Δυσλεξία: πριν το «δεν τα καταφέρνει»
Η Νευροδιαφορετικότητα στην καθημερινότηταΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Η Φαίδρα Μπούκουρα, ιδρυτικό μέλος της Life is for All, συζητά με την εκπαιδευτική ψυχολόγο και Πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Δυσλεξίας και επίσης ιδρυτικό μέλος της Life is for All, Ελένη Λιβανίου για το πώς αναγνωρίζεται και αντιμετωπίζεται η δυσλεξία και γιατί η έγκαιρη παρέμβαση είναι τόσο σημαντική. Στη συνέχεια, ο Δημήτρης Μαθιός μοιράζεται τη δική του εμπειρία ως άτομο με δυσλεξία, μιλώντας για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε λόγω της αργής διάγνωσης, αλλά και για το πώς η διαφορετικότητα μπορεί να εξελιχθεί σε έναν διαφορετικό τρόπο να μαθαίνεις, να δημιουργείς και να βλέπεις τον κόσμο.
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ανάγνωση και γραφή. Υπάρχει σε όλα τα αλφάβητα, είτε αυτό είναι αλφαβητικές οι γλώσσες είτε δεν είναι, διότι έχει σχέση με αυτό που ακούω, πώς το επεξεργάζουμε και μετά πώς το περνάω στο γραπτό. Επομένως, η δυσλεξία είναι μια ιδιαιτερότητα, δεν τη λέω δυσκολία, που παρουσιάζεται στους ανθρώπους σαν προβλήματα στη γραφή και στην ανάγνωση από τα πρώτα χρόνια του σχολείου και η δυσκολία αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι δεν γεννηθήκαμε ούτε για να γράψουμε ούτε για να διαβάσουμε.
Ο εγκέφαλος δηλαδή ψάχνει να βρει ποια συστήματα πρέπει να ενεργοποιηθούν για να μπορέσει πραγματικά να έχει αυτά τα αποτελέσματα. Πάρα πολλές έρευνες έχουν ψάξει να δουν ποια είναι τα αίτια σε πάρα πολλά επίπεδα και του νοητικού δυναμικού, δηλαδή πόσο έξυπνο είναι ένα παιδί, πόσο διαβαστερό είναι ένα παιδί, πόσο προσεκτικό είναι ένα παιδί, πόσο πειθαρχημένο είναι ένα παιδί.
Και εκεί που καταλήγουμε όλοι είναι ότι ναι παίζει μεγάλο ρόλο η εκλογή και ευσύ, το νοητικό δυναμικό δηλαδή, αλλά παίζει πάρα πολύ μεγάλο ρόλο η ακουστική επεξεργασία. Δηλαδή αυτό που ακούω κατά πόσο εγώ μπορώ να το σπάσω στα φωνήματα. Η φωνολογική συνειδητότητα που λένε και οι λογοπαιδικοί. Να καταλαβαίνω δηλαδή αυτοί οι ήχοι πώς ακούγονται όταν τους απομονώσω.
Το φου ας πούμε πριν ακόμα να ξέρω πώς γράφεται το φου αλλά να μπορώ να το απομονώσω. Γράφω ας πούμε να ακούσω και το ρο και να μπορώ να το απομονώσω. Επομένως το πρώτο κομμάτι λοιπόν είναι η ακουστική πρόσληψη και η επεξεργασία. Το δεύτερο κομμάτι που είναι πάρα πολύ σημαντικό είναι η εκλογήκευση. Αλλά αυτά χονδρικά εμπεριέχουν μέσα και τη μνήμη πόσο μπορώ εγώ να θυμάμαι.
έχουν μέσα το κομμάτι τι ερεθίσματα έχω εγώ μέχρι τώρα σε αυτή την ηλικία από πλευράς και λεξιλογίου, αλλά και γενικών ερεθισμάτων που με έχει εκθέσει η οικογένειά μου, να πάω στα μουσεία, να βγω στον κήπο, να δω για τα φυτά κλπ. Αυτά λοιπόν όλα είναι πάρα πάρα πολύ σημαντικά. Όταν λοιπόν μιλάω για δυσλεξία, μιλάω για ένα πάρα πάρα πολύ σύνθετο σύστημα και γι' αυτό δεν υπάρχει ένα σύστημα για όλους.
Ξέρουμε τι ποσοστό του πληθυσμού αφορά η δεσλεξία. Ναι, χονδρικά, μιλάω για την Ευρώπη και για τα αλφαβητικά συστήματα, είναι 5 με 17%. Ποια είναι τα πρώτα σημάδια της δεσλεξίας στην προσχολική ηλικία που θα μπορούσε να εντοπίσει ο παιδευογός ή ο γονιός. Θα ξεκινήσω για το νηπιαγωγείο, όπου εκεί γίνεται εισαγωγή στην προγραφή και την προανάγνωση.
όπου εκεί πραγματικά θα δω αν το παιδί δυσκολεύεται πάρα πολύ ακόμα και το όνομά του να μπορέσει να απομονώσει τα γραφήματα που φτιάχνουν το όνομά του και να μπορεί να τα αναπαράγει. Είναι πάρα πολλά παιδάκια επομένως που μόνο από αυτή την περίοδο την πρώτης πρώτης δημοτικού μπορεί η νηπιαγωγός να το δει αλλά είναι πάρα πολύ νωρίς όμως ακόμα να μιλήσει για δυσλεξία γιατί έχουμε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό παιδιών τα οποία έχουν αργό ρυθμό ορίμανσης.
Χωρίς αυτό να σημαίνει κάποιο πρόβλημα, απλώς αυτός είναι ο ρυθμός τους. Ακριβώς. Είναι όπως το παιδάκι, το κοριτσάκι το οποίο αδιαθετεί στα 8 και το άλλο στα 15. Απλά ένας αργός ρυθμός ορίμανσης, οργανικό. Εδώ είναι συστημάτων του εγκεφάλου και γι' αυτό πρέπει να δίνουμε χρόνο. Δηλαδή στο εξωτερικό χρησιμοποιού είναι τον όρο slow learner που σημαίνει αργός την εκμάθηση.
Εμείς δεν το έχουμε καθόλου, ούτε το λαμβάνουμε υπόψη. Και ποια είναι τα σημάδια που θα δει ο νηπιογωγός Θα δει τη δυσκολία δηλαδή στην προγραφή και στην προανάγνωση Ακριβώς, δηλαδή από εκεί θα καταλάβει ότι το παιδί δεν αναγνωρίζει τα γραφήματα Θα δει ότι το παιδί την ώρα που πάει να γράψει το όνομά του Αντί να γράψει Ελένη, γράφει Νιέλε Θα δει ότι αυτό το παιδί ενώ μιλάει καθαρά Έχει πολύ ωραίες σκέψεις, τραγουδάει, τα μαθαίνει όλα πάρα πολύ ωραία δεν μπορεί αυτά να τα αποτυπώσει στο χαρτί ή δεν μπορεί μετά να τα διαβάσει και ενώ, ας πούμε, σπάει τη λέξη τον έχει μάθει η δασκάλα να τα σπάει σε συλλαβές ή να τα σπάει στα γραφήματα μετά όταν του πει, για πες μου, του γου, α, του, α, γ, τα δεν μπορεί να πει τη λέξη γάτα Αυτά είναι τα ίδια σημάδια και στην αρχή του δημοτικού και δεν είναι τα ίδια σημάδια σε όλα τα παιδιά, πρέπει να πω και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό να το λάβουμε υπόψη και γι' αυτό χρειάζεται πραγματικά ο ειδικός να είναι πραγματικά ειδικός.
Να μην είναι κάποιος ο οποίος τελείωσε την ψυχολογία και κάνει και το ειδικό μαθησιακό. Άρα λοιπόν, ποιος είναι ο αρμόδιος για τη διάγνωση γιατί καταλαβαίνω ότι δεν πάμε απλώς σε ένα κέντρο λογοθεροπείας και τους λέμε το παιδί δυσκολεύεται στην ανάγνωση, μάλλον έχει δυσλεξία. Έχω περιπτώσεις που μου λένε ότι το παιδί πήγανε στον οτολαριγκολόγο και τους είπε ότι το παιδί έχει δυσλεξία ή έχει το σύνδρομο ελληματικής πρόσοχης.
Και επειδή είναι γιατρός, σήμερα τον πίστεψε. Λοιπόν, πρώτα απ' όλα πηγαίνω σε ένα κέντρο διεπιστημονικό. Που τι σημαίνει αυτό ότι χρειάζεται μια διεπιστημονική διάγνωση. και η διεπιστημονική διάγνωση εμπεριέχει να δει τους γονείς ένας οικογενειακός ψυχολόγος ή κοινωνικός λειτουργός για να πάρει το ιστορικό του παιδιού, διότι μπαίνουν πάρα πολλοί παράμετροι.
Τι συνέβη στη διάρκεια της κοίησης, αν είναι υιοθετημένο το παιδί, δηλαδή λεπτομέρειες τις οποίες καμιά φορά οι γονείς ξεχνάνε, ίσως ή θελημένα να μεταφέρουν. Αλλά αυτά είναι πάρα πολύ σημαντικά. Επομένως χρειάζεται ο οικογενειακός ψυχολόγος για να δούμε τι γίνεται στη σχέση προγέννησης, στη διάρκεια της κοίησης αλλά και στη μεταγενετική περίοδο πώς εξελίχθηκε το παιδί.
Το άλλο κομμάτι είναι να το δει το παιδί Ο κλινικός παιδοψυχολόγος Βλέπετε βάζω ειδικότητες Και θέλω να τις θυμάστε αυτές Ο κλινικός παιδοψυχολόγος Που θα κάνει το τεστ νοημοσύνης του παιδιού Και τα προβολικά τεστ Για να δει το συναισθηματικό κόσμο του παιδιού Διότι είτε το θέλουμε είτε όχι Το συνέσθημά μας πάρα πολλές φορές Υπαγορεύει και το πως εγώ θα επενδύσω στη μάθηση Δηλαδή το παιδί το οποίο έρχεται από το σπίτι μετά από καυγά του μπαμπά και της μαμάς, όσο γλυκιά και να είναι η δασκάλα του και όσο και ενδιαφέρον το μάθημα, δεν θα επενδύσει εκείνη την ημέρα.
Λοιπόν, όλα αυτά είναι πάρα πολύ σημαντικά. Ο τρίτος που πρέπει να δει το παιδί είναι ο σχολικός ψυχολόγος ή ο εκπαιδευτικός ψυχολόγος ή ο ειδικός εκπαιδευτικός, αλλά με πραγματικές περγαμηνές. και όχι ένα σεμινάριο 15-20 ώρων που παρακολούθησε. Γιατί διότι άλλο είναι η θεωρία και άλλο είναι μετά η πράξη. Εγώ μέχρι σήμερα ανακαλύπτω περιπτώσεις που λέω α, αυτό δεν το είχα ξανασυναντήσει γιατί κάθε περίπτωση είναι μοναδική και το επαναλαμβάνω, η κάθε περίπτωση παιδιού είναι μοναδική η οποία θα αξιολογήσει πραγματικά τι γίνεται με το παιδί και από πλευράς από κωδικοποίησης που είναι η ανάγνωση αλλά και κωδικοποίησης.
Και όχι μόνο πώς κωδικοποιεί τις λέξεις που είναι η ορθογραφία αλλά και πώς μπορεί να διατυπώσει μια πρόταση από πλευρά σύνταξης. Επομένως αυτά είναι πάρα πολύ σημαντικά. Και εξειδικευμένα. Προπάντων αν έχω ένα παιδί το οποίο στη συνέντευξη την προφορική μαζί με τη μητέρα ή τους γονείς του και τους δύο βλέπεις ότι είναι ένα παιδί που ο λόγος του έχει καλή ροή.
Η σύνταξη είναι σωστή, η γραμματική χρήση είναι σωστή Το λεξιλογιό του πολύ καλό Και μετά βλέπω ένα γραπτό το οποίο βλέπω ότι έχει πολλά προβλήματα Δεν ανταποκρίνεται σε αυτή την πρώτη εικόνα Γιατί έχω και παιδιά τα οποία γράφουν σωστά ορθογραφημένα Αλλά με πάρα πολλά προβλήματα στη σύνταξη Άρα στη διεπιστημονική διάγνωση παίρνουμε το οικογενειακό ιστορικό Μας βλέπει ο εκπαιδευτικός ψυχολόγος Ο κλινικός παιδοψυχολόγος Είναι απαραίτητο το IQ μας Ο ειδικός παιδαγωγός Στη συνέχεια χρειάζεται να δούμε Γι' αυτό και γίνεται πρώτα η αξιολόγηση με το νοητικό δυναμικό Διότι η επικοινωνία με την κλινική παιδοψυχολόγο Και στη συνέχεια από τον ειδικό εκπαιδευτικό Δίνει εικόνα κατά πόσο έχω ένα παιδί το οποίο μπορεί να έχει και προβλήματα στο λόγο Αναπτυξιακή γλωσσική διαταραχή Άρα μιλάμε για τη συνοσιρότητα εδώ Ακριβώς. Και είναι απαραίτητη η συνοσιρότητα.
Γιατί είναι απαραίτητη η συνοσιρότητα? Διότι χρειάζεται να ξέρω πραγματικά αν τα προβλήματα που παρουσιάζει το παιδί στη γραφή και στην ανάγνωση, στην πραγματικότητα ξεκινούν από τα προβλήματα του λόγου. Η αναπτυξιακή γλωσσική διαταραχή είναι κατά 75% συνοσιρότητα με τη δυσλεξία. Πάρα πολύ ψηλή. Και γι' αυτό είναι σημαντική η διεπιστημονική διάγνωση.
και όχι ότι το παιδί κάνει ορθογραφικά λάθη ή το παιδί δεν διαβάζει καλά. Το ξεκινώ εγώ με έναν ειδικό εκπαιδευτικό χωρίς να ξέρω το πώς και γιατί. Εδώ θέλω να σημειώσω ότι τέτοια κέντρα διεπιστημονικής διάγνωσης είναι τα κέντρα του δημοσίου, τα κεδασί. Είναι τα κεδασί και είναι και στα νοσοκομεία και είναι και τα ιατροπαιδαγωγικά κέντρα.
Λοιπόν, εάν είναι πολύ μικρό το παιδί και είναι το να περιμένω από τη λίστα ας πούμε του ΚΕΔΑΣΥ ότι το παιδί θα το δουν σε ένα χρόνο, μπορώ να πάω να ξεκινήσω πάλι σε κρατικό φορέα, είτε σε γιατροπαιδαγωγικό κέντρο, είτε στις μονάδες που έχουν τα νοσοκομεία παιδών. Όλα έχουν ειδικούς εκπαιδευτικούς. Λοιπόν, δεν σταματάω στο γεγονός ότι και τη στιγμή που μου το καλύπτει το κράτος αυτή τη διάγνωση, δεν περιμένω το ΚΕΔΑΣΥ.
Εάν το παιδί από τον υπιαγωγείο ή από πολύ μικρή ηλικία ενώ είναι ακόμα στον υπιαγωγείο με προβληματίσει ο λόγος του και δεν χαριτολογώ επειδή το παιδί τα λέει στραβά ή δεν μπορεί να αρθρώσει κάποια φωνήματα ή κάνει αντιπαράθεση των συλλαβών μέσα στις λέξεις και έχει φτάσει και είναι 4-5 χρονών δεν βλέπω πόσο χαριτωμένο είναι ναι το λατρεύω μ' αρέσει έτσι όπως τα λέει θα τρέξω αμέσως να το δει λόγο παιδικός.
Και ακόμα σε αυτή την ηλικία θα το πάω σε αναπτυξιακό παιδίατρο, απαραίτητος σήμερα από τη βρεφονιπιακή ηλικία αυτή η ειδικότητα. Όχι ο απλός παιδίατρος, ο αναπτυξιακός παιδίατρος. Άλλη ειδικότητα. Γιατί αυτός βλέπει το πώς εξελίσσεται το παιδί νευροβιολογικά, νευροσυναισθηματικά, νευρογνωστικά. Η διεπιστημονική διάγνωση είναι αυτή που θα καθορίσει τις παρεμβάσεις που θα κάνουμε.
Απόλυτα, διότι εκεί βλέπουμε και πώς λειτουργεί και πώς επικοινωνεί το ζευγάρι Ακόμα και αν είναι μονογονεϊκή οικογένεια, ποιος μένει με το παιδί τα απογεύματα κτλ Αυτά όλα είναι πάρα πολύ σημαντικά Και είναι αυτή η οποία θα καθορίσει πραγματικά ποιες είναι οι ανάγκες Και πώς πρέπει σωστά να πλαισιωθεί το παιδί από όλους Και από τους ειδικούς, αλλά και από την οικογένεια Επομένως μπορεί να υπάρξει περίπτωση που το παιδί ναι παρουσιάζει δυσλεξικά χαρακτηριστικά Αλλά είναι πιο προεξέχοντα τα προβλήματα στο λόγο Οπότε θα ξεκινήσει η λογοθεραπεία ίσως δύο φορές την εβδομάδα Και ίσως μια φορά την εβδομάδα το ειδικό μαθησιακό Απλά για να έρθει να ακουμπώσει και με το ζητούμενο του σχολείου Εκεί θα είναι άκρος απαραίτητη συμβολευτική των γονιών Γιατί διότι οι γονείς δεν πρέπει πραγματικά να ακυρώνουν αυτό που προσπαθεί να κάνει η λογοπαιδικός ή αυτό που πρέπει να κάνει η δική εκπαιδευτικός, το πως πρέπει να διαβάζεις το παιδί, πως πρέπει να γράφει το παιδί, πως πρέπει να οργανώνεται και να προγραμματίζεται το παιδί.
Δηλαδή έχω γονείς οι οποίοι μου λένε, εγώ δεν ξέρω, ας πούμε και εγώ είμαι εκπαιδευτικός. Ναι, αλλά δεν είσαι ειδική εκπαιδευτικός Δεν ξέρεις το παιδί σου με αυτή την ιδιαιτερότητα Πώς πρέπει να το πλαισιώσεις Και χωρίς να το θέλεις το πιέζεις Και αυτό το παιδί τώρα φοβάται Κλαίει κάθε φορά που βλέπει ότι έχει να γράψει Γιατί κλαίει το παιδάκι και είναι μόνο 6,5 χρονών Γιατί έχει τραυματιστεί Γιατί έχει τραυματιστεί Διότι η μαμά ξαφνικά το πιέζει πάρα πολύ Το ελέγχει Άρα η συμβουλευτική εκπαιδεύει τους γονείς στο πώς και αυτοί να λειτουργήσουν υποστηρικτικά προς το παιδί Ακριβώς, γιατί είναι και περιπτώσεις που λες στο γονιό ξέχνα ότι το παιδί σου πηγαίνει σχολείο Άσε τους ειδικούς να δουλέψουν μαζί του διότι είναι κάποιοι γονείς που λέει δεν μπορώ να το ελέγξω Εγώ μεγάλωσα σε ένα σύστημα το οποίο οι γονείς μου με ελέγχανε από την ώρα που ερχόμουν από το σχολείο μέχρι την επομένου που πήγαινα στο σχολείο Ακόμα και μες στα αυτοκίνητο μου έχουν επιγονείς ότι με ρωτούσαν να τους πω το μάθημα ή το γραμματικό κανόνα ή τις πράξεις του παροπλασιασμού.
Λοιπόν, αυτά είναι βιώματα και γι' αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό ο γονιός να κάνει συμβουλευτική. Γιατί αυτά τα βιώματα ξαφνικά έρχεται να είναι απέναντί του και αυτά τα βιώματα που εκείνον τον καθήλωσαν και δεν τον άφησαν να εξελιχθεί όπως θα ήθελε, τα περνάει στο παιδί του, το οποίο έχει και μια ιδιαιτερότητα όμως. Οι ειδικοί που κάνουν παρεμβάσεις πρέπει και αυτοί να συμβουλευτούν την ακριβή διάγνωση για να ορίσουν το θεραπευτικό τους πλαίσιο.
Ο λόγος που λέω για διαπιστημονική διάγνωση, ξεκίνησα με αυτό, είναι γιατί πρέπει να είναι σε κέντρα όπου να ξέρει ο γονιός ότι αυτοί οι άνθρωποι που ανέλαβαν το παιδί επικοινωνούν μεταξύ τους. Και μπορεί να πει ας πούμε η λογοθεραπεύτρια ότι ξέρεις εγώ ολοκλήρωσα, τώρα παίρνεις εσύ τη σκητάλη. ή ειδική εκπαιδευτικός να πει ότι εγώ δεν του κάνω ειδικό μαθησιακό, του κάνω ψυχοπαιδαγωγικό επειδή το παιδί είναι πάρα πολύ τραυματισμένο και δεν θέλει να επενδύσει πλέον στο έλα να γράψουμε.
Άρα αυτές οι παρεμβάσεις πρέπει να έχουν ξεκάθουρους στόχους, δεν είναι αόριστες. Ακριβώς και είναι και περιπτώσεις που το παιδί είναι τόσο βαθιά τραυματισμένο προπάνω στις μεγαλύτερες τάξεις του δημοτικού ή ακόμα και στις αρχές του γυμνασίου που το παιδί στην πραγματικότητα θέλει ατομική ψυχοθεραπεία. Μας λες λοιπόν Ελένη ότι ο μεγάλος κίνδυνος του να μην παρέμβουμε τις ειδικές μαθησιακές δυσκολίες και συγκεκριμένες της λεξίες για την οποία μιλάμε τώρα είναι να οδηγήσουμε σε μια ασχολική παρέτηση ή σε δευτερογενή ψυχολογικά προβλήματα.
Και όχι μόνο παρέτηση αλλά και σε μια προβληματική συμπεριφορά. Το παιδί το οποίο κάνει εκρήξεις, κάνει φυγές. έχω παιδιά 15-16 χρονών τα οποία φεύγουν από το σπίτι και οι γονείς πέφτουν από τα σύννεφα ξαφνικά γιατί τους λες ξέρεις τώρα ανακαλύψατε το παιδί σας έχει πρόβλημα γιατί μέχρι χθες λέγατε ότι απλά ήταν τεμπέλης ότι δεν καθότανε λοιπόν όλα αυτά είναι πάρα πολύ σημαντικά δηλαδή πρέπει να παρακολουθώ το παιδί μου αλλά όχι για να το διορθώσω εγώ να προσαρμοστώ στο δικό του κόσμο και να προχωρήσω με το δικό του το δεδομένο να το βοηθήσω. Διαφορετικά χωρίς να το θέλω το κακοποιώ και αυτά είναι τραύματα και σήμερα η ψυχολογία μιλάει πάρα πολύ για αυτά τα παιδικά τραύματα τα οποία τα κουβαλάμε και σαν ενήλικες και μετά σαν γονείς.
Ελένη, σε ευχαριστούμε πάρα πολύ. Εγώ σας ευχαριστώ που μου δώσατε την ευκαιρία να πω πράγματα τα οποία πραγματικά θέλω να μοιράζομαι με τους γονείς. Στο δεύτερο μέρος αυτού του επεισοδίου φιλοξενούμε τον κύριο Δημήτρη Μαθιό. Ο κύριος Μαθιός είναι αρχιτέκτον μηχανικός, έχει διατελέσει επί σειρά ετών Διευθύνων Σύμβουλος της εισηγμένης εταιρείας Μαθιός Πυρίμαχα ΑΕ και σήμερα είναι μεταξύ άλλων Αντιπρόεδρος του Εμπορικού και Διομηχανικού Επιμελητηρίου Πυραιός καθώς και εξωτερικό μέλος του Συμβουλίου Διοίκησης του Πανεπιστήμιου Πυραιός.
Σήμερα όμως θα μας μιλήσει με μια άλλη ιδιότητα από εκείνες που σπάνια κοινοποιούνται από ανθρώπους της οικονομίας και των επιχειρήσεων Εκείνη του δυσλεξικού Ο κύριος Μαθιός είναι συγγραφέας του βιβλίου Δυσλεξία το χάρισμα της διαφορετικότητας το οποίο μιλά με σπάνια γλαφυρότητα για τη ζωή του με τη δυσλεξία Για αυτή την εμπειρία του θα μας μιλήσει σήμερα Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcasts ή στην καθημερινή.gr Κύριε Μαθιέ, καλώς ήρθατε στην Ευρωδιαφορετικότητα στην Καθημερινότητα.
Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση και μου δίνετε την ευκαιρία να πω ορισμένα πράγματα που έχουμε ζήσει εμείς οι διευθυντικοί και μάλιστα χρόνια πριν, κυρίως στη δεκαετία του 60 που το πρόβλημα ήταν μεγάλο γιατί δεν είχαμε αναγνώριση του προβλήματος. Τρώγαμε ξύλο και από το σχολείο και από τους γονείς γιατί μας θεωρούσανε τεμπέληδες ή δεν προσέχαμε, είχαμε αλλού το μυαλό μας, αλλά αυτό το πράγμα δεν ίσχυε.
Υπήρχε το πρόβλημα της δυσλεξίας. Εγώ θέλω να σας ρωτήσω, πώς ζήσατε την παιδική πραγματικότητα του δυσλεξικού. Ήταν η ζωή μας γενικά, γιατί δεν θέλω να μιλάω μόνο για μένα, ήταν περιπαιτιώδης. Δηλαδή άμα δεν κάναμε κάτι θα είμαστε στο τέρμα της τάξης, θα είμαστε κακοί μαθητές. Από εκεί και πέρα αναπτύξαμε μια άμυνα που άλλοι τα καταφέρναν καλύτερα, άλλοι λιγότερο καλύτερα, εξαρτιόντως και από τους γονείς.
Εμένα η συμπαράσταση των γονιών μου ήταν μεγάλη, κυρίως από τη μητέρα μου, η οποία δεν μου έφερνε δυσκολίες, με άφηνε να κάνω αυτό που ήθελα. Και βέβαια καταλάβαινα ότι υπήρχε ένα πρόβλημα, δεν ήξερα τι ήταν, αλλά έβλεπα ότι αν έκανα κάποιες κινήσεις, ας πούμε απλοϊκά, την έβγαζα καθαρή. Εσείς νιώθατε ότι προσπαθούσατε, διαβάζατε και το διάβασμά σας, τις γνώσεις σας, δεν μπορούσατε να τις αποτυπώσετε στο χαρτί.
Κυρίως, κυρίως εγώ δεν μπορούσα να διατυπώσω τη σκέψη μου στο χαρτί. Δηλαδή το πρόβλημα μεγάλο ήταν στην έκθεση. Έγραφα πέντε σελίδες έκθεση και μετά το διάβαζα δεν είχε καμιά σχέση αυτό που νόμιζα ότι είχα γράψει με αυτό που έγραψα. Ήταν δηλαδή φοβέρο και πάλιστα. είχα πάντα δύο-τρεις σελίδες, ξανά γράφα την έκθεση, τη διάβαζα, πάλι έχει διόρθωση και από πέντε σελίδες έκανα μισή σελίδα έκθεσης στο τέλος.
Οι γονείς σας γνώριζαν και οι δάσκαλοι σας γνώριζαν ότι εσείς πραγματικά καταβάλλετε την προσπάθεια απλώς δεν έχει αποτέλεσμα ούτε οι γονείς. Δεν είχαν την παιδεία τότε να το προσέξουν. Σου λέει αυτός χαζευεί. Απ' τη στιγμή που ο επαγγελματίας δάσκαλος δεν τους έλεγε τίποτα, απλώς του έλεγε χαζεύει ή δεν γράφει καλά. Τι να κάνει η γυναίκα, μια κοινή γυναίκα ήταν η μάνα μου, όπως όλοι στο τριχαετία το 60.
Δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι είχες πρόβλημα και μάλιστα υπήρχαν πολλά παιδιά με δυσλεξία. Εσείς σε ποια στιγμή της ζωής σας καταλάβατε ότι υπάρχει ένα πράγμα που λέγεται δυσλεξία το οποίο σας αφορά. Όταν έκανα το γιο μου το δεύτερο Βγήκε και αυτός με τη συλλεξία Και είχε βγει βέβαια στην επιφάνεια Το κοιτάξαμε, το πήγαμε σε σχολείο Το προσέξαμε ιδιαίτερος Ένα κεντρικό θέμα της αφηγησίας σας Είναι πώς καταφέρατε παρά τις δυσκολίες σας Πάντα να βρίσκετε λύσεις Και όντως η πραγματικότητά σας Με την επαγγελματική σας καταξίωση Και το κοινωνικό αποτύπωμα που έχετε αφήσει είναι ενός ανθρώπου που έχει προχωρήσει πολύ μπροστά και βρίσκει λύσεις.
Τι ήταν αυτό που σας βοήθησε να πάτε μπροστά. Λόγω σε παρένθεση της διαφορετικότητας του προβλήματος που είχα για να προχωρήσω έπρεπε να βρω άλλες δύο εξόδους. Άρα λοιπόν η διαφορετικότητά σας σας οδήγησε να βρίσκετε πάντα παραδρόμους για να φτάνετε στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Διαφορετικούς δρόμους στο αποτέλεσμα. Κύριε Μαθιατή, τι θα είχατε να πείτε στους σημερινούς γονείς των παιδιών με διαφορετικότητα που αγωνιούν για το αν το παιδί τους θα τα καταφέρει να προχωρήσει.
Οπωσδήποτε, τα παιδιά που έχουν διαφορετικότητα έχουν πρόβλημα με τους άλλους, δηλαδή με τους μαθητές, με τους φίλους, με τους γονείς των φίλων. απλώς θέλω να πω στα παιδιά να τους δώσουν χώρο να αναπτύξουν τις άλλες σκέψεις και τις δυνατότητες που έχουν μην τους λένε όχι έτσι αλλιώς ας τα παιδιά να προχωρήσουν απλώς να τα βοηθάνε και να τις στηρίζουν Εγώ θέλω να σας ρωτήσω πότε καταλάβατε ως μαθητής, ως νεαρός μαθητής ότι είστε διαφορετικός από τα άλλα παιδιά Μία πρώτη πράξη που έγινε Ήταν γύρω στη τρίτη γυμνασίου Από ένα συμμαχτή μου Και μου λέει Ρε εσύ Δημήτρη είσαι έξυπνο παιδί Γιατί κάναμε παρέα Γιατί έχεις κακούς βαθμούς Τώρα 14 χρονών που ήμουν Λέω δεν ξέρω μου ρε Κάποιο πρόβλημα θα έχω συγγραφεί Δεν εξηγείται τίποτα άλλο Αλλά αυτό που συναχωριέμαι Είναι ότι Οι δάσκαλοι όσο και επίπεδο Χαμηλό να είχαν γιατί πήγαινα σε ιδιωτικό που πληρώναμε πολλά λεφτά.
Δεν βλέπανε ότι στα μαθηματικά είχα 20 και στα ελληνικά και σε αυτά ήμουν απάτος. Δηλαδή κάτι συμβαίνει. Νομίζω ότι δεν γνώριζαν τίποτα τότε. Δεν είναι θέμα, άλλα δεν σου κάνει περιέργεια. Δηλαδή άμα δεν έχεις κάποιο χάρισμα σε κάτι έχεις κάπου αλλού. Κύριε Μαθιέ, για ποιο λόγο γράψατε αυτό το βιβλίο? Κοιτάξτε, ήταν κάτι που ήθελα να το εκφράσω χρόνια αλλά δεν μου έχει δοθεί ευκαιρία.
Τώρα που είμαι στο τέλος της καριέρας μου, σε παρένθεση, γιατί δεν λέω να σταματήσω, είμαι 72 χρονών, βρήκα την ευκαιρία και έχω την άνυση με τις γνωριμίες μου. Έχω ένα καλό εκδοτικό οίκο που είναι γνωστή και φίλη διορτήτρια και το βγάλαμε παρέα το βιβλίο και με βοήθησε. Ήταν και μια καλή κυρία η οποία διόρθωνε τα γραπτά, τις τα έδωσα, τα φτιάξε και πραγματικά βγήκε πολύ καλό αποτέλεσμα.
Το βιβλίο του κυρίου Μαθιού, Δυσλεξία, το χάρισμα της διαφορετικότητας, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άμμων. Γνωρίζοντας πλέον ότι είστε δυσλεξικός, πώς ήταν η εμπειρία της σύγγραφής ενός ολόκληρου βιβλίου? Κοιτάξτε, ήξερα ότι είχα βοήθεια όσον αφορά τη σύνταξη του κειμένου. Καλά τα ορθογραφικά λάθη διορθώνονται με το κομπιούτερ, δεν υπάρχει πρόβλημα.
και από εκεί και πέρα προχώρησα. Δηλαδή, μου ερχόντουσαν όλες οι στιγμές της ζωής μου, ό,τι με είχε σημαδέψει και τα έβγαλα στη φόρα. Και πιστεύω ότι θα βοηθήσω γιατί συνέχεια συναντάω κόσμο ο οποίος μου λέει, έχω και εγώ δυσλεξία. Και γελάει, αλλά το κρύβει. Δηλαδή, κρύβονται όλοι. Μπορεί να τους εφωνάσουν για δυσλεκτικό και να σε κοροϊδεύουν για πλάκα.
Αλλά δεν είναι πλέον πρόβλημα. απλώς είμαστε διαφορετικοί τα μηνύματα που παίρνουμε τα εκφράζουμε διαφορετικά ό,τι και να μου πεις εσύ άλλο θα καταλάβει η κυρία άλλο εγώ Σωστά. Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ κύριε Μάχη Να είστε καλά υποχρεωσίσμου Ακούσατε ένα επεισόδιο της σειράς Νευροδιαφορετικότητα στην καθημερινότητα μια παραγωγή της Life is for All σε συνεργασία με την καθημερινή Η Life is for All είναι μια αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία που ιδρύθηκε από μια ομάδα ανθρώπων που τους ενώνει το πάθος για τη συμπερίληψη των ευρωδιοφαιρετικών ατόμων. Μπορείτε να μάθετε περισσότερα για μας στο lifeisforall.gr και να παρακολουθείτε τις δράσεις μας στα social media.
καθημερινή.gr
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
