Νίκος Αναστόπουλος: «Δεν ξέρω τίποτα άλλο να κάνω, μόνο ποδόσφαιρο»
Ημερολόγια ΚυριακήςΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Μπήκε στα γραφεία της LiFO και οι νεαροί συντάκτες έβγαζαν σέλφι μαζί του σαν να ήταν ενεργός ποδοσφαιριστής της γενιάς τους. Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια – του Νίκου Αναστόπουλου, που στα ’80s και ’90s μεσουράνησε με τον Πανιώνιο, τον Ολυμπιακό και την Εθνική Ελλάδος. Κρατάει χρόνια και η απήχησή του εκτός γηπέδων, κάτι σαν διαχρονικό icon της καλής ζωής, του ιταλικού ντυσίματος, της νεανικότητας που εκπέμπει στα στέκια και στις παρέες‧ μια μορφή αντισυμβατικότητας, ίσως λαϊκή –και γιατί όχι;–, χαριτωμένη, μέσα στον συχνά κομφορμιστικό χώρο των σπορ. Ο καλεσμένος του Γιώργου Λυκουρόπουλου στα «Ημερολόγια Κυριακής», Νίκος Αναστόπουλος, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Δάφνη και σύντομα έγινε «κάτοικος» Νέας Σμύρνης παίζοντας στον Πανιώνιο, μέχρι να μετακομίσει ποδοσφαιρικά στη μεγάλη ομάδα του Ολυμπιακού επί εποχής Νταϊφά, με πρωταθλήματα, ατομικές διακρίσεις και παράλληλα μια εξωστρέφεια που τον οδήγησε, πρώτο από τον δικό του χώρο, να κάνει και διαφήμιση προϊόντων – γνωστό σαμπουάν σε μια cult διαφήμιση της εποχής. Με το χαρακτηριστικό μουστάκι του όταν έπαιζε μπάλα, αλλά και με μια ανέμελη κοινωνικότητα που εκτοξεύτηκε στη Νότια Ιταλία, όταν πήρε μεταγραφή στην ομάδα τής Αβελίνο που τότε έψαχνε έναν σέντερ φορ και τον βρήκε στο πρόσωπό του. Ο πρώτος Έλληνας που έπαιξε στο Καμπιονάτο το 1987, όταν στη γειτονική Νάπολη μεσουρανούσε ο Ντιέγκο Μαραντόνα, με τον οποίο έπαιξε δύο φορές αντίπαλος. «Μαραντόνα δεν πρόκειται να ξαναβγεί ποτέ», δηλώνει κατηγορηματικά, αναφερόμενος παράλληλα και στην τωρινή Εθνική Αργεντινής, που στο τελευταίο Μουντιάλ, κατά τη γνώμη του, «είχε παρά φύσιν πορεία», όπως λέει, θέλοντας να τονίσει ότι η ομάδα της Αργεντινής δεν είναι πλέον στο ίδιο επίπεδο, «αλλά το πάθος τους για τη φανέλα, όπως τους έβλεπες στον Εθνικό Ύμνο, στα αποδυτήρια και στις μονομαχίες, μου έκανε μεγάλη εντύπωση». Μόνιμος θαμώνας Κολωνακίου, είχε τη δική του γωνιά σε γνωστό καφέ της πλατείας, με το οποίο όμως, όπως αποκαλύπτει, «έχουν κοπεί οι διπλωματικές σχέσεις». Λάτρης του ιταλικού ντυσίματος, του ιταλικού φαγητού και της φινέτσας σε κάθε εκδήλωση της ζωής, δηλώνει, με τον αγνό τρόπο με τον οποίο μας έχει συνηθίσει να εκφράζεται, ότι «όλα είναι θέμα γούστου». Νίκος Αναστόπουλος, διαχρονική αξία.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
κοινωνικά πολύ πιο ιδιαίτερος ποδοσφαιριστής με την ωραία του αισθητική, τις επιλογές που έκανα αντίπος εκτός γηπέδων για τον τίσιμό του, τα στέκια του, τις επιρροές από την Ιταλία. Ένα οπωσδήποτε ιδιαίτερο ιδίωμα και σίγουρα ένας ωραίος συζητητής με τις ιστορίες του από το Ιταλικό ποδόσφαιρο, από την Ελλάδα, από τις εικόνες που έχει και τις παραστάσεις μέσα στα γήπεδα, αλλά και έξω από αυτά.
Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcasts και στο κανάλι της Lifeo στο YouTube Ο σημερινός καλεσμένος μου είναι ένας άνθρωπος ποδοσφαίρου Ταυτόχρονα είναι ένας άνθρωπος που θεωρώ ότι κάποτε έκανε και μια επανάσταση δείχνοντας το πρόσωπο του και εκτός γεπέδων και τη διατηρεί την επανάσταση αισθητικά καλωσορίζει τον Νίκο Αναστόπουλο καλώς σας βρήκα το αισθητικά κατάλαβες Νίκο έτσι που το πάω κατευθείαν θα πρέπει όμως να συμπληρώσω σε αυτό πάνω το οποίο είπες ότι βιολογικά είμαι 40 χρονών η μητέρα μου έχει πεθάνει για να τη ρωτήσω πότε γεννήθηκα έχεις χάσει την ηλικία επιβεβαιώνω με το που ήρθες εδώ βλέπω έναν άνθρωπο που έχει γίνει πιο νέος από ό,τι τον ήξερα Σου είπα ότι βιολογικά είμαι σαν το χρόνο Γυμνάζεσαι Φυσικά Το έχω πει και άλλη φορά ένας προπονητής δεν μπορεί να παρουσιάζεται στην προπονή και να έχει κύλιες να δείξει μια άσκηση και να πέσει κάτω Κανονικά και ένας δημοσιογράφος θα λέγαμε Ξελίγωτερ βαθμό
γιατί ο δημοσιογράφος συνήθως κάνει ερωτήσεις δεν δείχνει τις ερωτήσεις Λοιπόν επιβεβαιώνω ότι είσαι πραγματικά στην καλύτερη σου φάση έχω να σε δω και καιρό και δεν είναι μόνο το κομμάτι όπως λέμε πάντα για τον Αναστόπουλο της φυσικής του κατάστασης αλλά όπως πάντα το ντύσιμο του. Νικό, πώς έγινε αυτό το πράγμα, όλοι το συζητάνε λένε ο Αναστόπουλος δίδαξε ντύσιμο στο χώρο, πώς ξεκίνησε αυτό.
Κοίταξε πιστεύω ότι σε αυτό το κομμάτι ότι το γούστο είναι έμφυτο δηλαδή ένας που έχει πολλά λεφτά, θα πάντει φυρμάτα. Δεν είναι απαραίτητα το φυρμάτο να είναι και καλό και να έχει και γούστο. Πιστεύω δηλαδή ότι το γούστο, όπως είπα και προηγουμένως, είναι έμφυτο. Το είχες. Ναι. Από εκεί και πέρα. Πηγαίνοντας και στην Ιταλία...
Αυτό είναι το επόμενο θέμα μας. Πηγαίνοντας και στην Ιταλία αυτό το πράγμα απλώθηκε περισσότερο. Γιατί οι Ιταλοί, αμήν τι άλλο, φημίζονται για τον για το φαγητό τους το ωραίο, για τον καφέ τους το ωραίο και ούτε ούτε ούτε ούτε ούτε. Δηλαδή πηγαίνοντας στην Ιταλία δεν είναι απεκόμισαν κέρδη μόνο για το ποδόσφαιρο και γενικά για τη ζωή.
Γιατί σταμάτησαν να παίζουν ευαίσθηση. Ναι εντάξει έπαιξες στην Αβελίνο. Θέλω να θυμίσω για τους φίλους μας ότι μετά τα πολλά χρόνια στον Ολυμπιακό και τα μεγάλα επιτεύγματα του, ο Νίκος πάει στην Αβελίνο με τα γραφή τότε και γίνεται και μεγάλος ντόρος ένας Έλληνας στην Ιταλία θυμίζω Νότια Ιταλία έτσι κοντά στην Άπολη επαρχία καμπάνια το λέμε εκεί πήγαινες στην Άπολη να κάθεσαι να πήγαινες βεβαίως, κάθε Δευτέρα στην Ιταλία υπάρχει και ακόμη το καθεστώς ότι μετά το παιχνίδι κάνεις προπόνηση τη Δευτέρα είσαι ελεύθερος μπορείς να πας στην Αμερική την Τρίτη όμως το μεσημέρι πρέπει να γυρίσεις στην προπόνηση Εγώ λοιπόν τότε δεν έρχομαι να κάθι λίγο για διάκριση στην Αθήνα Πότε πήγαινα στην Νάπολη που ήταν 20 λεπτά Και πότε πήγαινα στην Ρώμη Που ήταν γύρω στη μία ώρα Και είναι και εποχές στην Νάπολη που υπάρχει μαραντόνα Φυσικά Δηλαδή ζεις και όλη αυτή την τρέλα Και παίξαμε και δύο παιχνίδια αντίπαλοι Αλλά στην Νάπολη βρίσκεις και τα στέκια Το λένε όλοι
Πάω και βρίσκω χειροπήτα ζυμαρικά Εντάξει η Νάπολη παρόλο που είναι νότος είναι πολύ νότος κάτω έχει το ιδίωμα να μοιάζουμε λίγο σαν φιλί έτσι και σαν οτροπία και λοιπά φαντάσου τώρα στην πανεπιστημίου που το κάνουμε και εμείς καμιά φορά να αφήνουν τα μάξια στη μέση του δρόμου έτσι ουρά λοιπόν είναι όπου βρίσκουν να παρκάρουν έτσι που τρέχουν με ηλικιώδη ταχύτητα πηγαίνοντας λοιπόν εκεί στην Νάπολη δεν είναι και εύκολο να δεν είναι και δύσκολο να βρεις αστέκια όταν πας στην πιάτσα.
Τι σου άρεσε εκεί, ποιο διαλέγεις ας πούμε, εστιατόριο κλασικό, καφέτέ, καφέ. Όχι, τα εστιατόρια πάντα έχεις, οποιοδήποτε πας έχει το σπαγέτι το ωραίο, την πίτσα την ωραία, το κρασί το ωραίο, που σημειωτέρον. Στην Ιταλία άρχισα και έπινα κρασί, δεν έπινα ούτε κρασί, όχι λόγω ποδοσφαίρων, δεν έπαιζα μπάλα, δεν μου άρεσε.
δεν έχω πει ποτέ μπιρά, ουίσκια και τέτοια πράγματα και θυμάμαι πήγαμε να παίξουμε ένα παιχνίδι πρωταθλημάτος και το πρωί το Σάββατο είχαμε πάει στο δοχείο το πρωί ήταν τρεις ώρα το παιχνίδι δέκα ώρα τρώγαμε οι Ιταλοί συνηθίζουν πριν από το παιχνίδι να πίνουν και ένα ποτηράκι κόκκινο κρασί και πήγε να μου βάλει ένα σχασί του λέω νο νο νο και μου λέει στροτζογκρέκο Τη συνηθισμένη λέξη που λέμε Αντάξει και σιγά σιγά έβαζα λίγο νερό Και έτσι ας πούμε Άρχισα και έπινα κρασί Κρασί πίνω δεν μπορώ να το πω τ' αλλο Η Ιταλία δηλαδή σου μάθανε μερικά πράγματα Λίγο σαν αυτά που τα έψαχνες και εσύ από πριν Έσαι μεγάλος στη Δάφνη εδώ Ναι και γεννήθηκα μεγάλωσα Ναι έπαιξες μπάλα ας πούμε στο Ολυμπιακό Μετά το Πανιώνιο Ναι όχι από τη Δάφνη ξεκίνησα Νομίζω ότι σου επηρέασε και το ντύσιμό σου, σωστά.
Γενικά, τη ζωή μου. Τον τρόπο σκέψης, γιατί το είπαμε και στην αρχή, ότι πηγαίνοντας εκεί δεν είναι μόνο ότι βελτιώθηκα ποδοσφαιρικά, έτσι. Ασκέτως ότι δεν μου δόθηκε η ευφαιρία να δείξω πραγματικά ποιος ήμουν. Ναι, εντάξει, έμεινε σε έναν χρόνο. Ναι, λοιπόν, βελτιώθηκα και σαν άνθρωπος. Δηλαδή, συνηθίζεται εδώ στην Ελλάδα, ορισμένως όλες και ακόμη, τελειώνει το παιχνίδι κάποιος θα κερδίσει, κάποιος θα χάσει και κάποιο παιχνίδι θα έρθει στο παλαιά συνήθως εμείς εδώ ακόμη το κουβαλάμε αυτή την οντροπία ότι έρχεται ο δημοσιογράφος και αυτός κάνει τη δουλειά του να σου πει πως είδες το παιχνίδι τραβάς τη μηχανή άφησέ με και κάποιες τρελά τέτοια άμα έχεις χάσει εκεί δεν υπήρχαν τέτοια θα πεις εντάξει μπάλα δεν μπορεί να κερδίσουν και δύο, ένας κερδίσει Παγκελματίας Ναι, και να μιλήσεις μετά το παιχνίδι να πεις τι να πω, να σε ρωτήσουν γινόντουσαν ερωτήσεις από το στούντιο τώρα η ντομένικα σπορτίβο τότε που υπήρχε μικροπράγματα συμπεριφορές, γιατί κακά τα ψέματα
όταν είσαι δημόσιο πρόσωπο ανεξάρτητα τι δημόσιο πρόσωπο είσαι και τι δουλειά κάνεις πρέπει να είσαι προσεκτικός στην περιφορά σου, στον τρόπο σου στην ομιλία σου και γενικά Εντάξει πάμε τώρα στο φαινόμενο Μαραντώνα Εντάξει ο Μαραντώνα Αυτό που έζησες εσύ σαν αντίπαλος δηλαδή τι είδες από κοντά Είδα πράγματα που δεν υπάρχει περίπτωση να ξανα να ξανακάνει πρακτική Καλός και ο Μέσης Καλός και ο Ρονάλντο δεν το ζητάμε Καλός και ο Ρονάλντο Αλλά αυτό ήταν ένα πράγμα ξεπραγματικό και ο Ριβάλτο και ούτω κάθε ξέσεις.
Αλλά αυτό με τον Μαραντόνα, αυτός ο παίχτης, δεν πρόκειται να ξαναβγεί. Γιατί εκείνες τις εποχές δεν υπήρχε αυτή η προβολή που υπάρχει τώρα. Δηλαδή, παίζει να παίχνει η γιουπέτριση Ρωμά. Η γιουπέτριση Ναπολίκια το βλέπεις επί τόπου. Εκείνα τα χρόνια, λοιπόν, την Κυριακή, η δική μας αθλητική Κυριακή, η τότε που υπάρχει και μέχρι σήμερα, σου έδειχνα απλά τα γκολ.
Τα στιμιότητα. Ναι, τα γκολ. Κατά την εκτίμησή μου, επειδή και το Μέσαιγωδη, τον Μπελέδετο, ο Μπρόλαβα και ο Κρόφ. Αλλά τέτοιο πράγμα σαν το Μαραντούνα δεν πρόκειται να ξαναβγεί στον κόσμο. Η τρομακτική τεχνική του με την παραδοσία. Ό,τι θέλεις. Το τίκλο τσάιδρο και ποτέ δεν διαμαρτυρόταν. Ποτέ δεν είχε διαπαικτισμό με τον αντίπαλο.
Καλά δεν συζητάμε ότι ήταν ο άνθρωπος που άλλαξε την Άπολη την ιστορία της πόλης έτσι Στο δρόμο στην πανεπιστημίου να βλέπεις σημαίακια, σημαίες Μαραντούνα, ο Θεός μας έτσι αλλιώς Και έχουν μείνει και τα γκράφιτι τώρα Ό,τι θέλεις, ό,τι θέλεις Ό,τι μπορεί να φανταστεί ένας ανθρώπινος νους Υπάρχει στην Άπολη για τον Μαραντούνα Αυτό που έζησες εσύ μέσα στο γήπεδο ήταν ότι μπορούσε να νικήσει οποιαδήποτε ομάδα μόνος του Πραγματικά μόνος για τότε όπως πολύ σωστά ανέφερες εκείνη την εποχή πηγαίνοντας στην Ιταλία υπήρχαν δύο ποδοσφαιριστές ξένοι ήταν ο Μαραντούνα και ο Καρέκα και την επόμενη χρονιά γίνανε τρεις ξένοι ήρθε και ο Αλεμάου τότε λοιπόν με τους δύο ξένοι που πήρε το πρωτάθμα πήρε τον Κύπολο Οέφα ήταν δύο ξένοι ο Μαραντούνα και ο Καρέκα και Κανούρια Οι άλλοι παίχτες, ο Μπάνι Ο Κρύπα ήταν Σήκωνε όλη την ομάδα Στην πλάτη του ουσιαστικά Και υπάρχουν και τα βίντεο που βλέπουν όλοι τώρα Και τα παλιά, εκείνο το ζέσταμα Αν έχεις δει το περίφημο που κάνει
Με τις πετάει τις μπάλες Είχα δώσει αυτή μια χειραψία Όταν ήσουν εκεί αντίπαλος Μόλις ελίωσε το παιχνίδι Θυμάμαι ότι στο πρώτο παιχνίδι Που παίξαμε στο Αβελίνο Χάσαμε στους 82 έκανε μια σέντρομαραντούνα και το έβαλε αν θυμάσαι το σέντροφορο καρναβάλε αν τον θυμάσαι αυτός έκανε τον κολ 0-1 στην Άπολη χάσανε 3-0 ήταν τη χρονιά που πήρε το πρωταθήμα εντάξει μιλάμε για τεράστιο ποδόσφαιρο να χάνεις το τόπι εντελώς διαστημικό ξέρεις έχει πει ο Πλατινί μια κουβέντα κάποτε για το Ζιντάν ξεκίνησε να λέει έχω δει παιδιά το Ζιντάν να κάνει με την μπάλα πράγματα διανοηθείς αν δεν τα δεις από κοντά απίθανα πράγματα που σου φεύγει το μυαλό τα ίδια λέει έχω δει να τα κάνει ο Μαραντώνα με ένα πορτοκάλι τρομερός η ζωή στην Ιταλία τι σου άφησε πήγες να βρεις φίλους είχε Έλληνας εκεί ε βέβαια Έλληνας καταρχήν υπάρχουν παντού σε όλα τα μέρη της ζωής θυμάμαι τώρα από το που σου λέω ότι θυμήθηκα μια ιστορία με το αξίζει να στη αναφέρω έχω πάει το 18 έχω πάει 18-19 έχω πάει στην
στην Ισπανία στην Μαδρίτη και πάω υπάρχει λοιπόν μια να πάω να δω τι προπονήσεις 20 μέρες του σημειώνε και υπάρχει μια περιοχή έξω από τη Μαδρίτη κανένα 20 άρκετο Μαχανταούτα λέγεται η περιοχή ξέρεις μια μικρή πόλη και Πέντε λεπτά με τα πόδια πήγαινα στο προπονητικό κέντρο. Πάω λοιπόν στο ξενοδοχείο. Μιλάμε. Μου λέει, μιλάς αγγλικά.
Του λέω έτσι και έτσι. Αυτά ιταλικά μιλάς, σπανικά. Μια ζητή, ο Σπαντών. Του λέω, κανένας Έλληνας δεν υπάρχει. Γεωργιό. Και παίρνει έναν, ο οποίος ήταν ταξιτζής. Στη Μαδρίτη. Και μιλήσαμε και το παιδί μου καλή του ώρα. στη Μαδρίτη ακόμη με εξυπηρέτηση δεν να σου πω, σε όποιο μέρος της γης πας όποια πέτρα και να σηκώσεις θα βρεις Έλληνα λοιπόν πάντα υπήρχαν Έλληνες στο Αβελίνο και στο Αβελίνο που ήταν μικρή, μια κομμόπολη υπήρχε μια παρικία εκεί που έξω από το από το Αβελίνο που ήταν εκεί ας πούμε κάτι οικογένειες έρχονταν στα κήπεδα ή όταν πηγαίναμε εκτός έδρας να παίξουμε στην Πεσκάρα στη Ρώμη, με τη Μιλάνο που πήγαμε παιξάμε στο Μιλάνο έρχονταν σαν έλεγες και με βρίσκανε, μου είπα είμαι από την Ελλάδα είμαι ΠΑΟΚ, είμαι έτσι κτλ ωραία πράγματα. Η ζωή πώς ήταν εκεί, δηλαδή μια μικρή πόλη το γήπεδο, η προπόνηση Ήτανε το Απελνίδα μια πόλη γύρω στους 120.000 έτσι μικρή πόλη, ανάμεσα σε βουνά γι' αυτό λένε και μοντάνια και όλας ανάμεσα σε βουνά το Σαλέρνο παραθαλάσσιο ήταν 20 λεπτά
η Νάπολη 20 λεπτά δηλαδή δεξιά η Νάπολη αριστερά το Σαλέρνο και στη μέση τα Βελίνο ήταν μια μικρή κομόπολη ζεστή πόλη με τα ωραία της φαγητά είχε και την πιάτσα μια πιάτσα για τους καφέδες πήγαινα έπινα τον καφέ μου έκανα πρωινό το βράδυ υπήρχε ένα μαγαζί το οποίο πήγαιναμε όλοι οι παίκτες και τρώγαμε ξανά συναντιόμαστε με την αντιπροπόνηση γενικά έτσι ζεστό μέρος ζεστό, οι φίλαφοι ήταν πάρα πολύ φανατικοί με την ομάδα εμένα με αγκαλιάσαν τότε τη στιγμή ο δήμαρχος μου δώσε το κλειδί της πόλης παγωτό βγάλανε με το όνομά μου ωραία πράγματα τώρα είναι σε μικρότερη κατηγορία, εντάξει δεν είναι ευημερική ο ΣΕΡΕΜΠΗ είναι τώρα, ανέβηκε Ναι, ναι, σέρει μπι αυτό.
Αλλά θέλω να πω ότι αυτή η ομάδα τότε, δεκαετία του 80, ήταν από τις καλές συζητήτων στην Ελλάδα. Ναι, 80 με 90. 80 με 90, ναι. Ναι, το 87 πήγα εγώ. Ναι, ναι. Και και 80. Ναι. Την προηγούμενη χρονιά, δηλαδή το 86, για ένα πόντο χάθηκε η Ευρώπη. Απλά την επόμενη χρονιά που πήγα εγώ, είχε κάποιους παίχτες. Ήταν οι δύο ξένοι τότε.
Ήταν ένας ξενός, ο Ντρισεού Σχεδομένος ο Ντρισεού Αριστεροπόδαρος, Βραζιλιάνος Την επόμενη λοιπόν χρονιά Επετράπει και δεύτερος παίκτης Ντρισεού είχε παίξει και εθνική νομίζω Να, ναι, ναι, ναι Βραζιλιάνος, Παχταράς Ο Πέπε, πήρε λοιπόν το Σάκνερ Απ' το Τωρίνο Ακριβώς και με μένα Ήταν πάρα πολύ δύσκολο Εκείνα τα χρόνια Να πάει ένας Έλληνας σαν ξένος στην Ιταλία, διότι δεν υπήρχαν αυτές οι διακρίσεις είτε ομαδικές, είτε μέσω της εθνικής εκείνα τα χρόνια. Υπήρχε μόνο μια διακρίση το 1980 που πήγαμε την εθνική στην Ιταλία. Δεν υπήρχε στο Γιούρο με Παναγούλια.
Ακριβώς. Λοιπόν, δεν υπήρχε διακρίση για να. Απλά εγώ, ας πούμε, σαν πρίκα θα έλεγα, ήταν ότι είχα βγει τέσσερις φορές πρώτο σκόρο εδώ στην Ελλάδα, είχα πάρει το χάλκινο παπούτσι και είχα πάρει και τέσσερ, πέντε πρωταθήματα με τον Ολυμπιακό αυτό ήταν το παλμαρέ μου διαβατήριό σου για την Ιταλία Να σε ρωτήσω κάτι κοινωνικά πάλι εσύ γυρίζεις στην Ελλάδα λίγο σοκάρες, δηλαδή θέλεις να μείνεις παραπανώ πίσω γύρισμα όχι καθόλου είχα μια πρόταση να πάω στην Πολωνιά η οποία ήταν σερεμπή εκείνη τη γωνία αλλά λέω πάω να μπλέξω να κάνω στο βορράς της Ιταλίας Λέω, άσε καλύτερα να γυρίσω.
Αν ήθελα να πω, ναι θα πάω στην Πολύνια, θα μπορούσα να πάω. Λέω, άσε να πω να γυρίσω στην Ελλάδα. Εντάξει, αυτό που είχα σαν στόχο, να παίξω εξωτερικό, έπαιξα. Και δυστυχώς ή ευτυχώς, η πρώτη φορά είναι πρώτη φορά. Η δεύτερη, που λένε και οι Αμερικάνοι, είναι κανένα. Και το λένε για το πρώτο και για το δεύτερο, ναι. Μπράβο.
Η ιστορία λοιπόν έγραψε Ότι ο πρώτος Έλληνας που πήγε να παίξει Έξω ήμουν ο Ταϊπόλη Πάτερα είτε θέλουν είτε δεν θέλουν Δεν με νοιάζει Τώρα υπάρχει μια φουρνιά φοβερή αυτόν τον καιρό Πάμε αλλού τώρα Είναι άλλο κεφάλαιο Εγώ μιλάω για εκείνα τα χρόνια Και τι έγραψε ιστορία Εγώ πήγα σαν ξένος Δεν πήγα τώρα σαν κοινοτικός Ο Τζόλης το παιδί που κάνει όργια Δεν πάει σαν Έλληνας ουσιαστικά σαν Άγγλος. Έπεσε στο Βέλγιο σαν Βέλγος.
Άλλες υποχές τώρα, εντάξει. Εντάξει, αυτό λέμε. Νικό, γυρίζεις και καταρχάς έχεις συνδεθεί με κάτι που είναι πρωτοποριακό για την έννοια marketing στο ποδόσφαιρο. Κάνεις μια διαφήμιση τότε. Ναι. Την περίφημη διαφήμιση Ρεξόνα. Ναι, το 86. Ναι, ναι. Κάνουν και μια αναβίωση πριν μερικά χρόνια. Ναι, σωστά. Αυτό πώς σε πλησιάσαν, σου είπαν να έχεις ωραίο μαλλί ας πούμε από ότι έμαθα εκ των υστερών ότι βάλανε κάποια ονόματα και βάλανε τον κόσμο να ψηφίσει και τότε και τα χρόνια όπως ξέρεις ήμουνα και στα καλύτερά μου και με την εθνική ομάδα και αυτά και έτσι έγινε και έγινε ένα σενάριο υπάρχει ακόμα στο youtube άμα το δει κανείς ωραίο εκεί πετάγεις κάνεις κεφάλιες κάτι κεφάλιες κάνει τρελά παιδιά η πρώτη φορά που γυρίστηκε ήταν στο γήπεδο του Πανιώνιου στην Ασβήνη που ήταν και το δικό σου το σπίτι που αυτοσχείαστηκαν ξεκίνησαν Πώς ένιωσες τότε με αυτή την εμπειρία Ήταν πρωτοποριακή υποτιμία για να δεν ξαναγίνει από αφιλτή Αργότερα έκανε ο Γκάλης το αγνό
Αλλά και εκεί όμως ήμουν ο πρώτος που έκανε την διαφέρουση δεν το λέω για να ευλογήσω τα γένια μου Συμφωνώ το λέμε πλέον σαν μια κίνηση τότε πολύ μπροστά ας πούμε για ένα ποδοσφαιριστή που ήταν ένα λαϊκό παιδί για τα βάση δεν ήταν ξέρω κάποιος που το παίζει και πολύ όλο αυτό τώρα τελευταία της μόδας ίσου να είναι ένα παιδί στρωτό λαϊκό παιδί, απλό παιδί Ακριβώς, ξεκίνησα από τη Δάφνη πήγα στον Πανιώνιο τον Πανίωνιο στο Ολυμπιακό και από τον Ολυμπιακό βρέθηκα σε ένα σπίτι 800 αντιδραγούνικα Φέρανε συνεργείο στο κήπεδο εκεί και σε βάζανε και κάνε αλμάτα και γυρίζανε αυτοί με τις κάμερες έτσι μοντάς μετά τότε εκείνα τα χρόνια στην Ιταλία πραγματικά αισθάνεσαι σαν θεός πραγματικά σε έχουν αισθάνει όπα να μην σου λείψει τίποτα από εκεί το πήρες αυτό το αίσθημα και το έφερες στην Ελλάδα με αυτό εννοείς είπαμε ότι ορισμένα πράγματα μεταφέρονται είναι και άλλα που δεν μεταφέρονται ναι πήρες καλά χρήματα τότε για εκείνη τη διαφήμιση θα έλεγα καλά για εκείνη την εποχή.
Το οποίο ως το λέγανε και κατά καιρούς το θυμόντουσαν όλοι. Το βλέπουν και στο YouTube το βλέπουν καμιά φορά. Λένε ο Αναστόπουλος με τη ρεξόντα. Σήμερα έτσι όπως έχει γίνει η τεχνολογία, οτιδήποτε έχει καταγραφεί και μπορεί να το δεις. Το δεύτερο κεφάλαιο τώρα. Ο Αναστόπουλος που είναι πολύ κομψός, με τα ωραία του ντυσίμα, δηλαδή παρήγγειλες ρούχα απ' έξω.
Όχι. Απλά τα βρίσκεις εδώ που ήταν όμως γραφές ιταλικές Ναι αλλά και εδώ στην Ελλάδα Αν έκαθαν υπήρχαν Δεν είναι απαραίτητο να είναι φηγμάτα γιαν και καλά Σωστό Σε θυμάμαι έχεις έρθει στην ΕΡΤ μια φορά για μια συνέδριξη Και έχεις φορέσει ένα πολύ ωραίο καρό σακάκι Έχει γίνει θέμα ολόκληρο Θυμάσαι με το Μίνο εκεί που ήταν Ναι ναι με το Μίνο Σου έκανε πλάκα με το καρό του σακάκι Αυτό ήταν πρωτοπορία για αυτό και το καρόσακάκι ακόμη δεν το βλέπες πρώτος φεριστή είπαμε ότι έχει ωραία μαγαζιά και εδώ μην υποτιμάμε τη χώρα μας έχουμε ωραία πράγματα σήμερα εντάξει και εντάξει η Ιταλία όπως είπαμε δεν το συζητάμε αλλά και εδώ υπάρχουν μαγαζιά τα οποία φέρνουν ρούχα έτοιμα αραμένα από την Ιταλία πάμε τώρα στον Νίκο Ναστοπλου που τον έχουν δει χρόνια πολλά όλοι στο κλονάκι με το γεγονίατο εκείνο να πιει το σπερσάκι του Πλασικά Ντακάπο Ήσουν ο Θαμώνας που ήταν ταυτισμένος Τι συνήθεια είναι Δηλαδή θέλεις το πρωί να πάεις στο καφέ Να δεις κόσμο αυτό Άλλος πάει στην Γλουφάδα
Άλλος πάει στην Κεφισιά Εγώ έτυχε Από το 1977 Πήγαινα στο Πίκολο τότε Το Πίκολο μπράβο Το οποίο ήταν το μοναδικό το οποίο είχε σπρέσο Μετά μεταφερθήκαμε στο Ντακάπο Αλλά στο Ντακάπο Δεν έχουμε διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις Πολύ καιρό είναι αυτό Ναι, διότι όπως ξέρεις και ξέρουν και όλοι εγώ πήγαινα στον Τακάπου γιατί είχε τον καλό καφέ ο ιδιοκτήτης ήταν συγχωριανός μου και λοιπά δεν πήγαινα για να με μάθει ο κόσμος γιατί ορισμένοι πάνε για να τους μάθει ο κόσμος εγώ δεν πήγαινα ο κόσμος ήξερε ότι εγώ πήγαινα στον Τακάπου Είχες τη γωνία σου κιόλας Όπως είπα στην αρχή Έχουμε κόψει τις διπλωματικές μας σχέσεις Να είναι κανέ Και υπάρχει ένα πάρα πολύ ωραίο μαγαζί Λυκόβριση Πιο πάνω Στην ίδια γειτονιά Άρα είσαι του Κολονακίου Είσαι παιδί της Δάφνης Αφρινάγη είναι στο Κολονακί Δεν είμαι παιδί του Κολονακίου Γιατί δεν μένω στο Κολονακί Αλλά το στέκι σου δεν είναι στη Δάφνη που μεγάλωσες Πήγαινα Στη Δάφνη ήταν ένα παιδί πήγαινα.
Από εκεί και πέρα είπαμε άλλος πάει στην Κλειφάδα. Τι θα το πούμε Κλειφάδι, ότι ένας άλλος πάει στην Κεφισιά. Γιατί επιλέγεις να πας στο Κολονάκι και πήγες καφέ. Γιατί μου αρέσει το στυλ. Απλά. Θυμάμαι όταν ήσασταν στην Κέρκυρα για δουλειά, μου λέγανε ότι ο Νίκος έχει δικό του τραπεζάκι στο Λιστόν μπροστά πάντα. Μόνιμο, γιατί είναι το πόστοτο εκεί. Ναι, δεν πήγαινα ακριβώς στο Λιστόν.
Κάπου εκεί, δεν ξέρω τώρα. Πιο πίσω. Άκουσε, εγώ δεν μπορώ να πω να συμβαίνω στα μαγαζιά. Μ' αρέσει να πηγαίνω σε ένα μαγαζί. Ναι, να είσαι ένα στέκι. Ναι, μ' αρέσει να έχω το στέκι μου να πηγαίνω συγκεκριμένη ώρα, όπως πάω στα Κολυνάκη. Πάω στις 11, μία έφυγα. Νιώθεις ωραία, σου φτιάχνει τη μέρα. Ναι, λοιπόν, και έτσι γίνεται και στην Κέρκυρα.
Σε Κολυνάκη βράδυ δεν έχω πάει ποτέ. με την έννοια ότι δεν πάω να κάτσω τώρα αν οι παιδίοι υπάρχουν πάρα πολύ ωραία μαγαζιά ειδικά το χειμώνα α χρειαστεί πάω αλλά γενικά όμως στο Ηράκλειο της Κρήτης έχω δει θυμάμαι ότι όνειρος αστωνόφι πάλι είχες εκεί μια αγωνία στον πεζόδρομο ναι στον πεζόδρομο κοίτα το Ηράκλειο είχε πολύ ζωή ζωή ειδικά το χειμώνα όπως και η Κέρκυρα το χειμώνα Λένε ότι πώς θα περάσει η ζωή Και κάνει πώς περνά η μέρα σου Σε πληροφορώ λοιπόν Ότι στην Κέρκυρα το βράδυ είναι μαγεία Μαγεία, έχει πολύ ωραία Ιταλικά Στα γκαντούνια μέσα σαν στενάκια εννοώ Το ίδιο και τα Γιάννενα Είδες Κέρκυρα πάλι Ιταλία σε κυρικούσε Το στυλ Από τις 1 μέχρι 15 Αυγούστου Δεν ακούς ελληνικά Ακούς μόνο Ιταλικά Λοιπόν και στο Ηράκλειο έχει ζωή πολύ ωραία Εναντιθέσει με τα χανιά Τα χανιά είναι πολύ ωραία το καλοκαίρι Τώρα πήγα τρεις μήνες Δέκα ώρες υπήρχε άνθρωπος Το χειμώνα Τελικά ξέρεις τι γίνεται Αν γυρίσεις το χρόνο πίσω θα μπορούσες χωρίς ποδόσο να ζεις τη ζωή σου
Όχι Ο κάθε άνθρωπος πιστεύω ότι γεννιέται για κάτι Εγώ γεννήθηκα για αυτό το κομμάτι Δεν ξέρω να κάνω τίποτα άλλο Και η μπάλα αλλά και ο τρόπος ζωής που σου καθόν Ο καθοδηγητής Καθοδηγητής για μένα Είναι η δουλειά μου Και ποια είναι η δουλειά σου κύριε Το ποδόσφαιρο Γι' αυτό Δηλαδή τα προσωπικά μου Τα έχω παραμείωσει Σε δεύτερη μέρα Μα θα μου πεις μόνος είσαι προπονητής Εντάξει ο καθένας είναι πως το βλέπει Σου λέει ο άλλος Πήγες διακοπές Για μένα ο προπονητής δεν πάει διακοπές Τι διακοπές να πάω Τι διακόπτες να πω Κάτσε Νίκο τώρα να μου φέρεις ένα θέμα μπροστά Έτσι που σας το ρωτήσω Συζητάγαμε με τον Παναγιώτη ότι η Μογιανάκη Είναι φοβερά φίλος του Ιταλικού κινηματογράφου Είναι δυνατό η Ιταλία Να είναι συνεχώς εκτός Μουντιάλ Τελευταία χρονιά Τι τρέχει εκεί από την Ιταλία Για μένα Αυτό το είχαμε και εμείς Αν θυμάσαι Ναι αλλά η παράδοση της Ιταλίας τώρα Εντάξει, οι παραδόσεις παίζουν, αλλά δεν είναι καθοριστικά.
Η βαριά φανέλα. Ναι, αλλά δεν παίζουν οι φανέλες. Κάποτε η φανέλα έπαιζε. Κάποτε έπαιζε η τούμπα, το καραϊσκάκι. Σήμερα, αν δεν έχεις ομάδα, δεν μπορείς να κερδίσεις. Λοιπόν, οι Ιταλοί και αυτοί, εδώ και τρία χρόνια, παίχτες εκατομμύρια, ξένοι, με αποτέλεσμα οι Ιταλοί παίχτες να έχουν δεύτερο και τρίτο ρόλο, με αποτέλεσμα να έχει αντίκτυπο στην Εθνική.
Ο Μαντσίνη πήγε, ο Σπαλέτη πήγε, ο Γκατουζο πήγε. Και οι τρεις αποτελούν. Άρα δεν είναι θέμα προπονητών, λες. Όχι. Τι να πεις, ότι δεν είναι καλός προπονητής ο Σπαλέτη, προπονητάρα. Τι να πεις, ότι δεν είσαι, και όταν λέμε προπονητάρα, είναι το τι συνοδεύεσαι. Τι καλός προπονητής. Καλός προπονητής είναι αυτός που έχει τίτλο. Εσύ ξέρεις κανέναν καλό προμονήτη ατύτυλο.
Ξέρεις κανέναν, ναι. Αν μου το πεις, να τον μάθω και εγώ. Εντάξει, ένας μέντοράς σου δεν είχε πάρει τίτλο αλέφαντος, που έλεγες τότε τα καλύτερα λόγια. Εντάξει, πώς δεν έχει πάρει. Στην Κύπρο. Στην Κύπρο, βέβαια. Πήρε Κύπρο με το Απόελ. Λοιπόν, όταν είσαι ατύτυλος, δεν μπορείς να λες ότι είσαι καλός. Εγώ το ξέρεις ότι έχω κάνει 7 ανόδους, αλλά ορισμένοι συναδελφοί σου είναι γραμμένα αυτά και άλλες έξι με εφτά σωτηρίες ομάδων όσον αφορά γιατί δεν μπαίνεις πρωτάθλημα ο στόχος είναι με το πρωτάθλημα την Παναχάη, την Τακιανένα τον Πανιώνιο, τον Πλατανιά Νικό για την Ιταλία επιμένω επειδή εσύ λες δηλαδή δεν υπάρχει παραγωγή παικτών εκεί τοποθετείς κυρίως και αυτοί που υπάρχουν η παραγωγή των παικτών που υπάρχει στην Ιταλία, έχουν δεύτερο λόγο.
Δεν έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Δηλαδή όταν βλέπεις στη Juventus, παίζουν 8 ξένοι. Άρα εντοπίσαμε το θέμα με την Ιταλία. Έτσι το βλέπω εγώ. Από το Μουντιάλ που ζήσαμε τώρα, το Μουντιάλ που πέρασε, τι ξεχωριστεί η Σούμινε από τη διάταξη που πέρασε. Από την αρχή ήταν τα φαβορή, ήταν ξεκαθαρισμένα θα έλεγα από την αρχή. Δηλαδή η Ισπανία παραφύση πορεία έκανε η Αργεντινή.
Παραφύσιλες. Ναι. Μάλιστα. Γιατί αν εξαιρέσει το Μέση που κι αυτός 39 χρονών δεν μπορεί να ήτανε 29 ή 30-32. Ήτανε μια ομάδα μέτρια. Έκανε υπέρβαση. Αυτό εννοείς. Το παραφύσι αυτό εννοώ. Ότι μια ομάδα υπερεύει αυτό. Εντάξει με την Αγγλία ήταν το μεγάλο της μπάμπ. Και μετά τα παιχνίδια πάλι τα κέρδισε με τον Ζόρι. Εντάξει είχε μια μαχητικότητα Απλά ξέρεις Επειδή είπαμε τώρα για Αργεντινή Ξέρεις τι είναι αυτό Το οποίο μου έκανε τρομερή εντύπωση Και πραγματικά το έχω συγκρατήσει Δηλαδή στο μυαλό μου μέσα Το πάθος που είχανε για την εθνική ομάδα Για την εθνική Αργεντινής Ήδη σου είδες Πως πανηγυρίζανε μετά από κάθε νίκη Μέσα από διτήρια Δηλαδή το Βάμος Αριζεντίνα Δεν το λέγανε ξέρεις πθανιάκα έβγαινε από μέσα τους και αυτή η μαχητικότητα που δείγνανε στον εθνικό ύμνο έβγαινε και στο γήπεδο χωρίς να είναι η μεγάλη παίχτης δηλαδή βλέπεις ο Παράδες τα 100 μέτρα τα κάνει σε δύο μισή χρόνια έφαγε 10 αγωνιστικές μετά ανεπίτρεπη στη Ρώμα τον έπαιζε σου άρεσε όταν έπαιζε ο Παρέδης
όχι, αργώς και γι' αυτό ο Λουίς ερήκε γιατί είχε παίξει και στην Παρή του έδωσε κατευθείαν φεύγεις ωραία πάμε στους προπονητές γιατί είναι η δουλειά σου και τα παρακολουθείς ποιος προπονητής διεθνώς έχει δείξει έργο ή έχει δείξει κάτι να επεμβαίνει στο ποδόσφαιρο αυτή η γνωστή ο Γουαριόλα αυτή Γουαριόλα έφερε πράγματα στο ποδόσφαιρο τρομακτικά πράγματα βέβαια και αυτός με την πάροδο του χρόνου με την κατοχή της μπάλας που έφερε υπάρχει το χτίσιμο από πίσω να πες και τα λοιπά.
Ο Μουρίνιο, που κατά τη γνώμη μου είναι ο καλύτερος. Και στην επιστροφή του ως τρεάλ μπορεί να επιτυχεί. Ναι, χτες κέρδισε 4-1, του ακυρώθηκε και γκολ, να γίνει και 5-1. Λοιπόν, βρήκε το φάρμακο. Δεν έχει περάσει δηλαδή η μπογιά του Μουρίνιο. Αυτά τα λέμε εμείς εδώ. Αυτά τα λέμε εμείς εδώ. Ανάλογα λοιπόν ποιος είναι και ούτε ο καθεξής.
Ο Αντσελώτη με τη Βραζιλία δεν τα πήγε. Και ο Αντσελώτη δεν τα πήγε. Δεν μπορεί να βάζει στο Νέιμαρ μέσα. Δεν γίνεται τώρα. Κάτσε, ο Αντσελώτη είναι μια μορφή πάντως, έτσι. Δεν το συζητάμε. Δεν το συζητάμε. Με πρωταθλήματα. Όπου έχει πάει, έχει πάει πρωταθλήματα. Στη Γερμανία, στην Αγγλία, στην Ιταλία, στην Ισπανία, όπου θέλεις.
Έχει πάει πρωταθλήματα. Το συζητάμε. και γι' αυτό πήγε Δεν κουμπώνει λες με την Εθνική Βραζιλία Όχι και αυτός εννοεί δεν τον είχε το Νέιμαρ ο Νέιμαρ δεν είναι, έχασε το κύπολο απεκλείστηκε από το παγκόσμιο και είπε να παίξει πόκερ αυτοί οι παίκτες έχουν δισεκατομμύρια δεν τους ενδιαφέρει μόλις γι' στην Βραζιλία πήγε να παίξει πόκερ πάμε στους Γερμανούς να βάλουμε και τον Ντούχελ να βάλουμε και τον Ντούχελ Ε, θα γι' κριτική όμως στο Μάτσμιντα Λιντινή.
Λάθος κι αυτός. Αν το έκανε Ελλήνας θα του λέγανε από εκεί δεν χρειάζεται να γυρίσουμε την Αποστόλη και φεύγεις. Λοιπόν, κι αυτός λάθηκαν. Στο δεύτερο εμίχρονο μετά το μόλις έκανε το 2-1 ή το 1-0 το μόνο πράγμα έκανε ανεπίδευτο για τέτοια κλάση προπονητή αλλά καμιά φορά όμως Γιώργο, να ξέρεις το εξής λέμε α ο προπονητής γύρισε την ομάδα δεν υπάρχει προπονητής στον κόσμο που να λέει παιδιά γυρίστε πίσω απλά καμία φορά η πίεση που σε εξασκεί ο αντίπαλος σε αναγκάζει να οπισθοχωρείς αυτό το πράγμα έκανε η Αργεντινή με το μέση αυτό που λες τώρα δικαιώνει το ντούχερ δηλαδή ότι δεν πιστεύεις ότι ήταν δική του εντολή όχι να γυρίσει πίσω όχι απλά θα έπρεπε να δώσει εντολή γιατί έχει τους παίχτες γιατί καμιά φορά χρησιμοποιούμε ένα σύστημα αλλά θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας αν μπορούν οι παίχτες να υπηρετήσουν αυτό το σύστημα δηλαδή είχε παίχτες οι οποίοι θα μπορούσαν να έβαζε ή υπάρχοντες που πέσανε στο παιχνίδι να κρατήσουν την μπάλα το πρόβλημα με την Αγγλία τότε
ήταν ότι δεν μπορούσε να κρατήσει την μπάλα έχανε την μπάλα εύκολα με αποτρέσμα να δέχονται επιθέσεις και αν θυμάσαι τα δύο γκολ έγινε από την πλευρά του μέση τον Ταλιάφικο, τον έφερε μέσα και βάλε άλλο μπακ. Τον έκανε σαν στοπερ τρίτο και τον έφερε μέσα. Θα σε πάω στον προπονητή που πιστεύω ότι θα μπεις στην κουβέντα που θα σου βάλω.
Είναι εκτός Μουντιάλ, αλλά είναι θεωρώ αυτός που έχει κάνει εντύπωση για μένα στην δουλειά που κάνει, Λούις Ενρική. Την γνώμη σου. Θέλω την γνώμη σου. Τι είναι αυτό, μα θα το έλεγα. Πήρε μια παρή, την οποία όχι αναμόρφωσε, δεν ξέρω και εγώ την αδερφή δεν μπορώ να βρω τη λέξη τι έκανε έδιωξε όλα τα σαπάκια ποδοσφαιρικά εννοώ πάντα μιλάμε ποδοσφαιρικά ούτε πειράζουμε κανένα ούτε θέλουμε να πειράζουμε κανένα τις βεντέτες αυτούς όλους το μέση το ράμος όλους όλοι όλοι έφυγε τους έδιωξε όλους Λέει θέλω να κάνω δουλειά εγώ με τα νέα παιδιά Με τα νέα, πήρε τον Μαρκολά Δεν βλέπεις, τώρα αυτός θα πάει στην Λίβροπλ θα μου πεις Δεν ανανέω τέσσερα Λέω ότι ήθελε να παίζει, έχει άλλον Πήρε τον Τον Γεωργιανό Ο παίχτης Δεν πελέ Απ' την άλλη πρέφανα Παίχτες οι οποίοι είχαν Και έχουν φιλοδοξίες Μπορεί να είναι μέτρη Η αξία του 8 αλλά παίζουν για 10.
Γι' αυτό έχεις αυτό το αποτέλεσμα. Να σου πω ότι εγώ, αν πεις εσύ προπονητικά που έχεις εμπειρία ότι μπορεί στη διάρκεια του αγώνα και αλλάζει τακτικές προς το όφελος της ομάδας του. Ναι, έχει. Γιατί έχει και τους κατάλληλους παίχτες. Δεν πάω εγώ σε μια ομάδα. Τι να παίξω 4-4-2 όταν οι παίχτες που έχω αξιολογώ αξιολογώ το υλικό μου και λέω θα παίξουμε παράδειγμα 5-3-2. Πώς θα είμαι εγώ μοντέρνος στο 4-4-2.
Λοιπόν, να κλείσουμε με έναν Ολυμπιακό που να δούμε πώς θα πάει φέτος, πώς το βλέπεις. Στηρίχθηκε ο Μεντιλίμπαρ κατά τη διάρκεια. Εντάξει, καλός και άγιος ο Μεντιλίμπαρ. Δεν το συζητάμε. Αλλά από την άλλη πλευρά αν δεν υπήρχε και ο Μαρινάκης να του πάρει τους παίκτες, θα υπήρχε πρόβλημα. Όπως υπήρχε. Αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα ερωτηματικό που θα πάει ο Ολυμπιακός.
Δηλαδή δεν ξέρουν οι άνθρωποι. Ερωτηματικό γιατί. Γιατί παίρνουν να δουν τις μεταγραφές καινούριες, πώς θα το μοντάρουν με τη Λίμπαρ. Όταν λοιπόν θα έρθουν αυτοί οι παίκτες που πρέπει να έρθουν, θα μιλήσουμε τότε. Τώρα αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να προδικάσουμε. Θα είσαι εσύ ποιος θα πάρει το πρότυπο φέτος. Όχι αλλά βλέπουμε μια ομάδα η οποία ψάχνεται ακόμα Θέλει λίγο να βρει το ρυθμό Τα πατήματα τους πέτες της Και είπε μια σωστή κουβέντα ο Μετελήμπα Με άλλους ξεκίνησα Την προετοιμασία Και με άλλους στο πορτάφημα Ισοστό αυτό Όταν λοιπόν σχηματιστεί το ρόστερ Γίνουν οι προσθήκες αυτές που πρέπει να γίνουν Από εκεί και πέρα θα έχουμε περισσότερη Εικόνα Ολοκληρωτική Για να μπορούμε να πούμε ότι ξέρεις κάτι. Αλλά φαίνεται πάλι ότι αυτές οι ομάδες οι οποίες θα διεκδικήσουν το πρωτεύθυμα είναι Ολυμπιακός, είναι ΙΑΕ κατά πρώτο λόγο και από εκεί και πέρα.
Θα δούμε και με τον Παναθηναϊκό. Ενισχύεται ο Παναθηναϊκός. Θα δούμε πώς θα δέσει, τι θα κάνει, τι θα ράνει. Και ο Πάου σε πιο μικρή... Ιταλός προπονητής τον Πάου, παρακαλώ. Ναι. Μ' αρέσει εμένα αυτός. να παρακολουθώ ότι ψάχνεται τώρα το αγώνα. Ναι. Δεν ξέρω την απόψη σου. Θα τον δούμε. Ναι. Θα τον δούμε. Γιατί υπάρχει μια φορά και μια απαξία.
Μιλάνε εύκολα. Ναι, εντάξει. Δεν μπαινώ όμως. Ίσως υπάρχει σύγκριση με τον Λουτσέσκου, γιατί ήταν Λουτσέσκου τόσο αφρόν. Τον Λουτσέσκου δεν το συζητάμε. Ήταν προπονητής, ο οποίος μεταμόρφωσε στον Πάκο, έδωσε πρωταθύματα πήρε κύπελα, πήρε πρωταθύματα τι θα του πεις άρα θα τον θυμάσαι μόνο αν ο Λουτσέσκου δεν είχε πάρει τα πρωταθύματα και τα κύπελα στο μπάκα και τι τακτική έκανε αν το ψάχνε το μάτς και δεν έπαιρνε ούτε κύπελα πρωταθύματα θα λέγεσαι εσύ καλός, όχι μπορούμε δηλαδή να κάτσουμε τώρα δύο ώρες και να μιλάμε και να σου λέω για προπονητές με επιχειρήματα γιατί έχει πολύ μεγάλη σημασία όταν λες κάτι να το τεκμηριώνεις όχι να το λες γιατί πρέπει να το πεις και για να κλείσω απαντάω πλέον γιατί όσο μεγαλό είναι ο άνθρωπος οριμάζει περισσότερο απαντάω όταν πει κάτι για μένα που δεν δίνω δεκάρα έτσι ποιος το λέει σωστό ποιος το λέει αν το πει ο Μπάγεβιτς αν το πει ο Μούλην τον αν το πει τώρα ποιος ο Καφετζής ή ο ζαχαροπλάστης τι να μου πει Νικό θα θέλεις να ραντεβού να πιούμε
καφεδάκι πλατεία Κλωναγκίου μόνο το πρωί αν θέλεις όμως θα σε προσκαλήσω και σε ένα ιταλικό το Il Travatore που μιλάμε ότι είναι το νούμερο ένα μαγαζί ιταλικό της Ελλάδος χειροποίητα ιταλικά ναι πίτσα τρως εκεί και στην Ιταλία έτσι έρχομαι Ευχαριστώ που ήρθες να με κάνεις κοντά μου Εγώ σε ευχαριστώ Είμαι ο Γιώργος Λικουρόπουλος Ακούσατε ένα ακόμη επεισόδιο Της σειράς podcast ημερολόγια Κυριακής Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο Ακολουθήστε μας στο Spotify Στα Apple Podcasts και στο κανάλι της Lifeo στο YouTube
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
