Η αλήθεια πίσω από το «δεν τα παίρνει τα μαθηματικά»
Η Νευροδιαφορετικότητα στην καθημερινότηταΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στο τρίτο επεισόδιο του podcast «Νευροδιαφορετικότητα στην καθημερινότητα», η Φαίδρα Μπούκουρα, ιδρυτικό μέλος της Life is for All, συζητά με τον Δρ Γιάννη Καραγιαννάκη, ερευνητή του Πανεπιστημίου Αθηνών, επισκέπτη καθηγητή και αντιπρόεδρο της European Dyslexia & Dyscalculia Association, και τον εργοθεραπευτή Σωκράτη Μποκή, συνιδρυτή του «Έρεισμα», για τις δυσκολίες με τους αριθμούς, τη δυσαριθμησία και το μαθηματικό άγχος, από τη σχολική τάξη μέχρι την καθημερινή ζωή.
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Στο δεύτερο μέρος συζητούμε για τα μαθηματικά της καθημερινότητας με τον εργοθεραπευτή κύριο Σοκράτη Μπουκή. Είναι τα podcast της Καθημερινής. Οι φωνές που αξίζει να ακούσετε. καθημερινή.gr Ο δόκτωρ Γιάννης Καραγιαννάκης είναι ερευνητής του Πανεπιστήμιου Αθηνών και επισκέπτης καθηγητής σε πολλά πανεπιστήμια, καθώς και αντιπρόεδρος του European Dyslexia and Dyscalculia Association.
Δόκτωρ Καραγιανάκη, σας καλωσορίζω στο podcast «Νευροδιαφορετικότητα στην καθημερινότητα». Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση και εύχομαι να είναι βοηθητική η σημερινή μας κουβέντα για γονείς και ειδικούς. Είμαι βέβαιη. Θα ξεκινήσουμε με το να μας πείτε τι είναι η δυσαριθμισία. Σύμφωνα με τον τελευταίο ορισμό της δυσαριθμισίας από το European Dyslexia and Dyscalculia Association η δυσαρρυθμισία είναι μια ειδική δυσκολία στα μαθηματικά, όπου τα παιδιά πρακτικά δυσκολεύονται να κατανοήσουν την έννοια των αριθμών να κάνουν πράξεις, να λύσουν προβλήματα και μπορεί να έχουν και δυσκολίες στη γεωμετρία.
Τα λέω όλα αυτά μαζί, δεν σημαίνει ότι ένα παιδί που έχει δυσαρρυθμισία έχει όλες αυτές τις δυσκολίες. Υπάρχει μια μεγάλη τερογένεια οπότε είναι σημαντικό να γίνεται μια εξατομικευμένη αξιολόγηση για να μπορέσουμε να καταλάβουμε το προφίλ του κάθε παιδιού και να τον βοηθήσουμε. Η Ελλάδα έχει την τελευταία θέση ανάμεσα στις χώρες του ΟΣΑ στις επιδόσεις στα μαθηματικά καθώς και φαίνεται ότι το 47% των Ελλήνων αντιμετωπίζει δυσκολία στα μαθηματικά σύμφωνα με την αξιολόγηση της ΠΙΖΑ.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι έχουν δυσαριθμισία? Είναι γεγονός αυτό και είναι πολύ λυπηρό να καταλαμβάνουμε από τις τελευταίες θέσεις της χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν έχουν προφανώς όλα τα παιδιά δυσαριθμισία. Ο επιπολασμός, η διάδοση της αριθμησίας υπολογίζεται γύρω στο 6 με 8% του πληθυσμού. Λίγο χαμηλότερο από το ποσοστό διάδοσης της δυσλεξίας.
Οπότε μέχρι το 47% που είπατε εσείς υπολείπεται ένα πολύ μεγάλο ποσοστό. Και αυτό οφείλεται σε άλλους παράγοντες. Πολλοί έχουν χαμηλή επίδοση στα μαθηματικά γιατί δεν έχουν κίνητρο να κάνουν μαθηματικά. Γιατί ο παραδοσιακός τρόπος διδασκαλίας δεν είναι ελκυστικός. Γιατί υπάρχει σε πολλά παιδιά μαθηματικό άγχος. Γιατί υπάρχουν συσσωρευμένα μαθησιακά κενά.
Ξέρετε, τα μαθηματικά είναι ένα μάθημα ιεραρχικής φύσης. Οπότε αν χάσεις, δεν καταλάβεις, βασικές έννοιες στην τρίτη δημοτικού αυτός ακολουθεί τα επόμενα χρόνια αν τελικά δεν καλυφθούν αυτά και να οπότε είναι πολλοί λόγοι που εκτοξεύεται το ποσοστό σε τόσο μεγάλο μέγεθος στην Ελλάδα Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στη δισαρρυθμισία και στις απλές δυσκολίες στα μαθηματικά Απλές δυσκολίες στα μαθηματικά όπως προείπα μπορεί να οφείλονται σε εξωγενείς παράγοντες δεν μου αρέσουν τα μαθηματικά, δεν καταλαβαίνω τα μαθηματικά το προφίλ το δικό μου δεν είναι συμβατό με το προφίλ του δασκάλου πάντα τίς είναι να έχουμε ένα παιδί ο οποίος έχει μια εξαιρετική συλλογιστική και δεν έχει πολύ καλή μνήμη περιγράφω ένα προφίλ, ανώσου παιδί με δυσλεξία και του λέει ο δάσκαλος θα πρέπει να μάθουμε τώρα την προπέδια για τη μάθημα Παπαγαλία το παιδί αυτό δεν μπορεί, έχει αδύναμη μνήμη εργασίας αδύναμη μνήμη γενικά, δεν μπορεί να τη μάθει ενώ έχει μια εξαιρετική συλλογιστική
αποτυγχάνουν στα μαθηματικά γιατί ο τρόπος που γίνεται η δασκαλία δεν είναι συμβατό με το δικό τους προφίλ. Υπάρχει συνωσιρότητα ανάμεσα στη δυσαρρυθμισία και σε άλλες ειδικές μαθησιακές δυσκολίες? Ναι, υπάρχει. Είναι καταγεγραμμένα κάποια ποσοστά. Για παράδειγμα, φαίνεται το 50% των παιδιών με δυσλεξία να έχει και δυσαρρυθμισία και το 25% των παιδιών με ΔΕΠΗ να έχει και δυσαρρυθμισία.
ς,oute ex-families, Φυσικά υπάρχει σινοσυρότητα με ειδική γλωσσοίδια τραχή, με το φάσμα του αυτισμού, αλλά και δεν έχουμε έτσι καταγεγραμμένα ποσοστά, και υπάρχει σινοσυρότητα, απλά οι δυσκολίες δεν είναι ίδιες, δηλαδή ένα παιδί που έχει δυσλεξία και δυσκολίες στα μαθηματικά, αν θέλετε δυσαρρυθμισία, με ένα παιδί που είναι στο φάσμα του αυτισμού και δυσκολίες στα μαθηματικά, δεν έχουν τις ίδιες δυσκολίες στα μαθηματικά, γιατί το γνωστικό προφίλ είναι εντελώς διαφορετικό, οπότε έχουν άλλη έκφαση, εκδηλώνται με διαφορετικό τρόπο οι δυσκολίες αυτές στα μαθηματικά.
Ποιος είναι ο ρόλος που παίζουν οι γονείς στη σχέση των παιδιών με τα μαθηματικά? Είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος των γονέων σε σχέση με τα μαθηματικά και δεν γίνεται αντιλήπτω. Οι γονείς γενικά πρέπει να αποτελούν ένα πρότυπο μάθησης Γενικότερο όχι μόνο στα μαθηματικά Αλλά ένας γονέας ο οποίος βάζει τώρα ένα πιο γενικό θέμα Δεν μόνο στα μαθηματικά Ο οποίος δεν εξελίσσεται, δεν μαθαίνει Δεν έχει περιέργεια να μάθει καινούργια πράγματα Και απαιτεί απλά από το παιδί του να έχει καλούς βαθμούς Στην ουσία δεν του έχει μάθει να μαθαίνει Γιατί είναι σημαντικό να μαθαίνει Από εκεί πέρα στα μαθηματικά γίνονται λίγο χειρότερα τα πράγματα Γιατί υπάρχουν πολλά αναχρονιστικά στερεότυπα Ακούμε πολλές φορές και εγώ προσωπικά Ακούω πολλές φορές γονείς που όταν αξιολογούμε μαθητές Πριν ξεκινήσει αξιολόγηση και παίρνουν το ιστορικό Να μου λένε για παράδειγμα Εγώ δεν ήμουν ποτέ καλός στα μαθηματικά Απ' την άλλη ακούω γονείς να λένε Μα εγώ ήμουν πάρα πολύ καλός στα μαθηματικά
Δεν διάβασα ποτέ Απορώ γιατί ο γιος μου η κόρη μου δυσκολεύονται. Οπότε όλα αυτά δίνουν μια ταυτότητα στο παιδιά θελά τους η οποία δεν τους βοηθάει καθόλου. Αυτό είναι ένα στερεότυπο όμως ότι η μαθηματική σκέψη είναι κάτι που ή το έχεις ή δεν το έχεις. Γιατί όταν θεωρούμε ότι το παιδί θα μοιάσει στο γονιό στην αδίληψη των μαθηματικών είναι σαν να είναι κάτι που είναι έξω από εμάς.
Σαν να είναι ένα βιολογικά καθορισμένο πράγμα. Είναι έτσι. Όχι δεν είναι έτσι. δεν υπάρχουν μαθηματικά μυαλά με αυτή την έννοια κάποιος φυσικά που είναι εξαιρετικά καλός στα μαθηματικά δεν σημαίνει ότι δεν έχει υψηλές δεξιότητες η λογιστική στα μαθηματικά είναι λογικής αλλά οποιοςδήποτε μπορεί να γίνει καλός στα μαθηματικά με μια μέση νοημοσύνη και οι τελευταίες μελέτες δείχνουν ότι αγόρια και κορίτσια έχουν το ίδιο ποσοστό, την ίδια πιθανότητα να γίνουν καλοί στα μαθηματικά οπότε ούτε αυτό το στερεότυπο. Ισχύει και είναι καλό να μην ανακυκλώνεται και με λύπη μου διαπιστώνω πολλές φορές ανακυκλώνεται ακόμα και από το σχολείο από τους εκπαιδευτικούς. Όλο αυτό το οποίο δεν είναι καλό δεν φοηθάει τα παιδιά.
Γενικότερα οι γονείς νομίζω είναι σημαντικό στα μαθηματικά και οι εκπαιδευτικοί να επιβραβεύουν την προσπάθεια και όχι το τελικό αποτέλεσμα. Δεν ξέρετε τα μαθηματικά δεν υπάρχει περίπτωση τη απάντηση, δηλαδή γράψει μια έκθεση και λέει καλό το επιχείρημα, θα μπορούσε να είναι καλύτερο στα μαθηματικά 3 και 2 κάνει 5 δεν μπορεί να κάνει κάτι άλλο, οπότε το λάθος είναι πάντα πολύ αυστηρό άρα δεν πρέπει να μένουμε στο λάθος, αλλά πρέπει να μένουμε στην προσπάθεια, δηλαδή, ωραία βρήκες 5 και 3, ότι κάνει 7 πολλά παιδιά το κάνουν αυτό, γιατί ξεκινάνε από το 5 δεν ξέρουν τον επόμενο, δεν λέμε λάθος προφανώς σκεφτούμε για ποιο λόγο έφτασε σε αυτό Πάμε να δούμε την διαδικασία, τον τρόπο σκέψης.
Αυτό είναι το νόημα και όχι απλά να διορθώνουμε το λάθος. Οι εκπαιδευτικοί από την πλευρά τους, τι μπορούν να κάνουν για να βοηθήσουν τα παιδιά? Αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα πολύ σημαντικό και η αλήθεια είναι ότι πολλά παιδιά δεν έχουν καλή επίδοση στα μαθηματικά γιατί ο εκπαιδευτικός δεν τους βοηθάει. Το μαθηματικά είναι ένα μάθημα, όπως σας είπα, λογικής.
Οπότε είναι ένα μάθημα κανόνων. Άρα ο εκπαιδευτικός, ο ρόλος του δεν είναι απλά να μεταλαμπαδεύσει αυτούς τους κανόνες. Ειδικά πλέον με το AI, την τεχνική νοημοσύνη, το οποίο κάποτε παιδί βάζει μια άσκηση, το homework του, μέσα σε ένα AI και το λύνει σε 5 λεπτά. Και αν το λύσει σε 5 λεπτά, πάνε πιο ο δάσκαλος γιατί έβαλε καλή δουλειά για το σπίτι.
Άρα σημασία έχει ο δάσκαλος να αναθέτει εργασίες οι οποίες αξιολογούν τη σκέψη, την κρίση, τη δημιουργικότητα και μια που μιλάμε τώρα για το AI που νομίζω ήταν πολύ τρεντ στις όλες τις συζητήσεις είναι σημαντικό να αγκαλιάσουμε το AI και να το συμπεριλάβουμε μέσα στη μαθηματική πράξη οπότε να τους αναθέτουν ασκήσεις που γνωρίζουν ότι οι εκπαιδευτικοί εκ των προτέρων θα χρησιμοποιήσουν το AI αλλά είτε όχι να το συναγωνιστούν για να το βελτιώσουν γιατί το AI είναι μια μηχανή που λύνει με μεγάλη ευκολία αργόριθμους αλλά από εκεί πέρα δεν μπορεί να κάνει άλλα πράγματα δεν μπορεί να λύσει σύνθετα εμμοτήματα δεν μπορεί να λάβει αποφάσεις να λύσει μια σημαίνει έναν διαφορετικό τρόπο τη λύνει πάντα με έναν τρόπο οπότε νομίζω ότι αν συνδυάσουμε το AI ή την τεχνητή νομοσύνη μαζί με σκέψη, κριτική και δημιουργικότητα μπορούν πολύ οι εκπαιδευτικοί να βοηθήσουν σε αυτό το επίπεδο από το απλά να τους δίνουν κανόνες και να τους απονημονεύουν τα παιδιά.
Μια και φτάσαμε να μιλήσουμε για τη τεχνολογία και τα μαθηματικά, είναι χρήσιμο να αναφέρουμε ότι κύριε Καραγιαννάκη είστε επιστημονικός υπεύθυνος του Math Pro Education που είναι μια επιστημονικά τεκμηριωμένη πλατφόρμα για την αξιολόγηση και την ανείχνευση δυσκολιών στα μαθηματικά ή και της ίδιας της δυσαριθμισίας και της αντίστοιχης πλατφόρμας εξατομικευμένης υποστήριξης στα μαθηματικά και να πούμε ότι έχει εξαχθεί ήδη σε 11 χώρες.
Θέλετε να μας πείτε τι κάνει αυτή η πλατφόρμα αφενός και αφεντέρου πώς γενικά ένα παιδί του σήμερα στην Ελλάδα σε μια υπαρχία μπορεί να βοηθηθεί μέσω της τεχνολογίας για να ανοίξει τα φτερά του στα μαθηματικά και να νιώσει καλά με τον εαυτό του και αυτό επίθεση. Σε αυτή την πλατφόρμα αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να ανοιχνεύσουμε το μαθηματικό προφίλ κάθε παιδιού.
Η πλατφόρμα λέγεται MathPro, είναι το mathematical profile. Οπότε προσπαθούμε να αξιολογήσουμε τις μαθηματικές τους δεξιότητες και όχι την επίδοση τους στο σχολείο. Είναι πολύ ενδιαφέρον πολλές φορές να αξιολογούμε παιδιά που με βάση την εκτίμηση του δασκάλου έχει δυσκολίες πολύ στα μαθηματικά. Είναι αυτό που λέμε δεν είναι καλός μαθητής στα μαθηματικά, λέει απλά ο δάσκαλος.
και εμείς βλέπουμε με το MathProTest ότι έχει εξαιρετικές δεξιότητες στα μαθηματικά το οποίο είναι αντιφατικό άρα σημαίνει ότι το παιδί δεν μπορεί να ακολουθήσει αυτό ακριβώς που ζητάει ο δάσκαλος ενώ έχει δεξιότητες, έχει καλή αίσθηση των αριθμών έχει καλή αίσθηση λογικής, μπορεί να μην μπορεί να εφαρμόζει διαδικασίες με ακρίβεια γιατί μπορεί να έχει μία δέπη, γιατί μπορεί να έχει οι ανώτερες γνωσικές δεξιότητες να είναι κάπου ελληματικές.
Από την άλλη βλέπουμε παιδιά, τα οποία ο δάσκαλος υποστηρίζει ότι είναι εξαιρετικός μαθήτης στα μαθηματικά και βλέπουμε εμείς ότι δεν είναι παντού καλός στα μαθηματικά. Τις συγκεκριμένες δεξιότητες είναι χαμηλά, δεν έχουν καλλιεργηθεί αυτές τις δεξιότητες. Και αυτό θα το βρει αργότερο ο μαθητής μπροστά του, το διεδεχομένως στο γυμνάσιο, όπου τα μαθηματικά γίνονται περισσότερο αφαιρετικά και λιγότερο μηχανιστικά.
Άρα αυτό που κάνει αυτή η πλατφόρμα είναι να αξιολογεί τις μαθηματικές δεξιότητες και το αν το παιδί έχει το δυναμικό να αποκτήσει μαθηματικές δεξιότητες και δεν είναι μόνο για παιδιά που έχουν δυσαριθμισία δυσκολίας στα μαθηματικά, ανιχνεύγει για τα παιδιά που είναι χαρισματικά, τα οποία δυστυχώς επίσης στην Ελλάδα δεν γίνεται κάτι δηλαδή γίνονται περισσότερα παράγματα για παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες από τα χαρισματικά παιδιά τα οποία και αυτά χρήζουν βοήθεια θέλουν εμπλουτισμό της ύλης να κρατήσουμε το κίνητρο τους ενεργό και επίσης μας ενδιαφέρει πάρα πολύ μας ενδιαφέρουν πολύ τα παιδιά τα οποία είναι αυτό που λέμε διπλά ιδιαίτερα δηλαδή μπορεί ένα παιδί να έχει δυσλεξία και να έχει και εξαιρετικά υψηλές νοητικές δεξιότητες.
Που συχνά αυτά τα παιδιά τα χάνουμε στην Ελλάδα. Γιατί αν ένα παιδί τέτοιο μπει σε μία τάξη και του ζητάνε να κάνει τα πάντα παπαγαλία απλά έχει βαρεθεί, τα ξέρει ήδη. Οπότε θέλει άλλα πιο δημιουργικά πράγματα και θα πρέπει να τα βοηθήσουμε αυτά τα παιδιά. Πώς θεωρείτε ότι μπορούμε να βοηθήσουμε ένα παιδί που δυσκολεύεται στα μαθηματικά?
Το πρώτο στάδιο είναι εξιολόγηση. Στο MathPro για παράδειγμα έχουμε το screening, ένα εργαλείο που κρατάει 15 λεπτά και προτείνουμε όλα τα παιδιά σε ένα σχολείο να κάνει το screening. Ήδη έχουν ξεκινήσει κάποια σχολεία ιδιωτικά μόνο η αλήθεια, γιατί για το δημόσιο πρέπει να εγκριθεί από το Υπουργείο το πρόγραμμα. Αν και πρόσφατα εγκρίθηκε το MathPro για τα κεδασί, οπότε από το Σεπτέμβριο όλα τα κεδασί τα χωράς θα χρησιμοποιούν για τη διαγνώση του εργαλείου.
Άρα γίνεται το screening και μετά από εκεί τα παιδιά τα οποία φαίνεται να έχουν δυσκολίες ή τα παιδιά που είναι πολύ ψηλά Παίρνουν στο επόμενο στάδιο που το λέμε Math Pro Diagnostic, διαγνωστικό δηλαδή εργαλείο Που σου κάνει διάγνωση, σου εφαρμόζει μια ενδελεχή αξιολόγηση όλων των δεξιοτήτων στα μαθηματικά για να στηθεί το πρόγραμμα παρέμβασης Εγώ εδώ θέλω να σημειώσω ότι όπως και στις άλλες ειδικές μαθησιακές δυσκολίες που έχουμε συζητήσει έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία τελικά η πολύ λεπτομερής διάγνωση.
Γιατί δεν μπορούμε καμία παρέμβαση να την κάνουμε στην τύχη και να περιμένουμε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα. Συμφωνώ απόλυτα και ακόμα και δύο παιδιά που έχουν δυσλεξία οι δύο παιδιά που έχουν διαγνωσία με δυσαριθμισία υπάρχει ετερογένεια μεταξύ τους, δεν έχουν το ίδιο προφίλ. Γιατί από τη μία μεριά είναι μαθησία και δυσκολία από την άλλη το γνωστικό τους προφίλ.
δεν έχουν όλα παιδιά την ίδια μνήμη, δεν έχουν την ίδια συλλογιστική, δεν έχουν τις ίδιες οπτικοχωρικές δεξιότητες. Οπότε αυτές οι ατομικές διαφορές, βάζοντας και τις εμπειρίες που έχουν από το σπίτι τους, από τον κοινωνικό περίγυρο, εκδηλώνουν ένα εντελώς διαφορετικό μαθησιακό προφίλ. Γιατί είναι σημαντικό να έχουμε καλή σχέση με τα μαθηματικά που επηρεάζουν τη ζωή μας.
Τα μαθηματικά δεν είναι ένα μάθημα πράξεων, είναι ένα μάθημα λογικής. Τα μαθηματικά είναι ένα μάθημα που καλλιεργούν τη σκέψη στην καθημερινότητά μας. Για παράδειγμα, αν συμβεί αυτό, τότε ακολουθεί κάτι άλλο. Η βασική είναι της συνεπαγωγής. Λύνουμε άπειρες ασκήσεις με τέτοιου τύπου. Άρα, για παράδειγμα, αν δεν κοιμηθώ καλά, την επόμενη μέρα θα είμαι κουρασμένος.
Αυτό το αν τότε είναι μέσα στην καθημερινότητά μας. οπότε τα παιδιά εκπαιδεύονται στο να εκτελούν τέτοιουσες διαδικασίες, να μπορούν να προβλέπουν τις συνέπειες των πράξεών τους, να μπορούν να κάνουν υποθέσεις και τελικά να λειτουργούν στην καθημερινότητά τους, γιατί η ζωή μας τι είναι, είναι κανόνες και εξαιρέσεις, και αυτό ακριβώς είναι τα μαθηματικά, είναι κανόνες και εξαιρέσεις, και αν μάθεις να λειτουργείς με συνέπεια σε ένα ίδιο σύστημα, μάθαινες να λειτουργείς σε ένα οποιοδήποτε άλλο σύστημα, πάνω σε ένα κομπιουτεράκι μπορούν να τα κάνουν όλα με ακρίβεια.
Άρα πιο πολύ είναι η νοοτροπία που διέπει τα μαθηματικά, η ικανότητα να λαμβάνουν ορθολογικές αποφάσεις και όχι τόσο τα μαθηματικά για τα μαθηματικά. Πέρα από αυτά τα παιδιά που αγαπούν πολύ τα μαθηματικά και θέλουν να συνεχίσουν τις σπουδές στα μαθηματικά, που είναι μια άλλη κατηγορία. Πιστεύετε ότι κάτι θα έπρεπε να αλλάξει στον τρόπο διδασκαλίας των μαθηματικών και αν είναι τι είναι αυτό.
Ξεκάθαρα πιστεύω ότι θα μπορούν να αλλάξει κάτι οι διδασκαλίες των μαθηματικών Στην Ελλάδα πρέπει να αλλάξουν δύο πράγματα Το ένα πράγμα είναι το περιεχόμενο Γιατί είναι πολύ παλιό το περιεχόμενο Έχουν αλλάξει οι εμπειρίες των παιδιών, η καθημερινότητά τους Και τα μαθηματικά πρέπει να συνδέονται με την καθημερινότητα Αλλά το πιο σημαντικό είναι το περιεχόμενο Όσο ο τρόπος διδασκαλίας Σκεφτείτε πώς μαθαίνουν πλέον τα παιδιά μας μαθαίνουν μέσα από συσκευές όταν παίρνεις λοιπόν κατεβάσεις ένα application δεν έχει οδηγίες, κανένα application δεν έχει οδηγίες τα παιδιά πειραματίζονται, πατάνε κουμπιά κάνουν λάθη, δεν αγχώνεται για το λάθος το ξαναπροσπαθούν, ξαναπροσπαθούν, μέχρι να το καταφέρουν και όταν το καταφέρουν τελικά είναι πολύ χαρούμενα και απέτυχαν τόσες φορές, αλλά δεν τους ενοχλεί τώρα που είχατε για το MathPro έτσι έχω μια μεγάλη ομάδα προγραμματιστών και άρχιζα και εγώ και μαθαίνω τους τεχνικούς όρους και συνέχεια ακούω για UI UX τι είναι αυτό είναι το ότι
η εμπειρία του χρήστη στην ουσία άρα πόσο χαρούμενος είναι ο χρήστης όταν χρησιμοποιεί μια εφαρμογή άρα νομίζω και οι δάσκαλοι αυτό πρέπει να κάνουνε να φτιάξουν το UI UX η δασκαλία τους να είναι μια ευχάριστη εμπειρία η δασκαλία τα παιδιά να μην νιώθουν άβολο όταν κάνουν λάθη, τα μαθηματικά είναι ένα ταξίδι το κάθε παιδί μπορεί να χρησιμοποιεί σε έναν άλλο τρόπο για να φτάσει στο 5 και 3, όλοι θα φτάσουν να κάνουν 8 τελικά, αλλά με έναν διαφορετικό τρόπο.
Άλλος έχει αδύναμη μνήμη, άλλος έχει αδύναμη συλλογιστική, αν μιλάμε για μαθησιακές δυσκολίες, άλλος διαβάζει περισσότερο, άλλος διαβάζει λιγότερο, άλλος μαθαίνει πιο πολύ οπτικοχωρικά. Οπότε πρέπει να φτιάξουν αυτή την εμπειρία να είναι ευχάριστη για τα παιδιά και για να έχουμε στην ουσία Εντήσιτες, ενεργούς, όχι παθητικούς που απλά πρέπει να κάνουν το homework, που πλέον θα το κάνει το AI ή θα το κάνουν οι γονείς τους τελικά.
Οπότε αυτό νομίζω πρέπει να αλλάξει. Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ κύριε Καραγιονάκη. Να είστε καλά. Ευχαριστώ και εγώ. Στο δεύτερο μέρος έχουμε μαζί μας τον κύριο Σοκράτη Μποκή, εργοθεραπευτή, συνειδητηρή και επιστημονικό υπεύθυνο του Κέντρου Ειδικών Θεραπειών Έρισμα. Μαζί του θα μιλήσουμε για τα μαθηματικά της καθημερινής ζωής.
Κύριε Μποκή, καλώς ήρθατε στην Ευρωδιαφορετικότητα στην Καθημερινότητα. Ευχαριστούμε και για την πρόσκληση και συγχαρητήρια και για την πρωτοβουλία και τη δικιά σας προσωπικά και του Life is for All. Ευχαριστούμε. Θα ξεκινήσω με μια ερώτηση. Ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζεις στην καθημερινότητά του ένα παιδί με δυσαριθμισία ή δυσκολίες στα μαθηματικά και εννοώ έξω από τη σχολική τάξη.
Τα παιδιά δυστυχώς έρχονται αντιμέτωπα με έντονο άγχος και πολύ μεγάλη απογοήτευση. Και τα προβλήματά τους αφορούν τόσο τη σχολική ζωή, το παιχνίδι τους αλλά και την κοινωνική τους ένταξη. Στο σχολικό περιβάλλον, πέρα από τα μαθηματικά το οποίο είναι το αυτονόητο, έχουμε προβλήματα αντιγραφής από τον πίνακα. Επειδή υπάρχουν δυσκολίες προς ανατολισμού στο χώρο, κατευθυντικότητας, σειράς, τα παιδιά τα δυσκολεύει πάρα πολύ αυτή η διαδικασία.
Υπάρχει δυσκολία στη διαχείριση του διαλύματος. Τα παιδιά μας αυτά είναι τα παιδιά εκείνα που θα ξεχαστούν στην ουρά του κηλικίου, θα ξεχαστούν στο προαύλιο, θα είναι τα τελευταία που θα μπουν στην τάξη, θα θέλουν ακόμη να παίξουν γιατί τους έχει φτάσει ο χρόνος. Προβλήματα με την οργάνωση της τσάντας. Είναι όλα τα πράγματα πεταμένα μέσα, δυσκολεύονται να βρουν το κατάλληλο τετράδιο, το κατάλληλο βιβλίο, την κατάλληλη στιγμή, τα υλικά για να γράψουν, να ζωγραφίσουν τι θα ζητήσει η τασκάλα.
Δυσκολίες στη γυμναστική. Πέρα από δυσκολίες σε οπτικοκινητικό συντονισμό που ενδέχεται να έχουν. Υπάρχουν δυσκολίες στο να κρατήσουν τη σειρά. Δυσκολίες στο συγχρονισμό. Δυσκολίες στην τήρηση ρυθμού. Δυσκολίες σε παιχνίδια με μέτρημα. Να κρατήσουν σκορ. Σειρά μου, σειρά σου. Είμαι τρίτος, είσαι τέταρτος, είμαι πέμπτος.
Αυτά είναι πράγματα τα οποία τα δυσκολεύουν. Δυσκολία σε έχουν και στο παιχνίδι τους, στα επιτραπέζια με τα ζάρια, να μετράνε με πιόνια, στα ομαδικά παιχνίδια δυσκολεύονται να κατανοήσουν σειρές, κανόνες, πόντους, να μοιράσουν αντικείμενα στα μοιράσματα, πάλι αίσθηση του χρόνου, δυσκολία να διαβάσουν ψηφιακά και αναλογικά ρολόγια και από εκεί και πέρα υπάρχουν παιδιά τα οποία δυσκολεύονται λόγω δυσκολιών οπτικοκυνητικού συντονισμού στο δέσιμο των κορδονιών τους, με αποτέλεσμα να υπάρχει σχολική άρνηση δεν θέλουν τα παιδιά να πάνε σχολείο δεν τους είναι μια ευχάριστη διαδικασία και αναπτύσσουν φυσικά σταδιακά χαμηλή αυτοεκτίμηση Και αργότερα στον έφηβο ή στον ενήλικο οι δυσκολίες στα μαθηματικά τι μορφή παίρνουν Η δυσκολία στα μαθηματικά στους ενήλικες δημιουργεί προβλήματα και σε επίπεδο αυτονομίας και στην εργασία και στην κοινωνική ζωή τους Θέλετε να μας δώσετε μερικά παραδείγματα.
Στην αυτονομία δυσκολεύονται στα καθημερινά ψώνια τους. Δυσκολία να υπολογίσουν το κόστος, τα ρέστα τους. Δυσκολία να κάνουν ένα προϋπολογισμό του οικογενειακού τους μπάτζετ. Δυσκολία να κατανοήσουν τις εκπτώσεις. Δυσκολία στις μετακινήσεις τους. Πώς να πλοηγηθούν με χάρτες σε κατευθύνσεις. έχουν δυσκολία ακόμη να διαβάσουν τις πινακίδες των εξόδων στην Αττική Οδό.
Δυσκολία στην ανάγνωση αριθμών οδών, δυσκολία στην αίσθηση της κατεύθυνσης, δεξιά-αριστερά και από εκεί και πέρα σε δραστηριότητες μέσα στο σπίτι, καθημερινή ζωή, στη μαγειρική για παράδειγμα, να υπολογίσουν συνταγές, να υπολογίσουν δοσολογίες. Ευτυχώς με τα τηλέφωνα, η πληκτρολόγηση η οποία ήταν ένα βάσανο έχει διευκολυνθεί πολύ Στο να ρυθμίσουν συσκευές, φούρους μικροκυμάτων, πλυντήρια Άρα από αυτά που μας λέτε καταλαβαίνω ότι η σκέψη το ότι επειδή έχουμε πια όλοι μέσω του κινητού ένα κομπιουτεράκι διαρκώς μαζί μας Δεν μας καλύπτει Οι δυσκολίες με τα μαθηματικά έχουν πολύ περισσότερες εκφάνσεις από τη δυσκολία σε έναν υπολογισμό Το κομπιουτεράκι σίγουρα έχει λύσει πάρα πολλά προβλήματα και ίσα ίσα και στα παιδιά τα οποία ξέρουμε ότι έχουν συγκεκριμένες δυσκολίες δεν θαρρύνουμε τη χρήση τους στο σχολείο.
Αλλά αυτό είναι μόνο ένα κομμάτι, το κομμάτι των πράξεων. Υπάρχει ένας ολόκληρος συλλογισμός τα οποία τα παιδιά δυσκολεύονται και τα άτομα δυσκολεύονται να αναπτύξουν οπότε είναι μόνο μία μικρή λύση στο πρόβλημά τους. Άρα γιατί υπάρχει και το βάθος της δυσκολίας στην αίσθηση των αριθμών, των ποσοτήτων, των αποστάσεων το οποίο δεν λύνεται με το να κάνουμε απλώς την πράξη.
Όχι. Σε ένα σύνθετο πρόβλημα για παράδειγμα που πρέπει να αναλυθεί σε κομμάτια για να το λύσει κάποιος η πράξη είναι το τελευταίο κομμάτι. Δηλαδή το κουμπιτεράκι είναι ένα απλό συμμετέχει, σημαντικότατο βέβαια αλλά βοηθάει μέχρι εκεί, όχι παραπάνω. Και όταν αναγνωρίσουμε το παιδί μας, όταν μάθουμε ότι το παιδί μας έχει μια τέτοια δυσκολία, τι μπορούμε να κάνουμε για να το υποστηρίξουμε?
Ο στόχος των παρεμβάσεων δεν έχει στόχο την θεραπεία, αλλά στην ανάπτυξη πρακτικών δεξιοτήτων και στρατηγικών διαχείρισης. Ίσως ακούγεται πολύ συχνά, αλλά όσο δυνατόν νωρίτερα ξεκινήσει να αναγνωριστεί ένα πρόβλημα και ακολουθηθεί μια παρέμβαση γι' αυτό, τα αποτελέσματα είναι καλύτερα σε μακροπρόθεσμη βάση. Πάλι όμως όσον αφορά στην ανάπτυξη πρακτικών δεξιοτήτων και όχι στην θεραπεία.
Το άτομο θα πρέπει να μάθει να ζει με αυτή τη δυσκολία και όλες οι παρεμβάσεις στοχοποιούν περισσότερο αυτούς τους τομείς. Στα μικρότερα παιδιά χρησιμοποιούμε ποπτικά μέσα, κύβους, χαρακές, πίνακες προκειμένου να τους οπτικοποιήσουμε αφηρημένες έννοιες οι οποίες είναι δύσκολο να τις επεξεργαστούν. Άρα είναι μια πολυαισθητηριακή εμπειρία αυτή η παρέμβαση.
Μας ενδιαφέρει να είναι πολυαισθητηριακή εμπειρία ώστε να δώσουμε δυνατότητα καλύτερης καταγραφής του ερεθίσματος στον εγκέφαλο να μπορέσει να το προσεγγίσει με διάφορους αισθητηριακούς τρόπους ώστε να μπορέσει να το επεξεργαστεί και να το αποκριθεί καλύτερα. Πιστεύετε ότι με τις κατάλληλες παρεμβάσεις Ένας άνθρωπος με αυτή τη δυσκολία θα κατακτήσει ένα επίπεδο λειτουργικότητας ικανοποιητικό ώστε να πορεύεται στην καθημερινότητά του.
Σε κάθε περίπτωση ένας άνθρωπος που θα εκπαιδευτεί να διαχειρίζεται αυτές τις δυσκολίες μπορεί να είναι πάρα πολύ λειτουργικός και να ανταπεξέλθει σε πάρα πολλές προκλήσεις και της καθημερινότητας και στην εργασία του. Σίγουρα θα δυσκολεύεται, σταδιακά όμως όσο θα εκτίθεται περισσότερο και θα καταφέρει να ανταπεξέρχεται Νομίζω ότι θα μειώνεται και το άγχος του και όσο αισθάνεται ότι είναι αποδεκτός από τον περίγυρό του Τα πράγματα θα είναι πολύ περισσότερα καλά για εκείνον Άρα εγώ καταλαβαίνω από αυτά που μας λέτε ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος της δυσκολίας Δεν είναι μόνο η ίδια δυσκολία αυτή καθεαυτή, αλλά το αποτύπωμα που αφήνει σε άγχος, σε χαμηλή αυτοεκτίμηση ίσως που δυσκολεύει ακόμα περισσότερο τον άνθρωπο που έχει τη δυσαριθμισία ή τις δυσκολίες μαθηματικά.
Τα δευτερογενεία αυτά χαρακτηριστικά τα οποία αναπτύσσονται είναι πάρα πολύ δικαιολογημένα. Το πιο απλό πράγμα είναι να σκεφτεί κανείς τον εαυτό του, να δυσκολεύεται να διαχειριστεί χρήματα, να είναι μπροστά από έναν ευγενέστατο ταμείο ο οποίος του λέει ότι αυτό το που αγοράζεις κοστίζει 14,70, να πρέπει να υπολογίσω τα ρέστα μου να αισθάνομαι τον κόσμο από πίσω στην ουρά ο οποίος κοιτάζει το ρολόι του να πρέπει να αλληλεπιδράσω με τον ευγενέστατο ταμεία, να του πω καλημέρα σας ευχαριστώ πολύ κλπ όλα αυτά τα ερεθίσματα μαζί να μπαίνουν μέσα στον εγκεφαλό μου οπότε είναι αναμενόμενο όλο αυτό το άγχος, η αίσθηση ντροπής ότι δεν θα τα καταφέρω από την άλλη ναι, οι ανέπαφες πληρωμές είναι μια λύση η οποία σίγουρα διευκολύνει τα άτομα που έχουν τέτοιου τύπου δυσκολίες.
Από εκεί και πέρα εφαρμογές που αν κανείς ψάξει ενδέχεται να διευκολύνουν περισσότερο τη ζωή του. Αυτό ήθελα να σας ρωτήσω κλείνοντας. Ποιος είναι ο ρόλος που μπορεί να παίξει η τεχνολογία, μπορεί να παίξει ένα βοηθητικό ρόλο η τεχνολογία σε όλο αυτό. Η τεχνολογία σίγουρα μπορεί να βοηθεί σε πάρα πάρα πολύ μεγάλο βαθμό.
η ευκολία των κινητών από το απλό πράγμα ότι με γλιτώνουν από την πληκτρολόγηση των αριθμών το πώς να καταγράφω κωδικούς στο πώς στο GPS να μην βάλω αποστάσεις όταν δίνω οδηγίες για απλοήγηση ζητάω οδηγίες για απλοήγηση αλλά με ορόσημα για παράδειγμα στο βενζινάδικο στρίψε δεξιά σίγουρα διευκολύνουν τη ζωή των ατόμων εκείνο όμως το οποίο έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι και εμείς να καταλαβαίνουμε αυτού του τύπου τις δυσκολίες, να τις αναγνωρίζουμε στα άλλα άτομα.
Δεν είναι μόνο η απλή πράξη η οποία είναι εκείνη που θα βοηθήσει το άτομο. Είναι η εκδήλωση ευγένειας εκ μέρους μας, να του δώσουμε περισσότερο χρόνο να το σκεφτεί και να μην είμαστε βιαστικοί σε κρίσεις και αυτό που εμείς νομίζουμε ότι είναι τόσο εύκολο για όλους. Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ. Εμείς σας ευχαριστούμε. Ευχαριστούμε πάρα πολύ.
μια παραγωγή της Life is for All σε συνδρασία με την Καθημερινή. Η Life is for All είναι μια αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία που ιδρύθηκε από μια ομάδα ανθρώπων που τους ενώνει το πάθος για τη συμπερίληψη των ευρωδιαφορετικών ατόμων. Μπορείτε να μάθετε περισσότερα για μας στο lifeisforall.gr και να παρακολουθείτε τις δράσεις μας στα social media.
Ακούστε όλα τα επεισόδια στην καθημερινή.gr, στο Spotify και στα Apple Podcasts. καθημερινή.gr
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
