41. Virginia Apgar - Η πρώτη σου ανάσα!
Her Great StoryΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Οι γυναίκες είναι απελευθερωμένες από τη στιγμή που βγαίνουν από τη μήτρα.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Όπως θα βρείτε γραμμένο και στην Εθνική Βιβλιοθήκη Ιατρικής του ΝΥΠΑ, κάθε νεογέννητο που γεννιέται σε έναν σύγχρονο νοσοκομείο, οπουδήποτε στον κόσμο, εξετάζεται πρώτα από τα μάτια της Virginia Abgale. Πάμε να τα μάθουμε όλα. Γυρίζω το ρολόι μου πίσω γιατί θέλω να σας πάω στο 1909. Στο Νιού Τζέρσαι, ο Τόμας Έντισον πειραματίζεται με τον ηλεκτρισμό, λίγα χιλιόμετρα μακριά, και τα πρώτα Ford Model Tough τρομάζουν τα άλογα στους δρόμους.
Είναι μια εποχή γεμάτη αισιοδοξία για τις μηχανές, αλλά γεμάτη φόβο για το ανθρώπινο σώμα. Η φηματίωση θερίζει, αλλά τα αντιπιωτικά είναι ακόμα σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Και φυσικά, ξέρω, θα πέσετε από τα σύννεφα, οι γυναίκες δεν έχουν ακόμα δικαίωμα ψήφου. Αρχίζουν όμως δειλά-δειλά-δειλά να επιδιώκουν τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Σε αυτόν τον κόσμο των αντιθέσεων βάλτε μέσα τη μικρή Βιρτζίνια. Η Βιρτζίνια άραζε στο υπόγειο του σπιτιού τους, στο Βέστφιλτ, έναν χώρο που έμοιαζε λιγότερο με αποθήκη και περισσότερο με σκηνικό από ταινία επιστημονικής φαντασίας χαμηλού μπάτζετ. Εκεί, ανάμεσα σε φακούς τηλεσκοπίων, καλώδιων και αυτοσχέδιους ασυρμάτους που έμοιαζαν έτοιμοι να εκραγούν Παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα τον πατέρα της Τσάρλς να κρυφακούει τα σήματα μόρους των γερμανών κατασκόπων Εν τω μεταξύ, στον έξω κόσμο, ο μπαμπάς ήταν ένας απλός ασφαλιστής Ξέρετε από αυτούς που υποτίθεται ότι ασχολούνται μόνο με συμβόλαια και όχι με κατασκοπικά θρύλε Σε αυτό το υπόγειο η Βιρτζίνια έμαθε ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο αν έχεις τα σωστά εργαλεία και να μην σε πειράζει να χαζεύεις καλώδια για ώρες μέχρι να βγάλουν νόημα και εννοείται και την υπομονή να παρατηρήσεις τις λεπτομέρειες που οι άλλοι προσπερνούν Ήταν ο κόσμος του θριάμπου ή έστω του τώρα κάτι κάναμε και αυτό δούληψε
Ένας κόσμος γεμάτος φως, περιέργεια και την υπόσχεση ενός μέλλοντος που όλα θα ήταν δυνατά Την ίδια ακριβώς στιγμή, μόλις λίγα σκαλιά πιο πάνω, στον πάνω όρφο, η πραγματικότητα ήταν πολύ πιο σκοτεινή και η σιωπή της αρρώστιας βαριά Εκεί η Βιρτζίνια ερχόταν να αντιμέτωπει με τα όρια της εποχής της, τη χρόνια πάθηση του ενός αδελφού της και κυρίως τη σταδιακή εξασθένηση του Λόρενς Όταν ο Λόρενς έφυγε από τη ζωή λόγω της φηματίωσης, η 14χρονη τότε Βιρτζίνια συνειδητοποίησε ότι ο πάνω κόσμος δεν είχε τις λύσεις που προσέφερε το εργαστήριο του πατέρα της στο υπόγειο Αυτή η οδυνηρή απώλεια, η ήττα απέναντι σε μια ασθένεια που τότε φάνταζε ανίκητη, έγινε η κάυσιμη ύλη για την απόφασή της Υποσχέθηκε στον εαυτό της ότι θα μετέφερε την ακρίβεια, τα εργαλεία και το πνεύμα του εργαστηρίου στην ιατρική, ώστε καμία άλλη οικογένεια να μην χρειαστεί να βυθιστεί σε αυτή την αβοήθητη σιωπή προς το κρεβάτι ενός παιδιού.
Το 1929 τελείωσε το κολέγιο, παίρνοντας πτυχίο σε ζωολογία, ιατρική και χημεία. Ακολούθησε το Πανεπιστήμιο του Κολούμπια, στο τμήμα ιατρικής. Ήταν μία από τις εννέα γυναίκες που φοιτούσαν εκεί σε σύνολο 90 φοιτητών. Αποφύτησε το 1933 με βαθμολογία που την κατέταξε τέταρτης το έτος της. Η ίδια είχε επιλέξει την χειρουργική για να συνεχίσει.
Ο καθηγητής Dr. Alan Whipple, όμως, είδε στην Βυρτζίνια ένα μοναδικό μίξ, γνήσια περιέργεια, τσαγανό, πείσμα και της συμβούλευσε να ασχοληθεί με την αναισθησιολογία. Στο μεταξύ, η Ανεστησιολογία τότε δεν ήταν καν κλάδος. Η οργάνωση όμως αυτού του τομέα ήταν πλέον αναγκαία, καθώς οι χειρουργικές επεμβάσεις είχαν δυσκολέψει αρκετά.
Η Βριντζίνα λοιπόν στράφηκε προς τα εκεί, ταξίδεψε σε όλη τη χώρα για να εκπαιδευτεί και επέστρεψε στο Κολούμπια για να ιδρύσει το πρώτο τμήμα Ανεστησιολογίας, παλεύοντας με διευθυντές που αρνούνταν να της δώσουν προϋπολισμό επειδή, όξον άξον, ήταν γυναίκα. Όμως, το 1938 η φίλη μας έγινε η πρώτη γυναίκα διευθύντρια στο Presbyterian Hospital και ανέλαβε το νέο τμήμα αναστησιολογίας.
Ε, και το 1949 έγινε επίσης η πρώτη γυναίκα που κατέλαβε έδρα πρωτοβάθμιας καθηγήτριας στο PNS. Πολλές πρωτιές. Αυτό αποτέλεσε σημαντική εξέλιξη στην καριέρα της, καθώς της επέτρεψε να συνεχίσει αφιερώνοντας πολύ χρόνο στην έρευνα. Και πάνω εκεί που ερευνούσε, τσουπ, της κέντρισε το ενδιαφέρον η γυναίκα και ο τοκετός. Παρατήρησε λοιπόν πως ο αριθμός των νεογέννητων που πέθαιναν ήταν σημαντικός και σταθερός μέσα στα χρόνια.
Συνειδητοποίησε τότε ότι δεν υπήρχε κανένας τρόπος να ελέγχει στο νεογέννητο αμέσως μετά τη γέννησή του. Και συμπέρανε ότι εκεί υπήρχε ένα ιατρικό κενό, διότι ακριβώς εκείνη τη στιγμή θα μπορούσαν να διαβαστούν κάποια σημάδια. Η μεγάλη στιγμή ήρθε μέσα από το ερώτημα «Πώς αξιολογούμε την κατάσταση ενός νεογέννητου». «Με πέντε σημεία», βροντοφώναξε η Άμπγαρ την απάντηση.
Και κάπως έτσι προέκυψε το τεστ ΑΠΚΑΡ το 1952 Το τεστ αυτό πραγματοποιείται αμέσως μετά τη γέννηση και δίνει τις πρώτες πρώτες πληροφορίες για το πώς αντιδρά το μωρό, πώς είναι ο σφιγμός του, η εκφραστικότητα, το χρώμα του δέρματος και η αναπνοή Σε κάθε ένα από αυτά τα σημεία δίνεται μία βαθμολογία από το 0 μέχρι το 2 και στο τέλος οι βαθμοί αθρίζονται Μωράκια που βαθμολογούνται με 7 και πάνω είναι υγιέστατα Από 6 και κάτω δίνεται η απαραίτητη ιατρική βοήθεια στο μέγεθος που είναι απαραίτητο.
Το τεστ αυτό ήταν τόσο απλό, πρακτικό και αποτελεσματικό, που γρήχθο γορά χρησιμοποιήθηκε σε όλες τις ύπα και σήμερα σε όλον τον κόσμο. Και αφού το τακτοποίησε και αυτό η Βερτζίνια, στο τέλος στράφηκε και στις γενετικές ανομαλίες και ασχολήθηκε και με τον προγεννητικό έλεγχο. Η Βερτζίνια δεν παντρεύτηκε και δεν έκανε παιδιά.
Όταν την ρωτούσαν γιατί λένε πως απαντούσε με το γνωστό τους χιούμορο Δεν βρήκα ποτέ άνδρα που να ξέρει να μαγειρεύει τόσο καλά όσο εγώ Ιδωλό Τον έλευθερο της χρόνου έπαιζε βιολί, γκολφ και μάζευε γραμματώσιμο Έφυγε από τον κόσμο μας το 1974 έχοντας σώσει εκατομμύρια ζωές Περίμενε να ακούσεις και τα facts Fact Upgar Αν και το όνομα προέρχεται από το επίθετό της, χρησιμοποιείται και ως μνημονικός κανόνας, καθώς κάθε γράμμα συμβολίζει μία λέξη.
Χρώμα, σφιγμός, αντανακλαστικά, κινητικότητα, αναπνοή. Fact do it yourself. Δεν ήταν μόνο εξαιρετική μουσικός, αλλά κατασκεύαζε μόνη της και αβιολή και το τσέλο που έπαιζε, καθώς ήταν και οργανωποιός. Fact street doctor mode. On. Λένε ότι κουβαλούσε πάντα μαζί της ένα σετ για επίγουσα τραχειοτομή σε περίπτωση που κάποιος στο δρόμο χρειαζόταν βοήθεια Εντάξει, κι άλλοι κουβαλάνε σοκολατάκια για επίγουσα λιγούρα, τέλος πάντων ό,τι κρατάει ο καθένας καλό είναι Αυτή λοιπόν ήταν η νέα μας φιλενάδα, η Βιρτζίνια Μια φοβερή επιστήμωνας με μια βαθιά μουσική ψυχή που δεν φοβήθηκε ποτέ να λερώσει τα χέρια της είτε φτιάχνοντας βιολιά από ξύλα, είτε σώζοντας ζωές σε νοσοκομεία.
Πήγε με την καρδιά της, με το ενστικτό της και άφησε τον κόσμο πολύ καλύτερο από ό,τι τον βρήκε. Και μας έδειξε ότι το να είσαι απελευθερωμένη σημαίνει να ορίζεις εσύ τους κανόνες σου, ακόμα και αν αυτό σημαίνει να καβαλάς αεροπλάνα στα 50 σου, ναι το έκανε και αυτό, ή να μην παντρευτείς ποτέ επειδή δεν βρήκες άντρα που να μαγειρεύει καλά.
Λοιπόν, αυτό ήταν για σήμερα. Μέχρι την επόμενη Πέμπτη, αυτό που θέλουμε από εσάς είναι να μας βρείτε στα social και να μας αγαπήσετε και από εκεί. Και επειδή είναι πιο ωραία όταν είμαστε μαζί, στείλτε μας ιδέες για τα επεισόδια του Ιουλίου, αν και θα βάλουμε κι εμείς σχετική ψηφοφορία. Αλλά ακόμα πιο πολύ, θέλουμε να θυμάστε πως οι ιστορίες μας πρέπει να ακούγονται.
Το ίδιο και οι σκέψεις μας. Καλή συνέχεια.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα