Γιατί δεν ζητάω βοήθεια; | Healing with Hope S02E16

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Και κάπως έτσι μένεις μόνος σου με κάτι που δεν έπρεπε να κουβαλάς μόνος. Και σήμερα θέλω να μιλήσουμε γι' αυτό. Για τη δυσκολία του να ζητάς βοήθεια. Όχι σαν αδυναμία, αλλά σαν ένα από τα πιο ανθρώπινα πράγματα που υπάρχουν. Πολλοί από εμάς δεν μάθαμε να ζητάμε βοήθεια. Μάθαμε να αντέχουμε. Μάθαμε φράσεις όπως «μην κλαις», «γίνε δυνατός», «μην δείχνεις ότι σε πονά».

00:59 και χωρίς να το καταλάβουμε η ανάγκη έγινε κάτι που πρέπει να κρύβεται. Κάτι που φέρνει ντροπή. Αν έπρεπε από μικρός να είσαι ο όρημος, ο λογικός, αυτός που δεν δημιουργεί προβλήματα, τότε το να ζητήσεις βοήθεια σήμερα ίσως μοιάζει σχεδόν απογορευμένο. Απλά επειδή μέσα σου υπάρχει μια παλιά φωνή που λέει «Μην γίνεις βάρος».

01:25 Η αυτάρκεια συχνά μοιάζει με δύναμη Και μερικές φορές είναι. Αλλά υπάρχει και μια άλλη της πλευρά. Εκείνη που λέει «αν δεν τα καταφέρω μόνη μου, σημαίνει ότι απέτυχα». Η αλήθεια είναι ότι ο άνθρωπος δεν σχεδιάστηκε για απομόνως. Σχεδιάστηκε για σύνδεση. Για βλέμματα που λένε «σε βλέπω». Για φράσεις που λένε «είμαι εδώ».

01:49 Το να χρειάζεσαι κάποιον δεν σε κάνει λιγότερο ικανό. Σε κάνει άνθρωπο. Υπάρχει μια λεπτή, σχεδόν αόρατη ντροπή όταν νιώθουμε ότι δεν τα καταφέρνουμε Μπορεί να μην τη λέμε έτσι, αλλά φαίνεται στις σκέψεις Αλλά έχουν χειρότερα Δεν είναι λόγος αυτός, θα περάσει Και με κάθε τέτοια σκέψη σβήνουμε λίγο τη δική μας ανάγκη Μέχρι που κάποια στιγμή δεν ξέρουμε καν πώς να τη διατυπώσουμε Και τότε δεν είναι μόνο ότι δεν ζητάμε βοήθεια είναι ότι δεν αναγνωρίζουμε καν ότι τι χρειαζόμαστε.

02:29 Σκέψου μια στιγμή που ήσουν πραγματικά κουρασμένος. Όχι μόνο σωματικά και ψυχικά. Και παρόλα αυτά χαμογέλασες και είπες «Είμαι καλά». Όχι επειδή ήσουν, αλλά επειδή ήταν πιο εύκολο από όταν εξηγήσεις. Αυτό δεν είναι ψέμα, είναι άμυνα. Αλλά είναι και μοναξιά. Το να ζητάς βοήθεια δεν είναι παραδοχή ανυκανότητας. Είναι παραδοχή ανθρωπιάς.

02:56 Είναι σαν να λες «εμπιστεύομαι αρκετά ώστε να μην κρυφτώ» και αυτό θέλει θάρρος. Γιατί εκτίθεσαι. Αφήνεις τον εαυτό σου να φανεί χωρίς την πανόπληρα. Και όμως εκεί γεννιέται η πραγματική σύνδεση. Αν σήμερα επέτρεπες τον εαυτό σου να μην τα κάνει όλα μόνος του, Τι θα άλλαζε. Ποιο είναι το πιο μικρό, ασφαλές βήμα που θα μπορούσες να κάνεις.

03:25 Ένα μήνυμα. Μία φράση. Ένα «μπορώ να σου μιλήσω λίγο». Δεν χρειάζεται να είσαι αυτάρκης για να είσαι δυνατός. Δεν χρειάζεται να κουβαλάς τα πάντα μόνος σου για να αξίζεις σεβασμό. Μερικές φορές η πιο όρημη φράση δεν είναι «θα τα καταφέρω». Είναι «μπορείς να είσαι λίγο εδώ μαζί μου» και αυτό δεν σε μικραίνει, σε ανοίγει.

03:53 Της έφερνει πιο κοντά στους άλλους, αλλά κυρίως πιο κοντά σε εσένα. Δεν είναι αδυναμία να χρειάζεσαι, είναι απόδειξη ότι νιώθεις. Και το να νιώθεις είναι δύναμη. Σε ευχαριστώ που ήσουν εδώ μαζί μου και σε αυτό το επεισόδιο. Αν κάτι από όσα άκουσες άγγιξε κάτι μέσα σου, κρατήσε το για λίγο. Αν νιώθεις ότι κάποιος χρειάζεται να το ακούσει, μοιράσου το μαζί του.

04:21 Και μπορείς πάντα να με βρεις στο Instagram HealingWithHope. Μέχρι την επόμενη φορά να θυμάσαι. Ακόμα και μια μικρή δόση ελπίδας μπορεί να αλλάξει μια ολόκληρη μέρα. Ή και να φωτίσει έναν ολόκληρο δρόμο.