάει στο συστό Γιατί την προηγούμενη φορά μας έχασε Τη χάσαμε Που σου λέει ελάτε μαζί Να πάμε μαζί γιατί δεν σας βλέπουν αυτά Είναι τίποτα θέλετε Και μετά προφανώς ήμασταν Μπήκαμε από τους τελευταίους Και ήμασταν φουλ στριμ 8 ενώ η κοπέλα αρχικά είχε βρει και θέση στο παράθυρο δίπλα.
Ποτέ ένιωσα και λέω άσχημα, αλλά πολύ αυγενική. Να τα λέμε. Δεν θυμάμαι τώρα ποια χώρα είναι. Κάτι έβριπα στο Instagram. Ότι λέει σε μια χώρα, ότι είναι σαν νομοθεσία, ρε παιδί μου, ότι άμα δούνε ανθρώπους που έχουν την πουχαθή και κοιτάνε από εδώ και από εκεί, είναι υποχρεωμένοι να πάνε να τους βοηθήσουν. Δεν σου έδινα όμως την εντύπωση ότι το κάνει από υποχρέωση.
Κατάλαβες. Ναι, όχι υποχρέωση. Του στείλω ότι ρε παιδί μου νιώθουν το χρέος τους, την ευθύνη τους, ότι ξέρεις κάτι. Πρέπει να βοηθήσω τον άνθρωπο. Πολύ πολύ ευγενική. Μετά άλλο υπέροχο ήταν το πώς η πόλη συνδυάζει αδιανόητα. το μεταμοντέρνο τεχνολογικό φουτουριστικό παράδεισο με τα σύνκαρνσένα το τρένο αυτό που τρέχει με ηλικιώδης ταχύτητες και ενώνει σε μεγάλες αποστάσεις μέσα σε μια-δυο ώρες με κτίρια ουρανοξύστες μεταμοντέρνα με αρχιτεκτονική βγαλουμένη από ταινίες φαντασίας ή επιστημονικής φαντασίας διαστημικά billboards, πλατείες με οθόνες σαν αυτές στην Times Square με διαφημίσεις και αυτά έχουν σε μια πλατεία έτσι ένα αγατάκι που εμφανίζεται σε billboards και καλά κρύβεται πολύ γνωστό σημείο στην Ιαπωνία στο Τόκιο και παρόλα αυτά ταυτόχρονα περπατάς για λίγα λεπτά από εκείνο το σημείο το πιο high tech, πιο modern, πιο φωτοριστικό που μπορείς να φανταστείς και βρίσκεσαι σε μια τεράστια έκταση πράσινη με temples, με ναούς, με παγώδες, με πάρκα, με δέντρα, λιμνούλες, παπάκια
ο συνδυασμός μου φαίνεται τρελός, είναι σαν να αλλάζεις τελείως περιοχή ας πούμε αλλά παρόλα αυτά είσαι ένα χιλιόμετρο μακριά από το προηγούμενο μέρος που ήταν full μοντέρνο και αστικό τοπίο. Τρελό. Πολύ ωραίο. Πολύ ωραίο, ναι. Συνδυάζει και τα δύο εξαιρετικά. Μου άρεσε πάρα πολύ αυτό. Μετά δεν μπορώ να μην μιλήσω και για το Mount Fuji.
Το πετύχαμε σε μέρες που ήταν ανοιχτό, ορατό, με πολύ ωραίο καιρό Ο καιρός επίσης εξαιρετικός στις μέρες που πήγαμε, είχε ζέστη, μένει και ήλιο Αλλά να μην υποφέρεις και να μην πεθαίνεις από την υγρασία Δεν είχαμε καθόλου υγρασία, δεν πετύχαμε καθόλου βροχή Το Mount Fuji, ένα τοπίο μαγικό, δεν ξέρω πώς να το περιγράψω να βλέπεις ας πούμε, είχε ληστέρια blossom επίσης εκείνη την περίοδο και να βλέπεις τα λούδια τα θυσμένα παντού και απέναντί σου το βουνό πεντακάθαρα με λίγο χιόνι στην κορυφή του και από κάτω να βλέπεις όλη την φύση, όλη την άνοιξη, όλο το κάλος της άνοιξης μπροστά σου, αδιανόητο.
Κάτσε τι περίοδος ήτανε, ποιος ήταν ο ένας... Εμείς πήγαμε Μάιο. Μάιο. Ναι. Άρα, παιδιά, σημειώστε το. Μάιος είναι καλός μήνας για να πάτε από μια. Πολύ καλός μήνας. Μμμ. Πολύ ωραία. Ναι. Άρα, highlight θα έβαζες Mount Fuji, έτσι. Μακρά, μακρά. Οπωσδήποτε Fuji. Άραστα. Και μετά μου άρεσε πάρα πολύ και η Νάρα. Είναι ένα πάρκο με ιερά ελάφια.
Μμμ. τα οποία κυκλοφορούν ανάμεσα στον κόσμο, χωρίς να υπάρχει φύλεξη ή κάτι, με εντυπωσίασαν και τα ελάφια, θα ήθελα να πω εδώ. Ή ξέραν πώς να περνάνε δρόμο, περνούσαν από το... Πέτυχαν να περνάνε από τη διάβαση, θεωρώ ότι ήταν τυχαίο. Δεν θεωρώ ότι ξέρουν να περνάνε από τη διάβαση, δεν ξέρω. Σε τι επίπεδο έχουν εκπαιδευτεί αυτά τα ελάφια.
Α, τάσε! Αλλά ξέρουν να περνάνε δρόμο, με την έννοια ότι βλέπουν αν έρχεται αυτοκίνητο, αν έρχεται αυτοκίνητο σταματάνε, αν δεν έρχεται αυτοκίνητο περνάνε. Ήταν αδιανόητη η εξοικείωσή τους με τη ζωή τραγύρω, με το ότι υπήρχαν αυτοκίνητα, υπήρχαν τουρίστες, διάφορα. Όχι τίποτα, έχω απορίες εγώ. Ε, πες μου. Κάδους, για να πες για τους κάδους.
Κάδους. Ωραία, αυτό ήταν μια δυσκολία. Κάδος δεν είχε παιδιά. Έπρεπε να κάνεις θάμα για να βρεις κάδο. Αλλά παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχαν κάτι πουθενά στην πόλη, δεν υπήρχαν ούτε σκουπίδια πουθενά. Πράγμα που μου έκανε τεράστια εντύπωση, γιατί γενικά για τους Ιάπωνες δεν μου κάνει εντύπωση. Επειδή είχα διαβάσει και στο παρελθόν, ας πούμε, η Ιαπωνική Ομάδα Ποδοσφαίρου, δεν θυμάμαι σε ποια διοργάνωση ήταν, αλλά ήταν guest, όχι οικοδέσποινα.
η χώρα που πάει στο γήπεδο μιας άλλης χώρας και φεύγοντας οι οποδίτους καθάρισαν το γήπεδο τα σκουπίδια τους και οι παίκτες οργάνωσαν τα αποδετήρια οπότε έχοντας αυτή την πληροφορία κάπως στο κεφάλι μου δεν μου έκανε εντύπωση ότι οι Άπονες έπαιρναν ξακούλες μαζί τους για να μαζεύουν τα σκουπίδια τους με κάποιο τρόπο λειτουργούσε το σύστημα οι τουρίστες μου έκανε εντύπωση που δεν...
Δεν ξέρω αν οι τουρίστες ήμασταν τουρίστες και τα αφήνανε όπου να είναι και απλά κάποιος πήγαινε και τα καθάριζε με τεράστια... Κατά φράση φαντάζομαι ότι χρειάζεται μεγάλο πρόστιμο να σε βιάσουν να κάνεις κάτι τέτοιο. Ναι, δεν το ξέρω αυτό καθόλου, αλλά μου έκανε φοβερή εντύπωση ότι ενώ δεν είχε κάδους, ήταν και παντού πεντακάθαρα.
Μετά υπάρχουν μερικές λεπτομέρειες της καθημερινότητας, οι οποίες μου άρεσαν πάρα πολύ και θα τις βάλω τώρα στις τουαλέτες είχε θερμενόμενο κάθισμα δεν ξέρω πως λέγεται ό,τι καλύτερο, αν το είχα αυτό στο σπίτι πιστεύω τα πρωινά θα τα δυσκολογώ να ξυπνήσω έπαιρνα ένα δεύτερο υπνάκο στις τουαλέτες εξαιρετικό, εξαιρετική ιδέα και έχουν και βρυσάκια για να πλένεσαι σαν το μπιντε με ζεστό νερό εξαιρετικό τότε η ιδέα Δεν ξέρω αν αυτή η ιδέα δεν ήμουν πολύ φαν, ίσως επειδή δεν το έχω συνηθίσει ή δεν ήταν πολύ το στυλ μου.
Ωστόσο το ότι το νερό ήταν ζεστούλη, του δίνει πόντους. Και μετά, το άλλο που εκτίμησα ως τουρίστας, είναι το πόσο άμεσο ήταν το σύστημα τους για να μη πληρώσεις φόρο, από τη στιγμή που δεν είσαι πολίτης της Ιαπωνίας και είσαι τουρίστας. Με το που πήγαινες σε μαγαζί προφανώς έπρεπε να πιάσεις ένα όριο τιμής που πρέπει να πληρώσεις, αλλά αν έπιενες αυτό το όριο, πλήρωνες κατευθείαν το μειωμένο, χωρίς το 10% που είναι ο φόρος.
Δεν χρειαζόταν ούτε να πληρώσεις όλο το ποσό, να μαζέψεις τις αποδείξεις και να πας στο αεροδρόμιο, να σκανάρεις αποδείξεις και να πάρεις στην πιστοτική σου, στην κάρτα σου, κάποια στιγμή το ποσό, ούτε τίποτα. πήγαινες απλά με το διαβατήριό σου, έλεγες θέλω να το πάρω με Taxi Refund και σου κόβαν το 10% απευθείας από τη δημή.
Πάρα πολύ καλό. Και επίσης εντυπωσιακά χαμηλές τιμές σε όλα, ειδικά στο φαγητό, η ποιότητα και η ποιότητα του φαγητού που μπορείς να πάρεις. Ερχόμενος από τη Δανία ήταν επίσης οκαριστικό, δηλαδή μπορεί να φάγαμε σε όλοι και ο καινήτς σουσί, εντάξει που φαντάζομαι ότι δεν είναι η καλύτερη ποιότητα σούσι που έχει η Ιαπωνία αλλά για εμάς ήταν πολύ ωραίο και πληρώσαμε 100 κορώνες και οι δύο σύνολο ο Φίλος μου με στο μαχό απονοήθηκε δηλαδή 15 ευρώ περίπου και οι δύο ναι για να φας χωρίς περιορισμό όσο μπορείς να φας σούσι οπότε ναι τι ήθελα εγώ να... λοιπόν Ήτανε όλοι όπως φαντάζομαι πρωί πρωί που πηγαίνουν στα μέσα οι Άπονες με τα κοστούμια τους και τις γραβάτες τους και τις χαρτοφυλακές τους.
Ήτανε. Και 90 μοίρες στο κινητό ή στο τάβλο, ξέρω εγώ. Ναι, ήτανε. Και ήτανε και τα κουρίτσια. Ναι. Δεν ήτανε τόσο... Γιατί τα κουρίτσια δεν τα... Θα σου πω. Οι άντρες ήταν όπως λες με τα κοστούμια τους, γράφασες δεν φορούσαν απαραίτητοι τους, αλλά το σακάκι που κάμισε, ο παντελόνι, ναι. Τα κορίτσια πάρα πολλές φούστες και φορέματα.
Έτσι, ναι. Όπως το βλέπεις ωριακά στα άνιμερ, παιδί μου. Όντως έτσι, με τις πλυσέ τις φούστες και το κολεγιακό το πουλοβεράκι, δεν ξέρω αν έχεις εικόνα αυτή την εικόνα, αλλά έτσι ακριβώς. Πολύ, ήταν πολλοί έτσι, ναι. Οκ. Εντάξει. Τα Pokémon Centers, τι... Τι φας, μπορεί να υπάρχουν και ακροατές, ακροάτρες εδώ πέρα που να...
Ναι. Να ενδιαφέρονται. Τα Pokémon Centers είναι καταστήματα που πουλάνε Pokémon merch. Το ενδιαφέρον σε αυτό είναι ότι σε κάθε κατάστημα, σε κάθε πόλη μπορεί να έχουν ένα Pokemon που δεν το πουλάει κανένα άλλο κατάστημα. Ας πούμε στο αεροδρόμιο έχει τον Pikachu πάνω σε ένα αεροπλάνο και τον Pikachu πιλότο. Και έχει και Pikachu αεροσυνοδό.
Υπάρχει ένα άλλο κατάστημα αξιοθέατος. Είναι το Sky Tree, είναι ένας πύργος που πάει στα 350 μέτρα υψόμετρο και έχει ένα καφέ και στα 400 μέτρα υψόμετρο έχει ένα εστιατόριο. Και έχει βλέπεις πανοραμικά όλο το Tokyo. Σε αυτό το Pokemon Center, λοιπόν, εκεί σε αυτή την τοποθεσία, φουλάνε έναν Pikachu, ο οποίος είναι πάνω στον πύργο αυτόν.
Δηλαδή έχει πάρα... Όχι, όχι, όχι. Ο Ξεφτίνα κρέμεται πάνω από τον πύργο αυτό. Οπότε, έχει κάποια που είναι... συλλεκτικά. ...κιούτ και μοναδικά. Δεν τα βρίσκεις απαραίτητος πάντα. Πρέπει να είσαι και λίγο τυχερός όταν θα πας. Επίσης, μπορεί να παίζει διαφορετικά. Ενέα εποχή πήραμε και ένα που ήταν Sakura themed. Με τον Pikachu με ένα καπελάκι, με Sakura blossom, Cherry blossom.
Ναι. Έχει διάφορα τέτοια. Αυτά είναι πολύ cute. Ναι. Ομολόγο. Αλλά αν δεν είσαι πολύ φίλος των Pokémon, είναι εντάξει. Ναι, ναι. Καλά έχει, πόσα πράγματα έχει, δηλαδή φαντάζομαι ναοί, νομούς πονούς. Ναι, ναι, έχει πάρα πολλούς νομούς. Έχει πολύ έντονη τη μαγαζιά ας πούμε που μπορείς να παίξεις σε, πώς λέγω, arcade. Ή αυτά με τους γάτσους που πρέπει να βγάλεις αντικείμενα και να πέσουν στην τρύπα και να το πάρεις.
Πάρα πολλοί το έχουν στην κουλτούρα τους, στην φιλοσοφία τους, αυτό έχει παντού τέτοια. Και με ό,τι μπορείς να φανταστείς, με τρόφιμα, με Pokémon, με ρακουδάκια, με είδη τεχνολογίας, με βιβλία, ό,τι μπορείς να φανταστείς. Τα πάντα σε τέτοια μηχανήματα που γατζώνεις κάτι και το παίρνεις αν πέσει στην τρύπα. Τι άλλο είχε... είχε πολύ μεγάλα... μαγαζιά με manga και comics και... όχι comics, άνιμε.
Που αν δεν είσαι fan πάλι, οκ. Δηλαδή, μπήκαμε εμείς, εγώ δεν έχω μετά άνιμε κάποιο... κάποια δέση μου, οπότε ναι, οκ. Είδα κάποια συλλεκτικά βιβλία με manga, ως εκεί. Εμ, αυτά. Μάλιστα. Μάτσα ήπιας. Η ερώτηση των 50 εκατομμυρίων ευρώ. Μάτσα δεν ήπια. Μάτσα μούτσα. Το μάτσα, ας πούμε, είναι κάτι που επίσης δεν καταλαβαίνω το hype και επειδή πλέον είναι πολύ hype...
Και έχει γίνει πάλι trendy. Παιδάκια, όλη την ώρα, δεν μπορώ άλλο. Το ματσάι έχει γίνει πολύ hype και στην Ευρώπη. Πάρα πολύ. Η γεύση που μου αφήνει εμένα, μία φορά που του έδωσα μία δοκιμή, ήταν κάτι μεταξύ καζών και χώματος. Μου έλεγε μία κοπέλη, π.χ. μία συμμαθητριά μου, της Προάλλης, που είναι από Ινδανησία. Μου έλεγε η παιδί μου ότι εγώ το λατρεύω το μάτσα γιατί ουσιαστικά στον τόπο μου το πίνουμε πάρα πολύ και είναι ολόκληρη η αιρετελιστία πως θα φτιάξεις το μάτσα τι και τα λοιπά όπως έχουν το σερεμόνι του Τσάγιου τους ας πούμε έχουν και αυτό.
αλλά μου λέει έχει γίνει τόσο σχαμός και σε όλον τον υπόλοιπο κόσμο που πλέον ακόμα και αυτό το φυτό έχει φτάσει σε κορεσμό δηλαδή δεν μπορούν άλλο να έχουν μειωθεί οι φυτίες πρέπει να βάλουν περισσότερες λέω που φτάσαμε βάλει τι να πω και μπορεί να μην έχουμε μεγάλωση με αυτό στις γευστικούς κάλκες εγώ να μην έχουμε γαρουσκητή Οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι απαραγγελιαί.
Κάτσε ρε εμείς γιατί ας πούμε... Α τι εννοείς γιατί και εμείς ας πούμε την άλλη έχουμε μεγάλους που φοβούνται σπρέσους κάποιον άλλο μπορεί να μην αρέσει καθόλου. Να τον γευτεί και να πει τι βλακέρα αυτή. Το καταλαβαίνω αλλά επειδή έχει έρθει στην Ευρώπη και έχει έρθει με τόση ορμή τι να πω λογικά μάλλον είναι δικό μου το ο δικός μου γευστικός κάλικας.
Δεν υπάρχει άνθρωπος που να του αρέσει πιστεύω. Ευρωπαίος. Απλώς να σε φάσει ναι ναι, είναι trendy, ναι ναι, λέει ότι κάνει καλό, ναι ναι. Ναι αυτά. Το ματς εντάξει προφανώς και το έβρισκες σε παγωτό, σε ρόφημα, σε φαγητό, σε μότσι, σε σοκολάτα, σε ό,τι μπορείς να φανταστείς το έβρισκες. Α να πω ένα fun fact. Βεβαίως πολλά να πεις.
Και το διάβασα πρόσφατα αφού γύρισα. Το KitKat, δεν ξέρω αν έχετε ακούσει, το KitKat είναι πολύ δυνατό στην Ιαπωνία. Και διάβαζα πρόσφατα ότι το KitKat τυχαία ακούγεται σαν στα Ιαπωνικά να λες καλή επιτυχία. Αλήθεια! Δεν είναι intended, δεν το σκέφτηκα. Το σκέφτηκε η KitKat με αυτό τον τρόπο. απλά έτυχε να ακούγεται, δεν γράφεται καν το ίδιο, απλά ακούγεται παρόμοια με αυτή τη φράση.
Οπότε τι συνέβη, οι Ιαπωνες μαθητές και φοιτητές έπαιρναν ένα στον άλλο σε περίοδο εξετάσεων, τέτοια για καλή τύχη. Και η Νεστλέ Υπονειρούλα το είδε αυτό και έβγαλε συλλεκτικά, όχι συλλεκτικά, special εκδοχές KitKat στην Ιαπωνία. Με μάτσο! Εκτός από τις γεύσεις, που στην συσκευασία μπορούσες να φέρεις ένα μήνυμα καλής επιτυχίας ή το έστελναν ως δώρο ας πούμε, γονείς στα παιδιά τους που είχαν εξετάσεις κλπ.
Και είναι μία από τις πιο ισχυρές σοκολάτες στην αγορά της Ιαπωνίας. Επίσης, να πούμε ότι τα 7-11 που έχουμε κι εμείς εδώ, είναι πολύ δυνατά στην Ιαπωνία επίσης. τα οποία εκεί έχουν και φαγητό και πολύ αξιοπρεπές φαγητό, δηλαδή νόστιμο και σε πολύ καλές τιμές. Και υπάρχει 7-Eleven την απόστα, κάθε τετράγωνο 2-3, μπορείς να τα βρεις παντού και έχουν τα πάντα.
Δηλαδή μπορείς να κάνεις skip το supermarket και να προμηθεύεσαι πράγματα μόνο από το 7-Eleven. από ήδη οδοντόβρουσες, οδοντόκρεμες, δεκπάνες, ό,τι μπορείς να φανταστείς, μέχρι φαγητό, μέχρι κάτι ψημένα, μέχρι ό,τι μπορείς να φανταστείς. Μάνιμε τα πάντα. Άκουμε, αγώ. Και εδώ μου έλεγε της Πυρράλης μία Δανέζα φίλη ότι εγώ δεν μπορώ στο 7-11 καθόνα. Είναι πολύ ακριβά μου λέει.
Αφού πας στο σούπερ μάρκετ και παίρνεις το ίδιο πράγμα με πολύ λιγότερο τιμή. Είναι αλήθεια. Το μόνο που μου λέει ότι μπορώ να πάω έτσι γρήγορα με βιάσουμε είναι ο καφές. Εσύ, εσύ. Αυτό, ναι. Είναι όντως εδώ πιο ακριβά από το σπίτι. Λέω σιγουριά μου, θα πάμε να φάμε ένα τακίτο στα 7-11. Ναι, αλλά... Πού θα πάμε να το φάμε!
Θα πας όμως να πάρεις τα keto στα 7-eleven μετά από ξενύχτια που είναι και από τις λίγες επιλογές που έχεις ανοιχτά. Δεν θα πεις πω που για μεσημεριανό ας πάω ένα 7-eleven να πάρω πάντα τα keto. Όχι όχι όχι. Οπότε εγώ εξυπηρετώ να αυτό το σκοπό ότι εσύ έχεις τα χρήσεις ανάγκη στα μεσάνυχτα. Μάλιστα η Απομία. Άρα αν έλεγες, αν σε ρωτούσαν τώρα αυτοί που μας ακούνε να πάω ή να μην πάω τι θα έλεγες.
Ω να πάτε με κλείσετε τα μάτια. και η κουλτούρα έχει τόσο πράγματα να δεις και να κάνεις. Δηλαδή εμείς ήμασταν εκεί τρεις εβδομάδες και νιώθω ότι μπορώ να ξαναπάω, να επαναλάβω κάποια, όχι όλα, και να πάω και σε άλλα μέρη που δεν πρόλαβα να πάω και που πιστεύω ότι θα αξίζουν. Πολύ την προτείνω ανεπιφύλακτα και νομίζω ότι είναι πολύ ακριβά να κλείσεις σε απτήσεις και η διαμονή.
Αυτό μου έκανε εντύπωση. Επίσης έχει ανέβει πάρα πολύ τουριστικά Οπότε έχει άπειρο κόσμο Άπειρους τουρίστες Και θα βάλω εδώ μια παρένθεση Μπορείτε να με κράξετε στα σχολεία από κάτω Αν θέλετε Το προκαλώ Με αυτό που θα πω Αλλά έχει κακό τουρίστα Τον τουρίστα που δεν τον νοιάζει ο τουρισμός Τον νοιάζει να βγάλει φωτογραφίες Εδώ σου λέμε έχουν πάει όλοι οι φλέσεις Έχουν από την Ελλάδα Έχουν πάει ορδές Για να βγάλουν μια απλή φωτογραφία ένα απλό βίντεο, ένα reel, αναθεματισμένο.
Ναι, ναι, αυτό το επιβεβαιώνω σε σημείο που λες δεν μπορεί ας πούμε κάποιος να ρισκάρει να το χτυπήσει αυτοκίνητο για να βγάλει στη μεγαλύτερη διασταύρωση του κόσμου ας πούμε φωτογραφία που να τη διασχέσει μόνος του. Γιατί αυτό το είδα να γίνεται μπροστά μου. Γιατί αξίζει η φωτογραφία στη διασταύρωση που αν με ρωτάς ναι είναι η μεγαλύτερη διασταύρωση του κόσμου Μα αν την τραβήξεις στη φωτογραφία να περπατάς στη διασταύρωση Αν ο άλλος δεν ξέρει, δεν καταλαβαίνεις πόπο τι διασταύρωση είναι αυτή η μονοδική Είναι απλά μια διασταύρωση κυριελόγητικά Είναι απλά μια διάβαση στην οποία περπατάς Λέω αξίζει να ρισκάρεις τη ζωή σου να περάσεις το δρόμο Την ώρα που δεν είναι να περάσεις για να είσαι μόνος όταν θα βγει η φωτογραφία Σε μια διασταύρωση που κατά πάση επιθανότητα κάποιος που δεν έχει ιδέα από η Ιαπωνία δεν θα καταλάβει καν και πώς έβλεπα τρελά πράγματα δηλαδή λες δεν μπορεί να είμαστε τόσο κολλεμένοι με το τι θα δείξουμε στα social δεν μπορούσα να το διανοηθώ ότι γίνονταν πράγματα τέτοια
ναι κάνα άσχετο τώρα τώρα θυμήθηκα που μου είπες μια ιστοριούρια πες και το άλλο ότι ένας στο τρένο συνοπλούσε με την AI κοπέλα του Ναι, αυτό ήταν επίσης από τις στιγμές που με την τεχνολογία λέμε. Εκεί που ένιωσα όντως πάλι ότι είμαστε σε επεισόδιο του Black Mirror. Επίσης, να πούμε ότι η Απωνία έχει το πρόβλημα του Men Loneliness.
Και κάπου μετά από αυτό το ταξίδι αναρωτιέμαι, είναι έτσι με την τεχνολογία λόγω του Men Loneliness ή υπάρχει το Men Loneliness γιατί είναι έτσι με την τεχνολογία. δεν έχω καταλήξει σε κάποιες γενέες μήπως είναι φαύλος κύκλος εν τέλει όλο αυτό ναι ίσως είναι το ένα φέρνει το άλλο και όσο το ένα φέρνει το άλλο έρχεται και ξανά το πρώτο καλά και όλο αυτό με τη δουλειάρες που δουλεύουν από το πρωί μέχρι το βράδυ που να πάρουν ανάσα να βγουν μια κοπέλα τελικά και άλλο επεισόδιο συμβάνει τέλος πάντων που είχαμε ήταν που πήγαμε να φάμε ένα βράδυ το τελευταίο βράδυ νομίζω και στο διπλανό τραπέζι ήταν δύο πιτσιρικάδες μεταξύ 15 και 17 δεν μπορώ να προσδιορίσω ακριβώς την ηλικία και έτρωγαν στο εστιατόριο μαζί και ο καθένας έβλεπε διαφορετικό πράγμα στο κινητό του και φύγαμε από εκεί και αναρωτιόμουν γιατί αυτά τα δύο παιδιά έγιναν την ανάγκη να βγούνε έξω για να δει ο καθένας ότι είναι ένα δι και δεν έκατσαν σπίτι αδερφή να δει ο καθένας ότι είναι ένα δι
Αφού δεν έβγαναν λέξη μεταξύ τους, δεν αντάλλαξαν λέξη. Και μετά, αν ας πούμε, αλληλεπιδρούν έτσι με τις παρέες τους, φαντάζομαι πως αλληλεπιδρούν και με τις σχέσεις τους. Ή πώς πιστεύουν ότι φλερτάρουν, ας πούμε. Ναι. Ναι. Σε αυτά τα θέματα ήταν λίγο... Αχώνουμε γενικά με αυτά τα πράγματα. Αυτή ήταν η εικόνα που έχω εγώ από τις τρεις εβδομάδες που πέρασα στην Ιαπωνία.
Ήταν λίγο περίεργο το πώς το είχα στο μυαλό μου, γιατί ξέρεις έχουμε ακούσει ότι η Ιαπωνία ζει στο μέλλον και στο 2050 ή στο 2100 και σε αναστιγμές το έβλεπα αυτό, αναστιγμές όμως έγινε ότι είμαστε στα 80. Ας πούμε έχουν το σύνκανσεν, το bullet train, αυτό που πάει με 350 χιλιόμετρα την ώρα. Ταυτόχρονα για το απλό τρένο, όταν έπρεπε να βγάλουμε εισιτήριο μιας εβδομάδας, πέντε ημερών, το εισιτήριο αυτό ήταν χάρτινο.
Το κλείσαμε online, αλλά έπρεπε να πάμε να μας το τυπώσει ένας υπάλληλος στο σταθμό, να το σφραγίσει και μετά εμείς έπρεπε αυτό το χάρτινο εισιτήριο να το έχουμε πέντε μέρες μαζί μας, μαζί μας για να το τσεκάρουμε κάθε φορά που πέραν βγαίνουμε σε στεφμό. Και λέω πως γίνεται από τη μία να μου έχεις το scene can scene, το πιο γρήγορο τρένα στον κόσμο.
Και τόσα τεχνολογία και τέτοια. Και από την άλλη να είμαι με το χάρτι νοηστήριο, φοβόμουν να ήμουν κάθε μέρα, μη μου το πάρει ο αέρας, μη μου πέσει, μη μου βραχεί μέσα στη τζάντα, μη μου στάξει το νερό, μην το ξεχάσεις το ξενοδοχείο. Ενώ είχαμε κάνει την κράτηση online. Δηλαδή αυτό μου φαινόταν αδιανόητος ο συνδυασμός από την μία σύνκανη θένα, από την άλλη χαρτιένο εισιτήριο και να βρω υπάλληλο στο σταθμό να μου το εκτυπώσει.
Ναι. Καλά, ναι, μην σκεφτούμε και το γεγονός ότι, οκ, μπορεί να βλέπεις ένα τόσο υπερσύγχρονο φουτριστικό περιβάλλον και στο επόμενο στενάκι να βλέπεις μια φτωχογειτονιά, ξέρω εγώ. Ναι. Αυτά. Αυτά. Αυτά. Δεν ξέρω, τι εικόνα έχετε εσείς τελικά, είναι η Ιαπωνία ζει στο 2050, ζει στο μέλλον. Ναι, απαντήστε μας αυτό. Ή οποιαδήποτε εμπειρία έχετε εσείς, μπορεί να μένετε στην Ιαπωνία.
Α ναι. Μπορεί να πήγατε ως τουρίστες και τουρίστρες εκεί. Πείτε μας ό,τι θέλετε, μπορείτε να βάλετε ένα σούσι, να πείτε. Να κάνουμε ένα disclaimer εδώ πέρα, προφανώς, ότι αν κάποιος μένει στην Ιαπωνία, σίγουρα μπορεί να έχει διαφορετική εικόνα και να τα βλέπει τα πράγματα τελείως διαφορετικά επίσης δεν ξέρουμε τι ισχύει με το συστήμα υγείας, τι ισχύει με το πως είναι να ζεις εκεί ως έξπατ και όλα αυτά αν κάποιος που μας ακούει είναι στην Ιαπωνία και ζει στείλτε μας μήνυμα να κάνουμε ένα επεισόδιο έχουν φιάσει οι εκκλήσεις μας τελευταία οπότε θα κάνω εγώ μάνιφες ωραία, τέλεια αυτά, εμείς θα τα πούμε την επόμενη εβδομάδα με έναν επεισόδιο ως τότε μας ακούτε στο youtube στο spotify και σε όλες τις πλατφόρμες podcast και αυτό τα λέμε φιλάκια πολλά
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
